SF | 2PARK ทูพัค by Double A

ตอนที่ 7 : Beautiful ft.Daniel

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    11 ม.ค. 61

 








  

 

   

 

 



 

ตั้งแต่ตอนไหนกันนะที่เขาไม่ได้สนิทกับผม


มองย้อนกลับไปหลายปี เด็กทุกคนโตมาจากสถานที่เดียวกัน แม้จะต่างที่มาก็ตาม ทุกคนก็สามารถสนิทกันได้ จากความทรงจำอันเลือนลาง ในทุกวันผมเล่นกับเขาอย่างสนุกสนาน เขาคนนั้นที่สนิทกับผมที่สุด

 

จนกระทั่งเด็กที่ชื่อชาดาเนียลเข้ามาอยู่ในโบสถ์

เขาคนนั้นอยู่ๆก็เหมือนจะลืมผมไปเสียแล้ว – รอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ผมเคยได้รับ มุขตลกหรือเรื่องเล่าเกี่ยวกับเขาที่ผมควรจะได้รับเป็นคนแรกก็กลับกลายเป็นดาเนียลที่ได้มันไป

 

ผมทำอะไรผิดเหรอ – พัคอูจินทำอะไรผิดไปหรือเปล่า

 

ทำไมพัคจีฮุนถึงได้ห่างไกลไปเรื่อยๆกันนะ

 



..


 

ฟอร์มตกอีกแล้วนะ พัคอูจิน” เสียงโค้ชเอ่ยขึ้น น้ำเสียงติดความหงุดหงิดเล็กน้อย 

ขอโทษครับ”

เก็บคำขอโทษไปฝึกให้ดีกว่านี้สิ ดูอย่างจีฮุน ขยันซ้อมฟอร์มก็ไม่เคยตก ทำให้ได้อย่างนั้นบ้าง”

ครับ..”

ถึงจะไม่ได้แข่งก็ต้องทำให้ดี เข้าใจด้วยนะ”

พัคอูจินถอนหายใจออกเฮือกใหญ่หลังจากที่โค้ชเดินออกไป

ไม่ใช่แค่เรื่องมวยที่เขารู้สึกไม่ดี



ช่วงนี้เขาฝันถึงเรื่องสมัยเด็กบ่อยมาก – ในฝันนั้นเป็นภาพที่เขากำลังมองคนสองคนวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน 

พัคจีฮุนกับชาดาเนียล



เฮ้อ –

พี่อูจินถอนหายใจอะไรเหรอครับ” 

เสียงของคนมาใหม่ทำเอาเจ้าของชื่อสะดุ้ง อูจินหันไปมองข้างหลังตนเองถึงได้รู้ว่าคนทักคือเจ้าเด็กตัวโย่งควานลิน เขาก็สนิทกับควานลินพอตัว ถ้าเทียบกับกลุ่มคนในโบสถ์ที่โตมาด้วยกัน กับเด็กคนนี้เขาพูดได้ทุกเรื่อง – เรื่องที่พัคอูจินหนักใจ

โดนโค้ชบ่นเฉยๆ ไม่มีอะไรหรอก”

เหรอครับ”

“...”

อ่อ เดินผ่านพี่จีซองมา ฝากชวนว่าตอนค่ำไปเล่นสนุ๊กกันไหม ชวนทุกคนแล้วเหลือพี่นี่แหละ”

ทุกคนเลยเหรอ?” น้ำเสียงของอูจินเบาลงเล็กน้อย


เขาต้องเจอสองคนนั้นตัวติดกันอีกแล้วงั้นเหรอ

ควานลินลอบมองใบหน้าของคนเป็นพี่ – นิ้วเรียวเคลื่อนไปเช็ดเหงื่อที่กำลังจะไหลเข้าตาของคนตรงหน้า ทำเอาอูจินเลิกคิ้วมองด้วยความสงสัย

เหงื่อจะเข้าตาครับ.. แล้วก็พี่ดาเนียลไม่ไป เห็นว่ามีธุระส่วนตัวนิดหน่อย”

 

ดีจังแหะที่ดาเนียลไม่ไป 

 

อือ ไปแหละ”

โอเคครับ เจอกันหน้าร้านเลยนะ ทุ่มนึง”



...

..

.


พัคอูจินมองเพื่อนๆพี่ๆที่เล่นสนุ๊กเกอร์อย่างสนุกสนาน ตัวเขาที่เล่นไม่เก่งเท่าไรนักดูเฉยๆก็สนุกดี

ไม่เล่นเหรอ?” 

“...”

เสียงแหบพร่าที่แสนคุ้นเคยดังขึ้นข้างหู มือของพัคอูจินกำไม้คิวแน่น – อยู่ๆตัวเขาก็สั่น

อูจินอา..”

อ่ะ.. เอ่อ ขอดูก่อนแปปนึง ค่อยเล่น”

เวรเอ้ย

อย่าขยับเข้ามาใกล้มากเกินไปได้ไหม ขอร้องล่ะพัคจีฮุน

ดะ.. ดาเนียลไปไหนเหรอ” อูจินเอ่ยคำถามสิ้นคิดออกไป มันใช่เรื่องไหมนะที่จะมาถามเรื่องดาเนียลจากจีฮุนให้ตัวเองเจ็บเล่นๆ

 

เขา – เขาแค่ไม่รู้จะคุยอะไรกับคนตรงหน้า

เห็นบอกว่าจะไปหาพี่ชายแล้วก็ซื้ออะไรสักอย่าง แต่คงตามมาทีหลัง”

อ่า.. งั้นเหรอ” 

นี่ พัคอูจิน”

หืม”

ทำไมทุกครั้งที่เราสองคนคุยกัน นายต้องพูดเรื่องดาเนียลขึ้นมาตลอดเลยล่ะ?”

คนถามขยับตัวเข้าใกล้คนตรงหน้า ดวงตาสองชั้นจองมองแก้มสีคาราเมลที่มีสีแดงขึ้นเจือจาง

คือ –



เฮ้ย มึงชนกูหาเรื่องเหรอวะ”

 

เสียงบุคคลที่สามอยู่ๆก็ดังขึ้นมา บทสนทนาของเด็กหนุ่มทั้งสองหยุดลง – คนที่เล่นโต๊ะสนุ๊กข้างๆกลุ่มของเขากำลังตะโกนใส่หน้าพี่จีซอง

 

เปล่าครับ เมื่อกี้ผมขอโทษแล้วนะครับ”

อ้าว กวนตีนเหรอมึง”

เปล่าจริงๆครับ”

ท่าจะไม่ดีเสียแล้ว – พัคอูจินคิด

พี่จีซอง...”


ผัวะ!

เฮ้ย!”

คนที่อยู่ข้างพัคอูจินเมื่อครู่ ตอนนี่กลับวิ่งไปชกผู้ชายที่หาเรื่องพี่จีซอง – จีฮุนง้างหมัดฟาดลงที่ใบหน้าของผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง

อูจินที่ตั้งสติได้วิ่งไปลากแขนให้คนที่เหลือรีบออกจากร้าน

เจ้าของผิวสีคาราเมลหันหลังไปมองคนที่โดนตะลุมบอนอยู่ 

สายตาของพัคจีฮุนมองกลับมา ริมฝีปากแห้งแตกขยับเอ่ยพูดอะไรบางอย่างซึ่งเขาอ่านปากได้ว่า ไปกันก่อนเลย

ทุกคนรีบวิ่งออกนอกร้าน พัคอูจินหันมองข้างหลังเป็นระยะๆ เห็นจีฮุนกำลังวิ่งตามมา จนถึงตัวเขา

แต่โชคก็ไม่เข้าข้าง

พัคอูจินสะดุดล้มหัวคะมำ คู่อริในร้านสนุ๊กเมื่อครู่วิ่งไล่ตามใกล้เข้ามาทุกที ต่อให้รีบลุกวิ่งไปก็คงหนีไม่ทัน


อูจินอา!!”

จีฮุนวิ่งกลับมาหาอูจินคนเดียว

จะวิ่งกลับมาทำไมกัน หนีไปก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ

เปรี้ยวนักเหรอมึง”

ชายคู่อริหยิบไม้ท่อนใหญ่ที่อยู่แถวนั้นขึ้นมา หวังจะฟาดหัวเด็กหนุ่มที่ล้มอยู่กับพื้น 

จีฮุน!”

เจ้าของชื่อที่โดนตะโกนใส่กุมแขนขวาของตัวเองแน่น – พัคจีฮุนวิ่งมาบังเพื่อนของตนที่กำลังจะโดนฟาด สัญชาตญาณบอกให้ยกแขนข้างที่ตนถนัดมาบังไว้

ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าแขนข้างนั้นของพัคจีฮุนต้องหัก

เด็กหนุ่มเจ้าของตาชั้นเดียวอ้าปากค้าง ก่อนที่จะลุกขึ้นแลกหมัดกับชายคู่อริตรงหน้า

จนกระทั่งมีเสียงรถมอเตอร์ไซค์ดังมาจากด้านหลัง

ชาดาเนียลมาช่วยพวกเขาได้ทันพอดี


...

..

.


แล้วอย่างนี้ใครจะขึ้นชกแทนจีฮุน?” น้ำเสียงของโค้ชตอนนี้เต็มไปด้วยความหงุดหงิด 

พัคจีฮุนทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาว บอกไปเหตุผลไปแล้วจะฟังขึ้นไม่ขึ้นเขาไม่รู้ เสียดายไหมก็เสียดาย

แขนของเขาหักแต่แลกกับการที่พัคอูจินไม่เจ็บ มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ


ผม.. คือผมขึ้นแทนได้นะครับ”

ให้ดาเนียลขึ้นแทนดีกว่าครับ หมอนี่เล่นกับผมอยู่ตลอด ฝึกอีกนิดก็เก่งเท่าผมแล้ว”

คนที่โดนขัดถึงกับทำหน้าไม่เข้าใจ

ทำไมจีฮุนถึงพูดแบบนี้ – ทำไมไม่ให้เขาขึ้นชก ดาเนียลไม่ใช่เด็กค่ายมวยแบบพวกเราเสียหน่อย

“...เคยเห็นดาเนียลชกเล่นกับจีฮุนบ่อยๆ ก็โอเค – อืม ก็ดีนะ”


อีกแล้ว

 

ทำไมถึงเป็นแบบนี้อีกแล้ว

 


 

ฉันไม่เข้าใจนายเลย จีฮุน”

 

เสียงของพัคอูจินดังออกมาจากห้องล็อคเกอร์ – เขาทนอยู่ในห้องโค้ชอีกต่อไปไม่ไหว

ถามมาได้ว่าทำไมเวลาคุยกันเขาถึงพูดแต่เรื่องดาเนียล ก็ไม่ใช่ตัวเองหรือไงที่อะไรๆก็ดาเนียลก่อน 

 

เขาเบื่อพัคจีฮุน

ได้ความรักจากทุกคนไปเสียหมด

รวมทั้งจากพัคอูจินด้วย...


.....


...


.


ชาดาเนียลใช่ไหม” เสียงของเด็กน้อยพัคจีฮุนดังขี้นมา ดาเนียลเพิ่งเข้าโบสถ์มาได้สักพัก ดูไม่ค่อยคุยกับคยอื่นเท่าไร

อือ..”

ทำไมไม่ไปเล่นด้วยกันล่ะ”

คือ.. เราไม่ค่อยกล้าน่ะ”

ไม่เป็นไร มาเถอะ”

พัคจีฮุนลากดาเนียลให้เข้าไปร่วมกลุ่มด้วยกัน

ทุกคนเล่นกันอย่างสนุกสนาน

แต่ทำไมดาเนียลถึงดูตัวติดกับพัคอูจินที่เป็นเพื่อนสนิทของเขาขนาดนี้ล่ะ


ชอบอูจินเหรอ”

อือ ชอบ อูจินเล่นด้วยแล้วสนุก”

เด็กน้อยจีฮุนเอ่ยถามดาเนียล คำว่าชอบของเด็กดูไม่ได้เกินเลยอะไรไปมากกว่าชอบแบบเพื่อน

แต่คนที่หวงเพื่อนสนิทอย่างเขาไม่คิดแบบนั้น

เราเล่นสนุกกว่าอูจินอีกนะ บอกเลย”




มึงชอบอูจินเหรอวะ”

เออ กูชอบ”

เด็กผู้ชายวัยรุ่นสองคนกำลังคุยกัน โตพอที่จะรับรู้ได้ว่าคำว่าชอบมันได้เกินเลยไปมากกว่านั้น

มึงจะชอบเขาไม่ได้” ดาเนียลมองหน้าจีฮุนหลังจากได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายพูด

กูรู้ว่าทำไมมึงถึงมาเป็นเพื่อนสนิทกับกูนะจีฮุน”

“....”

แต่กูไม่สนใจหรอกนะ –

อูจินน่ะ เกลียดมึงจะตายดาเนียล”

พัคจีฮุนเอ่ยขึ้นมา มองหน้าชาดาเนียลแล้วยิ้มให้

เพราะกูทิ้งการเป็นเพื่อนสนิทกับเขา มาสนิทกับมึงยังไงล่ะ”

...

..

.

เวลาผ่านไปจีฮุนได้เข้าค่ายมวยที่ไม่ใกล้ไม่ไกลกับโบสถ์เท่าไรนัก เขารู้สึกสนุกกับการได้ใช้กำลัง คนที่โตมาด้วยกันก็มาเล่นที่นี่บ้างเป็นครั้งคราว รวมทั้งดาเนียลเพื่อนสนิทเขาด้วย

เขากับดาเนียลที่ยังเป็นเพื่อนสนิทกัน มันก็เพราะอะไรหลายๆอย่าง 

เรื่องที่ชอบพัคอูจินเหมือนกันก็ด้วย


พูดถึงพัคอูจิน – จีฮุนไม่คิดว่าคนๆนี้จะเข้าค่ายมวยกับเขาด้วย

 

น่าแปลกใจชะมัด

 

อูจินน่ะปกติหลบหน้าเขาจะตายชัก



โค้ชครับ อูจินมีแววว่าจะได้แข่งบ้างไหม”

อืม.. ก็พอจะมีแววอยู่นะ แต่ยังไงนายก็มีแววรุ่งมากกว่าจีฮุน แต่ถ้าให้สลับกันลงแข่งก็ได้อยู่”

ถ้าผมจำไม่ผิดการแข่งหลังๆส่วนมากต้องชนะน็อคใช่ไหมครับ”

อ่า มีแต่คนเก่งๆก็ต้องน็อคเท่านั้นแหละ”

แล้วถ้าผมเก่งกว่าอูจินมากๆ ยกหลังๆหมอนั้นก็อาจจะไม่ต้องลงแข่งเลย เข้าใจถูกไหมครับ”

ก็คงจะเป็นแบบนั้น นายน่ะเก่ง จังหวะดี อูจินบางทีฟอร์มยังอ่อนเกิน”

ครับ”



เขาแค่เป็นห่วง

พัคจีฮุนไม่อยากให้อูจินเป็นอะไร 



ใช่ จีฮุนเป็นห่วงอูจิน – แต่ทำไมเวลาเขาจะคุยด้วยชอบทำหน้าเหมือนไม่อยากคุยกับเขาทุกทีเลยนะ

 


อูจินอา โค้ชไม่ให้แข่งอีกแล้วเหรอ”

“...”

ขอโทษนะ”

เพราะฉันอ่อนเกินไปเอง นายจะได้ลงแข่งก็ไม่แปลกหรอก”

อืม..”

แล้วดาเนียลล่ะ ไปไหนเหรอ”


แล้วทำไมถึงต้องชวนเขาคุยเรื่องดาเนียลด้วยล่ะ

ชอบมันเหรอพัคอูจิน

ไม่สิ – เขาทำมาถึงขนาดนี้แล้วยังไงอูจินก็ต้องเกลียดขี้หน้าดาเนียล

บอกว่าชอบเด็กควานลินนั่นยังน่าเชื่อเสียกว่า


...

..

.

พัคจีฮุนแขนหัก 

ไม่ทันคิดหรอกว่าจะเอาแขนไปบัง แต่มันก็ทำไปแล้ว – ที่จริงมันก็แค่แขนหัก ถ้าเกิดอูจินโดนฟาดหัวทีอาการหนักกว่าแขนของจีฮุนแน่นอน

แต่สิ่งที่คิดได้ถัดไปคือยกต่อไปใครจะแข่งแทนเขา

คู่แข่งคนถัดไปเก่งมาก ต้องชนะน็อคเพียงอย่างเดียว

ถ้าอูจินลงแข่งแทนต้องแย่แน่ๆ


ดาเนียล กูจะให้มึงลงแทน”

กูไม่ใช่เด็กค่ายมวย”

หรือมึงจะให้อูจินลง?” สิ้นเสียงจีฮุน ดาเนียลขมวดคิ้ว

ทั้งคู่ไม่มีใครอยากให้พัคอูจินเจ็บทั้งนั้น

บอกโค้ชมึงให้ได้ก็แล้วกัน”


.


ผม.. คือผมขึ้นแทนได้นะครับ”

โค้ชเรียกทุกคนมาเข้าประชุมเนื่องจากแขนของจีฮุนหัก

ว่าแล้วอูจินจะต้องเสนอตัวเล่นแทนแน่นอน

ให้ดาเนียลขึ้นแทนดีกว่าครับ หมอนี่เล่นกับผมอยู่ตลอด ฝึกอีกนิดก็เก่งเท่าผมแล้ว”


พูดจบพัคจีฮุนลอบมองใบหน้าของอูจินที่เผลอทำสีหน้าน้อยใจออกมา ริมฝีปากเม้มแน่น

“...เคยเห็นดาเนียลชกเล่นกับจีฮุนบ่อยๆ ก็โอเค – อืม ก็ดีนะ”

สิ้นเสียงโค้ชเพียงไม่กี่นาที พัคอูจินก็ลุกออกจากห้องไป


....

..

.


พวกพี่รู้ไหมว่าพี่อูจินร้องไห้”

...”

เมื่อวาน ในห้องล็อกเกอร์”

ควานลินมองจีฮุนกับดาเนียลตาเขม็ง เด็กหนุ่มไม่เข้าใจสองคนนี้เลยแม้แต่นิดเดียว

เขาดูออกว่าทั้งคู่ชอบพัคอูจิน 

แต่ทำไมถึงต้องทำแบบนี้

ทั้งสองไม่พูดอะไรออกมา ควานลินก็ไม่มีอะไรจะพูดต่อ ในเมื่ออมพะนำกันอยู่แบบนี้ ก็ขอให้สักวันหนึ่งพัคอูจินเกลียดทั้งสองขึ้นมาจริงๆ เขานี่แหละจะขำให้ฟันร่วงคนแรก

แต่ตอนนี้คงยากหน่อย

เพราะพัคอูจินดูรักพัคจีฮุนมากเหลือเกิน

แต่เรื่องนี้มีเพียงแค่ควานลินที่รู้เท่านั้นแหละ 

พัคอูจินที่เล่าความอัดอั้นในใจทุกอย่างให้ฟังจนหมดเปลือก ความเจ็บและความไม่เข้าใจที่เกิดขึ้น ไลควานลินรู้หมดทุกอย่าง

 

แต่เขาไม่ได้มีหน้าที่ทำให้ทั้งสามคนเข้าใจกันเสียหน่อย

ผูกเอง ก็แก้กันเองแล้วกัน

 

 

 

 

 

 





END





ลงในทวิตเตอร์ไปกับ # ที่ให้แก้เรื่องราวใน MV ค่ะ เพิ่งคิดได้ว่าควรเอามาลงเด็กดีด้วย5555
จะแก้เรื่องใน MV เสียหน่อย... แต่ดูเหมือนจะยุ่งกว่าเดิม
จริงๆอยากรีไรท์ยาวๆ แต่คิดอีกที แก้นิดหน่อยดีกว่าค่ะ = q =

เราชอบออลอูจินเลยค่ะ อันที่จริง 555555555555555 แต่ก็นะ ฮื่อ พี่จีฮุนจ๋า 

ขอบคุณทุกคนที่อ่านนะคะ >w<


#
senaboxs

.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

105 ความคิดเห็น

  1. #58 YuwarinBoonvijit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 16:02
    แต่งแบบนี้อีกชอบๆ
    #58
    0
  2. #57 sugaplump_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 11:51
    จบแบบนี้เลยหรอคะ... ;-;
    #57
    0
  3. #55 kim_kp76 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 20:07
    อ่าวว จบแบบนี้เลยหรอ😭
    #55
    0
  4. #54 np_11222 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 18:03
    จีฮุนชอบเค้าก็ไม่ยอมบอก แดเนียลก็ดีอ่ะ แต่ถ้าชอบเค้าก็ไปคุยกับเค้าสิ อยากให้อูจินไปชอบควานลินแทนจริงๆ
    #54
    0
  5. #53 FTheOne (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 13:04
    เรียนผูกก็ต้องเรียนแก้กันเอง - กล่องความคิดรีดเดอร์ ///ไม่ใช่สุดท้ายอูจินไปชอบควานลินแทนนะ
    #53
    0
  6. #52 nantakan0912 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 12:34
    แงง รักสามเส้าา ไรท์มาต่ออีกได้ไหมอ่าาา
    #52
    0
  7. #51 toraejung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 10:40
    จีฮุนทำซึนเพื่อออ รักก็บอกไปว่ารักสิ
    ก่อนอูจินนะเปนของควานลินไปซะก่อน!!!
    #51
    0