BLACK SUIT (HUNHAN)

ตอนที่ 5 : 04 : MASTER B

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    6 ก.พ. 57























04

MASTER B


 

 

 

 

     

                ลู่หานเบิกตาโพลง รีบยกปืนขึ้นมาเล็งไปยังผู้ชายที่ยืนจ่อปืนอยู่ด้านหลังเซฮุน มันรวดเร็วเสียจนเขาไม่ทันได้ตั้งตัว ลู่หานเพ่งมองดูผู้ชายที่มีผมเทาแสมน้ำตาลใส่สูทดำคนนั้น นั่นไม่ใช่ชเวซึงโฮ ลู่หานคิด เขาค่อนข้างแน่ใจพอสมควร ใบหน้าที่ติดหวานค่อนไปทางผู้หญิงแบบนั้นไม่ใช่ชเวซึงโฮแน่นอน

 

 

            “รีบๆ ฆ่ามันสิ
 

 

                อีฮวาพูดขึ้น แค่นยิ้มอย่างสะใจให้กับลู่หานราวกับทั้งหมดนี่คือแผนทั้งหมดที่ได้วางไว้ ผู้ชายคนนั้นยกยิ้ม ยังคงเล็งปลายกระบอกปืนไปทางเซฮุนขณะที่เดินมาข้างหน้าเรื่อยๆ  จนกระทั่งหยุดตรงหน้าอีฮวา

 

 

            ฆ่ามัน?ผู้ชายคนนั้นถามขึ้น ยังคงจ้องไปทางเซฮุน

 

 

            อีฮวายังคงมีเลือดไหลซึมตามมุมปาก กัดฟันพูดอย่างตะกุกตะกัก ตามแผนที่ได้ตกลงกันไว้

 

 

            “รีบเหรอครับ?ผู้ชายคนนั้นถามขึ้น ลู่หานเห็นความผิดปกติในกริยานั้น แปลก... ลู่หานคิด ยังคงจ้องมองไปทางผู้ชายใส่สูทสีดำคนนั้นอย่างไม่วางตา นี่เป็นการล้อเล่นให้ตายใจหรืออะไรกันแน่? ลู่หานเหลือบสายตามองไปทางเซฮุน เซฮุนไม่ได้มีทีท่ากลัวเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งดูเหมือนว่าริมฝีปากที่ได้รูปนั้นจะติดยิ้มที่มุมปากหน่อยๆ เสียด้วยซ้ำ แปลก... ลู่หานคิดแบบนี้เป็นครั้งที่สอง

 

 

            อย่ามัวแต่มาลีลา รีบๆ ฆ่ามันซะ!” อีฮวาตะโกนขึ้น ผู้ชายคนนั้นกระตุกยิ้ม สบตากับเซฮุนอย่างเป็นนัย ก็บอกให้รีบๆ ฆ่าไงไอ้โง่!” อีฮวาตะโกนเป็นครั้งที่สอง

 

 

            “คุณเรียกใครว่าไอ้โง่นะครับ?ผู้ชายคนนั้นหันมาทางอีฮวา ทำท่าทีสบายๆ ราวกับเป็นเรื่องตลก สิ่งนั้นทำให้ลู่หานเข้าใจอะไรบางอย่าง หากทว่าก็ยังคงไม่ลดปืนในมือลง ลู่หานมองตรงไปทางเซฮุน แต่ทว่าเซฮุนกลับไม่ได้มองมาทางเขา

 

 

            เซฮุนมองไปทางผู้ชายคนนั้น

 

 

            ลู่หานเริ่มรู้สึกเหมือนหัวใจของเขาเจ็บแปลบ เซฮุนไม่เคยเมินเขา ใช่...ไม่เคยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ในคราวนี้เซฮุนกลับให้ความสนใจกับผู้ชายคนนั้นมากกว่าเขา ในตอนนี้ความรู้สึกหลากหลายกำลังตีกันไปมา มันเริ่มทำให้ลู่หานเสียสมาธิ  ไม่...นี่มันคือเวลาทำงาน ลู่หานคิด สลัดหัวเล็กน้อยเพื่อไล่ความคิดทั้งหมดออกไป

 

 

            แกไง รีบๆ ทำตามที่สั่งได้แล้วอีฮวาพูด ถุยเลือดที่เริ่มซึมไปตามในโพรงปากไปด้านข้าง ผู้ชายคนนั้นเลิกคิ้ว ตามนั้นครับผู้ชายคนนั้นพูด หันกลับไปหาเซฮุนอีกครั้ง  ทว่าในฉับพลันบุคคลที่ได้หามร่างของอีฮวากลับใช้มือข้างที่ไม่ได้โดนลู่หานยิงหยิบปืนพกขนาดเล็กในกระเป๋าเสื้อสูทด้านในหมายจะยิงเซฮุนแทน

 

 

            ปัง!

 

 

          นั่นไม่ใช่เสียงยิงปืนของผู้ขายคนที่นอนอยู่กับพื้น ไม่ใช่เสียงยิงปืนของลู่หานในเมื่อเขาไม่สามารถยิงได้จากระยะห่างที่มีผู้ชายผมสีเทาแสมน้ำตาลยืนบังอยู่ และนั่น...ไม่ใช่เสียงยิงปืนของเซฮุน

 

 

            แต่กลับเป็นเสียงยิงปืนของผู้ชายผมสีเทาแสมน้ำตาลที่ยิงไปยังคนที่จะยิงเซฮุน

 

            อีฮวาเบิกตาโพลง มือเอื้อมไปหยิบปืนจากร่างที่นอนอยู่ข้างๆ แต่ทว่ามันกลับช้าไป เสียงยิงปืนดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับร่างของอีฮวาที่ในตอนนี้ไร้ชีวิตนอนอยู่กับพื้น

 

 

            พวกโง่

 

 

            ผู้ชายผมสีเทาแสมน้ำตาลพูดขึ้น ใบหน้าที่ติดหวานนั้นทำหน้าเรียบเฉย ควงปืนในมือเล่นอย่างไม่ยี่หระมากเท่าไหร่นัก ลู่หานลดปืนลง เซฮุนหัวเราะในลำคอ ปืน Smith & Wesson M627” เซฮุนเดินไปทางร่างของอีฮวา โน้มตัวลงค้นสิ่งของที่อยู่ภายในเสื้อสูท สง่า แรง แม่นยำเซฮุนหยิบจดหมายซองสีขาวออกมาจากกระเป๋าในช่องที่อยู่ด้านซ้าย ยื่นมันให้กับผู้ชายคนนั้น เหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน

 

 

            “ความจำดีหนิผู้ชายคนนั้นยกยิ้ม เปิดซองหยิบจดหมายขึ้นมาอ่าน ข้อมูลในกระดาษนี้กับข้อมูลที่ฉันได้รับมามันตรงกัน พวกมันบ้านพักตรงชนบทใกล้ทะเลในทางใต้ผู้ชายคนนั้นเก็บจดหมายเข้ากระเป๋าเสื้อสูทด้านใน สุดท้ายนี่ก็เป็นแผนหลอก

 

 

            เซฮุนผุดลุกขึ้น ปัดผงฝุ่นที่อยู่ตามเสื้อสูทออก จับเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ยับให้เข้าที่ ทักทายแบบปกติไม่เป็นหรือไงกันเจ้าหน้าที่แบคฮยอนเซฮุนพูดติดตลก เดินไปหยุดตรงหน้าแบคฮยอน แบคฮยอนกดยิ้มมุมปาก ใช้ปลายกระบอกปืนแตะไปที่ไหล่ของเซฮุนเบาๆ ตอนนี้ฉันไม่ใช่เจ้าหน้าที่แล้วนะโอเซฮุน

 

 

            “ครับครับ...มาสเตอร์บีเซฮุนกลั้วหัวเราะในลำคอ

 

 

            มาสเตอร์? ลู่หานมองแบคฮยอนอย่างไม่วางตา พวกมาสเตอร์คือพวกที่มีตำแหน่งสูงกว่าเจ้าหน้าที่ระดับหนึ่ง ซึ่งน้อยคนนักที่จะก้าวไปถึงจุดนั้นได้ ส่วนใหญ่พวกมาสเตอร์นั้นจะประจำการอยู่ที่ต่างประเทศเสียมากกว่า (แน่นอนว่าต้องมอบหมายให้ทำพวกภารกิจเจ๋งๆ) และดูจากท่าทางบุคลิกและไหวพริบด้วยแล้ว สิ่งนั้นทำให้ลู่หานรู้ได้เลยว่าแบคฮยอนคือหนึ่งในสิบของบุคคลที่อันตรายและแสบมากที่สุด

 

 

            นี่คู่หูคนใหม่ของนาย?แบคฮยอนถาม มองตรงมาทางลู่หาน จ้องอยู่เพียงครู่ ก็ดูดี ชื่อไร?

 

 

            “ลู่หานครับลู่หานตอบ เหลือบมองนาฬิกาของตน พบว่าเวลาได้ล่วงเลยมาพอสมควร เราควรจะไปกันเลยไหม?ลู่หานถามขึ้น แบคฮยอนพยักหน้าเป็นเชิงตกลง เตรียมตัวเดินไปข้างหน้า ส่วนทางด้านเซฮุนนั้นก็เดินเข้าหาลู่หาน แสร้งทำหน้ามุ่ย ชี้ไปทางหางคิ้วที่แตกของตน ดูดิ่เจ็บอ่ะ

 

 

            “เรื่องของนายลู่หานตอบแบบปัดๆ เร่งให้ขาทั้งสองข้างของตนก้าวเร็วขึ้น ใจร้ายเซฮุนพึมพำ ไม่คุยด้วยแล้วเซฮุนว่า เบ้ปาก เดินนำหน้าเขาไปขนานคู่กับแบคฮยอนแทน

 

            ลู่หานไม่ได้คิดที่จะเดินตามไปง้อเซฮุน เขาแค่เดินตามสองคนนั้นไปด้วยเท่านั้น และน่าแปลกที่ไม่มีเหตุการณ์ลุ้นระทึกอะไรเกิดขึ้นตามมาอีก แบคฮยอนเดินอย่างสบายๆ ราวกับพวกเขาทั้งสามคนแค่มาซื้อของในห้างสรรพสินค้า จนกระทั่งพวกเขาทั้งสามคนได้มาหยุดอยู่ในลิฟต์ บรรยากาศภายในนั้นเงียบเชียบ...เงียบเสียจนในตอนนี้ลู่หานคิดว่ามันช่างน่าอึดอัด

 

 

            แล้วพวกมันที่เหลือ...อย่าบอกนะว่าคุณจัดการมันหมดแล้ว?เซฮุนหันหน้าไปถามแบคฮยอน ลู่หานก้มหน้าลงมองกับพื้น อีกแล้ว... เซฮุนให้ความสนใจกับแบคฮยอนมากกว่าเขาอีกแล้ว ทำไมถึงได้เอาแต่ใจแบบนี้นะ? ลู่หานคิด เซฮุนมีอิทธิพลต่อเขามากเกินไปแล้ว ไม่ไม่ไม่... ลู่หานพยายามห้ามให้ตัวเองหยุดคิด ใช่...เขาต้องหยุดความคิดที่ไร้สาระพวกนี้

 

 

            ใช่ รวมทั้งเรื่องกล้องวงจรปิดด้วย แบคฮยอนตอบพร้อมกับเสียงลิฟต์ที่ได้บ่งบอกว่าพวกเขาทั้งสามคนได้มาถึงชั้นหนึ่ง อ่า...ให้ตายเถอะเซฮุนยิ้ม คุณนี่มัน...

 

 

            “เก่งใช่ไหมหล่ะ? ฉันรู้ตัวดีแบคฮยอนหัวเราะในลำคอ แล้วนายยังไม่สอบการคัดเลือกมาสเตอร์อีกหรือไง?แบคฮยอนถามต่อในระหว่างทางที่เดินไปยังที่จอดรถ ฉันว่านายก็เป็นเจ้าหน้าที่ระดับหนึ่งมาหลายปีแล้วนะ

 

 

            “ยังเลยครับเซฮุนตอบ เหลือบมองมาทางลู่หาน สบสายตากับคู่หูของตนอย่างมีนัย ผมยังอยากอยู่ตรงตำแหน่งนี้คำตอบนั้นทำให้ลู่หานนึกคิดเข้าข้างตัวเองอย่างอดไม่ได้

 

 

            เซฮุนยังอยากอยู่เป็นคู่หูกับเขาใช่ไหม?

 

 

            “เสียเวลาแย่ทว่าประโยคถัดมาจากแบคฮยอนก็ทำให้ลู่หานสะอึกอยู่ไม่ใช่น้อย ลู่หานเหลือบมองไปทางเซฮุน พบว่าเซฮุนยังคงมองมาทางเขาอย่างไม่ละสายตาไปไหน มือใหญ่เอื้อมมาจับกระชับมือของลู่หานอีกครั้ง ริมฝีปากที่ได้รูปยกยิ้มบางๆ เอ่ยประโยคที่ทำให้หัวของลู่หานยังคงนึกออกได้อยู่เพียงคำๆ เดียว

 

 

            เชื่อผมสิ...ผมยังอยากอยู่เป็นคู่หูกับคุณนะ”          

 

 

            ลู่หานเชื่อเซฮุน

 

 




 

-





 

 

            เสียงยางเสียดสีกับพื้นถนนดังขึ้นเรื่อยๆ ตามความเร็วของพาหนะสี่ล้อที่เพิ่มขึ้น ลู่หานมองดูรถ Ferrari California คันสีดำสนิทของแบคฮยอนที่ขับขนานข้างมาด้วยความเร็วพอๆ กันกับรถของพวกเขา ถนนด้านหน้าโล่งไร้สิ่งกีดขวางเมื่อในตอนนี้ได้เข้าสู่ชนบท มีเพียงทุ่งหญ้าร่ายล้อมอยู่ด้านข้างเท่านั้น

 

 

            แล้วนายกับเขา?ลู่หานเริ่มคำถามขึ้นเมื่อภายในรถนั้นมีเพียงแต่เสียงดนตรีแจ๊สที่เซฮุนชื่นชอบอยู่มาได้สักระยะหนึ่ง

 

 

            ผมเคยเป็นคู่หูกับแบคฮยอนมาก่อนเซฮุนตอบ ในตอนนั้นเขาเป็นเจ้าหน้าที่ระดับหนึ่ง ส่วนผมเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสอง

 

 

            อืมลู่หานขานรับในลำคอ เซฮุนเหลือบมองมาทางลู่หานอยู่พักหนึ่ง แต่ตอนนี้เขาประจำการอยู่ที่อังกฤษ คราวนี้คงแค่กลับมาสะสางอะไรบางอย่าง

 

 

            “อือฮึลู่หานขานรับอีกรอบ มองตรงไปด้านหน้า

 

 

            หึงผมหรือไง?

 

 

            “หา?คราวนี้ลู่หานไม่ได้ขานรับอีกต่อไป ลู่หานหันไปมองเซฮุนที่ยกยิ้มก่อนที่จะหันหน้ากลับมาทางเดิมอย่างรวดเร็ว ป..เปล่า ฉันก็แค่อยากรู้

 

 

            “แค่อยากรู้จริงหรอ~” เซฮุนทวนคำตอบอย่างล้อเลียน หัวเราะในลำคอ จริงหรอจริงหรอ~”

 

 

            “จ..จริงสิ ลู่หานปฏิเสธเป็นพัลวันจนลิ้นแทบพันกัน ใครจะไปหึงนาย

 

 

            “หรอ...แต่ผมว่าผมพอจะเดาได้นะว่าคุณคิดอะไรอยู่เซฮุนยิ้มเจ้าเล่ห์ หันมามองลู่หานอย่างเต็มตาโดยแทบไม่ได้สนใจสิ่งด้านหน้า เซฮุนยังคงจ้องลู่หานอยู่อย่างนั้น

 

 

            ขับรถไปลู่หานพูด พยักเพยิดให้เซฮุนกลับไปสนใจในการขับรถของตนต่อ

 

 

            เซฮุนยังคงมองไปทางลู่หานอยู่อย่างนั้น สุดท้ายก็หลุดหัวเราะเมื่อเห็นว่าลู่หานทำหน้าถมึงทึงใส่เขา โอเคโอเคเซฮุนกลับไปให้ความสนใจในการควบคุมพวงมาลัยต่อ

 

 

            แบมบี้ขี้หึง~”

 

 

            “จะขับรถดีๆ ไหมโอเซฮุน?

 

 

            “แบมบี้ขี้โมโห~”             

 

 

            พรึ่บ!

 

 

            ราวกับเสียงบางอย่างที่แหวกอากาศอย่างรวดเร็ว เซฮุนเลิกคิ้วเมื่อในตอนนี้ได้เห็นรถของแบคฮยอนขับมาขึ้นมานำหน้าเลนเดียวกับเขา แบคฮยอนลดกระจกลง ขยับแว่นกันแดดของตัวเองขึ้นก่อนที่เอียงคอลงเล็กน้อย ซึ่งการกระทำแบบนั้นเซฮุนรู้ดีว่ามันคืออะไร

 

 

            เหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด...

            ท้าแข่งรถ

 

 

            ก็จัดไปเซฮุนกระตุกยิ้ม เบี่ยงรถไปทางเลนด้านซ้าย เหยียบคันเร่งเพื่อความเร็วจนกระทั่งขนานนาบคู่กับรถของแบคฮยอนอีกครั้ง ลู่หานนั่งหลังชิดติดกับพนักเก้าอี้ เหลือบเห็นแบคฮยอนหันหน้ามาทางพวกเขาทั้งสองคน โบกมือลาให้ก่อนที่จะเร่งความเร็วขึ้นอีก

 

 

            เซฮุนเร่งความเร็วขึ้นอีกจนกระทั่งถึง 220 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เขารู้ดีว่าตัวเครื่องยนต์ของแบคฮยอนมีกำลังแรงกว่าเขาอยู่ในระดับหนึ่ง แต่ก็อย่างว่า...ของแบบนี้มันต้องอาศัยฝีมือด้วยเช่นกัน เซฮุนมองรถของแบคฮยอนที่ขับนำเขาอยู่ในตอนนี้ จนกระทั่งเข้าเลี้ยวโค้งแรก เซฮุนเหยียบเบรก เปลี่ยนเกียร์ ดริฟท์รถก่อนที่จะขับขึ้นแซงรถของแบคฮยอน เหตุการณ์เมื่อครู่แทบทำให้ลู่หานลืมหายใจ เขาไม่คุ้นชินกับการแข่งรถแบบนี้มากนัก ทว่าเซฮุนก็ยังคงระดับความเร็วที่เร็วแบบความเร็วแสง (ลู่หานคิดแบบนั้น) ไว้อยู่

 

 

            ไม่นานนักแบคฮยอนก็ตีตื้นขึ้นขนานอีกครั้ง เสียงพาหนะที่เร็วจนแหวกอากาศยังคงดังอยู่เรื่อยๆ เพลงแจ๊สยุค 1950s ไม่ได้ช่วยให้ความระทึกในตอนนี้ดูนุ่มนวลขึ้นแต่อย่างใด ลู่หานสูดหายใจลึก นี่มันยิ่งกว่าเครื่องเล่นเฮอริเคนในสวนสนุก ลู่หานคิด ทว่าก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

 

 

            โค้งที่สองได้เข้ามาถึง คราวนี้เซฮุนเป็นฝ่ายเสียเปรียบเมื่อรถของเขาได้อยู่วงนอก แบคฮยอนดริฟท์รถเหมือนที่เซฮุนได้ทำเมื่อครู่ ปาดรถเข้าด้านหน้ารถของเซฮุน ตีขึ้นนำหน้าอีกครั้ง

 

 

            ชิบ... เซฮุนสบถ มองเห็นโค้งที่สามอยู่ด้านหน้า ซึ่งเป็นโค้งสุดท้ายก่อนที่ถนนทั้งหมดจะเป็นถนนตรงยาวจนถึงจุดหมาย เขาจำเป็นต้องแซงแบคฮยอนในโค้งครั้งนี้ให้ได้ ไม่เช่นนั้นก็จะไม่มีโอกาสได้ขึ้นนำอีก

 

            เซฮุนพยายามเบี่ยงรถไปด้านข้าง หากทว่าแบคฮยอนก็เบี่ยงตามมาดักเพื่อไม่ให้เขาขึ้นแซง ลู่หานที่ถึงแม้ในตอนนี้จะนั่งรัดเข็มขัดอยู่ทว่าตัวก็ยังเอียนเอียงไปตามแรงกระทำ เซฮุนหัวเราะเมื่อเห็นภาพของลู่หานที่ตัวเอียงไปมา เซฮุนคิดจะพูดอะไรบางอย่างออกไป ทว่าสุดท้ายก็ปิดปากเงียบเมื่อเห็นว่าโค้งสุดท้ายได้ใกล้มาถึง เซฮุนรวบรวมสมาธิ การเลี้ยวโค้งตรงหน้ามีเพียงไม่กี่วินาที แต่มันสามารถชี้เป็นชี้ตายได้ว่าเขาจะชนะหรือไม่

 

 

            เซฮุนเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็ว เร็วขึ้นเรื่อยๆ จนตีขนานกับรถของแบคฮยอน จนกระทั่งเข้าช่วงเลี้ยวโค้ง ในปกติแล้วเขาควรเหยียบเบรกก่อนแล้วเปลี่ยนเกียร์ แต่ในคราวนี้เซฮุนกลับเหยียบคันเร่งแล้วเหยียบเบรกในช่วงตอนสุดท้ายก่อนที่จะเบี่ยงรถนำหน้าแบคฮยอนไปไม่เพียงกี่เซนติเมตร การกระทำนั้นส่งผลให้แบคฮยอนต้องเหยียบเบรก เซฮุนเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมันถึงความเร็วสูงสุด ป้ายยินดีต้อนรับเข้าสู่เมืองที่อยู่ตรงหน้าคือเส้นชัย

 

 

            ลู่หานกลั้นหายใจ อีกเพียงไม่กี่ช่วงก็จะใกล้ถึงป้ายนั้น แต่แล้วแบคฮยอนที่เมื่อครู่ได้อยู่ในข้างหลังในตอนนี้เริ่มตีตื้นขึ้นมาเรื่อยๆ เร็วสิ... ลู่หานคิด และเซฮุนก็คงจะคิดแบบเดียวกันกับเขา เซฮุนยังคงเหยียบคันเร่ง พยายามเบี่ยงรถไปมาเพื่อดักไม่ให้แบคฮยอนขึ้นแซงตน แต่ทว่าสุดท้ายแบคฮยอนกลับขับออกไปนอกเลนแล้วขึ้นแซงจนได้ เซฮุนสบถ ป้ายเริ่มเข้ามาใกล้ขึ้นพร้อมกับแบคฮยอนที่เร่งขึ้นมาเรื่อยๆ

 

 

            รถของแบคฮยอนเริ่มตีขนานขึ้นมาด้านข้างรถของเซฮุน เสียงล้อยางและเสียงลมตีกับพาหนะยังคงดังขึ้นอยู่เนื่องๆ จนกระทั่งเซฮุนได้เห็นว่าป้ายอันนั้นเริ่มใหญ่ขึ้นตามระยะห่างที่น้อยลงทุกที

 

           

            ป้ายที่ใหญ่ขึ้น...และระยะห่างที่น้อยลง...

 

 

            ภายในเสี้ยววินาที

 

 

            ฝากระโปรงรถ Porsche ของเซฮุนทิ้งนำรถ Ferrari ของแบคฮยอนไปไม่กี่เซนติเมตร

 

 

            โอเซฮุนเป็นฝ่ายชนะ

 

 



 

-




 

 

 

            ขับรถเก่งขึ้นนี่

 

 

            แบคฮยอนเอ่ยขึ้นหลังจากที่พวกเขาเลือกที่จะจอดรถไว้ข้างตึกร้างที่อยู่ใกล้ๆ บ้านพัก เซฮุนยักไหล่ ผิวปากอย่างอารมณ์ดี

 

 

            งั้นฉันก็ไปถ่ายรูปเหมือนเดิม?ลู่หานเงยหน้าขึ้นถามเซฮุนระหว่างที่เดิน

 

 

            ไม่ต้องหรอก ไร้สาระนั่นไม่ใช่เสียงของเซฮุน หากทว่าเป็นเสียงของแบคฮยอนที่ชิงตอบเสียก่อน จับชเวซึงโฮแบบเป็นๆ แล้วส่งให้หน่วยงานของเราพร้อมกับของเลยดีกว่า

 

 

            ลู่หานพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ พวกเขาทั้งสามคนก้าวไปเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดอยู่ตรงหน้าทางเข้าสู่บ้านพักหลายสิบหลัง แบคฮยอนหยิบปืนของตนขึ้นมาตรวจเช็คความเรียบร้อย บรรจุได้แค่ 7 นัดแต่คุณก็ยังใช้มันอยู่?เซฮุนถามขึ้น

 

 

            แบคฮยอนยกยิ้ม นายก็รู้ดีนี่เซฮุน

 

 

            “…”

 

 

            “ฉันเน้นที่คุณภาพ ไม่ได้เน้นที่ปริมาน

 

 

            แบคฮยอนเก็บปืนเข้ากระเป๋าสูทด้านในอีกครั้ง เซฮุนยกยิ้ม

 

 

            งั้นก็ลุยกันต่อเถอะ

 

           

           

 

             

 

 

           

 

 

 

 

 

 

 เราแวบมาอัพให้ เพราะเดี๋ยวต้องไปค่าย 3 วัน ^-^
วันนี้เอารูปรถของเจ้าหน้าที่มาให้ดูกันค่ะ



 

 ด้านซ้ายเป็นของเจ้าหน้าที่เซฮุนกับลู่หาน ส่วนด้านขวาเป็นของมาสเตอร์บี
Porsche 911 Carrera S & Ferrari California




ส่วนอันนี้เป็นปืนของมาสเตอร์บีค่ะ :)
Smith & Wesson M627


 

           

            .

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,259 ความคิดเห็น

  1. #1246 mnrฯ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 20:26
    แต่สงสัยคือ เซฮุนลู่หานไม่ได้เป็นอะไรกันสินะ

    หรือเป็นแล้ว?
    #1,246
    0
  2. #1225 kanlayanat2548 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 18:46
    ความรู้สึกคือ.. ไม่ได้ดูหนัง แต่รู้สึกลุ้นไปกับเรื่อง แค่อ่านเนี่ยนะ ใจหายใจคว่ำโหม้ดดดดด
    #1,225
    0
  3. #1210 momaijung (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 23:21
    แบมบี้ขี้หึงงงงงง น่ารัก
    #1,210
    0
  4. #1189 Audaidaj (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 13:51
    อร๊อยย แบมบี้หึงซะแล้วเมินลูกกวางของเราได้ไง
    #1,189
    0
  5. #1161 littleV (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 13:42
    หวายย เปิดตัวแบคฮยอนเท่มากอะ มาเอาใจช่วยว่าจะจับตัวชเวซึงโฮได้มั้ย
    ขำตรงแบมบี้ขี้หึงจริงๆ น่ารัก 
    #1,161
    0
  6. #1116 khim nu'sbg (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2557 / 11:59
    โอ้ยยย มันส์ ฟหกดเ้่าสวง
    ตอนแข่งรถนี่บั่บ เห้ยยยยยยยยย สุดๆ
    //เค้ากลับมาอ่านแล้วนะ หลังจากไม่ได้อ่านต่อสามชาติเศษ พลาดมากกกกกกกกกกกกกกกกก
    #1,116
    0
  7. #1101 Mongmong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 07:06
    เจ้าหน้าทีรเเบมบี้ขี้หึงน่ารักจัง อย่างี้ต้องให้รางวัลน้าาา
    #1,101
    0
  8. #1086 HUNHAN_FOREVER (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 10:56
    รู้สึกหมั่นไส้แบค--"

    #จะมีใครถีบมั้ย55555
    #1,086
    0
  9. #1076 littlebigthings (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 09:24
    เรื่องนี้แบคคือเด็ดจริมๆ
    #1,076
    0
  10. #1054 maimes' ❀ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 23:06
    เป็นพี่ลู่คงอ้วกแตกไปแล้วจริงๆ แบคเรื่องนี้คือเท่ห์มาก

    #1,054
    0
  11. วันที่ 5 กันยายน 2557 / 08:21
    มาสเตอร์บีคงโดนคนทรยศมามากสินะ แต่ทำไมรุมึกทะแม่งๆ
    #1,026
    0
  12. #1000 ladyluhun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 10:58
    แค่ที่เราเดินทางไปกลับบ้านกับมหาลัยเรายังอาเจียนเป็นสิบๆรอบ

    พี่ลู่นั่งไปได้ไงโดยไม่เมา ฮ่าๆๆๆๆ สงสัยจะเกร็งเกิน

    อ่านตอนนี้แล้วแอบน้อยใจเซฮุน เอาแต่สนใจแบคฮยอนหรือเซฮุนเคยมี...กับแบค

    โอ้ม่ายยยยย ทำไมเราอยากให้แบคมีคู่ ฮ่าๆๆๆ ชอบคาแร็กเตอร์แบคอ่ะ เท่ห์และโดนใจเราจังๆเลย 
    #1,000
    0
  13. #980 ♕ OhSehuNa ♕ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 15:33
    เสียวแทนลู่หานเลอออออออออ
    #980
    0
  14. #961 katetoho (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 15:41
    ที่แท้ก็คุณหัวหน้าแบคนี้เอง
    #961
    0
  15. #943 pandatao' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 20:36
    ลุ้นละทึกมากจริงๆนะนั่น
    ลู่หานลุ้นจนตัวเก็งไปหมด
    แต่บอกได้เลย ลู่หานหึงจริงๆ ..
    #943
    0
  16. #926 izet (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 16:50
    เป็นเราคงอ้วกแตกอ่ะ ขับรถอะไรแบบเน้!
    #926
    0
  17. #898 Noeiny_Lulu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 12:02
    ก็คนมันขี้หึง มีเหตุผลนะที่หึง 
    แบมยี้น่ารักจัง 555555
    #898
    0
  18. #892 CHACHA C': (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 14:26
    น้องกวางหึงซะเเล้วสิ ฉากเเข่งรถนี่ตื่นเต้นมากกก
    #892
    0
  19. #880 mimind (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 01:32
    รักกกก เจ้าหน้าที่เซฮุนไม่ตายเย้
    #880
    0
  20. #858 ชมพู (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 20:27
    แบมบี้ขี้หึง
    #858
    0
  21. #738 lee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 01:42
    ขอแค่ฮุนอย่าทิ้งพี่ลู่
    #738
    0
  22. #697 giikzsmile (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 11:34
    อย่างเจ๋ง! ชอบๆๆ
    #697
    0
  23. #688 fairylu_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 00:28
    แบมบี้ขี้หึงงงงงงงงงง ขี้หึงๆๆ
    #688
    0
  24. #660 br - (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 01:44
    แทบกรี๊ดตอนฮุนแกล้ง แง้ อยากจะทุบมันจริง ๆ อะแกล้งแบบนี้ แต่มาสเตอร์บีโหดจังนะ . ..
    #660
    0
  25. #644 FangHH (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 01:56
    อ่านไปตื่นเต้นไป
    ลู้นจะแย่ 55555
    แบมบี้ขี้หึงงง อิอิ
    เขินนน>///< 
    ชอบบบบ ^^
    #644
    0