ตอนที่ 421 : อาชีพกระจอกแล้วทำไมยังไงข้าก็เทพ เล่ม 1 ยังดีที่มีโลลิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    15 พ.ย. 60



สำนักพิมพ์: First Page

 

ราคาปก: 320 บาท

 

แนวเรื่อง: Action, Adventure, Comedy, Fantasy, Harem, Romance

 

แต่งเรื่อง: Hakumai Ryou

 

Illustration: TakayaKi

 

แปล: Aya

 

สถานะปัจจุบัน: ตีพิมพ์ออกมา 6 เล่มไม่จบ ดูหน้าปกเล่มอื่น CLICK

 

เรื่องย่อ:

นากุโมะ ฮาจิเมะ เด็กที่มักจะโดนกลั่นแกล้งถูกเรียกตัวไปยังโลกใบอื่นพร้อมกับเหล่าเพื่อนร่วมชั้น ฮาจิเมะมีอาชีพแสนจะกระจอกอย่างนักเล่นแร่แปรธาตุ ตรงกันข้ามกับพวกเพื่อนร่วมชั้นที่แสดงศักยภาพในการสู้รบออกมาให้เห็นอย่างต่อเนื่อง ผู้อ่อนแอที่สุดแม้แต่ในโลกใบอื่นอย่างเขากลับถูกความชั่วร้ายของเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งผลักให้ตกลงไปสู่ขุมนรกในเขาวงกต แล้วแบบนี้เขาจะรอดรึ!?

ท่ามกลางความสิ้นหวังเพราะหาทางหนีออกจากเขาวงกตไม่เจอ ฮาจิเมะก็ได้พบกับหนทางสู่การเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่แข็งแกร่งที่สุด ก่อนโชคชะตาจะพาเขามาพบกับผีดูดเลือดยูเอะ

ฉันจะปกป้องยูเอะ ยูเอะจะปกป้องฉัน นั่นแหละคือความแข็งแกร่งที่แท้จริง มาโค่นล้มทุกสิ่งทุกอย่างให้หมดแล้วเป็นอันดับหนึ่งของโลกกันเถอะ

ขอเชิญรับชมฉากเปิดของโลกแฟนตาซี! การพบกันของผีดูดเลือดผู้มาจากส่วนลึกที่สุดของโลกกับเด็กหนุ่มผู้กลับมาจากขุมนรก กำลังจะสร้างตำนาน สุดแกร่งให้โลกตะลึง

 

ความคิดเห็นหลังจากอ่านจบ:

                เรื่องอาชีพกระจอกแล้วทำไมยังไงข้าก็เทพ หรือแฟนคลับมักจะเรียกว่าฮาจิเมะ เป็นเรื่องที่ดังมากในกลุ่มนักอ่านนิยายแปลไทยในบอร์ดตุรกีบอร์ดนายท่าน ตอนที่จัดทำโพลโหวตเรื่องที่อยากให้มี LC เรื่องนี้ก็ติดอันดับต้นๆ

 

ถ้าถามผมว่าเรื่องนี้มันดีขั้นเทพเหนือกว่าเรื่องอื่นๆงั้นเหรอถึงเป็นที่นิยมขนาดนี้ ผมคิดว่าไม่นะ เพียงแต่จังหวะที่เรื่องนี้ถูกนำมาแปล บอร์ดนิยายแปลไทยค่อนข้างมีแต่แนวต่างโลกที่พระเอกมีสกิลโกงๆ ใช้ชีวิตสโลไลฟแบบชิวๆ พอมาเรื่องนี้พระเอกตกระกำลำบากต้องกระเสือกกระสนจนเก่ง ซึ่งตอนนั้นยังไม่ค่อยมีแนวนี้ให้อ่าน คนเลยฮือฮากันมากกว่า ตอนที่เรื่องนี้มีแปลในเน็ตคนก็เห่อกันมากจนผมเกิดอารมณ์อินดี้ไม่อยากอ่านซะอย่างนั้น แต่ก็อุตสาห์ซื้อหนังสือเพราะโดนยูเอะที่หน้าปกใช้สกิลสะกดจิตใส่ครับ

 

เนื้อเรื่องคร่าวๆคือพระเอกกับเพื่อนร่วมชั้นโดนอัญเชิญมาต่างโลกทั้งห้อง และถูกบังคับให้สู้กับเผ่าปีศาจเพื่อที่จะได้กลับบ้าน พระเอกเดิมก็ถูกรังแกและคนในห้องรังเกียจอยู่แล้ว เพราะว่าเป็นโอตาคุแต่สาวที่สวยที่สุดในห้องดันแอบชอบ พอมาต่างโลกทั้งสเตตัสกับสกิลก็ย่ำแย่กว่าชาวบ้าน อาชีพเฉพาะตัวพระเอกก็เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่เป็นอาชีพสนับสนุนขณะที่คนอื่นได้อาชีพสายต่อสู้อย่างนักดาบ นักเวท จึงทำให้พระเอกถูกดูถูกและกลั้นแกล้งยิ่งกว่าเดิมอีก (สงสัยพวกนักเรียนห้องพระเอกไม่เคยอ่านแขนกลคนแปรธาตุ) หลังจากนั้นก็มีอีเว้นที่พระเอกกับเพื่อนๆไปผจญภัยในดันเจี้ยน และพระเอกก็ถูกหนึ่งในเพื่อนร่วมชั้นหักหลังทิ้งให้ตายในดัน

 

แนวโดนวาปมาทั้งชั้นแล้วพระเอกเป็นเด็กถูกแกล้งนี่ หลังจากเรื่องฮาจิเมะก็มีแนวคล้ายๆกันออกมาอีกหลายเรื่อง ความเร้าใจที่แนวนี้พยายามขายคือตัวเอกต้องเจอเรื่องโหดร้าย ดิ้นรนเอาตัวรอด และหลังจากที่ประสบความสำเร็จหรือเก่งแล้ว ก็ไปเอาคืนคนที่เคยทำตัวเองให้สะใจ แต่ข้อเสียของแนวนี้คือพอตัวเอกแก้แค้นสำเร็จก็ไม่ค่อยมีประเด็นให้เล่น พระเอกก็จะชิวไปวันๆไม่ต่างจากแนวสโลไลฟ

 

                ส่วนตัวแล้วผมไม่ชอบนิยายพล็อตแบบนี้ เพราะผมอ่อนไหวกับประเด็นแกล้งกันในห้องเรียน และไม่ชอบอ่านเรื่องที่ตัวเอกโดนทำร้าย หรือคลั่งแค้นต้องการเอาคืนเท่าไหร่ นิยายต่างโลกที่ตัวเอกเป็นเด็กถูกรังแกแล้วผมชอบพอจะมีเรื่องเดียวคือเซหนึ่งกับเมียกอริ เพราะมันไม่เครียดล่ะนะ

 

                

                   หลังจากพระเอกถูกหักหลังทิ้งให้ตายในดันก็เป็นช่วงที่ต้องดิ้นรนเอาตัวรอด บางคนอาจชมตอนนี้ว่าเป็นอะไรที่ดุเดือนสะใจ แต่กลับเป็นช่วงที่ผมอ่านแล้วอยากเขวี้ยงหนังสือทิ้ง ไม่ก็เอาหัวชนขอบเต้าหู้จริงๆ

 

                เริ่มมาพระเอกตกเหวไม่ตาย แต่ไปเจอมอนกัดแขนขาด พระเอกหนีมอนเข้าถ้ำไปเจอไอเท็มหายาก ที่พันปีจะผุดมาซักที ซึ่งมีสรรพคุณช่วยรักษาบาดแผลและเพิ่มพลังให้พระเอก พล็อตแบบนิยายกำลังภายในสมัยเก่าชอบกล นักเขียนจีนสมัยนี้ยังเลิกใช้มุกตัวเอกตกเหวไปเจอคัมภีร์เจอโอสถวิเศษแล้วเลย

 

                ต่อมาพระเอกขาดอาหารอดอยากจนสติแตกเข้าดาร์คไซด์ คือตรูก็เข้าใจว่าปากท้องมันเรื่องใหญ่ แต่คนเขียนใช้พื้นที่ช่วงแรกปูพื้นให้พระเอกเยอะมาก และก็มีการใส่ประเด็นดราม่าไว้หลายอย่างเช่น

o   เป็นเด็กถูกรังแก เพื่อนร่วมชั้นส่วนใหญ่รังเกียจ

o   ถูกลักพาตัวบางต่างโลก และถูกบังคับให้ต่อสู้ทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องของตน

o   ทั้งๆที่ตั้งใจต่อสู้ปกป้องเพื่อน แต่ดันโดนหักหลังให้ตาย

o   โดนมอนฉีกแขนไปกอนต่อหน้าต่อตา

จะประเด็นไหนก็น่าจะทำให้ตัวเอกโกรธจนเข้าดาร์คไซด์ได้ แต่พระเอกก็ยังคงอดทนอดกลั้นมาตลอดด้วยความที่เป็นคนที่ใจดีหรืออ่อนแอนี่ล่ะ แล้วอยู่ๆคนเขียนก็ให้พระเอกสติแตก ตรูเจ็บ ตรูหิว ตรูอยากกลับบ้าน แล้วพุ่งไปจับมอนแดก อ่านแล้วมันยังไงก็ไม่รู้ เหมือนหญิงสาวที่ทนแฟนหนุ่มขี้งอน แอบนอกใจบ้าง เอาแต่ใจบ้าง แต่ดันมาบอกเลิกกันเพราะชายหนุ่มพิมพ์ไลน์ตอบสั้นเกินไป

 

                หลักจากที่พระเอกจับมอนกิน ด้วยผลของไอเท็มที่พระเอกพบก่อนหน้าทำให้เขาได้รับสกิลของมอนที่กิน กลายเป็นยิ่งกินมอนยิ่งเก่งขึ้น จากนั้นพระเอกก็ใช้ความรู้โลกเก่ากับสกิลเล่นแร่แปรธาตุสร้างอุปกรณ์ไว้ล่ามอนนั่นก็คือ “ปืน” ซึ่งไอ้ตอนพระเอกสร้างปืนนี่ล่ะที่ขัดใจผมมาก เพราะพระเอกสร้างปืนได้ง่ายๆเลยอย่างกับเสก ทั้งๆที่จริงแล้วปืนเป็นอุปกรณ์ที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนซับซ้อนมากมาย และต้องใช้ความรู้ทางเคมีในการสร้างดินปืน และความรู้ทางวิศวกรรมในการสร้างลำกล้องให้กระสุนออกมามีอำนาจทำลายและตัวปืนไม่ระเบิดไปโดนผู้ใช้ ขนาดเรื่องกันโอตะกว่าพระเอกจะสร้างปืนมาใช้งานได้จริงก็ต้องใช้เวลาลองผิดลองถูกอยู่หลายปี โดนปืนระเบิดใส่เกือบตายก็มี แต่เรื่องนี้พระเอกใช้สกิลเสกปืนง่ายๆทั้งๆที่เนื้อเรื่องก็ปูว่าพระเอกเป็นโอตาคุชอบการ์ตูนชอบเกมไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องปืนเป็นพิเศษ แถมดันบังเอิญมีแร่พิศดารแถวนั้นที่สามารถเอามาทำดินปืนกับแร่สุดแข็งพอมาทำปืนแล้วไม่ระเบิดอีกต่างหาก ถ้าพระเอกกันโอตะรู้เข้าคงเอาหัวโขกเต้าหู้ตาย

 

                อีกประเด็นที่ขัดใจคือพระเอกใช้สกิลไฟฟ้าแสนโวลท์ที่ได้จากการกินมอน มาปล่อยไฟใส่ปืนที่สร้างแล้วยิงเป็นกระสุนเรลกันทะลุมอนได้ทุกตัว คือมุกนี้มังงะเรื่องแบล็คแคทก็เคยใช่ล่ะนะ แต่จริงๆแล้วเราเอาไฟฟ้าซ๊อตปืนที่ใช้กระสุนดินปืนทั่วไปมันไม่น่าจะพุ่งออกไปเป็นเรลกันได้หรอก ดีไม่ดีดินปืนน่าจะระเบิดก่อนด้วยซ้ำ

 

                จุดขัดใจที่ผมกล่าวมาทั้งหมดถ้าพูดสไตล์แคมมี่ก็คง มันเป็นนิยายเน็ตอ่ะนะ ซึ่งก็มักจะมีปัญหาที่เนื้อเรื่องจะดูโหว่ขาดน้ำหนักไปบ้าง ก็มีนิยายเน็ตหลายเรื่องที่เป็นแบบนี้ไม่ใช่เรื่องนี้เรื่องเดียว แต่พอเจอจุดที่ชวนให้ตบมุกใส่หลายๆครั้งติดกันก็ทำผมเซ็งพอดู จนกระทั่งยูเอะโผล่มานี่ล่ะ

               


                ยูเอะเป็นแวมไพร์ที่ถูกขังในดันเมื่อหลายร้อยปีก่อนเมื่อฮาจิเมะมาพบเธอก็ช่วยออกมาจากที่คุมขัง ก็เป็นป้าโลลิล่ะนะ เธอเป็นตัวละครแวมไพร์จึงมีฉากอิโรติกไซร้คอดูดเลือด นอกจากนั้นเพราะถูกขังอยู่คนเดียวมานาน ทำให้เธอออดอ้อนฮาจิเมะเกือบตลอด จนผมอิจฉาฮาจิเมะฉมัด หลังๆเธอยังรุกหนักขึ้นถึงจับกดฮาจิเมะทีเดียว เรียกว่าสูบทั้งเลือดและของเหลวอื่นๆครบถ้วน

 

                จากแค่เนื้อเรื่องเล่มแรกยูเอะยังไม่น่าถึงกับเป็นนางเอกในดวงใจผมหรอก แต่เนื่องจากเธอโผล่มาในจังหวะที่ผมกำลังเซ็งกับกับฉากพระเอกเสกปืนและกระสุนมาไล่ยิงมอน ทำให้ค่าความชอบพุ่งขึ้นสูงเป็นพิเศษ อีกทั้งรูปตัวละครโดยอ.TakayaKi ก็น่ารักโดนใจจริงๆ เธอจึงเป็นความโสภาที่สุดที่ผมได้จากนิยายเล่มนี้แล้วล่ะ

 

ระดับความพึงพอใจ:3.5/5 บวกคะแนนให้พิเศษเนื่องความดีงามของยูเอะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #2233 MR.ฮาเร็มตัวพ่อ (จากตอนที่ 421)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 03:22
    สำหรับผมแล้วเรื่ิองที่รับไม่ได้นี้ นอกจากพระเอกถูก -พวกสารเลวที่เป็นนักเรียนร่วมห้องกลั่นแกล้งต่างๆนาๆโดยไร้เหตุผลแถมยังหักหลังจงใจให้ตกเหวตาย เพราะเคียดแค้น ที่สาวสวยเบอร์หนึ่งของห้องมีใจให้พระเอกและแอบไปหาพระเอกที่ห้องในคืนก่อนวันเกิดเหตุ จึงทำให้-สารเลวตัวนี้ทั้งโกรธและแค้นพระเอกมากๆ และทำการหักหลังอย่างชั่วร้ายอย่างที่รู้กันก็คือการที่เพื่อนสาวร่วมชั้นคนนี้ ดันมีเพื่อนชายสมัยเด็กที่โตมาด้วยกันซะอย่างงั้น(และยังมีอีกคนด้วยนะ) ซึ่งมันเป็นอะไรที่ผมรับไม่ได้แบบสุดๆของเรื่องนี้แล้ว เหตุผลก็นี่เลย คือมันผิดกฏของเลิฟคอมเมดี้ฮาเร็มอย่างร้ายแรง ซึ่งการที่ชายใดจะมีเพื่อนสาวสวยสมัยเด็กนั้น ชายผู้นั้นจะต้องเป็นพระเอกเท่านั้น แต่เจ้าเพื่อนพระเอกคนนี้กลับกลายเป็นเพื่อนชายสมัยเด็กของทั้งสองสาวนี่แทนที่จะเป็นพระเอกซะอย่างนั้นด้วยเหตุผลนี้มันทำให้ผมทั้งหงุดหงิดและหัวเสียแบบสุดๆเลยล่ะ ว่าทำไมผู้แต่งถึงได้เขียนอะไรที่อ่านแล้วรู้สึกไม่ปลื้มอย่างแรงแบบนี้เนี่ย ก็ได้แต่หวังว่าผู้แต่งเรื่องนี้จะเขียนจบ"ฮาเร็ม" ให้สุด"ฟิน"นะ ไม่งั้นตรูจะยิ่งกว่าสาปแช่งผู้แต่งแน่นอน =*=
    #2233
    4
    • #2233-3 Cammy-เต่านรก (@cammy) (จากตอนที่ 421)
      17 พฤษภาคม 2561 / 09:23
      เพื่อนสาวสวยสมัยเด็กนี้ มันจะฟินมากนะถ้าพระเอก RPG ได้
      #2233-3
    • #2233-4 MR.ฮาเร็มตัวพ่อ (จากตอนที่ 421)
      19 พฤษภาคม 2561 / 11:58
      มันกลายเป็นนิยายตลกยังไงหรือคับ บอลลิ่ง
      #2233-4
  2. #2208 กวิน (จากตอนที่ 421)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 09:17
    <p>วิธีการสร้างปืนลูกซองแฝดของบริษัท verney carron ของฝรั่งเศส </p><p><br></p><p>ลิงค์ : <a href="https://www.youtube.com/watch?v=s40ERaEFb_Q"><span data-auto-link="true" data-href="https://www.youtube.com/watch?v=s40ERaEFb_Q">https://www.youtube.com/watch?v=s40ERaEFb_Q</span></a></p><p><br></p><p>มันไม่ง่ายเลยที่จะทำปืนกระบอกนึงได้</p>
    #2208
    3
    • #2208-2 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 421)
      11 พฤษภาคม 2561 / 11:15
      ผมคิดว่านิยายที่ตัวเอกเอาอาวุธปืนสมัยใหม่ไปไล่ยิงมอนมันดูเท่นะ

      แต่การที่พระเอกอยู่ก็เสกปืนมาเลยนี่มันขาดความจริง รับไม่ได้อ่ะ
      #2208-2
    • #2208-3 Cammy-เต่านรก (@cammy) (จากตอนที่ 421)
      11 พฤษภาคม 2561 / 11:35
      แม้นิยายต่างโลก ไปต่างโลกแล้วพระเอกอัญเชิญวีรชนสงครามโลก พร้อมอาวุธพาหนะสงครามสมัยใหม่มา เนื้อหาจะมัี่วไปหน่อย แต่มันก็เป็นจุดขายที่อยากเอาวุธสมัยใหม่ไปถล่มจักรวรรดิ กับมอน อันนี้ชอบดี

      แต่เรื่องคุปืน มันแปลกๆ ว่ะ ปืนบางอย่างต้องใช้หลายปีในการเข้าใจหลักการมัน แต่มันทำซะอย่างกับรู้ละเอียดซึ้ง มิ่งก็ไม่ต้องไปทำงานพิเศษหรอก เป็นคนผลิตอาวุธดีไหม
      #2208-3
  3. #1698 Zaye (@genshawnjayda) (จากตอนที่ 421)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 12:06
    เมียกอริ ที่ว่าเนี่ย เรื่องอะไรเหรอครับ
    #1698
    4
    • #1698-3 ballaz2 (@Ballaz) (จากตอนที่ 421)
      16 พฤศจิกายน 2560 / 17:05
      ผมอ่านเรื่องนี้ไม่เท่าไหร่ เพราะขัดใจกับความเป็นเกมของมันมาก...
      #1698-3
    • #1698-4 Zaye (@genshawnjayda) (จากตอนที่ 421)
      24 พฤศจิกายน 2560 / 17:11
      ขอบคุณครับ
      #1698-4
  4. #1695 Cammy-เต่านรก (@cammy) (จากตอนที่ 421)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 22:36

    ก็มันคือ นิยายเน็ต.....

    #1695
    4
    • #1695-3 กวิน (จากตอนที่ 421)
      16 พฤศจิกายน 2560 / 09:40
      http://lndb.info/light_novel/Arifureta_Shokugyou_de_Sekai_Saikyou



      สาวแว่นน่าสนใจนะ เป็นเพื่อนร่วมชั้นหรือเปล่านา
      #1695-3
    • #1695-4 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 421)
      16 พฤศจิกายน 2560 / 11:17
      สาวแว่นนี่น่าจะเพื่อนร่วมชั้น และน่าจะเป็นพวกตีสองหน้าด้วย
      #1695-4
  5. #1694 กวิน (จากตอนที่ 421)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 21:17
    ย ยาว เต็มไปด้วยความเห็นราวกับผ่านนิยายแนวนี่มาเยอะ



    ผมขัดใจที่มันเดินวนรอบเขาวงกตเอาแต่สู้ๆ และสู้ กิน และ กินทดสอบอาวุธ สาบานนะว่านี่ตรูกำลังอ่านนิยาย หรือ นั่งอ่านคนเล่นเกมที่กำลังลงดันเพื่อฟาร์มของฟ่ะ



    ช่วงกระบวนการเข้าดาร์คไซต์คนเขียนทำผมขัดใจที่สุด มันใช่เรื่องเรอะ ไม่มีน้ำหนักเลย อ้ายที่เมิ่งรายมาก่อนตกเหวยังดูดีกว่าเลยเฟ้ยจะบอกให้



    ยูเอะครีเอตได้น่ารัก ยอมลงให้ละกัน



    แต่ว่านะคำว่า " หลังจากพระเอกถูกหักหลังทิ้งให้ตายในดันก็เป็นช่วงที่ต้องดิ้นรนเอาตัวรอด บางคนอาจชมตอนนี้ว่าเป็นอะไรที่ดุเดือนสะใจ แต่กลับเป็นช่วงที่ผมอ่านแล้วอยากเขวี้ยงหนังสือทิ้ง ไม่ก็เอาหัวชนขอบเต้าหู้จริงๆ"



    เพราะใช้มุขหนังกำลังภายในเรอะ (พระเจ้า เบฮีมอธของคนวาดฉบับมังงะเท่ฉิบหายเลยพ่อคุณ)





    เล่มหลัง คงสโลว์ไลฟ์ต่อไป





    ขออวยพรให้ขายได้เยอะๆ ละ ถ้าเป็นเมะนั้นก็.... ไม่พูดถึงดีกว่า ทำไม ซาตู้ ได้เป็นเมะ เพราะ พลังหมีงั้นหรือ?

    #1694
    3
    • #1694-2 กวิน (จากตอนที่ 421)
      15 พฤศจิกายน 2560 / 21:23
      [แก้] ผมขัดใจที่มันเดินวนรอบเขาวงกตเอาแต่สู้ๆ และสู้ กิน และ กินทดสอบอาวุธ สาบานนะว่านี่ตรูกำลังอ่านนิยาย หรือ นั่งอ่านบันทึกคนเล่นเกมที่กำลังลงดันเพื่อฟาร์มของฟ่ะ



      #1694-2
    • #1694-3 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 421)
      16 พฤศจิกายน 2560 / 07:58
      ผมไม่ได้ชอบอ่านแนวนนี้นะ แต่นิยายส่วนใหญ่ที่มีให้อ่านมันเป็นแนวนี้ต่างหาก
      ชี้แจงแบบซึนเดเระ
      #1694-3