ตอนที่ 5 : CHAPTER 05 : ลูกแมวถูกขโมย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4950
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    18 ต.ค. 60








CHAPTER 05 : ลูกแมวถูกขโมย








         ทุกอย่างผิดแผนของพวกเธอไปเสียหมด จีซูถอนหายใจอย่างหงุดหงิด นี่พวกคุณอาถึงกับส่งเทียบเชิญไปให้พวกคุณน้าถึงอเมริกา และเพราะคุณน้ามิเชล ครอส ที่คิดถึงหลานสาวคนเล็กมากจนตอบรับคำเชิญจึงทำให้ส่งน้องสาวไปต่างประเทศไม่ได้ในช่วงวันงาน ที่ทำได้ตอนนี้ก็มีแต่สั่งให้เพิ่มคนคุ้มกัน คอยติดตามอย่างใกล้ชิดและให้ระวังภัยอยู่ตลอด ตอนที่อยู่กับพวกเธอคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น ที่กลัวคงจะเป็นตอนที่น้องต้องไปไหนตามลำพังนี่แหละ เจนนี่ยืนกอดอกมองพี่สาวอยู่ในห้องทำงานของเจ้าตัว เห็นอาการหงุดหงิดของพี่สาวแล้วคงได้แต่ทำใจ นี่เพราะทางนั้นรู้ว่าพวกเธอซุกซ่อนเรื่องราวต่างๆของน้องจากญาติๆฝั่งแม่ขนาดไหน นี่ไม่เท่ากับว่าพวกเขาต้องการบอกให้รู้ตรงๆเลยเหรอ ว่าเล็งน้องอยู่


“เรื่องมันชักจะเป็นเรื่องใหญ่แล้วนะคะ”


“ใหญ่มากด้วยค่ะ” จีซูถอนหายใจ เธอกับน้องสาวอุตส่าห์เลือกประเทศจัดทริปให้เจ้าคนเล็กได้ออกไปท่องโลกเสียดิบดี ต้องกลับมาวางแผนกันใหม่ทั้งหมด แถมมีแววว่าเป้าหมายของแผนทั้งหมดไม่ใช่เพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในการเป็นผู้ปกครองของน้อง แต่เป็นการพรากน้องไปจากพวกเธอมากกว่า ถ้าเกิดเรื่องในตอนที่ผู้เป็นน้าสาวอยู่ที่นี่ คงได้เป็นเรื่องใหญ่โตแน่นอน เพราะน้าสาวจะทำให้ทุกอย่างลุกเป็นไฟ เพียงเพราะเจ้าเด็กคนเล็กถูกรังแก เหลือบมองน้องสาวอีกคนที่มีสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นัก เป็นอันเข้าใจได้ไม่ยากว่าเราคิดตรงกัน


“ทำยังไงดีคะ รู้สึกว่านี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะที่พวกเราตามหลังพวกเขาก้าวหนึ่ง” เจนนี่ทอดมองไปยังทิวทัศน์ด้านหลังของพี่สาว ภายนอกกระจกนั่นตอนนี้กำลังมีสายฝนเทลงมาอย่างหนัก อากาศช่วงนี้ไม่ดีอย่างเคย น้องสาวคนเล็กถึงได้ป่วยนอนซมอยู่กับบ้านอย่างนี้ นี่ถ้าไม่ติดประชุมตอนบ่าย ไม่มีทางที่จะเห็นเธอที่นี่หรอก เธอไม่อยากทิ้งน้องเอาไว้คนเดียว แต่ก็ทิ้งให้พี่สาวต้องเผชิญหน้ากับพวกคุณอาคนเดียวไม่ได้เช่นกัน


“คนรองกลับบ้านไปค่ะ พี่ใจคอไม่ดียังไงก็ไม่รู้” จู่ๆจีซูก็ลุกขึ้นเดินไปหาน้องสาวที่ท่าทางเหมือนกำลังใจลอย ตอนที่สบตากันก็มีอันเข้าใจได้ว่ารู้สึกแบบเดียวกัน


“คนโตแน่ใจนะคะว่าไหว” เจนนี่เองก็รู้สึกกลัวและกังวลไม่แพ้คนพี่ เธอรู้ตัวว่าตอนนี้สมาธิทั้งหมดถูกพัดปลิวหายไปแล้ว ตอนนี้จะมีเพียงความเป็นห่วงต่อเจ้าเด็กที่กำลังนอนซมอยู่บ้านเท่านั้น


“ไหว..” จีซูหันไปทางเสียงร้องที่ดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนาของเธอกับน้องสาว เหลือบมองสบตากับอีกคนเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยิบขึ้นมาดู ชื่อที่ปรากกฎอยู่ชวนให้คิ้วเริ่มขมวด


“คนกลางโทรมาทำไม?”


“รับสิคะ” เจนนี่เร่งพี่สาวเมื่อเห็นเจ้าตัวเอาแต่ยืนจ้องโทรศัพท์ในมือ ทันทีที่อีกคนกดรับสาย ใบหน้าของพี่สาวพลันมีแต่ความเกรี้ยวกราดอย่างที่เธอไม่เคยเห็น เห็นเจ้าตัวไม่พูดอะไรเอาแต่สูดลมหายใจเหมือนต้องการระงับอารมณ์ที่กำลังใกล้จะปะทุ พี่สาวหันมามองกัน ยิ่งทำให้เธอสงสัย ปลายสายพูดอะไรกับพี่สาว ถึงทำให้เจ้าตัวเดือดได้ขนาดนี้


“คนรองกลับบ้านกัน”


“เกิดอะไรขึ้นคะ”


จีซูสูดลมหายใจอีกครั้ง ถ้อยคำที่เธอได้รับฟังมาเล่นเอาเหมือนพลังโดนสูบไปเยอะเลย จับมือน้องสาวมาเกาะกุมเอาไว้ ในตอนนี้เธอคือพี่คนโตที่มีน้องสาวแสนน่ารักสามคน จะมาสติแตกไปตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด


“คนเล็กหายตัวไป”
















         โรเซ่ยืนมองน้องสาวที่นอนซมเพราะพิษไข้อยู่บนเตียง เจ้าตัวแสบแพ้อากาศช่วงนี้ทำให้สิ้นฤทธิ์นอนซมอยู่กับที่แบบนี้ เธอนั่งลงบนเตียงเพื่อตรวจสภาพของเจลลดไข้ที่แปะอยู่บนหน้าผากของเจ้าตัว


“เมื่อเช้าพี่หมอมาฉีดยาให้แล้ว ทำไมไข้ไม่ลดนะ” โรเซ่บ่นพลางคิดถึงเหตุการณ์วุ่นวายเมื่อเช้า ช่วงเช้าพวกเธอสามพี่น้องลงมาจัดการมื้อเช้ากันอย่างเคย แต่เพราะน้องสาวคนเล็กไม่ลงมาสักที พี่สาวคนรองเลยอาสาขึ้นไปตาม แล้วก็เกิดเสียงร้องโหวกเหวกขึ้นมาจนเธอและพี่สาวคนโตตกใจรีบวิ่งขึ้นไปดู พบว่าน้องสาวคนเล็กไข้ขึ้นสูงนอนซมอยู่กับเตียง ตอนแรกก็คิดว่าควรส่งโรงพยาบาล พอติดต่อพี่หมอที่รู้จักกัน เจ้าตัวก็อาสาจะมาดูอาการให้ก่อน พอตรวจก็ฉีดยาให้ คนไข้น่ะ นอนสะลึมสะลือไม่รู้สึกตัวหรอกว่าโดนฉีดยา แต่พี่สาวอีกสามคนที่มองอยู่นี่สิ เห็นน้องโดนฉีดยานิดหน่อยก็น้ำตาไหลพรากเป็นธารน้ำแล้ว นึกแล้วก็ขำ เพราะพี่สาวมีประชุมสำคัญ เธอเลยอาสาเป็นคนอยู่เฝ้าไข้น้องเอง


“คนเล็ก”


“อือๆงือๆ”


โรเซ่หัวเราะเบาๆ นึกเอ็นดูเจ้าตัวแสบของบ้านที่แม้จะกำลังป่วยอยู่ก็ยังอุตส่าห์ครางหงิงๆตอบกลับมาอีก เธอลองแตะไปตามตัวน้อง อุณหภูมิร่างกายของลิซ่ายังคงสูงกว่าปกติ เธอคิดว่าควรจะพาน้องไปโรงพยาบาล หรือบางทีก็น่าจะโทรหาพี่หมออีกครั้ง เสียงเคาะประตูทำให้เธอขมวดคิ้ว ปกติคนคุ้มกันจะไม่ขึ้นมาถึงชั้นบน มีบางอย่างไม่ถูกต้อง เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเงียบไป โรเซ่หยิบโทรศัพท์เตรียมติดต่อหาชางอุค เสียงถีบประตูทำให้โรเซ่เผลอทำโทรศัพท์ตกลงสู่พื้น ชายฉกรรจ์ในชุดสูทจำนวนหลายคนเข้ามาในห้องพร้อมกับอาวุธปืน


“อย่าขยับ ไปเอาตัวคุณหนูสี่มา”


โรเซ่พยามยืนนิ่งๆ เธอเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าดี น้องสาวถูกอุ้มไปทั้งที่ยังไม่มีสติดีต่อหน้าต่อตาของเธอ พวกเขาพากันออกไปหลังจากได้ตัวลิซ่า โรเซ่รู้สึกว่าร่างกายของเธอสั่นไหวอย่างหนักจนยืนไม่อยู่ ทิ้งตัวทรุดนั่งลงกับพื้น มือของเธอสั่นอย่างมากในตอนที่กดโทรศัพท์หาพี่สาวคนโต


“คนโต ฮือออออ คนโต คนเล็ก ฮือออ ฮึก คนเล็กถูกพาไปแล้ว ฮืออ” โรเซ่รู้ว่าที่ปลายสายเงียบไปเพราะอะไร ป่านนี้พายุอารมณ์ของพี่สาวคนโตคงกำลังโหมกระหน่ำอย่างรุนแรงแน่นอน เธอปาดน้ำตาแล้วลุกขึ้นเดินลงมาชั้นล่าง บ้านของเธอกลายเป็นสถานที่น่าสยดสยองไปแล้ว มีคนคุ้มกันทั้งของเธอของลิซ่า รวมทั้งคนที่คอยดูแลบ้านนอนจมกองเลือดกันเต็มไปหมด เธอไม่ได้กดโทรศัพท์แจ้งตำรวจและไม่ได้ร้องโวยวาย โรเซ่ทำเพียงแค่เบือนหน้าหนีและเดินเลี่ยงไปอีกห้อง ประสบการณ์ชีวิตกับจุดที่เธอยืนอยู่ ทำให้เธอชินชากับเรื่องแบบนี้ ใช่ว่าจะไม่เคยถูกโจมตี ใช่ว่าจะไม่เคยถูกปองร้าย แต่ทุกครั้งพวกพี่สาวจะจัดการได้ก่อนเสมอ แต่น้องสาวไม่ใช่ เจ้าตัวถูกกันออกจากโลกสีเทาอย่างสิ้นเชิง หยดน้ำตาตกลงมากระทบกับฝ่ามือที่บีบกันแน่น เธอกำลังเป็นห่วงลิซ่า น้องสาวของเธอถูกลักพาตัวไปกันซึ่งๆหน้าและตอนนี้เธอก็ทำได้เพียงแค่ร้องไห้เท่านั้น
















         รถนับสิบๆคันแล่นเข้าไปจอดหน้าบ้านหลังเล็กด้วยความเร็วสูง จีซูกับเจนนี่รีบลงจากรถและพุ่งเข้าบ้าน ทันทีที่ได้เห็นสภาพบ้าน พวกเธอก็เหลือบมองสบตากัน มองหาน้องสาวอีกคนพลางตะโกนเรียกชื่อ เห็นเจ้าตัวเดินออกมาพร้อมใบหน้าเปรอะเปื้อนหยดน้ำตาให้พี่สาวต้องรีบอ้าแขนรับร่างของโรเซ่เข้าสู่อ้อมกอด จีซูลูบศีรษะน้องสาว ซึ่งเธอปล่อยให้เจนนี่เป็นคนกอดปลอบ เธอเดินไปมองสำรวจทั่วบ้าน คราบเลือดอย่างกับหนังสยองขวัญ ลงมือกันโหดเหี้ยมขนาดนี้ คงไม่ใช่แค่พาตัวไปธรรมดาเสียแล้ว เธอหันไปหาชางอุคที่ยืนหน้าเครียดอยู่ไม่ไกล


“พวกมันเป็นใคร คนที่มาขโมยน้องสาวของฉันไป มันเป็นใคร!


เสียงตวาดดังลั่นบ่งบอกถึงอารมณ์ผู้เป็นเจ้าของได้อย่างดี เจนนี่มองไปรอบๆในขณะที่โอบกอดน้องสาวเอาไว้ ใช่ว่าจะไม่เคยเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ เพียงแค่ครั้งนี้ที่เป้าหมายไม่ใช่เธอหรือจีซู


“พวกมัน ฮึก เรียกน้องว่าคุณหนูสี่ด้วยค่ะ”


สิ่งที่โรเซ่พูดออกทำให้จีซูหันขวับไปมอง สมองโลดแล่นปะติดปะต่อเรื่องราวได้ในทันที มีแค่คนในตระกูลคิมเท่านั้นที่เรียกน้องสาวเช่นนี้ อันที่จริงก็คิดอยู่แล้วว่าจะต้องเป็นฝีมือของญาติๆฝ่ายพ่อ คงจะพาไปซ่อนตัวไว้จนน้าสาวมาสินะ เธอพลาดที่ให้น้องนอนอยู่บ้าน แต่คิดๆไปแล้ว ลงทุนทำขนาดนี้คงไม่สนใจว่าจะเป็นที่ไหนอยู่แล้ว งานเลี้ยงจะมีขึ้นในอีกสามวันและน้าสาวจะมาถึงในอีกสองวัน เธอมีเวลาตามตัวน้องสาวไม่มากเสียแล้วสิ ที่สำคัญ น้องสาวของเธอกำลังไม่สบายอยู่ ถ้าไม่ได้รับยาอย่างเหมาะสม อาการไม่ย่ำแย่ลงหรอกเหรอ ถ้ากล้าแตะต้องน้องสาวของเธอถึงเพียงนี้ คงเตรียมใจรับผลลัพธ์เอาไว้แล้วสินะ


“คนรองอยู่กับคนกลางที่นี่ ส่วนชางอุคไปบ้านใหญ่กับฉันค่ะ เอาปืนและคนไปให้เยอะที่สุด ส่วนคนที่อยู่ที่นี่กับน้องสาวของฉัน จงจำเอาไว้ว่าชีวิตพวกเธอมีค่ามากกว่าชีวิตของพวกคุณ ถ้าจำเป็นก็จงสละเพื่อปกป้องพวกเธอ ถ้ามีใครน่าสงสัยเข้ามาใกล้ ฉันอนุญาตให้ยิงได้เลย”


“ครับท่านประธาน”


“คนโตคะ” เจนนี่เอ่ยปากรั้งพี่สาว ตอนนี้เจ้าตัวอาจจะอยากนั่งยางคนที่บ้านหลังใหญ่ทั้งหมดเลยก็เป็นได้ พายุอารมณ์ของพี่สาวตอนนี้ต่อให้ดับลมหายใจของคนพวกนั้นไปจนหมดก็ใช่ว่าจะสงบลง มีแต่ต้องเอาน้องสาวคนเล็กมาคืนเท่านั้นถึงจะสงบลงได้ จีซูโบกมือให้เจนนี่ เธอรู้ตัวว่าจะกำลังทำอะไร ในเมื่อไม่คิดจะเกรงกลัวกันอย่างนี้ คงต้องมีแต่เชือดให้ดูเป็นตัวอย่างเท่านั้น เจนนี่กับโรเซ่มองตามแผ่นหลังของพี่สาวที่ก้าวขึ้นรถไปกับชางอุคและคนของชางอุคอีกนับสิบ ส่วนที่เหลือยู่กับพวกเธอสองคนก็เตรียมอาวุธอยู่ในท่าระวังภัยเต็มขั้น พวกเธอได้แต่ภาวนาไม่ให้มือของพี่สาวเปื้อนเลือดมากไปกว่านี้
















         บ้านใหญ่ของตระกูลคิมที่เต็มไปด้วยญาติพี่น้อง หญิงชายวัยชราคู่หนึ่งนั่งอยู่หัวโต๊ะคอยหยอกเย้าเหล่าหลานๆที่อยู่ในวัยรุ่นกันเกือบทั้งหมด ทุกอย่างชะงักเมื่อจีซูเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบตึง


“จัดการให้หมด อย่าให้ใครลุกหนีไปได้ ใครขัดขืน ยิงทิ้งให้หมด”


เมื่อคำสั่งถูกประกาศออกมาด้วยน้ำเสียงอันเย็นชาทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่ตกตะลึง คนของชางอุคพุ่งไปจัดการคนคุ้มกันของอูบินจนหมด พวกเขายึดเครื่องมือสื่อสารทั้งหมดและตัดช่องทางการติดต่อไปจนไม่เหลือ พร้อมทั้งคุมตัวแม่บ้านพ่อบ้านคนขับรถทั้งหมดมาร่วมอยู่ด้วย มีคนที่ไม่เชื่อและโดนยิง ผู้เป็นปู่ของจีซูถึงกับหน้ามืดครึ้มและถามหลานสาวด้วยเสียงอันเกรี้ยวกราด


“นี่มันเกิดอะไรขึ้น หลานเป็นบ้าไปแล้วเหรอ คนของหลานยิงลุงทำไม”


จีซูไม่ตอบชายชรา เธอหันไปหาชางอุค เขาหยิบปืนที่ซ่อนเอาไว้ในชุดสูทยื่นไปจ่อศีรษะของอูบิน การกระทำที่อุกอาจนี้ทำให้ใบหน้าองใครหลายๆคนมืดครึ้ม แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่จีซูต้องสนใจ ตอนนี้ชายคนนี้เท่านั้นที่เธอต้องสนใจ


“เอาน้องสาวของฉันไปซ่อนเอาไว้ที่ไหน”


อูบินยิ้มมุมปาก ผิดจากที่เขาคิดเอาไว้เสียเมื่อไหร่ เพราะเขาไปขโมยแมวน้อยแสนน่ารักมาจากอ้อมอก หลานสาวคนโตถึงได้เป็นเดือดเป็นร้อนขนาดนี้ คนของชางอุคเตะวัยรุ่นชายคนหนึ่งเพื่อกดดัน ไม่มีใครกล้ากรีดร้องเพราะคนตระกูลคิมไม่ได้อ่อนแอและไร้เดียงสาไปเสียทุกคน พวกเขารู้และเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้านี้ดี ชางอุคเตะอูบินไปครั้งหนึ่ง


“ฉันจะถามเป็นครั้งสุดท้าย ขโมยลูกแมวของฉันไปไว้ที่ไหน” จีซูเห็นผู้เป็นอาที่ไม่ยอมตอบกลับ เธอจึงหันไปสบตากับชางอุค เขาจึงยิงอูบินไปนัดหนึ่ง ชายชราเห็นลูกชายถูกยิง เขานึกโกรธแค้นหลานสาว แต่ก็ไม่กล้าออกปากช่วยเหลือ เมื่อรู้สาเหตุที่ทำให้หลานสาวคนโตแสดงความโกรธเกรี้ยวขนาดนี้ เพราะลูกชายไปขโมยของสำคัญของเจ้าตัวมานี่เอง จีซูสูดหายใจ เธอเหนื่อยกับการต้องมานั่งอดทนรอให้ผู้เป็นอาอ้าปากพูดในสิ่งที่ต้องการฟังออกมา เธอมีน้องสาวที่กำลังไม่สบายรอให้ไปหาอยู่ น้องสาวที่ถูกขโมยไป


“ไม่ตอบก็ได้ เพราะในอีกไม่กี่ชั่วโมงฉันจะตามจนเจอน้อง มีอะไรบ้างที่ฉันไม่รู้เกี่ยวกับตระกูลคิม ที่ผ่านมาฉันพยายามอย่างหนักเพื่อจะมองข้ามในสิ่งที่พวกคุณทำและสิ่งที่กำลังจะทำ เพราะพวกคุณเป็นพี่น้องของคุณพ่อ เป็นพ่อเป็นแม่ของคุณพ่อ ฉันจึงทำเป็นไม่เห็นสิ่งเลวร้ายที่พวกคุณทำ แต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย พอกันที ฉันจะไม่มานั่งทนกับอะไรแบบนี้อีกแล้ว งานวันเกิดคุณปู่ที่จะเกิดขึ้น มันจะมีตามปกติ แต่ระลึกเอาไว้ได้เลยว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย”


“หลานหมายความว่าไง” ชายชรารู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งร่างกาย เขาหลงลืมไปได้อย่างไรว่านี่เป็นทายาทราชสีห์ตัวร้ายที่เขาฝึกปรือมากับมือ ลูกสิงโตไม่ว่ายังไงก็เป็นสิงโตไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้ และขึ้นชื่อว่าเป็นลูกของราชสีห์ไม่มีทางที่จะไม่ร้ายกาจ


“หลานจะส่งคุณปู่กับคุณย่าไปสวิตเซอร์แลนด์ ที่นั่นจะมีคนดูแลคุณปู่คุณย่าอย่างดีค่ะ ส่วนคนอื่นๆก็หาที่อยู่ใหม่กันเองก็แล้วกัน เพราะหนึ่งอาทิตย์หลังจากนี้ บ้านหลังนี้จะถูกทุบทิ้งและหลานจะเปลี่ยนพื้นที่นี้ให้เป็นสวนดอกไม้ พอกันที พวกคุณล้ำเส้นกันมากเกินไป โปรดกล่าวโทษตัวเองและด่าทอตัวเอง หลังจากนี้ก็จงพึ่งพาตนเองให้ถึงที่สุดก็แล้วกัน สำหรับฉันชีวิตลิซ่าสำคัญกว่าชีวิตพวกคุณทุกคนรวมกันอีกค่ะ และจนกว่าฉันจะได้น้องสาวคืน จะไม่มีใครไปจากตรงนี้ได้ ฝากด้วยนะคะคุณชางอุค ให้คนพาคุณลุงไปส่งโรงพยาบาล ส่วนคนที่เหลือใครขัดขืนฉันอนุญาตให้ยิงทิ้งได้ค่ะ” จีซูมองสำรวจใบหน้าทุกคนอีกครั้ง เธอจะจดจำใบหน้าของคนพวกนี้เอาไว้ในความทรงจำและจากนี้ไปใบหน้าของคนเหล่านี้ คือศัตรูของเธอ หากใครเพลี่ยงพล้ำ เธอก็พร้อมที่จะเหยียบซ้ำทันที


“ครับท่านประธาน” ชางอุคโค้งรับคำสั่ง เขารู้ดีว่าตอนนี้ไม่ควรเอ่ยทักท้วงหรือขัดขวางใดๆ เพราะตอนนี้เจ้านายของเขายังไม่ได้แมวน้อยคืน เขาโบกมือให้ลูกน้องสองคนตามประธานสาวไป เขาจะอยู่ควบคุมที่นี่ด้วยตัวของเขาเอง


“อย่างที่ได้ยินนะครับ กรุณาอยู่ในความสงบด้วย เห็นแล้วนะครับว่านี่เป็นกระสุนจริง และพวกคุณก็คงรู้จักผมดี”


แน่นอน หลายๆคนที่อยู่ที่นี่ต่างรู้จักชางอุคเป็นอย่างดี และถ้าเขาเดาไม่ผิด อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงคุณหนูสี่จะถูกพามาส่งอย่างปลอดภัยแน่นอน สำหรับพวกอูบินมันไม่คุ้มกันหรอก ที่จะแลกชีวิตของคนทั้งหมดกับชีวิตของคุณหนูสี่เพียงคนเดียว















         เจนนี่กับโรเซ่ทำใจให้สงบไม่ได้ หลังจากที่พวกเธอได้ยินเสียงปืน สักพักจึงเห็นรถของพี่สาวแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านอีกครั้ง แม้ใบหน้าของพี่คนโตจะดูมืดครึ้มน้อยลงแต่ความตึงเครียดไม่ได้น้อยลงตามไปตราบเท่าที่ยังไม่เห็นน้องสาว  


“เกิดอะไรขึ้นคะ แล้วน้องอยู่ไหนคะ”


จีซูส่ายหน้า พลางมองบ้านที่กำลังมีคนกำลังทำความสะอาดอย่างเร่งรีบ ซึ่งพวกน้องสาวคงเรียกมา สภาพบ้านถึงได้ดูดีขึ้นมานิดหน่อย


“พี่จะส่งปู่กับย่าไปสวิต อีกหนึ่งอาทิตย์พี่จะสั่งทุบบ้านใหญ่ทิ้ง”


“เห็นด้วยค่ะ อันที่จริงก็น่าจะทุบทิ้งเลย ทำไมต้องรอนานขนาดนั้น” เจนนี่พูดขึ้นอย่างหงุดหงิด นี่พี่สาวยังเมตตาคนพวกนั้นได้ลงคออีกเหรอ จีซูลูบศีรษะน้องสาวคนรอง เพื่อให้เจ้าตัวผ่อนอารมณ์ให้อ่อนลง พวกเธอจะสติแตกไม่ได้ ในตอนนี้ยังนั่งหรือพักไม่ได้ เมื่อลูกแมวน้อยยังถูกลักซ่อนอยู่อย่างนี้ ที่พวกเธอร้อนใจคือพวกเราต้องแข่งกับเวลาและน้องกำลังไม่สบาย เราต้องได้น้องคืนภายในวันสองวันนี้ ก่อนที่น้าสาวจะมาถึงหรือก่อนที่อาการน้องจะแย่ลง เธอได้สั่งคนของชางอุคให้ออกไปตามหาในที่ต่างๆ ซึ่งมีความเป็นได้ที่อูบินจะเอาน้องคนเล็กไปซ่อน อีกไม่นานก็คงจะเจอ


“น้องจะปลอดภัยไหมคะ” โรเซ่ถามในสิ่งที่เป็นกังวลมากที่สุด นอกจากจะกังวลว่าจะได้น้องคืนมาตอนไหน เธอยังกังวลเรื่องความปลอดภัยอีกด้วย จีซูมองสบตากับเจนนี่ พวกเธอรู้ว่าลิซ่าจะปลอดภัย ตราบใดที่ผู้เป็นอายังหลงใหลในตัวน้อง เจ้าแสบก็จะไร้รอยขีดข่วนใดๆแน่นอน โทรศัพท์ของจีซูดังขึ้น เป็นชางอุคที่โทรเข้ามา


“มีอะไร โรงพยาบาลไหน ตกลง ขอบคุณมากค่ะ” จีซูกดวางสายและหันไปหาน้องสาวทั้งสองที่มองมาอย่างคาดหวัง เธอยิ้มน้อยๆเป็นสัญญาณว่าสิ่งที่กังวลได้มลายหายไปหมดสิ้นแล้ว


“เราได้ตัวน้องแล้ว พวกที่เจอส่งน้องไปโรงพยาบาลเพราะน้องไข้ขึ้นสูงมาก พวกนั้นจะคุ้มกันอยู่ที่นั่น แยกย้ายกันไปอาบน้ำค่ะ เดี๋ยวจะได้ออกไปหาน้องกัน” จีซูยิ้มกว้าง มองทั้งสองที่สวมกอดกันแนบแน่นด้วยความดีใจ สิ่งที่เป็นกังวลหายไปหมดแล้ว และตอนนี้น้องก็อยู่ในมือหมอเรียบร้อยแล้ว เหลือก็แต่พวกเธอที่ต้องพาตัวเองไปหาเจ้าแสบ รอพวกพี่ก่อนนะเจ้าลูกแมว

 





































To be continued.

















TALK :







พวกพี่ก็โหดกันจริงๆ

อยากขโมยลูกแมวบ้างอ่ะ *ถูกยิง*






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

828 ความคิดเห็น

  1. #815 Thankyou3time (@Thankyou3time) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 19:40
    สุดยอดมากแม่
    #815
    0
  2. #784 Super Bear (@superbear) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 02:58

    เล่นใหญ่เหลือเกินนนนนนน นุชอบบบบบบ

    #784
    0
  3. #180 KJ_nn (@KJ_nn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 00:26
    โหดสุด แต่ก็ชอบบบบบ โหดแบบนี้แหละดี จะได้ไม่มีใครกล้ามายุ่งกับลูกแมวน้อยอีก
    ให้บทเรียนกันซะบ้าง จะให้หลาบจำซะบ้างว่าไม่ควรลองดี
    แต่น้องจะหายทันมั๊ย จะถูกคุณน้าจับได้รึเปล่าเนี่ยสิ
    ยิ่งมีเกริ่นๆมาว่าน้องไม่พร้อมจะออกไปเผชิญโลกเพียงลำพัง
    เริ่มกลัวใจแล้วสิว่าน้องจะถูกพราก ไม่นะม่ายยยยยยย(สติแตกไว้ก่อน ถ้าไม่เป็นแบบที่คิดจะได้ดีใจ)
    #180
    0
  4. #179 Poy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 23:33
    ช่างกล้ามาขโมยแมวน้อย แมวน้อยผู้แพ้อากาศ

    ถ้าไปขโมยแมวน้อยบ้างจะโดนพิสั่งเก็บไหมอะ
    #179
    0
  5. #178 SAILOM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 13:50
    กรีดร้องง ชอบคาแรคเตอร์คนโตแบบนี้จังเลยค่ะ เด็ดขาดที่สุดสมกับเป็นพี่คนโต .. คนที่กล้ามาทำแบบนี้กับคนเล็กก็สมควรแล้วแหละค่าาาาา คนเล็กป่วยอยู่ด้วย สงสัยตอนหน้าพี่ๆคงพากันดูแลไข้จนน้องหายแน่ๆเลยค่ะ (แต่อย่าให้ถึงกับกำเดาไหลนะคะ ครุคริ #ฟิคเค้าใสๆอยู่แล้วเหวยยย) .. ในส่วนของการเต๊าะคนเล็กใน Chapter นี้ พี่จะไม่ทำ เพราะอะไรน่ะหรอคะ หึ เค้ากลัวคนโตร๊าวว รักตัวกลัวตายอย่าได้คิดเเตะต้องคุณหนูสี่แห่งตระกูลนี้เชียวค่ะทุกคน



    เป็นกำลังใจให้ไรท์น้าา รอติดตา่มต่อค่าา :)
    #178
    0
  6. #177 Oppalisa (@Oppalisa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 10:02
    คนโต พลังอำนาจมาเต็ม สุดท้ายก็เจอตัวแสบสักที สนุกมากค่ะไรท์ มาต่อเร็วๆน้าาา จะรอน้าาา
    #177
    0
  7. #176 ` tripleb (@x-benz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 23:46
    อูบินไม่น่าหาเรื่องเลยอ่ะ รู้ซึ้งถึงความโหดของพี่ใหญ่รึยังล่ะ หึหึหึ
    #176
    0
  8. #175 jj07 (@jj07) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 23:43
    ตอนนี้คนโตเท่มากค่ะ กร๊าวใจข้าน้อยยิ่งนัก
    #175
    0
  9. #174 Dear F. (@DidaJidapa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 23:23
    จัดการพวกนั้นให้หมดไปเถอะค่ะมันสะใจดีรอน้าส
    #174
    1
    • #174-1 Dear F. (@DidaJidapa) (จากตอนที่ 5)
      4 สิงหาคม 2560 / 23:23
      น้าาา*
      #174-1
  10. #173 bemycandyy (@bemycandyy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 22:41
    กรี้ดดด ไม่กล้ายุ่งละค่ะ กลัวหัวพรุน
    #173
    0
  11. #172 Kimjen (@Kimjen) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 21:35
    เจ้าแมวววงือ ไข้ขึ้นเหรองับ น่าสงสารจริงๆเลย เอ็นดู
    #172
    0
  12. #171 Pegasus854 (@AliSia97) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 20:49
    ชอบพี่จีซูคาแรคเตอร์นี้ค่ะ โหดได้ใจน้องมากอยากเป็นทาสรักขุ่นพี่
    ถ้ากล้าทำถึงขนาดนี้ก็ต้องเล่นงี้แหละค่ะ ท้าทายกันเกินไปแล้วบังอาจแตะต้องเจ้าลูกแมวของพี่ๆทั้งสาม ยังดีที่ละเว้นปู่กับย่าแต่คนที่เหลือแล้วแต่งี้
    เพราะความเป็นพี่เนอะอะไรที่ทำได้เพื่อปกป้องดูแลน้องถึงจะต้องฆ่าต้องเลวก็ต้องทำ หนูรักพี่ค่ะพี่จีซู ถถถ
    เมื่อไหร่น้องจะโตคะลูกกกก ถถถ *กดskip
    #171
    0
  13. #170 Lazy>_<Girl (@tp2102) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 20:20
    ความโหดนี้ข้าน้อยขอคาราวะ
    มันต้องแบบนี้จัดการให้เด็ดขาดกันไปเลย
    #170
    0
  14. #169 PJY-LSM (@PJY-LSM) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 20:04
    ก็ต้องโหดเบอร์นี้เนี่ยแหละค่ะ ในเมื่อไม่ยอมฟังกัน เคยเตือนไปแล้ว แต่ก็ยังใจกล้าลองของ ก็ได้รู้กันไปเลยว่าใครเป็นใคร ลูกแมวเป็นสิ่งต้องห้าม จัมวั้ยยยยย
    //ขอไปแอบขโมยมาบ้างดีไหมนะ อยากเลี้ยงแมว
    #169
    0
  15. #168 TaenBj21 (@TaenBj21) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 19:17
    ไม่กล้าเต๊าะแมวน้อยเลย55555
    #168
    0
  16. #167 pikobnada (@pikobnada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 19:11
    โหดกันเหลือเกินนน ความหวงแมวน้อยนี้
    #167
    0
  17. #166 knara627 (@knara627) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 19:04
    เครียดเว่อร์ จีซูทำดีฉันรักความโหดเ-้ยมของเธอออ
    #166
    0
  18. #165 BLINK28 (@BLINK28) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 18:59
    พี่ซูสายโหด รู้สึกเริ่มกลัวพี่ซูแหละ5555
    #165
    0
  19. วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 18:58
    ยิงทิ้งไปเลยก็ได้นะคะ เกลียดดดดด อย่ามาแตะลูกแมวของพี่ๆ นะ!!
    #164
    0
  20. #163 Yayizzz (@un12345) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 18:55
    อย่าไปยอมๆ ขโมยยูกแมวได้ยังงัย หืม!!!พิซูสายโหดดดดด-_-;
    #163
    0
  21. #162 threeoclock (@pjNoom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 18:55
    เด็ดขาดมาก
    #162
    0
  22. #161 ผมนามฮานอย (@hanoid) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 18:53
    ยิงทิ้งเถอะ ไม่โอเคกับญาติฝ่ายพ่อมาก /ชักปืน
    #161
    0
  23. #160 DrStranger (@Doctor_Stranger) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 18:51
    นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ยยยยย ความโหดนี้
    #160
    0
  24. #159 ดญ นิรนาม (@aern_jinnapat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 18:45
    ไม่กล้าเลยค่ะ ถึงอยากขโมยแค่ไหน ลูกแมวตัวนี้ก็ต้องอยู่กับเจ้าของที่เหมาะสมและรักเขาจริงๆมากกว่า อยากเป็นลูกแมวของพี่ทั้ง 3 จังเลยค่ะ งืออ
    #159
    0
  25. #158 Ce'ces Rizle (@aster-1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 18:25
    เล่นกับใครไม่เล่น ฮึ สมควรแล้ว เป็นไงล่ะโดนทั้งโคตรเลย สะใจมาก คึๆๆๆ รอตอนต่อไปครัช
    #158
    0