{fic exo} คนแมน (kaihun)

ตอนที่ 10 : nine -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    1 มิ.ย. 57




Nine

 

                “จิ้มลิ้มขอน้ำให้พี่หน่อยยยยยยยยย !!!

                “จิ้มลิ้มพี่จับช้อนไม่ไหวมาป้อนหน่อย !!!

                “จิ้มลิ้ม !@#$$%%^^&$#@

                หลังจากที่แยกกับเพื่อนแล้วแบคฮยอนก็ต้องมาดูแลรุ่นน้องบางคนที่กำลังป่วยแต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะโอเคหมดยกเว้นก็แต่ลู่หานที่ยังแหกปากเรียกเขาตั้งแต่เช้าไม่ยอมหยุดไม่รู้ว่าไม่สบายหรือหง่อยแดกกันแน่ไม่ยอมทำอะไรด้วยตัวเองสักอย่าง

                “หยุดเรียกสักทีเหอะรำคาญ !

            “พี่ป่วยอยู่นะทำไมพูดแบบนี้” แกล้งเบะปากให้อีกคนเห็นใจ

                “ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวหมอก็มาฉีดยาให้ละ นอนพักก็หายแล้ว”

                “หมอ ? ไม่เอา !!!!!! ไม่ฉีดไม่ไม่ไม่ !!! อยู่ๆลู่หานก็ดิ้นไปมาบนเตียงเหมือนเด็กทำท่าจะวิ่งออกไปแต่ก็โดนแบคฮยอนกันทางไว้แล้วจับกดไหล่ให้นั่งอยู่บนเตียงตามเดิม

                “พี่จะไปไหน รอหมอมาก่อนเดี๋ยวฉีดยาจะได้หายไง”

                “ไม่ฉีดได้ไหมอ่ะ .. เค้ากลัวเข็ม” สารภาพออกมาแบบไม่อายทำเอารุ่นน้องที่อยู่ในห้องสองสามคนถึงกับแอบอมยิ้ม

                “กลัวอะไรไม่เข้าท่าเห็นเรื่องอื่นซ่าดีนัก ดีให้หมอฉีดจะได้หาย !

            “แบคฮยอนพี่กลัวจริงๆนะ...” เงยหน้าขึ้นสบตาอีกคนอย่างอ้อนวอน

                “อะ...ไรไม่ต้องมาทำหน้าแบนี้เลยนะเดี๋ยวอยู่เป็นเพื่อน”

                “เปลี่ยนจากเพื่อนเป็นเมียได้ไหม”

                ป้าบ !

                มือเล็กยกขึ้นตบหัวคนเป็นพี่อย่างลืมตัวแต่ก็สมควรแล้วหน้าซีดเป็นไก่ต้มแล้วยังจะมาเล่นบ้าบออะไรอีก ลู่หานนี่มันเคยเข้าใจคำว่าความจริงจังบ้างไหม ..

                “ตีหัวพี่แบบนี้ถ้าเยี่ยวรดที่นอนขึ้นมาทำไง !

             “โตเป็นควายถ้ายังเยี่ยวรดที่นอนก็เอาเถอะ นั่นไงหมอว่าแล้ว..”

                พอได้ยินคำว่าหมอลู่หานก็รวบเอวคนตัวเล็กเข้ามากอดแล้วซุกหน้าไว้กับหน้าท้องของอีกคนทำเอาแบคฮยอนถึงกับทำหน้าไม่ถูกส่วนคุณหมอคนสวยก็ได้แต่ยืนมองด้วยใบหน้ายิ้มแย้มราวกับว่ายินดีมากที่ได้เห็นภาพผู้ชายกอดกัน

                “ไม่เอาไม่ฉีด ว๊ากกกกกกกกกกก”

                แค่เอาสำลีแตะแขนลู่หานก็ร้องออกมาเสียงดังจนรุ่นน้องที่นั่งกลั้นขำอยู่นานถึงกับทนไม่ไหวระเบิดหัวเราะออกมาลั่นห้อง คนเป็นพี่ยกเท้าขึ้นกลางอากาศส่งไปแทนคาดโทษแต่ละคนเอาไว้

                “ทีกับน้องอ่ะเก่งจังกะอีแค่เข็มอันเดียวร้องจะเป็นจะตาย” แบคฮยอนบ่นแต่ก็ยอมให้ลู่หานกอดอยู่อย่างนั้น

                “มันไม่เหมือนกัน หมออออออออออออ ไม่พร้อมอ่ะ” ลู่หานเบ้หน้าใส่คุณหมอคนสวย

                “ฮ่าๆ พวกมึงเอาไอโฟนมาถ่ายดิ๊ ฮ่าๆๆๆ”

แบคฮยอนถึงกับหัวเราะลั่นพร้อมกับส่งไอโฟนให้รุ่นน้องถ่ายเอาไว้ล้อลู่หานเล่นหลังจากนี้

 



                กิจกรรมในตอนเช้าก็ไม่มีอะไรมากนอกจากทาสีบูรณะซ่อมแซมโรงเรียนให้ดูมีสีสันมากกว่าเดิม เด็กๆที่นี่น่ารักและเข้ากันได้กับนักศึกษาทุกคน คิมจงอินกำลังลงมือวาดภาพกากๆของตัวเองฝากเอาไว้บนผนังกำแพง

“พี่ชายๆ พี่วาดตัวอะไรอ่ะ” เด็กคนแรกพูดขึ้น

“เหมือนผีเลยฮะ” เด็กที่ยืนข้างๆกันพูดต่อ

ไอ้เด็กพวกนี้ กูวาดเซฮุนแฟนกูเว้ย !

“วาดแฟนพี่เอง น่ารักไหม ?”

“แต่นี่มันผู้ชายนะ”

“พี่เป็นตุ๊ดเหรอฮะ ?”

คำถามที่ดังออกมาจากปากทำเอาคิมจงอินถึงกับต้องหันหน้ามามองไอ้เด็กแฝดสองคนที่กำลังกวนใจเขาอยู่ เด็กน้อยสองคนกำลังส่งยิ้มน่ารักน่าเอ็นดูมาให้เขา

“ไม่ได้เป็นครับ ไหนเข้ามาใกล้ๆพี่สิตัวแสบ”

“พี่เรียกไก่หรือไข่ฮะ”

“เรียกทั้งคู่นั่นแหละ”

แล้วเด็กสองคนก็วิ่งมาหาจงอินไม่ต้องรอให้คนเป็นพี่บอกโดดขึ้นไปนั่งบนตักแล้วกอดเอาไว้อย่างน่ารักจนนักศึกษาที่เดินผ่านไปผ่านมาอดแซวไม่ได้ว่ามาค่ายไม่กี่คืนก็ได้ลูกแฝดซะแล้ว

“พี่สุดหล่อชื่ออะไรฮะ”

“ชื่อจงอินครับแล้วเราสองคนล่ะ คนไหนไก่คนไหนไข่”

“คนนี้ไก่ครับ”

“คนนี้ไข่ครับ”

เอาตรงๆก็จำไม่ได้หรอกแต่เด็กมันตั้งใจบอกก็ต้องพยักหน้าเข้าใจ ไก่กับไข่ยึดตัวจงอินเอาไว้ไม่ยอมให้เขาทำอะไรต่อเล่าเรื่องราวนิทานแบบเด็กๆให้คนเป็นพี่ฟัง

“ไก่กับไข่ครับคุณแม่เรียกไปกินข้าว”

เสียงที่ดังขึ้นจากด้านหลังเป็นเสียงของเซฮุนไม่ผิดแน่เด็กแฝดทั้งสองคนรีบกระโดดลงจากตักแล้ววิ่งหายเข้าไปในบ้านของตัวเองทิ้งให้คนสองอยู่ด้วยกันตามลำพังตั้งแต่เช้าแล้วเซฮุนก็ไม่เห็นจงอินเลยพยายามมองหาแล้วก็ไม่เจอกะว่าจะมาขอบคุณที่ช่วยเขาไว้เมื่อวาน

“เอ่อ...คือผมจะมาขอบคุณพี่เรื่องเมื่อวาน”

“อืมไม่เป็นไร กูเต็มใจช่วยมึงอยู่แล้ว”

“พี่วาดอะไรอยู่ให้ผมช่วยไหม ?”

 คนร่างบางเดินกระเผลกไปหาแต่เพราะก้าวเท้าผิดจังหวะก็เลยทำให้เกือบล้มแต่โชคดีที่คนเป็นพี่เข้ามารับเอาไว้ได้ทันแล้วพาไปนั่งที่เก้าอี้แทน

เข้าบทนี้ให้กูอีกแล้ว !

“ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวขามึงเป็นอะไรขึ้นมาอีก”

“ผมใช้มือวาด”

ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเด็กคนนี้จะต้องดื้อกับเขาตลอดจงอินถอนหายใจก่อนจะส่งอุปกรณ์วาดผนังกำแพงให้คนร่างบางวาดรูปต่อส่วนตัวเขาเองก็หาที่นั่งตรงต้นไม้แถวนั้นแทน

“นี่มึงทายาหรือยัง ?”

“ยังครับ” ตอบทั้งที่ไม่ได้มองหน้าคนถาม

จงอินลุกขึ้นเดินหายเข้าไปในบ้านแล้วออกมาพร้อมกับยานวดข้อเท้าที่ใช้ทาให้เซฮุนเมื่อวาน เซฮุนหันมามองคนเป็นพี่ที่จู่ๆก็นั่งลงกับพื้น

“ส่งเท้ามาสิเดี๋ยวกูทาให้”

“ไม่ต้องก็ได้เดี๋ยวให้ไอ้เทาทาให้”

“เหอะหน่า..”

จงอินวางเท้าเซฮุนไว้บนตักก่อนจะบีบยาลงไปตรงข้อเท้าที่มีรอยช้ำแล้วนวดอย่างเบามือ เซฮุนไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกแปลกๆแบบนี้ทั้งที่เมื่อก่อนก็ไม่เคยเป็น เวลาผ่านไปเนิ่นนานที่ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบจนคนเป็นพี่เริ่มเปิดบทสนทนาอีกครั้ง

“ไม่ค่อยบวมมากแล้วแต่อย่าเดินมากเดี๋ยวมันจะอักเสบ” จากนั้นก็ก้มลงเป่าตรงข้อเท้าน้องเบาๆ

เซฮุนถึงกับค้างพูดอะไรไม่ออกเพราะไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเขาเลยสักครั้งตั้งแต่เกิดมาแล้วคิมจงอินเป็นใครกันทำไมถึงต้องทำดีกับเขาถึงขนาดนี้..

“ทำไมหน้าแดงอย่าบอกว่ามึงป่วยนะ -_-

“ไม่ๆ สงสัยอากาศมันร้อนมั้งพี่”

“ยี่สิบองศานี่ร้อนตรงไหนวะ...สีเปื้อนหน้ามึงอ่ะเดี๋ยวกูเช็ดให้” ว่าแล้วก็ใช้นิ้วโป้งลูบตรงโหนกแก้มเบาๆ

“เอ่อ.....”

“เสร็จแล้ว อยู่นี่ไปก่อนนะเดี๋ยวหาอะไรมาให้กิน” แล้วคิมจงอินก็เดินหายเข้าไปในบ้านอีกครั้ง

คือก็ไม่ไรนะแต่มือข้างที่เช็ดหน้าเมื่อกี้มันคือข้างเดียวกันกับที่ใช้นวดตีนให้เมื่อกี้อ่ะ ........


 

หลังจากทานอาหารเย็นกันเสร็จเรียบร้อยแล้ววันนี้คิมจงอินก็เลยจัดกิจกรรมรอบกองไฟเป็นกิจกรรมสุดท้ายใครอยากจะเข้าร่วมก็ได้หรือใครอยากจะนอนก็เชิญเอาที่สบายแน่นอนว่าแกนนำในการแสดงครั้งนี้ต้องเป็นบยอนแบคฮยอนและที่พิเศษกว่านั้นคือการเข้าร่วมฟีทเจอริงโดยโดคยองซู

“เจ้าที่แรง อ๊าวววว จ้องแย่งซีน อ๊าวววว” แบคฮยอง

“เท้าเอววีน อ๊าววว ตาเขียวปั้ด อ๊าวววว” คยองซู

“ดุครับดุ แถมหึงสู้ฟัด ก็เลยเลิกแลกหมัดกับเจ๊” แบคฮยอนและคยองซู

การแสดงเปิดงานของแบคฮยอนและคยองซูเรียกเสียงหัวเราะเฮฮาได้จากทุกคนเป็นอย่างดีเพราะหลายคนไม่คิดว่าคนอย่างรุ่นพี่คยองซูจะมีมุมแบบนี้กับเขาด้วย

“แบคฮยอนๆ ท่าปิดสวิตต์ไฟๆ คยองซูมึงด้วยไปเลยต้นไม้คนละต้น” จงอินช่วยยุอีกแรง

                ณ เวลานี้คำว่าอายอยู่ห่างไกลมากจนทั้งคู่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นเต้นตามแรงยุของเพื่อนและรุ่นน้องกันจนเอวแทบหักนี่ถ้าไม่ติดว่าเวลามีน้อยก็คงจัดอีกสักสองสามเพลง

                “กลับมอไปพวกมึงได้สวัสดีโซเชียลแคมกันแน่ 55555555555555555555

                จงอินหัวเราะแทบจะลงไปนอนกับพื้นกับท่าเต้นสุดเฟี้ยวของเพื่อนทั้งสองคน ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาก็เพิ่งจะเคยเห็นคยองซูเต้นจริงจังขนาดนี้แล้วยิ่งทำหน้านิ่งๆตอนเต้นก็ยิ่งแล้วใหญ่

                “พี่ลู่มึงไม่จัดสักเพลงอ่อ ?”

                “ไม่ล่ะกูขอบายเห็นแบคฮยอนเต้นแล้วกูยอม”

                “โดนหมอฉีดตูดมาก็บอก”

                “เขาฉีดแขนกูก็พอ แล้วนี่เด็กบะหมี่มึงไปไหนวะ ?”

                “ไม่รู้เหมือนกันสงสัยไม่อยากมาร่วมงานด้วยมั้ง”

                “ไม่อยากห่าไรโน่นนั่งอยู่กับไอ้ชานยอลโน่น เหอะ !

            “ขึ้นเลยกูขึ้นเลย มึงเอาบทพระเอกไปเลยไป ..” ปากิ่งไม้ที่อยู่ในมือใส่แบคฮยอนอย่างหงุดหงิด

                “อ่าวมึงอยากเต้นอ่อ ? โชว์บัลเล่ต์หน่อยไหมได้ข่าวคุณหญิงแม่ส่งไปเรียนตอนปอสาม”

                “ไม่เอาไอ้สัด วิศวะโชว์แล้วมึงก็เรียกสถาปัตย์มาบ้างดิ”

                จบคำพูดของจงอินแบคฮยอนก็รู้ตัวทันทีว่าเขาควรจะเรียกใครออกมาดี หันไปมองเซฮุนที่นั่งข้างชานยอลก่อนจะยิ้มกกรุ่มกริ่ม

                “โอเซฮุน..ลุกขึ้นมา ไหนโชว์ความสามารถของเดือนสถาปัตย์หน่อยดิ๊”

                “เห้ยไม่เอาพี่ผมเต้นไม่เป็น”

                “ไม่เป็นอะไรวันงานเลี้ยงยังเต้นคู่กับพี่อยู่เลย มาๆ”

                คนเป็นน้องก็เลยต้องออกมาตามเสียงเรียกที่ดังขึ้นเรื่อยๆแต่พอเพลงขึ้นมาจริงๆก็ทำได้แค่ยืนเกาหัวแลบลิ้นเลียริมฝีปากด้วยความขลาดอายตอนเมากับไม่เมาความรู้สึกมันต่างกันนะ..

                “ไม่ได้ให้มายืนเกาหัวนะ ควีโยมีก็ได้อ่ะ !”

                “ผมทำไม่เป็นพี่ ไม่เอา ๆ”

                “เอาหน่า..ทุกคนร้องเพลง”

                พอโดนเรียกร้องมากๆก็จำต้องทำท่าตามที่เคยเห็นเพื่อนในมอทำกันมันไม่ได้ดูตลกเลยสักนิดมันออกมาน่ารักมากจนทุกคนตาวาวแต่มีใครบางคนที่กำลังไม่พอใจแบบสุดๆอยู่ในมุมมืด

                “พอๆๆๆคนอื่นบ้างเซฮุนมึงไปนั่งได้และ !!

            “โหยไรวะพี่จงอินขี้หวงอ่ะ”

                “เออใช่ๆ ขี้หวงว่ะ วุ้วๆๆๆ ว๊ากกกกก !!!” จงอินหยิบกิ่งไม้ปาใส่รุ่นน้อง

                “หุบปากไปเลย ทีนี้มีใครอยากแสดงหรือออกมาพูดอะไรอีกไหม ?”

                “ผมครับ !

            แล้วรุ่นน้องคนหนึ่งก็ยืนขึ้นเดินไปทางคยองซูที่กำลังนั่งกินขนมอยู่ คนตัวเล็กตกใจที่จู่ๆก็โดนลากให้ออกมายืนตรงกลางที่มีกองไฟอยู่ข้างๆ เด็กคนนั้นกุมมือคยองซูเอาไว้แล้ววางแนบที่หัวใจ

                “ผมชอบพี่คยองซูครับ !!!” เหมือนทุกอย่างหยุดนิ่งไปชั่วขณะแต่แล้วใครบางคนก็เดินออกมา

                ป้าบ !!

            “เจ็บยันไส้ติ่งอ่ะกูพูดเลย” ลู่หานลูบหัวตัวเองแล้วพูดขึ้นเพราะตัวเขาเองก็โดนไปเมื่อเช้า

                “ไอ้เด็กนี่เขาไม่ได้ให้มึงออกมาสารภาพรัก จะจีบเพื่อนกูต้องมีแบล็คการ์ดเว้ย !

                “โห....พี่แบคหวงเพื่อนว่ะนี่จะแบคโด้กันป่ะเนี๊ย แหน่ะ !

                “ไม่ใช่โว้ยยยยย !!! แล้วก็ไล่เด็กคนนั้นให้กลับไปนั่งที่เดิม

                พอเริ่มดึกคนก็ยิ่งน้อยลงเรื่อยๆแต่พอไล่ให้ไปนอนทั้งหมดพวกที่ยังอยู่ก็ไม่ยอมเพลงก็ร้องจนจะหมดประเทศกันอยู่แล้วโชคดีนะที่สนามตรงนี้มันห่างไกลจากหมู่บ้านมากพอสมควรไม่อย่างนั้นพวกชาวบ้านคงออกมาด่าแล้วแต่ก็ต้องขอบคุณแบคฮยอนนะที่คิดเกมขึ้นมาจนในที่สุดตัวเขาก็ได้มานั่งข้างน้องส่วนลู่หานได้ไปนั่งแทนที่น้อง

                “พี่เรามาเล่าเรื่องผีกัน !

            “ไม่เอากูกลัว ! แบคฮยอนพูดขึ้นคนแรกแต่ทำให้ใครหลายคนโล่งอก

                “กลัวไรพี่ ผมมีเรื่องเล่าเยอะแยะเลย”

                รุ่นน้องไม่ได้สนใจคำห้ามของรุ่นพี่เลยสักนิดพอเห็นแบคฮยอนเบะหน้าลู่หานก็เลยเรียกไปนั่งข้างๆและคยองซูก็ขยับมาใกล้แบคฮยอนแทบจะทันทีกอดแขนเพื่อนสนิทเอาไว้แน่น

                “กลัวเหรอจิ้มลิ้ม ?”

                “อื้อ..”

ลู่หานส่งยิ้มให้คนน่ารักก่อนจะวาดแขนโอบไหล่เล็กของแบคฮยอนให้แนบชิดเข้ามาใกล้ส่วนคยองซูก็ซบไหล่แบคฮยอนอีกทีและที่สำคัญลืมไม่ได้เลยคือการหันไปยักคิ้วใส่ปาร์คชานยอลที่นั่งเงียบอยู่อีกข้าง

ส่วนฝั่งจงอินก็มีแค่เซฮุนกับน้องในคณะอีกสองสามคนที่กำลังนั่งกอดกันกลมเขารู้สึกได้ว่าคนร่างบางค่อยๆเบียดตัวเข้ามาเรื่อยๆเมื่อมีลมพัดผ่านเวลาผ่านไปหลายนาทีทุกอย่างก็เริ่มตกอยู่ในความเงียบมีเพียงเสียงคนเล่าเท่านั้นที่ยังคงดังอยู่ ไม่นานจงอินก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ทิ้งน้ำหนักลงมาบนไหล่ โอเซฮุนหลับไปเรียบร้อยแล้วก็กำลังพิงไหล่เขาอยู่เมื่อได้โอกาสคนเป็นพี่ก็โอบไหล่น้องแล้วลูบที่ผมเบาๆ

กลัวจนถึงขนาดต้องหนีหลับไปก่อนเลยเหรอวะ !

ตอนนี้เรื่องเล่าของรุ่นน้องไม่ได้เข้ามาในหัวของจงอินอีกต่อไปเพราะคนข้างกายน่าสนใจกว่า กลุ่มผมนุ่มกำลังทำให้คิมจงอินสติแตกแอบสูดดมตั้งหลายครั้งโดยที่ไม่รู้เลยว่ามีรุ่นน้องที่ทำหน้าที่ถ่ายรูปกำลังเล็งมาที่พวกเขาสองคนอยู่พอนึกไปแล้วกว่าจะได้มาค่ายนี้จงอินก็ลงทุนลงแรงไปเยอะเลยนะแต่พอได้มาอยู่กับน้องแบบนี้ก็คุ้มแล้ว

 

 

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการออกค่ายแล้วพรุ่งนี้เช้าทุกคนก็ต้องเดินทางกลับตอนนี้โรงเรียนที่สร้างให้น้องได้บูรณะเสร็จเรียบร้อยแล้วทุกคนก็เลยอยากจะไปเล่นน้ำตกกันแถวๆนั้นก่อนที่จะกลับไปทำงานหัวหมุนกันที่มหาลัยที่จากมาก

“พี่จงอินไก่อยากเล่น..เล่นน้ำฮะ”

“พะ..พี่เซฮุนไข่อยาก..อยากเล่นน้ำฮะ”

เด็กแฝดสองคนวิ่งไปหาเซฮุนและจงอินที่นั่งอยู่ไม่ไกลกันมากทั้งสองคนมองหน้ากันก่อนจะหันมาพยักหน้าให้เด็กแฝดที่กำลังกระตุกเสื้อยืดของเขาอยู่

“มึงว่ายน้ำเป็นใช่ไหม ?”

“ไม่อ่ะ”

“งั้นพาน้องเล็กแถวๆนั้นแล้วกัน” พูดแล้วก็เดินนำไป

จงอินเริ่มลงไปก่อนเพื่อสำรวจว่าแถวนั้นปลอดภัยจริงๆจากนั้นก็หันหลังกลับมารับไก่แฝดคนพี่ให้ลงมาแล้วยื่นมือส่งกลับไปอีกทีให้เซฮุนที่กำลังอุ้มไข่แฝดคนน้องอยู่ถึงแม้ว่าจะมีท่าทีลังเลอยู่บ้างแต่สุดท้ายก็ยอมส่งมือตัวเองไปให้อีกคนจับเพราะถ้าพลาดมาคนเจ็บตัวไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว

“พี่..พี่เซฮุนกับพี่จงอินเป็นแฟนกันใช่ไหมฮะ” อยู่ๆไก่ที่นั่งอยู่บนตักจงอินก็ถามขึ้น

“ใครบอกไก่ครับ ?” เซฮุนมองหน้าจงอินจากนั้นก็มองลงไปถามน้อง

“พี่..พี่จงอินวาดรูปพี่เซฮุนอยู่ข้างโรงเรียน..ฮะ พี่จงอินบอกว่านี่เป็นแฟนเขา” ไข่เงยหน้าขึ้นตอบแทน

เซฮุนมองคนตรงหน้าอย่างคาดโทษก่อนจะหันไปยิ้มให้เด็กทั้งสองคนแต่ก็ไม่ได้ตอบคำถามหรือปฏิเสธอะไร ทำเอาคนเป็นพี่ถึงกับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

“มึงดูไอ้ไคดิ อยู่กับน้องนี่มุ้งมิ้งมากไอ้ห่า” แบคฮยอนเบะปากใส่

“เออเอาหน่าความสุขของมันนานๆทีน้องมันจะใจดีนะเว้ย”

“จิ้มลิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมม !!!

“นั่นไงแฟนมึงมาแล้ว” คยองซูพูดพร้อมกับชี้ไปทางที่ลู่หานกำลังวิ่งมา

“ไม่ใช่ !!

“พี่ฝากของหน่อยดิเดี๋ยวลงไปเล่นน้ำ ไปเล่นด้วยกันไหม ?” ลู่หานถอดเสื้อออกพร้อมกับสร้อยรูปตัวแอลให้อีกคน

“ไม่เอาอ่ะน้ำลึก เห้ยจะถอดเสื้อทำไมใส่ไปเลยนะ”

“ไม่มีเสื้อใส่แล้ว” พูดแล้วก็หยิบสร้อยประจำตัวของตัวเองให้อีกคนใส่เอาไว้

“เดี๋ยวหาเสื้อให้ใส่ไม่ต้องถอดถ้าไม่ยอมก็ไม่ต้องลง !

“หวงก็บอกมาเถอะ ฮ่าๆพี่ไปและนะคิดถึงก็ลงไปได้เดี๋ยวอุ้มลงไปเอง”

ใส่เสื้อเข้าเหมือนเดิมจากนั้นก็หยิกแก้มนิ่มๆของคนตัวเล็กกว่าเล่นแล้วก็วิ่งลงน้ำก่อนที่จะโดนถีบลงไปแทน แบคฮยอนยืนยิ้มแล้วลูบสร้อยที่ลู่หานสวมให้

“ไม่ใช่แฟนแต่ใส่สร้อยของเขา ก็นะคนเรา”

“อย่าให้เห็นว่าสร้อยรูปตัวเคไปอยู่ในคอหนุ่มแบล็คการ์ดก็แล้วกัน..”

 

 

 

หลังจากกลับมาที่ค่ายก็ต้องสะส่างงานที่รออยู่และการสอบที่ใกล้เข้ามาจงอินยังคงไปช่วยงานร้านบะหมี่โอหลังจากเลิกเรียนทุกวันจนตอนนี้ป๊าของเซฮุนแทบจะให้กินฟรีอยู่แล้วแต่ก็มีเรื่องดีเกิดขึ้นเพราะเซฮุนเริ่มคุยกับเขามากขึ้นกว่าเดิมถึงแม้ว่าบางทีจะสนใจเพื่อนสนิทมากกว่าก็เถอะ

“วันนี้ไปกินข้าวบ้านคยองซูกับกูป่ะ ?” แบคฮยอนถามขึ้น

“ไม่อ่ะวันนี้กูจะไปร้านบะหมี่โอ”

“แดกบะหมี่ทุกวันนี่ถามจริงน้องเขามีใจให้มึงบ้างป่ะ”

“มีดิน้องคุยกับกูดีขึ้นแล้วนะเว้ยเมื่อวานทำบะหมี่ให้กูกินด้วย”

“น้องตั้งใจทำให้ ?”

“พ่อเขาใช้อ่ะ”

“ถุ้ย !

“เชี่ยแบค มึงไปไกลๆกูเลยไป ไอ้พี่ลู่มารับมึงแล้ว”

“เออไปก็ได้ขอให้โชคดีนะมึง”

ว่าแล้วก็วิ่งไปหาคนที่ยืนรออยู่ ลู่หานยกมือโบกลาจงอินแล้วก็เดินโอบไหล่แบคฮยอนออกไปส่วนคิมจงอินก็ทำได้แค่เก็บหนังสือลงกระเป๋าเงียบๆเตรียมไปช่วยป๊าเซฮุนเปิดร้าน

พอเห็นพี่ลู่หานได้กอดแบคฮยอนแบบนั้นมันก็น่าอิจฉานะครับ

ผมเองก็อยากจะทำแบบนั้นกับน้องบ้างแต่เอาเถอะผมจะไม่ยอมแพ้

ตอนนี้ขอตัวไปหาน้องก่อนนะครับ คิดถึงคนแมนของผมจะแย่แล้ว ..

 

_____________________________________________



มาเข้าโหมดนี้กันบ้างนี่คิดให้ฮาไม่ออกแล้ว
เอาใจช่วยพี่จงอินกันดีกว่า
5555555555555555555555555555555555555

#ฟิคคนแมน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

858 ความคิดเห็น

  1. #833 mook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 09:33
    โถ่พี่ไคน้องฮุนกำลังจะเขินแกอยู่แล้วเชียว ดันมาหลุดก็ตรงที่น้องบอกว่ามือข้างนั้นใช้นวดเท้ามาเนี้ยแหละ55555
    #833
    0
  2. #695 Plub'Ploy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 14:46
    อ่านทีนี่ลุ้นให้เซฮุนใจอ่อนที เชียร์สุด สู้ๆนะแกรร
    #695
    0
  3. #490 HyperzIndy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 01:32
    จงอินโมเมวาดรูปเซฮุนละบอกเป็นแฟน แหน่ะๆ แต่พอน้องรู้ก็ไมไ่ด้ปฏิเสธนะ ยังไงๆนี่น่าสงสัยกว่า 55555 เซฮุนเริ่มเปิดใจรึยังน้าา คนเป้นพี่จีบจนไม่รู้จะจีบยังไงละนะ ระวังจะท้อซะก่อนน้าาา แบคกับพี่ลู่คือตกลงปลงใจกันแล้วใช่ป่ะๆฮี่ๆ แล้วหนุ่มแบล๊คการ์ดคนที่ว่าคือใครกันน้าคยองงงงง 0.0
    #490
    0
  4. #451 Think_out (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 01:03
    พยายามเข้าจงอิน
    #451
    0
  5. #433 hankyusoo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 20:11
    โอ๊ะโอ หายใจติดขัด จูบเลย
    #433
    0
  6. #394 ลาสสึโรมีโอ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 02:11
    เอ้านี่มัน โฮโด้ 55555555555
    #394
    0
  7. #232 faah (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 11:42
    เจ็บยันไส้ติ่งอ่ะกูพูดเลย

    ชอบลู่มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #232
    0
  8. #213 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 14:15
    พี่ปีหก กลัวเข็มขนาดนั้นเลยอ่อ 55555
    มีสวงสวีทกันนะ ลู่แบค แบคหวงด้วยพอพี่ลู่ถอดเสื้อ
    ไ่กับไข่ เหมือนตัวชงอ่ะ ชงไคฮุนรัวๆๆๆ
    ตอนฟังเรื่องผี จงอืนฟินมากเลยอ่ะดิ น้องซบ งือออ
    #213
    0
  9. #201 babybear :) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 12:43
    ลู่หานน่ารัก ชอบลู่แบคอ่ะ ><
    #201
    0
  10. #194 •Seoraemon• (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 03:46
    ใกล้แล้วพี่ดำ สู้!! หมั่นไส้จิ้มลิ้มกะคนแก่อ่ะ อะไรมากมาย 55555555555555555
    #194
    0
  11. #175 Aegyoo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 10:03
    พี่จงอินสู้ๆน้าาาาา ไม่ท้อน้าาาาา น้องกำลัง้ปิดใจให้พี่แล้ว -////-คู่ลู่แบคน่ารักง่ะ มีโอบไหล่กันอีก
    #175
    0
  12. #171 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 12:35
    ครอบครัว พ่อแม่ลูกหรอ พ่อไค แม่ฮุน แฝดป่วนไก่ไข่
    #171
    0
  13. #160 LOMO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 22:16
    ไค .. .อย่ามนม อย่ามโน ท่องนะโมไว้เลยยยย
    เอิ๊กกกกกก
    #160
    0
  14. #159 fujikozung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 16:57
    เด็กไก่กับไข่ดีมากกกที่บอกฮุนแบบนั้น555 ฮุนจะได้รุว่าจงอินจริงจัง

    ฮุนเริ่มคุยดีๆๆกับพี่เขาแล้ว
    #159
    0
  15. #158 satarpark (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 07:28
    เขินลู่แบค5555555 อ่านละมันวูบๆ
    #158
    0
  16. #156 $EkAi-/:;( (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 22:21
    เกือบดีละ จงอินอะนิสัย555555555555555555
    #156
    0
  17. #155 LOMO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 21:54
    ฉันจะฟินหรือฉันจะฮาดี ?

    ไก่ ดูหน้าฮุนด้วย 555555555555
    #155
    0
  18. #154 kainim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 19:27
    โอ๊ยยยยยยเขินนนนน

    ฟินนนนนน

    ถึงน้องเซจะบอกว่าตัวเองแมน แต่ในสายตาคนอ่านคนนี้ก็มองว่าไม่แมนอยู่ดี

    555555><

    เซฮุนจงใจอ่อนให้พี่จงอินเร็วๆน้าาาา
    #154
    0
  19. #153 Mi_Seon16 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 18:10
    ทีแรกจะเขินนะ มาเจอประโยคนั้นสตั้นไปสิบวิ- - 555555555555555555555555555
    #153
    0
  20. #152 +_+หญิงนุ้ย+_+ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 17:15
    แอบจะละมุนล่ะ ถ้าไม่ติดตรงเซฮุนทักว่าเป็นมือข้างเดียวกับใช้นวดตรีน 

    555555555555555555 ติดตามน้าาา รอๆๆ
    #152
    0