{fic exo} คนแมน (kaihun)

ตอนที่ 12 : eleven -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    6 มิ.ย. 57




Eleven

 

                ตอนนี้ทุกอย่างในห้องเหมือนหยุดหมุนทุกคนนิ่งและเงียบหลังจากที่ได้ยินเซฮุนพูดว่าจะจูบกับจงอินตามคำสั่งของลู่หานขนาดลู่หานที่เป็นคนสั่งก็ไม่คิดว่าเซฮุนจะยอมทำแต่เกมก็คือเกมถ้าเซฮุนไม่ทำก็ต้องยอมกินพริก แบคฮยอนลุกขึ้นจากที่นั่งเพื่อให้เซฮุนมานั่งแทนที่ตัวเอง

                เซฮุนนั่งหันหน้าเข้าหาจงอินคนร่างบางมีสีหน้าเรียบเฉยผิดกับคนพี่ที่มองซ้ายขวาสายตาเลิ่กลั่กไปหมด สองมือประสานกันอยู่บนหน้าตักเฝ้ารอดูการกระทำของโอเซฮุน

“ขอโทษนะพี่แต่ผมไม่ยอมกินพริกนั่นแน่ๆ”

เซฮุนกล่าวขอโทษก่อนจะมองหน้าจงอินนิ่ง ได้ยินเสียงพ่นลมหายใจหนักๆหนึ่งครั้งจากนั้นมือบางก็ยื่นมาจับที่ใบหน้าหล่อเหลาเอาไว้สองข้างแล้วค่อยๆโน้มหน้าของตัวเองเข้าไปใกล้แวบเดียวก่อนที่ริมฝีปากจะสัมผัสกันเซฮุนเห็นริมฝีปากของคนตรงหน้ากำลังยิ้มอยู่  เซฮุนทำเพียงแค่จุ้บปากจงอินเท่านั้นแต่ยังไม่ทันจะได้ผละตัวออกมือของคนเป็นพี่ก็จับต้นคอเอาไว้ก่อนจะกระซิบบอกอะไรบางอย่าง

“แบบนี้เขาไม่ได้เรียกว่าจูบนะเด็กโง่ถ้าจูบน่ะมันต้องแบบนี้..”

จงอินประกบปากเข้าไปอีกครั้งอาศัยช่วงที่เซฮุนตกใจแล้วเผยปากสอดลิ้นร้อนเข้าไปหยอกเย้าเล่น เซฮุนไม่ได้ตอบโต้แต่ก็ไม่ได้ผลักจงอินออกคนเป็นพี่ก็เลยได้ใจเบียดตัวเข้าไปจนหลังเซฮุนชิดกับโซฟาเวลาผ่านไปไม่นานมือของคนที่กำลังโดนไล่ต้อนเริ่มขยับขึ้นไปขย้ำเส้นผมแล้วออกแรงดึงเบาๆ จงอินรู้ดีว่าพอผละตัวออกไปไปต้องโดนหมัดแน่ก็เลยขอเก็บเกี่ยวความหวานให้คุ้มค่าเจ็บหน่อย

“อื้อออ !!

                เซฮุนเริ่มดิ้นเพราะรู้สึกเหมือนโดนดูดอากาศจนหมดจงอินจึงยอมถอดถอนริมฝีปากออกยกมือขึ้นเช็ดน้ำสีใสตรงมุมปากให้เซฮุนแล้วส่งยิ้มไปให้พร้อมกับบอกเสียงเบาให้พอได้ยินกันสองคนว่า...

                “กูสอนมึงแล้วคราวหน้าก็ทำให้ถูกวิธีด้วยนะ”

                พอได้ยินประโยคแบบนั้นเซฮุนก็ยกมือขึ้นชกที่อกจงอินหนึ่งทีแล้วชูกำปั้นให้อีกคนเห็นราวกับจะบอกว่าไม่มีคราวหน้าอะไรทั้งนั้นพอหันหน้าหนีสายตาจงอินก็พบเพื่อนมนุษย์อีกสี่ชีวิตกำลังมองมาด้วยสีหน้าตกใจ

                “ผมว่านี่มันดึกแล้วขอตัวกลับเลยแล้วกันนะครับ”

                ไม่รอให้ใครพูดอะไรทั้งนั้นร่างบางรีบหยิบกระเป๋าขึ้นสะพายแล้วเดินออกไป ชานยอลเองเมื่อเห็นว่าไม่มีเหตุผลที่จะต้องอยู่ที่นี่ก็วิ่งตามอีกคนออกไปเช่นกัน

                โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยนี่กูทำอะไรลงไป ยอมให้เขาจูบง่ายแบบนั้นได้ไงวะ โว้ยยยยยยยยย !!!

                “เซฮุน !!!

                “อ่าวพี่ชานยอล ..”

                “เราโอเคไหม ?”

                “เห้ยโอเคพี่ไม่เป็นไรก็แค่เอาปากชนกันเอง ผู้ชายด้วยกันไม่มีอะไรหรอกๆ”

                “งั้นเรารีบกลับกันเถอะเดี๋ยวพี่ไปส่ง”

                ว่าแล้วก็คว้ามืออีกคนแล้วเดินไปทั้งอย่างนั้นเซฮุนทำอะไรไม่ได้นอกจากมองมือตัวเองที่ถูกจับเอาไว้ด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยคำถามหัวใจที่กำลังเต้นรัวอยู่ข้างในยังคงไม่สงบแต่มันไม่ได้เกิดจากคนที่อยู่ตรงนี้มันเกิดขึ้นจากรุ่นพี่ที่เขาเคยรำคาญและบ่นว่าไม่ชอบหน้าเกือบทุกวันต่างหากเพียงแค่คิดถึงเรื่องก่อนหน้านี้โอเซฮุนก็รู้สึกเขินแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...

 

 

                พอเซฮุนกับชานยอลออกไปจากห้องลู่หานก็เปิดเพลงร้องคาราโอเกะแทนตอนนี้คิมจงอินกำลังเหมือนคนบ้าที่นั่งยิ้มอยู่คนเดียวราวกับว่าสติได้หลุดลอยออกไปแล้ว

                “พอได้จูบน้องก็บ้าเลยนะมึง” ว่าแล้วก็ถีบสีข้างเพื่อนด้วยความหมั่นไส้

                “อย่าเอาขาใหญ่ๆของมึงมาถีบกู”

                “ว่ากูขาใหญ่เดี๋ยวก้านคอเลย”

                “กูคงตื่นมาอีกทีไม่โรงบาลก็วัดอ่ะ”

ได้ยินแบบนั้นแบคฮยอนก็จัดให้อีกสักรอบแต่คราวนี้จงอินรับไว้ได้ทันก็เลยจั๊กจี้เท้าอีกคนเล่นจนแบคฮยอนร้องขอยอมแพ้ต่อศึกครั้งนี้แล้วก็กลับมานั่งตามเดิม

“ไอ้ไค ...”

“หืม ?”

“ทำไมมึงถึงถามชานยอลแบบนั้นวะ ?”

จงอินเงียบไปอยู่พักใหญ่ก่อนจะหันไปยิ้มให้แบคฮยอนแล้วตอบคำถาม

“มึงจำตอนที่กูกับมันแย่งกันจีบมึงได้ไหม ตอนที่มึงปฏิเสธกูแล้วเลือกมันตอนนั้นกูโคตรรู้สึกแย่เลยแบบทำไมต้องเป็นมันทั้งที่กูก็ทำดีกับมึงไม่ต่างจากมัน นี่กูเจ็บมากนะขนาดที่ว่าโยนสร้อยประจำตัวทิ้งบนดาดฟ้าเลยอ่ะแล้วพอวันที่มึงบอกว่ามึงบอกเลิกมันแล้วมันไม่รั้งอะไรสักอย่างกูอยากจะวิ่งไปต่อยหน้ามันจริงๆ”

“แล้วทำไมมึงไม่ไปวะ”

“แม่สอนว่าการใช้กำลังในการแก้ปัญหามันเป็นสิ่งไม่ดีไม่ถูกต้อง”

“เอาความจริง”

“มันสูงกว่ากูอ่ะมือใหญ่ตีนใหญ่ซัดมาทีกูอาจตายได้”

“มึงมันกาก ไอ้สัด !

“เออ ! แต่ตอนนี้กูก็ไม่ได้อะไรกับมันแล้วนะแค่หมั่นไส้มันบ้างบางเวลามึงด้วยกูก็ไม่ได้คิดอะไรแล้วตอนนี้กูยกให้โอเซฮุนไปแล้วหมดทั้งหัวใจ

“ระวังจะได้รักษาใจตัวเอง”

“อย่าขัดความฟินกูดิ”

“มึงเพ้อเจ้ออ่ะอย่าลืมว่ามึงกับน้องไม่ได้เป็นแฟนกัน”

“เออไม่ต้องย้ำกูก็ทำคะแนนอยู่นี่ไงรอวันที่น้องใจอ่อน”

“คนแมนปากแข็งแบบเซฮุนกูว่ามึงยังต้องทำคะแนนอีกเยอะ โดนจูบไปแบบนั้นเจอหน้ากันอีกทีมึงอาจจะโดนตีนคนแมนก็ได้ใครจะไปรู้”

                “เรื่องนั้นกูทำใจไว้แล้วถือคติรักคนแมนต้องอดทนสิบล้อชนต้องไม่ตาย ว่าแต่มึงกับพี่ลู่เถอะเป็นไงบ้าง”

                “อะไรก็พี่น้องไง มึงจะถามกูกลับทำไม”

                “อย่ามาโกหกกูสร้อยที่คอมึงบอกกูหมดแล้ว”

                “ไม่คุยกับมึงแล้วไปไกลๆ”

                จงอินจับจุดอ่อนแบคฮยอนได้ทันทีเลยว่าถ้าสู้ปากอีกคนไม่ได้ให้สวนด้วยการล้อเรื่องลู่หานเพราะแบคฮยอนจะเขินจนเถียงหรือด่าต่อไม่ได้

“แบคฮยอนเค้าร้องเพลงนี้ให้ตัวเองนะ” ว่าแล้วก็ทำมือรูปหัวใจให้

ก็ใจมันหาย ละลายละลายละลายละไหลไปกับเธอ เฮ้อ เจออย่างเนี้ยคนอ่อนไหว อะวุ่นวาย
ก็ใจมันเพ้อ ละลอยละลอยละลอยละล่องไปอยู่ไหนอ่ะ ช่วยดูแลใจให้หน่อยเหอะนะ

 

ทำตัวเป็นผู้ใหญ่สักวันมันจะขาดใจตายใช่ไหมลู่หาน !

 

 

                “มึงเย็นนี้ไปไหนต่อป่ะ ?”

                “ไม่ไปอ่ะอยากเล่นบาสไปเล่นกัน”

                วันนี้เลิกเร็วกว่าปกติแล้วอากาศก็กำลังเย็นสบายจื่อเทาก็อยากชวนเพื่อนสนิทไปเล่นบาสเพราะไม่ได้ใช้เวลาอยู่กับเซฮุนมานานมากจนบางทีก็รู้สึกห่างหาย ทั้งสองคนเดินมาซื้อขนมที่ร้านประจำกันก่อนที่จะไปเล่นบาสเซฮุนก็ยังเป็นเซฮุนคนเดิมที่ชอบกินเลอะปากเลอะแก้ม

                “ที่ร้านเป็นไงบ้าง ?”

                “ขายดีทุกวันแล้วมึงอ่ะจัดการเรื่องที่บ้านเรียบร้อยยัง ?”

                “ก็เกือบแล้วเดี๋ยวพอเรียบร้อยแล้วกูจะกลับไปช่วยงานที่ร้านเหมือนเดิม คิดถึงบะหมี่ฝีมือป๊ามึงจะแย่แล้วเนี้ย”

                “ไม่ต้องก็ได้มึงกูเกรงใจอ่ะ”

                “มึงจะเกรงใจทำไมปกติกูก็ไปช่วยหรือมึงมีอะไรปิดบังกู”

                “ไม่มีๆ อย่ามาทำหน้าแบบเน้ !!

                แล้วก็เกิสงครามเล็กๆระหว่างเพื่อนสนิทสองคนจื่อเทาใช้มือขยี้หัวเซฮุนจนฟูไปหมดส่วนอีกคนก็ไม่ยอมแพ้ลุกวิ่งไล่เตะกันจนเหนื่อยอีกรอบ

                ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเซฮุนถึงไม่กล้าบอกจื่อเทาว่าจงอินมาทำงานที่ร้านได้สักพักแล้ว...



                หลังจากแยกกับจื่อเทาแล้วเซฮุนก็เดินกลับมาที่ร้านเขาเห็นจงอินกำลังช่วยงานที่ร้านก็เลยแอบหลบดูอยู่แถวนั้นก่อนทั้งที่เมื่อวานพยายามคิดว่าทุกอย่างเป็นแค่เกมแต่พอได้มาเจอหน้าจริงๆเรื่องเมื่อวานก็ชัดเจนเข้ามาในหัวพร้อมกับความรู้สึกแปลกแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

                “อ่าวอาตี๋วันนี้กลับเย็นจัง”

                “ไปเล่นบาสกับเทามาอ่ะป๊า ฮุนไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ”

                หลังจากที่หลบอยู่ได้สักพักก็เดินเข้าไปในร้านรีบตอบคำถามป๊าตัวเองแล้ววิ่งขึ้นห้องโดยไม่ได้สนใจจงอินที่กำลังมองอยู่ จงอินรู้สึกได้เลยว่าอีกคนพยายามหลบหน้าเขาทุกวิถีทางแต่เขาไม่ยอมแพ้หรอกเดินหน้ามาได้ขนาดนี้จะให้มันสะดุดไม่ได้เด็ดขาด

                “มึงกำลังหลบหน้ากู..”

                จงอินอาศัยช่วงที่เซฮุนกำลังเก็บจานเข้าตู้เดินเข้าไปยืนซ้อนด้านหลังแล้วโน้มหน้าเข้าไปพูดใกล้ๆหูหวังจะแกล้งให้เซฮุนตกใจเล่น

                “เห้ย !

                พอได้ยินเสียงจงอินที่อยู่ใกล้จนเกินไปเซฮุนก็เลยหันหน้ากลับไปแต่เพราะไม่ทันดูปลายจมูกก็เลยโดนแก้มคนเป็นพี่เข้าทำเอาชะงักทั้งคนโดนแกล้งแล้วก็คนแกล้งแต่จงอินก็ไม่ได้ผละตัวออกแถมยังเอาแขนสองข้างกักตัวเซฮุนเอาไว้ไม่ให้เดินหนี

                “อะไรอีก” ถามเสียงเรียบพยายามทำหน้าให้เป็นปกติที่สุด

                “หลบหน้าทำไม ?”

                “ไม่ได้หลบ”

                “ไม่ได้หลบก็มองหน้ากูดิ”

                “ทำไมต้องมองก็เห็นอยู่เกือบทุกวัน”

                “แต่กูอยากมองหน้ามึงทุกวินาที”

                พอได้ยินประโยคแบบนี้แล้วเซฮุนก็เผลอสบตากับจงอินเพราะส่วนสูงพอกันก็เลยทำให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกัน

                “เสี่ยว ...”

                คำเดียวสั้นๆที่หลุดออกมาจากเรียวปากสวยทำเอาจงอินเจ็บจึกถึงหัวใจหลงคิดว่าที่น้องสบตาด้วยคือซึ้งใจในคำพูดแต่เปล่าเลยโอเซฮุนก็ยังเป็นเซฮุนคนแมนเหมือนเดิม

                “ใจร้ายว่ะ ถามจริงเหอะที่ทำอยู่ทุกวันเนี๊ยรู้ป่ะว่ากำลังจีบอยู่”

                “ถามทำไม ?”

                “ก็เผื่อไม่รู้จะได้ย้ำให้รู้”

                “รู้แล้วไม่ต้องย้ำ”

                “เขินเหรอ ? หน้าแดงเชียว”

                ว่าแล้วก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกจนเซฮุนต้องยกมือขึ้นมาดันไหล่ออกแล้วก็ชูกำปั้นแบบที่ทำเมื่อวานตรงหน้าให้จงอินอีกรอบ

                “ถ้าเข้ามาใกล้อีกนิดพี่โดนต่อยแน่เรื่องเมื่อวานผมยังไม่ได้จัดการเลยนะ !

                “มึงนี่มันขาโหดจริงๆเลยนะแต่เอาเถอะแบบนี้ดีแล้ว กูชอบมันน่ารัก เออจริงสิขอมือหน่อย ..”

                “ผมไม่ใช่หมานะมาขอมืออะไร”

                “ส่งมาเถอะหน่า..”

                พอโดนบังคับหน่อยก็เบะปากใส่แต่ก็ยอมยื่นมือ ส่งไปให้คนเป็นพี่เฝ้ามองว่าอีกคนจะทำอะไรกับเขา จงอินหยิบบางสิ่งบางอย่างใส่ที่ข้อมือของเขา เซฮุนจำได้ว่ามันคือสร้อยข้อมือที่เขายืนดูในวันนั้น

                “จะขายต่ออ่อ ?”

                “กูซื้อมาให้ใส่ไว้ห้ามถอดเข้าใจไหม ?”

                “ไม่รู้ไม่สน”

                “ถอดออกเมื่อไหร่โดนทำโทษแน่ กูออกไปช่วยป๊ามึงและรีบทำตรงนี้ให้เรียบร้อยแล้วขึ้นไปนอนได้แล้ว”

ยีผมอีกคนเล่นแล้วเดินผิวปากอย่างมีความสุขออกไปช่วยป๊าเซฮุนยกของทิ้งให้คนร่างบางยืนมองข้อมือตัวเองที่จงอินเพิ่งใส่ให้มองซ้ายขวาจนแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ก็เผยยิ้มออกมา

มายืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไรวะกู รู้สึกเหมือนจะเป็นบ้าเข้าไปทุกวันและ...

 

 

วันนี้ลู่หานตื่นตั้งแต่เช้าเพราะมีนัดดูหนังกับแบคฮยอนแต่งตัวจัดเต็มผิดกับอีกคนที่มาเสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาสามส่วนโชว์แข้งนางฟ้าที่ใครโดนเข้าไปอาจตายได้ ลู่หานเดินโอบไหล่แบคฮยอนตลอดตั้งแต่เข้ามาในห้างเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ

“มาเที่ยวห้างจะใส่แว่นดำทำไมฮะ”

“ใส่แล้วหล่อก็เลยอยากใส่”

“ไม่ใส่ก็หล่ออยู่แล้วป่ะ”

“จิ้มลิ้มชมพี่อ่อ ? มาจุ้บที”

“เลิกเล่นแล้วไปซื้อตั๋วมาไปหนังจะฉายแล้ว”

บีบจมูกแบคฮยอนเล่นแล้วก็เดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อซื้อตั๋วส่วนคนตัวเล็กก็ยืนดูตัวอย่างหนังเพื่อฆ่าเวลารอลู่หานกลับมา

“อ่าวพี่แบคฮยอนใช่ไหมครับ ?”

“อื้อใช่”

“มาดูหนังเหรอครับ ? แหน่ะมาเดทหรือเปล่า ?”

“จิ้มลิ้มพี่มาแล้ววววว อ่าวนี่มึงเป็นใคร ?”

“อ่อมาดูหนังกับแฟนนี่เอง”

“ฟงแฟนอะไรกันไม่ใช่หรอกพี่กับพี่ลู่หานสนิทกันเฉยๆ พี่ไปก่อนนะหนังจะฉายแล้ว”

โบกมือลารุ่นน้องแล้วก็เดินเข้าไปโดยไม่ได้สังเกตสีหน้าของลู่หานเลยสักนิดว่ากำลังไม่พอใจกับคำตอบของแบคฮยอนอยู่แต่เขาจะทำอะไรได้ก็ยังไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ

“หนังยังไม่เริ่มเลยจะหลับแล้วเหรอ ?”

“ไม่ได้ง่วงแค่อยากพิงเฉยๆ”

“แบคฮยอน..เมื่อไหร่จะยอมเป็นแฟนพี่สักทีล่ะ”

“เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละหน่า..”

“ใจร้ายกับพี่อีกแล้วนะถึงพี่จะดูบ้าแต่เรื่องของเราพี่จริงจังนะ”

“นี่ก็คุยกับพี่แค่คนเดียวเหมือนกันแหละ”

พอได้ยินแบคฮยอนพูดแบบนี้ลู่หานก็รู้สึกเหมือนมีกำลังใจขึ้นมา เขาไม่รู้หรอกว่าระหว่างชานยอลกับแบคฮยอนมันเกิดอะไรขึ้นแต่ถ้าแบคฮยอนยังไม่พร้อมเขาก็จะรอจนกว่าแบคฮยอนจะพร้อมก็คนมันชอบไปแล้ว..

 “แม่ครับทำไมต้องทาหน้าสีฟ้าด้วย”

“แม่คะทำไมผู้หญิงคนนั้นสวยจัง”

“แม่คะทำไมเขาถึงกอดกัน”

“พ่อคะทำไมเขาเดินเข้าไปข้างในนั้น”

“ทะเลจันทร์ทรา ตะวันพราวแพรว พักตร์พิไลพรรณ แพรวพิลาสลักษณ์ อย่าเสียงดังสิลูกคนอื่นเขาดูหนังอยู่”

พอหนังฉายได้สักพักก็มีเสียงเด็กประมาณสี่คนดังขึ้นแล้วก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งที่คิดว่าเป็นแม่ของเด็กๆเอ่ยชื่อลูกทีละคนเพื่อห้ามไม่ให้ลูกเสียงดัง

“ชื่อเด็กสมัยนี้เรียกยากเนอะ”

“พูดเบาๆสิเดี๋ยวเขาก็ได้ยินหรอก”

แบคฮยอนตีที่แขนลู่หานหนึ่งทีคนถูกตีหัวเราะแบบไม่มีเสียงแล้วลูบผมของคนที่กำลังพิงไหล่เขาอยู่เล่น ถ้าถามว่าแบคฮยอนกับหนังที่กำลังฉายอยู่อะไรน่าสนใจว่ากันลู่หานตอบได้เลยว่าหนัง...แต่นั่นมันสำหรับคนอื่นน่ะเพราะสำหรับลู่หานแล้วไม่มีอะไรน่าสนใจมากกว่าเด็กขี้อ้อนคนนี้อีกแล้ว

นี่ถ้าจบไม่สวยมีหวังได้โดนแข้งนางฟ้าอ่ะ...







_______________________________________


นะ
เดี๋ยวมาแก้คำผิดนะ คิคิ


#ฟิคคนแมน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

858 ความคิดเห็น

  1. #835 mook (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 10:14
    อีพี่จงอินนี่ได้โอกาสเลยน่ะ แต่อยากรู้เหตุผลของชานยอลจัง
    #835
    0
  2. #738 แ พ น ด้ า กิ น ห ญ้ า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 15:33
    ขำชื่อเด็ก555555555
    #738
    0
  3. #697 Plub'Ploy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 15:14
    น้องฮุนเขินแย้วววววว
    #697
    0
  4. #492 HyperzIndy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 01:50
    แหน่ะ แอบหวั่นไหวกับพี่แล้วดิ มีสร้อยข้อมือแทนใจด้วยนะ ละแอบยิ้มด้วยอ่ะะ ยังไงเซฮุนนนน ยังไงงงง ให้โอกาสพี่เขาได้แล้วววว >< พี่ลู่กับแบคก็ค่อยๆพัฒนาอ่ะดิ อยากรูจริงๆนะเนี่ยเกิดอะไรขึ้นระหว่างชานยอลกับแบคฮยอน เฮ้อออ
    #492
    0
  5. #453 Think_out (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 01:21
    แข้งพี่ก้ใช่ที่นะลู่หาน 555
    #453
    0
  6. #265 Aegyoo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 22:27
    พี่ชานชอบน้องฮุนเหรอ...พี่จงอินสู้ๆนะน้องฮุนต้องใจอ่อนมั่งแหละ เนอะ อดีตของชานแบคนี่ยังไงง คู่ลู่แบคน่ารัก ><
    #265
    0
  7. #244 fujikozung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 21:19
    นั่นนน ยังมีกดหัวน้องเข้าไปอีก อิพี่จงอินคนหื่นนนนน

    น้องฮุนเริ่มชอบพี่จงอินแล้วใช่มะ
    #244
    0
  8. #235 faah (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 11:43
    ทำตัวเป็นผู้ใหญ่สักวันมันจะตายช่ไหมพี่ลู่ฮาน เอ่อ ค่ะพี่ปี6
    #235
    0
  9. #218 •Seoraemon• (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 23:02
    โอ๊ยเบื่อจิ้มลิ้มกะหน้าแข้งทองอ่ะ สวีทละเกินนนนนนนนน ชักจะเกินหน้าเกินตาพระเอกนางเอก5555555

    คู่นั้นแค่ใส่ข้อมือให้กันนี่ก็เขินละแกกกกก ฮุนคนแมนยิ้มทำไมน้าาาา คิดซิคิด ยิ้มทำไมน้าาาา >///<
    #218
    0
  10. #216 kainim (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 14:56
    ฟินนนนจูบไคฮุนนนนนน><

    จูบอีกนะ อิอิ555555

    อร้ายยยยยยเขินนนนนนน
    #216
    0
  11. #215 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 14:35
    ไคฮุน!!!! โอกาสทองเลยสินะจงอิน
    ล็อคคอน้อง จูบต่อ กรี๊ดดดดดดดด
    ให้สร้อยข้อมือกันด้วย แถมขู่ไม่ให้ถอดงี้ด้วยอ่ะ ><
    นึกว่าชานแบคจบไม่ค่อยเคลียร์ แต่เพื่อนมากกว่าสินะที่ไม่เคลียร์
    ลู่แบค พออยู่กันสองคนนี้แบคมุ้งมิ้งขึ้นทันทีเลยนะ
    #215
    0
  12. #205 LOMO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 16:52
    หัวใจมันจะละลายยยยยยยย อร้ายยยยย คนแมนไม่เอาเอาปากคนแมนวุ้ยย
    จงอินนาเอาเลยลูกเอาเลยยยยย >O<
    #205
    0
  13. #202 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 13:25
    น้องเคลิ้มจูบพี่ไค 
    #202
    0
  14. #200 babybear :) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 12:42
    โอ๊ยน่ารักกกกกกเขินอ่ะเขินนนนน
    สงสารเทาแต่เราเชียร์พี่ไค555
    #200
    0
  15. #198 Mi_Seon16 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 09:46
    อยากรูเหตุผลของชานยอลง่ะ -.- หรืแนางจะเป็รผู้เวียสละจริมๆ
    #198
    0
  16. #197 - woonsx. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 08:42
    -///- พี่จงอินสอยน้อฃงบ่อยๆนะ
    #197
    0
  17. #196 •Seoraemon• (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 04:05
    งืมๆ มันมีแววเศร้าๆ แต่ไรท์เตอร์บอกไม่ดราม่าก็ตามนั้น 5555555555

    ฮุนจะถีบมั้ยไม่รู้ แต่นี่เขินไปเรียบร้อยละ ปูเสื่อรอฉากสวีท อุอิ ><
    #196
    0