เธอน่ะตัวร้าย แล้วนายก็ปากแข็ง

ตอนที่ 3 : พื้นที่อันตราย 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,704
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    23 มี.ค. 49

"งี่เง่าสิ้นดี..."เฮอร์ไมโอนี่พูดเสียงเขียวเธอลุกขึ้นแล้วเดินปึงปังขึ้นไปบนห้องนอนของเธอ

"ไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ..."รอนบ่น ทั้งๆที่ตัวของพวกเขาเองก็คิดว่า เขากำลังคิดอะไรที่มันบ้าบอไร้สาระ

  เย็นวันพฤหัส ทั้งแฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่ไม่มีใครกินอาหารเย็นได้ลง แต่ต่างตั้งบทสนทนาขึ้นแทน

"ฉันรู้สึกมีลางสังหรณ์ไม่สบายใจเลย...เหมือนกับว่า...พรุ่งนี้อาจจะเกิดเรื่องขึ้น"เฮอร์ไมโอนี่บอกพลางเขี่ยชิ้นไก่ไปมาบนจาน

"ครีเชอร์..."แฮร์รี่เรียกเสียงแผ่ว มันปรากฏออกมาสีหน้าดูบูดบึ้งเช่นเดิม

"เจ้านายเรียกกระผมหรือ"ครีเชอร์พูดเสียงแหบแห้ง ก้มลงโค้งคำนับ แม้จะส่งสายตาบอกว่าอยากฆ่าแฮร์รี่ให้ตายก็เถอะ

"ใช่..."แฮร์รี่ตอบ "แกไปหยิบยาแก้ปวดหัวให้ฉันหน่อย"เฮอร์ไมโอนี่มีสีหน้าไม่พอใจทันที

"ไม่นะแฮร์รี่นายเดินไปหยิบเองก็ได้นี่"เฮอร์ไมโอนี่พูดอย่างอ้อนวอน "เธอไม่ต้องทำหรอกเดี๋ยวฉันจะไปหยิบเอง"เฮอร์ไมโอนี่นี่หันไปพูดกับครีเชอร์

"ยายเลือดสีโคลนจอมยุ่ง...ใช่แล้ว ครีเชอร์ไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น"ครีเชอร์กระชากเสียงใส่ แฮร์รี่และรอนรู้สึกอยากเข้าไปกระทืบครีเชอร์นัก

"ฉันไม่ต้องการได้ยินคำพูดอย่างนั้นหลุดออกมาจากปากแกอีก ครีเชอร์"แฮร์รี่ออกคำสั่ง ครีเชอร์มีสีหน้าคัดแค้นใจ

"ครีเชอร์จะทำทุกอย่างที่เจ้านายต้องการ"ครีเชอร์บอก ก้มตัวลงต่ำ จนหัวไปกระแทกกับนิ้วเท้าตะปุ่มตะป่ำ "เพราะครีเชอร์ไม่มีทางเลือก และครีเชอร์อยากฆ่าตัวตายที่มีเจ้านายแบบนี้ ใช่แล้ว"ครีเชอร์พูดจบก็ดีดนิ้วดัง เป๊าะ ขวดยาแก้ปวดหัวก็ลอยละลิ่วมาวางไว้ตรงหน้าแฮร์รี่

"ไปได้แล้ว"แฮร์รี่พูดพร้อมกับโบกมือไล่ ครีเชอร์ก้มตัวโน้มลงต่ำอีกครั้งพร้อมกับส่งสายตาอันชิงชังมาให้แฮร์รี่ก่อนจะหายตัวไป แฮร์รี่กินยาแก้ปวดหัวไปเกือบ 10 เม็ดแล้วรีบกลืนน้ำตาม

"ฉันอยากเตะมันสักป้าปจัง"รอนเอ่ยขึ้น

"เหมือนกันแหละรอน...ฉันง่วงแล้วล่ะ"แฮร์รี่บอก "เหมือนกัน"รอนและเฮอร์ไมโอนี่พูดออกมาพร้อมกัน และในที่สุดต่างฝ่ายต่างก็แยกไปนอน

  เช้าวันรุ่งขึ้น

  แฮร์รี่ รอนและเฮอร์ไมโอนี่ ต่างพากันแยกย้ายไปสำรวจข้างในหมู่บ้าน พร้อมด้วยมือปราบมารอีก 5-6 คน

"หากใครเจออะไรผิดปกติหรือเจอสเนปกับมัลฟอยแล้วให้ยิงประกายสีทองขึ้นบนฟ้านะ...หากปกติดีเรามาเจอกันตรงนี้ที่เดิม"แฮร์รี่บอกกับทุกคน ทุกคนพยักหน้า

"งั้นแยกกันสำรวจ"รอนเสริมต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกันออกไป โดยไม่มีใครรู้ว่ามัลฟอยและสเนปได้แอบซุ่มดูอยู่

"เดรโกฉันมีอะไรจะให้เธอทำ..."สเนปหันมาส่งยิ้มที่บูดเบี้ยวให้มัลฟอย

"อาจารย์คงไม่ได้หมายความว่าจะให้ผมออกไปฆ่าพวกมันหรอกนะเห็นได้ชัด...เราถูกพวกมันหักคอซะมากกว่า"มัลฟอยพูดน้ำเสียงไม่พอใจ

"ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้น...เธอทำตามที่ฉันบอกก็พอ"สเนปยิ้มอย่างมีเลสนัยแล้วก็บอกแผนของเขาให้มัลฟอยฟัง

  ขณะที่เฮอร์ไมโอนี่กำลังเดินเข้าไปตรวจอยู่ในตรอกเล็กๆที่ดูสกปรกและคับแคบ

"สกปรกหน้าดู...คนอย่างสเนปกับมัลฟอยจะมาทนอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน"เฮอร์ไมโอนี่บ่นในขณะที่มือเอาอุดจมูกไว้
.....................................................................................

ส่งคะแนนมาให้ด้วยน่ะคะถ้าถูกใจ/สายธารแห่งราตรี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #204 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 00:00
    มายยยก็อดด
    #204
    0
  2. #140 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (@ninko) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 07:53
    มีแผนจะทำอะไรน่ะ?
    #140
    0