เธอน่ะตัวร้าย แล้วนายก็ปากแข็ง

ตอนที่ 23 : สิ่งให้รักษา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    23 มี.ค. 49

  เมื่อถึงตรอกไดแอกรอนเฮอร์ไมโอนี่แทบลากมัลฟอยเข้ามาในร้านหม้อใหญ่รั่วเพราะตอนนี้มัลฟอยดูเหมือนจะกลายเป็นหุ่นไม้ไปแล้ว เฮอร์ไมโอนี่สั่งซุปถั่วกับสปาเก็ตตี้เนื้อเสต้าส์มาให้มัลฟอย แต่เขาก็ไม่ยอมแตะอะไรเลยจนเฮอร์ไมโอนี่กังวล

มัลฟอยนาย...เงียบไปนะเฮอร์ไมโอนี่บอกขณะที่เดินออกมาจากร้านหม้อใหญ่รั่วมัลฟอยผงะเล็กน้อยก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะม้าหินข้างทางเดิน

นายเจ็บมากไหม...ตรงนั้นน่ะเฮอร์ไมโอนี่นั่งลงข้างๆเขาก่อนจะเอามือไปแตะที่แก้มของมัลฟอยอย่างเบามือ

มันชาไปแล้วล่ะมัลฟอยพูดพยายามยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน

เดี๋ยวฉันจะ... ไม่ต้องหรอกมัลฟอยขัดขึ้นก่อนที่เฮอร์ไมโอนี่จะพูดจบ เขาถอนหายใจน้อยๆ

เธอรู้อะไรไหม...ตั้งแต่เด็ก...ฉันชอบนั่งมองเด็กคนอื่นที่เขามีพ่อ...ที่ได้รับความรักจากพ่อจริงๆ...แต่สำหรับฉัน...ไม่มีมัลฟอยพูดพยายามกลั้นน้ำตาไว้อย่างเต็มที่

พ่อไม่เคยกอดฉัน...เรียกฉันว่าลูกก็ต่อเมื่อมีคนอื่นอยู่ด้วย...ทำเหมือนกับว่าฉันเป็นคนที่เขารักที่สุด...แต่ความจริงไม่ใช่เลยมัลฟอยพูดเสียงสั่นเฮอร์ไมโอนี่มองอย่างเห็นใจ

ถ้าฉันทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเขา...ฉันก็ต้องถูกกักบริเวณหรือไม่ก็ถูกทำโทษทุกครั้ง...นี่น่ะเหรอพ่อ...ลูเซียส มัลฟอย ที่คนอื่นๆอาจมองว่าเป็นคนที่รักลูกที่สุดมัลฟอยพูดน้ำเสียงเหม่อลอย เฮอร์ไมโอนี่มองเขาอย่างรู้สึกสงสารจับใจ

เธอเข้าใจใช่ไหมเกรนเจอร์...เธอเข้าใจฉันบ้างหรือเปล่า...ทุกเรื่องของฉัน...ฉันมอบให้เธอเก็บรักษาไว้แล้วนะมัลฟอยพูดอย่างอ่อนโยนก่อนจะลุกขึ้นพลางยื่นมือมาตรงหน้าเฮอร์ไมโอนี่

ฉันอยากเดินเที่ยว...ช่วยไปกับฉันหน่อยได้ไหมมัลฟอยพูด เฮอร์ไมโอนี่มองมืออย่างลังเลเล็กน้อยก่อนตัดสินใจยื่นมือไปจับมือของมัลฟอยแล้วพากันเดินไป

  ทั้งคู่เดินจูงมือมาจนถึงหน้าร้านขายของร้านหนึ่งที่มีคนยืนกันอยู่อย่างแออัดจนแทบล้นตรอกเฮอร์ไมโอนี่มองไปทางป้ายร้านอย่างสนใจ

ร้านเครื่องประดับเจ็ดสรรสี โดย โอเวน คราวเวล...นี่มัลฟอยฉัน...ขอเข้าไปดูในนั้นก่อนได้ไหมเฮอร์ไมโอนี่หันไปถามมัลฟอย ดูเหมือนว่าเขาเองก็กำลังจ้องป้ายนั้นอย่างครุ่นคิด

ก็ดี...มัลฟอยบอก เฮอร์ไมโอนี่รีบดึงมัลฟอยแหวกฝูงคนที่ยืนออกันอยู่หน้าร้านแล้วรีบเดินเข้าร้านไปอย่างรวดเร็ว

เชิญเลยครับเชิญเลย...มีเครื่องประดับสวยๆเยอะเลยครับเสียงห้าวๆของเจ้าของร้านดังขึ้นมาหลังเคาร์เตอร์ดูเหมือนกำลังง่วนอยู่กับการคิดราคาของเครื่องประดับ มัลฟอยมองดูไปรอบๆร้านที่มีคนแน่นน่าอึดอัด

นายว่าแหวนวงนี้น่ารักไหมเฮอร์ไมโอนี่ถามขึ้นพลางหยิบแหวนวงหนึ่งขึ้นมาดูเป็นแหวนล็อกเก็ตรูปหัวใจที่ประดับด้วยเพชรสีชมพูล้อมรอบหัวใจ แม้จะเป็นแหวนที่ดูแปลกตาแต่มันก็ดูดีมากทีเดียว

เธอชอบเหรอมัลฟอยถามกลับ เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้าแต่เธอยังคงมองแหวนวงนั้นอย่างสนใจ

ไม่ล่ะ...เราออกไปข้างนอกกันดีกว่าไหมเฮอร์ไมโอนี่บอกแล้ววางแหวนกลับไว้ที่เดิม

ตามใจเธอสิมัลฟอยพูดก่อนจะหันไปมองแหวนวงที่เฮอร์ไมโอนี่เพิ่งวางลงไปอย่างครุ่นคิด

ไปเถอะเฮอร์ไมโอนี่พูดพลางดึงมือมัลฟอยออกไปนอกร้าน

  ทั้งสองเดินแหวกฝูงคนออกจากร้านขายเครื่องประดับแล้วเดินมาถึงร้านไอศกรีมที่เพิ่งเปิดตั้งขึ้นใหม่แทนร้านของ ฟลอเรียน ฟอร์เตสคิว ที่หายตัวไปอย่างลึกลับ

เข้าไปกินไอศกรีมกันหน่อยไหมเฮอร์ไมโอนี่ถามเสียงอ่อน

เธอเข้าไปรอข้างในก่อนนะอย่าไปไหน...ฉันไปทำธุระก่อนเดี๋ยวมามัลฟอยบอกแล้วรีบวิ่งกลับไปทางเดิมโดยไม่รอฟังคำตอบของเฮอร์ไมโอนี่

จะไปไหนของเขานะเฮอร์ไมโอนี่พึมพำแล้วมองทางร้านไอศกรีมอย่างครุ่นคิดก่อนจะตัดสินใจวิ่งตามไป

  เฮอร์ไมโอนี่เดินผ่านหน้าร้านเครื่องประดับเจ็ดสรรสีที่มีคนยืนกันแน่นขนัดหน้าร้านเช่นเดิมก่อนจะมองหามัลฟอยอย่างร้อนรนแล้ววิ่งไปดูตามตรอกต่างๆอย่างหัวเสีย

นายอยู่ไหนกันเนี่ยเฮอร์ไมโอนี่บอกเธอมองไปรอบๆตามตรอกต่างๆจนหยุดอยู่ที่ตรอกน็อกเทิล

หรือว่าจะเข้าไปอยู่ในนั้น...ไม่นะเฮอร์ไมโอนี่พูดกับตัวเองก่อนจะรีบเดินเข้าไปในตรอกอย่างระมัดระวัง

เฮ้อ...เร่งปั่นเต็มที่เลยนะเนี่ย/สายธารแห่งราตรี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #160 ninko (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 10:28
    เดี๋ยวก็หลงกันน้าา หากันไปหากันมา
    #160
    0
  2. #98 cherscher (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 19:37
    ต้องไปซื้อแหวนให้แน่เลย ./////.
    #98
    0