Review Light Novel โดยอคติล้วนๆ

  • 90% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 313,347 Views

  • 2,851 Comments

  • 1,007 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,582

    Overall
    313,347

ตอนที่ 434 : ผู้กล้าบ่มิไก๊ในกริมการ์แดนมายา เล่ม 2 ไม่ดีแต่โดน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 708
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    10 ธ.ค. 60



สำนักพิมพ์: Animag

 

ราคาปก: 170 บาท

 

แนวเรื่อง: Action, Adventure, Fantasy, Harem

 

แต่งเรื่อง: Ao Jyumonji

 

Illustration: Erect Sawaru

 

แปล: สายฟ้า สุขเจริญ

 

สถานะปัจจุบัน: ตีพิมพ์ออกมา 3 เล่มน่าจะจบแล้ว ดูหน้าปกนิยายเล่มอื่น  CLICK  รีวิวเล่มแรกๆที่นี่  เล่ม 1

 

เรื่องย่อ:

ในคืนฉลองชัยที่คิซารากิช่วยมิริริวล้มคิเมียร่าลงได้ ดาบมนตราโซลคอลเลคเตอร์กลับถูกขโมยไป

ทว่าคิซารากิกลับไม่สนใจจะตามเอาคืนและมุ่งหน้าไปยังเทือกเขาคุโรกาเนะ

ราชอาณาจักรของดวอร์ฟ ทว่าในตอนที่รู้สึกว่าการเดินทางราบรื่น

อิจิกะกลับถูกสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักลักพาตัวไป

และผู้ที่ปรากฏกายต่อหน้าพวกคิซารากิซึ่งตามไปช่วยอิจิกะก็เป็นเด็กสาวชาวดวอร์ฟ

 

พวกเขาจึงต้องเข้าไปพัวพันกับปัญหาในเผ่าพันธุ์ดวอร์ฟอย่างช่วยไม่ได้

 

ความคิดเห็นหลังอ่านจบ:

                นับจากฮอบบิทกับลอร์ดของโทลคินมาจนถึงปัจจุบัน นิยายที่เป็นโลกของดาบและเวทมนต์ ที่มีเผ่าพันธ์ต่างเช่นเอลฟ์ คนแคระ มังกร ออร์ค ก๊อบลิน ก็แนวนิยายที่ถูกทำมามากมาย และไม่ได้ถูกจำกัดแค่นักเขียนตะวันตก นักเขียนญี่ปุ่นจำนวนมากก็สร้างผลงานในแนวนี้

 

                ไลท์โนเวลแฟนตาซีได้ถูกพัฒนาและต่อยอด เพื่อเพิ่มมูลค่าและปรับให้เข้ายุคสมัย โดยเฉพาะลักษณะของเผ่าพันธุ์ต่างๆ

                ออร์คกับก๊อบลินกลายเป็นเผ่าพันธ์ที่จ้องจับสาวๆมาซั่มทำพันธ์

                เอลฟ์ ที่เดิมจะมีรูปร่างผอมเพรียว ก็หน้าอกใหญ่บึบบับขึ้น

                มังกรที่ไม่ใช่กิ้งก่าพ่นไฟบินได้ แต่จะมีเวทมนต์เปลี่ยนร่างเป็นสาวน้อยน่ารัก

                แต่ที่เจ๋งที่สุดคือการที่คนแคระหญิงเป็นโลลิถูฏกฎหมายนี่ละ เป็นการพัฒนาที่มีคุณค่าแก่โลกวรรณกรรมจริงๆ ส่วนพวกที่แต่งนิยายแล้วยังให้คนแคระหญิงเป็นคนแคระชายหนวดกุดแบบโทลคิน ผมขอด่าว่าดักดาน

 

                กลับมารีวิวผู้กล้าบ่มีไก๊เล่มสอง หลังจากเผ่าเอลฟ์ในเล่มแรก มาเล่มนี้ก็พูดถึงเผ่าพันธุ์คนแคระครับ และแน่นอนว่าคนแคระหญิงในเรื่องนี้เป็นสาวน้อยน่ารักทั้งนั้นเลย เป็นอะไรที่ดีงามจริงๆ      

 

                เรื่องนี้ตรงข้ามกับคนบาปปืนเทวะที่พึ่งรีวิวไป คือเอาตรงๆนิยายเรื่องนี้ไม่ดีเท่าไหร่ เนื้อเรื่องก็ดูสูตรสำเร็จ ตัวละครก็ดูไม่มีที่มาที่ไปเท่าไหร่ พระเอกก็ลมเพลมพัด เดี๋ยวก็กาก สักพักก็เก็กหล่อซะงั้น อ่านไปนี่สงสัยว่าคนเขียนสับสนอะไรกับชีวิตหรือเปล่าฟะ แต่พออ่านจบผมดันชอบซะงั้น

 

                ถ้าให้เปรียบเทียบกับภาพยนตร์ คือบางทีเราดูหนังออสก้า ดูหนังร้อยล้านสเปเชียเอฟเฟกอลังการ เราก็รู้สึกว่าดีนะเฉยๆ แต่พอไปดูหนังสัตว์ประหลาดเกรดบี ที่บทงั้นๆ เอฟเฟกก์ทุนต่ำ ไม่รู้สึกว่าดีอะไรเลย แต่ก็ดันสนุกซะได้

 

                จึงไม่แปลกอะไรที่นิยายเรื่องนี้จะมีคนออกมาด่า เพราะมันเกรดบีจริงๆ บางจุดก็ดูบั่นทอนปัญญา เหมือนคนเขียนเขาแต่งเอามัน แต่พบเจอจุดที่รู้สึกโดนใจไปทีสองที ผมก็อ่านแล้วมันตามคนแต่งล่ะนะ

 

                เนื้อเรื่องจากเล่มที่แล้วพระเอกคิซารากิโดนขโมยดาบมารที่มีพลังโกงฟันทีเดียวตายไป ไอ้ผมก็นึกว่าเล่มนี้จะเป็นตามล่าตามหาดาบ ซะที่ไหนดันโดดข้ามมาเป็นช่วงที่พระเอกตัดใจที่จะได้ดาบคืนซะงั้น สรุปดาบมารที่โชว์เทพมาตลอดเล่มแรกบทหาย เงิบสิครับ

 

                คิซารากิที่เสียดาบก็ใช้ชีวิตสำมะเลไปวันๆที่เมืองเอลฟ์ จนวิญญาณของพ่อที่ตายไปโผล่มาเตือนสติว่า “เจ้าเป็นผู้กล้าแห่งดาบหรือไง” พระเอกจึงได้สติและฝึกฝนความสามารถโดยไม่พึงพาดาบ และออกผจญภัยอีกครั้งพร้อมพรรคพวก.... ล้อเล่นน่ะ

 

                คิซารากิแค่เบื่อเมืองเอลฟ์ ที่ผู้คนส่วนใหญ่มีแต่พวกคร่ำครึ ความบันเทิงเริงใจที่พอหาได้ก็แค่มากินเหล้าที่บาร์กับแอบซื้อช็อคกาแลตเถื่อน ขนาดเอลฟ์ด้วยกันยังมีคนทนความจืดชืดไม่ไหวโดดต้นไม้ตายเลย เขาจึงตัดสินใจเดินทางออกเมืองพร้อมกับปาร์ตี้ สาวหางม้าอิจิกะ จอมเวทกังฟูโมโมฮินะ และเอลฟ์อวบมิริริว

 

                หลังจากเดินทางไม่นานอิจิกะก็โดนมอนคล้ายก๊อบลินที่เรียกว่านอล์ลลักพาตัวไป พวกคิซารากิได้รับความช่วยเหลือจากคนแคระหญิงที่ชื่อไฮเนมารี จนช่วยอิจิกะกลับมาจนได้ ตอนมีฉากพบอิจิกะในสภาพที่ถูกพวกนอล์ลลอกคราบล้อนจอน ผมนึกว่ายับเยินแล้วซะอีก แต่ก็แค่โดนขโมยเสื้อผ้าไปล่ะนะ ทำเอาเงิบอีกรอบ

 


                หลังจากนั้นก็เกิดอีเว้นฝูงนอล์ลบุกเมืองคนแคระ คิซารากิกับปาร์ตี้จึงช่วยเหลือเผ่าคนแคระโดยการพยายามฆ่านอลล์คิงที่เป็นตัวจ่าฝูง ซึ่งก็เป็นเนื้อหาคร่าวๆของเล่มนี้ครับ

 

                คิซารากิในเล่มนี้ก็เป็นตัวเอกที่ทำผมรับมือไม่ถูกจริงๆ

                พอคิดว่าเป็นพวกกักขระด่าผู้หญิง ก็ดันมีฉากโชว์หล่อเอาตัวเข้าแลกปกป้องๆสาวๆซะงั้น

                พอเริ่มรำคาญท่าทีขี้เต้ะของแก ก็ดันฉากปักธงราชีนีคนแคระแบบเท่เหลือกิน


                พอคิดว่าพระเอกเป็นพวกกากๆ เล่มที่แล้วพึ่งพาดาบมาร เล่มนี้ใช้อาวุธปืนที่คนแคระสร้าง พและก็มักจะสั่งการจากแนวหลัง ซักพักพี่แกก็เข้าไปบวกกับฝูงนอล์ลซะเลือดสาด อย่างกับก๊อบลินสเลเยอร์ ว่าเวทย์รักษาขั้นสูงในเรื่องนี่เจ๋งแฮะ ถ้าพวกตัวเอกขี้เถ้ามีทุนการศึกษาส่งพรรคพวกไปเรียน อาจจะลดการสูญเสียได้เยอะเลย

                คือคิซารากิก็ยังเป็นคนน่ารังเกียจ แต่พออ่านๆไป ดันกลายเป็นตัวละครที่ถึงถ่อยแต่น่ารัก แบบตัวเอกหนังเฮียโจวซะงั้น

 

                โดยรวมอาจจะเป็นเรื่องทีดูสูตรสำเร็จแบบแบนๆ แต่ก็สนุกใช้ได้แนะนำกับคนที่อยากอ่านแนวแฟนตาซีมันๆ ไม่คิดมากครับ


                 ว่าแต่จะเอลฟ์ก็ดีคนแคระก็ดี เผ่าพันธุ์ในโลกริมการ์นี่ส่วนใหญ่เป็นพวกปัญญาอ่อนสินะ เอลฟ์ก็ดูกินหญ้าแทนข้าว คนแคระก็สมองกล้ามไร้รอยหยัก ไม่รู้ว่าในภาคขี้เถ้ามีเล่นประเด็นพวกนี้บ้างไหม ว่าแต่เผ่าพันธ์แบบนี้ยังอุตสาห์ไม่สูญพันธ์ไปได้อีกนะ

               

ระดับความพึงพอใจ: 4/5 เล่มหน้าพระเอกโดนเอลฟ์กับคนแคระขนาบเป็นแซนวิช

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #2158 Cammy-เต่านรก (@cammy) (จากตอนที่ 434)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 12:56
    ว่าแต่ นอล์ล เก่งกว่าออร์คไหมหว่า แต่ในด้านความโหด ผมว่านอล์ลนี้ฉลาดกว่า จำนวนมากกว่า นะ
    #2158
    3
    • #2158-2 Cammy-เต่านรก (@cammy) (จากตอนที่ 434)
      26 เมษายน 2561 / 14:16
      ลืมไปว่านอลล์มันจะยึดประเทศ แต่ออร์คนี้แค่ยึดป้อมรุกรับกันเฉยๆ
      #2158-2
    • #2158-3 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 434)
      26 เมษายน 2561 / 14:57
      อ่านไปสองเล่ม ผมยังไม่เห็นเผ่าไหนพอจะเรียกว่าฉลาดได้เลยแฮะ
      #2158-3
  2. #2157 กวิน (จากตอนที่ 434)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 09:54
    <p>ภาพอิลลัสเรื่องนี้ทำผมรู้สึกแย่อย่างหนึ่งคือตัวอาวุธพวกคมมีดคมดาบออกแบบมาไม่รู้สึกถึงความคมเลยสักนิด เล่มแรกผมยังแอบรู้สึกเลยว่า โซล คอลเลคเตอร์ ซอร์ด (ดาบรวมสูญศูนย์) เป็นดาบของเล่มที่ทำจากพลาสติค ฮ่าๆ</p>
    #2157
    2
    • #2157-1 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 434)
      26 เมษายน 2561 / 10:26
      อุปกรณ์ที่เหมือนจะเทพแต่ออกเล่มเดียวแล้วบทหายช่างมันเถอะ
      #2157-1
    • #2157-2 Cammy-เต่านรก (@cammy) (จากตอนที่ 434)
      26 เมษายน 2561 / 12:42
      ปกติตรูไม่เคยสนใจเรื่องการออกแบบดาบเลยนะ ว่ามันสวยเลิศ ออกแบบกากขนาดไหน ถ้าแฟนพันธ์ุืทางเอาดาบหลายดาบ มาให้ทายจากเรื่องไหน ตรูคงตอบไม่ได้ (ยกเว้นมีดของน้องแจ๊ค)

      แต่ตรูชอบพระเอกนี้ว่ะ ของเทพหาย ตรูไม่สน หาใหม่ข้างหน้าได้ ความคิดนี้ทำหลายคนตาย แต่พระเอกมันสบายเลย เฟ็ดเฟ่้
      #2157-2
  3. #1771 กวิน (จากตอนที่ 434)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 21:00
    ชี้แจงครับ : ในภาคขี้เถ้าไม่ได้เล่นประเด็นเรื่องวิถีชีวิตหรือแนวคิดการจัดการปัญหาต่างๆ ของเผ่าพันธุ์ในโลกกริมการ์ดเลย ทั้งสี่เล่มที่อ่านมานำเสนอความยากลำบากที่กลุ่มตัวเอกพบ เช่น การไต่เต้าขึ้นมียศสูงๆ พัฒนาฝีมือ ทำงานหนักไม่ค่อยมีเวลาพัก เงินหายาก ต้องจดรายรับรายจ่ายกับเงินในธนาคารดีๆ ไม่ฟุ่มเพื่อยเกินตัว ต้องวางแผนสู้อย่างมีสติ(โซโล่เพลย์ในเรื่องนี้ไม่ค่อยมีใครอยากทำ) เป็นต้น



    สเกลของภาคขี้เถ้าจะไปโฟกัสแค่กลุ่มทหารอาสา(ผู้เล่น)ที่ใช้ชีวิตในโลกกริมการ์ดมากกว่าจะไปเน้นวิถีชีวิตของชาวพื้นโลกแห่งกริมการ์ด(NPC) ... สงสัยเนื้อที่จำนวนหน้าที่สำนักพิมพ์ออกให้จะน้อย แต่ว่าผมเคยได้ยินว่ามันเป็นนิยายบนเว็ปนักเขียนนี่นะ ส่วนหนึ่งคนเขียนคงเขียนตามมุมมองคนเล่นเกมมากกว่าจะขย้ายสเกลกว้างๆ แบบ อาจารย์โทโนะ คนแต่ง ล็อคโฮไรซอน นะ
    #1771
    4
    • #1771-3 Cammy-เต่านรก (@cammy) (จากตอนที่ 434)
      11 ธันวาคม 2560 / 11:45
      มิน่าถึงได้ตายเอา พวกคิดไม่นอกกรอบ สินะ
      #1771-3
    • #1771-4 กวิน (จากตอนที่ 434)
      11 ธันวาคม 2560 / 19:18
      จะให้นอกกรอบยังไงละเพ่
      #1771-4