ตอนที่ 23 : CHAPTER 20 : ทุกอย่างไม่เคยเปลี่ยนไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 302 ครั้ง
    13 ส.ค. 61











CHAPTER 20 : ทุกอย่างไม่เคยเปลี่ยนไป









              เพราะคิดจะทดแทนการมาเที่ยวทะเลในรอบที่แล้วของพวกพี่สาว ทำให้คิมเอ็นเตอร์ไพรส์ต้องเลื่อนการประชุมทั้งหมดออกไปอย่างไม่มีกำหนด เนื่องจากผู้บริหารระดับสูงทั้งหมดเกิดอาการอยากเที่ยวทะเล ตอนที่รู้ลิซ่าถึงกับอยากกุมขมับ ไม่อยากจะคิดถึงงานที่รอให้กลับไปสะสางเลย ลิซ่านั่งกอดเข่าอยู่บนหาดทรายกำลังเฝ้ามองพี่สาวทั้งสามเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน นิยามความเป็นทั้งสามคนคงจะได้ว่า เป็นพวกพี่สาวที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพีอะไรประมาณนี้ ลิซ่าลุกขึ้นไปหาที่นั่งใหม่ เธออยากเฝ้ามองพวกพี่ๆให้นานกว่านี้ แต่ความง่วงก็ตึงหนังตาของเธอให้ปิดอยู่บ่อยๆ และเธอไม่อาจจะต้านทานเอาไว้ได้ ใครใช้ให้เมื่อคืนทั้งสามมากลั่นแกล้งเธอจนเกือบสว่างกัน


โรเซ่สะกิดให้พี่สาวอีกสองคนดูน้องที่แอบนั่งหลับอยู่ตรงใต้ต้นไม้ริมชายหาด ที่ผ่านมาก็สังเกตไม่เห็นเลยว่าน้องกำลังเหนื่อยจนเผลอหลับไป จะว่าไปนี่ก็เป็นครั้งแรกเลยที่เจ้าตัวได้ผ่อนคล้ายขนาดนี้ อาจเพราะในขณะนี้น้องไม่จำเป็นต้องกังวลกับอะไรอีกแล้ว ทั้งเรื่องคุณอาคนนั้น หรือเรื่องของพวกเรา หลังจากที่ได้มองน้องมานาน เธอรู้สึกชื่นชมน้องจากก้นบึ้งของหัวใจ ไม่ปล่อยให้ความกลัวทำลายตัวเองได้และเปลี่ยนความกลัวให้เป็นเครื่องนำทางแทน




คนเล็กเก่งที่สุด




เจนนี่นั่งยองๆลงข้างน้อง มองใบหน้าตอนหลับของน้องอย่างตั้งใจ ผ่านมาสักพักแล้วที่เธอไม่ได้มานั่งมองหน้าน้องอย่างจริงจังเช่นนี้ ตั้งแต่เล็กจนโต รูปลักษณ์ของน้องมีเปลี่ยนแปลงไปบ้าง ในขณะที่เติบโตก็แต่งแต้มสีสันให้ตนเองอย่างระมัดระวัง เพราะทุกสีล้วนสำคัญสำหรับเจ้าตัวและพวกเธอ พวกเธอเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้น้องกล้าที่จะเดินไปข้างหน้า กล้าที่จะละเลงเลือดหรือกล้าย้อมสีท้องฟ้า เธอรู้ อีกสองคนที่เหลือก็รู้ว่าหากมีพวกเราเป็นเหตุผล น้องจะไม่ลังเลที่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อทำให้สำเร็จ




คนเล็กดีที่สุด




จีซูยืนกอดอกมองน้องสาวทั้งสองแกล้งน้องคนเล็กที่กำลังหลับอยู่อย่างนึกเอ็นดู ทั้งสามคือความภาคภูมิใจของเธอและคือทั้งหมดของเธอเช่นกัน สายตาจับจ้องไปที่น้องคนเล็ก น้องเป็นเด็กฉลาด ยิ่งได้รับการเคี่ยวเข็ญจากหลายๆคนในตลอดหลายปีที่ผ่านมาแล้วด้วย ในวันนี้น้องเลยกลายเป็นส่วนหนึ่งของคิมเอ็นเตอร์ไพรอย่างสมบูรณ์แบบ เป็นจระเข้ที่น่าเกรงขามไปแล้วหลายส่วน สักวันหนึ่งน้องจะดุร้ายกว่านี้ น้องจะเหี้ยมโหดกว่านี้และน้องจะสร้างสถานที่สร้างอาณาจักรขึ้นมา อยากเห็นเหลือเกิน อยากจะเฝ้ามองน้องตลอดไป ไม่ว่าจะกลายเป็นจระเข้ แวมไพร์ ไลแคนท์หรือมีปีกงอกออกมาอะไรก็ตามแต่ เมื่อไหร่ก็ยังเป็นน้องที่น่ารักเสมอในสายตาของเธอ




คนเล็กน่ารักที่สุด




ลิซ่าลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในตอนที่รู้สึกว่ามีสิ่งรบกวน เธอได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของใครสักคน เมื่อปรับสายตาได้ลิซ่าก็พบว่ามีพี่สาวนั่งอยู่ด้านข้าง ทั้งสองกำลังกลั้นขำอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่วนพี่สาวคนโตที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็ใช้มือปิดปากพร้อมกับหันใบหน้าไปทางอื่น


“พวกพี่ทำอะไรคนเล็กคะ” ลิซ่ามองสำรวจตนเอง ก่อนจะเงยหน้ามองพี่สาวทั้งสามสลับกันไปมา ดูเหมือนว่าท่าทางของเธอจะตลกไม่น้อย พวกพี่สาวถึงได้ยังหัวเราะกันอยู่


“แมวจริงๆนั่นแหละ” เจนนี่กล่าวพลางหันไปหาน้องสาวอีกคน โรเซ่พยักหน้าเห็นด้วย


“คนเล็กเป็นแมวที่น่ารักที่สุดในโลกเลยค่ะ” โรเซ่ยื่นมือไปขยี้ผมของอีกคน น้องทำหน้างงๆแล้วหัวเราะออกมา นั่นยิ่งทำให้น้องดูตลก ทั้งที่รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอนั่น


จีซูมองน้องทั้งสาม หลังจากที่ใช้ความพยายามอย่างมากในการหยุดหัวเราะ เธอเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆน้องคนเล็กและเริ่มลงมือเช็ดร่องรอยบนใบหน้า ทั้งที่รู้ว่าพวกพี่ๆแกล้งก็ยังนิ่งเฉย ทั้งที่พี่สาวคนกลางซ่อนปากกาเมจิกไม่เนียน ก็ไม่ได้ไถ่ถามเอาความ เพราะน้องเป็นแบบนี้ พวกพี่สาวที่เป็นฝ่ายแกล้งเลยทำตัวไม่ถูก


“น่ารักเกินไปแล้ว แบบนี้ต้องให้รางวัล!” 


จีซูดันน้องสาวคนรองเอาไว้


“คนเล็กคะ ถ้าไม่อยากโดนทำอนาจารกลางหาด ก็ลุกขึ้นค่ะ” เธอหัวเราะเมื่อน้องเด้งตัวขึ้นมาทันที จีซูหัวเราะดังขึ้นเมื่อน้องอีกสองคนฉวยจังหวะนี้เข้ามาประชิดตัวน้องและบังคับลากน้องลงทะเล นี่แหละความสุขของเธอ ความสุขที่ไม่มีทางหาได้อีก ความสุขที่มาจากน้องๆ และเรื่องอะไรที่เธอจะปล่อยให้อีกคนทำได้คะแนนได้นำ จีซูจึงวิ่งไปสมทบกับน้องๆอีกคนเพื่อรวมหัวกันกลั่นแกล้งน้องคนเล็ก



















              หลายวันผ่านมา ณ ตึกคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ได้มีการปรับปรุงครั้งใหญ่ ทั้งในเรื่องความปลอดภัยและเรื่องการบริหารภายใน บอร์ดผู้บริหารหลายฝ่ายถูกปรับเปลี่ยนไปจนไม่เหลือเค้าโครงเดิม คนเก่าแก่หรือทายาทของอำนาจขั้วเก่าถูกโยกย้ายหรือบางคนก็โดนทำให้พ้นจากตำแหน่งไป บางคนก็ยอมลาออกไปด้วยตนเอง สงครามภายในทำให้สูญเสียทรัพยากรดีๆไปมากมาย ประธานคนปัจจุบันจึงสั่งให้เร่งระดมให้ตามคนเหล่านั้นกลับมา ในตอนนี้จึงมีแต่คนรุ่นใหม่ที่ทำงานถวายหัวให้กับคิมเอ็นเตอร์ไพรส์อย่างสุดความสามารถ ด้วยเหตุผลบางประการคิมเอ็นเตอร์ไพรส์จึงเป็นศูนย์รวมของมือดีในหลายสายงาน เส้นทางการบริหารของคนรุ่นใหม่ได้เริ่มอย่างจริงจังแล้ว


ภายในห้องประชุมเล็ก สามหัวเรือใหญ่ของคิมเอ็นเตอร์ไพรส์กำลังง่วนอยู่กับเอกสารเบื้องหน้าจนหลงลืมไปว่าภายในห้องยังมีใครอีกคนหนึ่งอยู่ ลิซ่ามองไปรอบๆพลางเท้าคางกับที่วางแขน เฝ้ามองพวกพี่สาวอย่างเพลิดเพลิน เธอคิดมาเสมอ คิดมาตลอดเวลาว่าพวกพี่สาวเป็นประเภทที่ไม่ยอมแพ้ให้กับอะไรก็ตามที่ไม่ต้องการ ต้องชนะทุกอย่างบนโลกใบนี้ที่ทั้งสามอยากชนะ ต่อให้เป็นอุปสรรคก็ไม่เกี่ยง เธอเองก็เป็นแบบนั้นบนโลกใบนี้มีคนไม่ถึงสิบคนที่เธอยอมให้มาวุ่นวายกับชีวิต มีไม่ถึงสิบที่เธอยอมให้ในทุกๆเรื่อง พอมองสำรวจพี่สาวทีละคน ลิซ่าก็รู้สึกว่าเส้นทางของตัวเองช่างเล็กจริงๆเมื่อเทียบกับเส้นทางของพวกพี่สาวทั้งสาม


พี่สาวคนโตที่มีมาดผู้บริหาร หน้าตาสวยหมดจด บางครั้งก็เอาแต่มองอย่างเดียว บางครั้งก็ทำเพียงแค่ยิ้มให้กัน แค่มองก็รู้สึกได้ว่าผู้หญิงคนนี้ต้องเป็นคนสำคัญของสักบริษัทแน่นอน บุคลิกผู้นำมีอยู่เต็มเปี่ยม คนที่พลิกหน้าประวัติศาสตร์ ผู้ทำให้คิมเอ็นเตอร์ไพรส์กลับมาเป็นอันดับหนึ่งบริษัทที่ครอบครองธุรกิจเป็นส่วนมากในปัจจุบัน เป็นพี่สาวที่ตอนนี้สูงน้อยกว่าเธอ ผู้หญิงตัวเล็กๆที่แบกรับทุกอย่างเอาไว้บนบ่า ชีวิตของตัวเอง ชีวิตของน้องสาว หรือแม้แต่คิมเอ็นเตอร์ไพรส์ เป็นคนที่เหลือเชื่อมากจริงๆ


ขยับสายตาไปมองที่พี่สาวคนรองมีเสน่ห์ที่อันตราย หน้าตาสวยดุ มาดคุณหนูเอาแต่ใจร้ายๆ อารมณ์ร้อน ตัวตนจริงๆกลับเป็นแม่บ้านแม่เรือน ทำอาหารทำขนม รสมือที่เธอจำได้ไม่เคยลืม หนึ่งในสองที่ช่วยดึงคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ให้กลับมาน่าหวาดเกรง ฉลาดแกมโกง ทุกอย่างที่ลงทุนต้องได้กำไร ผู้หญิงร้ายๆที่ตัวเล็กไม่ต่างจากพี่คนโตและก็แบกรับอะไรมากมายไม่ต่างกัน เป็นคนที่น่ากลัวและน่ากัดไปพร้อมกัน


เลื่อนไปมองที่พี่สาวคนกลาง หน้าตาสวยสะอาดสวยบริสุทธิ์ ทุกอย่างดูนุ่มนิ่มไปหมดเมื่อเป็นพี่คนนี้ เพราะอายุห่างกันไม่มาก จึงสนิทกันมากเป็นพิเศษ แม้พักหลังๆจะน่ากลัวพอๆกับพี่สาวคนรองก็ตาม เป็นคนอ่อนโยน อ่อนไหว ขี้แยและโกหกไม่เก่ง ฉลาดซื่อตรง ถึงอย่างนั้นก็พยายามอย่างหนักเพื่อแบ่งเบาภาระของพวกพี่สาวและเป็นแบบอย่างในการเจริญเติบโตของเธอ เป็นคนที่น่านับถือเหลือเกิน


ลิซ่ารู้สึกตัวว่ามองพี่สาวเพลินไปก็เป็นตอนที่รู้สึกได้ถึงสายตาเอ็นดูจากเลขาคนสวยประจำตัวพี่สาวคนโต เธอส่งยิ้มให้อีกฝ่ายและลุกขึ้นออกมาเงียบๆ ปล่อยให้พวกพี่สาวทำงานต่อไปคงจะดีกว่า เดิมทีเธอก็มีงานที่ต้องทำเหมือนกัน แต่พี่สาวทั้งสามบอกว่าให้เข้ามาช่วยดูเป็นเรื่องๆไป เดินผ่านแผนกต่างๆมองสำรวจนั่นนี่ไปเรื่อยจนในที่สุดลิซ่าก็พบว่าตัวเองมาหยุดอยู่หน้าน้ำพุที่อยู่ใจกลางชั้นล่างของตึก เธอนั่งลงบนเก้าอี้ที่วางเรียงรายข้างน้ำพุและมองสำรวจไปทั่ว


คิมเอ็นเตอร์ไพรส์เป็นมากกว่าสถานที่ ศูนย์รวมเศรษฐกิจ แบกรับชีวิตผู้คนอีกนับร้อยนับพัน เป็นอนาคตของบางคน เป็นอดีตของบางคน เป็นปัจจุบันของบางคน สำหรับลิซ่า คิมเอ็นเตอร์ไพรส์ คือสถานที่ที่เธอทั้งรักและเกลียด หากไม่มีคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ ชีวิตของเธอก็คงถูกดับไปแล้ว เป็นที่คุ้มภัย เป็นขั้วอำนาจที่ทำให้คนอื่นกลัวเกรง เป็นสิ่งที่พวกพี่สาวพยายามรักษากันเอาไว้อย่างสุดความสามารถ และเธอเกลียด หากไม่ใช่เพราะคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ พ่อกับแม่ของเธอคงไม่ต้องจากไปก่อนวัยอันควร เธอไม่ต้องโดนกลั่นแกล้ง ในวัยเด็กคงยิ้มและหัวเราะได้อย่างเด็กทั่วไป ไม่ต้องโดนคุณอาคนนั้นอาฆาต มีบางครั้งที่คิดแค้นจนอยากทำลายให้สิ้นซาก ลิซ่ารู้ดีว่าถ้าจะทำลายที่แห่งนี้ ก็ไม่อยากเกินความสามารถของเธอ แต่ก็นั่นแหละ เธอทำไม่ลง เธอทำลายสิ่งที่พวกพี่สาวพยายามรักษาเอาไว้ไม่ลง ลิซ่าหลุดหัวเราะเมื่อคิดได้ว่าความคิดบ้าบอนั่น ช่างเป็นอะไรที่ไร้สาระเหลือเกิน


เธอเงยหน้าขึ้นมองไปด้านบน เพราะตรงกลางของชั้นล่างตึกคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ถูกออกแบบให้เป็นน้ำพุกับสวนเล็กๆ ชั้นถัดๆไปตรงกลางจึงกลวงเป็นวงกลม ลิซ่าไม่รู้ว่าดาดฟ้าของตึกนี้จะเป็นอย่างไร เธอไม่กล้าที่จะขึ้นไปคนเดียว บางครั้งคนเราก็ต้องมีสิ่งที่ไม่กล้าทำและหวาดกลัวอยู่บ้าง ไม่มีใครในโลกนี้ที่สมบูรณ์แบบ เธอเองก็เช่นกัน


“คนเล็กมาทำอะไรตรงนี้คะ”


เสียงของพี่สาวทำให้ลิซ่าหลุดจากภวังค์ มองพี่สาวทั้งสามที่มองมายังเธอ คนหนึ่งก็ออกแนวเป็นห่วง คนหนึ่งดุ คนหนึ่งก็กังวล ลิซ่าหัวเราะให้กับภาพเบื้องหน้า ใครในโลกนี้จะน่าอิจฉามากไปกว่าเธอ ไม่มีเสียหรอก


จีซู เจนนี่และโรเซ่มองสลับกันไปมา พวกเธอไม่เข้าใจอารมณ์ของน้องในตอนนี้เอาเสียเลย


“กลับบ้านกันเลยไหมคะ มื้อเย็นเอาเป็นอะไรดีคะคนเล็ก หรือคนรองจะเข้าครัวคะ”


“แต่คนรองเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะคะ วันนี้คนกลางว่าไปทานข้างนอกกันดีไหมคะ”


“พี่เห็นด้วยนะคะ เราเลือกร้านใกล้ๆไหม เอาไม่ดาดฟ้านะคะ คนเล็กกลัวดาดฟ้า”


“ใช่ค่ะ คนโตเลือกร้านที่ไม่ใช่ร้านบนดาดฟ้านะคะ”


“ได้ค่ะ สักครู่นะคะ”


ลิซ่าสะดุ้งสุดตัวเมื่อความลับที่คิดว่าปิดเอาไว้มิดชิด กลับถูกพี่สาวเอ่ยออกมา เธอเห็นพี่สาวคนรองกำลังยืนหัวเราะอยู่ข้างๆพี่สาวคนกลาง ส่วนพี่สาวคนโตกำลังโทรศัพท์จองร้านอาหาร เจนนี่เดินเข้าไปหาน้อง ดึงแก้มกลมๆของน้องจนเจ้าตัวร้องโอดโอย เจนนี่จำใจต้องปล่อยแก้มน้องเมื่อโรเซ่เดินเข้าไปห้าม เพราะกลัวน้องจะเจ็บ


“ไปกันค่ะเด็กๆ”


เหมือนว่าวันนี้จะเป็นวันที่สงบสุขอีกวันหนึ่ง



















              ชีวิตของลิซ่าได้กลับสู่จุดที่ไม่ต้องเข้าตึกทุกวัน ไปเรียนเป็นบางวันและขลุกอยู่กับบ้าน เพลิดเพลินไปกับเกมบ้าง หนังสือบ้าง บางทีก็ทะเลาะกับแมวหมาที่เลี้ยงบ้าง หรือแม้แต่กลั่นแกล้งพวกคนดูแล ตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้น ดูเหมือนว่าชีวิตของเธอจะเรียบง่ายขึ้นมาก เช่นในวันนี้ที่เธออยู่บ้านและจมไปกับกองหนังสือ


ลิซ่าเหลือบมองไปที่รูปถ่ายครอบครัว ซึ่งถูกถ่ายในตอนที่เธอยังเป็นเด็กทารก เป็นรูปที่ถ่ายก่อนพ่อแม่จะประสบอุบัติเหตุไม่กี่วัน เธอมักจะมองใบหน้าของพ่อแม่ที่ไม่มีในความทรงจำด้วยความสงสัยว่าถ้าพวกเขายังอยู่ ชีวิตของเธอกับพวกพี่สาวจะเป็นอย่างไร พวกพี่สาวจะต้องแบกรับอะไรมากมายขนาดนั้นไหม จะคิดก้าวข้ามเขตแดนศีลธรรมเหมือนในตอนนี้ไหม หรือเธอจะได้รู้จักกับพ่อแม่ทูนหัวไหม คำถามมากมายมักจะเกิดขึ้นเวลาได้มองดูรูปผู้ให้กำเนิด




ตรงนั้นเป็นอย่างไรบ้างคะ เหงาไหม คิดถึงพวกพี่ๆไหม แล้วสุขกายสบายใจดีใช่ไหมคะ สักวันหนึ่งนะคะ สักวันหนึ่งเราคงได้เจอกัน ตอนนั้นช่วยบอกหนูหน่อย ว่าความหมายของชีวิตจริงๆแล้วคืออะไร




ลิซ่ายิ้มให้รูปของพ่อกับแม่ พวกท่านคงมีความสุขดี อากาศเย็นสบายกับตอนบ่ายของวันทำให้หนังตาของลิซ่าเริ่มปิดลงทีละน้อย ทอดตัวตามความยาวของโซฟาอย่างเกียจคร้าน จนกระทั่งหนังตาปิดสนิทในที่สุด


“พี่ว่าอย่ากวนคนเล็กเลยค่ะ ให้น้องนอนไปก่อนก็ได้นะ ระหว่างน้องหลับเราต้องเตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อย”


“ได้เลยค่ะ”


“คนรองเข้าครัวไปเลยค่ะ คนกลางมาช่วยพี่ติดนี่หน่อยค่ะ”


“รับทราบค่ะคนโต”


“ได้ค่ะ”


เสียงพูดคุยที่ได้ยินทำให้ลิซ่ารู้สึกตัว แต่เธอก็อยากจะรู้ว่าพวกพี่สาวกำลังเตรียมทำอะไรกัน ลิซ่าจึงแกล้งหลับต่อไป ได้ยินเสียงโวยวายผสมเสียงกระซิบกระซาบของพวกพี่สาวมาเป็นระยะ


สามสาวลอบมองคนที่นอนหันหน้าเข้าโซฟา วันนี้เป็นพิเศษของเจ้าตัว ซึ่งแน่นอนว่าเจ้าตัวคงลืมกันไปแล้ว ปกติก็ไม่ได้จำวันอะไรแบบนี้อยู่แล้ว ตอนพวกเธอก็เรียกร้องเอาบางอย่างที่พิเศษ พอมาวันนี้เป็นโอกาสของเจ้าตัว พวกเธอเลยอยากทำอะไรให้บ้าง แม้เป็นเพียงสิ่งเล็กน้อยก็ตาม


เมื่อได้ยินว่าทั้งสามกำลังเกี่ยงกันว่าใครจะมาเป็นคนปลุกเธอ ลิซ่าจึงแกล้งทำเป็นงัวเงียลุกขึ้นมา เกือบหลุดขำตอนที่ได้ยินพวกพี่สาวกรีดร้องเบาๆ เธอมองความวุ่นวายเบื้องหน้าอย่างมีความสุข ในวันหนึ่งหรือในชีวิตหนึ่ง มีเพียงแค่นี้ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ เธอมีแค่พวกพี่สาวก็พอแล้ว ลิซ่าชะงักไปเมื่อมองเห็นธงประดับที่เรียงร้อยเป็นถ้อยคำประโยคหนึ่งบนฝาผนังใกล้ๆกับโต๊ะอาหาร พี่สาวคนโตเดินเข้ามาพร้อมกับเค้กในมือ ส่วนพี่อีกสองคนในมือถือพลุกระดาษ ทั้งสามยิ้มให้เธอ วันนี้เป็นวันเกิดของเธอเอง ลิซ่าทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรทำอะไรก่อน จนกระทั่งพี่สาวสองคนโยนพลุกระดาษทิ้งเดินเข้ามาแตะหลังของเธอ


“คนเล็กเป่าเทียนสิคะ อย่าลืมอธิษฐานนะคะ” โรเซ่ยิ้มให้น้อง นานแล้วที่ไม่ได้ทำอะไรแบบนี้ให้เจ้าตัว คงจะอึ้งไม่น้อย


จีซูกับเจนนี่ยิ้มในขณะที่เฝ้ามองน้องหลับตาอธิษฐาน วันนี้เป็นวันสำคัญ


“สุขสันต์วันเกิดนะคะคนเล็ก”


“จะอ่อนแอบ้าง งอแงบ้าง โวยวายบ้าง ก็ไม่เป็นไรหรอกนะคะ หนูจำเอาไว้ว่าในโลกที่แสนโหดร้ายและโสมมใบนี้ มีพี่ที่รักหนูมากกว่าที่หนูจะเข้าใจอยู่นะคะ ขอบคุณที่เกิดมานะคะ หนูคือของขวัญแสนล้ำค่าของพี่ค่ะ รักนะคะ น้องสาวที่ดีที่สุดในจักรวาล สุขสันต์วันเกิดนะคะคนเล็ก”


แมวที่แสนน่ารักและแสนหวงแหนของพี่ ร้องไห้ให้พี่เห็นบ้างก็ได้นะคะ แค่ให้จำเอาไว้ว่าต่อให้ท้องฟ้าพังทลายลงมา มีคนคนหนึ่งอยู่ข้างๆคนเล็กเสมอ คนที่รักคนเล็กมากกว่าที่คนเล็กจะเข้าใจ ขอบคุณที่เกิดมานะคะคนดี สุขสันต์วันเกิดนะคะ น้องสาวที่น่ารักที่สุดในจักรวาล รักคนเล็กนะคะ


“ไม่ว่าผู้คนในโลกใบนี้จะเป็นยังไง ต่อให้ทั้งโลกเกลียดชัง พี่จะเป็นคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆคนเล็ก พี่ปรารถนาให้บางโอกาสบางเวลา แค่เพียงชั่วขณะหนึ่งให้คนเล็กได้เป็นอย่างที่อยากจะเป็น พี่จะปกป้องสิ่งเหล่านั้นเอาไว้อย่างสุดความสามารถ ขอบคุณที่เกิดมานะคะคนเก่ง น้องสาวที่ดีที่สุดในจักรวาล สุขสันต์วันเกิดนะคะคนเล็ก


เมื่อน้องลืมตา จีซู เจนนี่และโรเซ่จึงได้โอกาสกล่าวอะไรบางอย่างกับน้อง เจนนี่แตะแขนให้โรเซ่เป็นคนเริ่ม ในขณะที่จีซูเอาเค้กไปวางไว้บนโต๊ะ จากนี้ต่างหากที่เป็นของจริง


ลิซ่าก้าวถอยหลังเมื่อพี่สาวทั้งสามเริ่มก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ดูจากสีหน้าแล้วคงเตรียมการมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ รอยยิ้มมุมปากนั่นก็ไม่น่าวางใจ ไหนจะสายตาที่ไม่น่าไว้ใจนั่นอีก เพราะมัวแต่ระมัดระวังในการก้าวเดินถอยหลังจนไม่ได้มองว่าพี่สาวคนโตมายืนซ้อนหลัง ลิซ่าชะงักเมื่อรู้สึกว่าเธอถอยหลังไปชนใครสักคนเข้า พี่สาวคนโตลูบผ่านสันกรามไปจนถึงริมฝีปาก อีกคนดันปลายคางให้เธอหันไป และสิ่งที่ตามมาคือการได้รับจูบจากพี่สาวคนสวย


“คนโตจูบคนเล็กอีกแล้ว” ลิซ่าบ่นขึ้นหลังจากถอยห่างได้สำเร็จ


“ของขวัญไงคนดี” จีซูหัวเราะในขณะที่ปล่อยให้โรเซ่ดึงน้องไป ลิซ่าหันไปหาพี่สาวอีกคน


“คนกลางจะทำอะไร?


“ของขวัญไงคะ” พูดจบก็จูบน้องไป พลางส่งสายตาหยอกล้อไปหาพี่สาวคนโต เพราะเธอกำลังจูบน้องแบบดูดดื่ม กำลังเคลิบเคลิ้มไปได้ไม่กี่วินาที น้องก็ถูกดึงออกไปเสียแรง ผลที่ได้ก็คือน้องล้มตัวไปบนเบาะที่ใช้นั่งนอนอ่านหนังสือ ลิซ่าเริ่มเหงื่อตก


“คนรองคร่อมตักคนเล็กทำไม?


เจนนี่ยิ้ม เป็นยิ้มที่เธอคิดว่าน่ารักและดูดีที่สุด แต่ทำไมน้องทำหน้าเหมือนต้องกลืนก้อนขมๆลงคอก็ไม่รู้


“ไม่ดื้อนะคะ เดี๋ยวของขวัญจะตกใจ”


ลิซ่าอยากกรีดร้องให้สมกับที่พวกพี่สาวทำให้เธอใกล้บ้า ให้ตายสิ แบบนี้ก็ไปไหนไม่รอดกันพอดี และวันนั้นก็จบลงที่เสียงหัวเราะของทั้งสี่




สิ่งแวดล้อมที่ก่อร่างสร้างตัวตน เส้นทางที่เดินมาทั้งชีวิต ทุกอย่างล้วนหล่อหลอมให้ปัจจุบัน เครื่องยืนยันถึงความเป็นมนุษย์ สักวันข้างหน้าเด็กน้อยจะได้เข้าใจความหมายของชีวิต ได้เรียนรู้โลกกว้าง และวันนั้นเด็กน้อยจะได้ประจักษ์แก่สายตาตนเองว่าไม่มีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไป...




ทุกอย่างไม่เคยเปลี่ยนไป




เป็นเช่นนี้เสมอมา




และเสมอไป




...พี่น้องที่รักกันเกินกว่าใครจะเข้าใจ...




















Never Ending.























TALK :



จบไปแล้วนะคะ สำหรับ White Guilty บาปนี้ พี่จะรับเอง! 

ความตั้งใจแรก ก็แค่อยากแต่งฟิคพี่น้องที่เขาอยากได้กันเองแค่นั้นค่ะ

แต่ไปๆมาๆ กลายเป็นเรื่องความสัมพันธ์สุดแข็งแกร่งของพี่น้องไปเสียได้

ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะให้คุณออสบอร์นโผล่มาแต่อย่างใด

แต่ว่าไทม์ไลน์ได้ เลยจัดให้มาเจอกัน หรือก็คือจักรวาล(คนแต่ง)เดียวกันค่ะ

ต้องขอบคุณจังหวะตรงนี้ด้วย ที่ทำให้เกิดพ่อทูนหัวของคนเล็ก

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่มีพล็อตแค่บรรทัดเดียวค่ะ

และได้ดำเนินมาอย่างที่ใจเราต้องการแล้ว

เป็นฟิคฮาเร็มที่ไม่เหมือนฮาเร็ม ออลลิซที่เหมือนไม่ใช่ออลลิซ 

อาจจะขาดความหื่นความฮาเร็มไป

เราตั้งใจให้เป็นแบบนั้นเองค่ะ

เราน้อมรับทุกคำติชมค่ะ 

ขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านและแสดงความคิดเห็นนะคะ

ขอบคุณสำหรับการติดตาม

สุดท้ายนี้อยากบอกว่า

ฝากติดตามเรื่องอื่นๆด้วยนะคะ



ปล.เขินที่ใช้เพลงปิดซ้ำกับฟิคจบเกมตอนพิเศษจริงๆค่ะ =_=

ปล2. ในชีวิตจริงการมีความสัมพันธ์เช่นในเรื่องนี้ ถือว่าผิดจริยธรรมนะคะ กรุณาอย่าลอกเลียนแบบเด้อ










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 302 ครั้ง

828 ความคิดเห็น

  1. #828 jaman oiuy (@monnovice123) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 12:14
    ละมุนตาอใจ
    #828
    0
  2. #827 Thankyou3time (@Thankyou3time) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 00:51
    ขอบคุณที่แต่งนะคะ จริงๆมันน่ารักมากๆ????????????
    #827
    0
  3. #810 Tomyum (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 00:57

    งืออออ จบแล้ววว ????

    #810
    0
  4. #802 Super Bear (@superbear) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:16

    ความน่ารักเข้มแข็งของสี่พี่น้องที่ร่วมฝ่าฟันกันมาอบอุ่นและน่ารักเกินกว่าจะรู้สึกผิดบาปเลยค่ะ แต่เอ๊ะ หรือเราเป็นคนบาปหนักอยู่แล้วนะถึงไม่รู้สึกบาป55555

    #802
    0
  5. #779 23052901woon (@23052901woon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 14:23
    อ่านจบรอบที่สองละนะ
    #779
    0
  6. #773 egawater (@egawater) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 21:45
    นานแล้วที่ไม่ได้อ่านอะไรที่สนุกมากๆแบบนี้...ขอบคุณนะคะ
    #773
    0
  7. #770 สเปสบาร์ (@Sven1) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 09:54
    สนุกมากครับ
    #770
    0
  8. #769 Tongloh (@Tongloh) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 10:53
    ขอบคุณสำหรับฟิคสนุกๆนะคะ รักไรท์เน้ออ ❤️❤️
    #769
    0
  9. #762 P-I-C-K-N-I-C-K (@panlove55538) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 22:00
    เหมือนเสพติดไรท์ไปแล้วอ่าา ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆให้ได้อ่านนะคะ
    #762
    0
  10. #760 Peeleed (@Preleed) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 00:00
    รักไรท์นะ รอเสพทุกเรื่องนะจ๊ะ
    #760
    0
  11. #758 PorPa160197 (@PorPor2533) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 23:14
    ขอบคุนทุกผลงานที่มาช่วยเยียวยาบลิ๊งขี้เหงาอย่างเราด้วยนะคะ หายคิดถึงน้องได้เยอะเลย แต่รอเสมอ
    #758
    0
  12. #757 KuresonK (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 11:16
    <p>ขอบคุณไรท์มากๆนะคะ ที่ทำผลงานดีๆออกมาให้อ่าน รอติดตามผลงานต่อๆไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ<br></p>
    #757
    0
  13. #756 CNOONnoy (@CNOONnoy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 00:55
    ขอบคุณที่แต่งให้ได้อ่านนะคะคุณเหม
    #756
    0
  14. #755 ChillyJack (@ChillyJack) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 18:22
    <p>ชอบมากเรื่องนี้ แง ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านนะคะ:&gt;</p>
    #755
    0
  15. #754 Mayyxz (@malemay11) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 16:02
    เป็นฮาเร็มที่บริสุทธิ์จริงๆค่ะ ชอบความพี่น้อง ชอบความรักจองพี่น้องที่เป็นได้ทุกอย่างๆ ทั้งผูกพันธ์ทั้งลึกซึ้งรักนะคะ คนเล็กคนโตคนรองคนกลาง ขอบคุณที่มาสร้างความสุขให้กันนะคะ ขอบคุณคุณเหมด้วย ติดตามนิยายคุณเหมทุกเรื่องเลยค่ะนี่ก็จบไปสองเรื่องแล้วชอบทุกเรื่องแอบใจหายเล็กน้อย ????
    #754
    0
  16. #753 Tar_K (@Tar_K) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 15:25
    ไม่อยากให้จบเลยยยย
    #753
    0
  17. #752 norivazabionline (@norivazabionline) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 13:52
    อ่านมาจนจบแล้วขอสารภาพ สับสนคนกลางกับคนรองมากกกกกกกก
    #752
    0
  18. #751 J418 (@J418) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 10:37
    จบไว้จังเลยค่ะ ฮืออ ยังอยากอ่านอยู่เลย สนุกมากเลยค่ะ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะให้มีตอนพิเศษ 5555 ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ จะติดตามเรื่องต่อๆไปค่ะ
    #751
    0
  19. #750 jill_valentine04 (@jill_valentine04) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 09:17
    จบแล้วหรอ เอาแต่ใจไหมถ้ายังอยากอ่านต่อ 555 ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้เอาเป็นว่าขอบคุณที่แต่งทุกเรื่องมาให้รีดทุกคนได้อ่าน
    #750
    0
  20. #749 ployploy080446 (@ployploy080446) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 08:50
    แงงงงง ยังไม่อยากให้จบเลยค่า
    สนุกมากกกกกก ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องราวน่ารักๆแบบนี้มาให้อ่าน เป็นกำลังใจให้ไรท์ต่อไปนะคะ
    #749
    0
  21. #748 Pieszecki (@Pieszecki) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 02:34
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้นะคะ ยังไม่อยากให้จบเลย
    #748
    0
  22. #747 Sskxjs (@Sskxjs) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 02:08
    <p>ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ &#10084;&#10084;&#10084;</p>
    #747
    0
  23. #746 Nischa-j (@Nischa-j) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 02:08
    เป็นฟิคที่ชอบมากเรื่องนึงเลย ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านนะคะ
    #746
    0
  24. #745 data_tik (@data_tik) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 23:35
    จบแล้ว ชอบมากๆ เป็นความสัมพันธ์ที่ก็ไม่ได้เลวร้ายนะ
    #745
    0
  25. #744 TommyTuu (@TommyTuu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 23:11
    อ่าา จบแล้ว มีภาคต่อดีไหมคะคุณเหม//แอบกระซิบ
    #744
    0