{fic exo} คนแมน (kaihun)

ตอนที่ 2 : one -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,054
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    18 มิ.ย. 57


One

 

                คนร่างบางจัดการเก็บโต๊ะและตวรจดูความเรียบร้อยของร้านก่อนจะแบกกระดานวาดรูปแล้วเดินไปหา โจโกโบ๊ะ จักรยานสีแดงคู่ใจ วันนี้มีเรียนเก้าโมงโอเซฮุนก็เลยมีเวลาช่วยป๊าล้างชามเตรียมของสำหรับขายคืนนี้ ยกข้อมือขึ้นดูเวลาพบว่ายังเหลืออีกครึ่งชั่วโมงกว่าจะเข้าเรียนส่วนจื่อเทาก็ยังไม่ตื่น

                เซฮุนจึงตัดสินใจขี่จักรยานวนรอบมหาวิทยาลัยเพื่อฆ่าเวลาเล่นไม่รู้ว่าคิดผิดหรือถูกที่ทำแบบนี้เพราะกระดานวาดรูปที่แบกมาด้วยดูจะเป็นตัวเกะกะซะเหลือเกิน

                นี่ถ้าไม่ติดว่ามึงแพงกูโยนทิ้งข้างทางละจริง =_=

                ร่างบางปั่นต่อไปเรื่อยๆมองดูรอบข้างที่เต็มไปด้วยสาวๆที่ออกมาวิ่งในตอนเช้าหรือพวกรุ่นพี่ที่กำลังซ้อมงานกีฬาอยู่ในสนามประปราย เซฮุนรู้สึกผ่อนคลายกับบรรยายกาศยามเช้าเป็นอย่างมากและคิดว่าต่อไปจะทำแบบนี้ทุกวันถ้าไม่ตื่นสาย

                แสงแดดอ่อนๆลมพัดเย็นๆอามรมณ์ศิลปินมาเลยมึง  มันใช่แบบนี้มันใช่ ดนตรีมา !!!              

                จะออกไปแตะขอบฟ้าสุดท้ายแม้โชคชะตาไม่เข้าใจ
                     มองไปไม่มีหนทางแต่รู้ว่าฉันต้องไปต่อไป...

                     ชีวตแม้ต้องล่มลงตรงไหน (?)

                ปี๊นนนนนนนนนนนนนนนน !!!

                “เห้ยๆๆๆ อ้ากกกกกกกกกกกก !” เพราะมัวแต่ร้องเพลงเพลินเซฮุนก็เลยไม่ทันเห็นรถยนต์ที่ขับสวนมา จักรยานคันสีแดงล้มลงกับพื้นพร้อมกับตัวคนปั่นที่ลงไปนอนอยู่บนถนน ข้อศอกโดนพื้นจนได้เลือด

                “อ่าวเห้ยๆๆ อย่าหนีดิวะ !!!

รถคันสีดำรีบขับออกไปทันทีไม่แม้แต่จะถามหรือลงมาดูสักนิดว่าเป็นอะไรไหม เซฮุนรู้สึกหัวเสียไม่น้อยลิ้นเล็กแลบเลียริมฝีปากที่แห้งผาดเพื่อกดอารมณ์ร้อนเอาไว้

                ป๊ากูรวยเมื่อไหร่กูจะซื้อรถเมล์ขับเลยสัส !

                เมื่อรู้ว่าทำได้แค่ด่าในใจคนร่างบางจึงลุกขึ้นเดินไปหยิบกระดานที่กระเด็นอยู่ข้างๆแล้วเดินกลับมาพยุงจักรยานสุดรักขึ้นโชคดีที่ไม่เจ็บอะไรมากแค่เลือดอกตรงศอกเท่านั้น เซฮุนขึ้นคร่อมจักรยานแล้วรีบปั่นออกไปจากตรงนั้นด้วยท่าทางเงียบขรึมเป็นเดือนต้องรักษาภาพพจน์เอาไว้ผู้ชายแมนๆต้องไม่โอดโอยเพราะเรื่องแค่นี้

                คนร่างบางย้ายตัวเองขึ้นมาอยู่บนห้องเขียนแบบแทนเป็นห้องของคณะที่มีไว้ในนักศึกษาคอยฝึกผลงาน เซฮุนเดินเข้ามาอย่างเงียบๆพร้อมกับสำรวจว่ามีคนอยู่ไหม

                “เข้าไปสิมาทำลับๆล่อๆอะไรหน้าห้อง” เสียงทุ้มดังขึ้นทำเอาคนโดนถามสะดุ้งตัวโยนหลบทางให้คนด้านหลังโดยอัตโนมัติ

                “ตกใจเหรอ ? โทษๆ”

                “ไม่เป็นไรครับ”

                คนตัวสูงกว่ายกยิ้มให้ก่อนจะเดินเข้าไปด้านในห้องเมื่อไม่มีบทสนทนาต่อเซฮุนจึงไม่ได้พูดอะไรเดินเข้าไปนั่งตรงที่ประจำของตัวเองก่อนจะวางกระดานวาดรูปและนั่งลงที่เก้าอี้สำรวจแผลที่ข้อศอกตัวเองอีกครั้ง

                “ไปโดนอะไรมา ?”

                “รถล้มเมื่อเช้าครับ”

                “นายโอ เซฮุนปีหนึ่งใช่ไหม ?”

                “ครับ พี่รู้จักผม ?”

                “ส่วนใหญ่ก็รู้จักนายกันทั้งนั้นแหละ ฉันปาร์ค ชานยอลปีสอง”

                คนเป็นรุ่นพี่แนะนำตัวด้วยท่าทางนิ่งเฉย เซฮุนก็ทำได้แค่มองก่อนจะทำความเคารพผู้ที่มีอายุมากกว่าด้วยการก้มหัวแล้วส่งยิ้มบางๆให้อีกคนอย่างเป็นมิตร

                “อืม...เอาไปแปะแผลไว้ พี่ไปล่ะเดี๋ยวเข้าเรียนสาย”

                ชานยอลเดินเข้ามาหาเซฮุนก่อนจะส่งพลาสเตอร์ยาให้อีกคน ร่างบางรับมันมาก่อนจะเอ่ยคำขอบคุณออกไปชานยอลยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยยกมือขึ้นยีหัวคนตัวบางเล่นอย่างเอ็นดูแล้วก็เดินออกไปจากห้อง

                ผมกูยุ่งหมด

                วันนี้พี่ที่คณะเรียกประชุมตอนเย็นเรื่องงานกีฬาและค่ายอาสา ตอนนี้ทุกคนในคณะมารวมกันที่ห้องประชุมรวมถึงเซฮุนและจื่อเทาด้วย งานนี้เป็นหน้าที่ของปีหนึ่งและปีสองที่ต้องร่วมมือกันทำงานเพื่อชื่อเสียงของคณะ

                “สวัสดีค่ะน้องๆนักศึกษาทุกคน พี่จอง อึนจีนะคะ สำหรับเรื่องที่เราจะประชุมกันในวันนี้คือเรื่องของงานกีฬาประจำปีในปีนี้เราจะแบ่งกันสีละสองคณะ อืม....คณะเราจะทำคู่กับ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ส่วนรายละเอียดทั้งหมดเดี๋ยวน้องฟังพี่ชานยอลชี้แจงอีกทีแล้วกันนะ”

                น้ำเสียงของรุ่นพี่ในคณะไม่ได้เข้าหูเซฮุนเลยตั้งแต่ที่คนร่างบางได้ยินคำว่าวิศวกรรมศาสตร์แค่ได้ยินชื่อคณะนี้ก็เกิดอาการหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกถูก

                “เป็นไรวะมึง” จื่อเทากระซิบถามเพื่อตัวบางที่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่คนเดียว

                “ป่าวๆ กูหิวข้าวน่ะ”

                “เออๆเดี๋ยวจบนี้ละไปกินต๊อกกัน กูอยากกิน”

                “เออไปดิวันนี้เลิกเร็วด้วยป๊าคงยังไม่เปิดร้าน”

เซฮุนตอบแล้วก็สนใจคำพูดของรุ่นพี่ในคณะต่อ นึกชื่นชมชานยอลที่ทั้งหล่อและเก่งไม่แปลกเลยที่สาวๆข้างต่างก็มองอย่างเฝ้าฝัน

            กูไม่หล่อเหรอวะไม่เห็นมีงี้บ้างเลย

 

 

            แบคฮยอน จงอินและคยองซูเดินลงมาจากตึกวิศวะเมื่อประชุมและแจ้งข่าวนักศึกษาปีหนึ่งในคณะเรื่องงานกีฬาเสร็จแบคฮยอนดูจะหัวเสียไม่น้อยที่ต้องรับมือกับรุ่นน้องกวนๆในคณะ

                “กว่าจะประชุมเสร็จใช้เวลาไปเกือบชั่วโมงครึ่ง ถามห่าไรไปก็จะเอาแต่ขอเบอร์กับไลน์คนอย่าง บยอน แบคฮยอน ถ้าถูกใจเดี๋ยวจีบเอง”

                “เอาหน่ามึงทนๆไป” คยองซูตบไหล่เพื่อนอย่างให้กำลังใจ

                “จงอินนนนนนน จงอินโว้ยยยย !!!

                เสียงเรียกที่ดังขึ้นดึงเอาความสนใจจากทั้งสามคน นักศึกษาผู้ชายหน้าสวยวิ่งตรงเข้ามาหาจงอินก่อนจะยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ยืนหายใจหอบอยู่สักพักก็พูดขึ้น

                “ไอ้เหี้ย !! ไมมึงไม่ไปเอาว่ะลำบากกูต้องวิ่งเอามาให้เนี๊ย”

                “โทษทีพี่ผมลืมอ่ะ” จงอินรับเอาซองเอกสารมาไว้ในมือ

                “อ้าว น้องแบคฮยอนคนงามไม่เจอกันนานตูดใหญ่ขึ้นนะ”

                ทักงี้มึงไม่เคยโดนหน้าแข้งกูฟาดสินะ !

                “หุบปากแล้วจะไปไหนก็ไป !” แบคฮยอนตอบเหวี่ยงใส่อีกคน

                “แค่นี้ก็ต้องโมโหด้วย งั้นพี่ไปก่อนนะไว้เจอกันใหม่ จุ้บ..” ผู้ชายหน้าสวยยกมือขึ้นส่งจูบไปทางแบคฮยอน ร่างเล็กเบ้ปากพร้อมกับหันหน้าหนีนึกอยากจะเข้าไปทึ้งหัวคนทะเล้น

                “ใครว่ะมึงรู้จักอ่อ ?” คยองซูหันไปถามหลังจากที่ผู้คนนั้นเดนห่างออกไป

                “ลู่หาน วิศวะโยธาไงมึงไม่รู้จักมันอ่อ?”

                “ไม่อ่ะ อยู่ปีไหนวะ”

                “ปีหกละมึง ”

                “ปกติเรียนสี่ไม่ใช่อ่อวะ ?”

                “เออมันซ่า ชอบมีเรื่องเลยเรียนไม่จบสักทีแต่มันเรียนเก่งนะเห็นหน้าสวยงั้น สาวๆติดตรึม”

                “แล้วมึงไปรู้จักกับพี่เค้าได้ไง ?”

                “เอ่อ...เห้ยไอ้ไคมองไรวะไปเหอะกูหิวข้าวแล้ว”

                แบคฮยอนรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีคยองซูที่ยังสงสัยก็ทำได้แค่มองอย่างจับผิดในเมื่อเพื่อนไม่ยอมบอกไว้เขาสืบหาเอาเองก็ได้คนอย่างแบคฮยอนปิดความลับได้ไม่นานหรอก

                “อ่อ...มองน้องเซฮุนตัวขาวนี่เอง นี่มึงจริงจัง ?”

                “ก็ไม่ เห็นน่ารักขาวๆก็เลยอยากลอง”

                “น้องเค้าแมน กูต้องได้ ! ” แบคฮยอนพูดขึ้นด้วยท่าทางจริงจัง

                ป้าบบบบบบบ !

               เสียงตีหัวดังขึ้นข้างหลังทำเอาแบคฮยอนหน้าสั่นไปตามแรง คยองซูนี่ตัวเล็กไหล่แคบแต่แรงไม่เคยตกตบที่นี่คิดว่าแผนดินไหว

                “มึงก็พูดงี้ทุกที่อ่ะ กูไม่เห็นมึงจะได้สักคน” คยองซู

                “ไอ้เหี้ยตบซะแรงโลกกูสั่นหมดละ” แบคฮยอน

                “พวกมึงตีกันอีกละ ไปๆกินข้าวเดี๋ยววันนี้กูเลี้ยงบะหมี่” จงอินพูดขึ้นก่อนจะเดินนำเพื่อนตัวเล็กออกไป

                “มึงคิดเหมือนกูป่ะว่ะเตี้ยหนึ่ง” แบคฮยอน

                “กูก็คิดเหมือนมึงอ่ะเตี้ยสอง” คยองซู

                “กูว่ากว่าไอ้ดำจะจีบน้องได้กูว่าผมกูเป็นเส้นบะหมี่แน่ =_=” แบคฮยอน

                “เพื่อเพื่อนมึง  ไปเหอะอิอ้วนกูหิวละ”

                เออกูจะทำเพื่อน้องฮุนและอนาคตความรักที่สดใสของกู  

 

 

                เซฮุนและจื่อเทาใช้เวลาไปกับการกินและเดินเล่นในตลาดข้างมหาวิทยาลัยไปเกือบชั่วโมงกว่า ตอนนี้ทั้งคู่มานั่งกันที่สวนสาธารณะที่อยู่ไม่ไกลจื่อเทากำลังถ่ายรูปวิวทั่วไปโดยมีเซฮุนนั่งกินขนมอยู่ข้างๆ

                “ถ่ายตอนกูแดกนี่สนุกป่ะมึง”

                “ก็ดีอ่ะรูปมึงตอนหลุดกูมีเต็ม ว่าจะทำโฟโต้บุ้คขาย”

                “หยุดความคิดมึงไปเลยสัส ! มึงชอบถ่ายรูปละไมเรียนถาปัตย์ว่ะ ?”

                “ก็อยาก..” อยู่กับมึง

            “หือ?”

                “อยากเท่..คณะนี้สาวติดเยอะ”

                “เหตุผลมึงขัดกับนิสัยมากอยู่ด้วยกันมาจะห้าปีละยังไม่เห็นมึงมีแฟนเลย”

                “อยู่กับมึงกูมีความสุขดีแล้ว กินดีๆดิมึงเปื้อนยันแก้มจะเก็บไว้กินพรุ่งนี้เหรอ ? ผ้าเช็ดหน้าก็ไม่รู้จักพกก็รู้ว่าเป็นคนชอบกินอะไรเลอะเทอะ” แม้ว่าปากจะบ่นแต่มือก็บรรจงเช็ดรอยเปื้อนบนใบหน้าขาวเนียนอย่างอ่อนโยน

                “มึงอย่าบ่นเหมือนอาจูม่าที่เริ่มเข้าวัยทองได้ป่ะ พกทำไมไปไหนก็ไปกับมึงก็เป็นผ้าเช็ดหน้าให้กูละกัน ฮ่าๆ”

                “มึงนี่มันจริงๆเลยรีบกินจะได้ไปช่วยป๊าเปิดร้าน”

                “เออๆ”

                เซฮุนตอบก่อนจะรีบยัดเอาขนมใส่ปากจนแก้มตุ่ย ร่างบางไม่สนใจกับเสียงบ่นภาษาเกาหลีสำเนียงแปลกๆของเพื่อนที่ดังมาเป็นระยะ

                ว่าแต่กูกินน่าเกลียดและมึงจะถ่ายรูปกูทำเชี่ยไรนักหนา

                “มึงไปขี่โจโกโบ๊ะมาดิ้ กูจะเอานี่ไปทิ้ง”

                “ชื่อจักรยานมึงนี่นะ =_=

                “เออสาดดด ไปเร็วเดี๋ยวป๊าด่าเมื่อวานก็ช้า”

                ทั้งสองคนใช้เวลาไม่นานในการปั่นจักรยานมาที่ร้านเซฮุนกระโดดลงหน้าร้านก่อนจะวิ่งเข้าไปในบ้านส่วนจื่อเทาก็พาเจ้าจักรยานไปจอดไปบริเวณข้างๆร้าน

                “อ่าวอาเทาอาตี๋ไม่มาเหรอ ?”

                “มันวิ่งขึ้นห้องไปบนห้องอ่ะ ป๊ามีไรให้ผมช่วยป่าว ?”

                “เอาผักนี่ไปล้างให้ป๊าทีนะ”

                “ครับบบบ..”

                “อาตี๋เอ้ยยย อาตี๋ !!!” ผู้เป็นพ่อตะโกนเรียกลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตัวเอง

                “ครับป๊า ?” เซฮุนโผล่หน้าออกมาตรงบันไดบ้านเอ่ยถามผู้เป็นพ่อ

                “พ่อกับแม่ของลื้อส่งจดหมายมาให้ ป๊าวางไว้บนเตียงเห็นแล้วใช่ไหม ?”

                “เห็นแล้วครับ เดี๋ยวฮุนลงไปช่วยป๊านะเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”

                เซฮุนพูดแค่นั้นก่อนจะวิ่งขึ้นไปชั้นบนอีกครั้งเขาวางจดหมายของพ่อและแม่ผู้ให้กำเนิดไว้ในกล่องที่มีจดหมายอีกมากมาย ขอความเดิมๆซ้ำที่เซฮุนอ่านมันจนท่องได้ถูกเขียนเอาไว้

                ร่างบางจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อยู่ในชุดสบายแต่ไม่ดูน่าเกลียดจนเกินไป ลงมันช่วยป๊าและจื่อเทาจัดเตรียมของ

                “ป๊า ! เหนื่อยไหม ?” เดินเข้าไปซ้อนกอดผู้เป็นพ่อแน่น

                “ไม่เหนื่อยหรอก แล้วพ่อกับแม่ลื้อว่าไงบ้าง ?”

                “ก็เหมือนเดิมอ่ะป๊า อยู่ได้ไหม ลำบากหรือเปล่า อยากไปอยู่ด้วยกันไหมอะไรแบบนี้”

                “แล้วไม่อยากไปเหรอ ?”

                “ป๊าคิดมากอีกละไม่เอาอ่ะฮุนจะอยู่กับป๊า ป๊าเลี้ยงฮุนมานะจะให้ฮุนไปอยู่กับคนที่ทิ้งฮุนตั้งแต่เกิดได้สามเดือนได้ยังไงกัน ฮุนรักป๊านะครับ”

                ไม่ต้องมีคำพูดอะไรให้มากมายสองพ่อลูกก็เข้าใจกันได้ไม่ว่าจะถามอีกกี่ครั้งคำตอบของเซฮุนก็ยังเหมือนเดิมไม่ใช่ว่าโกรธหรือเกลียดผู้ให้กำเนิดที่แท้จริงเซฮุนเข้าใจว่าทุกอย่างที่พ่อกับแม่เขาทำมันต้องมีเหตุผลแต่การจะมาเปลี่ยนแปลงอะไรที่มันเป็นอยู่มายี่สิบกว่าปีมันก็คงไม่ง่ายนัก

                ร้านบะหมี่โอยังคงเป็นที่นิยมของเหล่านักศึกษามากมายวันนี้คนเข้าร้านเยอะจนเซฮุนแทบไม่ได้นั่งพักนึกเห็นใจผู้เป็นพ่อที่ยังไม่ได้นั่งตั้งแต่เปิดร้าน

                “น้องฮุนสั่งอาหารหน่อยครับ” เซฮุนรีบลุกขึ้นไปตามเสียงเรียกเรียวปากที่กำลังแยกยิ้มหุบลงทันทีเมื่อเห็นใบหน้าของอีกคน

                พี่ตัวดำนี่มาอีกแล้วนี่มึงเอาจริงอ่อเนี๊ย !

                “ขอเหมือนเดิมสามที่นะครับ”

                “วันนี้น้องเซฮุนคงเหนื่อยแย่ ให้พี่แบคช่วยไหมครับ” แบคฮยอนจัดเข้าไปหนึ่งดอกตัดหน้าจงอินที่เตรียมจะพูด

                “เอ่อ...ไม่เป็นไรครับ รอสักครู่นะครับเดี๋ยวผมไปเอาน้ำให้”

            “ไอ้เชี่ยแบค อย่าตัดหน้ากู !ร่างเล็กไม่ตอบทำเพียงแค่ยักไหล่ให้เพื่อนที่นั่งตรงข้าม เซฮุนเดินหายไปไม่นานก็กลับมาอีกครั้งพร้อมกับน้ำแข็งเปล่าสามแก้ว

            “ขายดีน่าดูเลยดิมึงวันนี้ ”

                พรวดดดดดดด !!

                คำทักทายของจงอินทำเอาเพื่อนตัวเล็กทั้งสองพ่นน้ำออกมาโดยไม่ได้นัดหมาย  สรรพนามการเรียกที่บ่งบอกว่าเป็นตัวจงอินหลุดออกมาจากปากมันไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกแต่เวลาจะจีบใครสักคนแล้วพูดมึงกูนี่มันยังไงอยู่

                “อะไรของพวกมึงเนี๊ย !

                “โห่มึงใช้ภาษานี้จีบน้องเขาเหรอว่ะ แมนไปป่ะสัส !

                “ถึงกูจะหยาบแต่ก็จะไม่ทำให้ว่าที่แฟนลำบากแน่นอน” พูดขึ้นก่อนจะหันไปขยิบตาหนึ่งข้างใส่เซฮุนพร้อมกับทำหน้าที่สาวๆเห็นละต้องยอมใส่คนตัวบาง

                อะไรเข้าตามึงวะครับ !

            “ถึงพี่จะตัวดำแต่ถ้าไม่คลำแล้วจะติดใจ” มาอีกหนึ่งดอก

                “ขอตัวนะครับ ผมมีงานต้องทำ” เซฮุนเมินอีกคนก่อนจะหันมาพูดกับแบคฮยอนและคยองซู

                “ว้ากกกกกกกกกกก ฮ่าๆๆๆๆๆ ไอ้เหี้ยขำ มุขมึงใช้ไม่ได้กับน้องเค้าอ่ะมึง ฮ่าๆๆๆ โอ๊ยเหี้ยเยี่ยวจะราด ” แบคฮยอนปล่อยโฮออกมาเสียงดังคยองซูที่อยู่ข้างๆเองก็เป็นไปด้วย

                “พวกเชี่ย !! มึงคอยดูกูจะตื้อจนกว่ามันจะยอมเป็นแฟนกู”

                “เออพวกกูจะคอยดู ฮ่าๆๆๆ ”

                อะไรที่ได้มายากมันจะมีค่าเสมอ แม่กูเคยบอกไว้



 

_________________________________________

#ฟิคคนแมน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

858 ความคิดเห็น

  1. #854 pawitt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 17:23
    โอ้ย พี่ไคจะจีบเขาก็โรแมนติกหน่อย 5555
    #854
    0
  2. #825 mook (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 17:30
    แมนเหลือเกินนะพ่อคุณเล่นภาษาสากลของคนทั่วโลกมาเลยเชียว555555
    #825
    0
  3. #815 หมีเจี๊ยบ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 09:29
    คำพูดของเสี่ยไคนั้น ช่างตรงไปตรงมาเสียเหลือเกิน 😂
    #815
    0
  4. #793 oohkaini (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 22:34
    มุกเสี่ยวอ่อคะพี่จงอินนน แมนๆไปเล๊ย555 โคตรกาก
    #793
    0
  5. #789 datayanG_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 20:59
    พี่ไครุกแรงมาก แต่เซฮุนไม่สนใจเลยว่ะครับ 555555
    #789
    0
  6. #764 nmkty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 03:57
    อ่านไปทุบเตียงไป น่ารักกก
    #764
    0
  7. #758 BN0412 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 16:22
    แมนไปป่ะว่ะคิมจงอิน 5555
    #758
    0
  8. #752 SosakunHM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 12:04
    มุกเสี่ยวสัส อะไรวะอิพี่จงอิน ขำ55555555555555
    #752
    0
  9. #745 ฝานฝาน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 13:48
    ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก!!! ท่องไว้นะจงอิน 5555555555555555555555555555555
    #745
    0
  10. #742 `Queen's (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 01:29
    น่าร้ากอ่ะะ จีบเลยๆๆๆ
    #742
    0
  11. #682 Plub'Ploy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 02:45
    ถูกใจมากกก 555555 อ่านไปยิ้มไปเลยอ่ะ ฮุนน่ารักมากกคงรักป๊ามากเลยเนอะ ชอบจัง ชอบเวลาฮุนด่าในใจอ่ะ ฮาาา แล้วคือชอบแก๊งจงอินอ่ะ ดูกาก100%เลย แต่เรื่องนี้สเน่ห์แรงจังมีแต่ผู้ชายรุมล้อม
    #682
    0
  12. #678 Ekaract Sun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 01:19
    พยายามนะเอาใจช่วยยย
    #678
    0
  13. #648 oยัยบ๊องo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 21:27
    อินนี่จะจีบเซฮุนแร้วววว





    นี่แอบฟินเทาฮุนนิดๆ ><
    #648
    0
  14. #624 เมียบยอนตลอกกาล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 12:21
    พี่จงอินพ่นอะไรออกมาคะน่ะ
    #624
    0
  15. #590 mmmm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 17:19
    พี่ดำคะ เห้ย พี่จงอิน มุขนะเก็บไว้เถอะน่าสงสารพี่จริงๆ

    จีบน้องมันยากแต่ถ้ารักจริงต้องทนคะ
    #590
    0
  16. #576 KeyLuhan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 16:01
    เดี๋ยวๆคำสุดท้าคือระ 55555 ทำไมต้องเรียกมึงอ่ะจงอิน จีบไม่เป็นสินะ
    #576
    0
  17. #540 NUMBER94 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2557 / 21:45
    ชื่อจักรยานคิดนานไหมชื่ออัลไลเนี่ยย5555555555
    แล้วร้องเพลงร้องผิดอีกคนแมน
    พี่ลู่คนแมนกับน้องแบคหรอเนี่ยว้าวๆๆๆแต่ดูเขาทักแบคน่าจะตบสักดอก5555555
    ส่วนพี่จงอินจีบเซฮุนได้แบบจะติดไหมมมโอยยยพ่อพระเอก
    แล้วก็จื่อเทาพ่อตัวเขียวศัตรูหัวใจตล๊อดดอ่ะตลอดดดดคนนี้นี่ยอมจริงๆเห้อมมม
    #540
    0
  18. #482 HyperzIndy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 00:03
    จื่อทาวววว คิดอะไรกับเซฮุนหน่ะ อยากเรียนถาปัตย์เพราะอยากอยู่กับฮุน? เห้อมม ตัดมาที่จงอินคนหล่อกว่าจะจีบติดสงสัยจะได้กินบะหมี่จนเอียนแน่ๆแบคกับคยอง 55555555555555555 ละอะไรคือ ขายดีน่าดูเลยดิวันนี้ นี่คือจีบ? โอยยยยยยยย เป็นตัวของตัวเองมากค่ะะะ ชาตินี้จะติดไหมจงอิ๊นนนน
    #482
    0
  19. #442 Think_out (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 20:37
    พยายามเข้าพี่ไค 55555 มุกพี่เสี่ยวสัด บอกเลย
    #442
    0
  20. #425 hankyusoo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 19:04
    พี่รักจริงหวังได้คือระจงอิน?
    #425
    0
  21. #424 hankyusoo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 18:58
    โอ้ย ฮาาา 555555 ว่าแต่เทาชอบเซฮุน -3-
    #424
    0
  22. #385 ลาสสึโรมีโอ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 04:25
    เตี้ยหนึ่งเตี้ยสอง คือฮา5555555
    #385
    0
  23. #253 Rhythmlyn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 16:41
    55555555 พี่เปล่ากลัวเมียตูดบานนะ พีิลู่่่่ซังนัมจา. อิไคก็หยอดมุขซะ ฮุนจิไม่ทนนนยนย555555
    #253
    0
  24. #224 faah (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 11:30
    อะไรที่ได้มายากมักมีค่าเสมอ จงอินหัวโบราณเหรอออ
    #224
    0
  25. #204 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 13:53
    พี่ลู่โผล่มาก็ว่าแบคตูดใหญ่เลยเหรอ 555555
    พี่ชานก็มาแบบหล่อๆนะ น้องฮุนไม่เคลิ้มใช่ป่ะ
    แน่ะ!! เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ ที่ไม่มีแฟนเพราะน้องฮุนใช่ป่ะจื่อ
    จงอินฮาอ่ะ เสี่ยวไม่พอ มีขยิบตงขยิบตาใส่
    น้องถึงกับอะไรเอ่ยในใจ อะไรเข้าตาวะครับ!!!! 
    #204
    0