Review Light Novel โดยอคติล้วนๆ

  • 90% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 313,045 Views

  • 2,850 Comments

  • 1,007 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,280

    Overall
    313,045

ตอนที่ 167 : พี่น้องปริศนาโรงเรียนมหาเวท เล่ม 6 ภาคโยโกฮามะเล่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    7 มี.ค. 59



สำนักพิมพ์: Zenshu

 

ราคาปก: 170 บาท

 

แนวเรื่อง: Action, Fantasy, Harem, School Life, Science Fiction

 

แต่งเรื่อง: Tsutomu Satou

 

Illustration: Kana Ishida

 

แปล: น้ำมะนาว 4-0

 

สถานะปัจจุบัน: ตีพิมพ์ออกมา 19 เล่ม ยังไม่จบ ได้รับการทำเป็นอนิเมแล้ว ดูรูปปกเล่มอื่นได้ตามตรงนี้ครับ

ไปดูรีวิวเล่มแรกๆที่นี่ครับ   เล่ม 1-4   เล่ม 5

 

เรื่องย่อ:

ฤดูใบไม้ร่วง ถึงฤดูกาลของการประกวดงานวิจัยของนักเรียนมัธยมปลายสายเวทมนตร์ทั่วประเทศ นิทรรศการ "สาธิต" ผลการวิจัยที่สั่งสมมาด้วยเครื่องมือเวทมนตร์ในรูปแบบของพรีเซนเทชั่น เรียกได้ว่าเป็นโอกาสแก้มือของกลุ่มโรงเรียนที่ไม่สามารถสร้างผลงานในงานแข่งศึกเก้าโรงเรียน เวทีที่ประกวดความรู้ทางเวทมนตร์ทักษะเวทมนตร์ นวัตกรรมทางเทคโนโลยีเวทมนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด นักเรียนบกพร่อง "ชิบะ ทัตสึยะ" เข้าร่วมงานครั้งนี้ในฐานะสมาชิกฝ่ายสนับสนุนของ "ซึสึเนะ" ตัวแทนโรงเรียนลำดับที่หนึ่ง จึงต้องแสดงทักษะเวทมนตร์หลากหลายออกมา ในขณะเดียวกัน เงาขององค์กรร้ายก็เร้นภายเข้ามาใกล้ "สปาย" นักเรียนของโรงเรียนสายเวทมนตร์เดียวกันเเละนักฆ่าจาก "แผ่นดินใหญ่" แผนการร้ายคืบคลานมาถึงงานประกวดโดยมีเป้าหมาย คือมันสมอง ความสามารถและผลงานของทัตสึยะ ที่จะได้รับชมกันคือ การเเสดงความสามารถอันงดงามของพี่น้องชิบะ!

 

ความคิดเห็นหลังจากอ่านจบ:

                เป็นเล่มแรกของภาคเหตุการณ์ร้ายในโยโกฮามะที่มีสองเล่มจบ ผมเองก็ลังเลอยู่นานว่าจะรีวิวเลยหรือรออีกเล่มแล้วค่อยรีวิวทั้งภาค ก่อนจะรีวิวเล่มนี้ผมชี้แจงอะไรสักนิดนะครับ เนื่องจากรีวิวเล่มก่อนๆผมมักจะโจมตีนิยายเรื่องนี้ในสองประเด็นคือ รายละเอียดเยอะไป และ “ตัวละครมากเกิน” แล้วมีบางคนอ่านแล้วไม่เห็นด้วย ซึ่งปกติแล้วการแสดงความรู้สึกว่า มากไป หรือ เยอะไป ของแต่ละคนมันก็ไม่เท่ากัน มากของคนหนึ่งอาจจะเป็นพอดีของอีกคน แตกต่างไปตามประสบการณ์และรสนิยมของแต่ละคน

 

                ที่ผมบ่นว่าเรื่องนี้ “รายละเอียดเยอะไป” ผมอิงจากแนวแฟนตาซีโรงเรียนเวทมนต์ที่เคยอ่านมา ปกติแนวแฟนตาซีก็จะมีการสร้างศัพท์เฉพาะให้มาจดจำกันอยู่แล้ว แต่เรื่องนี้มันเป็นแนวไซไฟด้วย ยิ่งเล่ม 6 นี่รู้สึกเลยว่าความเป็นนิยายไซไฟพุ่งสูงกว่าเล่มก่อนๆมาก ทำให้นอกจากศัพท์เฉพาะแฟนตาซีเช่น เอดอส อีเดีย ไซออนแล้ว ยังต้องมาตีความภาษาวิทยาศาสตร์อย่างแรงดึงดูด นิวเคลียร์ฟิกชั่นอีก จนผมรู้สึกว่ามันมากไปหน่อย

 

และจุดที่รู้สึกว่าเยอะเกินจริงๆก็คือพวกตระกูลและองค์กรในเรื่องนี่ล่ะ ปกติอ่านนิยายผมก็มักจะเห็นพวก แปดสำนักใหญ่ สามบริษัทยักษ์ สิบสามราชวงศ์ สี่มหาอำนาจอะไรพวกนี้ ซึ่งเรื่องนี้ก็มี “สิบตระกูล” ซึ่งสิบตระกูลนี่ไม่ได้มีแค่สิบนะครับ แต่เขาจะมีทั้งหมดยี่สิบแปดตระกูล แล้วมาประชุมทุกสี่ปีคัดเลือกสิบตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นสิบตระกูล ถ้าแค่ยี่สิบแปดตระกูลไม่เยอะ ยังพวกตระกูลรองที่เรียกว่า “ร้อยตระกูล” อีก ซึ่งชื่อตระกูลจะเป็นตัวเลขอื่นที่ไม่ใช่ 1-10 ผมแนะนำเลยว่าใครที่คิดหัดอ่านเรื่องนี้ไปลองศึกษาชื่อจำนวนในภาษาญี่ปุ่นมาก่อนน่าจะเพิ่มอรรถรสในการอ่านได้พอสมควร

 

ส่วนจุด ตัวละครมากเกิน โอเคเทียบกับนิยายกำลังภายในบางเรื่องที่มีตัวละครหลักร้อย จำนวนตัวละครในเรื่องนี้อาจจะไม่เยอะ แต่บางครั้งผมก็อดคิดไม่ได้ว่า บทของตัวละครบางตัวเอามารวมเป็นตัวละครเดียวกันก็ไม่น่าเสียหายต่อโครงเรื่องนี่หว่า มันคงเป็นความผิดของผมที่สมองแรมน้อยเวลาอ่านเจอชื่อตัวละครบางตัวอย่าง อิโซริ ฮิราคาวะ คิริฮาระแล้วลืมไปว่าเคยโผล่มาตอนไหน โชคดีมากที่นิยายเรื่องนี้มีรายชื่อพร้อมรายละเอียดตัวละครให้เปิดอ่านได้เวลานึกไม่ออก

 

แม้ว่าความมาก ความเยอะของนิยายเรื่องนี้จะทำให้ผมไม่ถูกใจ (เป็นปัญหาที่เจอบ่อยเวลาอ่านนิยายเน็ทเดี๋ยวนี้) แต่ผมก็นับถือในการลงรายละเอียดของคนแต่งนะ ที่ใส่ทั้งสภาพเศรฐกิจ การเมือง สังคมครบถ้วน เรียกได้ว่าสร้างโลกได้มีรายละเอียดมาก และก็ยอมรับว่าเจอนิยายที่มีรายละเอียดเยอะไปก็เสียอารมณ์น้อย พวกนิยายที่ขาดรายละเอียดจนอ่านไม่รู้เรื่องอ่ะนะ

 

บ่นไปเยอะแล้วขอเข้าสู่รีวิวเล่มนี้บ้าง หลังจากจบงานกีฬา ภาคนี้พระเอกต้องเตรียมขึ้นเวทีสัมนาวิชาการของโรงเรียนเวทมนต์ พร้อมกับรับทำวิจัยชิ้นสำคัญจากกองทัพ และรับมือผู้ก่อการร้ายต่างชาติที่ต้องการขโมยข้อมูลวิจัย (ชื่อเรื่องมีคำว่าโรงเรียน แต่พระเอกมันเอาเวลาไหนไปเรียนหนังสือทำการบ้านเนี่ย)

 

เนื้อเรื่องเล่มนี้ค่อนข้างกระจายบทไปที่ตัวละครอื่นๆที่ไม่ใช่ตัวเอกสองพี่น้อง ทำให้เรามีโอกาสได้เห็นพวกเพื่อนพระเอกแสดงความสามารถ ว่าแต่โรงเรียนเวทมนต์เรื่องนี้มีนักเรียนที่สามารถบู้กับผู้ก่อการร้ายระดับโลกได้เยอะไปเปล่า เวอร์กว่าฮอกวอร์ตอีก และนอกจากนั้นก็เป็นฉากเลิฟๆของบรรดาคู่รองทั้งคู่เพื่อนพระเอก หรือคู่ของรุ่นพี่มาริ อัดแน่นเต็มเปี่ยม

 

แต่กระนั้นเล่มนี้ก็ยังมีฉากหวานๆของสองพี่น้องอยู่ล่ะนะ


ระดับความพึงพอใจ: 2/5 คู่รอง คู่รอง และคู่รอง เต็มไปหมดเลย เอาเถอะอย่างน้อยสาวๆก็ไม่ได้กินกันเองแบบบางเรื่อง เอ๊ะ หรือว่าอีกหน่อยจะมีหว่า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #711 The Memorial (@golflovenaru) (จากตอนที่ 167)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 10:36
    เรื่องนี้ผมยกให้การรเรื่องส่วนหนึ่งมาจากการดูเมะด้วย คือ เมะทำให้เข้าใจโครงเรื่องคร่าวๆไว้ แล้วตัดรายละเอียดที่มีเยอะมากไปออกไปนิดนึง แต่เสียหายที่เรื่องนี้อาจจะไม่มีภาคต่อ เพราะไม่มีการประกาศอะไรออกมาเลย

    ซื้อเล่ม 1 มาก่อนเมะออก งงมาก รายละเอียดโคตรเยอะ พอดูเมะค่อยทำความเข้าใจไปเรื่อย ค่อยหายใจโล่งคอโล่งสมองหน่อย 555
    #711
    1
    • #711-1 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 167)
      23 มีนาคม 2559 / 10:54
      เห็นว่าจะทำภาคมูวี่ที่ไม่มีเนื้อหาในนิยายนะครับ
      #711-1
  2. #684 SilverPlus (@jeepsuper) (จากตอนที่ 167)
    วันที่ 9 มีนาคม 2559 / 13:47
    ส่วนตัวเป็นคนเขียนนิยาย

    การบรรยายโลกนิยายทั้งโลกลงหนังสือเป็นอะไรที่มีความสุขมาก ไม่เกี่ยงเลยที่จะอธิบายตั้งแต่โค ตะ ระ เง้าตระกูล ไล่ไปจนถึงลูกหลานเหลนลื่อโน้น

    แต่ก็นั้นแหละ คนอ่านเขาไม่ได้อยากรู้ 

    การยัดเนื้อหาลงนิยายแบบเนียนๆ ควรจะดูจากแฮร์รี่ (เรื่องนี้อีกแล้ว) เพราะตัวคนเขียนแทบจะไม่อธิบายอะไรเลย แค่ให้ตัวเอกผ่านไปเห็น หรือได้ยินจากปากคนอื่น ซึ่งดูเป็นธรรมชาติมากกว่ายัดข้อมูลลงมาสองสามหน้า ใครที่เขียนนิยายอยู่ ควรต้องระวังเรื่องการบอกข้อมูลไว้เยอะๆ

    แต่ก็อีกนั้นแหละ แล้วแต่คนจะชอบ นักอ่านบางคนชอบนิยายที่ดูคล้ายพงศาวดารก็มี 
    #684
    2
    • #684-1 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 167)
      9 มีนาคม 2559 / 13:56
      ดูแล้วการเขียนให้พอดีถูกใจคนอ่านนี่ยากชะมัด
      อย่างลอร์ดออฟเดอะริงค์ เอาจริงๆการที่คนอ่านรู้ว่าพวกฮอบบิทจะมีประตูบ้านเป็นวงกลมหรือสี่เหลี่ยม เดินเท้าเปล่าหรือใส่รองเท้า คนแคระหญิงจะมีเคราหรือไม่ ก็ไม่ได้สนผลต่อโครงเรื่องการเดินทางเอาแหวนไปโยนทิ้งแม้แต่น้อย แต่พอนิยายมันดึงดูดคนได้ รายละเอียดพวกนี้กลับทำให้ตัวเรื่องดู epic มาก

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 มีนาคม 2559 / 14:01
      แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 9 มีนาคม 2559 / 14:02
      #684-1
    • #684-2 Cammy (@cammy) (จากตอนที่ 167)
      9 มีนาคม 2559 / 21:19
      ลองดูนิยายติดท็อปเว็บเด็กบีสิ =+=
      #684-2
  3. #683 Cammy (@cammy) (จากตอนที่ 167)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 11:11


    เห็นคนออกมาบอกว่าละเอียดมันทำให้เนื้อหาแน่น

    แต่สำหรับผมแล้ว มันเป็นดาบสองคมนะ หากกรณ๊การบรรยายตระกูล สภาพเศรษฐิกิจ ประวัติศาสตร์ นอกจากทำให้ งง แล้ว เกิดไม่ดังขึ้นมานี้เละ

    ผมเห็นหลายเรื่องนี้ ที่เนื้อหาคล้ายกัน แต่พอไม่ดัง ตัดจบขึ้นมานี้ คนแต่งแทบดับเลยแหละ

    ปัจจุบันก็อย่างที่เห็น เน้นเชฟๆ  ไว้ก่อน  

     

    #683
    1
    • #683-1 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 167)
      8 มีนาคม 2559 / 12:02
      ผมไม่ค่อยแอนตี้การใส่รายละเอียดเยอะ แต่อยากให้ค่อยๆใส่มากกว่า
      อัดมารวดเดียวเพราะมันจะอ่านแล้วเหนื่อยอ่ะนะ

      ถ้าเนื้อเรื่องสนุกมัดใจคนอ่านได้ ส่วนใหญ่เขาก็เต็มใจศึกษารายละเอียด หรืออาจจะอ่านข้ามๆเอาได้
      #683-1