{fic exo} คนแมน (kaihun)

ตอนที่ 16 : fifteen -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    2 ก.ค. 57






Fifteen

 

                มันกลายเป็นความเคยชินในการตื่นเช้าของคิมจงอินไปแล้วตั้งแต่ที่มีเซฮุนมาอยู่ด้วย ในทุกคืนจงอินมักจะสวมกอดเซฮุนเอาไว้จนเผลอหลับไปทั้งคู่แล้วในตอนเช้าที่ตื่นมาเขาก็จะพบหน้าของโอเซฮุนเป็นคนแรกเสมอ เดี๋ยวนี้เซฮุนนอนไม่ดิ้นเหมือนเมื่อก่อนแล้วแถมยังชอบซุกใบหน้าของตัวเองเข้ามาในอ้อมแขนจนบางครั้งคนเป็นพี่ก็อดไม่ได้ที่จะหอมเส้นผมของอีกคนเล่น

                จงอินนอนมองหน้าเซฮุนในทุกเช้า เขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกกับการที่มีโอเซฮุนอยู่ตรงนี้ถึงแม้ว่ามันจะเหลือเวลาอีกแค่อาทิตย์กว่า มือหนาจับที่แก้มเนียนขาวใช้นิ้วหัวแม่มือลูบไปมาจากนั้นก็ไล้ลงมาจนถึงริมฝีปากได้รูปถึงจะเคยจูบกันไปแล้วแต่นั่นมันก็เป็นแค่เกม คิมจงอินอยากจะจูบกับเซฮุนด้วยความรู้สึกมากกว่า

                “อื้อ ....” เซฮุนปัดมือออกอย่างรำคาญ

                “ตื่นได้แล้ว กูบอกแล้วว่าอย่าเล่นเกมดึก”

                “ขออีกนิดนึงนะ ...” พูดเสียงอ้อนก่อนจะซุกหน้าเข้ากับแผงอกกว้าง

“ให้อีกยี่สิบนาทีนะ เดี๋ยวกูจะพาไปซื้อของข้างนอกในตู้เย็นไม่เหลืออะไรแล้ว”

ไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากร่างบางแต่จงอินรู้สึกว่าคนในอ้อมแขนพยักหน้ารับรู้ เขาจึงกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นกว่าเดิม มันคงจะจริงอย่างที่ใครเขาพูดกันว่าการกอดคือการให้กำลังใจที่ดีที่สุด..

 

 

หลังจากที่ซื้อของใช้ส่วนตัวกันเสร็จเรียบร้อยแล้วจงอินก็จัดการเอาของไปเก็บไว้ที่รถส่วนเซฮุนขอตัวไปรอที่ร้านหนังสือเพราะเขาอยากได้การ์ตูนไว้อ่านสักเรื่องไว้อ่านตอนไม่มีอะไรทำ

“จะซื้อไปหมดกองนี่เลยอ่อวะ?”

“อืมดิ...ก็จบพอดีสิบสองเล่ม”

“แค่สามเล่มก็พอ”  มือหนาหยิบหนังสือเข้าที่เดิม

“ไม่เอา มันเบื่ออ่ะอยู่ห้องเฉยๆ”

“ก็ถ้าซื้อไปเยอะแยะขนาดนี้มึงก็จะสนใจหนังสือนี่มากกว่ากู”

“ก็มาอ่านด้วยกันดิ เรื่องนี้สนุก ขอซื้อเหอะนะ ...”

สุดท้ายคิมจงอินก็ยอมใจอ่อนให้เซฮุนซื้อหนังสือการ์ตูนจำนวนมาก หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จเรียบร้อยแล้วทั้งสองคนก็กลับห้อง เซฮุนวางกองหนังสือที่ตัวเองซื้อมาไว้บนโต๊ะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาแล้วหยิบเล่มแรกขึ้นมาอ่านจากนั้นก็อยู่ในโลกของการ์ตูน

“มึงมานี่หน่อย” จงอินทิ้งตัวลงนอนที่โซฟาตัวยาวก่อนจะเรียกอีกคนให้มาหา

“อ่านการ์ตูนอยู่” เซฮุนตอบทั้งที่ไม่มองหน้าด้วยซ้ำ จงอินจึงลุกขึ้นแล้วเดินไปดึงตัวอีกคนให้ลุกจากโซฟาที่นั่งอยู่จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนจับเซฮุนหันหลังแล้วดึงให้ลงมานอนทับบนตัวของเขาเอาไว้ สองขาจัดการเกี่ยวรัดไม่ให้อีกคนดิ้นหนี

“อยู่เฉยๆดิ กูง่วง”

“ง่วงก็นอนไปดิ ทำไมต้องให้มาอยู่ตรงนี้ด้วย”

“ก็บอกแล้วไงว่าถ้าไม่ได้กอดมึงแล้วกูนอนไม่หลับ”

เจอเหตุผลแบบนี้ละกูก็จะต้องใจอ่อนให้ทุกครั้ง โอเซฮุนมึงมันใจง่าย !

งั้นนอนไปเลยไม่ดิ้นแล้ว” เซฮุนขยับตัวเล็กน้อยให้หัวพอดีกับไหล่จงอินจากนั้นก็ยกหนังสือในมือขึ้นมาอ่าน ต่อส่วนจงอินที่ยังไม่หลับก็ใช้มือข้างที่ไม่ได้กอดเอวบางขึ้นมาลูบหัวเซฮุนเล่น

ดูเหมือนว่าการลูบหัวของจงอินจะเป็นการกล่อมอีกคนซะมากกว่าเพราะเซฮุนเริ่มง่วงจนต้องวางหนังสือไว้บนโต๊ะ ร่างบางพลิกตัวเข้าหาอีกคนวางแก้มลงซบแผงอกกว้างแล้วหลับตาลงซะอย่างนั้น

“ง่วงเหรอ ?”

“อื้อ ... ลูบหัวต่อดิกำลังเพลินเลย”

“ตกลงใครจะนอนกันแน่วะเนี๊ย ...” เซฮุนไม่ตอบแต่ใช้แขนของตัวเองกอดเข้าที่เอวของจงอินแทน

มาทำตัวน่ารักขี้อ้อนแบบนี้มึงจะทดสอบความอดทนกูใช่ไหม ..... บอกเลยกูมีไม่มากว่ะ 



 

พอตกเย็นแบคฮยอน ลู่หานและคยองซูก็พากันหอบหิ้วของกินมาที่ห้องของจงอินทั้งสามคนดูจะตกใจมากที่เห็นเซฮุนอยู่ในห้องนี้และก็เข้าใจในเวลาเดียวกันว่าทำไมเพื่อนของเขาถึงไม่ยอมออกไปไหนเวลาชวนไปเที่ยวแถมยังห้ามไม่ให้มาที่ห้องอีก นี่ถ้าไม่บุกเข้ามาก็คงไม่รู้ว่าสองคนนี้มาอยู่ด้วยกัน

“ทีนี้จะบอกกูได้ยังว่าทำไมเซฮุนถึงมาอยู่กับมึง”

แบคฮยอนถามขึ้นหลังจากที่เซฮุนขอตัวไปช่วยคยองซูจัดอาหารในครัว จงอินถอนหายใจกับความอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนก่อนจะมองหน้าลู่หานที่กำลังนั่งแทะข้าวโพดไม่สนใจใคร

“เออๆ บอกก็ได้ พ่อน้องเขาไปทำธุระที่จีนเลยฝากกูดูแล”

“อ่ออออแบบนี้นี่เอง มึงต้องไปสร้างภาพใส่พ่อน้องเขาแน่ๆถึงได้ไว้ใจขนาดนี้”

“สร้างภาพไร กูเป็นคนดีบอกแล้วว่าคนนี้กูจริงจัง !

“วุ้ว ! จริงจังก็ขอเขาเป็นแฟนสักทีดิวะ ”

“กูกลัวน้องเขาไม่เอากูนี่แหละ”

“โอ๊ย อย่ามาทำเป็นไม่กล้า กูรู้ในใจมึงอยากได้เขาแค่ไหน !

“ถ้าน้องไม่เอากูขึ้นมาก็แห้วแดกเลยนะเว้ย ...”

“ไม่ขอก็แห้วแดกเหมือนกันนั่นแหละ ... นี่ก็ดูแต่บอลเปลี่ยนๆจะดูซีรี่ย์”

คราวนี้แบคฮยอนหันไปกวนลู่หานที่กำลังแทะข้าวโพดพร้อมกับดูบอลอย่างเมามัน คนตัวเล็กดึงรีโมทในมืออีกคนมากดเปลี่ยนช่องแล้วดูซีรี่ย์หน้าตาเฉย

“แต่เค้าอยากดูบอล...” หันไปทำหน้าอ้อนใส่คนข้างๆ

“อย่ามาแทนตัวเองแบบนั้นได้ไหม ขนลุก ...”

“เปิดบอลให้พี่นะ”                                         

“ไม่ อยู่ที่ห้องก็ดูมานี่ก็ยังจะดูอีกใจคอจะดูแต่บอลไม่สนใจโลกเลยหรือไงฮะ !

“ไม่ดูก็ได้ ..” ลู่หานทำหน้างอใส่แบคฮยอนจากนั้นก็หยิบข้าวโพดอันใหม่ขึ้นมากินต่อ

ไม่นานนักอาหารทุกอย่างก็มาวางไว้บนโต๊ะเล็กหน้าโซฟา ทุกคนนั่งกินกันพร้อมกับดูซีรี่ย์ที่แบคฮยอนเปิดทิ้งไว้ส่วนลู่หานที่นั่งเงียบอยู่นานเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนไม่สนใจก็ต้องยอมง้อตัวเองแล้วขยับเข้าไปหาคนตัวเล็กซะเอง

“เออจริงสิเซฮุนตั้งแต่ปิดเทอมมาไอ้ไคมันพาไปไหนบ้างยัง ?” คยองซูหันไปถามคนที่นั่งอยู่ข้างๆ

“ยังครับ”

“มึงมันไม่ได้เรื่องแทนที่จะพาน้องเขาไปเที่ยว ปิดเทอมมันต้องพักผ่อน” คยองซูโยนกระดูกไก่ใส่เพื่อนด้วยความหมั่นไส้

“อะไรกูก็นอนพักผ่อนอยู่ที่ห้องไง”

“ชีวิตมึงนี่มีแต่กินกับนอนเหมือนไอ้แบคไม่มีผิด !

“เดี๋ยวนี้กูออกกำลังกายแล้วนะเว้ย วิดพื้นวันละสาม..”

“สามร้อย !! ?”

“ไม่อ่ะสามครั้งแต่กูแดกข้าวแค่สามนะ ...”

“สามคำ ?”

“สามจาน ...”

“เออชาตินี้มึงคงผอมอ่ะ”

คยองซูมองนาฬิกาอีกครั้งเมื่อเห็นว่ามันได้เวลาแล้วเดินไปหยิบรีโมทจากแบคฮยอนแล้วเปิดช่องการ์ตูนสุดโปรดของตัวเองทำเอาคนในห้องถึงกับเปลี่ยนอารมณ์ไม่ทันแต่ถ้าเข้าไปแย่งคงโดนตีแน่ๆ

ครืด........

เสียงโทรศัพท์ของโอเซฮุนดังขึ้นและเบอร์โชว์ที่หน้าจอเป็นชื่อของจื่อเทาเพื่อนสนิทของเจ้าของเครื่องก็ทำเอาคิมจงอินถึงกับหงุดหงิด คนร่างบางหยิบมันขึ้นมากดรับสายก่อนจะขอตัวเข้าไปคุยโทรศัพท์ในห้องนอนซึ่งมันก็สร้างความไม่พอใจเข้าไปอีก จงอินยังคงนั่งอยู่กับทุกคนที่ห้องนั่งเล่นเหมือนเดิมแต่เซฮุนหายเข้าไปเกือบชั่วโมงกว่าแล้ว ในที่สุดจงอินก็ทนไม่ไหวตัดสินใจลุกขึ้นเดินไปที่ห้องนอนตัวเองทิ้งให้คนที่นั่งอยู่มองตามด้วยความสงสัย

“เอาล่ะมึงงานนี้มีหึงหวง แบบนี้เขาเรียกปิดประตูตีแมว” ลู่หานพูดขึ้นแล้วนั่งดูการ์ตูนต่อปล่อยให้เป็นเรื่องของคนสองคน


                คิมจงอินเดินเข้ามาหยุดอยู่ที่ตู้หนังสือเพื่อดูว่าเซฮุนกำลังทำอะไรอยู่ เขาเห็นคนร่างบางกำลังนั่งเล่นตุ๊กตาหมีอยู่บนเตียงพร้อมกับหัวเราะชอบใจอยู่กับคนในสาย

“เออแล้วที่นั่นสาวสวยป่ะวะ ? อย่าหลงสาวอื่นจนลืมกูนะเว้ย”

[สวยมาก หุ่นนี่แบบอื้อหือเลยมึง เอาสักคนไหมเดี๋ยวขอไลน์กลับไปให้]

“ไม่เอาไอ้สัสกูพิมพ์ช้าอย่างกะเต่า มึงรีบกลับมาได้แล้วกูคิดถึง”

[แล้วนี่ที่ร้านเป็นไงบ้างวะ ? คนเยอะไหม ?]

“ไม่ได้เปิดอ่ะ ป๊ากูก็กลับจีนนี่กูต้องมาอยู่กับคนอื่นเนี๊ย”

[คนอื่น ? ใครวะ ?]

“เอ่ออออ ก็พี่วิศวะคนนั้นไง” เซฮุนหันไปสบตาจงอินที่กำลังมองมาก่อนจะเป็นฝ่ายหลบก่อน

[ไปอยู่ด้วยกันได้ไงวะ ? ทำไมมึงไม่บอกกูเดี๋ยวกูจะขอแม่กลับก่อนแล้วไปอยู่เป็นเพื่อนมึงแล้วกัน]

“ไม่เป็นไรๆ กูอยู่ได้ เอ่อ...มึงแค่นี้ก่อนนะ .... !!

เซฮุนรีบกดตัดสายโดยไม่รอฟังจื่อเทาตอบกลับก็เพราะจู่ๆคิมจงอินก็เดินตรงมาหาเขาที่เตียงแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนตัวเขาต้องถอยจนแผ่นหลังชิดขอบเตียง อยากจะด่ากลับไปแต่พอมองแววตาจริงจังก็ต้องเก็บเงียบทุกอย่างเพราะไม่รู้ว่าคนตรงหน้านี้อยู่ในอารมณ์แบบไหนและคิดจะทำอะไร

“อะไร !! เซฮุนถามขึ้นพร้อมกับยกมือดันไหล่จงอินออก

“คุยกันสนุกมากไหม ..”

“สนุกดิ คุยกับคนสนิทใครไม่สนุกบ้าง ! ยิ่งเซฮุนพูดจาไม่เข้าท่าจงอินก็ยิ่งยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ร่างสูงยกแขนทั้งสองข้างยันไว้กับหัวเตียงเพื่อไม่ให้อีกคนหาทางหนี

“มึงกำลังทำให้กูหงุดหงิด”

“ยังไม่ได้ทำอะไรเลย”

“ทำสิ ทำเยอะด้วยแบบนี้ต้องโดนลงโทษ” จงอินใช้ปลายจมูกแตะลงที่แก้มข้างซ้ายของเซฮุนแล้วกดลงเบาๆ

“บอก..ก่อนว่าทำอะไร..ผิด อย่ามาหลอกหอมแก้มกันง่ายๆแบบนี้นะเว้ย !” ยิ่งพยายามหลบจงอินก็ยิ่งกดปลายจมูกลงมา เซฮุนได้ยินเสียงหอมดังฟอดใหญ่พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าหล่อของอีกคน

“มึงคุยกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้ากูนี่คือข้อแรก” จากนั้นก็เปลี่ยนไปเป็นข้างขวาแล้วทำมันอย่างเดิมแต่กดซ้ำหลายครั้งจนเซฮุนต้องหดคอหนี

ไม่มีเสียงตอบรับจากปากเรียวสวย จงอินได้ยินเพียงเสียงหายใจหอบและแก้มแดงที่อยู่ตรงระดับสายตา

“ข้อสองมึงใช้คำว่าคนอื่นกับกู ” คราวนี้คิมจงอินใช้ริมฝีปากจูบที่ข้างแก้มแทน ผละตัวออกมาเล็กน้อยเพื่อสบตาอีกคน  เซฮุนไม่ได้หลบตาแต่กำลังมองกลับมาและตั้งใจฟังในสิ่งที่เขาจะพูดนิ้วหัวแม่มือถูกยกขึ้นมาลูบริมฝีปากเรียวสวยราวกับจะบอกอีกคนให้รู้ว่ามันเป็นเป้าหมายต่อไปและจงอินต้องการจะทำอะไรต่อจากนี้

“แต่นี้ไม่ใช่การลงโทษมันเป็นสิ่งที่กูอยาก ถ้ามึงไม่เต็มใจกูให้มึงต่อยหน้ากูได้เลย”

พูดจบคิมจงอินก็ประกบริมฝีปากตัวเองลงกลีบปากสวยทันทีในตอนแรกเซฮุนผละตัวออกเล็กน้อยแต่พอมือหนาเลื่อนไปจับต้นคออีกคนแล้วบีบเบาๆ ริมฝีปากเรียวสวยจึงเผยออกเปิดโอกาสให้เขาได้เข้าไปในลิ้มรสความหวาน เซฮุนไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงยอมให้คิมจงอินได้ทำอะไรตามใจชอบแบบนี้แต่หัวใจที่กำลังเต้นอยู่มันก็พอจะให้คำตอบได้

ทุกสิ่งทุกอย่างที่คิมจงอินทำให้มันได้ผลมาตลอดเพียงแต่เขาแค่ไม่อยากจะยอมรับมัน การที่จะให้มายอมรับว่าตัวเองชอบผู้ชายด้วยกันทั้งที่เมื่อก่อนเกลียดขี้หน้าอย่างกับอะไรดีแต่ก็ต้องขอบคุณที่จงอินไม่ถามแล้วให้เขาตอบความรู้สึกไปตรงๆเพราะตัวเขาเองก็ไม่รู้จะตอบยังไงเหมือนกัน

“อืม.......อื้อ...” เซฮุนส่งเสียงประท้วงเมื่อจงอินเริ่มกัดริมฝีปากล่างของเขา

“ยังไม่พอเลย กูขอต่ออีกนิดไม่ได้เหรอ ?”

“พอแล้ว  จะจูบอะไรนักหนาวันอื่นก็มีป่ะวะ !

“พูดแบบนี้ระวังจะไม่รอดเข้าสักวัน” จงอินมองหน้าอีกคนอย่างเอ็นดูก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือเช็ดที่ขอบปากอย่างเบามือ ทั้งสองคนจ้องตากันเงียบโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาแต่ไม่นานประตูที่ปิดสนิทก็เปิดออกพร้อมกับร่างเล็กที่กำลังถือแผ่นเกมอยู่

“มึงงงงงงงงงงงงงงงงงงง อันนี้มันเปิด .... อ่าวตีแมวกันอยู่หรอ โทษๆ” แบคฮยอนพูดไว้แค่นั้นแล้วก็ปิดประตูลง ทิ้งให้ทั้งสองคนที่กำลังอยู่ในท่าล่อแหลมนิ่งค้าง

“ทำไมไม่ล็อคประตู !!!!!!!!!!!!!

               

 

                วันนี้แบคฮยอนต้องมาทำธุระที่คณะเขาเดินผ่านตึกสถาปัตย์เห็นชานยอลกำลังวาดรูปอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนหน้าคณะก็เลยเดินเข้าไปทักทายระหว่างที่รอลู่หานมารับ มือเล็กวางลงบนไหล่กว้างเพื่อทักทายให้อีกคนรู้ตัวชานยอลมีสีหน้าตกใจเล็กน้อยที่หันมาเจอหน้าเขาแต่แล้วก็ปรับเปลี่ยนให้มันเป็นปกติ

                “นั่งก่อนสิ” ชานยอลขยับที่ให้คนตัวเล็กนั่ง

                “ปิดเทอมก็ยังหางานมาทำอีกเหรอ ? นิสัยไม่เปลี่ยนเลยนะ”

                “ก็ฉันไม่รู้จะทำอะไรนี่ แล้วนายไม่ไปไหนเหรอ ?”

                “เดี๋ยวก็คงไปหาอะไรกินกับลู่หานละมั้ง” พอจบประโยคนี้ความเงียบก็เกิดขึ้นทุกอย่างดูอึดอัดไปหมด แบคฮยอนไม่รู้ว่าเขาทำอะไรผิดหรือเปล่าแต่เสียงถอนหายใจจากคนข้างกายกำลังทำให้เขาไม่กล้าเปิดบทสทนา

                “กับพี่ลู่หาน ....โอเคใช่ไหม ?”

                “อื้อ...แล้วนี่เป็นไงบ้างสบายดีไหม ?”

                “ก็ดี อยู่กับกระดาษกับดินสอวาดรูปเหมือนเดิม” ชานยอลยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะมองตรงไปยังภาพบ้านที่เขาใช้เวลาคิดก่อนหน้านี้ประมาณสามชั่วโมง

                “เหงาก็หาใครจีบสักคนสิเผื่อจะมีแรงบันดาลใจดีๆ”

                “ไม่ล่ะฉันไม่อยากให้ใครต้องมาเสียใจเพราะนิสัยบ้างานของฉัน ขอโทษนะแบคฮยอน”

                “ไม่ต้องขอโทษอะไรทั้งนั้นแหละ เรื่องมันผ่านไปแล้วทำไมเวลานายดราม่าแล้วหูชอบแดง ฮ่าๆ” แบคฮยอนใช้มือทั้งสองข้างดึงหูชานยอลเล่นแบบที่เจ้าตัวชอบทำตอนยังคบกันอยู่ ร่างสูงหัวเราะแล้วยีผมอีกคนเล่น

                มันไม่ใช่ความรักแต่มันเป็นความผูกพันและความรู้สึกดีที่ยังมีให้กัน คำว่าแฟนเก่าไม่ได้ทำให้มิตรภาพของทั้งคู่หายไปพวกเขาทั้งสองคนต่างก็รู้ดีในความรู้สึกของตัวเองเพียงแต่ว่ามันยากที่จะอธิบายให้คนอื่นเข้าใจ

                “แบคฮยอน ! เสียงที่ดังขึ้นจากดันหลังทำให้คนตัวเล็กรีบปล่อยมือจากหูร่างสูง

                “ทำไมมาช้าล่ะ รอตั้งนาน !

ถึงจะรู้ว่าลู่หานไม่พอใจกับการที่มาเห็นเขาและชานยอลอยู่ด้วยกันแต่แบคฮยอนก็ไม่อยากให้เรื่องนี้มาทำให้เขาและลู่หานมีปัญหากันจึงแกล้งงอนใส่

“พี่ก็เห็นเราไม่เดือดร้อนอะไรนี่ ดูเหมือนพี่จะมาเร็วเกินไปซะด้วยซ้ำ...”

ลู่หานมองหน้าแบคฮยอนนิ่งก่อนจะเป็นคนหันหลังแล้วเดินหนีออกไป คนตัวเล็กมองหน้าชานยอลอยู่ชั่วครู่จากนั้นก็หยิบกระเป๋าเป้ของตัวเองขึ้นมาสะพายแล้ววิ่งไปหาลู่หานที่ยังเดินออกไปไม่ไกลนัก

“ฟังก่อนได้ไหม ?” คว้าแขนของอีกคนเอาไว้เพื่อให้หยุดเดิน

“ไม่ต้องรีบกลับก็ได้พี่โทรไปยกเลิกคิวร้านอาหารให้แล้ว” ลู่หานไม่ได้หันมามองหน้าแบคฮยอนและเขาก็ทำท่าจะเดินหนีออกไปอีกรอบ

“ไม่เอาแบบนี้ดิ อย่ามางอนเป็นเด็กหน่อยเลยหน่า”

“ถ้ารักมันมากก็กลับไปหามันเถอะ คนมันไม่ใช่ให้พยายามแค่ไหนมันก็ไม่ใช่อยู่ดี...”

แบคฮยอนไม่รู้จะต้องทำยังไงหลังจากที่ได้ยินประโยคนั้นจากปากของลู่หาน ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขามองข้ามความรู้สึกของคนๆนี้มามากจนเกินไปมันก็เลยเป็นแบบนี้ อยากจะวิ่งไปขอโทษแต่ขามันไม่ทำตามที่สมองสั่งแต่เขาไม่มีทางให้มันจบแบบนี้แน่นอน




“แล้วรู้ได้ไงว่าไม่ใช่ อย่ามาคิดเองเออเองดิลู่หานคนโง่ !!!!!!!” 


 


__________________________________________________
มาต่อแล้วนะะะะ ขอบอกว่าลู่แบคมันไม่ได้หน่วงนะแค่งอนๆกัน
ส่วนตอนหน้าจะเป็นไคฮุนและอาจมีของดี 55555555555555555555

ลิ้งค์อซ.หาอ่านได้ที่ @qbearjy (ตอนนี้ยังไม่มีนะบอกไว้เฉยๆเผื่อใครอยากรู้)
5555555555555555555555555555555555555555555555555555

เจอกันตอนหน้า

#ฟิคคนแมน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

858 ความคิดเห็น

  1. #839 mook (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 09:34
    ทำทุกอย่างเหมือนคนเป็นแฟนกันขนาดนี้ยอมคบกับพี่เค้าได้แล้วลูก😊😊😊😊
    #839
    0
  2. #817 jaeminnoona (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 10:08
    น้องขี้อ้อนน่ารักชะมัด หมดมาดคนแมนเลย น้องก็คือน้อง 55555
    #817
    0
  3. #703 Plub'Ploy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 02:49
    กรี๊ดดดดดด ยอมให้หอม ให้จูบ ให้ลงโทษ แกรรรีเป็นแฟนกันเลยๆๆ มันก็ชัดเจนอยู่แล้วมั้ย ตกลงนี่ชานยอลเป็นคนดีใช่มั้ย ทำไมนางนิ่งเงียบแบบนั่นล่ะหืมมม ง้อให้สำเร็จนะแบคฮยอนนี่
    #703
    0
  4. #622 eve_popparazzi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 19:54
    มีตัวประกอบที่เข้ามาทำให้สองคนนี้ต้องทะเลาะกันแน่ๆT
    #622
    0
  5. #498 HyperzIndy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 21:35
    จงอินคนขี้หึง 5555555555 แหมม่แต่เดี๋ยวนี้เซฮุนไม่ผลักไสจงอินแล้วนะะะ ดีงามมม เปิดใจให้คนพี่ละดิ ทั้งหอมทั้งจูบเนี่ยยย น่ารักอ่ะะะ เขินด้วยยย -/////- คือชอบพี่เข้าใฟ้ละแต่ยังพูดไม่ออกอ่ะดิ รอได้รอคนพี่ขอก่อนนน 555555555 เอาละไงแบคฮยอนน อัธยาศัยดีจนเกิดเรื่องเลยยพี่ลู่เสียใจงอนจริงจังละะ เคลียร์เลยยยยย
    #498
    0
  6. #457 Think_out (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 11:20
    ลู่หานงอนล่ะ สิ รีบตามไปง้อนะแบค
    #457
    0
  7. #439 hankyusoo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 21:40
    โอ้ยยยย ตายๆๆ เขินที่สุด >\<
    #439
    0
  8. #371 siesie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 12:23
    จงอินน่ารักมากอะะะะะะะะะะะะ

    พี่ลู่งอนแลนอะ แบคง้อด่วนนนนนนนนนนน
    #371
    0
  9. #358 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 02:43
    โง้ยยยย ไคฮูนนนนนน~ ฟหกดเสสวาเดกกหห
    จื่อเหมือนโทรมาเร่งให้เค้ามุมิกัน ลงโทษแบบนี้ ลงโทษบ่อยๆเหอะ ><
    น้องงุนก็ชอบพูดอ่อยเนอะ ทำไมไม่ล็อคประตูหืม คิมจงอิน!!
    แน่ะๆ เรื่องพี่ชานมาทำให้ลู่แบคงอนแงกัน ปกติพี่ลู่ก็หวงมากๆๆอยู่แล้วนะ
    #358
    0
  10. #352 •Seoraemon• (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 19:26
    เออ ลงโทษงี้ทำผิดบ่อยๆนะฮุน ชอบบบบบบบ555555555555555555

    โอ๋ๆน้าพี่ลู่น้าาาาาาาาา อย่างอนกานนนนนนนนน ดีกันๆ ฮริ้งงงงงงง ><
    #352
    0
  11. #350 fujikozung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 15:09
    นอนกอดกันจนเป็นปกติแล้วหรอออ พี่จงอินก็หาข้ออ้างลงโทษน้องนะ

    แต่ไอที่พี่อยากอะ อ๊ายยยยยยยยยยยยยยย ฮุนไม่ต่อยจงอินด้วยย แล้วมีพูดอีกว่าวันอื่นก็มีมันเปิดทางสุดๆๆอะ

    พี่ลู่อย่างอนแบคนะ แบคก็บอกพี่ลู่ให้ชัดเจอไปเลยว่ารู้สึกยังไงกันแน่
    #350
    0
  12. #347 Kwan ShipKaiHun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 01:04
    หลอกจุ๊บน้องอ่ะพี่จงอิน ><

    น่ารักอ่าาา ลู่แบคก็น่ารัก

    รอๆๆๆ
    #347
    0
  13. #346 faah (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 21:04
    ไค จะรีบทำอะไรก็รีบทำๆๆๆๆ
    #346
    0
  14. #345 iamldhgirl (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 01:05
    หน่องแบคลูกกกกกกกเขาตีแมวกันอยู่หน่องแบคคคคค
    เห้ยไคฮุนตอนนี้ละมุนน่ารักมากโฮกกกก อ่านแล้วเขินอ้ะพี่จงอินน่ารักกกกกก
    #345
    0
  15. #343 piengpitch (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 04:30
    แอร้ยยยยย ในที่สุดก็จูบกันแล้ว ลุ้นมาตั้งนานแหนะ 55555 ตอนแรกคิดว่าจงอินจะงอนน้องฮุนนานซะอีกไหงกลายมาเป็นตีแมวกันซะได้ 55555 ชอบอ่ะ น่ารัก เขินนนน แต่น้องฮุนนี่น่าะคุยกับคนอื่นต่อหน้าพี่มันนะคือคุยอ่ะไม่เท่าไหร่แต่พูดว่าอย่าหลงสาวอื่นจนลืมตัวเองมั้งล่ะ คิกถึงมั้งล้ะ งี้มันน่าจับมาตีจริงๆเล๊ย แต่ก็ดีนะโดนจับทำโทษเลย อิอิ แล้วแบบตอนจูบนี่โคตรเขินอ่ะ อ่านไปนี้แทบกลิ้ง น้องฮุนยอมด้วยอ่ะมันเป็นอะไรที่แบบว่า โอ้ยยยย บอกไม่ถูกง่ะรู้แต่ว่าเขินตามเลย ชอบตอนน้องพูดว้า "พอแล้ว จะจูบอะไรนักหนาวันอื่นก็มีป่ะวะ" คือแบบเหมือนน้องให้ท้ายอ่ะ งี้วันอื่นก็จูบได้เหมือนกันข่่ะ5555 ส่วนลู่แบึคนี้ถ้าเราเป็นลู่ห่านเราก็นอยด์อ่ะ ถึงแบคจะคิดกับชานแค่เพื่อนแล้วก็เหอะแต่มันก็นะ มันทำให้เห็นอ่ะเป็นใครจะไม่คิกมากล่ะช่ะ เอิ่มมม หวังว่าคู่ไคฮุนจะไม่หน่วงนะ นี่แอบหวั่นๆว่าจะมีดราม่า ไม่รู้ทำไมเหมือนกันหรือคิดไปเอง 5555 ถ้ามีดราม่าคงมีเทามาแจมด้วยสินะ รึป่าวหว่า? แต่ไม่มีจะดีกว้่าน๊าาาาา คิก~
    #343
    0
  16. #342 YaYo !! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 15:45
    โอ้ยคืออะไรอะ ทำไมละมุน? โอ้ย ดนหวบๆปงกงวอวหวกแงงผงหบ T////T รอที่เหลือนะคะ~
    #342
    0
  17. #339 faah (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 23:18
    โอ้ย  มันปริ่มมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


    ไรต์ทำค้างง


    ชอบคู่นี้มีแอบมุ้งมิ้งง
    #339
    0
  18. #338 kainim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 01:41
    ความอดทน.. บอกเลย..กูไม่มีหว่ะ

    5555555555

    ขุ่นเพ่จงอินนนนนน สู้นะ

    >//////
    #338
    0
  19. #337 LOMO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 20:12
    คนแมนเป็นแมวววววว อร้ายยยยยยยยย
    ดำแกทนได้ไงเป็นฉันจับทำ... ไปแล้ว *//*
    #337
    0
  20. #336 •Seoraemon• (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 19:44
    โอยยยยยยย คนแมนแม่มขี้อ้อนด้วยแกรรรร >///<
    #336
    0
  21. #335 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 16:24
    โอ๊ย หวานไปไหน
    #335
    0
  22. #334 Amfoythax129 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 13:20
    โง้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย น่ารักอ่า >< จะไม่ทน บอกเลยจะไม่ทนแล้ว ฟินตัวแตก พูดเลอ
    #334
    0
  23. #332 piengpitch (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 06:52
    โง้ยยยยย น่ารักมากจีจี อ่านไปเขินไปแทบจะกัดผ้าห่มขาดดีดดิ้นจนจะตกเตียงอยู่แล้วเนี่ย 55555 โง้ยยย น้องน่ารักจริง น้องเปลี่ยนไปเยอะจริงๆ น่ารักขี้อ้อนแบบนี้ใครมันจะทนไหว หืมมม ทำตัวเหมือนเป็นแฟนกันแล้วอ่ะ บอกเลยยย 5555 ยิ่งตอนนอนซุกอกนี่แบบ เขินอ่ะ เขิน เป็นแฟนกันเถอะนะ คบกันก็บอกว่าคบเข้าใจป่าว 55555
    #332
    0
  24. #331 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 02:14
    น้องไม่ได้ใจอ่อนธรรมดานะ ใจง่ายด้วย ถถถ
    น่ารักมากกกกก หลับคาอกตื่นก็คนอก
    เป็นแฟนกันเหอะ คบกันเหอะงี้อ่ะ ><
    #331
    0
  25. #329 special-1307 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 00:12
    เหยยยยยยยยยยยย เซฮุนขี้อ้อนว่ะะะะะะ ทำตัวอย่างกับเป็นแฟนกันแล้วเลยนะ ฮิฮิฮิ
    #329
    0