เธอน่ะตัวร้าย แล้วนายก็ปากแข็ง

ตอนที่ 32 : ของ ของ เลือดบริสุทธิ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    10 เม.ย. 49

เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะเปิดลิ้นชักออกมาเพื่อหยิบแหวนที่เธอวางไว้ในนั้น แต่ปรากฏว่ามันไม่ได้อยู่ในลิ้นชักแล้ว

"หายไปไหน"เธอพึมพำสีหน้ามีกังวล ก่อนจะรีบค้นหาตามตู้และลิ้นชักต่างๆในห้องเธอแทบจะทั้งคืน

  เช้าวันรุ่งขึ้น

"เฮอร์ไมโอนี่...เธอไม่ทานอาหารเช้าเหรอ"แฮร์รี่มาเคาะประตูห้องของเฮอร์ไมโอนี่เพื่อตามเธอลงไปกินอาหารเช้า

"ฉันไม่หิว"เสียงของเฮอร์ไมโอนี่ตะโกนกลับมา แฮร์รี่งงนิดๆ ก่อนจะเดินลงมาที่โต๊ะอาหาร ที่มีรอนกับมัลฟอยนั่งกินอาหารกันอยู่

"เธอว่าไงแฮร์รี่"รอนถามสีหน้าเรียบเฉย

"ไม่หิว"แฮร์รี่พูดพลางตักแฮมเข้าใส่ปาก มัลฟอยมีท่าทีครุ่นคิดเล็กน้อย

"ฉันอิ่มแล้ว...ขอตัว"มัลฟอยพูดพึมพำก่อนจะเดินขึ้นห้องของเขาเอง

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นนะ"แฮร์รี่บ่นก่อนจะมองหน้ารอนที่กินได้หน้าตาเฉย

  ที่ห้องของเฮอร์ไมโอนี่

เฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเพราะมัวแต่หาแหวนของเธอที่หายไป เธอตัดสินใจไม่ลงไปกินอาหารเช้าและค้นหาแหวนต่อด้วยความกังวล มัลฟอยปีนข้ามระเบียงมาแล้วยืนมองอาการของเธอเงียบๆ

"หายไปจริงๆด้วย"เฮอร์ไมโอนี่พูดก่อนจะนั่งลงบนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน เธอหันไปพบมัลฟอยยืนอยู่ตรงหน้าต่างห้องพอดี มัลฟอยทำท่าจะเปิดหน้าต่างเข้ามาแต่เฮอร์ไมโอนี่รีบวิ่งไปล็อคหน้าต่างไว้

"อย่าเข้ามานะ"เฮอร์ไมโอนี่พูดพลางหลบสายตามัลฟอยอย่างช่วยไม่ได้

"ให้ฉันเข้าไปหน่อยได้ไหม"มัลฟอยพูดอย่างอ้อนวอน เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้า มัลฟอยถอนหายใจยาวพลางหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาเคาะที่หน้าต่าง มันเปิดออกให้เขาเข้ามาทันที เฮอร์ไมโอนี่มองหน้าต่างที่เปิดออกอย่างหมดกำลัง ก่อนจะเดินไปนั่งที่เตียงช้าๆ แล้วปล่อยให้มัลฟอยเดินเข้ามา

"เธอเป็นอะไรไปเกรนเจอร์...เธอโกรธฉันหรือเปล่า"มัลฟอยถามเสียงอ่อนลงเฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้า ดวงตากลมใสของเธอเริ่มมีน้ำใสๆเอ่อขึ้นมา มัลฟอยมองอย่างงุนงง

"เป็นอะไรเกรนเจอร์"มัลฟอยพูดก่อนจะเดินมานั่งลงข้างๆเธอ

"แหวน...แหวนที่เธอให้ฉัน"เฮอร์ไมโอนี่พูดยังไม่ทันจบเธอก็ร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น มัลฟอยมองก่อนจะดึงตัวเฮอร์ไมโอนี่เข้ามากอดแนบตัว เฮอร์ไมโอนี่สะอึกสะอื้นน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้างของเธออย่างช่วยไม่ได้

"มันหายไป"เฮอร์ไมโอนี่พูดเสียงสั่น มัลฟอยลูบหัวเฮอร์ไมโอนี่เบาๆอย่างปลอบโยน

"อย่าร้องไห้สิ...เรื่องแค่นี้เอง...เดี๋ยวฉันซื้อให้ใหม่นะ"มัลฟอยพูดพลางคลายอ้อมกอดออกแล้วมองเฮอร์ไมโอนี่อย่างอ่อนโยน

"แต่นั่นมันเป็นของขวัญชิ้นแรกที่นายให้ฉันเลยนะ...แต่ฉันกลับทำมันหาย"เฮอร์ไมโอนี่พูดและยังคงไม่หยุดร้องไห้

"แล้วจะให้ฉันทำยังไงล่ะเนี่ย"มัลฟอยพูดพลางเกาหัวเล็กน้อย

"เอางี้..."มัลฟอยพูดก่อนจะถอดสร้อยคอของเขาออกมาสวมให้เฮอร์ไมโอนี่

เธอเพิ่งสังเกตุเห็นว่ามัลฟอยสวมสร้อยไว้ด้วย

เธอเพิ่งสังเกตุเห็นว่ามัลฟอยสวมสร้อยไว้ด้วย

"อะไรเนี่ย"เฮอร์ไมโอนี่พูดพลางมองสร้อยที่มัลฟอยสวมให้ มันเป็นสร้อยรูปงูมีคำสลักไว้ว่า เลือดบริสุทธิ์


วันนี้ลงแค่สองตอนนะค่ะ ขอโทษสำหรับผู้ติดตามด้วยค่ะ/สายธารแห่งราตรี


วันนี้ลงแค่สองตอนนะค่ะ ขอโทษสำหรับผู้ติดตามด้วยค่ะ/สายธารแห่งราตรี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #169 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (@ninko) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 10:48
    เดรให้ของที่พกติดตัว แทนใจได้ดีกว่าอีกนะ
    #169
    0
  2. #63 —★EmoMelody™ (@emo_melody) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กันยายน 2553 / 16:48
    หนูเฮอร์๋ น่าร๊ากกกก

    #63
    0
  3. #45 Shut_up (@famama) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2553 / 23:01
    หนูเฮอร์กลายเป็นเลือดบริสุทธิ์ซะเย้ว
    #45
    0