{fic exo} คนแมน (kaihun)

ตอนที่ 19 : eighteen -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,801
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    25 ก.ค. 57






Eighteen

 

                อาการปวดเอวของโอเซฮุนดีขึ้นหลังจากที่ได้นอนพักมาหนึ่งวันเต็มและวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายของการอยู่ที่นี่แล้ว จงอินทำตัวดีขึ้นหลังจากที่ผ่านคืนนั้นมาแต่ก็ยังคงความเสี่ยวเหมือนเดิม พวกเขาทั้งสองคนยังอยู่ในสถานะเดิมไม่ขยับไปไหนและเซฮุนก็ไม่รู้ว่าคนโง่แบบคิมจงอินจะรู้ความต้องการของตัวเขาไหม..

                “หายเจ็บเอวยังวะ ? “

                “อืม ก็ดีกว่าเมื่อวานอ่ะ” เซฮุนตอบพร้อมกับดันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง

                “ไหนมาดูหน่อยดิ๊ว่าไข้ลงลดหรือยัง..” จงอินใช้มือจับหลังคออีกคนเอาไว้หลวมๆแล้วใช้หน้าผากตัวเองแนบลงเพื่อวัดอุณหภูมิร่างกายของอีกคนถึงจะเคยทำเรื่องอย่างว่ากันมาแล้วแต่เซฮุนก็ไม่ชินกับบการทำอะไรแบบนี้อยู่ดี

                “อืมตัวไม่ร้อนแล้ว ไปล้างหน้าแปรงฟันกันเดี๋ยววันนี้พาไปดูอะไร”

                “อะไรอ่ะ ?”

                “ก็อะไรไง”

                “กวนตีน”

                พอเซฮุนทำหน้าเหมือนโดนขัดใจคนเป็นพี่ก็หัวเราะลั่นพร้อมกับยีน้องเล่นจนชี้ฟูไปหมด             เซฮุนใช้มือปัดออกจากจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าไปในห้องน้ำปล่อยให้จงอินหัวเราะเป็นบ้าอยู่คนเดียว เซฮุนเงียบหายเข้าไปสักพักคิมจงอินก็เอนตัวลงพิงกับหัวเตียงหยิบหนังสือการ์ตูนขึ้นมาอ่านรอเซฮุนอาบน้ำ สายตาคมมองออกไปด้านนอกหน้าต่างพร้อมกับรอยยิ้มที่เจ้าตัวเองก็หาสาเหตุไม่ได้

                ไฟหน้าจอโทรศัพท์มือถือของโอเซฮุนสว่างขึ้นเพราะแบตที่ชาร์จอยู่นั้นเต็มร้อยแล้ว จงอินหันไปมองก็ต้องรู้สึกแปลกใจจนต้องขมวดคิ้วแต่พอได้ลองหยิบมันขึ้นมาดูแล้วก็ต้องยิ้มกว้างออกมาเพราะสิ่งที่ปรากฏอยู่นั้นมันคือรูปของเขาที่กำลังนอนหลับแล้วกอดตุ๊กตาหมีอยู่มันถูกถ่ายไว้ก่อนที่พวกเขาจะมีที่นี่ประมาณสองวัน

                “อยากใช้คู่กันก็ไม่บอก”

 

 

                เซฮุนไม่รู้ว่าจงอินหายไปไหนตั้งแต่ช่วงสายเขาพยายามตามหาภายในบ้านแล้วแต่ก็ไม่พบจะถามใครก็กลัวจะโดนล้อเรื่องตัวติดกันมากเกินไปถ้าจงอินแอบไปนอนอยู่ที่ไหนในบ้านก็คงดีแต่ถ้าอยู่ข้างนอกทั้งที่อากาศเริ่มเย็นแบบนี้มันก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ก็ยิ่งไม่สบายง่ายๆอยู่...

                “เซฮุนเห็นจงอินไหมลูก ?”

                “ไม่ครับ ...ผมคิดว่าแม่รู้ซะอีก”

                “อืม...ไม่รู้หายไปไหนทั้งวัน เซฮุนลองไปดูบ้านดอกไม้ให้แม่หน่อยได้ไหมลูกเลยหลังไปมันจะมีบ้านหลังเล็กอยู่ เจ้าจงอินชอบไปแอบนอนที่นั่นบ่อยๆ”

                “อ่าครับ..”

                คนร่างบางเดินออกไปตามทางไม่ไกลก็พบบ้านหลังเล็กอย่างที่คุณนายคิมบอกรอบนอกเต็มไปด้วยดอกไม้สีสวย เซฮุนเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับมองเข้าไป ด้านในของบ้านมีรูปมากมายห้อยลงมาจากด้านบน โอเซฮุนจับรูปภาพเหล่านั้นขึ้นมาดูมันเป็นรูปของเขาทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นตอนขายบะหมี่ ปั่นจักยานในมอ กินข้าว นอน นั่งเล่น คิดงานไม่เว้นแม้แต่เวลานั่งตัดเล็บเท้า

                นี่กะจะถ่ายไปทำโฟโตบุ๊คหรือไง รูปตอนแดกนี่น่าเกลียดชะมัด ! 

            โอเซฮุนมองหาเจ้าของรูปทั้งหมดก็พบว่ากำลังนอนกอดตุ๊กตาหมีคู่ที่ได้มาจากการเล่นเกมอยู่บนเปล ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะเผลอหลับไปหลังจากที่ติดสายห้อยจำนวนมากเสร็จเพราะอุปกรณ์ทุกอย่างยังคงวางอยู่ที่โต๊ะเล็กข้างตัว

                “นี่....ตื่นเร็วแม่พี่ให้มาตาม” เซฮุนเขย่าตัวจงอินให้รู้สึก

                “อืม...รู้แล้วๆ”

                “เรียกก็รีบตื่นดิ ลุกขึ้นมาเลยแล้วอธิบายมาว่านี่คืออะไร ?”

                “เมื่อคืนกูดูแลมึงทั้งคืนเลยนะขอนอนต่ออีกนิดไม่ได้หรือไง”

                “ก็ที่เป็นแบบนี้มันเพราะใครล่ะ เห้ยอะไรเนี๊ย !” เซฮุนเริ่มโวยวายเมื่อถูกจงอินดึงลงไปนอนทับอยู่บนตัว จงอินไม่เข้าใจว่าเซฮุนจะโวยวายทำไมเห็นสุดท้ายแล้วก็ยอมนอนนิ่งให้เขากอดอยู่ดี

                “เซฮุนนา...”

                มาละน้ำเสียงแบบนี้เรียกชื่อแบบนี้  จะอ้อนเอาอะไรอีก..

            “อะไร ?”

                “ลองเอาหูแนบฟังเสียงหัวใจกูดูดิ”

                “ทำไมมันจะร้องเพลงให้ฟังเหรอ ?” ก่อนจะยอมทำตามที่อีกคนบอกก็ขอให้ได้กวนสักนิด

                “ใจมันเต้นเป็นจังหวะรัก แล้วเธอล่ะอ่ะเป็น... โอ๊ยๆอย่าบีดหัวนมกู๊ววววว”

                “จะพูดอะไรก็พูดมาลีลาอยู่ได้”

                “ท่ามากท่ายากด้วยนะ โอ๋ๆๆไม่เล่นและ” จงอินรีบยกมือขึ้นกอดร่างบางที่ทำท่าจะลุกขึ้นเอาไว้แน่น หยิบเอาตุ๊กตาหมีสองตัวไปวางไว้บนโต๊ะแล้วเลื่อนมือขึ้นมาลูบผมของคนที่กำลังนอนซบหน้าลงบนแผงอกกว้าง

                “ตอนแรกกะจะทำไว้เซอร์ไพรส์อ่ะแต่กูว่าเดินเข้ามามึงก็เห็นหมดแล้ว..”

                เซฮุนปล่อยให้จงอินลูบผมตัวเองอยู่แบบนั้นส่วนตัวเขาก็ตั้งใจฟังในสิ่งที่คนเป็นพี่กำลังจะพูด

                “เมื่อก่อนอยู่คอนโดคนเดียวตื่นเช้ามาก็ไปเรียนชีวิตโคตรเรื่อยไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นแต่พอได้ไปแดกบะหมี่หลังมอก็ดันไปเจอคนน่ารักที่นิสัยโคตรแมนแถมเกลียดเด็กวิศวะเข้ากระดูกดำ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะจริงจัง ...อย่าเพิ่งถีบกูฟังก่อนดิ ...แต่พอได้เจอทุกวันมันความชอบมันก็มากขึ้นอยากเจอหน้าทุกวันจนต้องไปขอร้องเจ้าของร้านให้รับเข้าทำงานตั้งแต่ที่ป๊าพามึงมาฝากไว้การใช้ชีวิตของกูจะเปลี่ยนไปกูอยากตื่นขึ้นมาแล้วเจอหน้ามึงในทุกเช้าก่อนเข้านอนก็อยากจะกอดมึงเอาไว้แล้วหลับไปพร้อมกันเราไม่จำเป็นต้องตัวติดกันหรือทำอะไรให้มากมายแค่มึงกับกูรู้กันก็พอ..”

                “พูดต่อสิกำลังฟังอยู่ ...”

                “อย่าหนีหลับไปก่อนนะเว้ยอันนี้สำคัญ...ถึงกูจะเสี่ยวแดกกะโหลกกะลาแค่ไหนแต่ที่ทำไปนี่ตั้งใจทำให้มึงเลยนะมันอาจจะไม่ดีเหมือนที่มึงเคยได้รับแต่กูก็ทำด้วยหัวใจดวงน้อยๆที่พร้อมจะเป็นของมึงทุกเวลา ..”

                “ความเสี่ยวยังมั่นคง..”

                “โอเซฮุน...”

                “................”

                “เป็นแฟนกับกูนะ

                “.................”

                “อย่าเงียบดิวะกูใจไม่ดีเลยกูขอโทษที่มาขอเอาตอนนี้ คือกู .....”

                “ไม่ต้องพูดแล้ว....”

                “มึงจะไม่ยอมเป็นแฟนกูจริงๆเหรอ ?”

                “ใครบอก ....” เซฮุนเงยหน้าขึ้นสบตาจงอินที่ยังคงนิ่งเงียบ

                “ยอมเป็นแฟนตั้งแต่เดินเหยียบเข้ามาในบ้านหลังนี้แล้ว ไอ้หมีโง่ ...” เซฮุนเลื่อนหน้าตัวเองขึ้นไปจุ๊บปากจงอินหนึ่งทีเพื่อยืนยันทุกอย่างแทนคำพูด

                “ทำตัวน่ารักแบบนี้คืนนี้ดูหนังกันมะ ?”

                “หนังอะไร ?”

                “ฝากไว้ในกายเธอ .....”

                อห...............................................................................






 

               ร้านบะหมี่โอยังคงคึกคักเหมือนเดิมแม้ว่าจะปิดไปนานถึงสองอาทิตย์ก็ตาม วันนี้จงอินมาทำงานตามปกติเหมือนที่เคยทำถึงจะเป็นแฟนกันแล้วแต่พวกเขาทั้งสองคนก็ยังทำตัวเหมือนเดิมจะมีก็แต่การแสดงออกซึ่งกันและกันที่มันมากขึ้นกว่าเดิม

                “ทำไมต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้น ยอดขายไม่ดีเหรอวะ ?” จงอินถามขึ้นหลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วเตรียมจะโดดขึ้นเตียงไปก่อกวนคนเป็นน้อง

                “ก็ไม่นะแค่รู้สึกปวดหัวนิดหน่อย แล้วนี่ไม่มีห้องอยู่หรือไงอาบน้ำเสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้ว”

                “ใจคอจะไล่แฟนตัวเองให้ไปนอนในห้องกว้างคนเดียวหรือไง มึงมันใจร้าย ...”

                “ไม่ต้องมาเบะไม่ได้เข้ากับเบ้าหน้าสักนิด” เซฮุนเหล่ตามองก่อนจะหันไปสนใจบัญชีของร้านต่อ

                “ไปนอนไปเดี๋ยวคิดต่อเอง” พูดแล้วก็แย่งสมุดบัญชีในมือเซฮุนมาไว้กับตัวเองจากนั้นก็ขึ้นไปนั่งเบียดกันบนเตียงที่ไม่กว้างมากนัก

                “เออดีกำลังขี้เกียจเลย” จัดการเอาหมอนขึ้นมาวางบนตักจงอินแล้วล้มตัวลงนอนโดยเว้นที่วางไว้ให้อีกคนได้วางสมุดบัญชีด้วย จงอินใช้นิ้วดีดหน้าผากเซฮุนเล่นสองสามทีด้วยความหมั่นเขี้ยว

                จงอินใช้เวลาไม่นานในการทำสมุดบัญชีเพราะเซฮุนทำไปมากพอสมควรแล้วก็เลยแอบมองแฟนตัวเองแทนแต่เซฮุนไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ากำลังโดนแอบมองอยู่ เด็กคนนี้เป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูงมากแล้วไอ้หน้าตาประหลาดปากเป็ดมันก็ทำให้เขาต้องกลั้นขำอยู่หลายครั้งแต่จงอินก็ต้องทนเพื่อที่จะได้เห็นด้านน่ารักของเซฮุนที่คนอื่นไม่มีวันได้เห็น

                “อ่า...ง่วงจัง”

                “มึงไม่ทาครีมเหรอวะ ?”

                “อยากทาแต่ขี้เกียจลุกแล้วอ่ะ”

                “เดี๋ยวกูทาให้ก็ได้ อากาศเย็นแบบนี้ไม่ทาครีมหน้าพังพอดี”

                เอี้ยวตัวไปหยิบกระปุกครีมแล้วป้ายเนื้อครีมลงบนหน้าอีกคนจากนั้นก็นวดเบาๆให้เนื้อครีมมันซึมลงบนผิวหน้า เซฮุนเป็นคนผิวหน้าดีอยู่แล้วก็เลยไม่ต้องใช้ครีมอะไรมากมายแค่ครีมตัวเดียวก็เอาอยู่

                “พรุ่งนี้เปิดเรียนแล้วมึงว่าถ้าเราเจอกันที่มอจะทำตัวแปลกใส่กันป่ะวะ ?”

                “ทำไมถามแบบนั้นอ่ะ คิดมากอยู่ป่ะเนี๊ย ?”

                “ไม่มีอะไรหรอกมึงหลับตาดิเดี๋ยวนวดขอบตาให้” เซฮุนเหลือบมองหน้าอีกคนอย่างจับผิดแต่ก็ไม่อยากถามต่อให้มากความเพราะตัวเขาเองก็เริ่มจะง่วงแล้ว

                “จงอิน....พรุ่งนี้ไปมอพร้อมกันนะ”

                หลังจากที่เซฮุนหลับสนิทไปแล้วจงอินก็ขยับที่ทางการนอนให้พอดีเข้าที่เข้าทาง ตอนนี้อากาศในห้องเย็นซะจนคนเป็นพี่กังวลว่าอีกคนจะไม่สบาย คิมจงอินก็เลยลุกขึ้นไปค้นถุงเท้าลายน่ารักในตู้เสื้อผ้ามาใส่ให้คนที่กำลังนอนหลับอยู่ จับห่มผ้าให้คุมทั้งตัวเขาและเซฮุนดึงร่างบางเข้ามากอดไว้เหมือนที่เคยทำทุกคืนก่อนนอนแล้วจบด้วยการก้มลงจูบหน้าผากมนหนึ่งครั้ง

                นอนก่อนเป็นเมียนะรู้ยัง ...

           

 

                วันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนที่สองของปีการศึกษาทั้งสองคนเดินมาที่มอด้วยกันตามที่บอกไว้เมื่อคืน จงอินเดินไปส่งเซฮุนที่ตึกสถาปัตย์แล้วก็ได้เจอคู่ปรับตลอดกาลอย่างชานยอลและก้างขวางคอชิ้นใหญ่ที่ชื่อจื่อเทา

                แหม้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเชียวนะพวกมึง !

                “ไม่เจอกันนานเลยนะ ..” ชานยอลเอ่ยทักเซฮุนคนแรกแต่จื่อเทาเป็นคนเดินเข้ามากอดคอเซฮุนทักทายตามภาษาเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันนาน

                “นั่นดิแล้วพี่ได้ไปเที่ยวที่ไหนมาบ้างป่ะเนี๊ยเห็นเพื่อนในคณะบอกพี่เข้าตึกทุกวัน”

                “ชีวิตคนโสดมันก็แบบนี้แหละนอกจากกินกับนอนก็มีแต่งาน”

                ไอ้สัส ! อย่ามาทำหน้าหล่อใส่แฟนกูได้ไหมเห็นแล้วมันหงุดหงิด ..

                “มึงกูอยากกินขนมร้านป้าอ่ะไปกินกันเดี๋ยวกูเลี้ยงเอง”

                มึงอีกตัว กูกาหัวไว้แล้ว ..

            “เออๆไปดิ ” ก่อนจะแยกตัวออกไปโอเซฮุนแอบยื่นมือมาบีบมือจงอินเบาๆหนึ่งที

                จงอินถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นทั้งสองคนเดินไปไกลมากแล้วถึงจะรู้ว่าเซฮุนไม่ได้คิดอะไรกับจื่อเทาไปมากกว่าเพื่อนแต่มันก็อดหวงไม่ได้อยู่ดี...

               

 

 

                ทั้งที่นัดกันไว้แล้วว่าจะมากินข้าวเที่ยงด้วยกันสุดท้ายโอเซฮุนก็ไม่มาแถมยังส่งข้อความมาบอกว่าต้องอยู่ทำงานกับจื่อเทาตลอดช่วงบ่ายแค่ได้อ่านข้อความสั้นๆคิมจงอินก็อยากบุกดงสถาปัตย์เข้าไปนั่งเฝ้าให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเลยแต่ก็กลัวโดนตีนเด็กสถาปัตย์แต่ละคนใช่เล่นที่ไหนมือใหญ่ตีนใหญ่กันทั้งนั้น

                “เป็นเหี้ยไรทำหน้าอย่างกะโดนวิ่งราวกางเกงใน”

                “เงียบไปเลยไอ้หมา” แบคฮยอนเบ้ปากใส่ก่อนจะชกเอาลูกชิ้นในด้วยจงอินขึ้นมากินหน้าตาเฉย

                “ลูกชิ้นกู อุส่าห์เก็บไว้กินสุดท้าย ไอ้สัส !” จงอินโวยวายพร้อมคำด่า

                “อ่าวเหรอ ? เห็นเหลือไว้ก็นึกว่าไม่กิน”

                “เลิกกัดกันได้แล้วหน่าอายน้องมันบ้างพวกมึงนี่” คยองซูรีบห้ามทัพเมื่อเห็นว่ารุ่นน้องโต๊ะข้างๆเริ่มขำ

                “เออแล้วไอ้พี่ลู่มันหายหน้าหายตาไปไหนวะไม่เห็นเลย”

                โดนยิงคำถามนี้แบคฮยอนถึงกับเป็นหมาหงอยขึ้นมาทันทีรีบก้มหน้าก้มตาซดน้ำก๋วยเตี๋ยว จงอินจ้องคนตรงหน้าอย่างจับผิด มันต้องเกิดเรื่องอะไรในระหว่างที่เขาไม่อยู่แน่ๆและคนขี้ตื้ออย่างลู่หานไม่น่าหายไปนานขนาดนี้

                “แบคฮยอน...”

                “เออๆเล่าก็ได้ ...ก็แบบเขามาเจอตอนกูอยู่กับชานยอลอ่ะแล้วก็งอนหายไปเลยโทรไปก็ไม่รับไปหาที่ห้องก็ไม่อยู่ไม่รู้หนีไปบวชในป่าไหน”

                “มึงก็เป็นซะแบบนี้อ่ะ”

                “กูก็แค่เล่นกับชานยอลปกติอ่ะ”

                “ไม่มีคำว่าปกติสำหรับแฟนใหม่หรอกมึง”

                แบคฮยอนถอนหายใจยาวก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกอีกครั้งและมันก็ยังคงเหมือนเดิม ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะไปตามหาลู่หานได้ที่ไหนถ้าพรุ่งนี้ยังไม่เจอก็คงต้องบุกขึ้นไปบนตึกโยธากันล่ะงานนี้

 

 

 

                โอเซฮุนหอบเอางานตัวเองแล้วรีบวิ่งมาที่ตึกวิศวะหลังจากที่แยกกับจื่อเทาและชานยอล ตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงเย็นแล้วและจงอินก็คงยังอยู่ที่ตึกแน่นอน เซฮุนรู้ดีว่าตัวเองมีความผิดติดตัวเรื่องผิดนัดกินข้าวกับจงอินแถมวันนี้ทั้งวันพวกเขายังไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่ที่แยกกันเมื่อเช้าแม้ว่าจะรู้สึกเคอะเขินอยู่บ้างที่ต้องเดินขึ้นมาบนตึกวิศวะคนเดียวแบบนี้แต่จะให้รอจนกว่าจะเจอกันที่ร้านมันก็นานเกินไป

                “เห้ยไอ้ไคน้องมาหาอ่ะ” แบคฮยอนสะกิดตัวเองเพื่อนให้หันมาดูผ่านทางกระจกใส จงอินเห็นเซฮุนกำลังนั่งรออยู่ที่เก้าอี้หน้าห้องทำท่าจะเดินเข้าไปหาแต่พอนึกได้ว่างอนอยู่ก็เลยเปลี่ยนเป้าหมายเป็นโต๊ะทำงานที่ติดกระจกใสแทนแล้วนั่งทำงานเงียบๆพยายามไม่สนใจคนข้างนอก

                เซฮุนนั่งมองจงอินทำงานผ่านกระจกใสดูก็รู้ว่าคนเป็นพี่กำลังงอนอยู่แต่จะหาวิธีไหนมาง้อให้คนตรงนี้หายโกรธดีล่ะ เกิดมาไม่เคยง้อใครจริงจังกับเขาสักที... อยู่ๆโอเซฮุนก็ลุกขึ้นแล้วเดินหายออกไปเลยแต่ไม่นานก็กลับมาพร้อมกับกระดาษสีขาวหนึ่งปึกและปากกาสีดำหัวใหญ่ จงอินยังคงนั่งอยู่ท่าเดิมไม่ไปไหนเพื่อรอดูว่าเซฮุนจะใช้วิธีไหนในการง้อเขา

                กึกกึก....

                เซฮุนเคาะกระจกสองทีก่อนจะเอากระดาษที่ถูกเขียนขึ้นมาแนบกระจกให้จงอินอ่านข้อความในนั้น

                จงอิน...

                ไปกินข้าวกันนะ ?

                ถามแล้วทำไมไม่ตอบ !’ คราวนี้เซฮุนลดกระดาษลงให้เห็นสีหน้าที่กำลังเบะปากเป็นเป็ดอยู่

                ยิ้มหน่อยดิ นี่ลงทุนวิ่งไปขอกระดาษข้างล่างมาเลยนะเซฮุนเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มตาหยี

                จงอินยังคงมองนิ่งเหมือนเดิมแต่ก็กลั้นยิ้มสุดชีวิต

                จะไม่หายโกรธจริงๆอ่อ ? -3-’

                ใครสอนให้ทำปากแบบนี้วะ ... ยอมแล้ว กูยอมมึงแล้วโอเซฮุน

            รีบทำงานเร็วหิวจะแย่แล้ว จงอินพยักหน้ารับรู้แล้วก้มลงทำงานต่อ

                กึกกึก...

                เสียงเคาะกระจกดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับข้อความที่ทำให้คิมจงอินไม่สามารถกลั้นยิ้มเอาไว้ได้อีกต่อไปแล้ว  การแกล้งงอนจบลงแต่เพียงเท่านี้....

               

 

              



                 
คิดถึงจงอิน  




 

____________________________________________



เป็นแฟนกันแล้ว ฮิ๊วววววววววววววววววว
คนแมนฉันหายไปไหนคะ แหม่ะอาจจะเลิกแมนแค่กับแฟนก็ได้
5555555555555555555555555555555555555555555555555


ฟิคคนแมนกำลังจะจบแล้วนะรู้ยัง
เดี๋ยวเปิดจองเล่มด้วยนา หลังซื้อบัตรคอนอ่ะ อิอิ

รักนะ

#ฟิคคนแมน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

858 ความคิดเห็น

  1. #842 mook (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 13:23
    พอเค้าเป็นแฟนกันแล้วเรารู้สึกเหมือนน้ำตาลเราพุ่งขึ้นสูงมากหวานกันไม่เกรงใจเลย555555
    #842
    0
  2. #819 jaeminnoona (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 10:29
    ดีอ่ะ จงอินแบบโรแมนติกมากๆ ฮือออออ
    #819
    0
  3. #807 แฟนไค94ไลน์ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 13:52
    อหห ทำไมมุ้งมิ้งงี้อ่ะ5555
    #807
    0
  4. #768 nmkty (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 00:27
    เขินระดับล้านนนนนนนนนนนนน
    #768
    0
  5. #706 Plub'Ploy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 03:33
    โอ๊ยย เซฮุนน่ารักอ่ะ พอเป็นแฟนกันน่ารักมากกกก ขี้อ้อน ช่างเอาใจ ใส่ใจ หวานเฟ่อออออ
    #706
    0
  6. #664 Suesue Sue (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2557 / 21:03
    ง้อน่ารักเชียววว
    #664
    0
  7. #505 Mi_Seon16 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 23:45
    สั้นๆนะ กุเขิน อร่อกก
    #505
    0
  8. #504 Luhan~ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 20:00
    ฮิ้ววววววววววววววววววววววววว
    #504
    0
  9. #501 HyperzIndy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 22:32
    เป็นแฟนกันปุ๊ปอิพี่ก็ขี้หวงเลยนะะะะ แต่คนน้องก็ทำตัวให้น่างอนจริงๆอ่ะะ ติดเพื่อนตลอดดด ไม่เข้าใจหัวอกคนเป็นแฟนเลยย โดนงอนไปหนึ่งยก แล้วใครสั่งใครสอนให้ง้อแฟนแบบนี้เซฮุนนนนนนนนนน อง้ น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นใครก็หายโกรธตั้งแต่เห็นหน้าเบะแล้วววววววว >< ละอะไรคือพี่ลู่หายไปจริงจังง เห้ออ ตามง้อด่วนเลยแบคคค
    #501
    0
  10. #494 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 09:46
    จงอินมีดีอะไร น้องคนแมนถึงง้อได้น่ารักขนาดนี้ ถถถถ
    หวงไปหมด พี่ชานก็หวง จื่อก็หวง ก็แฟนสวยนิเนอะ
    แต่ดูน้องง้อสิ งื้อออ แบบนี้มันต้องจับฟัดนะ ><
    #494
    0
  11. #493 iamldhgirl (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 02:47
    กินบะหมี่จนหน้าเป็นเส้นแล้วในที่สุดก็ได้ลูกชายร้านบะหมี่มากกสักทีนะจงอินนาา
    คนแมนน่ารักมากเลยอ้ะะะะฮือออจะไม่ทนนนนนนน
    จงอินเอาชนะสองก้างนั่นให้ได้นะเว้ยยย สู้ตายยย
    #493
    0
  12. #481 LOMO (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 23:19
    เบื่อจริงๆ พวกมีความรัก ต๊ายยยยย ฉันอิจฉา
    คิดถึงจงอิน กร้ากกกกก -////-
    #481
    0
  13. #480 kainim (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 22:39
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

    โคตรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

    ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

    อ่าาาาาาาาาาาาาาาาาส์

    เขินค่ะเขิน น้องฮุนง้อน่ารักมากเลยอ่าาาา
    #480
    0
  14. #479 ByuByu03 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 21:41
    งุ้ยยยยยยยยย เอ็งมันน่ารักนัก โอเซฮุนนนนนนนน!!!!! >< คนแมนทำเราเขินอะ
    #479
    0
  15. #478 •Seoraemon• (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 21:07
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แกๆๆๆๆ อยากโดนง้อแบบนี้บ้างจัง >< ถ้าเราเป็นจงอินเราก็ใจแข็งงอนต่อไม่ไหวหรอก น่ารักเกินนนนน >///<
    #478
    0
  16. #477 faah (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 20:35
    โอ้ย อิจฉา คนมีแฟนนนนนนนนนนนนนน
    #477
    0
  17. #476 Aegyoo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 18:18
    งื้อออน้องงุนนน มุ้งมิ้งจังเลยย ;///////; พี่หมีก็ขี้งอนถึงจะงอนเล่นๆก็เถอะ นั่ลล้ากกกกก
    #476
    0
  18. #475 Think_out (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 17:41
    คนแมนกลายเปนมุ้งมิ้งไปละ 5555
    #475
    0
  19. #474 fujikozung (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 11:00
    กว่าจะขอน้องเป็นแฟนได้นะจงอินนนนนนนนนนนนแต่ก็ดีแล้วที่ไม่มีอะไรมาขัดขวาง

    เป็นแฟนกันแล้วก็ประกาศให้รู้เลย คนอื่นจะได้ไม่มายุ่งกะน้องง วิธีง้อของฮุนน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #474
    0
  20. #473 popoporo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 23:33
    อิห่อวววววววววว แอร้กกกกกกอิจงอินอิคนเสี่ยว
    โว้ยยยยยยยยยยยยวยว เขินอะ5555555555555555555555
    จงอินถ้าน้องฮุนไม่ดูมาดูกะเก๊าก็ได้นะหนังอะ แอร้กกกกก ไปเหอะ
    #473
    0
  21. #471 faah (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 20:34
    อืม นะ

    ความเสี่ยวยังไม่หาย
    คือไร

    ฝากไว้ในกายเธอ
    #471
    0
  22. #470 whitewoo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 20:00
    เป็นเเฟนกันเเร้วววว วู้ๆ

    กินบะหมี่มาตั้งนาน 55

    น่ารักจิงๆๆๆๆ

    ภาพเซอไพรซ์ คือจงอินกำลังหลับ555
    #470
    0
  23. #469 YJ2HK (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 19:53
    ฮว๊ากกกก เป็น แฟน กัน แล้ววววววว กรี๊ดดดดด พี่จงอินก็ยังคงเสี่ยวว ส่วนคนแมนน่ารักมากกก
    #469
    0
  24. #468 •Seoraemon• (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 17:05
    อ่อนยวบยาบ สลบแทบเท้าคนแมนก็ครานี้ >< เราก็อยากดูนะ ฝากไว้ในกายเธอเนี่ย ขอดูด้วยคนได้ป้ะแกร 5555555555555555
    #468
    0
  25. #467 ByuByu03 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 14:50
    กรี๊ดดดดดดดด ในที่สุดก็เป็นแฟนกันซะที
    #467
    0