{fic exo} คนแมน (kaihun)

ตอนที่ 3 : two -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    7 พ.ค. 57

Two

 

                อุปกรณ์ทุกอย่างถูกเตรียมขึ้นสำหรับการจัดสถานที่ในงานกีฬาโดยรุ่นพี่ปีสองแต่คนที่จะต้องทำนั้นคือนักศึกษาปีหนึ่งเพื่อแสดงศักยภาพของตัวเองส่วนทางด้านเซฮุนและจื่อเทานั้นได้รับหน้าที่ทางด้านการออกแบบจากนั้นคนที่จะทำในสิ่งที่พวกเขาคิดขึ้นก็คือเด็กปีหนึ่งของคณะวิศวกรรมศาสตร์

                “มึงว่าแบบนี้จะดีป่ะวะเทา”

                เซฮุนถามขึ้นก่อนจะยกผลงานให้เพื่อนตัวเองดู การออกแบบอาจจะไม่ใช่เรื่องยากสำหรับโอเซฮุนก็จริงแต่การที่จะทำมันออกมาให้เป็นที่ถูกใจของทุกคนนั้นแหละเรื่องยาก

                “สวยแล้วมึง กูว่าปรับตรงเสาสแตนนิดหน่อยก็โอเคนะ”

                คนร่างบางพยักหน้าก่อนจะวาดลายเส้นลงบนกระดาษสีขาวอีกครั้งจากนั้นก็นำมันไปส่งให้กับรุ่นพี่

                “พี่ชานยอลว่ามันโอเคไหมมครับ?” ชานยอลรับมันมาก่อนจะดูอย่างพิจารณา

                “อืม...ฉันว่าโอเคแล้วนะ นายออกแบบได้ดี..ฉันมองคนไม่ผิดจริงๆ”

                ลิ้นเล็กแลบเลียริมฝีปากอย่างเคยชินเมื่อได้รับคำชมจากรุ่นพี่ ชานยอลยกมือขึ้นยีหัวเซฮุนเล่นอย่างเอ็นดูก่อนจะนำแบบออกไปให้รุ่นน้องในคณะวิศวกรรมศาสาตร์

          ปี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ปิ๊ด ปิ๊ด ปิ๊ด ปี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!

                โอ๊ยยยยยยยยเป่าเชี่ยไรนักหนาว่ะ หูกูจะแตกละเนี๊ย !!

                “โอ๊ย...ไอ้เหี้ยไคพ่องเป็นคนขายนกหวีดออกว่ะ..ไปเป่าไกลๆไปสัส !

                เสียงของแบคฮยอนกร่อนด่าเจ้าของที่ทำเสียงนกหวีดดังทำให้เซฮุนรู้ทันทีว่าใครเป็นคนทำ ร่างบางหันไปมองเพียงชั่วครู่ก็หันหลังกลับไปที่ตัวเองอีกครั้ง

                “เป็นไรว่ะมึงหน้ายุ่งเขียว” จื่อเทาเอ่ยถามขึ้น

                “ง่วงนอนนิดหน่อยวะ...เมื่อคืนนอนน้อย”

                “ง่วงก็นอนดิมึง...กลับก่อนป่ะล่ะ ?”

                “ไม่เป็นไรๆ...กูไม่อยากเอาเปรียบคนอื่นมึงกูวานไปซื้อน้ำให้กูหน่อยดิ..ขอเย็นๆซ่าๆ”

                “เออๆ..งั้นมึงตัดโฟมนี่ไปก่อนละกันเดี๋ยวกูมา”

                จื่อเทาลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะส่งของในมือให้กับเพื่อนสนิท เซฮุนรับมันมารอจนกว่าเพื่อนจะเดินหายไปถึงเริ่มตัดโฟนต่อ

                ง่วงว่ะ....ไม่ไหวละตาจะปิด...

                เซฮุนยังคงนั่งตัดโฟนอยู่อย่างนั้นจนไม่รู้ว่าตัวเองเริ่มนั่งโยกเยก ความง่วงจู่โจมจนเจ้าตัวเริ่มฝืนเอาไว้ไม่อยู่แล้วที่สุดเขาก็เผลอจนตัวเองที่นั่งอยู่ล้มลงนอน

                “เห้ยยยยย...เซฮุนเป็นลม...ช่วยด้วยค่ะ”

                เสียงอิเจ้นี่ดังชิบหาย  กูง่วงครับไม่ได้เป็นลมแค่เผลอหลับกลางอากาศ

            “เป็นลมจริงๆด้วย...ชานยอลไม่อยู่..ไอ้ไคมึงมาอุ้มน้องเค้าไปห้องพยาบาลดิ้ !!!

                เสียงนี่มันคุ้นๆนะ ถ้าจำไม่ผิดเสียงพี่แบคฮยอนแน่ๆแล้วทำไมต้องเรียกไอ้พี่ตัวดำนั่นด้วยว่ะ !

                “เซฮุนเป็นอะไร..หลบๆเดี๋ยวกูพาน้องเขาไปเอง”

                จงอินรีบวิ่งมาตามเสียงเรียกของแบคฮยอนทันทีที่มาถึงก็แหวกฝูงผู้คนที่กำลังล้อมวงอยู่ออกจากนั้นก็ช้อนตัวคนร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมแขน

                ไอ้เหี้ย...เอาไงดีวะกู..เนียนหลับไปก่อนแล้วกัน..กูอาย T.T

                “มึงพาน้องไปห้องพยาบาลก่อนเดี๋ยวกูตามไป”

                จงอินไม่รอฟังคำพูดอะไรอีกเขาอุ้มคนตัวบางเดินไปยังห้องพยาบาลที่อยู่ใกล้ๆแถวนั้น

                ภายในห้องสีขาวสะอาดไม่พบใครอาจจะเป็นเพราะว่าเย็นมากแล้วจงอินพาร่างบางมาวางลงบนเตียงนุ่มก่อนจะจัดท่าทางให้เรียบร้อย เขาเดินไปหยิบเอายาดมที่วางอยู่ไม่ไกลมาจ่อที่จมูกก่อนส่วนมืออีกข้างที่ยังว่างอยู่ก็คอยพัดให้อีกคน

                “เวลาหลับมึงเหมือนคนจริงๆ”

                อ่าว...แล้วตอนกูไม่หลับกูไม่เหมือนคนเหรอว่ะ !

                        “มึงน่ารักจริงๆนะเนี๊ย...ดูดิแก้มชมพูผิวก็เนียน...สวรรค์ส่งมึงมาผิดเพศป่ะว่ะ ?”

                ไม่พูดเปล่าจงอินยังยื่นมือไปบีบที่แก้มขาวๆเล่นอย่างหมั่นเขี้ยวเพราะเวลาที่เจ้าตัวตื่นเขาคงไม่ได้ทำแบบนี้แน่ๆ

                “อืม...”

                ครางซะหน่อย..ขืนนอนนิ่งให้มันลวนลามเฉยๆคงไม่ดีเท่าไหร่...ว่าแต่ตื่นได้ยังว่ะ..คนเป็นลมส่วนใหญ่เขาเป็นกันกี่นาทีว่ะเนี๊ย...แต่ตื่นเหอะแก้มกูจะพังละ

                “ตื่นแล้วเหรอ ? มึงเป็นไงบ้างยังมึนๆอยู่ป่ะ ?”

                “ไม่เป็นไรครับ..ขอบคุณที่พาผมมา”

                “เรื่องเล็กน้อย..” ยกมือขึ้นยีหัวคนตัวบางเล่น

                ทำไมเดี๋ยวนี้มีแต่คนชอบยีหัวเล่น !

                “ไอ้ไคน้องเป็นไงบ้าง...อ่าวฟื้นแล้วนี่ !!

 แบคฮยอนเปิดประตูพรวดพลาดเข้ามาทำเอาทั้งสองคนสะดุ้ง ร่างเล็กเข้ามานั่งบนตักของจงอินเพื่อที่จะได้ขวางเพื่อนตัวดำเอาไว้

“เซฮุนของพี่เป็นไงบ้าง ? กินยาไหม ? แล้วนี่เป็นลมได้ไงไม่กินข้าวเหรอ ?”

“ไอ้เชี่ยแบค..ตูดก็ใหญ่นั่งลงมาได้ !

“มึงเลิกบ่นสักที...กูกำลังคุยกับน้องเขาอยู่”

“ผมไม่เป็นไรแล้วครับแค่รู้สึกหน้ามืดนิดหน่อย..ไปทำงานกันต่อเถอะผมโอเคแล้ว”

รางวัลตุ๊กตาทองปีนี้ของกูนะครับรู้สึกผิดแต่ก็อายมากกว่าถ้าจะบอกว่าความจริงแล้วผมหลับกลางอากาศ..

เซฮุนลุกขึ้นทำให้แบคฮยอนรีบลุกตามแล้วเข้าไปพยุงคนที่ตัวสูงกว่าเอาไว้ จงอินตบหัวเพื่อนด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะเดินตามหลังทั้งคู่ออกไป

จื่อเทาดูจะตกใจมากเมื่อรู้ว่าเพื่อนของเขาเป็นลมแต่ก่อนจะวิ่งไปถึงห้องพยาบาลก็เห็นว่าเซฮุนออกมากับรุ่นพี่แบคฮยอนและรุ่นพี่จงอินจึงเข้าไปอาสาเป็นคนพยุงเองเมื่อทุกอย่างเข้าสู่สภาวะปกติทุกคนก็เบาใจที่เห็นว่าเซฮุนไม่เป็นไรและคิดว่าคงจะเมาแดด

“มึงไหวป่าววะ ?”

“ไหวดิ...ทำงานต่อเหอะมึง”

ช่วงใกล้ค่ำของการทำงานเต็มไปด้วยเสียงเพลงและเสียงหัวเราะส่วนคนที่สร้างมันก็คงหนีไม่พ้นรุ่นพี่ลู่หานที่จัดนำเอากลองมาตีเอาฉิ่งเอาฉาบมาเคาะเป็นจังหวะแม้จะได้ยินเสียงแบคฮยอนบ่นอยู่บ้างแต่รวมๆแล้วบรรยากาศก็ดีขึ้นเมื่อทุกคนได้ฟังเสียงเพลงจังหวะมั่วๆของลู่หาน

“ผม..ร๊ากกกกกก...เมืองไทยละมาอยู่เมืองไทยตั้งนานหลายปี วุ้ว!!!

“เมื่อไหร่มันจะหยุดร้องแล้วกลับบ้านสักทีว่ะรำคาญ วุ้วพ่อง !” แบคฮยอนบ่นอย่างหัวเสีย

“เอาหน่ามึงคนอื่นก็ดูสนุกออก..” คยองซูหันไปตบบ่าเพื่อนเบาๆ

“ไอ้จงอินมาตีกลองให้กูดิ้ กูจะออกสเต็ป”

“โห่พี่เต้นมานานแล้วนะ...เกิดกระดูกกระเดี้ยวหักขึ้นมาผมไม่พาไปโรงบาลนา..”

“อ่าว..ไอ้เชี่ยนี่ !

จงอินลุกขึ้นไปตีกลองให้ลู่หานไม่นานก็มีคนมาร่วมแจมด้วยเพราะงานในส่วนของตัวเองเสร็จแล้ว เด็กสถาปัตย์เฝ้ามองอยู่เป็นระยะบ้างก็อยากเข้าไปร่วมด้วยบ้างก็อยากจะตะโกนบอกให้หยุดตี

“พวกวิศวะนี่ร่าเริงได้ทุกสถานะการจริงๆ” ชานยอลพูดขึ้นในขณะที่กำลังลงเส้นสิ่งที่ตัวเองวาดไว้

“พวกพี่ไม่ถูกกันเหรอครับ ?” เซฮุนเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย

“ไม่หรอกก็เฉยๆจะเข้ากันไม่ค่อยได้ก็ตอนทำงาน..อย่างที่เห็นพวกมันร่าเริงส่วนพวกเราจริงจัง”

“อ่อ..ครับ”

เมื่อเห็นว่าเริ่มดึกรุ่นพี่ทุกคนจึงสั่งให้เก็บของไว้ทำต่อในวันพรุ่งนี้ เซฮุนจัดการยกเอาอุปกรณ์ทั้งหมดไปเก็บไว้ในห้องเก็บของก่อนจะโบกมือลาพี่ๆในคณะและขอแยกตัวออกมาเพื่อกลับไปที่ร้านวันนี้ป๊าไม่ได้ขายของก็เลยอยู่จนดึกลืมเวลาและทางกลับบ้านไปเลยว่ามันเปลี่ยวแค่ไหนสำหรับการเดิน

เมื่อเช้าไม่น่ารีบจนลืมปั่นน้องโจโกโบ๊ะออกมาเลย กลัวผีว่ะไมมันมืดงี้ !

ร่างบางรีบสืบเท้าอย่างเร็วเมื่อเห็นสายลมพัดผ่าน ความมืดรอบข้างทำให้เซฮุนรู้สึกขนลุกไปทั้งร่างกาย

“ผม...ร๊ากกกกก..เมืองไทยละมาอยู่เมืองไทยตั้งนานหลายปี”

เงียบๆแบบนี้ต้องร้องเพลง..จำพี่ลู่หานมาสดๆร้อนๆ

“ผม.........รัก......เมือง....ไทย” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากทางด้านหลังทำเอาคนตัวบางสะดุ้ง

ชิบหายแล้วไง...อิเหี้ยกูไม่น่าร้องเพลงเลย

“มา...เล่น....ต่อ...เพลง....กัน”

“เชิญมึงเล่นไปคนเดียวเหอะ กูไปละบาย....”

เซฮุนออกไม่รอคำตอบออกตัววิ่งไม่คิดชีวิตไม่ว่าจะคนหรือผีก็ขอวิ่งไว้ก่อนการออกไปจากเส้นทางนี้คือสิ่งที่ดีที่สุดหลับหูหลับตาวิ่งจนเกือบเลยบ้าน

“อ่าวอาตี๋จะวิ่งไปไหนบ้านอยู่ทางนี้”

“ป๊าาา....อ๊ากกกกกกกกก....ว๊ากกกกกกกกกก.....โอ้วววววววววว....”

“นี่มันภาษาอะไรว่ะเนี๊ย”

“ฮุนเจอผีอ่ะ..โคตรน่ากลัวเลยป๊า”

เซฮุนร้องโวยวายอีกครั้งก่อนจะเดินเข้าไปกอดป๊าตัวเองแน่นน้ำหูน้ำตาไหลเป็นทาง ผู้เป็นพ่อจึงกอดปลอบลูกชายเอาไว้เวลาผ่านไว้เกือบยี่สิบนาทีเซฮุนถึงสงบลง

พรุ่งนี้กูจะรีบกลับบ้านไม่เอาแล้ว

 

                เซฮุนตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวันเพราะวันนี้เป็นวันหยุดและพี่ที่คณะก็นัดบ่ายเขาจึงมีเวลานอนมากพอ เมื่อคืนกว่าจะข่มตาหลับได้ก็ปาเข้าไปตีสามครึ่งเสียงยานคางยังคงติดอยู่ในหัว

                “อาตี๋วันนี้ไปมอกี่โมง”

                “คงบ่ายๆอ่ะ..แล้วป๊าเปิดร้านป่ะวันนี้ ?”

                “เปิดๆอย่ากลับมืดอีกนะวันนี้”

                “ไม่กล้าแล้วอ่ะป๊า...เออเดี๋ยวฮุนมานะเอาจักรยานไปเติมลมก่อน”

                เซฮุนจูงจักรยานคู่ใจออกไปเพื่อจะไปเติมลมตรงหน้ามหาวิทยาลัยที่ถูกกว่าด้านหลังประมาณสองบาท คนตัวบางจูงจักรยานเข้าไปในมอเพื่อจะได้เดินผ่านสนามจะได้ดูว่ามีคนมาเยอะหรือยังเผื่อว่าจะอยู่ช่วยเลยจะได้กลับเร็วกว่าเมื่อวานด้วย

                ภายในสนามกีฬายังไม่มีผู้คนมากนักนอกจากนักกีฬาฟุตบอลที่กำลังฝึกซ้อมอย่างหนัก เซฮุนมองเห็นผู้เป็นโค้ชทีมฟุตบอลกำลังเคร่งเครียด คิมจงอินดูแตกต่างไปจากเดิมมากในเวลาที่เขาจริงจังไม่มีการเล่นหรือคำกวนๆอะไรทั้งนั้นแต่เมื่อนกหวีดสั่งพักนักกีฬาดังขึ้นใบหน้าที่ตึงเครียดก็คลายออกเปลี่ยนเป็นคิมจงอิมคนกวนเหมือนเดิม

                “อ่าวน้องเซฮุนนนนนนนนน !” คนที่แอบดูอยู่สะดุ้งสุดตัวเมื่อถูกจับได้ จงอินที่เดินเข้ามาตอนไหนไม่รู้โบกมืออยู่ไม่ไกล

                “เอ่อ...ครับ”

                “ทำมึงมาเร็วจังยังไม่ถึงเวลานัดเลย”

                “ผมจะเอาจักรยานไปเติมลมอ่ะ..ไปก่อนนะพี่..ไว้เจอกันบ่ายๆ”

                ถึงแม้ว่าเซฮุนจะมองจงอินดีขึ้นจากเมื่อวานนิดหน่อยแต่มันก็ยังรู้สึกแปลกอยู่ดีเพราะคนๆนี้เข้ามาในรูปแบบที่ต่างไปจากคนอื่นเกิดมาไม่เคยโดนผู้ชายจีบจะให้ทำตัวเฉยๆก็คงไม่ได้ทางที่ดีคือเลี่ยงได้ก็เลี่ยง

                “กูยังไม่ทันได้หยอดเลยหนีกูอีกละ...จีบผู้ชายไมมันยากจังว่ะ !

 จงอินพูดอย่างหัวเสียก่อนจะเดินกลับไปคุมนักกีฬาต่อ เซฮุนคุยดีกับทุกคนยกเว้นเขาแต่จงอินก็ไม่คิดจะยอมแพ้หรอกนะยังไงก็ไหวบอกเลยคนนี้

 

พี่รักจริงหวังได้.. 


 

_____________________________________________________

#ฟิคคนแมน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

858 ความคิดเห็น

  1. #826 mook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 19:00
    รักจริงหวังได้เดี๋ยวๆมันใช่เหรอพี่ เค้ามีแต่รักจริงหวังแต่งไม่ใช่อ๋อ555
    #826
    0
  2. #794 oohkaini (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 22:44
    น้องฮุนแมนๆเด๋ออะลูก น่ารัก
    #794
    0
  3. #753 SosakunHM (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 12:15
    รักจริงหวังได้ อะไรๆๆๆเกลียดดดดดดดดดดด 555555555555555
    #753
    0
  4. #746 ฝานฝาน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 14:05
    พี่รักจริงหวังได้ เราจะรอวันที่แกได้เซฮุนนะจงอิน 555555555555555
    #746
    0
  5. #683 Plub'Ploy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 02:57
    เกลียดตรงรักจริงหวังได้ 5555555 คือชอบเรื่องนี้อ่ะเสียใจจังที่พึ่งมาอ่านเจอ ชอบลู่แบคด้วยอ่ะ ฮาดี ด่ากันตลอด
    #683
    0
  6. #679 Ekaract Sun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 01:27
    สู้สู้นะ เดี๋ยวฮุนก็ยอม
    #679
    0
  7. #667 eve_popparazzi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 09:18
    ไอรีนจ้า~~ หนูสวย หนูน่ารัก แต่เรื่องนี้ไคฮุนค่ะ555 ยังไงก็แย่งมาไม่สำเร็จหรอกน่ะ ดราม่าแล้วใช่ไหม ช่วงนี้สัมผัสได้ถึงการไม่ไว้ใจของทั้งคู่อ่ะ ไอรีนนางแกล้งเป็นลม น้องก็สลบแล้วพี่มันไม่เห็นน้องหรอว่ะ พี่จงอินติดลบ เราแบนด์555
    #667
    0
  8. #591 mmmm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 18:24
    ทั้งแบคทั้งไค มาหยอดกันเต็มที่น้องฮุนจะทนได้ไหมน่าาาาา

    พี่ไคเขารักจริงคะ น้องฮุนใจอ่อนสักทีสิ
    #591
    0
  9. #577 KeyLuhan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 16:06
    เี้ยหนึ่งเตี้ยสองนี่ก็กินแต่ข้าว ตูดใหญ่แล้วเห็ยไหม 555555
    #577
    0
  10. #558 eve_popparazzi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 01:00
    จบแล้วววหรอ ยังสนุกอยู่อ่ะ555 พี่จงอินไม่ได้หื่นอย่างเดียวน่ะ พี่เขารักน้องจริงอ่ะ คือรู้ว่าน้องรู้สึกยังไงบ้าง ป๊าด!!พัฒนาค่ะ555 ชอบเวลาน้องอ้อนมันดูน่ารักมาก
    #558
    0
  11. #542 NUMBER94 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2557 / 23:09
    โอเซฮุนเป็นคนตลกอ่ะเนียนหลับเฉยเลยพี่ลู่นี่ก็อีกคนตลกธรรมชาติอ่ะ
    แล้วพี่จงอินจีบเขาแต่ดูพูดจาเหมือนสนิมมาสิบชาติเขาเดินหนีก็สมควรอ่ะ55555555
    #542
    0
  12. #483 HyperzIndy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 00:12
    อยากจะงีบหลับหน่อยไหงกลายเป็นเข้าใจกันว่าเป็นลม 5555 ละพี่จงอินแมนมากกก อุ้มน้องไปส่งห้องพยาบาลเลยยย เอาไป10คะแนน ฮ๊่ๆ ละอะไรคือบอกน้องตอนหลับเหมือนคน ตอนตื่นเหมือนอะไรล่ะะะ แล้วพี่ลู่คืออะไรเรียนมาไม่6ปีละเรอะ ไม่จบสักที 555555 จีบแบคอยู่หรา ยังไงๆคู่นี้ เลิกงานกันซะดึกดื่นเลยนะะ แล้วเซฮุนเจออะไรยังไงงง มาชวนเล่นต่อเพลงด้วยยย T^T
    #483
    0
  13. #443 Think_out (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 20:45
    ถ้าพี่จะหยอดด้วยมุกแบบที่ผ่านมาก้อย่าเลย เสียภาพพจน์ป่าวๆ
    #443
    0
  14. #426 hankyusoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 19:10
    ฮาฉี่เล็ด 555555
    #426
    0
  15. #386 ลาสสึโรมีโอ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 04:32
    เด็กวิศวะจงอินนี่มันจีบน้องห่ามมาก เรียกมึงเชียว 5555555
    #386
    0
  16. #322 NN.am (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 13:46
    น้องฮุนนี่จะแมนไปไหนครัชชชชชชชช
    #322
    0
  17. #321 NN.am (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 13:38
    แหม่ พี่รักจริงหวังได้นี่ยังไงคะ5555555
    #321
    0
  18. #225 faah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 11:33
    พี่รักจริงหวังได้ 
    คืออะไรน่ะพี่จงอิน
    #225
    0
  19. #206 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 02:58
    พี่รักจริงหวังได้ ??! อะไร ได้อะไร
    ฮาน้องวุน ชถึงกับหลับกลางอากาศ
    เลยต้องเนียนเป็นลมให้จงอินขย้ำแก้ม ><
    #206
    0
  20. #187 •Seoraemon• (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 02:20
    อายแทนเดือนถาปัตย์ว่ะ 555555555555555

    รักเมืองไทยมากมั้ยฮุน วิ่งเลยบ้าน5555555
    #187
    0
  21. #163 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 22:51
    คนแมนกลัวผี...แถมยังน๊อคกลางอากาศอีก 555
    #163
    0
  22. #95 YaYo !! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 11:04
    รักจริงหวังได้คือร่ะจงอิน? 555555555555 เห็นแมนๆงี๊กลัวผีนะ 55555 เซฮุนหลับกลางอากาศ ไม่กล้าตื่น กลัวเสียฟอร์ม โอ้ยขำ 555555
    #95
    0
  23. #74 DREAMMY x') (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 01:35
    เพ่คริสอย่าทำฮุนนะเว้ยยยย
    #74
    0
  24. #59 Chanbaekxo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 12:01
    เซฮุน โอ๊ยขรรม5555555555555555555555555555555555555555555555
    #59
    0
  25. #53 LEEFAH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 15:54
    ขำ โอ้ยยยย 555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 อเสียงอิจ้ที่ไหนมันจะโกน ไอเราก็กลัวเสียฟอร์มเนอะ หลับกลางอากาศ แม่มเท่มาก ว่าแต่ผีเมื่อวานนี้มันใครกันหรือผีจริงๆ เห็นแมนๆงี้ กลัวผีนะครัช
    #53
    0