[ BlackPink ] White Guilty บาปนี้ พี่จะรับเอง! [ All Lisa ] ✯ Yuri ✯

ตอนที่ 7 : CHAPTER 07 : งานเลี้ยง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    6 ม.ค. 61








CHAPTER 07 : งานเลี้ยง








         คฤหาสน์ตระกูลคิมจัดงานเลี้ยงฉลองวันครบรอบวันเกิดให้แก่ผู้ใหญ่ของตระกูล มีแขกมากมายที่มางาน ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นผู้ที่รู้จักอิทธิพลของคิมเอ็นเตอร์ไพรส์กันแทบทั้งนั้น มีบางส่วนเป็นนักการเมืองและบางส่วนก็เป็นคู่แข่งทางธุรกิจ ที่มาเพราะต้องการพื้นที่ข่าว ไม่ก็อยากทำคะแนนกับสองสาวสวยของตระกูลคิม ใครบ้างจะไม่ชอบผู้หญิงสวยและร่ำรวยเงินทอง แถมในมือยังกุมอำนาจมหาศาลเอาไว้อีก ถ้าได้แต่งานด้วย ต่อให้ต้องเป็นช้างเท้าหลังอยู่ภายใต้อำนาจของทั้งสอง ชายหนุ่มมากมายก็พร้อมใจยินยอมแน่นอน


จีซูกับเจนนี่เป็นผู้รับหน้าที่ต้อนรับหน้าบรรดาแขกที่มางาน ส่วนเจ้าของงานนั่งอยู่ตรงโต๊ะใหญ่ใจกลางงานพร้อมหน้าพร้อมตาลูกหลานคนอื่นๆ โรเซ่นั่งอยู่โต๊ะเดียวกับน้าสาว มิเชลกลอกตา ไม่สบอารมณ์ที่หลานสาวคนเล็กของเธอถูกกันให้ออกห่างจากงานเช่นเคย ไม่ว่าจะกี่ปีๆลิซ่าก็เป็นเพียงหลานที่ไม่มีใครในตระกูลคิมต้องการอยู่ดี


“เป็นแบบนี้ทุกปีเลยนะคะ” อาการหลบสายตาของหลานสาวคนที่สามทำให้เธอรับรู้ได้ลางๆแล้วว่าเรื่องแบบนี้คงเกิดขึ้นในทุกๆโอกาสที่มีงานอย่างนี้ เจ้าตัวแสบก็คงต้องหายหน้าไปอย่างนี้ตลอด จนบางงานก็ไปโดนคนอื่นแกล้งเอาบ่อยๆ


“หลานกับพี่ๆของหลานทำอะไรกันอยู่ กลัวอะไรกันอยู่ จนต้องซ่อนน้องเอาไว้ขนาดนี้?”


อาการกวาดสายตามองไปทั่วงานของผู้เป็นน้าทำให้โรเซ่เริ่มเป็นกังวล น้าสาวดูพุ่งความสนใจไปที่ลิซ่าอย่างมาก แตกต่างจากปกติซึ่งน้าสาวจะไม่เข้ามาวุ่นวายมากไป จนเธอเริ่มกลัว น้าสาวไม่เคยตำหนิหรือติเตียนใดๆ เพราะน้องเป็นความรับผิดชอบของพวกเธอ การที่น้าสาวตำหนิออกมาตรงๆนั้น บอกให้เธอเข้าใจจุดประสงค์ของน้าได้ลางๆแล้ว หรืออีกนัยหนึ่งที่น้าสาวต้องการสื่อก็คือ ถ้าดูแลไม่ได้ ก็ส่งมาแค่คิดว่าต้องห่างจากน้อง น้ำตาก็ปริ่มๆอยู่ขอบตาของเธอแล้ว มิเชลตั้งใจมองข้ามความอ่อนไหวของหลานสาว เธอมาที่นี่ เธอมีจุดประสงค์ที่ชัดเจนและตั้งใจเอาไว้ว่าจะไม่อ่อนข้อให้อีกต่อไป ที่ผ่านมาเธอยอมเด็กๆมากพอแล้ว ยอมมากจนเด็กๆเกือบทำชีวิตตัวเองหล่นหาย ลุกขึ้นไปเดินสำรวจรอบๆงานเผื่อว่าจะเจอเจ้าหลานตัวแสบของเธอ ซึ่งอาจจะกำลังซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งของคฤหาสน์หลังนี้
















งานเลี้ยงดำเนินไปเรื่อยๆ ผ่านไปสองสามชั่วโมง เจนนี่ถึงได้มีเวลาว่างมากพอจะสำรวจสายตาไปรอบๆงานอย่างพิจารณา ใบหน้าของใครหลายๆคนที่เธอรู้จักคุ้นตา ไม่มีใบหน้าของใครที่เธอกำลังคิดถึงอยู่เลย ลิซ่าหายไปจากสายตาของเธอตั้งแต่หัวค่ำแล้ว เธอมองไม่เห็นแม้แต่เงาของน้องคนเล็กเลย ไม่รู้ไปแอบอยู่ที่ไหน เด็กนี่ ถ้าตั้งใจแอบ ต่อให้พลิกฟ้าก็หาไม่เจอหรอก ประจวบกับจีซูที่เดินเข้ามาหาด้วยใบหน้าที่ดูไม่ดีนัก


“คนรอง พี่ขอคุยด้วยหน่อยค่ะ”


เจนนี่เดินตามพี่สาวไปด้านหลังของคฤหาสน์ ทางเดินไปยังสวนหลังคฤหาสน์เป็นทางเล็กๆที่เต็มไปด้วยดอกไม้ เพราะคนส่วนใหญ่ต้องใช้ที่แห่งนี้เป็นฉากบังหน้าครอบครัวสุขสันต์ ทั่วทั้งคฤหาสน์เลยได้รับการดูแลอย่างดี ญาติๆรักกัน เธออยากจะหัวเราะให้ฟันร่วง จีซูเดินนำมาจนถึงศาลากลางสวนซึ่งค่อนข้างไกลห่างจากที่จัดงานพอสมควร เธอเลือกสถานที่เงียบสงบ เพราะเธอต้องการปรึกษาเรื่องบางเรื่องกับน้องสาวคนนี้ เรื่องที่น้าสาวเพิ่งพูดกับเธอ


“มีอะไรเหรอคะ”


“เรื่องคนเล็กค่ะ”


จีซูถอนหายใจในขณะที่นั่งลง ในตอนนี้ทุกอย่างดูหนักอึ้งไปหมดสำหรับเธอ ควรทำอย่างไรให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี หรือต้องมือเปื้อนเลือดขนาดไหนเรื่องบางเรื่องถึงจะจบลง เธอเป็นพี่สาวคนโต การตัดสินใจของเธอถือว่าเป็นที่สุด แต่ทุกๆการตัดสินใจ เธอมักจะปรึกษาน้องสาวคนที่สองเสมอ ในขณะนี้มีเพียงคนเดียวที่มีวุฒิภาวะมากพอรับฟังได้


“เกี่ยวกับน้ามิเชลเหรอคะ” เจนนี่นั่งลงข้างๆพี่สาว เรื่องราวภายในครอบครัวดูร้อนระอุขึ้นมากเมื่อน้าสาวมาถึง การปรากฏกายของมิเชลทำให้คนของตระกูลคิมตื่นตัวและระมัดระวังกันเป็นพิเศษ ไม่ว่าใครในตระกูลก็ต่างรู้เรื่องที่มิเชลเกลียดตระกูลคิมยิ่งกว่าสิ่งใด ถ้าไม่เห็นแก่พวกเธอทั้งสี่ เรื่องอุบัติเหตุเมื่อสิบปีก่อนคงไม่จบลงแค่อุบัติเหตุธรรมดาหรอก


“น้าว่ายังไงคะ”


“น้าไม่ว่าอะไรค่ะ น้าแค่ถามว่า น้อง หรือ คิมเอ็นเตอร์ไพรส์ แค่นี้ค่ะ”


เจนนี่ตาเบิกกว้าง เรื่องราวบานปลายไปจนถึงคำว่าแย่สุดๆไปเลยไม่ใช่หรือไง หัวใจของเธอกำลังเต้นแรง ไม่แพ้สีหน้าตื่นตกใจ ใครจะคิดว่าผู้เป็นน้าสาวจะยื่นข้อเสนออันโหดร้ายนี้มาให้พวกเธอพี่น้อง เธอเข้าใจดี เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดดี ถ้าต้องเลือกระหว่างสองอย่างดังกล่าว พวกเธอต้องเลือกน้องก่อนอยู่แล้ว แต่ในความเป็นจริง พวกเธอทำอย่างนั้นไม่ได้ การละทิ้งคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ ไม่ได้หมายความว่าจะทำให้พวกเธออยู่รอดในดงจระเข้แห่งวงการอำนาจได้แต่อย่างใด กลับกันถ้าพวกเธอพี่น้องไม่มีคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ พวกเธออาจจะถูกใช้เป็นข้อแม้หรือเงื่อนไขในการต่อรองทางธุรกิจไปแล้วก็ได้ ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีเรื่องนักการเมืองหรือนักธุรกิจขายลูกขายหลานเพื่อส่งเสริมอำนาจของตัวเองนี่ และที่สำคัญพวกเธอจะไม่สามารถปกป้องใครได้อีกต่อไป


สำหรับจีซู นี่เป็นความจำเป็น การที่ต้องเลือกโดยข้างหนึ่งคือน้องสาว ส่วนอีกข้างคือคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ ทุกอย่างซึ่งถูกกำหนดเอาไว้แล้ว และเธอก็ต้องเลือกสักข้างหนึ่ง เธอเข้าใจความหมายของน้าสาวดี ทั้งหมดทั้งมวลเพื่อต้องการคานอำนาจคนอื่นๆในตระกูลคิมให้พวกเธอ และที่ยื่นเงื่อนไขนี้มา คงอยากจะให้เธอไม่ต้องคอยเป็นกังวลกับความปลอดภัยของน้อง และในระหว่างเวลาที่น้องไปอยู่กับน้าสาว เธอก็ต้องจัดการปัญหาให้หมดไป น้าสาวถึงจะยอมปล่อยให้น้องกลับมา ถ้ายังไม่เรียบร้อยจนน้องบรรลุนิติภาวะ วันนั้นน้องจะมีสิทธิ์เลือกว่าจะกลับมาหาพวกพี่สาวหรืออยู่ที่นั่นและเป็นคนของครอสโดยสมบูรณ์ ปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงนั้น เธอคิดว่าปัญหาน่าจะอยู่ที่ระหว่างนั้นมากกว่า ลิซ่าไม่เคยไปไกลๆจากสายตาของพวกเธอ ไม่เคยหายไปจากสายตาเกินหนึ่งวัน เด็กคนนี้โดยทำร้ายมาพอแล้ว และถ้าหากพวกเธอเป็นคนผลักไสน้องอีกครั้ง ในอนาคตพวกเธอยังจะได้น้องกลับมาไหม น้องยังจะอยากกลับมาหาพวกพี่สาวอยู่อีกเหรอ


“พี่รู้ว่าอาจจะยาก แต่พี่จำเป็นต้องเลือก”


“เข้าใจค่ะ พอจะเดาได้”


“ขอโทษนะ แต่พี่ต้องเลือกคิมเอ็นเตอร์ไพรส์”


เจนนี่สวมกอดพี่สาว เธอรู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้ยากเย็นขนาดไหนสำหรับเจ้าตัว ก็ขนาดที่ทำให้พี่สาวสุดแกร่งของเธอร้องไห้ได้เลย พี่สาวสุดเข้มแข็งของพวกน้องสาว คนที่ปกป้องและกำจัดทุกข์ภัยต่างๆให้น้องๆมาโดยตลอด ไม่ว่าจะตอนไหนก็ตาม แม้ในบางครั้งอาจจะทำเกินไปบ้าง เธอรู้ว่าทั้งหมด เพียงเพราะอยากรักษาชีวิตของน้องๆเอาไว้ ในฐานะน้องสาว เธอรู้สึกขอบคุณสิ่งต่างๆที่ทำให้เธอได้เกิดมาเจอกับพี่สาวและน้องสาวที่เยี่ยมยอดที่สุดอย่างนี้ ในฐานะเสาหลักของตระกูลคิม พี่สาวย่อมต้องคำนึกถึงผลที่จะตามมา ลิซ่าเองก็คงจะเข้าใจได้ไม่ยาก เด็กที่เกิดในตระกูลคิม ไม่มีทางที่จะไม่เข้าใจธรรมชาติของจระเข้อยู่แล้ว น้องอาจจะโกรธ อาจจะน้อยใจ หรืออาจจะกลัวที่ต้องไปไกลๆจากสายตาของพวกเธอ แต่นี่จะเป็นการดี น้องสาวของพวกเธอจะได้เติบโตและบินได้ด้วยปีกของตัวเอง ไม่ต้องหลบอยู่ภายใต้เงาปีกของพวกพี่สาวอีกต่อไป


“น้องจะเข้าใจค่ะ คนโตหยุดร้องได้แล้ว แก้มเลอะหมดแล้วนะคะ”


จีซูปาดน้ำตาให้หมดไปจากแก้ม รู้สึกอายนิดหน่อยที่น้ำตาแตกต่อหน้าน้องสาว แค่คิดถึงใบหน้าของเจ้าลูกแมวตอนที่ได้รู้เรื่องนี้ ทั้งหัวใจรวมถึงร่างกายก็อ่อนปวกเปียกไปหมดแล้ว เธอเคยคิดมาตลอดว่าจะให้ลิซ่าได้ใช้ชีวิตอิสระสักช่วงอายุหนึ่ง เหมือนที่เธอเคยมอบให้กับเจนนี่และโรเซ่ไปตอนทั้งคู่เข้ามหาวิทยาลัย ไม่ต้องสนใจอะไร ใช้ชีวิตในรั้วมหาลัยให้คุ้มก็พอ แต่ลิซ่าอายุเพียงแค่สิบสามปี เด็กสิบสามที่ต้องไปอยู่ต่างแดนต่างถิ่น ไปอยู่กับใครก็ไม่รู้ แม้จะเป็นญาติ ก็ใช่ว่าจะสนิทใจด้วยได้ทันทีเสียเมื่อไหร่ น้องยังไม่พร้อมจะไปจากพวกเธอทั้งในด้านวุฒิภาวะและจิตใจ แล้วเธอจะต้องทำยังไง ทำยังไม่ให้น้องบอบช้ำอย่างแล้วๆมา


เสียงอึกทึกครึกโครมจากตัวงานรั้งให้ทั้งสองสาวหันไปมองและพากันฉุดรั้งมือวิ่งไปดู ทั้งจีซูและเจนนี่ไม่คิดว่าการที่พวกเธอออกไปพูดคุยกันเพียงไม่กี่นาที งานเลี้ยงจะเละเทะได้ขนาดนี้


“เกิดอะไรขึ้น!


ความชุลมุนวุ่นวายสงบนิ่งทันทีที่ได้ยินเสียงตวาดของประธานสาว ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากถึงเรื่องที่เกิดขึ้น จะบอกได้ยังไงว่าพวกเขามีปากเสียงกันจนเลยเถิดไปจนกลายเป็นการทะเลาะวิวาท จีซูหันไปมองชางอุค เขาพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจในสิ่งที่เธอต้องการจะสื่อ เจ้านายของเขากำลังเหนื่อยและต้องการจัดการทุกคนให้ได้ภายใต้การยิงปืนเพียงนัดเดียว ซึ่งเขาได้ทำบางอย่างลงไปแล้วเพื่อการนั้นแล้ว


“จบแล้วค่ะ งานเลี้ยงจบแล้ว ขอบคุณที่มานะคะ” จีซูยิ้มปิดท้ายให้ทุกคนโดยไม่สนใจสายตาโกรธหรือเคียดแค้นของคนในตระกูลเดียวกัน แค่เรื่องของน้าสาว เธอก็ปวดหัวตุบๆแล้ว จะให้มานั่งสนใจเรื่องทุกเรื่องก็คงทำไม่ได้ เจนนี่ยืนกอดอกมองเหล่าแขกพากันทยอยเดินออกไปจากงาน เห็นโรเซ่ดินเข้ามาตามลำพัง โดยไร้เงาของน้าสาวหรือน้องสาวอีกคน


“น้ามิเชลกับคนเล็ก?”


โรเซ่ส่ายหน้าตอบคำถาม เธอรับรู้ได้ถึงบรรยากาศที่ตึงเครียดรอบๆตัวของพี่สาว ปรายตาไปมองพี่สาวคนโต เจ้าตัวก็มีใบหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก แถมจมูกกับตาแดงๆคล้ายคนที่ผ่านการร้องไห้มา เกิดอะไรขึ้น และทำไมทั้งสองต้องปิดบังจากเธอกับลิซ่าด้วย เหมือนความสงสัยของโรเซ่ชัดเจนเกินไปจนเจนนี่สังเกตเห็น เจนนี่วางมือไปบนแก้มของน้องสาว


“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แค่เชื่อใจพวกพี่ก็พอค่ะ คนกลางไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น พี่กับคนโต พวกเราจะพยายามจัดการให้ดีที่สุด เข้าใจไหมคะคนเก่ง” เจนนี่หลุดหัวเราะนิดหน่อยในตอนที่โรเซ่พุ่งเข้ามากอดรัดเสียแน่น น้องสาวที่อ่อนไหวและขี้แยของเธอ กำลังรับรู้ได้ว่ามีบางอย่างจะเกิดขึ้น เธอได้แต่ภาวนาว่าให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี สักครั้ง แค่ครั้งนี้ที่ขอให้เป็นแบบนั้น
















         สวนหลังคฤหาสน์มีต้นไม้ปลูกอยู่มากมาย ใกล้ๆศาลาใจกลางสวนก็เป็นต้นไม้ที่ใหญ่พอสมควร ใกล้ๆก็เป็นธารน้ำเล็กๆกับแนวโขดหิน หลังแนวโขดหิน ลิซ่ากำลังนั่งกอดเข่าพร้อมขดตัวเองให้เล็กที่สุด ใช่แล้ว นี่เป็นสถานที่ที่เธอชอบมาแอบคนอื่นเวลามีงานภายใน เด็กวัยสิบสามกำลังต้องกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้ดังเล็ดลอดออกไปให้ใครได้ยิน มิเชลมองภาพตรงหน้าด้วยความสงสาร เธออยู่หลังต้นไม้ในตอนที่หลานสาวอีกสองคนคุยกัน สายตาก็เหลือบเห็นร่างของเด็กคนนี้กำลังนั่งกลั้นร้องไห้จนตัวสั่น หลานสาวของเธอทุกคนมีความเข้มแข็งในตัวเอง ต่อให้ต้องเจอเรื่องอะไร ก็จะผ่านไปอย่างสวยงามเสมอ อย่างเช่นที่ลิซ่ากลั้นร้องไห้เอาไว้อย่างเอาเป็นเอาตาย เพียงเพราะไม่อยากให้พวกพี่สาวได้ยิน เธอนั่งลงและดึงแมวน้อยเข้าสู่อ้อมอก


ลิซ่ารู้ดี เธอรู้มาตั้งแต่แรกเกิดเรื่องที่เธอถูกลักพาตัวแล้ว รู้ว่าวันนี้จะต้องมาถึง วันที่พี่สาวต้องเลือกอะไรแบบนี้ เธอมีเงื่อนไขในชีวิตของเธออยู่ เงื่อนไขที่ใครๆก็ต่างขีดเขียนใส่ตัวเธอ เงื่อนไขของอำนาจ อย่างที่พี่สาวพูด เธอจะเข้าใจ ใช่แล้ว เธอเข้าใจทุกอย่าง แค่ไม่รู้ทำไมต้องร้องไห้เหมือนกัน เธอไม่รู้ว่าน้ำตามากมายมาจากส่วนไหนของร่างกาย หรืออาจจะเป็นไหลมาจากหัวใจของเธอ หัวใจกำลังเจ็บปวด ปวดที่ต้องรู้ว่าตัวเองสู้กับความจริงไม่ได้ เจ็บที่ต้องไปไกลๆจากสายตาของคนที่เธอรักและหวังดีต่อเธออย่างถึงที่สุด พวกพี่สาวคงอยู่กันได้ แล้วเธอล่ะ เธอจะอยู่ได้ไหม แม้จะรู้ว่าพวกพี่สาวต้องรู้สึกผิด แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงหยุดร้องไห้ไม่ได้เลย


มิเชลถอนหายใจ ใช่ว่าเธอจะสบายใจนักที่ต้องทำแบบนี้ แต่เธอต้องทำ เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้น ซึ่งเธอได้รับรู้มาอย่างลับๆจากคนของเธอที่สอดแนมอยู่ที่นี่ ทำให้เธอไม่อาจนิ่งเฉยหรืออ่อนข้อให้ได้อีกต่อไป ชีวิตของหลานสาวคนเล็กเกือบถูกทำลายไปแล้วถึงสองครั้ง สองครั้งที่เด็กคนนี้ต้องไปเผชิญความเป็นความตาย ครั้งแรกก็เป็นอุบัติเหตุเมื่อสิบปีก่อน ครั้งนั้นรอดมาได้เพราะพี่สาวและพี่เขยช่วยเอาไว้ ส่วนครั้งนี้ก็รอดมาได้เพราะตัวเองล้วนๆ ไม่สบาย ไข้ขึ้นสูง แต่ต้องประคองสติเพื่อปกป้องลมหายใจของตัวเอง ทั้งหมดแสดงให้เธอได้เห็นแล้วว่าหลานสาวเป็นนักสู้ขนาดไหน แค่การอยากมีชีวิตอยู่ สำหรับลิซ่าแล้วคงเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเท่าไหร่นัก แต่เจ้าตัวไม่เคยยอมแพ้หรือท้อถอยในการอยากมีชีวิตอยู่เลย เพราะเจ้าตัวรู้ดีว่าต่อให้มีคนทั้งโลกเกลียดชัง แต่พี่สาวทั้งสามจะยังรักอยู่นั่นเอง

 


“ไปอยู่กับน้าสักพักนะคะ”




































To be continued.
























TALK :







ห่างกันสักพัก ห่างกันสักพัก
มันคงจะดีซะกว่า
ไม่ได้ถือสา ไม่ได้ถือสา
กับคำที่เธอนั้นบอก












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

828 ความคิดเห็น

  1. #805 Tomyum (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 08:12

    ???? ลูกแมวน้อยย~

    #805
    0
  2. #786 Super Bear (@superbear) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 03:12

    ร้องไห้ประหนึ่งร่วมขบวนการสามพี่สาว อย่าทำแบบนี้เลยแบบนี้เลยยย อย่าเอาคนเล็กไปนะคะ ได้โปรดดด

    #786
    0
  3. #481 nuniva (@nuniva) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 20:38
    ห่างกันสักพัก ห่างกันสักพัก~~~~ ฮื่อๆๆ
    #481
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #231 Nnnnn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 21:00
    ฮือออ สงสาร หมดทุกคนเลย 😭😭😭
    #231
    0
  6. #230 Dear F. (@DidaJidapa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 19:31
    รอวันวันนั้นที่ลิซโตนะ... รอ
    #230
    0
  7. #228 Oppalisa (@Oppalisa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 09:51
    ม่าอีกแล้ววววว ไรท์มาครั้งนี้เส้าเลยยย เอาเป็นว่า ตอนหน้ามาให้ลิซโตเลยน่ะแบบ10ปีต่อมา5555. ให้คนโตจัดการทุกอย่างแบบเรียบร้อยเลยย 555. มาต่ออีกน้าาาา จารอน้าาา
    #228
    0
  8. #227 Dukdik (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 06:24
    รอวันที่ลิซโตนะลูก จะกลับมาเป็นหลัวเอ้ยเป็นน้องของพี่ทั้งสาม ยิ้มอย่างกรุ่มกริ่มมีเลศนัย แอร๊ยแค่คิดก็ฟิน
    #227
    0
  9. #226 Lepetite (@blossomzshop) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 03:35
    แมวน้อยยมากอดๆน้าาาา ลูบหัวโอ๋ๆนะยัยหนู ฮืออ ไปอยู่กับคุณน้าอย่าดื้อนะลูก กลับมาเอาให้พี่ๆหลงหัวปักหัวปำเลยนะคะ ฮือออ เข้มแข็งนะคะพี่ๆ
    #226
    0
  10. #225 l3yzantine (@l3yzantine) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 01:53
    น้องงงง รีบๆกลับมาน้าาา
    #225
    0
  11. #224 Lazy>_<Girl (@tp2102) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 23:50
    ไม่นะยัยหนูจะต้องแยกจากพี่ๆแล้วฮือออ
    #224
    0
  12. #223 jj07 (@jj07) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 23:23
    กลับมาอีกทีขอคนเล็กโตเลยได้มั้ยคะ อิอิ
    #223
    0
  13. #222 bemycandyy (@bemycandyy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 23:02
    ง่าาาาาาาาา ไม่น้าาาาาาาาาาาาาาฮืออออTOT พี่ๆทั้ง3ออกจะดูแลคนเล็กดีขนาดนี้ คำว่าสักพักของน้ามิเชลนี่จะได้เจอกันอีกตอนไหนคะ ฮือออ ไรท์ใจร้ายยย
    #222
    0
  14. #221 ` tripleb (@x-benz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:58
    เข้าใจทุกฝ่ายเลย ไปอยู่กับน้าก็ดีนะแต่ฉากมุ้งทิ้งก็จะหายไป แงงง บรรลุนิติภาวะเมื่อไหร่ลลิซจะกลับมาทวงทุกอย่าง หึหึ สงสารทุกคนเลย ????????
    #221
    0
  15. #220 Luktarn_ewww (@Luktarn_ewww) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:53
    ทำไมต้องดราม่าด้วยยยยยย ถ้าลิซไปแล้วลิซเปลี่ยนไปจะทำยังไงงงง แค่คิดก็น้ำตาสิไหล
    #220
    0
  16. #219 อนุบาลช่างกล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:51
    โอ้ยยยยย โหยร้ายตัดจบกันแบบนี้รีดทำใจไม่ด้ายยยยย ฮือๆๆไ สงสาร มาม่าทั้งตอน
    #219
    0
  17. #218 vester2 (@VESTER) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:32
    เอาน้ามิเชลไปเก็บที คือก้เข้าใจนะเเต่ไม่อยากให้เอาลิซ่าไปเลยอ่ะ เศร้า สงสารพี่ๆอีก3คนอ่ะ คือพี่3คนนี้ไม่ลืมลิซ่าหรอกเเต่ลิซ่าจะลืมพี3คนนี้ไม่อ่ะ ถ้าลืมนี่โกดเลยนะ:\ |ที่จีซูเลือกคิมเอนเตอร์เทนไพส์ก้คงจะได้เกบบริษัทไว้เพื่อจะได้เลี้ยงลิซ่าไว้ได้หรือเปล่า? ทำไมน้ามิเชลต้องให้เลือกด้วย อ่อนข้อต่อไปก่อนไม่ได้หรอ อย่าพี่งเอาลิซ่าไปไม่ได้หรอ เฮ้อ เศร้า| ||ตอนหน้ามาเร็วๆนะคะ อยากอ่านต่อเเล้ว ขอให้มีหักมุมเเล้วลิซ่าไม่ต้องไปกับน้ามิเชลเถอะ ขอร้องล่ะ ฮือออออ :( :( :( ||
    #218
    0
  18. #217 pikobnada (@pikobnada) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:31
    ถึงตอนนั้นที่กลับมาลิซน่าจะโตแล้ว พวกพี่ๆก็กินได้สะดวกเลยวสิคะ555
    #217
    1
    • #217-1 vester2 (@VESTER) (จากตอนที่ 7)
      22 สิงหาคม 2560 / 22:33
      เหนด้วยเลยยยยย |ถ้าถึงวันนั้นก้กินเลยค่ะ5555|
      #217-1
  19. #216 Poy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:06
    ลิซ่าไปอยู่กับน้าแล้วววง่าาา แล้วลิซ่าจะลืมพี่ๆไหม???

    #216
    0
  20. #215 aem35 (@aem35) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:03
    รอวันที่ลิซโตมากกกก5555
    ถ้ากลับมาหาพี่ๆทั้งสามลิซจะกลับมาพร้อมกับคำว่าหลัวอย่างเต็มตัว55555
    #215
    0
  21. #214 Ce'ces Rizle (@aster-1) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 21:55
    งื้อออ รอวันที่น้องกลับมาาาาา ต้องโตแล้วนะ
    #214
    0
  22. #213 Pegasus854 (@AliSia97) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 21:41
    ถ้าน้องต้องไปอยู่กับน้า กลับมาคราวนี้เด็กมันก็ต้องโตขึ้นแล้วสิ น้องจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้วใช่มั้ยคะ ฮือออ แต่เศร้าอะน้องไม่เคยห่างจากพี่ พี่ก็ไม่เคยปล่อยน้องไปไหน พอมันมีเหตุจำเป็นก็สงสารทั้งสองฝ่ายเลย พี่สาวทั้งสามต้องเข้มแข็งและอดทนนะคะ รอสักวันที่จะได้น้องกลับคืนสู่อ้อมกอด รอวันที่น้องเติบโตมาอย่างงานดีและมีคุณภาพ เมื่อถึงวันนั้นพี่ๆอย่าลืมจับน้องแดกนะคะ //โดนถีบ
    #213
    0
  23. #212 threeoclock (@pjNoom) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 21:24
    รอวันที่ลิซกลับมา กลับมาอย่างหลัวเลยนะ
    #212
    0
  24. #211 Lisaoppa (@Lisaoppa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 21:21
    ถ้าลิซโตนี่ไม่อยากจะคิดเลยรอวันนั้นมาเเสนนาน แต่มันค้างนะคะไรท์ ฮืออ่านไม่เต็มจุเลย TT
    #211
    0
  25. #210 anny (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 21:13
    ไรท์ค้างทุกเรื่องเลยอะ ข้ามไปตอนโตเลยได้ไหมเอ่ย
    #210
    0