BLACK SUIT (HUNHAN)

ตอนที่ 14 : 13 : LIFE GOES ON

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,021
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    29 พ.ค. 57

 
  

 

 

 

            
 












13
LIFE GOES ON










            

 


 


 

 

 

 

 

 

 



                    ลู่หานยืนนิ่ง รู้สึกว่าทั้งตัวชาวาบเพีงเพราะประโยคเดียวที่ลอยเข้าสู่โสตประสาทของตน

 

            หมายความว่ายังไง?

 

            อ้อ แล้วก็ขอบคุณคุณด้วยเช่นกัน ที่มาช่วยเป็นผู้คุมการทดสอบในครั้งนี้ มาสเตอร์บี

 

            ลู่หานกำมือแน่น พลางสูดหายใจลึก ประโยคที่ถูกเปล่งออกมาจากเรย์ทำให้เขาพอเดาบางอย่างออก  และอย่างแรกที่เขารู้คือมาสเตอร์โอคนนั้น...ก็คือเจ้าหน้าที่โอ เซฮุน คู่หูของเขา ไม่สิ...ต้องเป็นอดีตคู่หู ลู่หานแค่นยิ้มเยาะให้กับตัวเอง รู้สึกได้ถึงขอบตาที่ร้อนผ่าว ร่างโปร่งเงยหน้าขึ้น พยายามไม่ให้หยาดน้ำตาหยดลงมา

 

            เพียงไม่กี่ประโยคก็สามารถตอบคำถามในใจของลู่หานได้เกือบหมด หนึ่งสัปดาห์ที่เซฮุนทำตัวลับๆ ล่อๆ หนึ่งสัปดาห์ที่เซฮุนดูเหนื่อยล้า หนึ่งสัปดาห์ที่เซฮุนเริ่มหายไป ลู่หานได้รู้สาเหตุของมันทั้งหมด หากแต่ก็ยังคงมีคำถามที่ยังค้างคาอยู่ในหัว

 

            ทำไม?

          ทำไมต้องทำแบบนี้?

 

            ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ ผมก็แค่ทำตามหน้าที่ เซฮุนควรจะได้รับโอกาสที่มากกว่านี้เสียงของแบคฮยอนดังขึ้น ซึ่งนั่นมันทำให้ความคิดของลู่หานหยุดชะงัก เขาควรที่จะได้เลื่อนเป็นมาสเตอร์นานแล้ว...

 

            ลู่หานกัดริมฝีปาก กำมือแน่นเสียจนรู้สึกได้ถึงเหงื่อชื้นๆ ในฝ่ามือของตน

 

            และอีกอย่าง เจ้าหน้าที่ลู่หานยังคงบกพร่องในหน้าที่ ดังนั้นนี่จึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของเจ้าหน้าที่— ไม่สิ...มาสเตอร์โอ

 

            ลู่หานรู้สึกได้ถึงเส้นฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดสะบั้นลง และมันยากเหลือเกินสำหรับเขาในตอนนี้ที่จะคุมอารมณ์ของตัวเองให้เย็นลง บานประตูถูกเปิดออกพร้อมกับเซฮุนและแบคฮยอนที่เดินออกมา เซฮุนดูตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเขายืนอยู่ตรงนี้ แตกต่างจากแบคฮยอน...ที่ดูเหมือนจะรู้ว่าเขายืนอยู่ตรงนี้มานานพอสมควร

 

            สิ่งแรกที่ลู่หานทำไม่ใช่การโวยวาย หรือการทำร้ายเซฮุน ลู่หานยังคงอยากพิสูจน์อะไรบางอย่าง อะไรบางสิ่งที่ลู่หานยังคงเชื่อในตัวของเซฮุนมาโดยตลอด นัยน์ตากลมโตจับจ้องลึกเข้าไปในนัยน์ตาคมสีดำสนิท พยายามเค้นหาความจริงที่อยู่ในนั้น หากแต่สิ่งเดียวที่ลู่หานได้รับกลับมาคือความว่างเปล่า ไม่มีคำพูด แววตา หรือสีหน้าใดๆ ตอบรับกลับมา มีเพียงแค่มาสเตอร์โอที่มองเขาด้วยสายตาเฉยชาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะแยกตัวออกไป และด้วยสายตาเหล่านั้น มันก็ทำร้ายลู่หานได้เจ็บปวดมากกว่าที่คิด

 

            ไงแบคฮยอนเอ่ยทักลู่หานพร้อมกับยกยิ้ม หากแต่สิ่งที่เกิดขึ้นถัดมาคือหมัดหนักๆ จากเจ้าหน้าที่ระดับสองที่พุ่งเข้าตรงใบหน้า ลู่หานยังคงกำมือแน่น มองตรงไปยังมาสเตอร์ที่อยู่ตรงหน้าตน

 

            สวัสดีครับ มาสเตอร์บีลู่หานพูดก่อนที่จะเหยียดยิ้มแล้วเดินไปอีกทาง ทิ้งให้แบคฮยอนยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง

 

อ่า...ให้ตายเถอะแบคฮยอนเช็ดคราบเลือดที่มุมปากออก ยืนนิ่งอยู่สักพัก พลางมองดูคราบเลือดตรงปลายนิ้วของตน

 

... ก่อนที่เสียงแค่นหัวเราะจะดังตามขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ห้องสีขาวโพลนคือสถานที่ที่ลู่หานกลับมายืนเป็นครั้งแรกในองค์กรหลังจากที่เขาหายไปพักฟื้นรักษาตัว โดยที่ในระยะหนึ่งสัปดาห์ถัดมา ไม่ว่าลู่หานจะพยายามติดต่อเซฮุนมากแค่ไหน แต่สิ่งที่ได้กลับมาเป็นเพียงความเงียบ เซฮุนย้ายออกจากห้องพักหลังจากที่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งโดยที่ลู่หานไม่รู้เลยว่าอดีตคู่หูของตนอยู่ที่ไหน ลู่หานไม่เห็นแม้แต่ใบหน้าโง่ๆ ของเซฮุน หรือแม้กระทั่งน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แสนคุ้นเคย ลู่หานก็ไม่ได้ยินมันอีก

 

นี่คือคู่หูคนใหม่ของคุณ เจ้าหน้าที่ระดับหนึ่ง คิม จงอิน

 

เรย์พูดขึ้นพร้อมกับผู้ชายใส่สูทดำคนใหม่ที่เดินเข้ามาในห้อง ลู่หานจดจ้องไปยังบุคคลใหม่ที่เข้ามาในห้อง หรือจะให้พูดให้ถูก เจ้าหน้าที่ระดับหนึ่งที่จะเป็นคู่หูคนใหม่ของเขา คิม จงอินเป็นผู้ชายที่มีความสูงไม่แพ้กับเซฮุน หากแต่สีผิวออกจะค่อนไปทางเข้ม แต่ก็ยังคงมีใบหน้าที่ดูดีไม่แพ้เซฮุนเลยแม้แต่น้อย

 

สวัสดีครับ เจ้าหน้าที่ลู่หานจงอินพูดด้วยเสียงเนือยๆ ก่อนที่จะยิ้มให้เขาบางๆ แล้วยื่นมือมาให้จับอย่างเป็นมารยาท ลู่หานก้มโค้งเล็กน้อย จับมือของจงอินเบาๆ แล้วผละออก

 

และบทสนทนาก็ยังคงเหมือนเดิมกับในตอนที่เขาเจอเซฮุนเป็นครั้งแรก ทำความรู้จัก พูดคุย และสนทนาเกี่ยวกับภารกิจใหม่ หากแต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือเจ้าหน้าที่ระดับหนึ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขาไม่ใช่เซฮุน ไม่ได้มีน้ำเสียงที่กวนประสาทเหมือนเซฮุน ไม่ได้มีอะไรที่เหมือนเซฮุนเลยแม้แต่น้อย และทั้งหมดนั่น มันก็ทำให้ลู่หานนึกน้อยใจขึ้นมาไม่ได้

 

ทำไมเซฮุนถึงไม่พูดอะไรเลย

ทำไมถึงไม่บอกอะไรสักอย่าง...

 

หากแต่ฉับพลันลู่หานก็รีบสะบัดหัวไล่ความคิดนั้นออกไป เขาไม่ควรคิดเรื่องเหล่านั้นในตอนนี้ ไม่ควรเลยแม้แต่น้อย

 

ออกไปหาอะไรทานกันไหมครับ?

 

คิม จงอินถามขึ้นหลังจากที่พวกเขาเดินออกมาจากห้อง ลู่หานยิ้มบางๆ ก่อนที่จะส่ายหน้าเล็กน้อย ไม่ล่ะครับ ผมยังไม่หิว ขอตัวก่อนนะครับลู่หานบอกปัดปฏิเสธก่อนที่จะเดินแยกตัวออกมา ขาทั้งสองข้างก้าวสลับไปมาแล้วเลี้ยวหลบมุมด้านซ้าย ก่อนที่จะเดินตรงไปยังห้องที่เขาไม่ได้เข้ามานานมากแล้ว

 

บานประตูสีดำถูกผลักออก ลู่หานก้าวเข้าไปด้านใน สิ่งแรกที่เห็นคือคอมพิวเตอร์ที่ตั้งเรียงรายกันอยู่ภายใน ตรงด้านข้างมีตู้ใส่เอกสารขนาดใหญ่ และใช่...ที่นี่คือห้องเกี่ยวกับด้านข้อมูล ทุกประวัติ ทุกภารกิจ และทุกข้อมูลถูกอัดแน่นกันอยู่ภายในนี้ ภายในห้องมีเจ้าหน้าที่อยู่ประมานสามคน ลู่หานเลือกเดินไปนั่งตรงหน้าคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่ง สแกนนิ้วมือของตนลงไปเพื่อเป็นการยืนยันตัวตน คลิ้กกดไปยังไฟล์ข้อมูลเจ้าหน้าที่ ก่อนที่จะพิมพ์ชื่อโอ เซฮุนลงไป

 

ลู่หานไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน เขาไม่เคยนึกสงสัยเกี่ยวกับประวัติเบื้องหลังของเซฮุน หรือแม้กระทั่งเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ ด้วยก็ตาม เพราะมันไม่ได้มีความสำคัญ อีกอย่าง ทุกคนในที่นี้ล้วนมาจากบ้านเด็กกำพร้า ดังนั้นประวัติของทุกคนจึงไม่ได้มีความน่าสนใจมากเท่าไหร่นัก หากแต่ในตอนนี้ ลู่หานคิดว่าเขาควรที่จะต้องรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเซฮุน

 

เมื่อไฟล์โหลดเสร็จ มันก็เปิดเผยให้เห็นเกี่ยวกับข้อมูลทุกอย่างของเซฮุน โดยแรกเริ่มคือชื่อ กรุ๊ปเลือด วันเกิด หากแต่ลู่หานไม่ได้นึกสนใจอะไรมากนัก สิ่งที่เขาสนใจคือภารกิจต่างๆ ที่เซฮุนได้ทำมา ทว่ามันก็ยังคงดูปกติ ไม่ได้มีอะไรดูน่าสงสัยเลยแม้แต่น้อย เลื่อนลงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเจอกับไฟล์วิดีโอไฟล์หนึ่ง

 

ไฟล์วิดีโอสัมภาษณ์ตอนที่ได้เข้ามายังองค์กร

 

ลู่หานรีบคลิ๊กไปยังไฟล์นั้น รอจนกระทั่งมันโหลดเสร็จ หากแต่สิ่งที่แสดงอยู่ที่หน้าจอเป็นเพียงกล่องสีดำพร้อมกับคำว่า ‘Access Denied’ อยู่ภายใน ลู่หานขมวดคิ้ว กดคลิ้กใหม่อีกครั้ง ทว่ามันก็ยังคงเหมือนเดิม

 

อะไรวะลู่หานพึมพำ จริงอยู่ที่เจ้าหน้าที่ระดับพื้นฐานไม่สามารถเข้าไปดูไฟล์ดังกล่าวได้ มีเพียงเจ้าหน้าที่ระดับสอง เจ้าหน้าที่ระดับหนึ่ง และมาสเตอร์เท่านั้นที่ทำได้ และเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น หากแต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากล่าวได้ว่าทุกอย่างมันกำลังปฏิเสธเขา ลู่หานพยายามที่จะคลิ้กเข้าไปใหม่อีกครั้ง หากแต่ในคราวนี้ หน้าต่างทั้งหมดถูกปิดลง พร้อมกับเรย์ที่ผลักประตูเข้ามา ลู่หานรีบลุกขึ้นยืน กดปิดหน้าจอ

 

คุณมีข้อสงสัยอะไรในตัวมาสเตอร์โองั้นหรือเรย์เอ่ยถามขึ้น ก้าวตรงไปมาทางเขา

 

ครับ ผมแค่นึกสงสัยลู่หานตอบ จ้องมองไปทางหญิงที่มีอายุตรงหน้า ภารกิจของผมกับเจ้าหน้า— ผมหมายถึง มาสเตอร์โอ มันยังไม่จบ หลังจากที่เรากลับจากฮ่องกงในวันนั้น ยังคงมีคนของฝ่ายนั้นมาลอบยิงเรา

 

ใช่...ฉันรู้ แต่ภารกิจนั่นในตอนนี้มีคนมารับผิดชอบแทนแล้ว ดังนั้นคุณจึงไม่ต้องเป็นห่วงอะไรหรอกนะ

 

“…”

 

สิ่งที่คุณควรทำในตอนนี้คือการเตรียมตัวให้พร้อมกับภารกิจใหม่ และทำความคุ้นเคยกับเจ้าหน้าที่คิม จงอิน คุณเข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม?

 

“…ครับ

 

ดีมากเรย์พูด ก่อนที่จะหันหลัง  ด้วยสิ่งที่ฉันได้กล่าวไปเมื่อครู่ คุณควรจะออกไปจากห้องนี้ภายในหนึ่งนาที และนั่นคือประโยคคำสั่ง ไม่ใช่ประโยคขอร้อง

 

ลู่หานหยุดชะงันไปเพียงครู่ เหลือบมองจอคอมพิวเตอร์อยู่ครู่หนึ่ง หากแต่ในต่อมาก็เดินตามเรย์ออกไปนอกห้อง พร้อมด้วยข้อมูลบางอย่างที่ยังคงอยู่ในหัว

 

เซฮุนแก่กว่าลู่หานหกปี

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สองวันต่อมา ทุกอย่างก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม ลู่หานไม่รู้เลยว่าเซฮุนอยู่ที่ไหน หรือกำลังทำอะไรอยู่ สิ่งเดียวที่ลู่หานเจอภายในสองวันที่ผ่านมานี้คือคู่หูคนใหม่ของเขาที่เริ่มเข้ามาในชีวิต พาชวนไปทานที่ต่างๆ และพยายามที่จะเข้ามาพูดคุย แต่ก็นั่นล่ะ ลู่หานยอมรับว่าตัวเองในตอนนี้เหมือนคนที่มีมนุษย์สัมพันธ์ค่อนไปทางติดลบ เขายังไม่อยากที่จะพูด หรือเปิดรับใครคนใหม่ และดูเหมือนว่าคิม จงอินจะผิดหวังนิดๆ ที่ดูจะไม่สามารถเข้าถึงเขาได้

 

สวัสดีครับเจ้าหน้าที่ลู่หานเสียงทักทายดังขึ้นจากด้านหลัง ลู่หานหันไปมอง พบว่านั่นคือจื่อเทา เจ้าหน้าที่ระดับสองที่เขาเจอคราวที่อยู่ฮ่องกง

 

สวัสดีครับลู่หานโค้งให้ตามมารยาท พร้อมกับเดินตรงไปเรื่อยๆ อย่างไม่นึกสนใจอะไรมากนักในขณะที่จื่อเทาเดินมาตีขนาน

 

เหนื่อยหน่อยนะครับ แต่ตอนนี้ทุกอย่างคลี่คลายแล้วล่ะ ชเว ซึงโฮถูกจับเข้าคุกเรียบร้อยจื่อเทาพูด และเริ่มเดินนำเขา แผลเป็นยังไงบ้างครับ?

 

ดีขึ้นแล้วครับ ดีขึ้นมาก

 

งั้นก็ดีแล้วครับ อ่า...งั้นผมขอตัวก่อนนะจื่อเทาว่าก่อนที่จะแยกตัวออกไป ลู่หานพบว่าเขาได้มาหยุดอยู่ที่หน้าห้องของทิม ลู่หานจดจ้องมองประตูบานสีขาวที่อยู่ตรงหน้า ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ลู่หานผลักประตูเข้าไปด้านใน เดินดูอะไรไปเรื่อยๆ

 

นี่คือของที่คุณต้องใช้มันทั้งหมดในภารกิจ เฮ้ อย่าไปจับตรงนั้นสิมาสเตอร์โอเสียงของทิมดังขึ้น พร้อมกับเสียงของกุกกัก ลู่หานรีบก้าวหลบไปยังหุ่นจำลองที่อยู่ด้านข้าง เหลือบมองบุคคลสองคนที่อยู่ด้านหลัง

 

เซฮุนยืนอยู่ตรงนั้น ลู่หานไม่ได้ตาฝาด นั่นคือเซฮุน...

 

เซฮุนยืนอยู่ตรงข้างๆ โต๊ะที่วางอุปกรณ์ อดีตคู่หูของเขายังคงมีกิริยาที่แสนกวนประสาทอีกเช่นเคย ทว่าใบหน้าหล่อเหลานั้นกลับดูซูบผอมและโทรมลงไปอย่างเห็นได้ชัด

 

คุณรู้ใช่ไหมว่าคราวนี้ภารกิจมันไม่ได้ง่ายเหมือนครั้งก่อนๆทิมพูดขึ้น ในขณะที่ยื่นนาฬิกาให้กับเซฮุน

 

ผมรู้หน่าเซฮุนรับคำ พลางยกยิ้มดั่งที่เคยชอบทำ คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก

 

 ระวังตัวด้วย...โชคดีล่ะเสียงของทิมดังขึ้นปิดท้ายพร้อมกับเสียงของรองเท้าหนังกระทบพื้นที่เริ่มดังเข้ามาใกล้ ลู่หานรีบเบี่ยงตัวหลบไปอีกด้าน เหลือบมองแผ่นหลังของเซฮุนจนกระทั่งหายออกจากห้องไป

 

เซฮุนกำลังปิดบังอะไรอยู่กันแน่?

 

 

 

 

 

 

 

 

ห้องถัดมาที่ลู่หานเลือกจะไปคือฝ่ายด้านการค้นหาพิกัดและสถานที่ ขาทั้งสองข้างรีบก้าวตรงไปยังจุดที่โด คยองซูที่สวมแว่นนั่งอยู่ มือทั้งสองข้างของลู่หานท้าวลงกับโต๊ะ

 

คยองซู ผมต้องการให้คุณช่วยลู่หานเอ่ยขึ้น เหลือบมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ของคยองซูที่กำลังแสดงสัญลักษณ์บางอย่าง สัญลักษณ์ที่มีงูล้อมรอบสี่เหลี่ยมตัดมุมสีแดง สัญลักษณ์เดียวกันกับที่เขาเจอในคราวที่ห้องทำงานตอนที่อยู่ที่ฮ่องกง

 

คุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับภารกิจนี้แล้ว ผมไม่สามารถช่วยอะไรคุณได้หรอกนะลู่หานคยองซูรีบกดปิดหน้าต่างในจอคอมพิวเตอร์เมื่อเห็นว่าลู่หานมองมา ผมรู้ว่าคุณรู้ว่าสัญลักษณ์นั่นมันคืออะไรลู่หานพูดต่อ ผมจำเป็นต้องรู้มัน คยองซู มีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้น คนพวกนั้นรู้จักผม

 

คยองซูนิ่งเงียบไปสักพัก ในขณะที่ลู่หานมองตรงมาอย่างคาดหวัง ทุกอย่างยังคงเงียบอยู่อย่างนั้น จนกระทั่ง...

 

ชเว ซึงโฮตายแล้วคยองซูพูดกระซิบเพื่อให้ลู่หานได้ยินเพียงคนเดียว เขาตายด้วยฤทธิ์ของไซยาไนด์เมื่อคืน และห้องขังที่เขาโดนขังอยู่ก็คือห้องขังพิเศษที่มีแต่เจ้าหน้าที่ของเราผ่านเข้าไปได้ ซึ่งนั่นหมายความว่ายังคงมีสปายอยู่ในนี้ ยังคงมีเจ้าหน้าที่ที่ทรยศพวกเราอยู่

 

และข่าวล่าสุดที่เราได้มาคือเงินในบัญชีของชเว ซึงโฮถูกโอนไปยังธนาคารแห่งหนึ่งในสวิตเซอร์แลนด์ แน่นอนว่ามันต้องเป็นการฟอกเงิน ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ เพราะในการโอนเงินในคราวนี้มันถูกลงนามด้วยชเว ซึงโฮเมื่อเช้าของวันนี้คยองซูใช้นิ้มพิมพ์ไปตามแป้นคีย์บอร์ด เผยให้เห็นถึงโปรแกรมบางอย่างที่กำลังโหลดอยู่บนหน้าจอ ซึ่งนั่นทำให้เราต้องส่งเซฮุนลงไปยังสถานที่การเงินที่ถูกใช้ในการโอนเงินในเมื่อเช้าทันทีที่ได้รู้ข่าว

 

และเมื่อผมมาตรวจทางในท่อที่พวกคุณได้ลงไปเดินในคราวฮ่องกงแล้ว ผมก็พบว่ามันเป็นผังอย่างหนึ่ง มันเป็นเหมือนทางลับที่ไว้ใช้หนีของคนสมัยก่อนคยองซูกดเปิดแผนที่ให้เขาดู และภาพที่แสดงอยู่นั้นภาพของเส้นทางเดียวกันกับที่ลู่หานได้เห็น

 

ส่วนสัญลักษณ์ที่คุณสงสัยคยองซูเหลือบมองมาทางเขา เลื่อนลงเปิดไฟล์บางอย่าง ก่อนที่ข้อมูลทั้งหมดจะถูกแสดงบนหน้าจอ

 

มันคือตราสัญลักษณ์ของพรรคอี้หยาง มาเฟียฮ่องกง














 

ตอนลงเราลืมเขียนทอล์ค ฮือ 55555555555555
มาอัพช้ามาก ตอนนี้มันแต่งยากแปลกๆ เราก็กลัวจะอ่านแล้วงงกัน ;-;
ฝากเม้นฝากแท็กด้วยนะคะ แล้วเจอกันตอนหน้าน้า
ใกล้จบแล้วล่ะ<3



 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,259 ความคิดเห็น

  1. #1255 mnrฯ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 21:10
    หรือว่า มาเฟียอะไรเนี่ยเกี่ยวกับยัยน้อง? เอ๊ะ รึไม่ใช่ แงงงงงง หน่วงงง
    #1,255
    0
  2. #1234 kanlayanat2548 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 20:53
    ฟัง!!! อี้หยางไรฟร้ะ ฮุนแก่6ปีหรอ จำได้ว่า ชีวิตจริงลู่แก่กว่าแค่4ปีเองนะ
    #1,234
    0
  3. #1218 momaijung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 00:46
    อี้หยาง คงไม่เกี่ยวกับอี้ชิงหรืออี้เอินใช่ไหม โอยเริ่มมึนแล้วแบมบี้สู้ๆนะ
    #1,218
    0
  4. #1198 Audaidaj (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 21:26
    เซฮุนทำแบบนี้เพราะอะไรบ้างอย่างแน่เลยเหมือนพยายามกันลู่ออกห่างจนคดีนั้นให้มากที่สุด
    #1,198
    0
  5. #1170 littleV (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 16:07
    หน่วงเลย สงสารทั้งคู่ ภารกิจอันตรายมาก เอาใจช่วยให้ผ่านไปได้
    #1,170
    0
  6. #1154 chocolateBT (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:34
    ?? ลู่ ต้อง เชื่อ นะ
    #1,154
    0
  7. #1125 khim nu'sbg (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 23:39
    เซฮุนคงไม่อยากให้ลู่มาเสี่ยงด้วย เลยเลื่อนขั้น แล้วฉายเดี่ยวสินะ
    อะไรจะเข้มข้นขนาดนี้ กรี๊ดดดดดด
    #1,125
    0
  8. #1110 Mongmong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 08:54
    โอเซฮุนกำลังปิดบังอะไรอยู่อะ ลู่สู้ๆนะรีบเลื่อนตำเเหน่งเร็วๆสิ
    #1,110
    0
  9. #1095 HUNHAN_FOREVER (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 18:18
    หน่วงจังงง(_*_)
    #1,095
    0
  10. #1068 คปซป (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 20:20
    เซฮุนเป็นพี่ลู่หานด้วย.. นึกว่ารุ่นเดียวกัน
    #1,068
    0
  11. #1063 maimes' ❀ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 01:38
    อ่านเรื่องนี้แล้วกดดันอ่ะจริงๆ แบบจะเกิดอะไรขึ้นต่อ
    ลึกลับซับซ้อนมากปมเยอะจนแบบจะแก้ยังไงดี
    ชื่นชมมากเลยค่ะ เขียนเรื่องได้สนุกและน่าติดตามมาก
    #1,063
    0
  12. #1046 :bbubble (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 13:56
    ไม่รู้จะเม้นอะไรเลยอยากจะกดอ่านต่อไปเรือยๆ นี่ว่าจะอ่านสักตอนแล้วไปดูโคนัน แต่มันหยุดไม่ได้แล้วค่าาาา สนุกมากก
    #1,046
    0
  13. วันที่ 5 กันยายน 2557 / 18:41
    ซับซ้อนน
    #1,035
    0
  14. #1009 ladyluhun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 12:38
    เอาละไง เราเริ่มพอรู้ละว่าทำไมเซฮุนถึงทำขนาดนี้

    พี่ลู่เองคงอยากร่วมแจมงานนี้มากสินะ ฮ่าๆๆๆ 

    เอาใจช่วยพี่ลู่เต็มที่ค่ะ

    ปล.เอ็นดูคิมจงอินอ่ะ พี่ลู่ไม่สนใจ กระซิกๆ
    #1,009
    0
  15. #989 ♕ OhSehuNa ♕ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 19:51
    ลู่เป็นอะไรกับพวกมาเฟีย?????
    เซฮุนทำไปเพื่อปกป้องลู่หรือป่าว???
    #989
    0
  16. #969 katetoho (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 14:59
    เกี่ยวอะไรกะลู่ ทำไมฮุนใจร้ายอ่ะ
    #969
    0
  17. #952 pandatao' (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 21:54
    อี้ซิงไม่น่าจะใช่เจ้าหน้าที่ป้ะ = [] =
    #952
    0
  18. #935 izet (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 18:59
    สงสารลู่หาน สงสารเซฮุน แต่ทำไมขำจงอิน 5555
    #935
    0
  19. #916 Noeiny_Lulu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 23:56
    หน่วงอ่ะ ทำไมเซฮุนถึงเอาแต่เงียบอ่ะ ทำไมมไ่บอกอะไรอาลู่สักอย่าง แบบคิดว่าอาลู่จะมีกระจิตกระใจปฏิบัติภารกิจเหรอ
    #916
    0
  20. #906 CHACHA C': (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 19:13
    คิดว่าฮุนคงต้องมีเหตุผลซักอย่างที่ทำอย่างงี้อ่า เเต่ใจนึงเราก็อยากให้ฮุนเลือกที่จะอธิบายให้พี่ลู่ฟัง อย่างงี้มันอึดอัดนะ ทั้งสองฝ่ายเลย T^T
    #906
    0
  21. #840 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 03:11
    ไม่ขอแตะต้องเซฮุนในตอนนี้ละกัน มันดูละเอียดอ่อนซับซ้อนมาก
    แต่ลู่หานต่อยมาสเตอร์บี!! โอเอ็มจี ถือว่าเด็ดมาก
    จริงๆแล้ว จงอินน่าเห็นใจนะ มีคู่หูกับเค้าทั้งที พยายามจะกระชับมิตร
    แต่คู่หูไม่ให้ความร่วมมือเลยซักนิด คู่หูกำลังจมอยู่กับเรื่องคู่หูคนเก่า
    มาเฟียฮ่องกง! ยังไง ลู่หานเคยอะไรๆกับมาเฟียฮ่องกงรึป่าว หรือเซฮุนเคย!
    #840
    0
  22. #809 Akanishi Bluecat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 17:10
    เสี่ยวลู่ คิดมากแล้วนะ อธิบายอะไรสักหน่อยสิ อย่าเงียบไปแบบนี้ 
    สงสาร เสี่ยวลู่นะ 
    #809
    0
  23. #804 ak.aprillove (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 10:14
    น่าติดตามมมมมมมมม!
    เราว่ามาสเตอร์โอคงมีเหตุผลที่ดีพอสำหรับสิ่งที่ทำอยู่นะ
    เราเชื่ออย่างนั้นนะ ฮือออออออ
    ปล.แก่กว่าหกปี อุ้บ้ะTTT.TTT

    #804
    0
  24. #794 FangHH (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 22:23
    เซฮุนกำลังไปเสี่ยงอันตรายหรอออ
    พี่ลู่ อย่าคิดมากน้าาา
    งื้อออ
    สู้ๆๆน้าไรเตอร์
    ฟิคเรื่องนี่คือติดมากก เห็นไรท์หายไปนานนเบยยย
    สู้ๆน้าค้า ^^
    #794
    0
  25. #774 a_miki (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2557 / 23:42
    น่าติดตามมากอ่าาาา

    เซฮุนพยายามจะทำอะไรกันแน่

    ล่ะปิดบังอะไร ล่ะทำไมต้องปิดบัง



    #774
    0