{fic exo} คนแมน (kaihun)

ตอนที่ 7 : six -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    6 มิ.ย. 57




Six

 

            ช่วงเวลาที่แสนน่าเบื่อวนกลับมาอีกครั้งเมื่อทุกคนต้องกลับไปเรียนตามปกติ วันนี้เซฮุนมีเรียนบ่ายเขาก็เลยไม่เร่งรีบเท่าไหร่ หลังจากจบงานเลี้ยงก็ผ่านมาสองวันแล้วกลุ่มรุ่นพี่วิศวะหายเงียบไปเลยไม่มาวุ่นวายเหมือนทุกวันจนบางทีก็อดสงสัยไม่ได้

          “ฮัลโหลว่าไงมึง”

“มึงอยู่ไหนว่ะ ถึงมอยัง ? กูจะถึงละเจอกันที่เดิม”

“เออเดี๋ยวก็ถึงละบ้านกูอยู่แค่นี้ เจอกันที่เดิมมึง”

หลังวางสายจากเพื่อนซี้เซฮุนก็ปั่นจักรยานไปจอดไว้ที่ประจำหยิบกระดานวาดรูปคู่ใจขึ้นมาสะพายแล้วเดินไปทางโรงอาหารที่ตัวเองชอบไปนั่งบ่อยๆเพื่อรอเพื่อน

ตึ้ง !

เสียงไลน์ดังขึ้นหลังจากที่ร่างบางทิ้งน้ำหนักตัวนั่งลงบนโต๊ะม้าหินมันทำให้เขาแปลกใจไม่น้อยเพราะปกติไม่ค่อยมีใครส่งมาหาส่วนใหญ่จะใช้โทรเอาซะมาก่อนเพราะเจ้าตัวเป็นคนพิมพ์ช้าเอามากๆ

 

Galaxy_fanfan : สวัสดีครับน้องเซฮุน

Galaxy_fanfan :

                ไอ้เหี้ยใครว่ะ ?   นี่มึงมาจากดาวไหน =_=

Handsomesehun_ : ครับ ?

               Galaxy_fanfan : จำพี่คริสได้ไหมครับ ? พี่คริสสุดหล่อที่ขอไลน์น้องวันนั้น

Handsomesehun_ : จำไม่ไดครีบ

Handsomesehun_ : *ได้ครับ

              พิมพ์ลำบากชิบหาย...นี่นิ้วกูใหญ่หรือไง

          Galaxy_fanfan : ตอบแบบนี้พี่เสียใจนะครับ พี่คือคนที่ลงแข่งบาสด้วยไงที่ตัวสูงๆผมทองๆ

              Galaxy_fanfan : จำไม่ได้ไม่เป็นไรเอาเป็นว่าเดี๋ยวเรานัดเจอกันก็ได้เนอะ

              กูจำมึงได้แล้ว...มึงชนกูเกือบล้มแถมยังเหยียบตีนกูอีกนี่ยังกล้าไลน์มาคุยอีก !

              Galaxy_fanfan : ทำไมอ่านแล้วไม่ตอบอ่ะครับ

              Galaxy_fanfan : โกรธพี่หรอ ?

              Galaxy_fanfan : พี่ขอโทษนะ

           Galaxy_fanfan :  

               กูพิมพ์ไม่ทันโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย !!!

Handsomesehun_ : อ่าช่างมันเถอะครับ

Handsomesehun_ : 5566665557777888888

 

         “เห้ยมึงทำไรอยู่วะหน้าจะจิ้มไอโฟนอยู่ละ”จื่อเทาเดินเข้ามาตบไหล่เพื่อนที่กำลังก้มหน้าขมวดคิ้วใส่โทรศัพท์มือถือคู่ใจที่ใช้ไม่ค่อยจะเป็น ร่างบางเงยหน้าขึ้นก่อนจะชูบทสนทนาให้เพื่อนสนิทดู

                “มึงจำไอ้หัวทองที่ลงแข่งกับเราได้ปะมันแอดไลน์กูมาอ่ะ ไปเอามาจากไหนก็ไม่รู้”

                “เห้ยจริงอ่ะ ? แล้วมันจีบมึงปะเนี๊ย”

               “ไม่รู้มัน กูไม่ได้เป็นเกย์นะเว้ยกูชอบผู้หญิง !!! บ่นออกมาอย่างหัวเสียช่วงนี้มีแต่ผู้ชายเข้ามาจีบจนผู้หญิงบางคนคิดว่าเขาเป็นเกย์ไปหมดแล้ว

                “ชอบผู้ชายด้วยกันก็ไม่จำเป็นต้องเป็นเกย์ป่ะวะมึง”

                “ไม่รู้ๆ กูยังยืนยันคำเดิมว่ากูชอบผู้หญิงสงสัยกูต้องหาแฟนผู้หญิงสักคนแล้วว่ะ”

                “ผู้หญิงสวยๆมาชอบมึงก็ไม่เห็นจะสนใจ”

                “มันยังไม่ใช่นี่หว่าเออมึงเห็นพวกพี่คยองซูบ้างปะ ?” ถามออกไปอย่างเผลอตัวพอนึกขึ้นได้ว่าพูดอะไรออกมาก็เริ่มหาข้อแก้ตัว

                “คือแบบกูแค่จะขอบคุณเรื่องงานเลี้ยงเฉยๆแถมไปเมาเหมือนหมาใส่พวกพี่เขาอีก”

                “ก็ไม่ได้ว่าอะไรเลย ไม่เห็นอ่ะสงสัยงานเยอะมั้งไปเรียนกันเหอะมึง”

                “อืมๆ”

                แล้วทำไมกูต้องไปนึกถึงหน้าพี่ดำนั่นด้วยวะ !



 

               เพราะงานที่ยุ่งมากก็เลยทำให้จงอินไม่สามารถไปหาเซฮุนได้นั่งทำงานไปด้วยจิตใจห่อเหี่ยวตอนนี้กำลังวุ่นวายอยู่กับการจดรายชื่อนักศึกษาที่จะไปร่วมทำค่ายปลูกป่าในเดือนหน้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหน้าอย่างเขาเนี๊ยมันมีความรับผิดชอบมากขนาดได้เป็นประธานในการจัดเลยหรือยังไง

              “เห้ยมึงเย็นนี้กินไรดีวะ” แบคฮยอนพูดขึ้นทั้งที่มือยังคงนั่งกดคุกกี้รัน

               “บะหมี่โอ” จงอินหันมาตอบเพื่อนก่อนจะส่งยิ้มให้

               “ใจคอมึงจะแดกแต่บะหมี่จนกว่าจะจีบน้องติดเลยเหรอวะ !

            “เออกูจะแดกจนกว่าน้องจะใจอ่อน”

                “ถึงวันนั้นกูคงมีลูกไปแล้ว” คยองซู

                “เออกูคงลูกสามเมียสองอ่ะ” แบคฮยอน

                “อ่าวมึงได้กับพี่ลู่หานแล้วจะมีลูกได้ไง ? ” คยองซูหันมาแซวเพื่อนตัวเล็กแทน แบคฮยอนถึงกับทำหน้าไม่ถูกเมื่อโดนแซวเรื่องลู่หาน

                “อะ..อะไรมึง กูไม่ได้เป็นไรกับไอ้พี่นั่น”

                “ก็เห็นวันที่มีงานเลี้ยงมึงกับพี่เขาจูบกันในห้องนี่ อย่ามาทำเป็นปฏิเสธหน่อยเลย”

                “มึงเห็น ? !!!!

                “กูก็ยืนดูอยู่ตรงประตูอ่ะไม่ได้หลบด้วยนะก็ยืนดูกันโต้งๆนี่แหละ ไหนมึงบอกว่าจำอะไรไม่ได้ไง แหน่ะ...” มองเพื่อนรักอย่างจับผิดก็เห็นว่าตอนตื่นจำอะไรไม่ได้ทำเอารุ่นพี่หน้าหวานนิสัยแมนงอนจนไม่มาให้เห็นหน้าสองวันแล้ว

                “ก็จำ..ไม่ได้ไง เห้ยไอ้ไคมึงไปกี่โมง ?

                “เย็นๆอ่ะมึง ทุ่มสองทุ่ม”

                “นั่นเขาเรียกเย็นเหรอ เออเดี๋ยวกูมาไปเอาของก่อน” แบคฮยอนพูดพร้อมกับรีบเก็บอุปกรณ์ลงกระเป๋าเหมือนกับว่าต้องการที่จะหนีอะไรบางอย่าง

                “จิ้มลิ้มพี่มาแล้วววววววววววว !

            “อ่าวพี่ลู่หวัดดี” คยองซู

                “หวัดดีพี่” จงอิน

                “รีบมาทำไมก็บอกอยู่ว่าเดี๋ยวไปหาที่ตึก” แบคฮยอนหันมาพูดด้วยท่าทางหงุดหงิดแต่ใบหน้าขึ้นสีแดงอ่อนๆจนคยองซูอดที่จะแซวไม่ได้

                “แหม้ ไหนบอกว่าไปเอาของไงจะไปเดทก็บอกมาดิ เออพี่วันนี้ไปกินบะหมี่โอด้วยกันดิไอ้ไคเลี้ยง”

                “อ่อ ร้านน้องคนแมนที่มึงตามจีบอยู่ใช่ป่ะ ? เออไปดิๆ ไว้เจอกันเย็นๆมึง ปะจิ้มลิ้ม” เดินเข้าไปโอบไหล่คนตัวเล็กจากนั้นก็หยิบกระเป๋าเป้ของอีกคนขึ้นมาสะพายแทน แบคฮยอนพยายามแกะมือลู่หานออกแต่มีหรืออีกคนจะยอม แบคฮยอนตอนเขินเนี๊ยน่ารักจริงๆ

                “ไอ้แบคกับพี่ลู่น่ารักดีเนอะว่าไหม ?”

                “อืม..” จงอินตอบสั้นๆก่อนจะก้มลงทำงานต่อ

                “ทำเสียงแบบนี้หมายความว่าไง หึงมันเหรอ ?”

                “ไม่ใช่เว้ย ! กูแค่อิจฉาพี่ลู่มันเห็นแบบนั้นมึงก็รู้ว่าเพื่อนเรามันเริ่มใจอ่อนละแล้วดูกูดิน้องมันไม่ยอมใจอ่อนเลยหรือกูจะจีบผู้ชายไม่ขึ้นว่ะมึง

                “เฮ้อ...มึงจำตอนที่มึงชอบแบคฮยอนใหม่ๆได้ป่าววะผู้ชายคนแรกที่มึงรู้สึกใจเต้นด้วย”

                “อืมได้ดิ”

                “ตอนนั้นมึงก็เกือบเป็นบ้าไม่ใช่เหรอวะที่รู้ว่าตัวเองชอบผู้ชายแล้วเซฮุนก็เข้ามาแค่ปีแรกน้องเคยชอบผู้ชายหรือผู้หญิงมาก่อนมึงก็ไม่รู้ของแบบนี้มันต้องใช้เวลาและความดีเข้าสู้เว้ย”

            “เออก็จริงของมึง ขอบใจมึงมากทำงานต่อเหอะกูอยากเจอหน้าน้องแล้ว”

                “แล้วใครใช้ให้มึงไปขออาจารย์ว่าให้น้องสถาปัตย์ไปด้วยล่ะ”

                “ก็กูอยากไปค่ายกับน้องนี่หว่า”

                เนี๊ยอุส่าห์แบกหน้าไปขออาจารย์ให้เขาอณุญาตเลยนะ...กูทำเพื่อให้ได้เจอหน้ามึงขนาดนี้รู้บ้างไหมฮะ !

 

            หลังจากที่เก็บเอกสารเรียบร้อยแล้วจงอินและคยองซูก็มาที่ร้านบะหมี่โอโดยนัดลู่หานและแบคฮยอนให้มาเจอกันที่นี่ วันนี้ร้านบะหมี่โอคนเยอะกว่าปกติทั้งที่ทุกวันก็เยอะมากอยู่แล้วแต่ไม่มีวี่แววของคนร่างบางเลยสักนิด

                “เอ่อ..ลุงครับวันนี้เซฮุนไปไหนครับ ?” จงอินถามขึ้นขณะที่กำลังจดรายการลงกระดาษ

                “อาตี๋ยังไม่เลิกเรียนเลิกวันนี้คนเยอะด้วยสิเขียนเสร็จแล้วเอาไปให้ป๊านะแล้วกัน ป๊าไปรับรายการโต๊ะนู้นก่อน” จงอินพยักหน้าให้ก่อนจะหันมาจดรายการต่อ

                เพล้ง !!

            เสียงจานแตกทำเอาตกใจกันทั้งร้านทุกสายตามองไปยังเจ้าของร้านที่กำลังหยิบถ้วยชามขึ้นมาหอบเอาไว้ จงอินวางทุกอย่างลงแล้วรีบวิ่งเข้าไปช่วยถือ

                “ไม่เป็นไรๆ ไปนั่งเถอะไปเดี๋ยวป๊าไปทำบะหมี่ให้”

                “ให้ผมช่วยนะครับ ผมเป็นรุ่นพี่ของเซฮุนครับวันนี้น้องคงเลิกช้ากว่าจะมาก็คงดึกแหละครับให้พวกผมช่วยนะครับ พวกผมยินดีช่วย”

                “แต่ว่า ....” คนเป็นเจ้าของร้านรู้สึกหนักใจกับการที่อยู่ดีๆจะให้ลูกค้ามาช่วยทำแต่ถ้าให้เขาทำคนเดียวก็คงจะแย่แน่ๆ จงอินไม่รอคำตอบหยิบเอาถ้วยชามทั้งหมดมาไว้ในมือจากนั้นก็กวักมือเรียกเพื่อนๆให้มาช่วยกันและทุกคนก็พร้อมทำตามด้วยความเต็มใจ

                “ขอบใจมากนะพ่อหนุ่ม”

                “ครับผม” ส่งยิ้มให้ผู้เป็นพ่อก่อนจะเดินไปรับออเดอร์

                เป็นไงล่ะมึง ....เข้าทางพ่อเนี๊ยเจ๋งสุดแล้ว .ยิ้มหล่อ

            เป็นเวลากว่าห้าทุ่มแล้วแต่เซฮุนก็ยังไม่กลับมาตอนนี้ในร้านเหลือแค่จงอินกับป๊าของเซฮุนเท่านั้นเพราะลู่หานแบคฮยอนและคยองซูต้องขอตัวกลับบ้านก่อนเนื่องจากบ้านอยู่ไกลจากมหาลัยและตอนนี้คนในร้านก็ไม่มีแล้ว

                “เฮ้อ...วันนี้คนเยอะจริงๆ” ป๊าของเซฮุนทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับยื่นชามบะหมี่ให้จงอิน

                “เอ่อ..ขอบคุณครับ”

                “พรุ่งนี้ชวนเพื่อนๆมาด้วยนะเดี๋ยวป๊าจะเลี้ยงขอบคุณ”

                “ไม่เป็นไรครับคือพวกผมเต็มใจช่วย”

                “เอาหน่าถือว่าเลี้ยงขอบคุณที่ช่วยดูแลเซฮุนมันด้วยเดี๋ยวป้าไปเก็บจานชามก่อนนะอีกไม่นานอาตี๋ก็กลับมาแล้วฝากบอกด้วยนะว่าป๊าอยู่หลังร้าน” จงอินพยักหน้าตอบรับก่อนจะกินบะหมี่ในชามต่อ

                ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วเซฮุนก็ยังไม่กลับมาสักทีเขาเองก็ไม่รู้ซะด้วยว่าที่คณะสถาปัตย์มีงานอะไรหรือเปล่าเพราะปกติไม่น่าจะเลิกดึกขนาดนี้จะทิ้งตรงนี้ไปดูที่มหาลัยก็ไม่ได้เพราะยังเก็บของในร้านไม่เสร็จเรียบร้อย

                “ป๊าาา ฮุนกลับมา....เห้ยนาย !! เซฮุนตกใจที่จู่ๆก็เดินเข้ามาเห็นจงอินกำลังเก็บโต๊ะแถมยังใส่ผ้ากันเปื้อนที่เขามักจะใส่ประจำอีก

                “ทำไมวันนี้มึงกลับดึกจังวะ”

                “มาได้ไง มาทำไม ทำไมใส่ชุดนี้ แล้วนี่ทำอะไร ป๊าไปไหน ป๊าเป็นอะไร เห้ยตอบดิตอบ !!!! เซฮุนไม่ตอบคำถามอีกคนแต่กลับยิงคำถามใส่จงอินรัวๆ

                ถามแบบนี้ใครจะตอบได้วะ !

             “กูควรตอบคำถามไหนดี =_=

             “ทุกคำถามรวมกัน”

                “เดินมาจากตึกคณะตั้งใจจะมากินบะหมี่แต่เห็นว่าคนเยอะไม่มีคนช่วยเลยอาสามาช่วยป๊ามึงอยู่หลังร้านไม่ได้เป็นอะไรแต่ขอตัวไปหลังร้าน”

                “อ่าวอาตี๋กลับมานานหรือยัง ทำไมวันนี้กลับดึก ?”

                “งานที่คณะยุ่งๆครับป๊าวันนี้เหนื่อยไหมฮุนไม่อยู่” วิ่งเข้าไปกอดผู้เป็นพ่อพร้อมกับเอาหน้าถูกับไหล่อย่างอ้อนๆ

                น่ารักเชี่ย....

                “ไม่เท่าไหร่หรอกได้พวกพี่เขามาช่วยไว้ถ้าไม่ได้ป๊าคงแย่แน่ๆ เออจริงสิแล้วนี่กลับยังไง ? นอนที่นี่ไหม ?”

                “ไม่เป็นไรครับผมเอารถมางั้นเดี๋ยวผมขอตัวกลับเลยแล้วกัน” ว่าพลางถอดผ้ากันเปื้อนออกแต่มันแก้มัดไม่ได้สักที

                “ไปช่วยพี่เขาสิ”

                “แต่ป๊า ... ก็ได้ๆไม่เห็นต้องทำหน้าดุขนาดนี้เลย”

             เซฮุนเบะปากก่อนจะเดิไปหาจงอินที่กำลังยืนยิ้มอยู่คนร่างบางสอดแขนอ้อมไปข้างหลังด้วยความเคยชินเพราะปกติมักจะถอดให้ป๊าแบบนี้แล้วจบด้วยการหอมแก้มแต่นี่ไม่ใช่ป๊าและดูเหมือนว่าคนที่กำลังตั้งใจแก้มัดปมจะไม่รู้สึกตัวว่าแก้มขาวกำลังอยู่ใกล้จมูกของอีกคนเป็นจงอินที่ทำอะไรไม่ถูกซะเองจนต้องเบนหน้าหนีไปทางอื่นแทน

                “ทำไมถึงมัดแน่นขนาดนี้วะ” ได้ยินเสียงอีกคนบ่นเบาๆแต่มันได้ยินชัดเพราะปากของเซฮุนอยู่ใกล้กับหูของเขามาก จงอินขยับตัวออกเล็กน้อยเพราะกลัวตัวเองจะทนไม่ไหวกับกลิ่นตัวหอมบวกกับผิวขาวนุ่มแต่ถ้าทำอะไรเซฮุนขึ้นมาเขาอาจตายได้

                “หลุดแล้ว” ถอยตัวออกมาเพื่อให้อีกคนได้ถอดผ้ากันเปื้อนออก จงอินรีบถอดออกแล้ววางลงบนโต๊ะจากนั้นก็หยิบกระเป๋าเป้ขึ้นมาสะพายหลัง

                “ผมขอตัวกลับก่อนนะครับไว้พรุ่งนี้จะมาใหม่”

                “ไม่ต้องมา !

             “โอเซฮุน ...”

                 “ป๊าอ่ะ..ทำหน้าดุใส่ฮุนทำไม ไม่คุยด้วยแล้ว รีบกลับไปเลยไป ! เอ่ยไล่อีกคนจากนั้นก็หยิบเอาสัมภาระของตัวเองขึ้นไปบนห้อง

                “ลูกคนนี้นี่ ป๊าขอโทษแทนเซฮุนด้วยนะ”

                “ไม่เป็นไรครับน้องเป็นแบบนี้น่ารักแล้วครับ งั้นผมกลับก่อนนะครับ” โค้งตัวให้ป๊าของเซฮุนอย่างสุภาพ

                 คนอย่างคิมจงอินก็มีดีสู้คนอื่นเขาเหมือนกันครับ J


 

_______________________________________


 


#ฟิคคนแมน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

858 ความคิดเห็น

  1. #830 mook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 21:19
    ป๊าเปิดบ้านรอรับลูกเขยได้เลยค่าาา55555
    #830
    0
  2. #798 oohkaini (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 13:33
    ป๊าคะรับจงอินเป็นลูกเขยด้วยค่าาา
    #798
    0
  3. #765 nmkty (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 01:36
    ลูกเขยขี่ม้าขาว 555555
    #765
    0
  4. #762 BN0412 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 22:50
    ป๊าสนใจรับจงอินเป็นลูกเขยมั้ยค่ะ
    #762
    0
  5. #754 SosakunHM (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 15:42
    เข้าทางป๊า จงอินสู้ๆนะ 5555555555555
    #754
    0
  6. #750 ฝานฝาน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 16:17
    แชปนี้ได้ใจเราเต็มๆเลยอ่ะ จงอิน
    นายหล่อมาก!!! หล่อทั้งใจ หล่อทั้งหน้า
    คนนี้เราขอได้ไหมเซฮุน 555555555555555555555555
    #750
    0
  7. #692 Plub'Ploy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 14:01
    เริ่มใกล้เข้ามาอีกขั้นแล้ว เข้าทางป๊าแล้ว ขอบเวลาฮุนอ้อนป๊าน่ารักกกก ฮามากที่นางพิมไม่เก่งแล้วก็บ่นก็ด่าอยู่คนเดียว
    #692
    0
  8. #487 HyperzIndy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 00:56
    โงยย พี่คริสไปเอาไลน์เซฮุนมาจากไหน 55555 สงสารเซฮุน พิมพ์ตอบไม่ทัน ไม่ต้องตอบเลยเถอะแก 555555555555555555 ละอะไรคือถามถึงพี่ๆวิศวะคะลูก คิดถึงใครก็บอกกก -..- อิอิ แหมมม่แล้วทำไมวิศวะต้องไปออกค่ายกับถาปัตย์ล่ะ ขอความเชื่อมโยง จงอินนี่ลงทุนนะ คิดถึงน้องมากเลยดิ มาหาที่ร้านก็ไม่เจออ แต่ดีนะเข้าทางพ่ออ รับร้องได้คะแนนชัวร์ๆ ฮี่ๆ
    #487
    0
  9. #448 Think_out (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 00:06
    จงอินจะบอกว่าตัวเองก้มีดีนะจะบอกให้ 555
    #448
    0
  10. #391 ลาสสึโรมีโอ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 01:39
    เข้าทางป๊า ดีงามมมมมมม
    #391
    0
  11. #324 NN.am (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 14:41
    ถ้าเป็นแฟนกันแล้ว จงอินนอกใจขึ้นมานี่มีตายนะ บอกเลย555555555
    #324
    0
  12. #229 faah (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 11:38
    นายมาจากดาวไหน 55555555555555
    #229
    0
  13. #210 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 13:25
    แน่ะ ๆๆๆๆ ลู่แบค ถ้าไม่เมาก็ยังสะบัดหน้าใส่กันอยู่ใช่ป่ะ
    พี่คริส!!! ชนน้องงุนจนจงอินจะลงไปตั๊นหน้าล่ะ
    นี่ยังไลน์มาจีบอีก ฟ้องจงอินแป๊บ ถถถถ
    จงอินวินนะวันนี้ อย่างๆน้องป๊าน้องก็ให้ท้ายอ่ะ ><
    #210
    0
  14. #191 •Seoraemon• (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 03:07
    บ๊ะะะะะะ หล่อเชียวค่ะ ><

    ฮุนลูก...หนูต้องเริ่มเล่นไลน์แล้วล่ะ ขำเป็นเลข7เลข8นี่คือมุงหนักละนะ55555555555555
    #191
    0
  15. #167 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 23:22
    เข้าทางพ่อเลยนะ กัมจง
    #167
    0
  16. #143 eve_popparazzi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 11:37
    พาร์ทนี้โอเซฉันแมนคูณ100!!!! คือตอนแรกยอมรับว่าฮาตอนที่ฮุนหยิบกระบวยตักน้ำซุปเนี้ยแหละ คิอแบบจะไปสู้อะไรเขาได้ แต่สุดท้ายอมรับว่าสู้ได้จริงๆ5555 แล้วดูจงอินอุตส่าห์ไปช่วยกลับได้แผล555เปลี่ยนให้ฮุนเป็นเมะแล้วจงอินเคะก็ดีไม่น้อยน้ะ555 เอาน่ะอย่างน้อยก็ได้ฮุนทำแผลให้แหละ คือขำอีแบค แบคจะฮาเอาโล่ไปไหน คือแบบวิ่งเท้าเปล่าถือชามก๋วยเตี๋ยวมันจะฮาไปไหน คือหิวหรอ?หรือจ่ายตังแล้วเลยต้องกิน คือฮุนหนูไม่รู้หรอว่าหนูมีฟีโรโมนดึงดูดเพศเดียวกันน่ะ ถึงมีแต่ผช,มาจีบ ตอนนี้มีพี่ชานอีกคนแล้วนะ
    #143
    0
  17. #116 คิมจงอินสุดหล่อ^&#8198;_&#8198;^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 21:53
    จงอินกวน55555555555555555
    #116
    0
  18. #115 Aegyoo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 21:06
    นางเข้าทางพ่อเลยนะครัชช เป็นไงคะป๊าคนนี้ผ่านมั้ย เราว่าสามผ่านนะ 55555 ตอนแกะผ้ากันเปื้อนนี่เชีนร์ให้พี่จงอินหอมแก้มน้องฮุนมาก อิอิ
    #115
    0
  19. #111 Itsmine (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 17:06
    น้องฮุนอีกไม่นานคงใจอ่อนแล้วแหล่ะพี่จงอินสู้ๆๆๆๆ
    #111
    0
  20. #110 babybear :) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 15:12
    เข้าทางพ่ออออ โอ๊ยน่ารักกกกกกกก
    #110
    0
  21. #109 +_+หญิงนุ้ย+_+ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 13:41
    แหมมมมมมม จงอินนนน เข้าทางพ่อน่าจะรุ่งนะ 555555
    #109
    0
  22. #108 YaYo !! (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 13:23
    พี่จงอินมาช่วยงานป๊าของเซฮุนที่ร้าน แหม้ เข้าทางพ่อ จะมองนางในแง่ดีแล้วเชียว แต่แหม่ ทำดีหวังผลสินะ 5555555
    #108
    0
  23. #105 YaYo !! (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 15:21
    คิดถึงพี่จงอิงล่ะซี้~ แหม~ รู้นะเซฮุน
    #105
    0
  24. #104 +_+หญิงนุ้ย+_+ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 14:55
    คริส กลับกาแล๊คซี่แกไปเหอะ

    เซฮุนนาาาา คิดถึงพี่จงอินใช่มั้ยยย 

    ติดตามๆนะ สู้ๆๆๆ
    #104
    0
  25. #103 LOMO (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 14:52
    อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยย ชอบตรงที่บอกนี่กูพิมพ์ไม่ทัน
    เอออารมณ์เดียวกัน คิดๆมือกูใหญ่หรือหน้าจอกูเล็กระบบไม่ดี
    55555555555555 พี่ฟานจีบเค้าแทนได้นะ (ขว้างหัวใจใส่รัวๆ)
    อัพไวๆนะ ><
    #103
    0