เธอน่ะตัวร้าย แล้วนายก็ปากแข็ง

ตอนที่ 15 : มื้ออาหารแสนสุข1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    23 มี.ค. 49

"ตายไปซะได้ก็ดี"เฮอร์ไมโอนี่พูดกับตัวเองก่อนจะเดินลงไปข้างล่าง แล้วเธอก็พบกับมัลฟอยกำลังนอนอยู่บนโซฟา

ดวงตาปิดสนิท เฮอร์ไมโอนี่มองดูอย่างพิจารณาก่อนที่จะปลุกเขาให้ตื่นอย่างอดสงสารไม่ได้

"มัลฟอยตื่นขึ้นมาคุยกับฉันก่อน"เฮอร์ไมโอนี่เขย่าตัวมัลฟอยเบาๆ เขาร้องครางเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้น

"มีอะไร"เขาถามเสียงงัวเงีย

"หิวไหม"เฮอร์ไมโอนี่ถาม มัลฟอยดันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองเมินไปทางอื่น

"ไม่ อิ่มก็ไม่ต้องกินไม่ใช่เหรอ"มัลฟอยตอบสั้นๆ เฮอร์ไมโอนี่รู้ว่าเขาโกรธเธอ

"มัลฟอยฉันขอโทษ...ฉันแค่ว่านายนิดเดียวเองนะ"เฮอร์ไมโอนี่อ้อนวอน

"ไม่"มัลฟอยพูดด้วยน้ำเสียงโกรธๆ

"น่านะ" "ไม่"มัลฟอยยังคงยืนยันคำเดิม

"ฉันอุตส่าห์ขอโทษแล้วนะ รู้ไหมที่ฉันลงมานี่ก็ลงมาทำอาหารให้นายกินด้วยจะกินไหม"เฮอร์ไมโอนี่พูดอย่างเหลืออด

"งั้นเหรอ..."มัลฟอยพูดพลางทำท่าครุ่นคิด แล้วหันมามองเฮอร์ไมโอนี่แล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

"ฉันหายโกรเธอแล้วเกรนเจอร์...ฉะนั้นไปทำซะเร็วๆด้วยฉันหิว"มัลฟอยบอก เฮอร์ไมโอนี่มองค้อนเขา

"ทีนี้หายโกรธเร็วเหลือเกินนะ เก่งจริงไม่ทำเองซะตั้งแต่แรก"เฮอร์ไมโอนี่บ่นก่อนจะเดินเข้าไปในครัว มัลฟอยเดินตามเข้ามา เฮอร์ไมโอนี่หันไปมองอย่างหมั่นไส้ มัลฟอยมองดูรอบๆห้องครัวแล้วหยุดมองดูเฮอร์ไมโอนี่ที่จ้องเขาอยู่

"เป็นอะไรของเธอมองอยู่ได้ ฉันจะหิวตายอยู่แล้วนะ"มัลฟอยพูดพลางยิ้มกวนๆให้เฮอร์ไมโอนี่ เธอทำเป็นไม่สนใจ

"เดี๋ยวฉันจะเรียกครีเชอร์มาช่วยทำ"เฮอร์ไมโอนี่พูดพลางยิ้มเยาะ

"ถ้าเรียกฉันโกรธเธอแน่"มัลฟอยสวน

"ถ้างั้นนายก็ต้องเป็นลูกมือช่วยฉัน"เฮอร์ไมโอนี่บอก

"ก็เอาสิง่ายจะตายทำครัวเนี่ย"มัลฟอยพูด แต่ดูเหมือนว่าหลังจากนั้นมันจะไม่ง่ายซะแล้ว

  เฮอร์ไมโอนี่ใช้ให้มัลฟอยหยิบเนื้อหมูในตู้ถนอมอาหาร แต่มัลฟอยก็หยิบเอาเนื้อแกะอบมา

"นี่นายฉันบอกให้หยิบเนื้อหมูไม่ใช่แกะฟังภาษาคนรู้เรื่องไหมนะ"เฮอร์ไมโอนี่พูดเสียงเขียว

"แล้วเนื้อหมูกับแกะต่างกันยังไงล่ะยายบื้อ สั่งนู่นสั่งนี่ บ่นอีกต่างหาก รีบๆทำเข้าเถอะฉันหิวรู้ไหมเนี่ย"มัลฟอยบ่น

"นายไปรอข้างนอกนู่นไปฉันทำเองก็ได้"เฮอร์ไมโอนี่บอก มัลฟอยพยักหน้าแล้วเดินออกไปเงียบๆ

  10 นาทีผ่านไป

"นี่เกรนเจอร์เสร็จหรือยัง...ฉันแสบท้องไปหมดแล้วนะ"มัลฟอยตะโกนบอก

"ใกล้แล้วน่า...รอหน่อยไม่ได้หรือไง ถ้าหิวนักก็ฆ่าตัวตายไปซะสิ"เฮอร์ไมโอนี่บ่นกลับมา

"ก็อยากฆ่าหรอก...แต่ฉันกลัวเธอเสียใจแล้วก็ร้องไห้ซะมากกว่า"เฮอร์ไมโอนี่ถึงกับชะงัก

"นายว่าไงนะ...ฉันเนี่ยเหรอจะร้องไห้เพราะนายตาย ถ้าฉันจะร้องไห้ก็ร้องเพราะมีนายมากวนประสาทฉันนี่แหละ"เฮอร์ไมโอนี่ตอกกลับแม้จะรู้สึกเขินๆอยู่บ้าง

"เหรอถ้าเธอร้องไห้อย่าลืมมาซบไหล่ฉันล่ะ...ฉันจะกอดปลอบเธอเอง"มัลฟอยพูดเป็นจังหวะเดียวกับที่เฮอร์ไมโอนี่ถือจานอาหารเดินออกมาจากครัวพอดี ทั้งสองหน้าแดงปรี๊ดเมื่อมองสบตา มัลฟอยแทบอยากตบหน้าตัวเองที่ต้องเขินเวลาพูดประโยคนั้นต่อหน้าเฮอร์ไมโอนี่ ส่วนเฮอร์ไมโอนี่ก็รู้สึกหน้าร้อนผ่าวที่มัลฟอยพูดอย่างนั้นกับเธอ

  เฮอร์ไมโอนี่วางจานลงตรงหน้ามัลฟอย"กินซะปากจะได้เงียบๆ"เฮอร์ไมโอนี่บ่นพึมพำ

หวานจนเลี่ยนแล้วนะจ๊ะมัลฟอย/สายธารแห่งราตรี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #216 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 00:31
    ohhhhh
    #216
    0
  2. #152 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (@ninko) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 09:33
    อร้ายยย เดร ปากหวานน
    #152
    0
  3. #123 Faiza (@faisiri1809) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 18:15
    กรี๊ดดดดดดน่าร้ากกกก
    #123
    0
  4. #94 - c h e r r y - (@cherscher) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 19:18
    กริ้สสสส ชอบมากเรื่องนี้ .////.
    #94
    0
  5. #38 Shut_up (@famama) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2553 / 22:20
    โห!เขินแทนเฮอร์มี่เยยนะเนี่ย
    #38
    0