{fic exo} คนแมน (kaihun)

ตอนที่ 4 : three -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    7 พ.ค. 57

Three

 

 

                ใจคงขาดหวิว หากเธอโดนซิวเพราะมีมือดีโฉบไป
รักแรกของฉัน ไม่รู้มีอีกเมื่อไร เอาใจแลกใจ อย่างนี้ไว้ก่อนและดี

               

เสียงร้องเพลงของรุ่นพี่วิศวะโยธาของลู่หานที่มักจะได้ยินทุกวันหลังเลิกเรียนส่งเสียงดังไปทั่วสนามกีฬา นักศึกษาที่กำลังทำงานกันอย่างขะมักเขม้นรู้สึกผ่อนคลายและสนุกไปกับจังหวะมันๆที่จงอินช่วยตีกลอง

“เอ้า ! เบอร์โทรอื่น จะได้ยินเสียงรอสาย แบบ แบบ แบบ ว่าให้รอ”

“โอ๊ย..รำคาญไอ้บ้านี่จริงๆ ไม่มีอะไรทำหรือไงมาแหกปากร้องเพลงอยู่ได้..ต่อนะ...ส่วนตรงนี้พี่ขอให้เราทาสีนี้แล้วกันมันจะได้ประหยัดสีด้วย”

แบคฮยอนหันไปบ่นลู่หานก่อนจะกลับมาสนใจรุ่นน้องนักศึกษาที่กำลังตั้งใจฟังเขามอบหมายงานอยู่

          “แต่เบอร์นี้ จะได้ยินเสียงใจบอกว่า”

                “สำหรับตรงนี้ก็..... เฮะ เฮะ เฮะ....โถ่เว้ยจะแหกปากอะไรนักหนาไม่มีสมาธิทำงาน โว้ยยยยย!

          “ท่านกำลังเข้าสู่บริการรับฝาก หัวใจ ลงทะเบียนฝากไว้ตัวเอากลับไป ใจให้เก็บรักษา วุ้ว !

          วุ้วหน้ามึงดิ..อีพี่ลู่..เดี๋ยวมึงโดนเดี๋ยวมึงโดน ทำกูเฮะไปด้วยเลยไง อายน้องไหมเนี๊ย !

                “เอาไว้แค่นี้ก่อนเดี๋ยวพี่ไปจัดการพวกก่อกวนแปป”

         “ยอมจำนนเธอแล้ววันนี้แค่แรก เห็นหน้า ฝากไว้กับฉันนะหัวใจของเธอ แลกเบอร์โทร โอ๊ะ โอ โอย.....ว้ากกกกกกกกกกกกก แบคฮยอนเบาๆครับ เจ็บเจ็บเจ็บเจ็บ !!!

                ลู่หานที่กำลังเต้นอยู่ถึงกับร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆคนตัวเล็ดก็ดินเข้ามาดึงหูแล้วบีบไปมาไม่ยอมปล่อย จนคนถูกกระทำต้องโอนอ่อนตัวไปตามมือที่กำลังทำร้ายร่างกายอยู่

         “จงอินมึงหยุดตีดิสัส ! หัวกูสั่นไปตามจังหวะกลองละ”

         “เลิกก่อกวนสักทีแล้วก็ทำตัวให้เป็นประโยชน์...งานการมีเยอะแยะก็ไปช่วยน้องทำดิ..เรียนมาหกปีละยังต้องให้บอกอีกหรือไงฮะ...เสียงกลองมันทำน้องเสียสมาธิ !!

         เป็นชุดเลยครับ...คิดว่ากลัวหรือไง โด่ววววคนอย่างลู่หานไม่กลัวเมียหรอก !!

                “โถ่...น้องจิ้มลิ้มของพี่...มีอะไรให้พี่ช่วยไหมครับ ?”

                “ถุ้ย...”

                ลู่หานหันไปแยกเขี้ยวใส่เมื่อได้ยินเสียงดังมาจากด้านหลัง จงอินทำลอยหน้าลอยตาใส่จากนั้นก็เดินไปหาเป้าหมายของตัวเองบ้าง

                “ตามมาสิจะหางานให้ทำ”

                “ครับ..”

 

                จงอินเดินเข้าไปหาเซฮุนที่กำลังตั้งใจวาดรูปอยู่ ร่างบางเหลือบมองผู้มาใหม่เล็กน้อยก็จะสนใจงานในมือตัวเองต่อ จงอินรู้สึกเสียหน้าเล็กน้อยที่ถูกคนหน้าสวยเมินอีกไม่รู้ว่าครั้งที่เท่าไหร่

                “มีไรให้กูช่วยป่ะ ? อยากช่วย”

                “ระบายสีตรงนั้นแล้วกัน”

                ไม่ต้องมายิ้มหน้าหล่อ..กูไม่หลงในยิ้มมึงหรอก !

                “แล้วนี่กินข้าวหรือยัง ? หิวอะไรไหมเดี๋ยวไปซื้อให้”

                เซฮุนไม่ตอบแต่มองไปทางขนมที่วางอยู่ไม่ไกลแทนคำตอบ จงอินเงียบลงทันทีเมื่อเห็นว่าอีกคนเริ่มหงุดหงิด

                “เห้ยมึง...เอ่อไม่ใช่ดิ...พี่หยิบสีให้ผมหน่อยดิ”

                “เรียกชื่อกูก่อนดิแล้วจะหยิบให้...จะใช้คนอื่นทั้งทีมึงพูดแบบนี้เหรอว่ะ”

                เออ ! ...... ถ้าไม่ติดว่าขี้เกียจเดินไปเองละไม่ใช้หรอก..

                “พี่..จงอิน...หยิบสีให้หน่อยครับ”

                “พูดดีๆก็เป็นนี่”

                เซฮุนเบ้ปากก่อนจะใช้ลิ้นเล็กเลียริมฝีปากของตัวเอง ส่วนจงอินเมื่อเห็นว่าคนร่างบางไม่ได้ตอบโต้อะไรก็จัดการระบายสีงานที่ได้รับมาจากอีกคนกลัวว่าถ้ากวนใจมากกว่านี้จะโดนหน้าแข้งคนแมนเอาได้.. ได้แค่นี้ก็ดีเท่าไหร่….. แม้จะได้แค่เพียงใกล้กัน

                ชีวิตมันเศร้า...เล้าเด็กไม่ได้...

            “เซฮุนทำตรงนี้แทนพี่ได้ไหม..พี่ไม่ถนัดเรื่องลงปากกาเลย”

                “ได้ครับ..พี่ชานยอลวางไว้ตรงนั้นแหละเดี๋ยวผมเดินไปหยิบเอง”

                ทีเวลาพูดกับไอ้ยอลละเสียงอ่อน...ใช่ดิมันหล่อหนิ !

                “พี่เซฮุนคะ...น้ำค่ะ”

                เสียงผู้หญิงที่ดังขึ้นจากด้านหลังเรียกความสนใจทั้งเซฮุนและจงอิน  มินอาผู้หญิงตัวเล็กน่ารักกำลังยืนก้มหน้าเขินอยู่ทางด้านหลัง เซฮุนรับน้ำในมือเธอมาอย่างสุภาพจากนั้นก็ก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อขอบคุณ

                หูยยยย...น้องมินอายังมาจีบว่าที่แฟนกู...ไม่ได้ละกูต้องทำไรสักอย่าง...

                “เซฮุน....เหล่าดินสอให้กูหน่อยดิ”

                “อ่า..แปปนะ”

                ให้ระบายสีแล้วมันจะให้กูเหล่าดินสอไปทำมะเขือเทศอะไรว่ะ

            “ไม่ต้องใช้กบเหลาดินสอนะเพราะคำพูดและหน้าตาของมึงแหลมพอที่จะแทงให้ใจกูให้อ่อนยวบแล้ว”

            สตั๊นเลยกู....มุขเชี่ยไรของมัน...

            “ผมว่าพี่อยู่เงียบแล้วทำงานไปดีกว่านะ..ไม่เป็นภาระดี”

                “ฮ่าๆๆๆ หักตระกูลคิมห้าสิบแต้มสำหรับมุขเสี่ยวของมึง”

                เสียงนี้เป็นเสียงของลู่หานที่ดันเดินผ่านมาแล้วได้ยินบทสทนาของทั้งสองคน คิดถูกจริงๆที่บอกให้แบคฮยอนหยุดเดินแล้วแอบฟังคิมจงอินจีบรุ่นน้องหน้าสวยใจแมน

                “5555555555555555555555555

                หันไปยกเท้าใส่แบคฮยอนที่ยืนขำไม่หยุดอยู่ข้างๆ นึกอยากตีปากตัวเองที่เล่นอะไรไม่รู้เรื่องแถมยังโดนลู่หานและแบคฮยอนเห็นอีก เสียชื่อคิมจงอินหมด !

 

                โดคยองซูกำลังวิ่งวุ่นอยู่กับการสรรหานักกีฬาเพื่อลงแข่งขันในอีกไม่กี่วันข้างหน้านึกโมโหเพื่อนตัวดำที่อยู่ก็มาบอกให้เขาเป็นคนไปหาให้ทีไม่รอฟังคำตอบด้วยซ้ำเดินหนีออกไปหน้าตาเฉย คยองซูจะไม่เครียดเลยถ้าไม่ติดว่าคู่แข่งของเราคือวิทย์กีฬาและนิเทศสาตร์ สถาปัตย์กับวิศวะมีชานยอลกับจงอินก็จริงแต่วิทย์กีฬากับนิเทศสาตร์ก็มีชเวซีวอนกับอู๋อี้ฟานเหมือนกัน

                แค่ความสูงก็เลยหัวกูไปและ..ยืนข้างๆหันไปนี่กูตัวเท่าหัวนม

            “ทำไงดีวะ....อ้ากกกกกกกกก”

                “เป็นไรพี่...หิวข้าวอ่อ ?”

                “หิวข้าวบ้าอะไรล่ะ...หานักกีฬาไม่ได้อ่ะดิ...เออไอ้เด็กจีน..มึงเล่นกีฬาเป็นป่ะว่ะ ?”

                “เป็นดิ...ผมเก่งนะ...ไอ้ฮุนก็เล่นได้”

                “เห้ย..คือดี...คือเลอค่า..มึงลงบาสนะ...ไปบอกเซฮุนด้วย”

                “อ่ะฮะเดี๋ยวบอกมันให้..นี่พี่กินไรมายัง ? ไปกินข้าวกันป่ะ ?”

                “ถ้าเลี้ยงก็ไปอ่ะ”

                “ได้เลย..แต่ผมไม่มีรถนะ..ปั่นอีแดงของไอ้ฮุนไปและกันแค่หน้ามอเอง”

                “เออได้..ไปเหอะหิวแล้ว”

 

                ช่วงเวลาใกล้ค่ำแบบนี้เป็นปกติที่นักศึกษาทุกคนจะเริ่มเหนื่อยล้าและนอนกองกันเป็นหย่อมในสนามตอนนี้ลู่หานได้รับอนุญาตจากแบคฮยอนให้ร้องเพลงได้แล้วแต่บรรยากาศแบบนี้รู้สึกอยากเสียงเพลงเบาๆมากกว่า

                “จงอินมาดีดกีต้าร์ให้กูดิกูจะร้องเพลง”

                “ใช้ตลอด...ผมเลือกเพลงเองนะ”

                “เออ..เพลงไรอ่ะ ?”

                “เล่นของสูง

                “ต้องเรียกน้องคนแมนมาฟังด้วยป่ะวะ ? นั่นไงมานั่นแล้ว..เห้ยๆ ไอ้น้องเดือนถาปัตย์มานี่ดิๆ”

                “ครับ ?”

                “มาพักกินอะไรก่อนก็ได้ค่อยไปเก็บของ..พวกมันกำลังขี้เกียจ..ถ้ามึงขยันจะเสียเปรียบนะเว้ย”

                “อ่า....ครับ”

                เซฮุนที่ไม่รู้ว่าจะตอบยังไงก็เลยนั่งลงข้างๆจื่อเทาที่แอบมานอนเล่นได้สักพักแล้ว จื่อเทาปรือตามองเพื่อนสนิทของตัวเองเล็กน้อยจากนั้นก็ยกเอาหัวของตัวเองย้ายไปหนุนตักร่างบางแทน

                ตึงตึงตึงตึง !!!

                เสียงรัวกีต้าร์ดังขึ้นทำเอาลู่หานนั่งอยู่ใกล้ที่สุดต้องยกมือปิดหูแล้วถีบที่สีข้างของจงอินให้หยุดดีด

                “พอละ..หูกูจะแตก”

                “เออ..เริ่มร้องเดี๋ยวอารมณ์หมด..ผมท่อนแรกพี่ท่อนสองละกัน”

                “เออเค”

รู้ว่าเสี่ยง แต่คงต้องขอลอง
รู้ว่าเหนื่อย ถ้าอยากได้ของที่อยู่สูง ยังไงจะขอลองดูสักที

            เซฮุนไม่รู้ว่าจะทำอะไรเพราะเพื่อนสนิทของตัวเองก็นอนหลับไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มองตรงไปยังคู่หูต่างวัยที่กำลังเล่นดนตรีร้องเพลงให้ทุกคนฟัง

                รู้ว่าเราแตกต่างกันเท่าไร
รู้ว่าเธออยู่ไกลอยู่สูงขนาดไหน ใครๆ ก็รู้เป็นไปไม่ได้หรอก แต่คำว่ารักมันสั่งให้ฉันต้องปีนขึ้นไป

                ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนอกจากเสียจากเสียงเพลงที่ทำให้รู้สึกเพลินและผ่อนคลายแต่นานๆเข้าเริ่มรู้สึกว่าคิมจงอินกำลังมองมาแค่ตรงที่เขานั่งและจ้องอยู่แบบนั้นจนเกินไป

                มองอะไรอยู่ได้วะ...ทำสายตาแบบนี้ใส่กูอีกแล้ว...โอ๊ยยย

            เป็นเซฮุนเองที่ทนต่อการสบสายตาไม่ไหวต้องหันหน้าหลบไปทางอื่น ไอ้อาการแบบเนี๊ยไม่ได้เรียกว่าเขินหรอกนะก็แค่รู้สึกอึดอัดเฉยๆ...จะมาเขินกับสายตาของผู้ชายเหรอ ? ...ไม่ใช่โอเซฮุนคนนี้แน่

               

 

                หนึ่งวันก่อนงานกีฬาตอนนี้ทุกอย่างเกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้วแค่ยังมีสิ่งที่ต้องแก้ไขนิดหน่อยจงอินจึงสั่งให้รุ่นน้องอยู่ช่วยแค่บางส่วน ส่วนคนที่เป็นนักกีฬาก็ควรจะไปฝึกซ้อมสำหรับรับมือกับเด็กคณะวิทย์กีฬาและนิเทศศาสตร์ในวันพรุ่งนี้

                “อ่าวเซฮุนลงบาสด้วยเหรอ ?”

                ชานยอลเอ่ยถามเมื่อเห็นคนร่างบางเดินเข้ามาในสนามด้วยชุดกีฬาของคณะ

                “ผมก็เพิ่งรู้ว่าพี่คยองซูใส่ชื่อผมไปอ่ะ”

                “ไหวใช่ไหม ? ไม่ได้ซ้อมมาเลยนี่”

                “ไหวครับๆ..ผมฝึกกับไอ้เทามาบ้างแล้ว”

                “อืม...งั้นสู้ๆนะ”

                ชานยอลยกมือขึ้นยีหัวรุ่นน้องเล่นแบบที่ชอบทำบ่อยๆเพื่อให้กำลังใจอีกคน นึกเป็นห่วงเพราะคู่แข่งในวันพรุ่งนี้ทั้งสูงแล้วก็บึกบึนกันทั้งนั้น..หวังว่าคงจะไม่โดนไอ้อี้ฟานชนจนกระเด็นออกมาหรอกนะ

               

“เห้ย ! นั่นเซฮุนไม่ใช่เหรอ ?”

จงอินที่เดินผ่านมาเห็นพูดขึ้นด้วยท่าทางตกใจพร้อมกับหันหน้าไปหาคยองซูเพื่อขอคำตอบ ร่างเล็กจึงตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย

                “เออใช่...กูลงชื่อน้องเขาเองอ่ะ..ก็มึงให้กูไปหานักกีฬา”

                “แล้วมึงก็ให้น้องฮุนกูลง ? มึงลืมหรือเปล่าว่าเราแข่งกับไอ้อู๋”

                “ก็เพื่อนน้องที่ชื่อจื่อเทาบอกว่าเคยเป็นนักกีฬามาก่อนนี่หว่า”

                “โถ่..เซฮุนของพี่...และดูดิชุดคว้านลึกไปป่ะวะ..ผิวเนียนๆต้องถูกเปิดให้กับพวกเสือสิงกระทิงได้เห็น”

                “เอาหน่ามึง..กูว่าบางทีคนที่มาดูอาจจะไม่ได้คิดลามกแบบมึงก็ได้...เช็ดน้ำลายด้วยสัส !

                “คนเชี่ยไรผิวขาวดุจน้ำนมแพะ..อยากจับฟัดให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย”

                คยองซูมองเพื่อนตัวเองอย่างเอือมระอาไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชายคิมจงอินก็พร้อมจะคิดเรื่องลามกด้วยเสมอแต่จะมีก็เห็นเซฮุนนี่แหละที่ยอมตื้อนานที่สุดเพราะปกติสองวันก็เลิกพยายามและ

                “ไปเหอะมึง...กูหิวข้าว”

                “เดี๋ยวคยองซู...”

                คยองซูเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจที่จู่คิดจงอินก็ทำสีหน้าจริงจังขึ้นมาซะดื้อๆ จ้องมองที่หน้าเขาราวกับว่าคำถามที่จะถามขึ้นมันคือเรื่องร้ายแรง

                “อะไร...มองหน้ากูแบบนี้หมายความว่าไง !

                “มึง...พูดประโยคอื่นนอกจากหิวข้าวเป็นป่ะวะ ? ช่วงนี้อยู่กับไอ้แบคมากดิตูดใหญ่จะเท่ามันแล้วเนี๊ย”

                “ไอ้เชี่ยไค..มึงมานี่เลย..อย่าหนี !!

             ทั้งจงอินและคยองซูวิ่งไล่จับกันอยู่แบบนั้นโดยไม่ทันได้สังเกตว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังจ้องมองมาจากสนามบาส

                “เซฮุน..มึงมองอะไรวะ !

                “ป่าวๆ”

                “เออระวังด้วยเดี๋ยวโดนลูกบาสเสยจมูกแตก..หน้าพังได้ทำใหม่นะเว้ย !

                “เมื่อไหร่มึงเลิกพูดภาษาเกาหลีแปลกๆสักทีว่ะ”

                “กูคนจีนนี่..ไปซ้อมเหอะพี่ชานยอลมองละ”

                “เออเออ..”

 

_____________________________________________
        #ฟิคคนแมน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

858 ความคิดเห็น

  1. #827 mook (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 19:42
    ความแมนนี่เริ่มจะจางลงไปทีละนิดๆละนะน้องเซฮุนคนแมน อิอิ
    #827
    0
  2. #802 แฟนไค94ไลน์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 13:34
    ชอบอ่ะ อิพิ่กวนมากเลย จะรอดูว่าเซจะเก๊กขรึมได้อีกนานแต่ไหน สู้นะคนแมน~55555
    #802
    0
  3. #795 oohkaini (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 22:53
    แน่ะ ชอบพี่จงอินแล้วล่ะสิน้องฮุนคนแมน
    #795
    0
  4. #790 datayanG_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:19
    หน่อววววส คนแมนไขว่เขว้ล่ะค่ะทุกคนนนนนนนนน เริ่มคล้อยตามลูกตื้อพี่มันแล้วใช่ไหลมล่ะ ถถถถ
    #790
    0
  5. #759 BN0412 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 17:55
    ชอบพี่จงอินแล้วอ่ะดิ
    #759
    0
  6. #747 ฝานฝาน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 15:25
    ไม่สนเขา ไม่ชอบเขา แล้วมองพี่เขาทำไมน้อออออออออออออ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 มิถุนายน 2558 / 15:26
    #747
    0
  7. #684 Plub'Ploy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 03:09
    เชียร์ให้จงอินจีบติดไวๆนะ ให้น้องฮุนใจอ่อนลงบ้างสักที นี่สงสารมากอ่ะเวลาจีบแล้วแป๊ก โครตอายยย 5555555
    #684
    0
  8. #649 oยัยบ๊องo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 21:41
    ฮุนนี่เริ่มมีใจให้อินนี่แล้วใช่ไม๊
    #649
    0
  9. #639 Yuha*_guzz, (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 23:28
    แง พี่ไคงอนน้องฮุนอ่ะ น่ารัก เขิน เขินแทนพี่ชานยอลด้วย /-/
    #639
    0
  10. #592 mmmm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 18:24
    เจอคยองซูทีไรเป็นต้องหิวข้าวทุกทีหรือโดนคนอื่นชวนกินข้าวอย่างเดียว

    เสี่ยวได้เสี่ยวดีหนักใจแทนเซฮุนก็ใจแข็ง
    #592
    0
  11. #543 NUMBER94 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 00:08
    ขำตรงเฮะเอะเฮะ555555555555มุขพี่จงอินโครตเสี่ยวอ่ะพูดเลอพี่ลู่นี่ก็ร่าเริงจังร้องเต้นทั้งวันน่ารักกก
    #543
    0
  12. #503 Luhan~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 16:53
    กูขำเฮะ เฮะ เฮะ55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 โอ้ยยยย
    #503
    0
  13. #484 HyperzIndy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 00:25
    คือพี่ลู่นี่มาเพื่อก่อกวนไหมยังไง 555555 โดนแบคจัดการซะหงอเลยนะ ยังไงเนี่ยคู่เนี้ยยย -..- สงสารจงอินนน โดนเซฮุนเมินตลอดด พูดกับคนอื่นดีตลอด 55555 จงอินต้องสู้นะเว้ย อู้วว ร้องเพลงจีบด้วยย ถือว่าทำดี อิอิ เซฮุนกับจื่อเคยเป็นนักกีฬาด้วยย *0* แข่งบาสจะเป็นยังไงนะะ แล้วอะไรเซฮุนแอบมองจงอินกับคยองหรออ *0* จะว่าไปสองคนนี้ก็สนิทกันนะ ดูสนิทสนมแปลกๆด้วยยย
    #484
    0
  14. #444 Think_out (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 21:52
    สนใจคนดำแล้วล่ะซี้ 555
    #444
    0
  15. #427 hankyusoo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 19:17
    ชอบอ่ะ โคตรหนุกเลยไรท์ อ่านละยิ้มตัลหลอด อิอิ
    #427
    0
  16. #387 ลาสสึโรมีโอ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 04:40
    ชอบอิพี่ลู่จริงๆอ5555555555 วันๆร้องแต่เพลง
    #387
    0
  17. #323 NN.am (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 14:29
    ได้ที เข้าทางพ่อเลยหรอคิมจงอิน5555555555
    #323
    0
  18. #255 Rhythmlyn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 16:51
    อิแบคตูดบานนน แกทำร้ายยจิตจุยยพี่ลู่นะะ จี้ดดเลยยย.
    #255
    0
  19. #226 faah (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 11:33
    เอ่อ  พี่ลู่ฮาน พี่เสี่ยวมากก
    #226
    0
  20. #219 Sehunnie Makne (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 21:22
    เขินนนนนนนนนนนน =.....= ใจอ่อนซักทีเถอะฮุนนาาาาาาา
    #219
    0
  21. #207 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 03:11
    ลู่แบค นี่ขำตลอด แบคก็บิดหูพี่ปีหกเลยเหรอ
    พี่ลู่ก็ยอมน้องนะ น้องสั่งไรทำหมด
    จงอินจะให้น้องพูดดีๆด้วย ก็พูดดีๆหวานๆกับน้องก่อนมั้ย
    แต่มุขเสี่ยวนี่ขอเลยนะ โชว์กากมาก
    แน่ะน้องงุน แอบมองพี่จังเหรอ อย่าหึงนะ อิอิ
    #207
    0
  22. #188 •Seoraemon• (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 02:30
    เอาแหล่วววววว เริ่มหวั่นล่ะสินุ้งฮุน~~ หึงกันไปมาอยู่นั่น คบก็คบ ลุ้นเสียเวลาเว่ย 55555555555
    #188
    0
  23. #164 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 22:57
    น้องหงุดหงิดที่กัมจงเล่นกะคยองใช่ไหม ตอบมา...เป็นฟีคไคฮุนที่ฟินไคโด้เบาๆ =..=
    #164
    0
  24. #140 eve_popparazzi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 10:40
    โหยยย พี่คริสเล่นรุนแรงไปไหม ดีน่ะที่ฮุนเก่ง>< จงอินใจเย็นๆอย่ามีเรื่องเลย เออชานยอลกับแบค?เคยเป็นแฟนกันแล้วเลิกกันทำไม? ยอลยังชอบแบคอยู่ไหม แต่ที่แน่ๆพี่ลู่ยืนหึงกลางสนามอ่ะค่ะ555 อิจฉาเหล่าผญ.ที่ยืนเห็นกล้ามอันบอบบางของฮุนจัง
    #140
    0
  25. #113 Aegyoo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 18:35
    อุ๊ยตายยยย พี่จงอินหึงน้องใช่มั้ยครับบ ;///; น้องฮุนนี่เริ่มสนใจพี่จงอินแล้วใช่มั้ยคะมองตามขนาดนั้น .____.
    #113
    0