{fic exo} คนแมน (kaihun)

ตอนที่ 5 : four -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    7 พ.ค. 57



Four

 

                   เสียงกลองดังสนั่นไปทั่วสนามกีฬา นักศึกษาแต่ละคณะต่างก็โชว์สปีริตของตัวเองออกมาข่มคู่แข่งขันส่วนทางด้านของการแข่งขันกีฬาก็ไม่แพ้กัน คิม จงอินผู้นำทีมฟุตบอลของคณะวิศวะกำลังยืนยิ้มอย่างพอใจกับผลลัพธ์ที่ได้ออกมาตอนนี้ส่งยิ้มเยาะให้กับผู้นำของอีกฝั่งนั่นคือชเว ซีวอนจากคณะวิทย์กีฬาที่ตอนนี้กำลังตามอยู่ถึงสองลูก

             “ทีมเราเจ๋งว่ะ...ถ้าชนะวิทย์กีฬาได้มึงได้เป็นท่านคิมแน่” คยองซูที่พักจากการคุมเชียร์ก็วิ่งมาหาจงอินที่กำลังดูการแข่งขันอย่างภาคภูมิใจ

                “เออดิเหลือเวลาอีกไม่นานแล้วด้วยเราชนะแน่ๆ”

                “อย่ารีบดีใจไปมึงยังเหลือบาสอีก...ปีนี้ไอ้คริสกับไอ้เลย์ลงนะเว้ย”

                “มึงอย่าไปกลัวของเราก็มีไอ้เด็กจีนกับว่าที่แฟนกูไง..เมื่อวานตอนซ้อมก็ทำได้ดี”

                “กูก็ขอให้มันออกมาเป็นแบบนั้น”

                “ไปช่วยไอ้แบคไปมึง...ดิ้นจนเอวจะหลุดแล้วนั่น...แรดจริงๆ”

                “ฮ่าๆ...เออกูไปแล้ว...โชคดีเว้ยมึง”      

                ปิ๊ดปิ๊ดปิ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด

                เสียงนกหวีดสุดท้ายดังขึ้นพร้อมกับเสียงรัวกลองของคณะวิศวะและสถาปัตย์ จงอินตบมืออย่างพอใจกับชัยชนะที่ได้รับการชนะครั้งนี้นับว่าเรียกเอาชื่อเสียงทั้งหมดกลับมาเลยก็ว่าได้

                “อ่าวพวกเรา...เชียร์ !!!!!

                “แจวมะแจวจ้ำจึก น้ำนิ่งไหลลึก นึกถึงคนแจว เอ้า ! แจวมะแจวจ้ำจึก น้ำนิ่งไหลลึก นึกถึงคนแจว โอ้ว !   แจวเรือไปซื้อมังคุด แจวเรือไปซื้อมังคุด ขอเชิญละมุดลุกขึ้นมาแจว ฮิ้ววววววววววเฮะเฮะเฮะ” คนที่ดูจะสนุกที่สุดก็คงจะหนีไม่พ้นบยอน แบคฮยนประธานเชียร์ของปีนี้ก็เจ้าตัวเล่นเต้นตั้งแต่ยังไม่หกโมงเช้าจนตอนนี้เกือบเที่ยงแล้ว

                “แบคฮยอนเอวดีชิบหาย..มึงว่าป่ะ ?” ลู่หานที่ยืนมองคนตัวเล็กเต้นพูดขึ้น ตอนนี้เขาและจงอินมาอยู่ตรงบริเวณหน้าสแตนเชียร์ของคณะเรียบร้อยแล้ว

                “แหน่ะ...คิดไรอยู่ ?”

                “อะไรกูป่าว..ไอ้สัสกูไม่ใช่ตาแก่โรคจิต”

                “แต่หน้าพี่เป็นตาแก่ได้เลยนะ”

                “ไอ้เหี้ยไค !

                “จงอินนนนนนนนนนนนนนนนนน ชนะแล้วววววววพวกเราชนะแล้ว” เถียงกันได้ไม่นานเสียงคยองซูก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กที่วิ่งมาหาตรงบริเวณที่พวกเขานั่งอยู่

                “เบาๆเดี๋ยวล้มมึง”

                “ดีใจว่ะ...เกิดมาไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้...รักงานกีฬาก็ตอนปีสองนี่แหละ”

                “ทำไมวะ ? ปกติโรงเรียนมึงไม่จัดงานกีฬาอ่อ ?”

                “กูเคยลงแข่งวิ่งตอนป.2แต่ตกใจเสียงปืนนั่งร้องไห้จนแม่ต้องมาพาออกไป...อายชิบหาย”

                “มึงนี่มัน...555555555555555”

                “นั่งพักก่อนก็ได้คยองซู”

                “ครับพี่ลู่หาน” คยองซูพูดพร้อมกับมองหาเก้าอี้แต่ดูเหมือนว่ามันจะโดนยกไปที่ต่างๆหมดแล้ว จงอินที่เห็นเพื่อนทำท่าจะนั่งลงกับพื้นหญ้าจึงดึงเอาคนตัวเล็กมานั่งบนตัก

                “พื้นมันคัน..นั่งบนนี้ก็ได้กูไม่ถือ”

                “เออก็ดีขี้เกียจคันตูดพอดี”

                ทางด้านเซฮุนที่กำลังเตรียมตัวลงแข่งกีฬาบาสเก็ตบอลในช่วงบ่ายการที่กีฬาอย่างหนึ่งชนะนั่นก็เท่ากับว่าเพิ่มความกดดันให้แก่พวกเขา ชานยอลเองก็หนักใจเหมือนกันเพราะคู่แข่งขันแต่ละคนร้อยแปดสิบขึ้นทั้งนั้นถึงแม้ว่าเซฮุนจะสูงก็เถอะแต่ก็อดห่วงไม่ได้อีกอย่างสิ่งหนึ่งที่เขาเรียนรู้มาตอนปีหนึ่งคือพวกนั้นเล่นแรง

                “มึงฟังที่กูพูดป่ะเนี๊ย” เสียงจื่อเทาทำเอาคนที่กำลังมองเหม่อสะดุ้งตัว

                “อ่ะ..อ่อฟังๆ”

                “มึงรู้ตัวป่ะว่าช่วงนี้มึงมองพี่วิศวะกลุ่มนั้นบ่อยมาก”

                “มึง..พูดเชี่ยไร...กูมองผลงานตัวเองหรอก”

                “เออๆ..ไปซ้อมเหอะพี่ชานยอลเรียกแล้ว” ว่าแล้วทั้งสองคนก็ลุกขึ้นวิ่งเข้าไปรวมกลุ่มกับนักกีฬาที่เหลือ

                กูไม่ได้มองมัน.....กูไม่ได้มองมันจริงๆนะ...ก็แค่จะดูผลงานตัวเองแล้วดันไปเห็นมันกับเพื่อนนั่งตักกัน..

 
 

“เห้ยยยยย...คุณพิสุทธิ์ปล่อยให้อีสายน้ำผึ้งนั่งตักแบบนี้ได้ไง เก้งไม่ยอมมมมมมม!” แบคฮยอนเดินเข้ามารวมกลุ่มกับจงอินหลังจากที่ปล่อยรุ่นน้องไปพัก

“กั้งพอมึง...แล้วมึงจะโวยวายทำไมมันไม่มีที่นั่งไอ้ไคเลยดึงกูมานั่งตัก”

“แหน่ะ...อย่าให้รู้นะๆ”

“จิ้มลิ้ม มัวแต่จับผิดคนนั้นคนนี้อยู่นั่นแหละ..มานั่งพักบ้างก็ได้” ลู่หานลุกขึ้นดึงแขนคนตัวเล็กให้มานั่งแทนที่จากนั้นก็เดินไปหยิบเอาแก้วน้ำของตัวเองมาให้แบคฮยอน

“ขอบใจ..แบบนี้พี่ก็ต้องยืนอ่ะดิ ?”

“ไม่เป็นไร..พี่นั่งนานละ”

“อย่ามาทำเป็นแมนหน่อยเลย...มานั่งข้างๆกันดิไม่อยากเอาเปรียบคนแก่”

ยกยิ้มให้กับความมีน้ำใจของคนตัวเล็กดูเหมือนวันนี้แบคฮยอนจะอารมณ์ดีถ้าเป็นเวลาปกติคงจะด่าหรือไม่ก็บ่นให้ไปไกลๆแล้ว

“อืม...ว่าแต่บาสแข่งกีโมงอ่ะ” แบคฮยอน

“บ่ายโมงครึ่งอ่ะ” จงอิน

“ปีนี้ท่าทางจะดุเดือดสถาปัตย์เจอนิเทศศาสตร์...ชานยอน เซฮุน จื่อเทา คริส เลย์และก็ซูโฮ” คยองซู

“เอาซูโฮมาทำไมว่ะมึง..มันเตี้ยนะเว้ย” แบคฮยอน

“กูก็ไม่รู้ว่ะพวกนิเทศส่งมันมาอ่ะ...อาจจะเร็วอะไรแบบนี้ก็ได้มั้งมึง” คยองซู

“ก็จริงของมึง...ไปดูน้องซ้อมบาสกันมึงเผื่อมีอะไรขาดเหลือจะได้ช่วยกัน” แบคฮยอน

                “เอาความจริง” คอยงซู

                “น้องแบคอยากไปดูกล้ามผู้ชายยยยยยยยย....พอใจป่ะสัส”

                แบคฮยอนยกขาขึ้นหวังจะถีบเพื่อนสนิทตัวเล็กแต่คยองซูที่ไวกว่ารีบลุกขึ้นแล้ววิ่งนำไปก่อน จงอินมองตามเพื่อนทั้งสองคนอย่างเอือมๆจากนั้นก็เดินตามไปพร้อมกับลู่หาน




 

               เสียงสัญญาณการแข่งขันเริ่มต้นขึ้นในครึ่งแรกนั้นเซฮุนและจื่อเทาได้ลงสนาม ทั้งสองคนรับส่งกันได้ดี จื่อเทาพูดถูกว่าเซฮุนมีทักษะการเล่นบาสเก็ตบอลโดยไม่ต้องซ้อมอะไรมากมาย จงอินที่ยืนดูอยู่ข้างสนามรู้สึกสบายใจที่คนตัวบางสามารถหลบหลีกการโจมตีของคริสได้

                “เซฮุนส่งมา ! เสียงเรียกของชานยอลดังขึ้นเซฮุนจึงส่งลูกในมือให้อีกคน

                ชานยอลรับลูกได้สวยก่อนจะเลี้ยงมันไปใกล้ๆกับแป้นบาส ร่างสูงโยนลูกในมือลงห่วงได้อย่างสวยงาม เสียงเฮฮาดังขึ้นมาคณะสำหรับคะแนนแรกถือว่าเป็นการเรียกขวัญและกำลังใจจากนักกีฬาได้เป็นอย่างดี

                “ใจเย็นเว้ยมึง..แค่ลูกแรก” เลย์เดินเข้ามาตบไหล่เพื่อนที่ตอนนี้ดูจะหัวเสียที่สุด

                “กูไม่เป็นไร..ขอบใจ”

                การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไปตอนนี้ฝั่งสถาปัตย์กำลังนำอยู่และดูเหมือนว่าจะไปได้สวย คริสที่กำลังหัวเสียเริ่มเล่นไม่ซื่ออาศัยความตัวใหญ่ของตัวเองเข้ากระทบกระแทกอีกฝ่ายแรงๆจนรู้สึกเจ็บ

                “ไอ้เชี่ยคริส” จงอินทำท่าจะพุ่งตัวเข้าไปในสนามเมื่อเห็นว่าร่างสูงชนเซฮุนจนอีกคนเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด

                “เห้ยๆ ไอ้ไคอย่าถ้ามีเรื่องเราจะแพ้ทันทีเลยนะเว้ย” แบคฮยอนและคยองซูรีบเข้ามาดึงแขนเพื่อนตัวเองเอาไว้

                “ปล่อยกู..พวกมันเล่นขี้โกงมึงก็เห็น !!

                “พวกเราเห็นแต่กรรมการไม่เห็นขืนมึงวิ่งเข้าไปซัดหน้ามันก็ไม่ได้อะไรอยู่ดีมีแต่เสียกับเสีย !

                คำพูดของแบคฮยอนทำให้เขาต้องยอมสงบลง จิ๊ปากอย่างไม่พอใจสะบัดหน้าหนีไปอีกทางเพราะถ้าเห็นเซฮุนเจ็บอีกครั้งเขาคงทนไม่ได้แน่

                ปี๊ดดดดดดดดดดด!!

                เสียงนกหวีดดังขึ้นพร้อมกับร่างของนักกีฬาทั้งสองคนล้มลงในสนามทุกฝ่ายต่างหยุดเชียร์พร้อมกับมองลงไปยังจุดนั้นพยายามมองว่าใครล้มลงและได้รับอันตรายไหม

                “ชานยอล ! เป็นแบคฮยอนที่ตั้งสติได้และเห็นว่าคนที่ล้มลงคือชานยอล คนตัวเล็กจึงรีบวิ่งเข้าไปพยุงร่างของอีกคนเอาไว้

                “เป็นอะไรไหม ? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า ?” แบคฮยอนสำรวจร่างกายของอีกคนอย่างเป็นห่วง ชานยอลยกยิ้มให้พร้อมกับส่ายหน้าแล้วบอกให้คนตัวเล็กพยุงเขาออกไปจากสนามจะได้เริ่มจากแข่งขันต่อ

                แบคฮยอนพาชานยอลมานั่งตรงที่ว่างแถวสแตนเชียร์ของคณะ คนตัวเล็กยกข้อมือของอีกคนขึ้นมาดูพบว่าตอนนี้มันเริ่มออกสีช้ำๆและถ้าดูไม่ผิดขาหนึ่งข้างของชานยอลก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน

                “ทำไมถึงไม่บอกไปล่ะว่าฝั่งนั้นตั้งใจทำให้นายล้ม”

                “ฉันอยากให้พวกเราชนะด้วยกีฬาเหมือนกับที่จงอินทำได้เมื่อเช้า”

                “นายยังอยากเอาชนะเพื่อนฉันอยู่เหรอ ?”

                “ก็ไม่หรอกแต่ถ้าชนะก็เป็นหน้าเป็นตาของสถาปัตย์เหมือนกัน”

                แบคฮยอนพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะก้มลงสนใจที่ข้อมือของอีกคน ค่อยพันผ้าช้าๆเพื่อไม่ให้ข้อมือได้รับความกระทบกระเทือนไปมากกว่านี้

                “แฟนนายกำลังมองอยู่” ชานยอลพูดเสียงเรียบคนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองจากนั้นก็หันไปตามสายตาของชานยอลและก็พบว่าลู่หานกำลังมองมาทางพวกเขาทั้งสองคน

                “เขาไม่ใช่แฟนฉันสักหน่อย”

                “แต่เขากำลังหวงนายกับฉัน”

                “ก็เรื่องของเขาสิฉันกับนายก็ไม่ได้มีอะไรอยู่แล้ว”

                “มันก็จริงของนายเรื่องของเรามันจบไปตั้งนานแล้ว”

                “แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันได้นะชานยอล ฉันไม่ได้โกรธนายเลยสักนิด”

                “นายเป็นคนน่ารักแบบนี้เสมอเลยสินะ.... ขอบใจมากนะนายไปคุมน้องต่อเถอะฉันจะไปดูการแข่งขันต่อแล้ว” แบคฮยอนยอมปล่อยมือของอีกคนตามคำบอกจากนั้นก็เก็บอุปกรณ์เข้ากล่องแล้วลุกขึ้นไปหาจงอินและคยองซู เหลือบมองลู่หานนิดหน่อยแต่ก็ไม่เห็นว่าอีกคนจะสนใจหรือพูดอะไรจึงเดินไปตีกลองแทนจงอิน

                ในที่สุดการแข่งขันก็จบลงและผลออกมาก็คือฝ่ายสถาปัตย์ชนะและลูกสุดท้ายก็เป็นเซฮุนที่ทำได้อย่างสวยงาม จื่อเทาวิ่งเข้าไปกอดเพื่อนสนิทตัวเองก่อนจะยกขึ้นจนขาลอยจากพื้นเสียงโห่ร้องสลับกับเสียงเชียร์ดังขึ้นกึกก้องไปทั่วสนาม

                “ยังเก่งเหมือนเดิมเลยนะมึงอ่ะ ดีใจว่ะในที่สุดเราก็ทำได้” แล้วเซฮุนกับเทาก็ยืนกอดกันอยู่กลางสนามบาสจนไม่ได้สังเกตเลยว่ามีสายตากำลังมองทั้งคู่อย่างไม่พอใจ

                “ขอบใจมากนะเซฮุนถ้าไม่ได้นายพี่คงไม่ได้รับผลงานดีๆอย่างนี้” ชานยอลเดินเข้ามาแสดงความยินดีพร้อมกับใช้มือข้างที่ไม่เจ็บตบไหล่รุ่นน้องเบาๆ

                “พี่ชานยอลก็เก่งเหมือนกันครับแล้วข้อมือเป็นยังไงบ้าง ?”

                “นิดหน่อยน่ะแค่นี้สบายมาก” เซฮุนส่งยิ้มให้อีกคนอย่างน่ารัก

                “มึงไปเหอะ ร้อนอยากเปลี่ยนชุดละ” เสียงของเพื่อนสนิทดังขึ้นทำให้เซฮุนต้องขอตัวจากชานยอล

                ทั้งสองคนเดินไปที่กระเป๋าเป้ตัวเอง เซฮุนจัดการถอดเสื้อกีฬาของตัวเองออกแล้วหยิบเอาผ้าเย็นชุบน้ำหมาดๆขึ้นมาถูที่หน้าและลำตัว

                เสียงกริ๊ดดังขึ้นอีกครั้งทำเอาคนตัวบางถึงกับต้องแปลกใจและเมื่อหันไปมองก็พบว่ายังคงมีคนอยู่ในสนามอยู่มากพอสมควร โอเซฮุนก้มหน้ายิ้มแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างเขินอายเมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังมองมาที่เขาที่กำลังเปลือยท่อนบนอยู่ทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนเกาหัว

                หุ่นกูเซ็กซี่ดิกริ๊ดกันขนาดนี้  ดีครับดี

                “เลิกยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ละรีบใส่เสื้อได้แล้วมึง หุ่นก็ก้าง”

                “อิจฉากูก็บอก เอาเสื้อมึงมายืมดิกูไม่อยากใส่สีดำอ่ะร้อน” จื่อเทาส่ายหัวจากนั้นก็หยิบเอาเสื้อยืดสีขาวให้เพื่อนใส่กะไว้อยู่แล้วว่าเซฮุนจะต้องเตรียมเสื้อผ้าสีดำมา

                “รีบใส่แล้วไปหาไรกินกันกูหิวละ”

                “เทา เซฮุน เดี๋ยวๆอย่าพึ่งไปๆ”

                “อ่าวพี่ตัวเล็ก” จื่อเทาหันไปยิ้มให้คยองซูที่กำลังยืนหอบทั้งที่ก็วิ่งมาไม่ได้ไกลเลยแท้ๆ

                “โอ๊ยเหนื่อย...คืนนี้เรามีเลี้ยงฉลองอ่ะอย่าลืมไปนะ”

                “ผมต้องโทรขอป๊าก่อน...ส่วนไอ้เทา”

                “ถ้าเซฮุนไปผมก็ไปครับ”

                “เห้ยไม่เอางี้ดิไปให้ได้นะทั้งสองคนเลยพวกพี่เลี้ยงเจอกันที่บ้านไอ้จงอินเดี๋ยวให้มันไปรับไปส่ง”

                ทำไมต้องบ้านไอ้พี่ดำนี่ด้วยวะ...เอาไงดีกู...เข้าใจส่งคนมานะดูพี่เขาทำหน้าดิปฏิเสธไม่ลงว่ะบอกเลย

“ครับๆ”

“งั้นหกโมงเจอกันหน้าตึกคณะนะเดี๋ยวให้มันมารับ..ไปละ”

แล้วคนตัวเล็กก็หันหลังกลับวิ่งไปหาเพื่อนของตัวเองที่กำลังจัดเก็บอุปกรณ์อยู่ เซฮุนมองหน้าจื่อเทาพร้อมกับตบไหล่แล้วเดินนำหน้าไปทางโรงอาหาร..เรื่องขอป๊าไม่ยากแต่จะให้ไปบ้านของคนที่ไม่ชอบหน้ามันก็ยังไงๆอยู่

แต่ก็นะได้กินของฟรีใครจะไม่อยากไปบ้างอุส่าห์เล่นบาสมาซะเหนื่อยแถมยังโดนไอ้ตัวสูงหัวทองๆนั่นเหยียบตีนตั้งหลายรอบแถมยังขอไลน์ตอนแข่งอีก....ไม่เอาขาฟาดหน้าก็บุญละ !

 




_______________________________


 

มาต่อละนี่เริ่มเข้าเนื้อเรื่อง แบบว่าตอนหน้ามีงานฉลอง
สำหรับคู่รองนี่ไม่รู้อาจจะมีหรือไม่มีก็ได้ อ่านกันสนุกขำๆนะ
จะรีบมาต่อแล้วจะไม่ดอง
55555555555555

#ฟิคคนแมน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

858 ความคิดเห็น

  1. #828 mook (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:10
    อีพี่คริสแกมาขอไลน์น้องตอนแข่งทำม้ายยยย เดี๋ยวโดนพี่จงอินเตะก้านคอหลอก5555
    #828
    0
  2. #803 แฟนไค94ไลน์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 13:48
    ยัง ยังไม่รู้ตัวกันอีกทั้งสองคน อิพี่คริสร้ายอ่ะมีแอบขอไลน์น้องดั้วะ
    #803
    0
  3. #791 datayanG_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:27
    อย่าเข้าใจผิดกันไปเองทั้งสองฝ่ายนะคะ ชอบกันก็บอกว่าชอบนะ ไม่เอาไม่คิดไปเอง
    ส่วนพี่ฝานนั้น พี่เหยียบตรีนน้องทำมายยยยยยนยยน แถมยังขอไอดีไลน์อีก เอาไง ทำงี้ไม่ได้นะ จะมานอกใจเราไม่ได้ #ผิด #ท่ดๆ 555555555
    #791
    0
  4. #760 BN0412 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 22:20
    คยองมีคู่มั้ยอ่า
    #760
    0
  5. #748 ฝานฝาน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 15:47
    อุ๊ยยยยย ฝาน!!! นี่นายไปขอไลน์เด็กถาปัดหรอ จะนอกใจเราหรอ ทำแบบนี้ได้ไง!!! 
    เอ่อ... ดูเหมือนเราจะเพ้อเยอะไปเนอะ 5555555555555555

    เซฮุนจ๋าาาาาาาาาาาาาา เดี๋ยวนี้เหม่อมองพี่เขาบ่อยเนอะ อิอิ
    #748
    0
  6. #720 eve_popparazzi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 16:34
    มันเกิดช่องว่างขึ้นแล้วระหว่างความรักของน้องกับพี่จงอินT
    #720
    0
  7. #685 Plub'Ploy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 03:21
    เซฮุนสเน่ห์แรงอีกแล้วว เอามาแบ่งเลาบ้างงง อิจเซฮุนอ่ะมีแต่คนชอบรุมล้อม ฟินมั้ยแก เรื่องนี้ฮาแบคมากอ่ะ จริงๆทุกคนฮาหมดเลยชอบบบ
    #685
    0
  8. #593 mmmm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 19:00
    พี่คริสเล่นแรง ไม่ยอมมมมมมมมมมมมมมม

    ฮุนนี่เก่งมาก ชอบๆ
    #593
    0
  9. #534 eve_popparazzi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2557 / 14:55
    5555 คือแบบคนแมนไม่มีแล้วน่ะ เหลือแต่เคะน้อยๆที่หนุ่มๆมาแย่งกัน555 สงสารจื่อก็สงสาร แต่จื่อต้องทำใจในเมื่อแท็กนี้หนูไม่ได้เป็นพระเอก ถึงจะไม่ชนะบอลแต่ได้ใจป่ะ555 ขำตอนที่วิดวะคนหล่อสองคน มีฟีทเพลงกันนี้แหละ เห็นกากๆแต่มีแฟนน่ารักด้วย น่าอิจฉา
    #534
    0
  10. #485 HyperzIndy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 00:36
    โอ๊ยยยย เซฮุนนเห็นฉากเด็ดพอดีเลย คยองนั่งตักจงอินน อื้อหืออ แล้วแอบคิดอะไรกับพี่เขารึเปล่ายังไง จากที่เทาบอกแอบมองพี่วิศวะบ่อยๆเนี่ย คิดอะไรกับพี่เขาหะะ -..- แล้วคืออะไรรรแข่งบาสอยู่แต่ยังถูกขอไลน์เล้ยย คนแมนของเรานี่สเน่ห์แรงกับเพศเดียวกันจริงนะ5555 ละที่เขาทึ่งๆที่ถอดเสื้อนี่ เขาสตั๊นความขาวกันเปล่าจ๊ะลูก ไม่น่าใช่หุ่นผอมบางนะ 55555555555555555555555 อ่า แบคกับชานเคยคบกันเหรอ แล้วทำไมถึงเลิกกันนะ พี่ลู่นี่นิ่งๆคือหึงชัวร์ใช่มะ ยังไงๆ
    #485
    0
  11. #446 Think_out (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 23:04
    ขอไลน์?ตอนแข่ง เพื่อ? เพื่อไร 555
    #446
    0
  12. #423 hankyusoo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 18:50
    โถ่ เดือนวิศวะเงิบจย้ะ ขรรม 55555
    #423
    0
  13. #388 ลาสสึโรมีโอ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 04:47
    อิพี่คริสขอไลน์ตอนแข่งรึ 5555555555555
    #388
    0
  14. #227 faah (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 11:35
    น้องเซฮุนชอบพี่จงอินเเล้วอ่ะดิ มีหึงด้วย
    #227
    0
  15. #208 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 03:25
    ชานแบค! ถึงเรื่องจะจบแต่ก็เป็นเพื่อนกันได้
    แต่พี่ลู่คงไม่คิดงั้นสินะ พี่ชานยังดูออก ><
    ไคฮุนนี่ก็ผลัดกัน เห็นช็อตเด็ดเนอะ
    จงอินก็ดึงคยองมานั่งตัก น้องก็กอดกับจื่อ
    จ้องกันไป ก็หึงกันไป!
    #208
    0
  16. #189 •Seoraemon• (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 02:40
    อะไรคือเหยียบทีนละขอไลน์วะ 5555555555 #ใช้ภาษาตามเนื้อเรื่องประหนึ่งตัวเองเป็นเด็กวิดวะและถาปัตย์
    #189
    0
  17. #165 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 23:03
    มีเนียนขอไลน์นะ พี่ฟาน
    #165
    0
  18. #150 Sehunnie Makne (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2557 / 22:46
    55555555 พี่คริสนี่ยังไงๆๆ ขอไลน์ตอนแข่ง แหม่ 5555555 
    #150
    0
  19. #99 babybear :) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 13:57
    พี่คริสโคตรตลก อะไรของนาง5555555555555555555555
    #99
    0
  20. #97 YaYo !! (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 12:14
    พี่คริสมาขอไลน์กลางสนามแข่งคือร่ะ โอ้ยย จงอินยอมมั้ย? ไม่รู้ล่ะสิ 5555555555 เซฮุนถอดเสื้อดั้ว เหยยยยย ชานแบคนี่มีความหลัง
    #97
    0
  21. #91 Mr.Jj (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 05:00
    ชอบมากอะ รีบๆอัพนะครับ
    #91
    0
  22. #82 mysehun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 23:03
    เดี๋ยวๆๆๆๆๆๆๆๆอีพี่คริงอู๋ค่ะ มีขอไลน์น้องฮุนคนแมน? ป๊าดดดเดี๋ยวโดนของดำเล่นหรอก
    อยากให้พี่คริสจีบน้องฮุนจุงเบยยยยย555555555
     
    #82
    0
  23. #80 Orchestra (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 16:57
    รอลุ้นเมนูของกินฟรีบ้านพี่ดำ เอ๊ะ... เกี่ยวกันตรงไหน 555+
    #80
    0
  24. #79 +_+หญิงนุ้ย+_+ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 13:17
    หึงก็บอกเดะะะะ 55555555

    แบคแรดได้ใจมาก เก้งคืออะไร 55555555

    ติดตามๆนะ
    #79
    0
  25. #70 kaivv♡ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 16:14
    โอเซแอบมองจงอินอะเดะะ
    #70
    0