BLACK SUIT (HUNHAN)

ตอนที่ 3 : 02 : LET'S BOOGIE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    12 ม.ค. 57


















 

 

02
LET'S BOOGIE

 

                        

                         


 

                                     

 

 

 

            เช้าวันรุ่งขึ้น ลู่หานพบว่าเขากลับมายืนอยู่ในห้องสีขาวโพลนแห่งนี้เหมือนในวันแรกที่ผ่านการสอบคัดเลือกอีกครั้ง หากทว่าในตอนนี้มีเซฮุนที่กำลังยืนอยู่ข้างๆ ลู่หานมองตรงไปข้างหน้า เรย์กำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะตรงหน้าพวกเขา ในห้องเงียบสนิท มีเพียงเสียงเข็มนาฬิกาเดินไปเรื่อยๆ เท่านั้น

 

 

 

            ภารกิจใหม่ของพวกคุณ คือการแฝงตัวเข้าสืบว่าตระกูลชเวที่เป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์เรย์พูด มือด้านหนึ่งควงปากกาเล่นอยู่ในมือ ส่วนมืออีกด้านก็หยิบรีโมทกดเปิดโทรทัศน์ขนาดใหญ่เพื่อฉายภาพ ลู่หานเพ่งมอง พบว่ามันเป็นคลิปที่ตามถ่ายผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังนั่งโต๊ะคุยบางอย่างกับกลุ่มคนสี่ห้าคน

 

 

 

            ชเวซึงโฮ?เซฮุนถามขึ้น

 

 

 

            ถูกต้องแล้วเจ้าหน้าที่เซฮุนเธอรับคำ ชเวซึงโฮกำลังเป็นผู้ต้องหาในการลอบค้ายาเสพติด แต่เราไม่มีหลักฐานแน่นหนาพอที่จะจับกุมตัวเรย์กดปุ่มบนรีโมท เปลี่ยนเป็นรูปของผู้ต้องหาแต่ละคนฉายไปเรื่อยๆนี่คือโฉมหน้าของผู้ต้องสงสัยแบบคร่าวๆ รายละเอียดทั้งหมดคุณสามารถหาได้ที่ทิม

 

 

 

             ชเวซึงโฮจะมีการประชุมในเย็นนี้ที่สำนักงานใหญ่ของบริษัท ดังนั้นคุณจึงต้องไปที่นั่นเพื่อนำหลักฐานกลับมา เรย์พูด หยิบรีโมทขึ้นมาปิดโทรทัศน์ เงยหน้าขึ้น ยิ้มให้พวกเขาทั้งสองคนฉันรู้ว่าพวกคุณเพิ่งกลับมาจากภารกิจคราวที่แล้ว แต่ก็....ฉันวางใจมอบหมายให้พวกคุณทำภารกิจนี้มากที่สุด

 

 

            “งั้นก็ต้องมีของรางวัลพิเศษ?เซฮุนถาม เลิกคิ้ว เรย์หัวเราะในลำคอ ใช้ปากกาที่อยู่ในมือตีไหล่ของเซฮุนเบาๆ แน่นอนว่าต้องมีเจ้าหน้าที่เซฮุน แต่เราจะค่อยมาพูดเรื่องนั้นกันทีหลังเซฮุนยกยิ้มชอบใจ หันไปมองลู่หานด้วยสายตากรุ่มกริ่ม เลียริมฝีปากของตนเองตามความเคยชิน

 

 

 

            อะไร?ลู่หานมองคนที่สูงกว่า เซฮุนต้องคิดอะไรไม่ดีกับเขาแน่ๆ ลู่หานคิด ต่อยไปที่ไหล่ของเซฮุนเมื่อเห็นว่าอีกคนยังคงไม่เลิกมองมา เซฮุนโอดครวญ อ่ะแฮ่มเรย์กระแอมเสียง ดึงความสนใจของทั้งคู่กลับมาอีกครั้ง

 

 

 

            อย่าลืมไปหาทิมด้วยหล่ะ เรย์หยิบรีโมทขึ้นมาปิดโทรทัศน์ เงยหน้าขึ้น ยิ้มให้พวกเขาทั้งสองคน ฉันรู้ว่าภารกิจนี้จะต้องสำเร็จ ขอให้โชคดี

 

 

 

            “ครับผมเซฮุนกับลู่หานพูดขึ้นพร้อมกัน โค้งให้หญิงวัยกลางคนตรงหน้าก่อนที่จะเดินออกมา จุดหมายปลายทางที่ใหม่คือชั้นใต้ดินที่อยู่ด้านล่าง และอีกตามเคย เซฮุนยังคงมองมาที่ลู่หานในระหว่างทางที่เดิน

 

 

 

            มีอะไร?ลู่หานถามขึ้น เงยหน้าขึ้นไปสบตากับคนที่สูงกว่า เซฮุนยักไหล่ เปล๊าลู่หานหรี่ตามองคนด้านข้าง ไม่ต้องมากวนลู่หานพยายามเค้นคำตอบจากเซฮุน แต่ก็เหมือนว่าจะไม่มีอะไรตอบกลับมา ลู่หานเบ้ปาก ก้าวขาให้เร็วขึ้นเพื่อจะเดินนำหน้าเซฮุน ทว่าสุดท้ายก็โดนรั้งไว้ด้วยมือใหญ่ของอีกคนที่จับตรงข้อมือ

 

 

 

            มันก็ไม่มีอะไรมากเซฮุนตอบ ก็แค่…” เซฮุนเว้นช่วง ลู่หานหันไปด้านหลัง ก็แค่?ลู่หานถามย้ำ เซฮุนทำหน้าครุ่นคิด อันที่จริงมันก็ไม่ได้สำคัญไรมากหรอก

 

 

 

            “แต่ฉันอยากรู้

 

 

 

            เซฮุนหัวเราะในลำคอเมื่อลู่หานยังคงใช้ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนคู่นั้นมองอย่างคาดคั้นมาที่เขา เซฮุนขยี้กลุ่มผมนิ่มของลู่หานเบาๆ ตามความเคยชิน (แน่นอนว่ามือของเซฮุนถูกปัดออกภายในเสี้ยววินาที) จำไว้เลยลู่หานพึมพำ หันมองตรงไปด้านหน้า เซฮุนอมยิ้มให้กับการกระทำที่แสนแง่แสนงอนของลู่หาน คิดจะพูดอะไรบางอย่างออกไป ทว่าเขาก็ต้องปิดปากลงเมื่อพบว่าตัวเองได้ยืนอยู่ตรงหน้าจุดหมายปลายทาง ลู่หานเดินเข้าไปด้านในห้องโดยไม่รอเซฮุน เซฮุนยิ้มขำ ตะโกนเข้าไปด้านในห้อง เดี๋ยวคุณก็รู้เองหน่า

 

 

 

            แน่นอนว่าลู่หานได้ยินคำพูดของเซฮุนทุกคำพูด แต่ก็ทำทีไม่สนใจอะไรมากนัก มองสำรวจไปรอบๆ ห้องที่เต็มไปด้วยสิ่งของ ห้องแล็บใต้ดินสามารถเรียกได้อีกอย่างหนึ่งคือคลังเก็บอุปกรณ์ที่พวกเขามักใช้ในการทำภารกิจ อาทิเช่นพวกเครื่องมือไฮเทค (รวมถึงเครื่องมือที่พิสดารหลุดโลกด้วยเช่นกัน)

 

 

 

            โอ้, ว่าไงเจ้าหน้าที่ลู่หาน

 

 

 

            ทิมคือบุคคลที่เขามาเอ่ยทักลู่หาน ทิมเป็นผู้ชายรูปร่างท้วมเตี้ย ไว้หนวดเฟิ้ม สวมแว่นกลมชนิดที่มีเลนส์หนาเสียจนลู่หานคิดว่ามันสามารถกันกระสุนได้ ทิมมักสวมเสื้อคลุมแล็บสีขาวเป็นประจำ และในมือทั้งสองข้างมักจะมีอุปกรณ์แปลกตาที่ลู่หานไม่เคยเห็นมาก่อน

 

 

 

            สวัสดีครับลู่หานตอบกลับไป มองอุปกรณ์ชิ้นใหม่ที่อยู่ในมือของทิม นาฬิกา? แหวน? นั่นทำให้ลู่หานนึกแปลกใจ นาฬิกากับแหวนเป็นของที่ค่อนข้างปกติและธรรมดา วันนี้คุณมีอะไรให้เราบ้าง?ลู่หานเริ่มคำถาม ทิมชูนาฬิกาที่อยู่ในมือขวาขึ้น นี่ไง

 

 

 

            “ผมมาช้าไปหรือเปล่า?เสียงของเซฮุนดังขึ้นจากด้านหลัง เซฮุนมองสำรวจไปรอบโต๊ะที่อยู่ด้านข้าง มองดูปากกาที่วางอยู่บนโต๊ะ หยิบมันขึ้นมา อันนี้น่าสนใจดีเซฮุนหยิบมันขึ้นมาสำรวจ เฮ้ วางมันลงเดี๋ยวนี้เจ้าหน้าที่เซฮุนทิมท้วง ทว่าดูเหมือนว่าเซฮุนจะไม่สนใจมากเท่าไหร่นัก เซฮุนกดปุ่มที่อยู่ข้างๆ ของตัวปากกา และเพียงภายในเสี้ยววินาที...

 

 

 

            ตู้ม!

 

 

 

          ระเบิดขนาดจิ๋วถูกยิงไปชนกับหุ่นจำลองที่อยู่ด้านหน้า (ซึ่งมันเฉียดทิมไปไม่กี่เซนติเมตร)  โว้ว…” เซฮุนอุทาน ลู่หานกลอกตา ผมขอได้ไหม?เซฮุนฉีกยิ้มให้กับทิม ทว่าสุดท้ายก็ต้องวางมันลง เซฮุนเบ้ปากเมื่อทิมยังคงพูดอยู่คำเดียวว่า ไม่

 

 

 

            “แล้วนาฬิกานี่ไว้ทำอะไรหรอครับ?ลู่หานถามต่อเมื่อเห็นว่าเซฮุนยังคงพยายามที่จะเอาปากกานั้นให้ได้ ทิมเก็บปากกานั้นเข้ากระเป๋าเสื้อ ซึ่งนั่นทำให้เซฮุนหยุดพูดไปโดยปริยาย ทิมกลับมาให้ความสนใจแก่ลู่หานอีกครั้ง นั่นมันเป็นมากกว่านาฬิกาแน่นอน เจ้าหน้าที่ลู่หาน

 

 

 

            “นาฬิกาเรือนนี้สามารถถ่ายรูปได้ เพียงแค่คุณกดปุ่มนี้สองครั้ง รูปที่ถ่ายได้ถ่ายมาจะส่งตรงมายังแล็บของเราโดยทันที และถ้าคุณกดปุ่มนี้สามครั้ง มันจะกลายเป็นระเบิดขนาดย่อม นับเวลาถอยหลังสามนาทีทิมอธิบาย ชี้ไปยังปุ่มที่อยู่เหนือบริเวณหน้าปัดของนาฬิกา ทิมยื่นนาฬิกาให้กับลู่หาน ลู่หานรับมันมา ส่วนนี่…” ทิมหยิบแหวนขึ้นมา วางมันลงกับมือที่แบอีกข้าง มันสามารถใช้ยิงเลเซอร์ได้ เพียงแค่คุณแตะกับมันบริเวณที่ผิวเนื้อขรุขระ ทิมหมุนแหวน ชี้ให้ดูตรงตำแหน่งที่อยู่ตรงด้านล่างบริเวณที่ผิวสาก แต่มันค่อนข้างอันตรายพอสมควร คุณจึงควรถอดออกก่อนที่จะใช้มัน

 

 

 

            “แล้วของผมหล่ะ?เซฮุนท้วงเมื่อเห็นว่าทิมยื่นแหวนให้กับลู่หาน ทิมขยับแว่นของตัวเอง หันมามองทางเซฮุน แล้วคุณเคยคืนอุปกรณ์ภายในสภาพดีบ้างหรือเปล่า? เจ้าหน้าที่เซฮุน

 

 

 

            คำพูดนั้นทำให้ลู่หานหัวเราะ เซฮุนเบ้ปาก โอเคโอเคเซฮุนพึมพำ เดินไปอีกด้านของห้อง ทิมหันกลับมาทางลู่หานอีกครั้ง ส่วนนี่คือรายละเอียดทิมยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งมาให้ลู่หาน ลู่หานรับมันมา ไล่สายตาไปทั่วกระดาษแผ่นนั้น พบว่ามันเป็นรูป รายชื่อและรายละเอียดของผู้ต้องสงสัยทั้งหมด ส่วนเรื่องอุปกรณ์ ไว้คุณค่อยให้เจ้าหน้าที่เซฮุนตอนที่จะทำภารกิจแล้วกันทิมพูดต่อ ตบไหล่ลู่หานเบาๆ โชคดีหล่ะ

 

 

 

            ลู่หานยิ้มให้ทิมแล้วพยักหน้า เตรียมตัวที่จะเดินออกจากห้องแล็บเช่นเดียวกับทิมที่จะเดินไปทางโต๊ะของตัวเอง ทว่า...

 

 

            ปึง!

 

 

          ชุดสูทสีดำสนิทที่มีเจ็ทแพ็คอยู่ด้านหลังลอยขึ้นไปติดกับเพดาน ควันลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณนั้น เซฮุนเดินฝ่าควันสีขาวที่เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ ฉีกยิ้มราวกับมันเป็นเรื่องสนุกผิดกับทิมที่วิ่งไปทางเซฮุนอย่างร้อนรน

 

 

           

            อันนี้เจ๋งแฮะ...ผมขอได้ไหม?

           

 

 

            เจ้าหน้าที่เซฮุน!/นายนี่มัน!” ทิมกับลู่หานตะโกนขึ้นพร้อมกัน

 

 

 

 

 

-

 

 

 

 

            บรรยากาศภายในรถยังคงเหมือนเดิม เซฮุนสวมแว่นกันแดดสีชาของตัวเอง ฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีไปตามจังหวะเพลงแจ๊สยุค 1940’s ดวงตาคมเหลือบมองหน้าจอที่ฉายแผนที่ไปยังจุดหมายปลายทางเมื่อไฟจราจรตรงหน้าได้เปลี่ยนเป็นสีแดง

 

 

 

            แล้วอุปกรณ์ของผมหล่ะ?

 

 

 

            เซฮุนถามขึ้นเมื่อพบว่าลู่หานยังคงมีนาฬิกากับแหวนอยู่ในมือ ลู่หานหันมามองเซฮุน ยักคิ้ว ไม่ให้หรอก เพราะนี่ของฉันหมดเลย

 

 

 

            “แบมบี้ขี้งกเซฮุนว่าทำหน้ามุ่ย ออกรถเมื่อไฟจราจรได้เป็นสีเขียวอีกครั้ง งกงกงกเซฮุนว่าซ้ำไปซ้ำมา คำพูดนั่นทำให้ลู่หานหลุดหัวเราะ

 

 

 

            ไม่ต้องมาหัวเราะเลย

 

 

 

            แล้วคุณเคยคืนอุปกรณ์ภายในสภาพดีบ้างหรือเปล่า? เจ้าหน้าที่เซฮุนลู่หานย้อน กลั้วหัวเราะ เลียนแบบคำพูดของทิมเมื่อคราวที่อยู่ในห้องแล็บ

 

 

 

            โอเค๊เซฮุนขึ้นเสียงสูง ฉับพลันหักเลี้ยวรถเข้าตึกที่อยู่ข้างๆ เมื่อเห็นว่าพวกเขาทั้งสองคนนั้นได้เข้าใกล้จุดหมาย เซฮุนหยุดรถ โน้มตัวเข้าหาลู่หาน งั้นผมขอแหวนนะเซฮุนว่า เอื้อมมือจะมาหยิบแหวนจากมือของลู่หาน อันนี้ฉันจะใช้ลู่หานว่า ใช้มือกำแหวนเอื้อมไปอีกทางให้ห่างจากเซฮุน นายเอานาฬิกาไปสิ

 

 

 

            “ไม่เอา

 

 

 

            “นายชอบอะไรระเบิดได้ไม่ใช่หรือไง? เอานาฬิกาไปสิลู่หานยื่นนาฬิกาให้กับเซฮุน ทว่าเซฮุนกลับเอื้อมตัวไปจับมือของลู่หานที่กำแหวนไว้จนได้

 

 

 

            ไม่เอาหรอกเซฮุนลูบมือของลู่หานเบาๆ แหวนมันอันตรายไม่ใช่หรือไง?โน้มหน้าลงจูบกับหลังมือของลู่หาน เดี๋ยวถ้าเลเซอร์มันพลาดมาโดนคุณหล่ะ?เซฮุนค่อยๆ แกะนิ้วของลู่หานที่กำไว้อยู่ออก ผมไม่ยอมหรอกนะ

 

 

 

            ลู่หานก้มหน้างุด อีกแล้ว... หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบระเบิดอีกแล้ว เซฮุนแกะนิ้วของลู่หาน (ที่ในตอนนี้อ่อนปวกเปียก) ออกจนหมด หยิบแหวนมาสวมกับนิ้วของตัวเองก่อนที่จะเอื้อมมือหยิบนาฬิกาสวมกับข้อมือของลู่หาน

 

 

 

            คุณถ่ายภาพ ผมบู้ เคไหม?เซฮุนพูด หยิกแก้มนิ่มของลู่หานเบาๆ ก่อนที่จะยิ้ม อันที่จริงแล้วลู่หานอยากที่จะเงยหน้าขึ้นมาเถียงแล้วพูดว่า เฮ้ ฉันก็บู้เป็นเหมือนกันนะ แต่สุดท้ายแล้วลู่หานก็ทำได้เพียงแค่ช้อนตาขึ้นมามองเซฮุนเล็กน้อยก่อนที่จะพยักหน้าหงึกหงัก

 

                         

 

            เซฮุนขยี้กลุ่มผมของลู่หานอย่างหมั่นเขี้ยว ถอดแว่นกันแดดสีชาของตัวเองออก

 

 

           

            งั้นก็ลุยกันเถอะ, ที่รัก









 


 

 
#blacksuithh :-)


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,259 ความคิดเห็น

  1. #1244 mnrฯ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 20:16
    อ่ะ หยอดเก่งงง
    #1,244
    0
  2. #1240 HHSP (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 04:38
    นอกจากกวนเก่งแล้ว ยังหยอดเก่งอีกด้วย หู้ยยยย
    #1,240
    0
  3. #1223 kanlayanat2548 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 17:57
    เป็นคนกวนๆ แต่รักจริง สินะ
    #1,223
    0
  4. #1208 momaijung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 22:37
    นี่ไปทำภารกิจกันจริงๆใช่ไหม หวานจนนึกว่าไปหาข้าวเที่ยงทาน น่ารักกก
    #1,208
    0
  5. #1185 Audaidaj (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 10:45
    นี่มันMr & Mrs Oh หรอคะ
    #1,185
    0
  6. #1159 littleV (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 13:18
    เอาใจช่วยเจ้าหน้าที่ทั้งสองคน แอบลุ้นตามจริงๆ โมเม้นหวานๆยังมาเรื่อยๆ ดีกับใจอะ
    #1,159
    0
  7. #1151 chocolateBT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:05
    งุ้ยยยยย แบมบี้น่ารักกกก
    #1,151
    0
  8. #1144 'foreverexo_ch (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 20:43
    ฮอตทั้งคู่เลยคู่นี้ เซฮุนตัวสร้างปัญหา อิอิ ชอบบบบ
    #1,144
    0
  9. #1132 ice of price (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 15:49
    ที่รัก>_<
    #1,132
    0
  10. #1084 HUNHAN_FOREVER (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 07:57
    กรี๊ดดดดด ขอเขินก่อนนนนน
    #1,084
    0
  11. #1075 littlebigthings (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 09:15
    ฮุนนี่ขี้ตื๊อจังเลย เหมือนเด็กๆ
    #1,075
    0
  12. #1072 ★ DeardeerLu★ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 15:55
    เซฮุนขยันหยอดมากกกกกกกกกกกกกกกก
    #1,072
    0
  13. #1052 maimes' ❀ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 22:37
    โอเซฮุนนายมันซ๊นซนนะ ดื้ออีกต่างหาก 55555'

    อ่านแล้วยิ้มตลอดคือเหมือนอ่าฟิคคอมมีดี้มากกว่าฟิคแบบบู๊อ่ะ
    #1,052
    0
  14. วันที่ 5 กันยายน 2557 / 08:03
    ฮุนจะเป็นรายมั้ยอ่าา
    #1,024
    0
  15. #1021 kawnhy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 21:19
    เซฮุนนี่ ดื้อยิ่งกว่าเด็กอีก
    #1,021
    0
  16. #1020 ลูลู่น้อยของเซฮุน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 19:34
    โอ้ยยยยยย บู้ระห่ำ ชอบบบ
    #1,020
    0
  17. #998 ladyluhun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 10:39
    ได้ข่าวว่าฉากต่อไปกำลังจะไปทำภารกิจเสี่ยง

    แต่แหม่...เจ้าหน้าที่ฮุนทำซะอย่างกะฮันนิมูน ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เขินแทนลู่หานง่ะ พี่ทนไปได้ไงคะ

    แต่อย่าพูดถึงเรื่องการรักษาของของเซฮุนนะ อันนั้นน่ากลัวไป ฮ่าๆๆๆ
    #998
    0
  18. #978 ♕ OhSehuNa ♕ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 23:20
    งื้อน่ารักกกกกกกกกก 
    #978
    0
  19. #940 pandatao' (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 20:16
    มันมีซัมติงอะไรกัน = [] =
    ยอมแล้ว แต่ยังไม่ได้รักกันสินะเนี่ย
    #940
    0
  20. #924 izet (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 16:34
    นอกจากจะทะลึ่งแล้วยังซนอีกนะ - -
    #924
    0
  21. #890 CHACHA C': (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 13:59
    เซฮุนคือเเเบบทำตัวเหมือนพึ่งไม่ได้ เเต่ความจริงคือตรงกันข้าม เเถมยังห่วงพี่ลู่อีก โห่ยย น่ารักเวอร์
    #890
    0
  22. #887 Noeiny_Lulu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 00:27
    เจ้าหน้าที่เซฮุนทำตัวซนเหมือนเด็กประถมเลย 5555
    #887
    0
  23. #857 ชมพู (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 20:10
    เน่มันป่วนแต่ก็น่ารัก
    #857
    0
  24. #806 hermonic (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 21:08
    เรื่องนี้น่ารักจังเลย ฮุนน่ารักง่ะ > <
    ดูแลพี่ลู่ดี ชอบฉายาที่น้องเรียก แบมบี้
    น่ารักง่ะ โอยยยยยยยยยย อาลู่ก็เขินเก่งจังเลย
    ฮื่อออออออออออออออออ คนอ่านเขินตาม ยิ้มตาม อ่านไปจับหัวใจไป ๕๕๕๕๕๕
    #806
    0
  25. #800 Pornpawee_zZ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 16:27
    คู่สามีภรรยา(?)นักบู้
    #800
    0