ตอนที่ 3 : CHAPTER 02 : เด็กที่ถูกลืม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 781
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    5 พ.ค. 61








เด็กที่ถูกลืม








ห้าปีถัดมา




              ภายในคฤหาสน์แห่งตระกูลทรีเกรย์ถูกแบ่งสัดส่วนเอาอย่างดี มีทั้งลานฝึกซ้อมทหาร คอกม้าวัว ตัวคฤหาสน์ที่ใหญ่โตมโหฬาร ทั้งนี้ก็ยังมีส่วนที่เป็นส่วนต้องห้ามอยู่ ท้ายคฤหาสน์ ซึ่งเป็นบริเวณของป่าและสวน มีกระท่อมหลังเล็กตั้งอยู่ ภายในมีสิ่งอำนวยความสะดวกตามความเหมาะสม หรือจะให้ถูกต้องก็คือ พอประทังชีวิตไปได้ อาหาร เสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช้จะถูกส่งมาให้นานๆครั้ง แม่บ้านพ่อบ้านที่นำข้าวของมาให้ มักจะลักลอบเอาขนมหวานกับของที่นายหญิงฝากมามอบให้เสมอ ทุกคนต่างเวทนาเด็กน้อยที่ต้องอาศัยอยู่คนเดียวตั้งแต่เริ่มเดินได้ ตอนแรกเกิด เด็กคนนี้ถูกเลี้ยงดูโดยการสลับผลัดเปลี่ยนกันมาดูแล จนกระทั่งเมื่อเด็กเริ่มรู้ความ คำสั่งเลยเปลี่ยนมาแค่เอาอาหารมาให้เท่านั้น วันนี้จึงเป็นเวรของหัวหน้าแม่บ้านอย่าง รูริ จะเรียกว่าเธอเป็นคนเลี้ยงเด็กคนนี้มาก็ย่อมได้


เดินออกมาจากคฤหาสน์ผ่านป่ามาสักสิบนาที รูริก็ได้เจอกับเด็กคนหนึ่งที่นั่งเล่นอยู่หน้ากระท่อม เด็กขาพิการ ไม่สามารถเดินได้ปกติอย่างเด็กคนอื่น และที่สำคัญเด็กคนนี้พูดไม่ได้ เป็นใบ้มาตั้งแต่กำเนิด ส่วนฐานะที่แท้จริงก็คือ บุตรสาวของท่านหญิงไอริส ท่านหญิงผู้น่าสงสาร หลังจากตื่นขึ้นมาก็พบว่าบุตรสาวได้ถูกพรากจากอกไปแล้ว และเพื่อรักษาชีวิตบุตรสาว ท่านหญิงไอริสจึงเห็นด้วยกับวิธีการของพี่ชาย ทั้งคฤหาสน์จึงรู้แค่ว่าเป็นเด็กที่ไอริสเก็บมาเลี้ยง รูริได้แต่คิดว่าจะเกิดอะไรถ้าทั้งสองไม่ซ่อนเด็กคนนี้เอาไว้ บางทีท่านหญิงอาจจะถูกกำจัด หรือเด็กคนนี้อาจจะถูกสังหารเอาง่ายๆ ชีวิตของเด็กไร้พลังไม่มีค่าอะไรเลยเมื่อเทียบกับชีวิตของเด็กที่มีพลัง






อนิจจาโลกใบนี้...ทุกอย่างถูกตีค่าเป็นตัวเลข






“ลิซ่ามานี่เร็ว ค่อยๆเดิน ไม่ต้องวิ่ง ระวังล้มด้วยนะจ๊ะ” รูริอ้าแขนรับหนูน้อยหน้าตาน่าเอ็นดูที่มีอายุแค่ห้าขวบ ลิซ่า ทรีเกรย์คือคุณหนูที่ถูกผลักไสอย่างแท้จริง แม้ท่านหญิงไอริสจะรักและหวงแหนเด็กคนนี้ขนาดไหน ก็ไม่อาจมาหาได้ด้วยตัวเอง ตอนนี้เด็กคนนี้อาจจะยังไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงต้องมาอยู่ที่แห่งนี้ แต่เมื่อโตขึ้นเด็กน้อยจะเข้าใจเหตุผลที่ทำให้ต้องมาอยู่ที่นี่


รูริหัวเราะ เมื่อเด็กน้อยเอื้อมมือมาปาดน้ำตาให้ เธอจูงมือเด็กน้อยเข้าไปในกระท่อมและจัดการจัดเรียงข้าวของเครื่องใช้ต่างๆให้ รูริเฝ้ามองเด็กน้อยที่กำลังกินขนมหวานอย่างเอร็ดอร่อยด้วยท่าทางน่าเอ็นดู ใบหน้าของเด็กน้อยน่ารักเหลือเกิน แก้มกลมขยับตามแรงเคี้ยว ใบหน้าที่เธอมองไม่ออกว่าคล้ายท่านหญิงไอริสหรือใคร บิดาของลิซ่ายังคงเป็นปริศนาอยู่ ท่านหญิงไอริสไม่เคยปริปากพูดถึงเรื่องนี้ ท่านชายเซอร์แซกเองก็ไม่เคยเปิดปากถาม ความเมตตาหนึ่งเดียวที่ท่านชายเซอร์แซกมีให้หลานตัวน้อย คือการให้ใช้นามสกุลทรีเกรย์กับให้อยู่อาศัยภายในคฤหาสน์เท่านั้น เธอไม่อาจกล่าวได้ว่านี่เป็นการกระทำที่โหดร้าย คนทั่วไปต่างรู้อยู่แล้วว่าในโลกใบนี้ คนที่ไร้พลังก็ไม่ต่างอะไรกับขยะ การให้ใช้นามสกุลกับการซ่อนเอาไว้ จึงเป็นการปกป้องอีกหนทางหนึ่ง


หลังจากจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยแล้ว รูริจำใจโบกมือลาเด็กน้อยที่ทำตาละห้อย เธอนั่งลงเพื่อให้อยู่ในระดับสายตาของเด็กน้อย


“มีชีวิตอยู่ต่อไปนะ” รูริลูบศีรษะเล็กๆของเด็กน้อย น่าเวทนาเกินไปจริงๆ เด็กน้อยยิ้มกว้างพลางพยักหน้ารับ เธอคิดเอาไว้ หากวันหนึ่งที่ต้องทุกอย่างเลวร้ายลง เธออาจจะพาเด็กคนนี้ไปจากคฤหาสน์หลังนี้ ไปใช้ชีวิตเรียบง่ายในหมู่บ้านห่างไกลที่ค่าตัวเลขวัดคุณค่าความเป็นคนไม่ได้ รูริโบกมือให้เด็กน้อยก่อนจะตัดใจเดินจากไป เด็กเหมือนผ้าขาวที่ถูกโลกย้อมสี สีสันที่รอลิซ่าอยู่ เธอไม่อยากคาดเดาเลย











เมื่อเดินมาถึงคฤหาสน์ มีแม่บ้านสองสามคนยืนรออยู่ พร้อมกับยิ้มให้เธออย่างพร้อมเพรียงกัน รูริรู้เหตุผลดี จึงส่งพวกตะกร้าใส่ของให้แล้วเดินจากไป สตรีคนหนึ่งนั่งอยู่ในห้องรับแขก ทันทีที่เห็นเธอ เจ้าตัวก็ลุกขึ้นปรี่เข้ามาหา


“ลิซ่าเป็นยังไงบ้างคะ สบายดีใช่ไหม สูงขนาดไหนแล้วคะ เสื้อผ้าใส่ได้พอดีตัวหรือเปล่า แล้วได้ทานขนมที่ฉันทำให้หรือเปล่าคะ” ไอริส ทรีเกรย์ ละอายใจเหลือเกินที่ต้องถามคำถามเหล่านี้จากแม่บ้าน ทั้งที่เธอควรจะไปดูให้เห็นกับตาตัวเองมากกว่า แต่รูริก็เป็นเพียงคนเดียวที่เธอสามารถแสดงออกได้อย่างซื่อตรง


รูริแตะไปบนหลังมือของท่านหญิง เธอเข้าใจความห่วงใยที่ท่านหญิงไอริสมีต่อเด็กคนนั้นดี ทั้งยังอยากให้ทั้งคู่ได้เจอกันในสักวันหนึ่งด้วย แต่ไม่ใช่ในตอนนี้ ในฐานะคนใกล้ชิดทั้งคู่ เธอสงสารเวทนาเหลือเกิน


“ท่านไอริสโปรดสำรวมกิริยาด้วยค่ะ ท่านไม่ควรกล่าวชื่อเด็กคนนั้นออกมาในที่ซึ่งไม่ใช่ที่รโหฐานเช่นนี้นะคะ”


“ขอโทษค่ะคุณรูริ เช่นนั้นไปที่ห้องของฉันดีกว่าค่ะ” ไอริสเห็นด้วยกับรูริ นอกจากมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าแม่บ้านแล้ว รูริยังเป็นเหมือนพี่สาวของเธออีกด้วย ไอริสเดินนำอีกคนไปที่ห้องของตนเองเพื่อสอบถามทุกอย่างเกี่ยวกับเด็กคนนั้นที่รูริได้ไปเห็นมา เธอตระหนักมาเสมอว่า เธอล้มเหลวในฐานะแม่ และอยากชดเชยบางอย่างให้เด็กคนนั้น ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเด็กต้องการเพียงความรักความเอาใจใส่เท่านั้น












หลายวันหลังจากนั้น ตอนเย็นภายในคฤหาสน์กำลังมีงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของไอริส ทั้งคฤหาสน์เปิดให้แขกเข้ามาร่วมยินดีกับไอริส ทุกบริเวณถูกตกแต่งอย่างสวยงาม ไอริสในวัยยี่สิบเจ็ดปีสวยสะพรั่งจนชายหนุ่มแทบทั้งงานหลงใหล ณ โต๊ะใหญ่ที่อยู่ใจกลางงาน ทั้งสี่ผู้นำตระกูลใหญ่ต่างมองไปยังเจ้าของงานด้วยสายตาหลากหลาย สิบปีก่อนไอริสหายไปอย่างไรร่องรอย ห้าปีถัดมากลับปรากฏกายอยู่หน้าคฤหาสน์ และไม่ว่าทำอย่างไร เจ้าตัวก็ไม่ยอมปริปากเล่าเหตุการณ์ที่ไปพบเจอเลยสักนิดเดียว โดนราชินีเรียกให้เข้าพบ ไอริสก็ปฏิเสธอยู่เสมอ งานวันนี้จึงถูกจัดขึ้น ส่วนหนึ่งเพื่อรอให้ใครคนนั้นมาปรากฏตัว


“ว่าแต่เซอร์แซก นี่ฉันมาตั้งนานแล้วนะ ทำไมไม่เห็นหนูริอัสเลย?” ฟิโอน่าถามเจ้าของคฤหาสน์พลางมองซ้ายมองขวา เพื่อหาบุตรสาววัยแปดขวบของเซอร์แซกกับภรรยาที่เสียไป ออตัสกับคริสเตียนพยักหน้าเห็นด้วย ถ้าหากพวกเขามา ลูกสาวของเพื่อนสนิทจะต้องวิ่งปรี่เข้ามาหา พร้อมกับร้องขอให้พวกเขาเล่าเรื่องสนุกให้ฟังเสมอ เจ้าของคฤหาสน์ส่ายศีรษะเล็กน้อย เขารู้ว่าเด็กคนนั้นแอบหนีไปที่ไหน


“ไปรับขบวนเสด็จกันเถอะ” เซอร์แซกกล่าวพลางลุกขึ้นยืน เมื่อมองเห็นขบวนของราชินีแห่งบริทาเนียเคลื่อนมาหยุดอยู่หน้าคฤหาสน์ เหลือบไปมองที่น้องสาวก็พบว่าไอริสมีใบหน้าซีดเผือด แถมส่งสายตาไม่พอใจอย่างมากมาให้เขา เซอร์แซกเคยกล่าวเตือนไอริสไปแล้ว ว่าหากเป็นความประสงค์ของเอมิเลีย จะไม่มีใครสามารถขัดขวางได้เลย











หน้ากระท่อมหลังเล็กภายในป่า เด็กน้อยกำลังกางหนังสืออ่าน พลางขยับศีรษะไปมาเพื่อให้เข้ากับทำนองเสียงเพลงที่ลอยมากับสายลม ลิซ่ารู้ฐานะและที่ของตัวเองดี ฉะนั้นแล้วจึงไม่มีอาการอยากรู้อยากเห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นเลยสักนิด เธอมักจะถูกลืมเลือนเสมอ เป็นเช่นนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ยกเว้นบุคคลเดียวที่ไม่เคยลืมเลือนเธอ เด็กผู้หญิงที่มีผมสีแดงและดวงตาสีฟ้าใส ผู้เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของผู้นำตระกูล ซึ่งกำลังยืนส่งสายตาดุๆมาให้เธออยู่เบื้องหน้า


การวางหนังสือแล้วค้อมตัวให้กัน ทำให้ ริอัส ทรีเกรย์ ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ว่าเด็กคนนี้มีตัวตนอยู่ในป่าหลังคฤหาสน์ เคยถามผู้เป็นพ่อว่าทำไมต้องซ่อนเด็กคนนี้ พ่อของเธอก็บอกให้มาดูกับตา เมื่อมาดูเองจึงได้เข้าใจ เด็กคนนี้ไม่มีพลัง ขาพิการ มิหนำซ้ำยังพูดไม่ได้ ขืนไม่ซ่อนเอาไว้ ได้ถูกเด็กรุ่นเดียวกันในตระกูลกลั่นแกล้งจนตายแน่นอน ชีวิตของคนไม่มีพลังไร้ค่าเสียยิ่งกว่าหมูปลาในตลาด ทุกครั้งที่เธอแอบหนีมาหา นอกจากผู้เป็นพ่อจะไม่ดุด่าแล้ว ยังทำเหมือนไม่รู้ไม่เห็นอีกด้วย


“บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ให้คำนับพี่” ริอัสเป็นลูกคนเดียว แม่ก็เสียไปสามปีแล้ว ผู้เป็นอาสาวจึงเปรียบเหมือนมารดาอีกคนหนึ่งของเธอ การได้มาเจอลิซ่าจึงทำให้เธอได้มีโอกาสเป็นพี่สาวกับคนอื่นบ้าง แอบมาเจอก็บ่อย แอบให้แม่บ้านเอาหนังสือ ขนมดีๆมาให้ก็บ่อย ลิซ่าอยู่คนเดียวมาตลอด ปกติจะมีแม่บ้านผลัดเวียนกันมานอนเป็นเพื่อน แต่พออายุได้ห้าขวบท่านพ่อกลับสั่งไม่ให้มานอนด้วย เด็กห้าขวบต้องอยู่ตามลำพัง ตื่นมากลางดึกจะทำอย่างไร จะข่มตาหลับได้ไหม เธอไม่อาจรู้เลย ยิ้มให้ลิซ่าที่ทำหน้าเบิกบานให้เธอหลังจากที่รับขนมไป เธอเดินตามลิซ่าเข้าไปภายในกระท่อม เพราะอยู่ในบริเวณคฤหาสน์เลยไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับสัตว์ป่า


“วันนี้วันเกิดท่านอา ผู้คนเยอะแยะเต็มคฤหาสน์ไปหมด เห็นว่าองค์ราชินีเอมิเลียจะเสด็จมาด้วยนะ ก็นะ ท่านอากับท่านเอมิเลียเคยเป็นคนสนิทกันนี่ แต่ทำไมท่านอาถึงไม่ยอมเข้าวังไปพบก็ไม่รู้ วันนี้คุณรูริมาหาน้องเหรอ” สายตาของริอัสเอาแต่คอยมองสำรวจภายในกระท่อมของลิซ่าเสมอ เผื่อว่าขาดตกสิ่งใดไป เธอจะได้ให้แม่บ้านแอบเอามาให้ภายหลัง เด็กน้อยที่กำลังเอร็ดอร่อยกับเค้กพยักหน้ารับคำของริอัส ส่งผลให้ริอัสต้องเอื้อมไปลูบศีรษะเล็กอย่างเอ็นดู พ่อแม่ของลิซ่าต้องใจยักษ์ใจมารขนาดไหน ถึงกลางทิ้งเด็กที่ไม่มีพลังเอาไว้แล้วเอาตัวรอดไป ต่อให้ไม่มีพลังเด็กคนนี้ก็คือลูกสาวของพวกเขาไม่ใช่เหรอ


“ลิซ่าเป็นเด็กดี ไว้พี่จะหาหนังสือกับขนมมาให้อีกเยอะๆเลย ดีไหม” ริอัสหัวเราะเมื่อเด็กน้อยรีบพยักหน้า ลิซ่าชื่นชอบการอ่านหนังสือ โดยเฉพาะพวกนิทานที่เกี่ยวกับวีรชนผู้กล้าหาญ หรือพวกตำราแขนงต่างๆ น่าเสียดายตรงที่ว่าต่อให้อ่านเยอะขนาดไหน เด็กคนนี้ก็ไม่อาจใช้สิ่งเหล่านั้น


“พี่กลับไปที่งานก่อนนะ หนีออกมานานแล้ว ยังไงอย่าลืมปิดบ้านให้ดีๆ แล้วก็ดูแลตัวเองดีๆ ป่วยต้องบอกพี่เลยเข้าใจไหม” ริอัสลูบศีรษะของเด็กน้อย หลังจากเฝ้ามองลิซ่ามาพักใหญ่ เธอจำใจต้องบอกลา เพื่อกลับเข้าไปในงาน หากนานกว่านี้ ริอัสกลัวว่าผู้เป็นพ่อจะมาตามเธอด้วยตัวเอง ลิซ่าโบกมือลาริอัสก่อนจะเดินกลับเข้าไปในกระท่อม วันนี้ได้ลิ้มรสขนมที่แสนอร่อย จนคิดว่าคืนนี้เธออาจจะหลับฝันดีก็ได้ กระท่อมหลังเล็กจึงกลับมาเงียบสงบอีกครั้งเมื่อเจ้าของเข้านอน











ฉากการพบเจอกันในรอบสิบปีระหว่างราชินีเอมิเลียกับไอริสผ่านไปด้วยความกระอักกระอ่วน ตอนนี้เซอร์แซก ฟิโอน่า ออตัสและคริสเตียน ทั้งสี่ยืนมองสองคนที่เดินปลีกวิเวกออกไป พวกเขาต่างรู้ว่าทั้งสองมีเรื่องราวให้พูดคุยมากมายหลังจากไม่ได้เจอกันมานาน ด้วยเหตุผลบางประการไอริสปฏิเสธทุกคำเชิญของราชินีอย่างถือดี หากเป็นคนอื่นคงโดนราชินีสั่งจับกุมข้อหาขัดคำสั่งไปแล้ว แต่ในเมื่อเป็นไอริส ทุกครั้งก็จะได้รับอภิสิทธิ์เหนือคนอื่นเสมอ สำหรับเอมิเลียแล้ว ไอริสมีน้ำหนักในใจเสมอ











ราชินีกับอดีตวัลคิรี ผู้มีฉายา วัลคิรีแห่งความบ้าคลั่งเดินเคียงข้างกันไปจนกระทั่งถึงจุดที่ห่างไกลจากผู้คนพอสมควร มีถ้อยคำมากมายที่อยากพูดคุย มีเหตุการณ์มากมายเกิดขึ้นในช่วงระยะเวลาที่ห่างกันไป มีคำถามมากมายที่อยากถามไถ่ หากพอได้เผชิญหน้ากันกลับไม่มีคำไหนที่สามารถกล่าวขึ้นได้


“เอ็มสบายดีนะคะ” ไอริสเลือกจะเป็นฝ่ายทำลายความเงียบและบรรยากาศชวนอึดอัด เธอเป็นคนเดียวที่ได้รับการอนุญาตให้ไม่ต้องเรียกชื่อและคำนำหน้า เอมิเลียมักจะใจดีกับเธอเสมอ แม้อายุของเธอจะน้อยกว่าสามปีก็ตาม


“สบายดีค่ะ แล้วไอเป็นอย่างไรบ้างคะ สบายดีไหม ไม่ได้เจอกันตั้งนาน”


“นั่นสิคะ นานมากๆ”


เอมิเลียหันไปมองคนที่หยุดเดิน เธอไม่ได้เจอกับไอริสมาถึงสิบปี และก็มีเหตุผลบางอย่างทำให้ไอริสปฏิเสธการเข้าวัง เธอละสายตาจากใบหน้าที่แสนคิดถึง สิบปีที่ผ่านมา เธอแอบส่งคนออกตามหาตัวคนคนนี้ ค้นทุกซอกในดันเจี้ยนหอคอยบาเบลไปจนถึงชั้นกลาง ก็ไม่เจอแม้แต่เงา ไอริสกำลังปกปิดอะไรบางอย่างกับเธอ อะไรที่ให้เธอรู้ไม่ได้ สายตามองเห็นสิ่งปลูกสร้างที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวภายในป่า


“ไอริส กระท่อมในป่านั่น ซ่อนสิ่งใดเอาไว้คะ”


“ไม่มีค่ะ” ไอริสดึงเอมิเลียเอาไว้ไม่อยู่ ราชินีสาวเดินตรงไปยังกระท่อมหลังเล็ก เธอหันไปมองที่พี่ชายและพบว่าเขาเพียงแค่ส่งยิ้มให้กำลังใจเธอมา ไอริสจึงรีบวิ่งตามราชินีสาวไป ก้อนเนื้อที่อกด้านซ้ายกำลังเต้นอย่างลุ้นระทึก











“ไม่ไปห้ามจะดีเหรอ เซอร์แซก” ฟิโอน่าปรายตามองไปยังเจ้าของคฤหาสน์ สิ่งที่เขาซ่อนเอาไว้ พวกตนรู้มาสักพักแล้วว่าเป็นสิ่งใด


เซอร์แซกเลือกที่จะส่ายหน้า เขาแน่ใจมากสักพักแล้วว่าลูกของน้องสาว มีบางอย่างเกี่ยวข้องกับราชินี เด็กคนนั้นยิ่งโต ก็ยิ่งบ่งบอกว่าเป็นส่วนผสมระหว่างไอริสกับเอมิเลีย เหตุผลหนึ่งที่เขาอยากซ่อนเด็กคนนั้น ไม่ใช่จากสังคม แต่เป็นการซ่อนจากความมุ่งร้ายที่มาจากราชวงศ์ต่างหาก สักวันเอมิเลียก็ต้องรับรู้ สู้ให้รู้ไปเลยเสียดีกว่า เขาเองก็อยากจะรู้เช่นกันว่าราชินีสาวจะทำอย่างไรต่อไป











อะไรบางอย่างบอกเอมิเลียว่าสิ่งที่อยู่ข้างในเกี่ยวข้องกับเธอ เมื่อเปิดประตูกระท่อม สิ่งที่เธอเห็นก็เป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่งที่นอนหลับไม่รับรู้เรื่องราวใดๆ ความรู้สึกแรกที่ได้มองสำรวจใบหน้าเด็กน้อยคือคุ้นมาก เหมือนส่วนผสมของเธอกับไอริส...เด็กคนนี้เป็นใครกัน?
















บนแอสการ์ด สามเทพนั่งอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนสีขาวอย่างเช่นทุกวัน ทั้งสามกำลังมองลงไปยังยังมิดการ์ด เทพเฟรยาระบายยิ้มเต็มใบหน้า ในที่สุดเด็กคนนั้นจะได้ออกมาจากที่ซ่อนเสียที เธอรอวันนี้มานานถึงห้าปี ในที่สุดเด็กน้อยก็จะได้เริ่มหน้าประวัติศาสตร์ของตัวเองเสียที เทพเกฟิออนมองใบหน้าของสหาย


“ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนนั้น?”


“ทุกข์อย่างแสนสาหัส”


เทพอิดูนาปรายตามองเทพเฟรยาผู้ตอบคำถามเทพเกฟิออน พวกเธอทั้งสามเฝ้ามองชีวิตของเด็กคนนั้นมานานถึงห้าปี วันนี้เป็นวันแรกที่ได้เห็นรอยยิ้มพึงพอใจจากเทพเฟรยา


“จะเกิดอะไรขึ้นหนอ หากเทพองค์อื่นๆได้รู้ว่าเทพเฟรยากางปีกปกป้องเด็กคนนั้นในเงามืดมาตลอดห้าปี” เทพอิดูนากล่าวในสิ่งที่เธอรับรู้มาตลอด


เทพเฟรยาทำเพียงแค่ยิ้มและยิ่งยิ้มกว้างมากขึ้นเมื่อเทพเกฟิออนกล่าวเสริม


“ที่ป่าแถบนั้นปลอดภัย และเด็กคนนั้นไม่เคยตื่นขึ้นมากลางดึกเลย เป็นเพราะทุกคืนเธอจะลงไปขับกล่อมบทเพลงให้เด็กน้อยฝันหวาน เฟรยา อะไรที่มากเกินไป เธอก็รู้ว่าไม่ใช่สิ่งที่ดี ตอนนี้เองก็มีเทพบางคนที่จับตามองเธออยู่ไม่ใช่เหรอ”


เทพเฟรยาปรายตาไปมองเงาที่อยู่ไกลๆ ก่อนจะขยับสายตากลับไปจ้องยังภาพเบื้องล่างเช่นเดิม เด็กน้อยจะได้เจอกับมารดาเป็นครั้งแรก เธอจะไม่มีวันพลาดวินาทีนี้เด็ดขาด


“หากโลกิอยากได้สงคราม ฉันก็จะมอบให้”


เทพเกฟิออนกับเทพอิดูนาตกใจไม่น้อยที่ได้ยินการลั่นวาจาของเพื่อน เพื่อปกป้องเด็กมนุษย์คนหนึ่ง ถึงกับยินยอมก่อสงครามทวยเทพ ช่างเป็นความหลงใหลอันบ้าคลั่งเหลือเกิน


เทพเฟรยายิ้มร่า แม้จะมองสายตาของเทพโลกิออก แต่นั่นไม่ได้กระทบกระเทือนอะไรเลย สำหรับเด็กคนนั้น นอกจากจะมีเธอคอยปกป้องในเงามืด ยังมีมหาเทพโอดินอีกองค์หนึ่ง ก็ให้รู้ไปว่าเทพโลกิจะยอมเป็นศัตรูกับมหาเทพโอดิน เพียงเพราะเด็กคนหนึ่ง เทพโอดินจะไม่ยอมให้เด็กที่มีมีค่าของเขาต้องเป็นอะไรไป เธอเองก็จะไม่ยอมให้มือสกปรกของโลกิได้แตะต้องเด็กคนนั้นในตอนนี้แน่นอน เอาไว้เมื่อโอกาสเหมาะสมมาถึง เมื่อสีสันของเด็กคนนั้นถูกแต่งแต้มจนงดงาม ถึงตอนนั้นเธอจะยอมปล่อยให้โลกิได้ละเลงสีดำลงไป เธอเองก็อยากจะรู้ว่าเมื่อเป็นเช่นนั้น สีสันของลิซ่า ทรีเกรย์จะเปลี่ยนไปหรือไม่


“แทบอดใจรอไม่ไหวเลย” รอยยิ้มทรงเสน่ห์เกิดขึ้นบนใบหน้าของเทพแห่งความงาม เปล่งประกายความพึงใจอย่างยิ่งยวด ซ่อนความบ้าคลั่งเอาไว้ในดวงตาแสนเร่าร้อน ไฟแสนอันตรายถูกจุดขึ้นเสียแล้ว
















สเตตัส


ลิซ่า ทรีเกรย์ : Lv. 0

พละกำลัง : 0

พลังเวท : 0

ความสามารถ : 0

เวทมนตร์ : ว่างเปล่า

สกิล : ว่างเปล่า

ฉายา : ว่างเปล่า

ผู้ติดตาม : ไม่มี

สัตว์เลี้ยง : ไม่มี

ไอเท็ม : ไม่มี

อาร์ติแฟค : ไม่มี

 






















โปรดติดตามตอนต่อไป.











TALK :




ท่านเฟรยาใจเย็นๆนะเจ้าคะ



ติดตามหรือร่วมพูดคุยได้ที่ #ฟิคTOW นะคะ

เจอกันตอนหน้าค่ะ




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

76 ความคิดเห็น

  1. #75 Masashi kisaru (@sasuke8835) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 06:51
    เทพเฟรยามีความโลลิสูงมากกกกก//ตะหนูถูกจองตัวตั้งเเต่เด็กเลยแหะ
    #75
    0
  2. #74 0914099234 (@0914099234) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 08:22
    หือ....มาต่อเถอะนะๆชอบเนื้อหาดี...รออ่าน
    #74
    1
    • #74-1 Nametag (@Nametag) (จากตอนที่ 3)
      18 มิถุนายน 2562 / 21:41
      ไรท์เขามาแน่ แต่มาช้า...มากกกกกกก
      เขาแต่งเรื่องอื่นอยู่ ดองไว้หลายเรื่องละ
      #74-1
  3. #72 MyName_K_ (@saythancarter) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:46
    1 ปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก
    รออีกนิดจะเป็นไรไป T^T #นอนร้องไห้
    #72
    0
  4. #71 UNicornG (@UNicornG) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 11:49
    ศูนย์ศูนย์ศูนย์

    ว่างเปล่า

    ไม่มี

    ไม่มี

    ไม่มีอะไรเลย!!!
    #71
    0
  5. #70 AMAZON_ (@AMAZON_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 08:20
    รอชั้นรอเธออยู่วว
    #70
    0
  6. #69 Blink (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 13:43

    ไรท์มาต่อได้เเล้ว อยากอ่านต่อ ได้โปรด

    #69
    0
  7. #68 Pluto_vp (@Pluto_vp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 02:07
    อะรออีกเรื่อง ~~เรารอเก่งน้าาาไรท์ อยากอ่านต่ออะ
    #68
    0
  8. #67 Kaew1418 (@Kaew1418) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 18:40
    พี่ค่ะมาอัพเถอะน่ะค่ะ
    #67
    0
  9. #64 Halo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 12:13

    เรื่องดีมากกกกเลยค่ะรอๆ ติดตามค่ะ

    #64
    0
  10. #52 saythancarter (@saythancarter) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:30
    ไรท์จ๋าาาา โปรดเห็นใจคนรอ แต่เราก็รอได้ สู้ๆนะไรท์
    #52
    0
  11. #51 gifzyTNT (@gifzyTNT) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 07:46
    ต่อไวๆนะไรท์ เค้ารอไม่ไหวเเล้ว 555+ (หัวเราะอย่าบ้าคลั่ง) ได้เวลาสนุกเเล้วซี............
    #51
    0
  12. #50 Poppolaba (@Godchakon2544) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 01:08
    สุดยอดเลย
    #50
    0
  13. #49 norivazabionline (@norivazabionline) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 23:56
    มันโคตรๆ รู้เลยว่าต่อไปต้องเจ้มจ้นขึ้นเรื่อยๆ
    #49
    0
  14. #48 nnnnp2 (@Nnnnp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 23:44
    เธอเป็นลูกใครกันลิซ่า ?!!!!!! งื้ออออ อยากรู้ อยากอ่านต่อ😭😭😭
    #48
    0
  15. #47 bambooss (@bambooss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:24
    แทบอดใจรอตอนต่อไปไม่ไหวเลยค่ะ ชอบนะคะ สู้ๆค่ะ :)
    #47
    0
  16. #46 J418 (@J418) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 19:50
    ลิซผู้ไม่มีอะไรเลย... แต่ก็มีพ่อเป็นเทพโอดิน? มีเทพสาวคอยปกป้อง อห ไม่ทำดาา ติดตามอีกเรื่องค่ะไรท์
    #46
    0
  17. #45 Mayyxz (@malemay11) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 10:46
    อดใจรอความสนุกไม่ไหวแล้ว ท่านเทพใจเย็นนะคะ รู้ว่าน้องน่ารักรู้ว่าอยากได้น้อง 555
    #45
    0
  18. #44 Beemamaku (@Beemamaku) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 09:16
    มีความอยากอ่านต่อเร็วๆ สนุกดีค่ะ
    #44
    0
  19. #43 Sskxjs (@Sskxjs) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 06:13
    มีเทพเอ็นดูขนาดนี้เลยรึ ลิซ่า ทรีเกย์
    #43
    0
  20. #42 wantaeyeon (@wantaeyeon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 03:34
    ติดงอมแงมเลยค่ะ งื้ออ.
    #42
    0
  21. #41 data_tik (@data_tik) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 01:50
    อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว
    #41
    0
  22. #39 Blinkie (@KINDNESSTALENTED) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 00:00
    งืออออ อยากอ่านตอนต่อไปแล้วว
    #39
    0
  23. #38 aamway054 (@aamway054) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:57
    <p>อยากดูตอนโตแล้วว</p>
    #38
    0
  24. #37 charizma2 (@ChariZma) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:37
    <p>อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว มีเรื่องส่งสัยเยอะมาก และคิดไว้ว่าลิซาเป็นลูกของใครเดาๆไว้ รออ่านตอนต่อไปเลย </p>
    #37
    0
  25. #36 s-pound (@s-pound) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:03
    รอดูลิซ่าเติบโตเลย ต้องมีอะไรแน่ๆ
    #36
    0