ตอนที่ 2 : EP : 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    15 พ.ค. 62







Magi's : EP.02







              ชีวิตในฮอกวอตส์ของลิซ่าผ่านไปอย่างเรียบง่าย ถึงจะมองว่าทุกอย่างราบรื่น ลิซ่าสัมผัสได้ถึงสายตาแปลก ๆ ของรุ่นพี่ร่วมห้องพักทั้งสอง รวมถึงสายตาของเพื่อนหน้าหมี หลังจากที่เธอให้เจ้าตัวเห็นตรานักรบบนแขนต้นแขน ทั้งสามก็มีท่าทางเปลี่ยนไป เกาะติดเธอมากขึ้นจนแทบจะเป็นเงาตามตัว อีกทั้งยังคาดหัวชนฝาเวลาเธอต้องการไปไหนตามลำพัง โครงการสำรวจฮอกวอตส์คงต้องพับเก็บไปก่อนอย่างช่วยไม่ได้ เธอถอนหายใจขณะที่เปิดประตูห้องพักเพื่อกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์เสร็จแล้ว และเธอมีนัดไปเที่ยวหมู่บ้านฮอกส์มี้ดกับซึลกิ ทันทีที่บานประตูเปิดเด็กสาวอายุสิบสี่ต้องยืนแข็งค้าง ภาพเรือนร่างของพรีเฟ็คแห่งกริฟฟินดอร์มีเพียงชุดชั้นในปกปิดปรากฏเบื้องหน้า


“ปิดประตูสิคะ”


“ใช่ ๆ ประตู ปิดประตู”


เห็นรุ่นน้องตัวแข็งทื่อ ใบหน้าเหลอหลา แก้มค่อย ๆ มีสีแดงขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งลามไปจนถึงใบหูและลำคอ สติไม่อยู่กับตัว โรเซ่จึงหลุดขำออกมาเล็กน้อย แน่นอนเธอรู้สึกอายอยู่แล้วที่หล่อนเข้ามาเจอเธอในสภาพล่อแหลมแบบนี้ แต่สภาพอีกคนที่ดูเงอะงะดันน่าเอ็นดูและน่าหยอกเย้าเหลือเกิน


“เสร็จแล้วค่ะ” หลังจากเห็นใบหน้าแดงเถือกของอีกคนเมื่อหันกลับมาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง โรเซ่อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ หล่อนก้าวผ่านเธอไปเร็ว ๆ คว้าชุดลำลองแล้วเลยไปห้องน้ำทันทีโดยไม่หันมาสนใจกันสักนิด


“อ้าว” ลิซ่าชะงักเมื่อออกมาจากห้องน้ำแล้วยังเห็นอีกคนยืนอยู่ที่เดิม หลบสายตาที่มองมาของหล่อน ใครจะไปคิดว่าพรีเฟ็คของบ้านที่แสนสมบูรณ์แบบจะมีมุมไม่ระวังตัวแบบนี้


“เรื่องเมื่อครู่ ลิซต้องขอโทษจริง ๆ นะคะ เอ่อ ไม่คิดว่า เอ่อ” ไม่คิดว่าหล่อนจะยืนเปลือยอยู่กลางห้อง ลิซ่าไม่ได้กล่าวออกไปจนจบ เธอเลี่ยงเดินไปจัดของที่เตียงและตู้เสื้อผ้า ก่อนจะเร่งเท้าจากไป ทุกการเคลื่อนไหวของรุ่นน้องอยู่ในสายตาโรเซ่มาตลอด ตั้งแต่ออกมาจากห้องน้ำ จัดการความเรียบร้อยในพื้นที่ส่วนตัว จนกำลังจะเดินหนีเธอไป โรเซ่คว้าแขนของคนที่กำลังจะเดินออกจากห้องพัก


“รีบไปไหนเหรอคะ”


“เอ่อ มีนัดกับซึลกิจะไปหมู่บ้านฮอกส์มี้ดกันค่ะ” ท่าทางเอียงคอถามของรุ่นพี่ทำให้เธอต้องถอยร่นไปก้าวหนึ่ง ลิซ่าค้นพบความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้น เพียงอีกคนเอียงลำคอก็สามารถทำให้เธอหายใจผิดจังหวะ หัวใจก็เต้นเร็วผิดปกติ สงสัยหลังกลับมาต้องไปถามหัวหน้าพยาบาลสักหน่อยแล้วว่าตนเป็นอะไร เพราะบางทีเธออาจจะป่วย


“งั้นพี่ขอไปด้วยนะคะ” โรเซ่ยกมือขึ้นปิดปากป้องกันไม่ให้เสียงหัวเราะหลุดลอดออกไปให้คนข้างกายได้ยิน เด็กผู้มีภูมิหลังลึกลับกลับไม่ประสีประสาเรื่องพวกนี้ รวมถึงท่าทางทึ่มทื่อ ไม่เป็นตัวเองของหล่อน ช่างน่าตลกและน่าเอ็นดู ยิ่งเห็นสายตามองมาด้วยความสงสัยของนักเรียนตามทางเดิน ทำให้เธอยิ่งกระชับแขนที่เกาะหล่อนแนบชิดกว่าเดิม

.

.

.

.

.

หลังจากเจอกับซึลกิที่จุดนัดพบ ทั้งสามใช้เวลาไม่นานก็เดินทางถึงหมู่บ้านฮอกส์มี้ด สถานที่ที่นักเรียนปีสามถึงปีเจ็ดฮอกวอตส์เคยมาเยือนแล้ว โรเซ่กับซึลกิจึงไม่ค่อยตื่นเต้นที่ได้มาอีกครั้ง ต่างจากนักเรียนใหม่ที่ดูจะตื่นเต้นไม่น้อย เจ้าตัวเดินนำทั้งสองไปกวาดตามองสำรวจหมู่บ้านฮอกส์มี้ดแทบทุกซอกทุกมุม โรเซ่ส่ายหน้าพลางระบายยิ้มให้กับความเด็กน้อยของอีกคน ถ้าไม่เห็นกับตาก็คงไม่อยากเชื่อว่าหล่อนจะมีมุมแบบนี้เหมือนกัน


“ซึลกิรู้เรื่องตรานักรบของลิซ่าหรือยังคะ” โรเซ่อาศัยจังหวะที่ลิซ่าวิ่งออกไปดูร้านไปรษณีย์ถามในสิ่งที่เธอสงสัย รุ่นน้องพยักหน้าพร้อมกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


“รู้แล้วค่ะ” เมื่อวันก่อนกำลังพูดกันเรื่องโรงเรียนเก่าของลิซ่า เจ้าตัวก็เปิดแขนให้ดูตรานักรบประจำตระกูล เมื่อมองดูดี ๆ จึงรู้ว่านั่นไม่ใช่แค่ตามนักรบ เธอตกใจมากลนลานลากเจ้าตัวมาสอบถามอย่างละเอียดและไม่ลืมย้ำให้ระวังอย่าให้คนอื่นเห็นเด็ดขาด


“จากนี้ก็ฝากดูแลด้วยนะคะ”


“ไม่ต้องห่วงนะคะ ลิซ่าเป็นเพื่อนกิ กิดูแลเอง คนตระกูลกริมม์นี่ยังไงกันนะคะ ให้แบกรับอะไรเยอะแยะไปหมด หรือหลงลืมไปแล้วว่าลิซ่าอายุแค่สิบสี่”


โรเซ่หัวเราะหลังจากได้ยินคำค่อนขอดตระกูลของเพื่อนจากรุ่นน้องหน้าหมี แต่ก็จริงอย่างที่เจ้าตัวบ่น พ่อมดแม่มดรุ่นเยาว์ต่างต้องเตรียมใจเจอเรื่องราวที่ไม่คาดฝันอยู่แล้ว ยิ่งมาจากตระกูลศักดิ์สิทธิ์หรือตระกูลใหญ่ต่าง ๆ มีภาระหน้าที่อันไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ยิ่งต้องเป็นผู้ใหญ่ก่อนวัยอันควรกันทั้งนั้น เพียงแค่ลิซ่าที่ต้องแบกภาระหน้าที่เอาไว้บนบ่าเยอะกว่าคนอื่น ๆ ทั้งสองหยุดพูดคุยเมื่อเห็นอีกคนที่มาด้วยกันถือนกฮูกตัวใหญ่ออกมาบริเวณหน้าร้านก่อนที่จะปล่อยให้นกฮูกตัวทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า


“ส่งจดหมายหาใครมาเหรอ กิเห็นลิซปล่อยนกฮูก” ซึลกิถามคนที่พึ่งเดินยิ้มแป้นกลับมา ส่วนโรเซ่เลือกที่จะเงียบเพื่อรอฟังคำตอบด้วยเช่นกัน


“ส่งไปหาพวกพี่น่ะ” ลิซ่าหันกลับไปมองท้องฟ้าที่นกฮูกบินหายไปแล้ว


“ลิซมีพี่ด้วยเหรอ” ซึลกิขมวดคิ้ว เพราะแผนผังตระกูลกริมม์ไม่ปรากฏแน่ชัด ทำให้ไม่มีใครรู้ว่าภายในมีรุ่นเยาว์จำนวนเท่าไหร่ ทราบแต่เพียงว่าคนจากตระกูลกริมม์หลายคนมีตำแหน่งระดับสูงในหน่วยงานต่าง ๆ ของโลกเวทมนตร์


“อื้อ มีพี่ชายพี่สาวทั้งหมดหกคน ลิซเป็นคนที่เจ็ด พวกพี่ ๆ สั่งให้ส่งจดหมายไปหาหลังจากอะไรหลาย ๆ อย่างเข้าที่เข้าทางแล้ว” ลิซ่ายิ้มให้ซึลกิเผื่อแผ่ไปถึงรุ่นพี่คนสวย


“เปิดเผยข้อมูลของตระกูลกริมม์แบบนี้จะไม่เป็นอะไรเหรอคะ” โรเซ่นึกสงสัยขึ้นมา ได้ยินมาว่ากริมม์ไม่ค่อยเปิดเผยข้อมูลถ้าไม่จำเป็น แต่ทำไมรุ่นเยาว์ของตระกูลถึงเปิดเผยออกมาง่าย ๆ ไหนจะไม่รู้เกี่ยวกับตรานักรบอีก จนทำให้เธอคาดเดาอะไรไม่ได้เลย


“ได้สิคะ ก็ไม่ได้เป็นความลับอะไร แค่ที่ผ่านมาไม่ค่อยมีคนกล้าถามเท่านั้นค่ะ” ลิซ่าตอบออกไปอย่างไม่ค่อยใส่ใจนัก เพราะมัวแต่มองสำรวจร้านค้าต่าง ๆ ในหมู่บ้านฮอกส์มี้ด โรเซ่หัวเราะเบา ๆ ลอบสบตากับรุ่นน้องอีกคน จากนั้นซึลกิจึงเดินไปกอดคอลิซ่า เพื่อพาเจ้าตัวเดินชมสถานที่แห่งนี้ โรเซ่เดินตามหลังรุ่นน้องทั้งสอง นึกขบขันท่าทางคล้ายเด็กน้อยของทั้งสอง เธอพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาตหลังจากทั้งสองหันมามองเธอสลับกับร้านไม้กวาดสามอัน อันเป็นร้านอาหารและเครื่องดื่มที่แสนขึ้นชื่อของฮอกส์มี้ด ภายในร้านแออัดเต็มไปด้วยผู้คน โรเซ่กับซึลกิตัดสินใจเลือกโต๊ะที่อยู่ด้านในสุดเพื่อหลีกเลี่ยงสายตาของผู้ไม่ประสงค์ดีกับเด็กของตระกูลกริมม์ และแน่นอนว่าเด็กที่ว่าคนนั้น ไม่รู้ตัวเลยสักนิด


“สวัสดีค่ะมาดามโรสเมอร์ทา” โรเซ่กล่าวทักทายเจ้าของร้าน ซึ่งเป็นหญิงวัยกลางคน สองคนที่นั่งตรงข้ามผงกศีรษะทักทายเช่นกัน


“สวัสดีคุณพริมโรส คราวนี้ไม่ได้มากับกลุ่มสภานักเรียนเหรอ” โรสเมอร์ทา กล่าวตอบเด็กเรียนสาวผู้คุ้นหน้าคุ้นตาพลางหรี่สายตาให้แคบลงเมื่อมองไปที่อีกสองคน


“ไม่ได้มากับพวกพี่ ๆ สภานักเรียนค่ะ วันนี้พารุ่นน้องในกริฟฟินดอร์มาชิมบัตเตอร์เบียร์ของมาดามค่ะ”


“งั้นรับบัตเตอร์เบียร์สามที่นะ”


“ค่ะ ขอบคุณค่ะมาดาม” โรเซ่กล่าวพลางเท้าคางกับโต๊ะเพื่อมองไปที่รุ่นน้องทั้งสอง คนหนึ่งตื่นเต้นกับทุกอย่างภายในร้านและคอยชี้ให้คนข้างกายดูเรื่อย ๆ ส่วนอีกคนก็เออออไปด้วย เพื่อไม่ให้เพื่อนรู้สึกแย่ เธอคิดว่าทั้งคู่น่ารักดี โดยเฉพาะดวงตากลมโตเป็นประกายคู่นั้น คล้ายกับมีประกายดวงดาวระยิบระยับออกมา รอยยิ้มกว้างจนตาหยีเล็ก สดใสเหมือนแสงแดดตอนเช้าที่ให้ความอบอุ่นมากกว่าร้อน ลึกลับ ทว่าสดใส อบอุ่น เป็นความย้อนแย้งที่น่าสนใจและน่าค้นหา บางอย่างในใจของเธอกำลังตกผลึก กว่าเธอจะรู้สึกตัว ผลึกที่ว่าก็ได้แตกกระจายครอบคลุมหัวใจของเธอเอาไว้ทั้งหมดเสียแล้ว


“รุ่นพี่โรเซ่คะ รุ่นพี่” ซึลกิเรียกรุ่นพี่ผู้ที่นั่งตรงข้าม หลังจากที่เห็นหล่อนเหม่อมาสักพัก


เสียงเรียกของรุ่นน้องหน้าหมีดึงสติของเธอให้กลับมา โรเซ่จึงยิ้มและเฝ้ารอให้อีกฝ่ายกล่าวต่อ


“กิจะถามว่าปีห้าเริ่มเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดแล้วใช่ไหมคะ”


“ใช่ค่ะ” โรเซ่พยักหน้าพลางรับแก้วบัตเตอร์เบียร์จากมาดามโรสเมอร์ทา เห็นเจ้าของร้านหรี่ตามองเด็กรุ่นน้องทั้งสองไม่ยอมขยับตัวจากไป เธอจึงแกล้งไอขัดจังหวะ มาดามโรสเมอร์ทาหลบสายตาและเดินจากไปในที่สุด เธอจึงขยับสายตาไปมองที่รุ่นน้องทั้งสอง หนึ่งในนั้นจ้องมาดามโรสเมอร์ทาเขม็ง


“ลิซมีอะไรหรือเปล่าคะ”


“เจ้าของร้านมีกลิ่นแปลก ๆ” ลิซ่าตอบไปตามความจริง เห็นรุ่นพี่กับเพื่อนหน้าหมีทำหน้าเหวอ จึงรู้ว่าไม่ควรกล่าวอะไรออกไปอีก เธอคิดจะมาตรวจสอบคนเดียวภายหลังอีกครั้ง


“อย่าไปสนใจเลยค่ะ ลองชิมบัตเตอร์เบียร์กันดีกว่าค่ะ” โรเซ่กล่าวตัดบท ซึลกิพยักหน้าเห็นด้วย ลิซ่าขยับไหล่เล็กน้อย ยกแก้วบัตเตอร์เบียร์ขึ้นจรดริมฝีปาก พลางลอบสังเกตรุ่นพี่สาวอย่างละเอียด สาวสวยเอวบาง ใบหน้ามีเศษเสี้ยวของชาวตะวันออกไกล ริมฝีปากได้รูป น้ำเสียงไพเราะ กิริยานุ่มนวลอ่อนโยน ตอนไม่ยิ้มใบหน้าจะค่อนไปทางดุ แต่เวลายิ้มจะกลายเป็นใบหน้าของกระรอกแสนน่ารัก ตอนที่เจอกันครั้งแรกเธอคิดว่าหล่อนมีท่าทางที่ดูเป็นลูกคุณหนูโดยกำเนิด แน่นอนว่าลูกคุณหนูทุกคนย่อมมีความเอาแต่ใจและดื้อรั้น วันนี้เธอเห็นหล่อนเผลอทำท่าทางเหล่านั้นให้เห็นบ้าง


หากกล่าวถึงตระกูลพริมโรสของหล่อน เธอคงคิดถึงเหล่าแม่มดสุดสวยที่มักจะปรากฏบนหน้าเดลี่พรอเฟ็ตหรือตามนิตยสารสเวทมนตร์ ตระกูลพริมโรสขึ้นชื่อว่าเป็นตระกูลที่มักจะมีสาวงาม พร้อมความสามารถโดดเด่นออกมาในทุก ๆ รุ่น รุ่นเยาว์ของพริมโรสที่มีความสามารถโดดเด่น ในปัจจุบันลิซ่าคิดว่าคงจะเป็นรุ่นพี่ที่นั่งตรงข้ามคนนี้


'ข่าวลือจริงเหรอ'


จู่ ๆ เสียงเข้มของชายหนุ่มท่าทางขึงขังคนหนึ่งดังขึ้นเรียกความสนใจของทั้งสาม ลิซ่า โรเซ่และซึลกิต่างเงียบเพื่อรอฟัง นอกจากบัตเตอร์เบียร์ ร้านนี้ยังขึ้นชื่อเรื่องการแลกเปลี่ยนข้อมูล ข่าวลือต่าง ๆ อีกด้วย


'จริงสิ พราวด์ฟุตกับซาเวจออกไปสำนักงานตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว'


ชื่อทั้งสองที่หลุดออกมาจากปากหญิงสาวอวบอั๋นที่นั่งโต๊ะเดียวกับชายท่าทางขึงขังทำให้ทั้งร้านตกอยู่ในความเงียบงันทันใด โรเซ่เม้มปาก การที่มือปราบมารประจำฮอกส์มี้ดถูกเรียกไปสำนักงานด่วนขนาดนี้คงไม่ใช่เรื่องเล็ก เธอสบตากับซึลกิ เป็นอันเข้าใจตรงกันว่าควรพาลิซ่ากลับฮอกวอตส์ให้เร็วที่สุด


'ผู้คุมวิญญาณเหรอ หรือผู้เสพความตาย ไม่ใช่ว่าผู้เสพความตายถูกกวาดล้างหลังจากสงครามเวทมนตร์ครั้งนั้นไปแล้วเหรอ'


'ไม่รู้สิ'


'แบบนี้ ที่นี่จะปลอดภัยเหรอ เป็นห่วงเด็กนักเรียนฮอกวอตส์ด้วย'


'ไปห่วงทำไม ศาสตราจารย์เมอร์ลินอยู่ทั้งคน ไหนจะพวกพ่อมดแม่มดผู้มีความสามารถโดดเด่นอย่างพวกสภานักเรียนอีก'


'นั่นสินะ'


สิ้นสุดบทสนทนา ลิซ่าจึงหันใบหน้าไปมองที่คนทั้งสอง เธอจะจำใบหน้าของทั้งสองคนเอาไว้และค่อยไปสืบประวัติเอาทีหลัง ยอมรับว่าอยู่ต่อหน้าโรเซ่กับซึลกิ เธอขยับตัวทำอะไรลำบากจริง ๆ


“กลับกันเถอะค่ะ เดี๋ยวครั้งนี้พี่เลี้ยงก็แล้วกันนะคะ” โรเซ่กล่าวพร้อมกับลุกขึ้นจากไปจัดการค่าเครื่องดื่มกับมาดามโรสเมอร์ทา ซึลกิฉุดให้เพื่อนลุกขึ้นและออกไปรอรุ่นพี่ด้านนอกร้าน ไม่วายได้ยินเสียงลิซ่าบ่นอุบอิบว่ายังไม่ทันได้เดินเที่ยวให้ทั่ว ก็รีบกลับกันแล้ว

.

.

.

.

.

ทั้งสามกลับมาถึงฮอกวอตส์ก่อนมื้อเย็น สองรุ่นน้องทิ้งตัวลงนั่งที่ห้องนั่งเล่นภายในบ้านพัก ส่วนพรีเฟ็คปลีกตัวไปห้องนอนทันที จากนั้นไม่นานประธานนักเรียนคนดังอย่างจีซูก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างมหัศจรรย์ เจ้าตัวนั่งลงเบียดกับลิซ่าด้วยท่าทางสนิทสนม ซึลกิเหลือบมองท่าทางของเพื่อน จากการสังเกตวันนี้ เธอคิดว่าโรเซ่คงจะมีความรู้สึกดี ๆ ให้เพื่อนสนิทอยู่บ้าง ดูไม่ออกว่าเป็นความรู้สึกชอบหรือแค่เอ็นดู ฉะนั้นระหว่างประธานแสนสวยกับพรีเฟ็คสุดฮอต เธอจะเลือกเชียร์ข้างพรีเฟ็ค อย่างน้อยลิซ่าก็จะไม่ต้องถูกประธานชายหมายหัว ข้อหาไปยุ่งกับประธานนักเรียนหญิงผู้ได้ชื่อว่าเป็นคู่หมายของเขา


“ไปเที่ยวหมู่บ้านฮอกส์มี้ดมากันเหรอคะ” จีซูยิ้มให้รุ่นน้องทั้งสอง แกล้งขยับตัวเข้าไปใกล้รุ่นน้อง เห็นรุ่นน้องหน้าหมีทำหน้านิ่วคิ้วขมวด เธอก็เดาออกว่าหล่อนคิดเรื่องใด


“เอ่อ กิขอตัวก่อนนะลิซ ขอตัวก่อนนะคะประธาน” ซึลกิพูดขึ้นหลังจากที่เห็นโรเซ่เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น ปล่อยให้เพื่อนตกอยู่ตรงกลางระหว่างผู้หญิงทั้งสองคนคงเกิดเรื่องสนุกไม่น้อย แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนของเธอจะรู้ตัวหรือเปล่าสิ ความสัมพันธ์ส่อแววยุ่งเหยิง แค่คิดก็ปวดหัวแทนเพื่อนแล้ว


“พี่จีมานานแล้วเหรอคะ” โรเซ่ถามขณะนั่งลงข้างลิซ่าแทนที่ซึลกิ


“สักพักแล้วค่ะ ว่าจะมาเปลี่ยนเสื้อผ้า ดันมาเจอเจ้าก้อนซะก่อน” ว่าพลางบีบแก้มของรุ่นน้องอย่างมันมือ ลิซ่าเป็นคนที่จีซูรู้สึกว่าคาดเดาอะไรจากหล่อนไม่ได้ เหมือนจะเย็นชา แต่ก็มีมุมขี้เล่น กวน ๆ รวมถึงการยอมคนรอบข้าง ถ้าหากเป็นคนที่เจ้าตัวใส่ใจความรู้สึก ไม่ว่าจะทำอะไรลิซ่าก็ยอมไปเสียทุกอย่าง ตอนแรกก็ยังเกรงใจ ไป ๆ มา ๆ กลายเป็นเธอที่ชอบกลั่นแกล้งหล่อนมากที่สุด รู้สึกว่าหากวันไหนไม่ได้แกล้งหล่อน เธอจะกินข้าวไม่ลงเสียอย่างนั้น


โรเซ่ปรายตามองทั้งสองที่กำลังหยอกเย้ากันอยู่ พลันก็รู้สึกเหมือนถูกแย่งของเล่น เผลอกระชากรุ่นน้องให้หงายหลังมาในวงแขนของเธออย่างลืมตัว กว่าจะรู้สึกตัวก็เป็นตอนที่เห็นสีหน้าตื่นตะลึงจากทั้งสอง เธอจึงปล่อยรุ่นน้องให้เป็นอิสระ ขยับท่านั่งและไม่ได้พูดอะไรออกไป


ความเงียบเข้าปกคลุมห้องนั่งเล่นบ้านกริฟฟินดอร์ ทั้งสามต่างไม่กล้าขยับตัว เห็นสายตาที่จ้องกันเงียบ ๆ ของรุ่นพี่ทั้งสอง ลิซ่าจึงเอนตัวพิงโซฟาจนแทบจมไปด้านใน เธอไม่เข้าใจความหมายจากการกระทำของทั้งสองและก็ไม่เข้าใจสายตาที่ทั้งสองมองกัน หรือว่าทั้งคู่จะเกิดการหึงหวงตามประสาคนรักกัน แย่จริง ๆ เธอดันเป็นต้นเหตุให้ทั้งคู่เคืองกัน


“เอ่อ ลิซขอตัวก่อนนะคะ อยากอาบน้ำพอดี แหะ ๆ”


เสียงหัวเราะแห้ง ๆ ของรุ่นน้องไม่ได้ทำให้ทั้งคู่หลบสายตา คนเด็กสุดผุดลุกและเร้นกายออกไปจากห้องนั่งเล่นอย่างรวดเร็วราวกับหายตัวได้ หลังจากทนสบตาได้ไม่นาน จีซูเป็นฝ่ายหลบสายตาและขยับตัวพิงพนัก ส่วนโรเซ่กอดอกหันใบหน้าไปทางอื่น


“สนใจเหรอคะ”


“ถ้าตอบว่าไม่ ก็คงเป็นการโกหกค่ะ” จีซูหันใบหน้ากลับไปหาอีกคน เธอรู้จักกับโรเซ่มาตั้งแต่เด็ก ๆ ฉะนั้นเจ้าตัวจึงเหมือนน้องสาวแท้ ๆ ของเธออีกคน เธอรู้จักโรเซ่ดี อาจจะดีกว่าที่เจ้าตัวรู้จักตัวเองด้วยซ้ำ


“โรเซ่ก็สนใจสินะคะ”


โรเซ่พยักหน้า


“สนใจค่ะ มากด้วย ถึงได้เผลอเสียอาการไปเมื่อกี้ไงคะ  แต่เหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้สึกตัวเลย เอะใจสักนิดก็ไม่มี คิดแล้วน่าโมโหจริง ๆ ค่ะ ไม่คิดบ้างหรือไงว่าพวกเราให้ความสำคัญกับตัวเองขนาดไหน” ถอนหายใจอย่างหงุดหงิดพลางพิงพนัก เหม่อคิดถึงท่าทางของลิซ่าที่มีต่อเธอกับจีซู เจ้าเด็กนั่นไม่ได้แสดงอาการที่บ่งบอกว่ารับรู้อาการของพวกเธอเลยสักนิด หรือเจ้าหล่อนคิดว่าพรีเฟ็คอย่างเธอกับประธานนักเรียนอย่างจีซูจะมีท่าทางแบบนี้เป็นปกติ ทำเหมือนกับว่าท่าทางแสนพิเศษเหล่านี้ พวกเธอทั้งสองจะมีกับคนทั่วไปด้วยอย่างไรอย่างนั้น


จีซูหลุดขำหลังจากเห็นน้องคนสนิทบ่นออกมาเสียยืดยาวด้วยความหงุดหงิดใจ ไม่บ่อยที่คนน่ารักนุ่มนิ่มแสนใจดีคนนี้จะมีอาการหงุดหงิดอะไรสักอย่างหรือใครสักคน ลิซ่าคงเป็นหนึ่งในผู้โชคดี


“แต่พี่สนใจเด็กนั่นแบบนี้ จะไม่โดนหมายหัวเอาเหรอคะ” ถามพลางล้มตัวนอนหนุนตักพี่สาว


“ต่อหน้าคนอื่น พี่ถึงไม่อยากแสดงออกไงคะ” จีซูลูบเรือนผมสีน้ำตาลบลอนด์ของน้อง เธอไม่ได้หนักใจหากต้องรับมือกับประธานชาย ไม่ได้กลัวว่าลิซ่าจะถูกรังแก แต่กลัวคนอื่นจะโดนลิซ่ารังแกนี่แหละ เด็กนั่นยิ่งมีความคิดที่คาดเดาไม่ได้อยู่ด้วย


“ไม่กลัวโดนหมายหัวนะคะ กลัวอีกฝ่ายจะเดือดร้อนมากกว่าค่ะ”


“จริงด้วยค่ะ”


ทั้งสองหลุดหัวเราะออกมาพร้อมกัน บรรยากาศระหว่างกันจึงกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง








              ในตอนบ่ายหลังจากเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ลิซ่าได้รับคำสั่งให้ไปที่ห้องของอาจารย์ใหญ่ โดยมีซึลกิเดินมาเป็นเพื่อน เห็นเจ้าตัวยืนกรานจะรอเธออยู่หน้าห้องอาจารย์ใหญ่ เธอจึงได้แต่ยินยอม ตัดใจเข้าไปเจออาจารย์ใหญ่ ซึลกิทำหน้าแหยง ๆ เธอมีประสบการณ์ไม่ค่อยดีเกี่ยวกับห้องอาจารย์ใหญ่ เธอได้แต่ถอนหายใจและเดินไปนั่งรอเพื่อนสนิทแถว ๆ ทางเดิน


“มาแล้วเหรอคะ เชิญนั่งก่อนค่ะ” สเตฟานี่ผายมือเชื้อเชิญให้คนที่พึ่งเข้ามานั่งลง ลิซ่านั่งลงในตำแหน่งที่ว่าง ในห้องนี้มีนักเรียนนั่งอยู่อีกหลายชีวิต เธอจำได้คร่าว ๆ ว่าเป็นกลุ่มสภานักเรียน เธอเลิกคิ้วอย่างนึกสงสัยว่าทำไมผู้ชายท่าทางเหมือนนักกีฬาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ จีซูถึงจ้องเธอเขม็ง


“โรเซ่บอกข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับข่าวลือที่ได้ยินมาจากฮอกส์มี้ด พวกเราจึงเชิญลิซมาเป็นพยานน่ะ” จีซูเป็นคนอธิบายคร่าว ๆ ให้รุ่นน้องฟัง เห็นอีกคนพยักหน้าเล็กน้อยเหมือนต้องการบอกว่าให้รีบเข้า จีซูนึกขำท่าทางไม่สนใจใครของเจ้าตัว พลางปรายตามองไปยังชายที่นั่งอยู่ข้างกายอย่างตำหนิ มองลิซ่าเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อแบบนี้ คิดว่าคงมีชีวิตที่สงบสุขได้ยากแล้ว


“นี่เป็นการประชุมของสภานักเรียน ไม่เห็นจำเป็นให้คนนอกเข้ามาฟังเลยครับ พวกเราต้องเชื่อที่โรเซ่พูดอยู่แล้ว อีกอย่างความสามารถจะเท่าพวกเราหรือเปล่าก็ไม่รู้” เฟรดเดอร์ริก โรลว์ ประธานนักเรียนชาย ผู้เป็นกัปตันทีมควิดดิชบ้านเรเวนคลอ พูดในขณะที่จงใจเน้นคำว่าคนนอกตอนที่มองไปยังลิซ่า โรเซ่กำลังจะอ้าปากพูดแทนลิซ่า ถูกสเตฟานี่ยกมือขึ้นปรามและทำให้ทั้งห้องกลับสู้ความสงบอีกครั้ง


“พวกคุณยังไม่เคยต่อสู้จริง ถ้าหากข่าวลือเป็นความจริง ไม่ว่าจะเป็นผู้คุมวิญญาณหรือผู้เสพความตาย พวกคุณรับมือได้จริง ๆ เหรอคะ สู้เราให้คนที่มีประสบการณ์ต่อสู้จริงมาฟังด้วยไม่ดีกว่าเหรอคะ” สเตฟานี่ค่อนข้างมั่นใจในข้อมูลนี้ แม้ว่าจะมาจากการคาดเดาก็ตาม


“มีประสบการณ์การต่อสู้จริงก็ใช่ว่าจะรับมือผู้คุมวิญญาณกับผู้เสพความตายได้นะคะ” เจนนี่ขยับแว่นพลางมองไปยังเด็กสาวเจ้าปัญหา เธอไม่ได้จงใจจะค่อนขอดหล่อน เพียงแต่ยังมองไม่เห็นประโยชน์ที่สภานักเรียนจะได้หลังจากยอมเสี่ยงให้หล่อนเข้าร่วมฟังข้อมูลในครั้งนี้


ใบหน้าแสนเย่อหยิ่งของคนเด็กสุดในห้องเผยความรำคาญออกมาอย่างไม่ปิดบัง จีซูกับโรเซ่จงใจเงียบเพื่อรอดูเหตุการณ์ต่อไป พวกเธอทั้งสองคาดเดาว่าลิซ่าจะทำอะไรบางอย่างเพื่อตัดความรำคาญ และเป็นจริงดังคาดเมื่อเจ้าตัวหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาชี้ไปทางเฟรดเดอร์ริก


เอกซ์เปกโต พาโตรนุม


แสงสีขาวสว่างวาบ พลันรูปร่างม้ามีปีกจะปรากฏบนดวงตาของคนทั้งห้อง แม้ผู้เป็นอาจารย์ใหญ่ยังต้องลุกขึ้นด้วยความลืมตัว ม้าแสดงท่าทางเกรี้ยวกราด สยายปีกอย่างสง่างามก่อนจะพุ่งเข้าใส่เฟรดเดอร์ริก ม้าสีขาวจางหายไปกับอากาศหลังจากพุ่งผ่านเขาไป หลังจากนั้นทุกคนถึงได้มีสติอีกครั้ง


“คาถาผู้พิทักษ์! ได้ยังไง เด็กนี่ยังไม่ได้เรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดเลยนี่” ใครสักคนพูดด้วยน้ำเสียงสั่นไหว พวกเขายังตื่นตะลึงกับเหตุการณ์ที่พึ่งผ่านพ้นไป


“แถมยังเป็นเพกาซัส หนึ่งในตัวตนที่บริสุทธิ์อีก ไม่น่าเชื่อเลย น่าตื่นตะลึงเกินไปแล้ว” ไอรีนลุกขึ้นกล่าวชื่นชมอย่างจริงใจ เธอเป็นหนึ่งผู้ที่ใช้คาถาผู้พิทักษ์ได้ จึงเข้าใจว่ากว่าจะทำได้ต้องใช้พลังงานและพลังใจไปมากขนาดไหน พวกปีสูง ๆ บางคนยังไม่สามารถใช้คาถานี้ได้เลย เธอจึงรู้สึกชื่นชมเด็กคนนี้ไม่น้อย


“ลิซ” โรเซ่เรียกอีกคนที่ทำเพียงขยับไหล่ รุ่นน้องไม่ได้มองเธอหรือจีซู หล่อนจ้องไปที่เฟรดเดอร์ริกกับเจนนี่ด้วยสายตาวาววับ เหมือนนักล่าจ้องมองเหยื่อ


“ฉันไมรู้ว่าทำไมคุณโรลว์ถึงไม่ชอบฉัน ส่วนคุณเกรเทลจะไม่ยอมรับหรือแค่อวดฉลาดก็ตาม การสบประมาทตัวฉัน นั่นเป็นสิ่งที่ฉันจะไม่ยอมรับเด็ดขาด ฉันมีเกียรติของกริมม์อยู่ในมือ ฉันจะไม่ยอมให้ใครมากังขาความสามารถของฉัน อีกอย่างฉันก็ไม่ได้อยากมาตรงนี้สักเท่าไหร่หรอกนะคะ ขอตัวค่ะศาสตราจารย์” ลิซ่าหันไปหาสเตฟานี่จากนั้นจึงเดินออกไปด้วยท่าทางอันแสนหยิ่งผยอง รอก่อนเถอะ โรลว์กับเกรเทลจะได้รับรู้ความเดือดดาลในใจของเธอแน่นอน


“คนที่มีความสามารถมาก ๆ ไม่อยู่เสียแล้ว ด้วยนิสัยของคุณกริมม์ ฉันเดาว่าคงเป็นไปได้ยากที่จะยอมลงให้พวกคุณ เอาเถอะค่ะ อย่างไรก็ตามการประชุมหารือต้องดำเนินการต่อไป น่าเสียดายจริง ๆ” สเตฟานี่กล่าวพลางถอนหายใจ เธอรู้สึกเสียดายมากที่ลิซ่าไม่ได้เข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ เธอลอบสังเกตใบหน้าของบรรดาสมาชิกสภานักเรียน วันนี้ความสามารถของลิซ่าได้ประจักษ์แก่สายตาของทุกคน ความคิดแตกแขนงกันไปต่าง ๆ นานาและคงมีไม่น้อยที่ต้องลงมือตรวจสอบประวัติของเด็กคนนั้น เธอเดาว่าทันทีที่มีการสืบประวัติเกิดขึ้น จะมีการตอบโต้กลับจากตระกูลกริมม์ทันที หวังว่าพวกเขาคงจะไม่โง่จนเกินไป


จีซูกับโรเซ่ลอบสบตากัน เป็นอันเข้าใจได้ว่าทั้งสองต่างมองเห็นแววตาสนุกสนานปนเหี้ยมเกรียมของเด็กคนนั้น ไหนจะรอยยิ้มลี้ลับที่ถูกจุดบนใบหน้าตอนร่ายคาถาผู้พิทักษ์นั่นอีก รอยยิ้มที่ทำให้ขนลุกชัน แต่พวกเธอต่างก็ไม่คิดว่าลิซ่าจะทำอะไรร้ายแรง หมวกคัดสรรคงไม่ยอมให้คนไม่ดีอยู่บ้านกริฟฟินดอร์ กระนั้นทั้งจีซูและโรเซ่ต่างไม่รู้ว่าหมวกคัดสรรได้มองลึกไปถึงจิตวิญญาณวีรชนของลิซ่า มีวีรชนคนใดบ้างที่เป็นคนดีพร้อมในทุกด้าน อีกทั้งยังลืมคิดไปว่าลิซ่ามาจากตระกูลนักรบ มีนักรบคนใดบ้างที่ไม่มีกลิ่นคาวเลือดติดตัว

.

.

.

.

.

เห็นเพื่อนหัวฟัดหัวเหวี่ยงออกมา ซึลกิก็ไม่กล้าเอ่ยปากถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้านในห้องอาจารย์ใหญ่ รู้แค่ว่าเพื่อนสนิทหงุดหงิดในแบบที่เธอก็ยังเข้าหน้าไม่ติด คนหน้าหมีสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเพื่อนผู้เกรี้ยวกราดตวัดสายตามองมา


“อะ อะไร อะไรเหรอ” สาบานเลยว่าไม่ตั้งใจให้เสียงสั่น


“ไปทะเลสาบกัน” ลิซ่ารีบคว้าแขนซึลกิ พร้อมกับปั้นหน้าให้เรียบนิ่งที่สุด เมื่อเธอเห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินมาไกล ๆ ลิซ่าลากแขนเพื่อนเร่งรีบเดินออกห่างให้ได้มากที่สุด พวกสภานักเรียนคิดจะมาขอโทษขอขมาหรือพูดพร่ำเพ้ออะไรกับเธออีก ในเวลานี้เธอไม่อยากเห็นหน้าพวกเขาหรอกนะ โทสะในใจของเธอยังไม่ลดลง กลัวว่าจะเผลอลงมือกับพวกเขา โดยเฉพาะกับสองคนที่กล้ามากังขาความสามารถของเธอ ลิซ่ายังไม่อยากเผยตัวตนอีกด้านของเธอให้ใครได้เห็น...ตัวตนที่เป็นกริมม์

 








โปรดติดตามตอนต่อไป.







TALK :



เจอกันตอนหน้าค่ะ

ขอบคุณค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #115 Super Bear (@superbear) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 22:19

    หล่อร้ายเหลือเกินพ่อทูนหัวกริมม์น้อยยยยยย เชียคุณพี่พรีเฟ็คแสนสวยสุดใจขาดดิ้นค่ะ 55555555

    #115
    0
  2. #104 J418 (@J418) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 13:39
    อย่าให้เด้กมันโมโหพิ่เจนนน อย่าให้น้องโมโหห
    #104
    0
  3. #54 solyn (@solyn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 22:42

    เทพทรูชัดๆ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-06.png

    #54
    0
  4. #41 scott26 (@scott26) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 00:51
    มาต่อเรวๆได้แล้วไรท์ อ้ากกก
    #41
    0
  5. #39 mcna_ (@mcna_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 20:36

    abcdefg
    #39
    0
  6. #37 ดญ นิรนาม (@aern_jinnapat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 04:34
    โอ๊ยเพิ่งได้อ่าน ฝีมือการเขียนแบบนี้เป็นมาตรฐานจริงๆเลยค่ะ ชอบทุกเรื่องที่คุณเหมเขียนเลย สนุกมากๆเลยค่ะเรื่องราวน่าติดตาม จะรอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #37
    0
  7. #36 AyamaSinosan (@AyamaSinosan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 14:42
    อยากเห็นลิซ่าร่างกริมม์จังค้าบบบ555
    #36
    0
  8. #35 mmmmxxxxx (@mmmmxxxxx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 02:31
    คุณเหมมมมม เราชอบมากๆเลยค่ะ เหมือนเราชอบเรื่องราวในแฮรี่แล้วก็ชอบแบล็คพิ้งมากๆด้วยอีก แล้วมันแบ่บบบ คอมพลีทมากเลย สู้ๆนะคะ จะรอติดตามมม แค่2ตอนก็สนุกมากๆแล้วค่ะ คุณเป็นนักเขียนที่เก่งมากๆเลย ให้เป็นที่1เลยค่ะ
    #35
    0
  9. #34 PJ chichi (@poppa1111) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 00:36
    หยุดอ่านไม่ได้เลยค่ะ พอดูอีกทีอ้าววจบแล้วฮือ รอตอนต่อไปนะคะ
    #34
    0
  10. #33 Masashi kisaru (@sasuke8835) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 19:52

    ทุกเรื่องของไรท์เตอร์สนุกมากติดตามทุกเรื่องสนุกทุกเรื่องวางไม่ลงเลยชอบมาก
    #33
    0
  11. #32 bloodberry07 (@bloodberry07) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 19:28
    5555555ลิซ่าอย่าหัวร้อนใส่คุณเจนเลยนะคะ เรื่องนี้คงเป็นศัตรูหรอเรื่องก่อนรักกันมาก แต่ยังไงก็ขอบคุณที่มาอัพนะคะ เราชอบนิยายของคุณทุกเรื่องเลยค่ะ รอนะคะ
    #32
    0
  12. #31 PP. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 16:32

    อ่านแล้ววางไม่ลงเลยค่ะ สนุกมาก เค้าชอบแนวนี้มากเลย ลิซก็ในเย็นๆกับพี่เจนหน่อยนะคะ ไหนๆก็เคยเป็นนางเอกในเรื่องอื่นๆของลิซเนอะ ถถถถ

    #31
    0
  13. #30 kpipe (@kaemkerfar) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 12:39
    โคตรสนุกเลยยย ตัวตนลิซลึกลับมากๆๆๆๆๆ all lisa เถอะ
    #30
    0
  14. #29 Bearpear (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 12:17

    สนุกมากกกๆๆๆๆ

    #29
    0
  15. #28 hachi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 11:49

    คือสนุกมากกก เป็นคนที่อินในแฮรี่อยู่แล้ว พออ่านเรื่องนี้ ยิ่งเห็นภาพของตัวละครในอริยาบทต่างๆได้มากขึ้น ดีงามค่ะ ตื่นเต้น เหมือนได้กลับเข้าสู่โลกเวทมนต์อีกครั้ง

    #28
    0
  16. #27 TngTaNg (@chin-hum-vung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 11:29

    กรี๊ดๆๆๆ

    #27
    0
  17. #26 Prhhhh (@Prhhhh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 08:10
    แค่ตอนที่สองแต่ความผัวออกเหมือนตอนที่สิบ กรี๊ดๆๆๆๆ ชอบอ่ะ อยากกลับไปดูแฮรี่เลย
    #26
    0
  18. #25 TaTRV (@taorvv44) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 07:05
    โอ้วโหววว ลิซ่าเทพทรูววว ค่ตเท่ เนื้อหอมจริงๆนะคับ ต้องทำบุญกี่ชาติถึงจะได้เเบบเนร้้้้้
    #25
    0
  19. #24 SEULGI_KUMA (@SEULGI_KUMA) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 01:57
    กินรวบแน่ๆเลยใช่ไหมคะตะลิซนี่ 555555 หร่อแล้วยังเก่งอีก เอฟตีค่าพิลิซ
    #24
    0
  20. #23 scott26 (@scott26) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 01:53

    โอ้ยย เท่จังลูก นี่แค่ตอน2นะนี่
    #23
    0
  21. #22 KJ_nn (@KJ_nn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 01:02

    แอร๊ยยยย นี่ขนาดแค่ตอนที่สองนะ ตะหนูดุจุง

    แต่ก็น่ารักจังเวลาตื่นตาตื่นใจกับสิ่งใหม่ๆ

    ใจร้อนอยากอ่านต่อแล้ววววว แค่คิดว่าต้าวจะโชว์พาวอวดสาวก็กรี๊ดรอแล้วเนี่ย

    #22
    0
  22. #21 Mheechanan (@Mheechanan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 00:58
    โอ้... เราว่าการที่ลิซย้ายมาต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับข่าวลือ ตระกูลของลิซอาจจะมีภารกิจบางอย่างสังเกตจากตอนที่ส่งจดหมายนกฮูก ลิซคงไม่ได้ส่งข่าวทั่วไปแน่ๆ ตอนนี้เหมือนเราค่อยๆ เก็บข้อมูลไปพร้อมกับตัวละครอะ ลุ้นเหมือนกันว่าจุดไหนที่เป็นปมที่ผูกให้ลิซเข้ามาเกี่ยวข้องกับข่าวลือนี้ สนุกมากเลยค่ะ เหมือนได้กลับไปผจญภัยอีกครั้งเลย555
    #21
    0
  23. #20 norivazabionline (@norivazabionline) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 00:39
    แค่ตอนที่สองก็มันส์แล้ว อดใจรอตอนต่อไปแทบไม่ไหว
    #20
    0