ตอนที่ 425 : Re:Monster ราชันชาติอสูร เล่ม 1 จอมโหดกระเพาะเหล็ก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    23 พ.ย. 60



สำนักพิมพ์: Dexpress

 

ราคาปก: 279 บาท

 

แนวเรื่อง: Action, Adventure, Fantasy

 

แต่งเรื่อง: Kanekiru Kogitsune

 

Illustration: Yamada

 

แปล: วิสุทธิ์ พิเชษฐ์วานิช

สถานะปัจจุบัน: ภาคหลักตีพิมพ์ออกมา 10 เล่มยังไม่จบ ดูรูปปกเล่มอื่น CLICK  

 

เรื่องย่อ:

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งหลังโดนมีดแทงจนน่าจะตายไปแล้ว... ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในถ้ำแห่งหนึ่ง ผิวสีเขียวกับเล็บดำแหลม ดูเหมือน ฉันจะกลายเป็นก็อบลินไปเสียแล้ว

 

หลังจากหย่านมได้เพียงสี่วันก็เริ่มต้นออกล่า----- เริ่มใช้ชีวิตในฐานะ มอนสเตอร์ที่ต้องเอาตัวรอดในธรรมชาติอันโหดร้าย ทว่า แอบซอร์ปชั่น (ความสามารถดูดกลืน)ที่ยิ่งกินก็ยิ่งแข็งแกร่งที่ติดตัวมาจากชาติก่อนทำให้ตัวฉันค่อยๆ วิวัฒนาการขึ้นอย่างรวดเร็ว และได้เป็นผู้นำของ ชุมชนก็อบลินในที่สุด

 

นอกจากลูกน้องที่มีศักยภาพสูงอย่าง ก็อบคิจิ’ ‘ก็อบมิแล้ว ยังกล่อมพวกหญิงสาวชาวมนุษย์ที่โดนลักพาตัวมาเป็นพวกได้ ในฐานะผู้นำฉันจะไม่ให้อภัยพวกที่มาคุกคามพวกพ้องเด็ดขาด ทั้งมอนสเตอร์ เอลฟ์ หรือว่ามนุษย์ หากเห็นว่าเป็นศัตรู ฉันจะกิน กินมันให้หมดไม่ให้เหลือ!

 

ความคิดเห็นหลังจากอ่านจบ:

เป็นนิยายเน็ตชื่อดังที่กำลังมีอนิเมเร็วๆนี้ จุดขายก็อยู่ที่ความโหดเถื่อนเพราะพระเอกเรื่องทั้งจับเชือด จับกิน และจับซั่ม แต่ขอบอกตรงๆว่าผมอ่านฉบับเว็บแล้วไม่ประทับใจเลย แต่ก็ซื้อมาเพราะอยากรู้ว่าฉบับรวมเล่มจะสนุกกว่าอ่านบนเน็ตหรือเปล่า ก็คงเพราะอ่านเป็นเล่มมันให้ความรู้สึกต่อเนื่องมากกว่าฉบับเว็บที่เหมือนไดอารี่บ่นไปวันๆก็เลยสนุกกว่านิดหนึ่งล่ะนะ

 

                เรื่องนี้ก็เป็นแนวเกิดใหม่ต่างโลก คนเขียนใส่ประเด็นที่สร้างความแปลกใหม่อยู่สองจุด อย่างแรกพระเอกไม่ใช่ญี่ปุ่นยุคปัจจุบันแต่มาจากโลกไซไฟที่คนมีพลังจิตกัน พอพระเอกมาเกิดใหม่ก็ได้พลังจากชาติก่อนติดมาด้วย เป็นความสามารถที่กินอะไรเข้าไปจะได้พลังของสิ่งนั้นมา จุดที่สองคือพระเอกเรื่องนี้ไม่ได้เกิดใหม่เป็นคนแต่เกิดเป็นก็อบลิน มอนกากๆที่อ่อนแอมาก

 

                ซึ่งผมว่าสองประเด็นข้างต้นนี่มันแป๊กชะมัด คือพระเอกจะได้พลังจากชาติก่อนหรือสกิลโกงในชาตินี้มันก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่มั้ง ถึงเอ็งจะมาจากโลกไซไฟแต่ก็ไม่ได้ขายวัฒนธรรมจากโลกตัวเอง แล้วเรื่องที่เกิดเป็นก๊อบลินนี่ มันควรจะเน้นความอนาถาหน่อยไหม คือจากคนสุดแกร่งมาเป็นสุดกากมันควรคร่ำควญมากกว่านี้หรือปล่าว นี่แป๊ปๆเอ็งก็จับมอนแดกจนเก่ง ท้ายเล่มหนึ่งก็โกงระดับจอมมารแล้ว ถึงแม้จะมีเสี่ยงตายบ้างแต่ก็ไม่รู้สึกถึงความลำบากเลย

 

                จุดที่ผมเซ็งที่สุดในเรื่องนี้ก็คงเป็นการไม่ให้ค่าสาวๆ นอกจากก๊อบมิจังแล้วสาวๆคนอื่น เหมือนอยู่สถานะเครื่องมือมากกว่าตัวประกอบนะ ขนาดชื่อยังไม่ตั้งเป็นรื่องเป็นราวเลย อย่าง “ผมแดงสั้น” นี่มันอะไรกัน ดูมักง่ายกว่าก็อบลินสเลเยอร์อีก ว่าแต่ทำไมภพประกอบฉบับอังกฤษ สาวๆมีชื่อแต่ฉบับไทยไม่มีหว่า???

 


                ถึงแม้ว่าเรื่องรีมอนจะไม่ใช่นิยายดีเลิส แต่ก็มีประเด็นที่น่าสนใจคือเรื่องศีลธรรมตัวเอกที่จับทุกอย่างกินเพื่อเพิ่มพลัง ไม้เว้นแม้แต่พรรคพวก หรือกระทั่งคนในครอบครัว ในเล่มหนึ่งก็มีฉากที่ว่าพระเอกไปเห็นสาวที่พวกก๊อบลินจับมารุมโทรม และหนึ่งในนั้นก็น่าจะเป็นแม่ของเขา พระเอกจึงมอบยาพิษให้พวกเธอฆ่าตัวตายจะได้หมดทุกข์ หลังจากนั้นก็นำศพพวกเธอไปเผา โดยที่พระเอกได้ตัดเต้านมกับมดลูกของพวกเธอมากินก่อนแล้ว (โรคจิตใช่เล่น)

 

                คาดว่าคนเขียนก็ไม่กะเล่นเรื่องศิลธรรมหรือใส่ปมอะไรให้ตัวละครมันลึกหรอก เพราะเล่นอธิบายชัดเจนเลยว่าพลังกินของพระเอกนี่ นอกจากทำให้มันกินได้ทุกอย่าง ยังทำให้ไม่รู้สึกขยะแขยงหรือรู้สึกผิดเวลาจับอะไรกิน ทำให้มันกินแต่ล่ะอย่างได้หน้าตาเฉยทั้งเนื้อสด เนื้อเน่าๆ กระทั่งก้อนหินดินทราย

  

                นิยายปัจจุบันนั้นแตกต่างจากพวกวรรณกรรมคลาสิก ที่คนเขียนไม่จำเป็นต้องเคร่งครัดการรับผิดชอบต่อสังคม ต้องพยายามเขียนอะไรที่จรรโลงใจ ตัวเอกต้องเป็นคนดี ถ้ามีตัวละครทำชั่วก็ต้องได้รับการลงโทษ เราจะเห็นได้ว่าตัวเอกในวรรณกรรมสมัยใหม่บางเรื่อง บางทีก็เป็นคนเจ้าเลห์ ป่าเถื่อน กระทั่งเป็นคนเลวก็มี แต่กระนั้นมันก็น่าจะยังมีขอบเขตที่ไม่ควรล้ำเส้นอยู่

 

                ก็อย่างที่บอกเรื่องนี้เน้นความดิบเถื่อน พยายามให้คนอ่านสนุกเวลาเห็นพระเอกเชือดศัตรู กินซาก แล้วก็สกิลเด้ง แต่ถ้าอนาคตพระเอกกินร่างของพรรคพวก คนสนิทที่ร่วมสร้างเผ่า หรือสาวๆในฮาเร็ม ณ ตอนนั้นคนอ่านจะสนุกอีกเหรอ

 

                ก็เป็นไปได้มากว่าพระเอกมันจะโกงๆชิลๆจนจบเรื่องไม่มีคนใกล้ตัวตายเลยก็ได้ แต่เมื่อนึกภาพว่าไงอนาคตมันก็ต้องมีคนรอบตายไปบ้าง แล้วด้วยนิสัยพระเอกที่อะไรผ่านมือก็จับกินด่ะ ผมเชื่อว่าถ้าเพื่อนๆหรือครอบครัวพระเอกตายในอนาคตก็น่าจะโดนจับกินบางส่วนแน่ พอคิดแบบนี้แล้วผมว่าพระเอกเรื่องนี้ไม่อวยสักนิด

 

ระดับความพึงพอใจ: 2/5 ว่าแต่เรื่องนี้ไม่มีภาพประกอบสีใช่ไหม หรือผมได้ของแรร์หว่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #1734 jsoc (@jsoc99) (จากตอนที่ 425)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 16:41
    อ่านแบบมังงะรึยังครับ เล่ม 1 ออกมานานแล้ว 
    #1734
    1
    • #1734-1 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 425)
      26 พฤศจิกายน 2560 / 17:03
      อ่านแล้วครับ เล่มสองทิ้งช่วงนานจริงๆ
      #1734-1
  2. #1726 Cammy-เต่านรก (@cammy) (จากตอนที่ 425)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 23:12
    -_- จะเอาอะไรกับนิยายเน็ต
    #1726
    1
    • #1726-1 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 425)
      24 พฤศจิกายน 2560 / 06:13
      เดี๋ยวนี้มันก็เป็นนิยายเน็ตมาก่อนเกือบทั้งนั้นล่ะท่าน
      #1726-1
  3. #1725 กวิน (จากตอนที่ 425)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 22:19
    ผมละนึกภาพไม่ออกเลยว่าพอเขียน รี:มอน จบ คนเขียนจะเข็นผลงานอะไรออกมา
    #1725
    2