[ BlackPink ] White Guilty บาปนี้ พี่จะรับเอง! [ All Lisa ] ✯ Yuri ✯

ตอนที่ 6 : CHAPTER 06 : ลูกแมวกับโรงพยาบาล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    12 ส.ค. 60









CHAPTER 06 : ลูกแมวกับโรงพยาบาล










            ณ ห้องพักผู้ป่วยของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง สามพี่น้องตระกูลคิมกำลังยืนมองเด็กสาวคนหนึ่งนอนหลับใหลอยู่บนเตียงผู้ป่วย หลังจากฟังพี่หมอตัวเล็ก คิม แทยอน บอกอาการของเจ้าเด็กแสบเรียบร้อย พวกเธอก็ทำได้เพียงแค่ยืนมองน้องอยู่อย่างนี้ จีซูถอนหายใจแล้วนั่งลงข้างเตียง ใบหน้าของลิซ่ายังดูซีดเซียวต่างจากปกติอยู่มาก การป่วยครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ทำให้น้องสาวต้องนอนโรงพยาบาล เจนนี่รู้สึกขอบคุณที่น้องป่วยจนต้องนอนโรงพยาบาล เพราะถ้าให้กลับบ้านไปตอนนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะเอาเหตุผลอะไรมาอธิบายเหมือนกัน จะให้โกหกน้องก็ได้อยู่หรอก แต่ใช่ว่าโกหกแล้วเจ้าตัวจะไม่รู้ เด็กฉลาดยังไงก็เป็นเด็กฉลาดอยู่วันยังค่ำ น้องคงรู้ แต่ลิซ่าจะไม่เอ่ยปากถามแน่นอน โรเซ่ปาดน้ำตาที่เปื้อนแก้ม เธออยากเจอเจ้าตัวแสบเวอร์ชั่นลูกสิงโต ไม่ใช่เวอร์ชั่นแมวป่วยอย่างนี้ อย่างน้อยๆได้เห็นเจ้าตัวลุกขึ้นมากวนคนอื่น ยังดีกว่านอนไม่รู้สึกตัวแบบนี้ แทยอนเดินกลับเข้ามาอีกครั้งหลังจากไปตรวจอาการผู้ป่วยคนอื่นในความรับผิดชอบของเธอเรียบร้อย เห็นพวกเด็กๆ ซึ่งเธอรักเหมือนน้องยังคงยืนมองคนป่วยที่หลับอยู่บนเตียงอย่างเดิมเหมือนก่อนที่เธอจะออกไป ได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอาในความรักและหลงน้องแบบแปลกๆของพวกพี่สาว


“ไปพักผ่อนเถอะค่ะ พี่ฉีดยาลดไข้ให้น้อง กว่าลิซ่าจะตื่นก็คงเป็นพรุ่งนี้”


สามสาวยิ้มให้คนที่เข้ามาใหม่ พี่หมอตัวเล็กที่พวกเธอรู้จักกันดีมาตั้งแต่เด็กๆ จีซูลุกขึ้นเพื่อเปิดทางให้แทยอนเข้าไปตรวจลิซ่าอีกครั้ง โรเซ่ขยับไปเกาะแขนเจนนี่ เธอไม่อยากเห็นเจ้าแสบโดนฉีดยาอีกแล้ว เจนนี่มองแทยอนอย่างตั้งใจ เธอกำลังรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดไปบางเรื่อง ถ้าน้อยๆตอนนั้นเรียนหมอแทนจะเรียนบริหาร หรือเรียนควบคู่ไปด้วยกัน ป่านนี้คนที่ได้ดูแลรักษาน้องก็คงเป็นเธอไปแล้ว ทั้งสามกำลังจดจ้องไปยังคุณหมอตัวเล็กราวกับจะสื่อว่า อย่าทำอะไรเกินจำเป็นอะไรประมาณนั้น


“อย่ามองกันแบบนั้นสิคะ พี่ก็กลัวเป็นนะ” แทยอนเหลือบมองทั้งสาม นี่กะจะข่มขู่กันทางสายตาอย่างนี้ตลอดไปเลยใช่ไหมนะ จะว่าไปก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อก่อนเลยนี่นะ ทำไมแทยอนถึงรู้สึกเหมือนว่าพักหลังๆสายตาของทั้งสามจะยิ่งน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ สามพี่น้องไหวไหล่กันคนละครั้งสองครั้งแล้วเดินเลี่ยงไปคนละทาง จีซูกับเจนนี่เลือกจะไปนั่งลงบนโซฟาตัวเขื่องที่อยู่อีกฝากหนึ่งของห้อง ส่วนโรเซ่ยังยืนอยู่ที่เดิม


“จะทำยังไงได้คะ ก็ในเมื่อเจ้าแสบพอป่วยนิดๆหน่อยๆเอะอะก็พี่หมอแทๆ ก็ช่วยไม่ได้หรอกค่ะที่พวกเราจะรู้สึกร้อนๆแถวๆตาไปบ้าง”


จีซูปรายตามองน้องสาวคนรองที่กอดอกทำหน้าตาบึ้งตึงแล้วต้องกลั้นขำ เรื่องเป็นห่วงลิซ่าคงพอกันทั้งสามคน แต่ถ้าเรื่องหวงนี่ ดูเหมือนเจนนี่จะล้ำหน้าคนอื่นไปมากพอตัว หลังจากขีดๆเขียนๆอยู่พักใหญ่แทยอนจึงหันไปหาผู้ปกครองทั้งสามของผู้ป่วย


“ไข้ลดแล้วนะ แต่ต้องสังเกตอาการอีกสองสามวัน ยังไงก็ต้องให้นอนที่นี่ไปก่อน พี่อยากตรวจให้ละเอียดกว่านี้อีกหน่อย โอเคไหม งั้นพี่ขอตัวก่อน ถ้ามีอะไรกดเรียกพยาบาลได้เลยนะคะ”


จีซูพยักหน้าน้อยๆตอบคุณหมอตัวเล็ก เจ้าตัวจดอะไรอีกนิดหน่อยแล้วเดินออกไป ปล่อยให้พวกเธออยู่ตามลำพัง โรเซ่เดินมานั่งลงที่โซฟาอีกคน กลายเป็นว่าตอนนี้พวกเธอทั้งสามนั่งมองคนป่วยจากที่เดียวกันทั้งหมด สำหรับจีซู น้องๆคือทุกอย่างในชีวิตของเธอ ที่เข้มแข็ง ที่พยายามอย่างหนักมาโดยตลอด ที่สร้างทุกอย่างขึ้นมา ทั้งหมดเพื่อปูทางให้น้องๆของเธอทั้งนั้น แต่เหตุการณ์ในวันนี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าทุกอย่างยังไม่เพียงพอและไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่เธอคิด จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าตามหาตัวน้องสาวไม่เจอ เจ้าตัวกำลังป่วยแถมยังเด็กอยู่มาก ไม่เคยเลยสักครั้งที่เธออยากให้น้องสาวต้องพบเจอกับอะไรแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นน้องคนไหนก็ตาม เจนนี่กอดอกทอดสายตามองไปยังร่างของน้องสาวบนเตียง สำหรับเธอ การกระทำในครั้งนี้ไม่สามารถให้อภัยได้จริงๆ ไม่ใช่เพราะคนที่เจอเหตุการณ์นี้คือลิซ่า แต่เพราะคนพวกนั้นสังหารคนคุ้มกันของน้องสาวทั้งสองไปจนหมด เหตุผลเพียงเพราะต้องการซ่อนเด็กผู้หญิงคนเดียวจากพวกเธอ ต้องไร้สามัญสำนึกขนาดไหน ถึงได้นึกคิดวางแผนลักพาตัวหลานสาวของตัวเอง เธอไม่อยากนึกถึงเหตุผลจริงๆที่ผู้เป็นอาคาดหวังเอาไว้ ความเลวทรามต่ำช้าของชายคนนั้นทำให้เธอนึกขยะแขยง นึกขอบคุณพระเจ้าที่เขายังไม่ได้ทำอะไรน้องสาว เธอไม่เคยอยากคิดไปถึงเหตุการณ์แบบนั้น ไม่เคยอยากคิดภาพน้องสาวที่โดนทำอะไรต่อมิอะไรแบบนั้น ไม่เลยจริงๆ โรเซ่พยายามที่จะไม่ละสายตาไปจากร่างของคนป่วย เธออยากเฝ้ามองลิซ่าไปอย่างนี้ เผื่อตอนที่น้องขยับตัว เธอจะได้พุ่งไปอยู่ข้างๆ อยากให้น้องเห็นว่าไม่ได้อยู่คนเดียวและไม่อยากให้น้องรู้สึกเหมือนถูกทิ้งเอาไว้ตามลำพัง เหตุการณ์ในครั้งนี้ได้บ่งบอกว่าเธออ่อนแอและไร้กำลังขนาดไหน ตอนนั้นเธอไม่แม้แต่จะขยับตัวเพื่อขัดขว้างหรือยื้อเวลาเอาไว้ ทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากร้องไห้และสวดภาวนาในใจ


“อยากไปนอนตรงนั้นแทนเนอะ”


เสียงของพี่สาวคนโตรั้งให้อีกคนหลุดจากความคิดของตัวเอง ทั้งสามเหลือบมองหน้ากันและหลุดขำออกมา เป็นเสียงหัวเราะครั้งแรกในรอบวันเลยทีเดียว ถ้าป่วยแทนได้ พวกเธอคงทำไปแล้ว


“เอายังไงกันดีคะ จะนอนเฝ้าน้องทั้งสามคนเลยเหรอคะ พี่ว่าอยู่ที่นี่สักคนก็พอนะคะ ให้คนเฝ้าด้านหน้าประตูกับหน้าโรงพยาบาลเอาไว้ ส่วนคนที่เหลือค่อยมาอีกทีพรุ่งนี้”


“งั้นให้คนกลางอยู่ก็ได้ค่ะ พรุ่งนี้คนโตกับคนรองต้องไปทำงานนะคะ มีประชุมสำคัญไม่ใช่เหรอคะ” โรเซ่เสนอตัวเอง เพราะเธอสามารถเลื่อนการทำงานกลุ่มออกไปได้ อีกอย่างถ้าบอกเหตุผลไปตรงๆพวกเพื่อนๆของเธอก็คงไล่ให้เธอมาอยู่กับน้องอยู่ดี จีซูกับเจนนี่พยักหน้าให้กัน พวกเธอเห็นด้วยกับความคิดของน้องสาว ลุกขึ้นเตรียมตัวกลับ


“งั้นพวกพี่กลับก่อน เดี๋ยวพี่เรียกแม่บ้านที่รออยู่หน้าห้องให้เข้ามาคอยช่วยอีกคนนะคะ เกิดอะไรขึ้นโทรหาพวกพี่ได้ตลอดเวลานะ แล้วพรุ่งนี้พี่จะมาใหม่ จะซื้อของชอบเจ้าแสบมาด้วย” จีซูลูบผมของน้องสาวผู้ที่อาสาเฝ้าอยู่โรงพยาบาล อันที่จริงเธอก็อยากนอนที่นี่เหมือนกัน แต่ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย เธอจึงไม่ใช่คนที่ควรจะอยู่ตรงนี้ อาจมีคู่แข่งทางธุรกิจที่อยากโจมตีเธอ และเธอจะไม่เสี่ยงให้น้องๆต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ติดๆกันแน่นอน หันไปโน้มตัวกดจูบหน้าผากคนป่วยบนเตียงเบาๆครั้งหนึ่ง


“ลูกแมวของพี่ หายป่วยไวๆนะคะ” จีซูมองลิซ่าอยู่สักพักจึงขยับกายออกมาเพื่อให้น้องสาวอีกคนได้เข้าไปล่ำลาน้อง เจนนี่กดจูบไปสันจมูกของน้องและแนบหน้าผากกับแก้มของน้องอยู่อย่างนั้นพักใหญ่ถึงยอมลุกออกมา เธอเองก็อยากอยู่เฝ้าไข้น้องเหมือนกัน เพียงแค่เธอเองก็เป็นหนึ่งในผู้ที่คู่แข่งหลายฝ่ายรอเล่นงานอยู่ ลำพังแค่เธอกับพี่สาวในตอนนี้ ยังมีอำนาจไม่พอปกป้องทุกสิ่งทุกอย่าง ลิซ่าอาจจะไม่พอใจหรือน้อยใจที่ตื่นมาแล้วไม่เห็นพวกเธอ แต่น้องจะเข้าใจเหตุผลของพวกเธอแน่นอน 


“พี่อยากป่วยแทนหนูจริงๆนะคะ รีบๆตื่นมาซุกน...เอ่อ นั่นแหละ รีบๆหายนะคะ” เจนนี่หัวเราะเบาๆเมื่อเห็นสายตาพิฆาตจากอีกสองคน โรเซ่โบกมือให้พี่สาวทั้งสอง ก่อนจะเดินออกไปก็ไม่ลืมที่ย้ำให้เธอระวังตัวดีๆ มองหญิงวัยกลางคนที่เดินเข้ามา แม่บ้านซึ่งเธอคุ้นหน้าดี เธอโบกมือให้ทำตัวตามสบาย ส่วนเธอเดินไปนั่งลงข้างๆเตียงคนป่วย ใบหน้าของเจ้าแสบดูดีขึ้น อย่างน้อยๆก็ไม่ขาวซีดจนน่าใจหายอีกแล้ว ใครจะไปรู้ว่าวันหนึ่งเด็กน้อยที่ไม่มีใครต้องการในตอนนั้น จะทำให้พวกเธอกลายเป็นบ้าเป็นหลังได้ขนาดนี้ รักน้องมากเกินไป หลงน้องมาเกินไป ตามใจน้องมากเกินไป แล้วจะทำไม ในเมื่อสิ่งมีชีวิตที่สุดแสนน่ารักแบบลิซ่าน่ะ มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ช่วยไม่ได้หรอกที่เธอรู้สึกเหมือนโลกกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ตอนที่ไม่รู้ว่าน้องไปอยู่ที่ไหน ปลอดภัยหรือเปล่า หรือจะโดนทำอะไรบ้าง สารพัดความคิดที่วนเวียนอยู่ในสมองของเธอ และเชื่อว่าพี่สาวอีกสองเองก็เป็นเหมือนกัน แค่ไม่พูดออกมาเท่านั้น โรเซ่ย้ายตัวเองไปนอนบนโซฟา ส่วนคุณแม่บ้านก็ยึดเก้าอี้ยาวๆใกล้ๆประตูเอาไว้ เธอจำได้ว่าก่อนที่จะหลับไปสายตาของเธอยังคงจดจ้องอยู่กับร่างของคนบนเตียง แล้วตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น โรเซ่ตื่นมากลางดึกและพบว่ามีลูกแมวป่วยมานอนเบียดอยู่กับเธอบนโซฟา แล้วเธอจะทำอะไรได้นอกเสียจากปล่อยให้เจ้าเด็กได้ซุกตัวเข้ามาหาคล้ายกับเด็กเล็กๆที่ต้องการความอบอุ่นอย่างไรอย่างนั้น


“ไปนอนบนเตียงดีกว่าไหมคะ”


โรเซ่ยิ้มเมื่อคนป่วยสั่นหน้าน้อยๆอยู่กับซอกคอของเธอ รอยยิ้มหายไปเมื่อได้ยินน้องตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงติดอิดโรยทำให้เธอต้องรีบกระชับกอดคนป่วยให้เข้ามาอิงแอบใกล้ชิดกันกว่าเดิม


“ให้คนเล็กนอนด้วยนะ คนเล็กกลัว”















            จีซูกับเจนนี่ยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ พวกเธอรับรู้ว่าน้องดีขึ้นเยอะตอนที่โทรมาถามไถ่เอาจากโรเซ่ แต่พวกเธอไม่คิดว่าจะดีขึ้น จนสามารถลุกขึ้นมาวิ่งไล่จับกับพยาบาลสาวได้ขนาดนี้ เจ้าตัวแสบชะงักและส่งยิ้มกว้างมาให้พวกเธอ ส่วนโรเซ่ยืนหัวเราะงอหงายอยู่อีกฝั่งหนึ่ง


“คนโตกับคนรองช่วยคนเล็กด้วย พี่คนนี้จะแก้ผ้าคนเล็ก”


คนป่วยวิ่งไปหลบอยู่หลังพี่สาวทั้งสองทำหน้าตาน่าสงสารให้จีซูกับเจนนี่ต้องรีบลูบผมลูบไหล่ปลอบ สังเกตดีๆถึงได้เห็นว่าพยาบาลหน้าตาดีมาก มากขนาดทำให้เจ้าแสบไม่ยอมให้เช็ดตัวเลยทีเดียว จะหมั่นไส้ ก็น่าหมั่นไส้อยู่มาก จะหมั่นเขี้ยวอยากจับฟัด ก็อยากทำอยู่


“นี่เจ้าแสบตื่นแล้วเหรอ” เสียงของผู้มาใหม่ทำให้ทั้งห้องหันไปมอง แทยอนเดินเข้ามาพร้อมอุปกรณ์วัดไข้และแฟ้มเอกสารในมือ ลิซ่ายิ้มกว้างผละจากพี่สาวตัวเองไปสวมกอดพี่สาวตัวเล็กอย่างที่ชอบทำบ่อยๆ


“น้อยๆหน่อยค่ะ ให้สมกับเป็นคนป่วยหน่อย” เจนนี่พูดกับน้องสาวที่กำลังบดเบียดถูไถแก้มกลมๆของตัวเองกับแก้มของหมอสาว นี่น้องเห็นว่าพี่หมอเป็นตุ๊กตาหรืออะไรกันแน่นะ ลิซ่าทำแก้มป่องใส่พี่สาวทั้งที่ยังไม่ปล่อยแทยอนให้เป็นอิสระ


“พี่หมอตัวเล็ก คนเล็กรู้สึกเหมือนได้เป็นพี่สาวกับเขาบ้าง คนรองจะขัดทำไมเนี่ย”


แล้วคนป่วยก็โดนพี่หมอตัวเล็กที่ว่าตีแขนไปหนึ่งทีให้เจ้าตัวแสบรีบวิ่งตึกๆไปหลบหลังพี่สาวคนโตอีกรอบ


“ไปนั่งบนเตียงค่ะ พี่ขอตรวจหน่อย”


แม้อยากจะอิดออดอย่างไร ก็จำใจไปนั่งบนเตียงอยู่ดี เมื่อสายตาของพี่สาวทั้งสามพุ่งตรงมาพร้อมๆกัน คล้ายกับอยากบอกว่าอย่าดื้อให้มากไปกว่านี้อย่างไรอย่างนั้น


ลิซ่านั่งดูการ์ตูนเรื่องโปรดผ่านทางโทรทัศน์ของห้องพัก เธอนอนโรงพยาบาลคืนนี้เป็นคืนที่สองแล้ว พวกพี่สาวก็ยังนั่งอยู่ที่โซฟา หันไปมองและเผลอจ้องจนกระทั่งพวกพี่ทั้งสามรู้สึกตัว เธอสั่นหน้าน้อยๆคล้ายกับจะบอกว่าไม่มีอะไร แต่ก็นั่นแหละ มีเหรอที่พวกพี่สาวจะไม่รู้ว่าเธอกำลังมีสิ่งที่ทำให้ไม่สบายใจอยู่ บางอย่างที่ได้รับรู้มาตอนโดนลักพาตัวทำให้เธอไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่นัก ใครบอกว่าเธอป่วยจนไม่รู้สึกตัว ใครบอกว่าตลอดการลักพาตัวเธอไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน เพราะเธอแอบส่งที่อยู่ให้ชางอุคไม่ใช่เหรอ ถึงทำให้ตามเจอเร็วผิดปกติ เธอขอร้องเขาไม่ให้บอกเรื่องนี้กับพวกพี่สาว แค่นี้พวกพี่สาวก็มีเรื่องให้ต้องคิดมากพออยู่แล้ว ระหว่างที่ถูกลักพาตัว คนของคุณอาเอาเอกสารอะไรบางอย่างมาให้เธออ่าน เอกสารกรรมสิทธิ์ในมรดกของเธอ เขาบอกว่าพวกพี่สาวตั้งใจไม่บอกเธอ เพราะต้องการเอาทุกอย่างไป ที่ทำให้เธอไม่สบายใจไม่ใช่เพราะมูลค่าของสิ่งของพวกนั้น ถ้าพวกพี่สาวต้องการจะเอาอะไรไป เธอย่อมให้ได้อยู่แล้ว แต่ที่กังวลคงเป็นผลพลอยได้ที่หลายๆฝ่ายคาดหวังเอาไว้ต่างหาก เพราะเหตุนี้อูบินเลยอยากให้น้าสาวเอาเธอไปดูแล ถึงได้ก่อเหตุลักพาตัวกันอย่างอุกอาจเช่นนั้น เพราะต้องการลงสนามแย่งชิงกรรมสิทธิ์ในการดูแลทรัพย์สินส่วนของเธอ ระหว่างที่เธออยู่ต่างประเทศและยังไม่บรรลุนิติภาวะ ไม่ว่าเมื่อไหร่ เธอก็ยังคงเป็นเครื่องมือให้คนพวกนั้นอยู่เสมอ


“คนเล็ก”


“คนเล็กคะ”


“คนเล็กตื่นค่ะ!


ลิซ่าสะดุ้งสุดตัว มองดูร่างกายที่เต็มไปด้วยเหงื่อ ใบหน้าตื่นตกใจของพี่สาวทั้งสามทำให้เธอสงบลง จีซูลูบผมน้อง วันนี้พวกเธอทั้งสามตัดสินใจค้างกับเด็กป่วยที่โรงพยาบาลกันทั้งหมด เพราะเปลี่ยนเตียงเป็นขนาดใหญ่พวกเธอเลยมานอนข้างๆน้องได้แบบนี้ เธอรู้สึกว่าน้องพลิกตัวบ่อยและส่งเสียงแปลกๆ ทำให้เธอต้องปลุกน้องๆอีกสองคนให้ตื่นมาช่วยกันดู


“ฝันร้ายเหรอคะ”


“คนเล็กฝันว่าเลือดเต็มตัวเลย แถมในมือก็ถือก้อนเนื้ออะไรก็ไม่รู้เอาไว้ด้วย พอมองที่ตัวเองตรงอกด้านซ้ายมีแผลแถมเลือดยังไหลไม่หยุด ถึงได้รู้ว่าเป็นหัวใจของคนเล็กเอง ฮือ น่ากลัว”


“โอ๋เอ๋ๆนะคะ นอนกันดีกว่าเนอะ พวกพี่ก็นอนกับหนูบนเตียงนี่แหละ”


คนอายุมากกว่าทั้งสามผลัดกันลูบผมลูบไหล่จนเป็นน้องตาปรือหลับไปอีกรอบ จีซูกับโรเซ่เบะปากเมื่อเห็นว่าน้องขยับซุกใบหน้าไปกับอกของเจนนี่ ใบหน้าจมไปขนาดนั้นหายใจออกได้ยังไงกันก็ไม่รู้ แถมรอยยิ้มพราวราวกับผู้ชนะยังถูกส่งมาจากเจนนี่อีกด้วย จีซูส่ายหน้าอย่างเอือมระอาล้มตัวนอน ส่วนโรเซ่ที่นอนขนาบน้องอีกฝั่งได้แต่กลอกตา เธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากล้มตัวนอน เพราะน้องป่วย เธอจะยอมให้ก่อนก็ได้ นึกเคืองเจ้าเด็กนี่อยู่เหมือนกัน กลางวันแพ้พยาบาลคนสวย พอตกดึกก็ซุกอกคนเซ็กซี่ นี่ตกลงเธอมีน้องสาวในวัยสิบสามปีใสๆ หรือตาลุงแก่ๆหื่นๆกันแน่เนี่ย














            สองวันถัดมาแทยอนถึงยอมให้ลิซ่ากลับบ้านได้ เพราะนอกจากอาการจะดีขึ้นพรวดพราดแล้ว เด็กตัวแสบยังตื่นมาก่อกวนคนโน้นคนนี้ตั้งแต่เช้า พยาบาลพิเศษที่ถูกจ้างต่างเอือมระอาปนเอ็นดูเจ้าตัวกันทั้งนั้น มีอย่างที่ไหนแอบเขียนในรายงานของหมอตัวเล็กว่าพี่หมอแอบชอบพยาบาล งานนี้นอกจากโดนเขกไปหนึ่งทีแล้ว ยังโดนคาดโทษจากแทยอนอีกด้วย ข้อหาทำความลับของเจ้าตัวแตก ส่วนเจ้าเด็กแสบก็เอาแต่เขี่ยจมูกหัวเราะคิกคักไม่มีท่าทางสำนึกใดๆทั้งสิ้น แทยอนอยากจะฟ้องผู้ปกครองทั้งสามของเจ้าเด็กนี่อยู่หรอก แต่ช่วงนี้ฟ้องไปก็เท่านั้น ในเมื่อช่วงนี้เป็นช่วงที่พี่สาวทั้งสามตามใจเจ้าตัวอย่างถึงขีดสุด เพื่อชดเชยให้กับอะไรสักอย่าง ซึ่งก็คงมีแต่พวกพี่น้องสี่คิมเท่านั้นที่รู้


“ออกจากโรงพยาบาล ก็อย่าเพิ่งไปซนที่ไหนนะคะ มีอะไรโทรหาพี่ได้ตลอดเนอะ”


“ไม่เอาหรอก ถ้าตัวเล็กโทรมาขัดจังหวะพี่หมอจีบพี่พยาบาลอยู่จะทำไงง่ะ”


พูดจบคนป่วยจอมป่วนก็วิ่งดุกดิกไปหลบหลังพี่สาวคนโต เพราะคุณหมอตัวเล็กทำท่าจะเขกศีรษะเจ้าแสบอีกรอบ สามสาวได้แต่หัวเราะในความแสบและความขี้แกล้งของน้องสาว ก็คงจะมีแต่คุณหมอตัวเล็กนี่แหละที่ถูกเจ้าตัวแกล้งแบบจริงๆจังๆเช่นนี้















         บ้านในบ่ายวันนี้ดูแตกต่างจากทุกวัน เนื่องจากรถที่จอดอยู่ด้านหน้าทำให้สี่พี่น้องที่เพิ่งเดินลงมาจากรถมองหน้ากันไปมา จีซู เจนนี่และโรเซ่รู้สึกแปลกๆที่เห็นรถจำนวนมากขนาดนี้ ผู้หญิงที่พวกเธอคุ้นหน้ากันดีเดินออกมาพร้อมจ้องมองกันอย่างไม่ปิดบัง ลิซ่ายิ้มกว้างรีบวิ่งไปสวมกอดผู้เป็นน้าสาวทันที มิเชล ครอส ผู้เป็นน้าสาวของเด็กๆตระกูลคิมอ้าแขนรับหลานสาวคนเล็กเข้าสู่อ้อมกอด เธอมองไปยังหลานสาวอีกสามคนที่ยืนตัวแข็งกันอยู่ กล้ามากที่ปกปิดเรื่องราวต่างๆกับเธอได้ถึงขนาดนี้ จีซูกับเจนนี่รู้สึกสั่นสะท้านกับสายตาของผู้เป็นน้า นี่พวกเธอไม่รู้ข่าวการเดินทางมาก่อนกำหนดของน้าสาวได้ยังไงกัน พวกเธออุตส่าห์คำนวณทุกอย่างเอาไว้แล้วแท้ๆ มองสายตาที่ส่งมาอย่างตำหนิให้ใจไหววูบ สายตาที่รู้เท่าทันกันทุกอย่างเสมอมา สายตาที่กำลังบอกพวกเธอทั้งสองคนว่าน้าสาวรับรู้ทุกสิ่งทุกอย่างหมดแล้ว

























To be continued.

















TALK :







ระเบิด...หรือเปล่านะ ฮิฮิ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

828 ความคิดเห็น

  1. #785 Super Bear (@superbear) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 03:06

    ไม่ อย่าพรากคนเล็กไปจากพี่ๆ นะ ได่โป่ดดดดดด

    #785
    0
  2. #480 nuniva (@nuniva) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 20:09
    ไม่นะ อย่าเอาคนเล็กไปนะ มายยยยยย
    #480
    0
  3. #199 vester2 (@VESTER) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 12:01
    มาต่อเรวๆน้าค้า เรื่องนี้สนุกที่สุดตั้งเเต่อ่านมาเลย
    #199
    0
  4. #198 Luktarn_ewww (@Luktarn_ewww) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 23:15
    อย่าเอาลิซไปนะ ฮือออออย่าม่าเลยยยยยย
    #198
    0
  5. #197 Lazy>_<Girl (@tp2102) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 08:18
    ไม่นะน้ามิเชลรู้เรื่องแล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้ ฮืออออ
    #197
    0
  6. #196 PJY-LSM (@PJY-LSM) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 11:30
    หายป่วยจนซุกน.. เอ้อ ซุกซนจนได้เนอะ ดีแล้ว เดี๋ยวพวกพี่ๆจะห่วงจนไม่เป็นอันทำงานไปเสียก่อน ตอนนี้พี่ๆขวัญเสียไปแล้วจ้าา น้ามิเชลมาแล้วจ้าาา แผนปิดเรื่องแตกหมดแล้วจ้าาาาาาาา จะเอาไง จะต่อรองกับน้ามิเชลไม่ให้เอาตัวแสบไปได้ไหมนะ
    #196
    0
  7. #195 Yayizzz (@un12345) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 02:00
    ลิซบอกหนูไม่ได้หื่น แค่เนียนไปตามธรรมชาติ 55555
    #195
    0
  8. #194 Nnnnn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 01:29
    โอ้ววว ไม่นะ คุณน้าอย่าเอาแสบไป แงงงงง ลุ้นไปอีก ระบิดจะลงมั้ย สู้ๆนะคะไรท์
    #194
    0
  9. #193 ` tripleb (@x-benz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 22:25
    ไม่นะะะ น้ามิเชลรู้เรื่องแล้วอย่าเอาลิซไปนะะะะ -แสบนี่พอหายป่วยก็แสบเลยจริงๆ แต่คนเล็กเก่งอ่ะขนาดป่วยอยู่ยังเอาตัวรอดได้ หวังว่าน้ามิเชลจะไม่พรากคนเล็กไปจากพี่ๆนะ?? รอค่ะ
    #193
    0
  10. #192 pikobnada (@pikobnada) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 21:49
    หื่นแต่เด็กเลยโว้ยย แอบกลัวๆว่าน้าจะเอาน้องไปรึเปล่า พี่อุตส่าห์เลี้ยงดูมาอย่างดี โถ่ลูก
    #192
    0
  11. #191 knara627 (@knara627) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 21:43
    โอ้ยยย นี่แบบน้าจะเอาลิซ่าไป แล้วพอกลับมาก็โตแล้ว ไรงี้ป้ะไรท์5555
    #191
    0
  12. #190 jj07 (@jj07) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 21:27
    13ยังขนาดนี้ ถ้าโตแล้วจะขนาดไหนห้ะเจ้าคนเล็ก 5555
    #190
    0
  13. #189 Ce'ces Rizle (@aster-1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 21:01
    พอี๋ นังน้องลิซไอเด็กหื่นนน 55555555555 ดูทำ แหมมม น... เอ้ย หน้าอกนินิมันดีมากใช่ไหม หมั่นไส้ //เบ้ปากหมุนเป็นวงกลม
    #189
    0
  14. #187 BLINK28 (@BLINK28) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 20:40
    ไม่ใช่เด็ก13ขวบแหละนี้มันตาลุงชัดๆๆ5555
    #187
    0
  15. #186 Kimjen (@Kimjen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 20:28
    ง่า อย่าพรากเค้าจากกันเลยนะะ งืออ อิน5555
    #186
    0
  16. #185 KJ_nn (@KJ_nn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 20:21
    โอววววว เห็นแววความกะล่อนมาแต่ไกล
    ระริ้กระรี้กกับสาวๆ(พยาบาล)เชียวนะคนเล็ก
    ตอนนี้ไม่มีอะไรมากนอกจากความกะล่อนและฝัน(อาจจะ)บอกเหตุของคนเล็ก
    แต่ลุ้นโว้ยยยยยยยยยย น้าจะพาตัวคนเล็กไปแน่ๆเลยอ่ะ ใจนึงไม่อยากให้ไป สงสารสี่พี่น้อง
    แต่ใจนึงก็อยากให้ไป แบบกลับมาละสามสาวตะลึงกับความเปลี่ยนไปของคนเล็กอะไรแบบนี้
    มีความสวยหวาน มีความแมนอปป้า สูง ยาว เข่าดี หุ่นนางแบบ แล้วก็ยังรักพี่สาวเป็นที่สุดเหมือนเดิม เริ่มเพ้อละๆ
    #185
    0
  17. #184 ผมนามฮานอย (@hanoid) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 20:17
    ถ้าน้าเอาน้องไป ก็โอเคนะ อยากอ่านตอนสาวๆๆคิดถึงน้อง 55555 ทำไมโรคจิตเนี่ย! แล้วพอน้องกลับมา ก็กลับมาในลุคลิซ่าโอปป้าโตเต็มวัย แก้แค้นญาติฝ่ายพ่อให้กระอักเลือด แก้แค้นพี่ๆๆให้กระอัก... กรี้ดดดดดดดดดดดด โรคจิตอีกแล้ว!! ><
    #184
    0
  18. #183 อนุบาลช่างกล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 20:11
    ตัวเล็กค่ะ อย่ายอมไปกับน้านะ พี่ทำใจไม่ได้ อย่านะ อย่า
    #183
    0
  19. #182 aomtem46988 (@aomtem46988) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 20:01
    อูยยชอบบ ความลิซ่าา ชิปคู่เเชงลิซ ขอโมเม้นหน่อยจ้าา555 รอเน้ออ ^^
    #182
    0