ตอนที่ 2 : CHAPTER 02 : วันว่างๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7154
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 178 ครั้ง
    13 ก.ค. 60








CHAPTER 02 : วันว่างๆ









         ช่วงอาทิตย์นี้เป็นช่วงที่ลิซ่ารู้สึกว่าตัวเองว่างมากเป็นพิเศษ เพราะโรงเรียนปิดเป็นเวลาสองอาทิตย์เพื่อจัดงานประจำปี ซึ่งเธอไม่ได้รับหน้าที่ให้ทำอะไรเลย พวกคุณอาจารย์กับพวกนักเรียนก็เอาแต่บอกให้เธอไม่ต้องทำอะไร ยิ่งจื่อวียิ่งแล้วใหญ่ บอกให้เธอแค่นอนกลิ้งอยู่บ้านก็พอ นี่คนนะไม่ใช่แมวจะให้มานั่งๆนอนๆกินๆเป็นอาทิตย์ๆได้ยังไง เดินลงมาจากชั้นบนก็เห็นพวกพี่สาวทั้งสามกำลังวุ่นวายอยู่กับโต๊ะอาหารอย่างเคย เพียงแค่วันนี้เธอไม่มีการเร่งรีบอย่างทุกวัน ลิซ่าเดินไปนั่งลงที่ประจำพร้อมจ้องมองไปยังโทรทัศน์ขนาดยักษ์ที่ตั้งอยู่กลางบ้าน พลางคิดไปถึงเครื่องเล่นเกมที่เธออยากได้ ไหนๆวันนี้ก็ว่างแล้วออกไปดูน่าจะดี


“วันนี้จะออกไปไหนหรือเปล่าคะ” เจนนี่ถามออกไป พร้อมมองตามสายตาของน้องสาวคนสุดท้องไป ขมวดคิ้วน้อยๆเมื่อเห็นเจ้าตัวเอาแต่จ้องโทรทัศน์


“คนเล็ก?” จีซูลองเรียกอีกคน เมื่อเห็นเจ้าตัวเงียบไป น้องสาวของเธอมักจะเป็นอย่างนี้เวลาคิดอะไรอย่างตั้งใจสักอย่าง เจ้าตัวมักจะตัดทุกอย่างที่อยู่รอบตัวไป เมื่อเห็นน้องสาวยังนิ่งอยู่โรเซ่ที่กลับมาจากห้องครัวจึงเดินไปเคาะศีรษะด้วยขวดนมสุดโปรดของเจ้าตัว ลิซ่าลูบตรงที่โดนพี่สาวเคาะ มองค้อนไปยังคนลงมือ


“ทำไมคนชอบไปโบสถ์ทุกอาทิตย์อย่างคนกลาง ถึงใช้กำลังกับน้องสาวได้คะ นี่ถ้าน้องสมองฟ่อกลายเป็นเด็กเอ๋อขึ้นมาทำไงเนี่ย”


เสียงโวยวายของคนที่เด็กสุดเรียกเสียงหัวเราะจากพวกพี่สาวได้อย่างดี ดูสิ ไม่พอใจแต่ก็ยังรับแก้วนมไปดื่มอยู่ดี เด็กหนอเด็ก ทำไมน่ารัก


“พวกพี่เลี้ยงได้ค่ะ” จีซูส่งยิ้มให้น้องสาวพลางดันจานขนมปังไปตรงหน้าเจ้าตัว พอน้องไม่ต้องไปโรงเรียน เธอก็อยากจะเกเรไม่ไปทำงานด้วยเหมือนกัน เช่นเดียวกับเจนนี่ การได้เฝ้ามองเหล่าพี่น้องกินอาหารที่ตัวเองทำ เป็นความสุขอย่างหนึ่ง แล้วดูเจ้าตัวแสบของพวกเธอสิ เคี้ยวจนแก้มกลมๆกระพือเลย จะไม่ให้เอ็นดูได้ยังไงกัน


“นั่นสิ ถ้าเอ๋อแล้วไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากกินกะเล่น พี่ว่าก็น่าสนนะคะ ไม่อยากเอ๋อหน่อยเหรอคะ” โรเซ่พยายามบังคับใบหน้าให้เรียบนิ่งที่สุด เพื่อให้ดูน่าเชื่อถือที่สุด เจ้าเด็กนี่เชื่อพวกเธอง่ายมาก ถ้าพวกเธอบอกว่าเป็นนก ต่อให้ความเป็นจริงแล้วจะเป็นปลา น้องก็จะเชื่อว่าเป็นนก ไม่ใช่เพราะโง่หรือไม่รู้อะไร น้องแค่เชื่อพวกเรามากกว่าความจริง แค่คิดว่าได้รับความเชื่อใจขนาดนั้นจากเจ้าเด็กนี่ เธอก็อารมณ์ดีแล้ว คนมีอายุมากกว่าสามคนกำลังมองไปที่คนเด็กสุดซึ่งกำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างกับคนใช้ความคิดอย่างหนัก พวกเธอเหลือบตามองกันไปมา เป็นอันรู้กันว่าเจ้าเด็กนี่กำลังจะตกหลุมพรางของพวกเธออีกแล้ว


“งั้นคนเล็กยอมเอ๋อก็ได้”


พอได้ยินแบบนั้น พี่สาวทั้งสามก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกันให้ลิซ่าต้องทำหน้าบูดบึ้ง กว่าเธอจะรู้ตัวว่าโดนพี่สาวแกล้ง ก็สายไปเสียแล้วทุกที ว่าแล้วก็ทำเนียนยกจานกับแก้วนมไปเก็บ เดินตัวปลิวไปทางหน้าบ้าน ได้ยินพวกพี่สาวตะโกนไล่หลังกันอย่างชุลมุน


“เดี๋ยวสิ คนเล็กจะไปไหนตั้งแต่เช้าคะ”


เสียงของพี่สาวคนที่สองตะโกนถามมาจากด้านหลังให้ลิซ่านึกครึ้มใจ หันไปตะโกนกลับแล้ววิ่งปรูดออกไปเลย


“เดทค่ะ!


เหมือนทุกอย่างหยุดนิ่ง สามสาวที่มองหลังของน้องวิ่งหายไปไวๆ ในสถาพที่จีซูถือถ้วยกาแฟค้าง เจนนี่อ้าปากเหวอ ส่วนโรเซ่ได้แต่ทำปากพะงาบๆ


“คนโต เมื่อกี้น้องบอกว่าจะไปไหนนะคะ”


ดูเหมือนว่าคนที่มีสติสุดจะเป็นพี่สาวคนโตของบ้าน เจ้าตัวแค่วางแก้วกาแฟลงแล้วส่ายหน้าน้อยๆ พวกเธอโดนเจ้าแสบเอาคืนเสียแล้ว


“เดท” จีซูหัวเราะน้อยๆเมื่อเห็นท่าทางของอีกสองคน คนหนึ่งดูคาดโทษเจ้าเด็กแสบเอาเรื่องอยู่ แต่อีกคนทำท่าจะร้องไห้อยู่ร่ำไร ดูสิน้ำตาปริ่มๆจะไหล่อยู่แล้ว จะว่าไปพวกน้องสาวของเธอก็น่าเอ็นดูกันไปคนละแบบ เจนนี่เป็นสาวสวย ฉลาดแกมโกง สุดมั่นสุดชิคสุดเซ็กซี่ แต่มีความเป็นแม่บ้านแม่เรือนมากกว่าพี่น้องคนอื่น ทำอาหารเก่งทำขนมก็ได้ ช่างขัดกับลุคที่มีจริงๆ โรเซ่หน้าตาน่ารัก เป็นคนซื่อตรงที่สุด ชอบเข้าโบสถ์ อ่อนหวานอ่อนโยน นุ่มนิ่มไปเสียหมด ไม่เคยพูดคำหยาบหรือขึ้นเสียงกับใครเลย ส่วนเจ้าตัวเล็กตัวแสบประจำบ้าน ลิซ่าเป็นเด็กฉลาดมากจนเธอคิดว่าอาจจะเข้าขั้นอัจฉริยะเลยทีเดียว ในสี่พี่น้องเจ้าตัวฉลาดที่สุด ชอบมองมากกว่าพูด ชอบลงมือทำมากกว่าปล่อยไปเฉยๆ ชอบคิดมาก ถ้าทุกอย่างเกี่ยวกับพวกเธอหรือคนที่เจ้าตัวรัก มักจะกลายเป็นเรื่องที่เจ้าตัวคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วนเสมอ ที่สำคัญเด็กนี่เก็บซ่อนความรู้สึกจริงๆเก่งมาก อาจเพราะตอนเด็กๆโดนกดดันกดขี่มากเกินไปเลยส่งผลกับกลไกทางความคิด คงฝังหัวว่าถ้าแสดงความรู้สึกออกมาตรงๆอาจจะส่งผลให้ตนเองต้องกลับไปเจอเรื่องแย่ๆแบบนั้นอีก เฉพาะกับคนที่ไว้ใจเท่านั้น ลิซ่าถึงจะแสดงความรู้สึกออกมาตรงๆ เธอถอนหายใจมองสองสาวที่อยู่ในคนละขั้วอารมณ์


“ใจเย็นๆ คนคุ้มกันของน้องน่าจะตามไปแล้ว น้องไปไหน เดี๋ยวเราจะได้รู้กัน คนกลางวันนี้มีเรียนไหมคะ”


“มีตอนสิบโมงค่ะ” โรเซ่ตอบพลางเหลือบมองนาฬิกาที่ติดอยู่บนฝาผนัง เธอมีเรียนสิบโมง ตอนนี้เลยยังอยู่ในชุดนอนสีหวาน


“ปล่อยไปแบบนั้นจะดีเหรอคะ น้องไปเดทเลยนะคะ”


“คนกลางตั้งสติก่อนค่ะ อย่างเจ้าแสบเหรอจะเดท คงอยากเอาคืนพวกเรานั่นแหละ” เจนนี่ถอนหายใจอย่างหงุดหงิด กล้ามากเอาเรื่องเดทมาพูดกับเธอ กลับมาเมื่อไหร่คงต้องลงโทษกันสักหน่อยแล้ว


“บอกให้คนอื่นตั้งสติ เรานั้นแหละที่ต้องตั้งสติ ไปทำงานกันได้แล้วค่ะ” จีซูส่ายหน้าอย่างเอือมระอา นี่เป็นห่วงหรือกลัวเจ้าแสบจะมีเดทจริงๆก็ไม่รู้ เห็นคนเป็นน้องเบะปากแต่ก็ยอมหยิบกระเป๋ากับกุญแจรถเดินนำออกไป เธอจึงหันไปหาน้องอีกคน


“พี่ไปก่อนนะคะ”


โรเซ่พยักหน้าให้พี่สาว เจ้าตัวเดินมาลูบศีรษะของเธอ มองพี่สาวทั้งสองออกไปทำงาน ซึ่งสักวันหนึ่งเธอกับน้องก็ต้องเดินตามรอย พวกเราผู้สืบทอดของตระกูลคิมในรุ่นถัดไป ถูกกำหนดทางเดินชีวิตเอาไว้แล้ว พวกเราไม่สามารถหนีชะตานี้พ้น พี่สาวทั้งสองไม่เคยหนีหรือทิ้งหน้าที่ เพราะรู้ดีกว่าใครว่าโลกใบนี้โหดร้ายและโสมมเพียงไหน เพราฉะนั้นพวกพี่สาวจึงต้องสร้างทุกอย่างเพื่อปกป้องคนที่เจ้าตัวรักอย่างเธอและลิซ่า แม้จะรู้ดีว่าสักวันหนึ่งพวกเธอก็ต้องเดินไปเผชิญกับโลกที่แสนอันตรายนั้นเช่นกัน

















         ตึกใหญ่แห่งหนึ่งตั้งอยู่โดดเด่นในย่านการค้า ซึ่งเป็นที่ตั้งของบริษัทใหญ่แห่งคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ บริษัทเงินทุนยักษ์ใหญ่ คิมเอ็นเตอร์ไพรส์เป็นบริษัทใหญ่ที่รวมบริษัทเล็กๆเอาไว้อีกหลายสิบบริษัทในเครือ ประธานบริษัทคนปัจจุบันคือลูกสาวคนโตของประธานคนก่อน จีซูเข้ารับตำแหน่งตั้งแต่บรรลุนิติภาวะ ด้วยความฉลาดและเก่งกาจ จึงทำให้คิมเอ็นเตอร์ไพรส์ก้าวหน้าอย่างมากในช่วงห้าปีที่ผ่านมา ในขณะเดียวกันก็ทรงอิทธิพลมากเช่นกัน จีซูเดินผ่านพนักงานตามแผนกต่างๆในส่วนบนสุดของตึกหลังจากแยกกับน้องสาวไป พอเปิดประตูก็เจอกับชายหญิงสองคนที่ยืนรออยู่ ทั้งสองคนโค้งให้เธอเล็กน้อย


“รายงานมา” จีซูวางกระเป๋าบนโต๊ะทำงาน ยืนมองวิวด้านนอกกระจกเพื่อรอฟังคำพูดของหัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยที่เธอไว้ใจและเป็นคนที่ดูแลพวกเธอทั้งสี่มาตั้งแต่เด็ก จี ชางอุค เขารู้ว่าเจ้านายต้องการฟังเรื่องอะไร


“หลังจากออกมาจากบ้าน คุณหนูสี่ไปนั่งพักที่ป้ายรถประจำทางครับ แล้วก็ขึ้นรถประจำทางไปจนถึงห้างในเครือ แต่ยังไม่ถึงเวลาเปิดทำการ คุณหนูสี่เลยนั่งรออยู่แถวๆนั้น คนของผมรายงานมาทุกสิบนาทีครับ”


จีซูกอดอก หลับตาลงหลังจากได้ฟังรายงานจากชางอุค เพราะตอนนี้เธอกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก น้องบอกว่าอะไรนะ เดทใช่ไหม แล้วไปรอหน้าห้างตั้งแต่ตอนนี้ กว่าห้างจะเปิดคงโดนใครสักคนเข้ามาวอแวแน่ ลืมตาแล้วหันไปมองหญิงสาวอีกคนในห้อง เจ้าตัวคือเลขาของเธอ ซน นาอึน กำลังรอฟังคำสั่งจากผู้เป็นเจ้านาย


“เลื่อนการประชุมทั้งหมดในช่วงเช้าออกไปเป็นช่วงบ่าย เอาเอกสารที่สำคัญตามมาค่ะ คุณชางอุคช่วยเตรียมรถให้ด้วยนะคะ ฉันจะไปหาเจ้าแสบสักหน่อย”


“ครับ จะให้แจ้งคุณหนูรองหรือเปล่าครับ”


จีซูส่ายหน้า พลางเดินนำออกไป เธอไม่มีสมาธิจะไปประชุมอะไรทั้งนั้น ตราบใดที่ยังไม่ได้ถามเจ้าเด็กนั่นว่าเดทจริงหรือแค่หลอก นึกหมั่นไส้เจ้าแสบอยู่นิดหน่อย รู้ดีสินะว่าเรื่องเดทเป็นเรื่องจริงจังของพวกพี่ๆเลยยกเรื่องนี้มากเอาคืน หนอย อย่าให้เจอหน้าก็แล้วกัน จะจับกด เอ่อ จีซูส่ายศีรษะเบาๆเพื่อไล่ความคิดแปลกๆที่เริ่มเข้าครอบงำ น้องยังเด็ก ท่องเอาไว้สิ


“น้องยังเด็ก”


เสียงที่หลุดออกมาเบาๆทำให้นาอึนกับชางอุคที่ยืนอยู่ด้านหลังจีซูภายในลิฟท์หันมองหน้ากัน เขาและเธอรู้ดีว่า ถ้าเมื่อไหร่ที่เป็นเรื่องน้องคนเล็กของบ้าน ไม่ว่าอะไรสำคัญขนาดไหนเจ้านายสาวก็ทิ้งได้เสมอ จำได้ว่าเมื่อสองสามปีก่อนคุณหนูสี่ของพวกเขามีที่งานโรงเรียน วันงานตรงกับวันประชุมใหญ่ประจำปีพอดี แทนที่เจ้านายสาวจะประชุมแล้วให้น้องๆคนอื่นไปแทน ประธานใหญ่กลับสั่งเลื่อนการประชุมออกไปโดยไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น แม้จะมีเสียงโอดครวญจากพวกประธานบริษัทในเครืออยู่บ้าง แต่ใครจะกล้ามาขว้างได้ ในเมื่อเป็นคำสั่งของประธานใหญ่ที่สามารถดับชีวิตบริษัทไหนก็ได้แค่จรดปลายปากกา ขืนท้าทายสุ่มสี่สุ่มห้าก็อาจจะหายไปทั้งบริษัทก็ได้ ฉะนั้นการดีที่สุดคือการมองข้ามความเอาแต่ใจ ความหลงน้องของประธานสาวไป สำหรับชางอุคที่เหมือนเป็นพี่เลี้ยงของคุณหนูทั้งสี่ เขาประทับใจความสามารถการเอาตัวรอดในวัยเด็กของคุณหนูสี่มากที่สุด เด็กฉลาดและรอบคอบอย่างมากแบบนั้น อยากจะเฝ้ามองการเจริญเติบโตไปตลอดจริงๆ

















         ด้านหน้าสรรพสินค้า ลิซ่ากำลังนั่งมองโน่นนั่นนี่ด้วยความสนใจใคร่รู้ ไม่บ่อยที่ได้ออกมาผจญภัยตัวคนเดียวแบบนี้ เธอพยายามมองข้ามสายตาของชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสามสี่คนที่แอบมุมอยู่ไม่ไกล เธอแค่เด็กอายุสิบสาม ไม่เคยออกงานสังคม ไม่เคยออกสื่อ คนทั่วไปไม่รู้ว่าเธอคือหนึ่งในสี่ทายาทของคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ แต่ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่พี่สาวเป็นกังวลจนต้องแอบให้พวกเขาตามมา ก็ในเมื่อเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อนยังคงตามหลอกหลอนพวกเราอยู่ เหตุการณ์ที่หลายๆคนรวมทั้งตำรวจบอกว่ามันเป็นอุบัติเหตุ แต่พวกเธอและหัวหน้าผู้คุ้มกัน ต่างรู้ความจริงที่ว่ามันไม่ใช่อุบัติเหตุ มีคนตั้งใจให้พ่อกับแม่ของเธอตาย แน่นอนรวมถึงเธอด้วย อาจเพราะสวรรค์เข้าข้างหรืออาจจะยังไม่ถึงเวลา เธอจึงรอดมาได้ สายตามองเห็นกลุ่มชายวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งที่มองมาทางนี้ด้วยสายตาแปลกๆ จะว่าไปก็เคยเห็นสายตาแบบนี้จากพวกรุ่นพี่ผู้หญิงในโรงเรียนเหมือนกัน


“มาคนเดียวหรอ ไปเที่ยวกับพวกพี่ไหมหนู”


ลิซ่าเอียงคอมองผู้ชายเหล่านั้น พวกเขาส่งเสียงดังตั้งแต่ยังไม่เดินมาถึง แถมเป่าปากกันอย่างสนุกสนาน ก่อนที่พวกเขาจะถึงตัวเธอ เหล่าชายชุดดำก็ออกมาจากที่ซ่อนอย่างรวดเร็ว พวกเขามายืนเรียงกันด้านหน้าของเธอ พร้อมเปิดสูทให้เห็นวัตถุสีดำ อาวุธที่แสนทรงอำนาจ กลุ่มชายวัยรุ่นตอนแรกจะสู้ พอเห็นสิ่งนั้นเข้า พวกเขาก็วิ่งหนีไปเลย ทิ้งให้เธอนั่งหัวเราะท่าทางตลกๆของพวกเขา


“คุณหนูสี่ครับ ท่านประธานบอกให้คุณหนูนั่งรอตรงนี้ก่อนครับ”


ชายคนหนึ่งโค้งให้เธอ ลิซ่ามองไปรอบๆ โชคดีที่ยังไม่มีคนเท่าไหร่ ภาพชายชุดดำมาโค้งให้เด็กผู้หญิงที่สูงไม่ถึงร้อยหกสิบอย่างเธอคงไม่ใช่เรื่องปกติเท่าไหร่นัก


“พี่จะมาเหรอคะ”


“ครับ ตรงนี้เริ่มร้อนแล้ว ย้ายที่นั่งดีไหมครับคุณหนู” อาจเพราะพวกเขาคอยคุ้มกันคุณหนูคนเล็กของคิมเอ็นเตอร์ไพรส์มาหลายปี เห็นการเจริญเติบโตของคุณหนูน้อยมาโดยตลอด อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเจ้าตัว ดูแลประดุจเจ้าหญิงตัวน้อยๆ ลิซ่าพยักหน้าพลางส่งยิ้มให้พวกคนคุ้มกัน จะว่าไปพวกเขาสี่คนดูแลเธออย่างดีมาตลอด ฉะนั้นเธอจะไม่เกเรกับพวกเขา


“อือ” รับคำเรียบร้อยก็เดินตามพวกเขาไปอย่างง่ายดาย ลิซ่าไม่อยากดื้อกับคำสั่งของพี่คนโต นี่คงเป็นห่วงจนทำงานทำการไม่ได้ ถึงได้มาหาถึงที่แบบนี้ ไหนๆวันนี้ก็ว่างแล้ว ไปเดินเล่นนั่งเล่นนอนเล่นที่บริษัทก็ดีเหมือนกัน ไม่นานเธอก็มองเห็นรถสามคันแล่นเข้ามาจอดตรงหน้า ชายชุดดำนับสิบคนพุ่งออกมาจากรถที่จอดอยู่หัวกับท้ายไปยืนล้อมรถที่ตรงกลาง พอประตูรถคันนั้นเปิด เธอก็มองเห็นพี่สาวคนโตก้าวลงจากรถ พร้อมเลขาคนสวยที่เธอรู้จัก ไหนจะหัวหน้าชุดคุ้มกันหน้าเข้มที่ยิ้มนิดๆคนนั้นอีก


“สวัสดีค่ะคุณหนูสี่” นาอึนยิ้มให้เด็กสาวที่พุ่งตัวแหวกพวกชุดดำมากอดเธอเสียแน่น จะว่าไปคุณหนูสี่สูงขึ้นหรือเปล่านะ


“สวัสดีค่ะพี่นาอึน คิดถึงจัง ไม่ได้เจอกันเลย สวัสดีค่ะอาชางอุค วันนี้ก็หล่อเหมือนเดิมเลยนะคะ” ลิซ่าหันไปมองชายที่ยิ้มรับแห้งๆ พอมองตามก็เห็นพี่สาวยืนกอดอกมองมายังเธออยู่


“น้อยๆหน่อยค่ะ พี่ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ทั้งคน” จีซูกลั้นยิ้มเมื่อเจ้าน้องตัวดีปล่อยเลขาสาวแล้วเข้ามากอดเธออย่างออดอ้อน พลิ้วเชียวนะเจ้าแสบ รู้สึกหมั่นไส้เจ้าตัวดีจนอดไม่ได้ที่จะบีบจมูกให้เจ้าตัวได้ร้องโอดโอย


“ตกลงมาเดทจริงๆ หรือแค่แกล้งพวกพี่คะ”


“คนเล็กอยากแกล้งเฉยๆ ไม่ได้เดทจริงๆสักหน่อย”


จีซูส่ายหน้าอย่างระอา มีเกาจมูกแก้เขินด้วย น่ารักเสียไม่มี อ้าแขนรับเจ้าตัวที่พุ่งมาหา เพื่อต้องการออดอ้อนเธอไม่ให้โกรธ ดูสิ กอดเสียแน่นเลย หัวเราะน้อยๆยามสัมผัสได้ว่าเจ้าตัวแสบของเธอพยายามรัดเธออย่างจริงจัง


“ไม่ได้เดทแล้วมาที่นี่ทำไมคะ คนเล็กอยากซื้ออะไรหรือเปล่า”


ลิซ่าเงยหน้าจากวงแขนของพี่สาวที่สูงกว่า เธอกำลังชั่งใจว่าจะบอกความต้องการให้พี่สาวรู้หรือเปล่า แต่ถ้าไม่พูดไป เรื่องอาจจะไม่จบแค่เธอออดอ้อนอย่างนี้


“อือ คนเล็กอยากได้เครื่องเล่นเกม”


“แค่มาซื้อของอย่างเดียวเหรอคะ”


“ค่ะ”


จีซูหยุดคิดไปพักหนึ่ง ช่วงบ่ายมีประชุมที่เธอต้องเข้า แต่เธอจะไม่พลาดการกินมื้อเที่ยงกับเจ้าเด็กคนนี้แน่


“คุณนาอึนจัดการซื้อเครื่องเล่นเกมรุ่นใหม่ล่าสุดให้ไปส่งที่บ้านของฉันด้วยนะคะ คนคุ้มกันของเจ้าแสบให้ไปด้วยกันเลย ส่วนเรามากับพี่ พี่จะพาไปหาอร่อยๆกินดีไหมคะ”


“อือ ดีที่สุดเลย”


จีซูอ้าแขนรับเจ้าตัวแสบอีกครั้ง หัวเราะเบาๆเมื่อน้องสาวเอาศีรษะมาถูๆไถๆบริเวณไหล่ของเธอ หนูลูก อ้อนอะไรเบอร์นี้ แต่ก็ดีเหมือนกัน เธอจะพาเจ้าแสบเข้าประชุมด้วยเลย ขอดูความอัจฉริยะอีกสักครั้งเถอะนะ

















         การประชุมภายในของคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ ปกติจะเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและกดดัน ซึ่งการประชุมครั้งนี้ก็เหมือนกัน ทุกครั้งที่เกี่ยวกับแผนงานหรือการประเมินกิจกรรมอะไรก็ตาม ประธานกับรองประธานมักจะสวมหน้ากากยักษ์มารในที่ประชุมอยู่เสมอ บรรยากาศมักจะเย็นยะเหยือกเหมือนอยู่ในห้องเชือด เพราะถ้ามีอะไรไม่ถูกใจผู้กุมอำนาจใหญ่ ทั้งสองก็พร้อมจะเชือดทิ้งเสมอ ไม่สนว่าจะเป็นบริษัทของเครือญาติหรือลูกพี่ลูกน้อง ถ้าไม่มีประโยชน์ ประธานกับรองประธานอย่างจีซูกับเจนนี่ ก็พร้อมจะโยนออกไปจากคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ทันที เพียงครั้งนี้แตกต่างออกไปตรงที่มีเด็กสาวคนหนึ่งมานั่งอยู่ด้วย ไม่บอกก็รู้ว่าเจ้าตัวเป็นใคร คนที่เป็นสาเหตุทำให้การประชุมถูกเลื่อนมาตอนบ่าย น้องสาวคนเล็กของสี่พี่น้องตระกูลคิม คุณหนูสี่ของคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ ซึ่งพวกเขาส่วนใหญ่ก็เพิ่งจะได้เห็นโฉมหน้าเป็นครั้งแรก เด็กสาวเอาแต่ก้มหน้าก้มตาขีดๆเขียนๆอะไรสักอย่างมาพักใหญ่ๆแล้ว


“ต่อไป บริษัทของผมจะขอเสนอแผนงานประจำไตรมาสถัดไปครับ” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกล่าวขึ้นหลังจากบริษัทของเขารายงานผลประกอบการของไตรมาสที่แล้วเรียบร้อย ลิซ่าเหลือบมองนิดหน่อยก่อนจะไม่สนใจเขาอีก


จีซูกับเจนนี่ที่นั่งประกบข้างเจ้าแสบอยู่หัวโต๊ะ ตั้งใจฟังการนำเสนอ จำได้ว่าเขาเป็นหนึ่งในพรรคพวกของคุณอาสักคนในครอบครัวของเธอ แม้ตั้งใจฟังอย่างไรสายตาก็มักจะมองไปยังสิ่งที่น้องสาววาดๆเขียนๆอยู่เสมอ ถ้าจีซูกับเจนนี่มองไม่ผิด นั่นเป็นแผนผังพร้อมกับคำอธิบายของแผนดำเนินงานที่กำลังรายงานอยู่ในขณะนี้ นั่งฟังการประชุมเหมือนไม่สนใจ กลับจำรายละเอียดของแผนดำเนินงานแต่ละบริษัทได้ แถมยังแก้และปรับจนสมดุลพร้อมใช้งานอีกต่างหาก เด็กคนนี้ด้วยวัยแค่นี้กลับฉายแววทางธุรกิจได้อย่างไม่น่าเชื่อ ก็สมแล้วที่จีซูยกให้เป็นอัจฉริยะ น้องสาวยังไม่ได้เรียนเกี่ยวกับทฤษฎีการบริหาร แต่สามารถเข้าใจได้ในระดับนี้แล้ว ตอนเด็กๆน้องสาวชอบไปใช้ชีวิตในห้องหนังสือที่บ้านใหญ่เป็นประจำ สถานที่โปรดปรานเวลาเจ้าตัวอยากหลบซ่อนจากคนอื่นๆ เพราะเงียบสงบและไม่มีคนรบกวน สิ่งที่ได้มาคือความรู้และความฉลาดเฉลียวจนเด็กๆรุ่นเดียวกันในตระกูลตามไม่ทัน แม้จะโดนด่าว่า ก็ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะมีคนกล้าดูถูกเรื่องความฉลาดของลิซ่า แม้จะไม่เคยอยากให้น้องสาวต้องมาอยู่ดงจระเข้แห่งนี้ แต่พวกเธอก็รู้ดีว่าจระเข้จะมีชีวิตอยู่ได้ จำเป็นต้องอาศัยในดงจระเข้เท่านั้น


“เป็นอย่างไรบ้างครับ ท่านประธาน ท่านรองประธาน”


จีซูกับเจนนี่ถอนหายใจพร้อมกัน แผนดูเหมือนจะดีอยู่หรอก ถ้าไม่ติดกับรายชื่อของผู้ดูแลโครงการ ซึ่งเป็นชื่อของเครือญาติพวกเธอทั้งหมด ในวงการธุรกิจจะไว้ใจเครือญาติมากไม่ได้เด็ดขาด กฎเหล็กที่พวกเธอสองพี่น้องต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ถ้าอ่อนข้อหรือปล่อยปละละเลยเพียงนิดเดียว อาจะทำให้หลายๆอย่างเปลี่ยนไป ห้ามไว้ใจจระเข้ตัวอื่นเด็ดขาด จีซูหันไปหาน้องสาวคนเล็ก เธอมองไปยังสิ่งที่เจ้าตัวกำลังขีดๆเขียนๆ เจนนี่เองก็เช่นกัน ทั้งสองปล่อยให้ชายคนนั้นยืนค้างอยู่ตรงนั้น แล้วพากันให้ความสนใจน้องสาวคนเล็กแทน พอเห็นสิ่งที่อยู่บนกระดาษชัดๆ ประธานกับรองประธานถึงกับหัวเราะเสียงดัง ขัดกับบรรยากาศดึงเครียดที่มีอยู่ในขณะนี้


“คนเล็กว่ายังไงคะ” เจนนี่มองน้องสาวเงยหน้าขึ้นจากสิ่งที่กำลังเขียนอยู่ เพื่อมองมายังเธอ น้องสาวคนเล็กแค่ส่ายหน้าตอบแล้วก้มหน้าก้มตาเขียนต่อ เธอจึงหันไปยังชายคนนั้น


“ถ้าน้องสาวของฉันว่าอย่างนั้น...ก็ตามนั้นค่ะ”


“อะไรครับ แค่เด็กสิบกว่าปีบอกว่าส่ายหน้าตอบ คุณก็ปฏิเสธโครงการของผมเลย นี่ผมเป็นเพื่อนกับอาของพวกคุณนะ จะเล่นตลกกับผมมากไปแล้ว!


เสียงตวาดทำให้ผู้ที่เด็กสุดในห้องสะดุ้งสุดแรง เด็กสาวน้ำตาปริ่มขอบตา ลิซ่ามักกลัวอะไรแบบนี้เสมอ จีซูลูบศีรษะของน้องสาว ปรายตามองไปยังชายคนนั้น กล้ามากที่ตวาดออกมาใส่น้องสาวของเธอแบบนี้ ก็ดี ในเมื่อคิดไม่ได้ว่าอยู่ในฐานะไหน ก็ไม่จำเป็นต้องไว้หน้ากันอีก เธอเองก็เบื่อเต็มทนแล้ว


“ตลกเหรอคะ เพื่อนคุณอาแล้วยังไงเหรอคะ ถ้าเขามีอิทธิพลกับพวกเราจริง เขาจะไปบริหารบริษัทลูกทำไมคะ คุณคิดว่าเขามีอำนาจแค่ไหนเหรอคะ ดีค่ะ ในเมื่อไม่เกรงกลัวกันอย่างนี้ ก็เตรียมตัวออกไปจากคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ได้เลย ฉันให้เวลาเดือนหนึ่ง ไปจัดการทุกอย่างด้วยนะคะ คุณนาอึนเตรียมเอกสารการยกเลิกทุกโครงการที่เกี่ยวข้องกับบริษัทของผู้ชายคนนี้ให้ด้วยนะคะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอจบการประชุมไว้เท่านี้นะคะ เจอกันการประชุมครั้งหน้าค่ะ คนเล็กลุกค่ะ ไปดูการ์ตูนในห้องพี่ดีกว่าเนอะ” จีซูฉุดน้องให้ลุกขึ้น เธอไม่จำเป็นต้องสนใจใครทั้งนั้น ในเมื่อตอนนี้น้องสาวของเธอกำลังจะร้องไห้อยู่ร่ำไรแบบนี้ ประธานสาวจูงมือผู้เป็นน้องออกไปจากห้องพร้อมพายุอารมณ์ของรองประธานที่กำลังก่อตัวขึ้น ในเมื่อรองประธานยังไม่ก้าวออกไป ใครเลยจะกล้าออกไป


“ท่านรองประธานครับ ผมไม่เข้าใจ ทำไมบริษัทของผมถึงต้องโดนเด็กตัดสินชะตากรรมด้วย”


คำวิงวอนที่กล่าวโทษน้องสาวกลายๆ ทำให้ดวงตาและใบหน้าของเจนนี่เย็นชาขึ้น ชายผู้นี้ไม่เพียงแค่โง่พูดจาพาดพิงคนอื่น ยังโง่ที่ไม่รับรู้ข่าวสารภายในอะไรเลย ทำไมไม่รู้ว่าพวกเธอรักน้องมากกว่าคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ รักมากพอจะทำลายชีวิตของใครก็ได้เพื่อปกป้องและรักษาไว้ เจนนี่หยิบสมุดที่เจ้าตัวแสบขีดๆเขียนๆมาถือเอาไว้ แล้วปาใส่ผู้ชายคนนั้นสุดแรง ผู้ชายคนนั้นโดนสันของสมุดปาใส่สุดแรงทำให้บริเวณหางคิ้วมีบาดแผลเลือดไหลลงมาเป็นทาง ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยเหลือ หรือออกหน้าขัดขว้างในขณะที่พายุอารมณ์ของรองประธานสาวกำลังทะลุถึงขีดสุดอย่างนี้


“อ่านค่ะ อ่านซะ แล้วจะเข้าใจว่าทำไมเด็กคนนั้นถึงชี้ชะตาบริษัทกระจอกๆของคุณได้ คิมเอ็นเตอร์ไพรส์ไม่เอาชื่อเสียงไปแลกกับบริษัทที่มีปัญหาภายในหรอกค่ะ คุณชางอุคคะ สามนาทีต่อจากนี้เอาสมุดนั่นมาเผาทิ้งนะคะ ส่วนคุณ คุณจงจำความโง่ในครั้งนี้ของตัวเองเอาไว้ให้ดี หนึ่งที่โง่อ้างอำนาจของคนอื่นในขณะที่กำลังประชุม สองที่โง่ไม่รู้อะไรเลย สามคือโง่ที่ไม่รู้ว่าประธานและรองประธานรักเด็กคนนั้น แบกความโง่เขลานี้ไปตลอดนะคะ ที่บริษัทของคุณต้องเผชิญชะตากรรมแบบนี้ ก็จงโทษตัวเองก็แล้วกัน” เจนนี่ถอนหายใจ รู้สึกดีนิดหน่อยที่ได้ระบายความโกรธออกไปบ้าง หมุนตัวเดินออกไปจากห้องประชุม ตามด้วยเลขาคนสนิท ชายคนนั้นรีบเปิดสมุดออกอ่าน ผู้คนที่เหลือก็มามุงดูด้วยเช่นกัน พวกเขาเจอกับแผนผังที่เปรียบเหมือนลายแทงสมบัติ ถ้าทำตามนี้ ทำตามรายละเอียดทั้งหมดของแผนการดำเนินงานนี้ บริษัทของพวกเขาคงก้าวขึ้นติดอันดับได้แน่นอน ชายที่ไม่สนใจแผลตรงหางคิ้ว เขากำลังจะเก็บสมุดเข้าเสื้อสูทชะงักค้างเมื่อปลายวัตถุสีดำมาจ่อตรงปลายจมูก ชายในชุดดำมองเขาด้วยสายตาดุดัน เหมือนกับบอกว่าถ้าหากเขาขยับตัวเพียงนิดเดียว สมองของเขาได้กระจายไปทั่วห้องแน่นอน ชางอุคหยิบสมุดเล่มนั้นและจัดการเผามันตรงนั้น ระบบป้องกันอัคคีภัยเริ่มทำงาน สายน้ำสาดมาทั่วห้อง ให้คนที่อยู่ในห้องเร่งรีบออกไป เหลืออยู่มีเพียงชายคนนั้นกับเศษขี้เถ้าของสมุดที่มีค่าดั่งทองคำในสายตาของเขา ชางอุคถีบชายคนนั้นจนหงายหลังแล้วจึงเดินออกไป โทษฐานที่แสดงกิริยาหยาบคายต่อพวกคุณหนูของเขา


 















ภายในห้องของประธานบริหาร ขณะนี้มีแต่เสียงหัวเราะของเด็กสาววัยสิบสามปี จีซูเท้าคางกับโต๊ะทำงาน เพื่อมองน้องสาวคนเล็กที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์ภายในห้องของเธอ ไอ้ตัวสีเหลืองๆที่ไม่รู้ว่าพูดภาษาอะไรนี่ เธอจำได้ว่าลิซ่าดูไปแล้วไม่ต่ำกว่าสิบรอบ แต่ทุกครั้งที่ได้ดูอีก เจ้าตัวก็จะยังหัวเราะซ้ำๆอย่างเดิม เด็กจริงๆหนอ


“สนุกไหมคะคนเล็ก”


“ตลกดีค่ะ”


ดูสิ ตอบโดยไม่หันมามองกันอย่างนี้ ชักจะอยากแกล้งเสียแล้วสิ จีซูลุกขึ้นเดินไปทิ้งตัวนั่งลงข้างๆเจ้าเด็กแสบที่เอาแต่หัวเราะ สอดมือเข้าไปโอบเอวของเด็กสาวแล้วรั้งให้เข้ามาชิด กลิ่นเฉพาะตัวของน้องสาวทำให้เธอรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงเส้นศีลธรรมดีดหยิกๆอยู่จากที่ไหนสักแห่งในหัว


“จะกอดเหรอคะ มาๆ คนเล็กอยากกอดคนโตพอดีเลย”


ไม่พูดเปล่า เจ้าเด็กแสบก็เป็นฝ่ายหันมากอดเธอเสียเอง ไม่รู้น้องคิดว่าเธอเป็นอะไรหรืออาจจะอยากให้เธอหายเหนื่อยจากการประชุมสุดโหดนั่น ถึงได้เอาอกเอาใจกันขนาดนี้ จีซูยิ้มน้อยๆพร้อมรั้งร่างของน้องเข้ามากอดแน่นๆ


“ถ้าท้องฟ้าไม่ใช่สีฟ้าแล้ว คนเล็กจะยังรักพี่อยู่หรือเปล่าคะ”


ลิซ่าขมวดคิ้ว เธอไม่เข้าใจความหมายของประโยคที่พี่สาวพูดมา แต่ถ้าถามว่ารักไหม เธอสามารถตอบได้โดยไม่ต้องหยุดคิดเลย


“รักค่ะ”


จีซูยิ้มน้อยๆซุกใบหน้าเข้าซอกคอของน้องสาวและเริ่มสูดดมกลิ่นกายหอมอ่อนๆของเจ้าตัว ซึ่งเป็นเสน่ห์ที่น้องยังไม่รู้ตัว ถามว่าเมื่อไหร่ที่เธอถูกความคิดแปลกๆเข้าครอบงำ ตัวเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้สึกตัวอีกที ก็หวงแหนยิ่งกว่าน้องคนไหนๆเสียแล้ว เด็กคนนี้อายุห่างกับเธอถึงสิบสองปี เพราะเป็นลูกหลงเลยทำให้อายุห่างจากพี่น้องคนอื่นๆพอสมควร ในตอนที่เจ้าตัวคลอด เธอกำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น ออกอาการอย่างชัดเจนว่าไม่รับเด็กคนนี้เป็นหนึ่งในน้องสาว แต่พอเกิดเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อน ตอนที่พวกเธอรอฟังอาการของพ่อกับแม่อยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ไม่มีใครเลยสักคนที่คอยปลอบน้องตอนน้องร้องไห้ ไม่มีใครเอานมให้น้องกินสักขวดในตอนที่น้องหิว มือเล็กๆของน้องในวัยสามขวบที่ถูกทิ้งให้นั่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉินเพียงลำพัง ดูอ้างว้างและโดดเดี่ยวอย่างมาก มากเสียจนกว่าจะรู้ตัว เธอก็ก้าวไปหาและยื่นนิ้วให้น้องเกาะกุมเสียแล้ว น้องหยุดร้องไห้และยิ้มให้เธอ เหมือนว่าเธอคือที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียวที่น้องมี ความรู้สึกยิ่งใหญ่ที่ได้กลายเป็นพี่ของน้อง ทำให้เธอไม่อาจปล่อยให้น้องถูกพาตัวไป เธอใช้สิทธิ์ทุกอย่างที่มีในการรั้งตัวเด็กน้อยวัยสามขวบให้อยู่กับพวกเธอ เพราะอย่างนั้นเธอเลยไม่เคยหยุดอยู่กับที่ ตั้งแต่ตอนนั้นก็ทุ่มเทให้ทุกอย่างที่พี่คนโตควรจะมี สร้างที่ปลอดภัยให้น้องๆ สร้างฐานอำนาจเพื่อคุ้มครองน้องๆ และสร้างที่ยืนในดงจระเข้ให้น้องๆ ทุกอย่างเพียงเพื่อรักษาชีวิตของน้องๆเอาไว้ เธอเป็นพี่คนโตและเธอมีน้องสามคน ฉะนั้นเธอต้องเด็ดขาดและเยือกเย็น แม้บางทีต้องโหดร้ายไปบ้าง ทั้งหมดก็เพื่อกางปีกปกป้องน้องๆทั้งนั้น เธอเลี้ยงเด็กคนนี้มา ให้ทุกอย่างเท่าที่จะให้ได้ ทั้งความรักความเอาใจใส่และเวลา ลึกๆแล้วเธออาจจะอยากชดเชยในส่วนของพ่อกับแม่ที่น้องไม่เคยได้รับ ซึ่งเธอรู้ดีว่าเจนนี่กับโรเซ่ก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน ส่วนอีกหนึ่งคงเป็นความรู้สึกผิดที่คิดทอดทิ้งไปในเมื่อนั้น อนาคตจะเป็นอย่างไรก็ยังอยากจะปกป้องเรื่อยไป


“งั้นให้พี่จูบทีสิคะ”


จะยอมให้จูบไหมนะ เจ้าตัวแสบ

























To be continued.













TALK :





คำว่า 'ดงจระเข้' สำหรับใครที่ดูเรื่อง yong pal (หมอเถื่อน)

คงเข้าใจเน้อ

ส่วนคนไม่ใช่คอ k-drama

เข้า google search 'ดงจระเข้ ยงพัล'

จะเข้าใจมากขึ้นน้อ

ถ้าไม่อยากยุ่งยาก งั้นบอกง่ายๆ

สถานที่อันตราย ที่มีแต่สัตว์กินเนื้ออาศัยอยู่

กฏเหล็ก : ถ้าไม่อยากถูกกิน ก็ต้องกินตัวอื่น ก่อนที่มันจะกินเรา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 178 ครั้ง

828 ความคิดเห็น

  1. #812 Thankyou3time (@Thankyou3time) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 18:11
    น้องยังเด้กไงคะ ???????????? เริ่มก่อนเลยนะ พี่คนโตเนียะ
    #812
    0
  2. #804 Tomyum (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 00:44

    อร๊ายยยย พี่คนโตตต!

    #804
    0
  3. #781 Super Bear (@superbear) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 02:23

    งือออ กรี๊ดดดดรักในความเล่นใหญ่เบอร์สุดของคุณคิมจีซู น้ำตาซึมในความรักน้องของคุณพี่ผู้แสนดี งื้ออออออ อยากเป็นคนเล็กว้อยยยย. * กรีดร้อง *

    #781
    0
  4. #476 nuniva (@nuniva) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 12:57
    คนเล็กของหนู *^*
    #476
    0
  5. #90 Lepetite (@blossomzshop) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 05:16
    คนโตคะ "น้องยังเด็ก" นะ คิคิ
    #90
    0
  6. #87 Poy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 18:39
    อ่านแล้วยิ้มไม่หุบเลยอ่าาาาา ติดตามนะค่ะ

    น้องเล็กน่ารักอะไรเบอร์นี้ พวกพี่ๆก็น่ารักไม่แพ้กัน

    #87
    0
  7. #86 pnorety (@pnorety) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 13:02
    อ่าาาาคนเล็กยอมๆพี่เค้าไปเนอะ55555
    #86
    0
  8. #85 PCL7 (@sone13) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 00:41
    แงงง คนเล็กน่ารักตะมุตะมิมากเลย  คนรองก็ดุ๊ดุ อยากเห็นคนเล็กโดนคนรองทำโทษหนักๆ คริ ขี้จิ้นมาก5555555555555555
    #85
    0
  9. #83 กึกึกึ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 13:50
    ให้พี่เค้าจูบเลยลูก ให้คนโตแล้วต้องให้คนรองคนกลางด้วยนะ จะได้ไม่ทะเลาะกัน55555 ชอบรอติดตามไรท์แต่งเรื่องได้สนุกมาก
    #83
    0
  10. #82 ` tripleb (@x-benz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 07:18
    คนโต~~~ ไหนบอกว่าน้องยังเด็กไงคะ ถถถ รีบสุดเลยเนี่ย
    ลิซเก่งมากอ่ะ โตมากต้องปกป้องพี่ๆนะคะ ให้พี่ๆเค้าเคลมด้วย55555
    ชอบเรื่องนี้มากค่ะ-//-
    #82
    0
  11. #81 แมวไง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 23:10
    ไรท์คะ ตัดได้ถึงใจมากเลยค่ะ เส้นศีลธรรมของอิพี่ยังไม่ขาด แต่อิชั้นขาดเรียบร้อยละค้าาาา



    /รอโมเม้นต์ของคนกลาง เขาคงจะซ่อนด้านมืดเอาไว้ภายใต้รอยยิ้มที่อ่อนโยนนั้นแน่นวล~
    #81
    0
  12. #80 SAILOM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 21:29
    วี๊ดดดดด ... เดี๋ยวนะคะคนโต ไหนๆเส้นศีลธรรมก็จะขาดละ เอาให้มันสุดๆไปเลยยย ตอนที่แล้วคนเล็กนอนซุกอกคนรองนะคะ คนโตจะยอมหรอคะ (เป่าหูสุด) ..,, แอบขำตอนคนเล็กบอกว่าไปเดท พี่อึ้งกันทั้งบ้านเลยค่าาา นี่ถ้ามีเดทจริงๆ พี่ว่าคู่เดทน่าจะไม่รอดดด พี่ๆจะตามติดทุกระยะ ส่งบอดี้การ์ดประกบตลอดเวลา เข้าใกล้คนเล็กอาจมีโดนเก็บก็เป็นได้ 55555555555 ชอบทุกพาร์ทของเรื่องนี้เลย ขนาดมาแค่สองตอนน รักในความปกป้องน้องสาวของพี่ๆ สุด .. แต่คนเล็กของพี่ๆก็เท่ น่ารักเกินห้ามใจขนาดนี้อะ เป็นนี่ๆก็ทนไม่ไหว เด็กสิบสามก็เด็กสิบสามเถอะ 555555555555 นี่รอดูวันที่พี่ๆเส้นศีลธรรมขาดผึงนะคะ อุ๊บส์ ลืมไปว่าฟิคใสๆ 5555555555





    เป็นกำลังใจให้ไรท์น้าา

    รอติดตามตอนต่อไปค่าาา :)
    #80
    0
  13. #79 TaenBj21 (@TaenBj21) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 03:28
    ยิ่งอ่านยิ่งใจสั่น 55555 คนเล็กน่าเอ็นดูจิงๆ
    #79
    0
  14. #78 KJ_nn (@KJ_nn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 23:57
    ตอนนี้ยิ่งตอกย้ำความน่ารักของคนเล็กและความหลงน้องของพี่ๆ (และความจีเนียสของน้อง)
    ตอนนี้พิซูวินสินะ ตอนหน้าคงจะเป็นแชง 55555
    ไอดัง คุก คุก คุก อีกแล้ว จากข้างบนจะเห็นว่าพี่บอกอะไร น้องก็ฟัง ยอม เชื่อหมด
    แล้วนี่คนโตเอ่ยปากขอเลยนะ มีหรือคนเล็กจะไม่ให้ จุ๊บๆๆ (ถ้าคนรองไม่มาขัดจังหวะล่ะนะ)
    ฉันมารอความบาปนี้ที่เด็กดีทุกวันเลยนะ---
    #78
    0
  15. #77 bygone (@bygone) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 22:42
    ไรท์ใจร้ายตัดกันได้ลงคอ น้องยังเด็กนะคุกคุกคุก555555
    #77
    0
  16. #76 Lazy>_<Girl (@tp2102) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 21:15
    หืมมม ขอจูบน้องเหรอคะ จูบเลยค่ะไม่ต้องขอ แต่ไอคุกๆ 555 อยากกินโอเลี้ยงกับข้าวผัดไหมคะพี่จี
    #76
    0
  17. #75 threeoclock (@pjNoom) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 21:07
    โอ้โหๆ คุณพี่แต่ละคน ตอนหน้าของพี่คนกลางสินะ รออออ
    #75
    0
  18. #74 Yayizzz (@un12345) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 20:45
    พี่จีขอจูบแค่ทีเดียวเองหรอ -.,- #ทีมคนบาป
    #74
    0
  19. #73 Dear F. (@DidaJidapa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 20:29
    ตัดทำไมตอนนี้อ่าาาาไรท์T_Tเค้าค้างนาา
    #73
    0
  20. #72 Pegasus854 (@AliSia97) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 20:02
    เอ่ออ.. พี่คะ รู้ค่ะว่ารักน้องหลงน้องมาก แต่ขอจูบเลยหรอน้องยังเด็กนะคะ เดี๋ยวน้องใจแตก(หรือแตกไปนานแล้ว) ตัดจบได้ทำร้ายจิตใจคนอ่านมากเลยค่ะ ฮือออ น้องรักพี่มากยังไงก็คงยอมเพราะน้องคงแบบไม่ได้คิดไรมากแต่ตอนนั้นคนรองจะเข้ามาขัดรึป่าวอันนี้ไม่รู้ ไม่แปลกใจที่พี่จะหลงน้องมากขนาดนี้คือเด็กมันเป็นเด็กน่ารักอ่ะเด็กฉลาดด้วย โตขึ้นสกิลความเก่งกาจไม่แพ้พี่ๆแน่นอน
    #72
    0
  21. #71 pikobnada (@pikobnada) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 19:41
    แหมมมม่ คนพี่ต้องหลงคนน้องขนาดไหนคะถึงยอมเลื่อนการประชุมขนาดนั้นนน โอ๊ยยยย แต่ตอนท้ายมีแอบหวังว่าจะเลื่อนลงมาแล้วตอบ "ค่ะ" ให้ชื่นใจ แต่ดันตัดฉับซะงั้นนน ไรท์อ่าาา ฮือออ
    #71
    0
  22. #70 Li-Chaeng (@Li-Chaeng) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 19:40
    อ่าาาาาาาาาา ลาลิดจาให้จูบรึป่าวน้าาาพิซู เห้อออไรท์ทะ.. ทะไมตัดไปตอนหน้าล่ะ ถ้าพี่คนรองมาเห็น้ค้าจูบกันจะเปนไงน้า........ รอ นะ คะ!! ั
    #70
    0
  23. #69 BlinKkaaa (@BlinKkaaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 19:37
    อ่าาาาห์~~~ตัดซะTT รอนะค้าาาาา"3"
    #69
    0
  24. #68 BLINK28 (@BLINK28) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 19:34
    เนี้ยไรอ่ะ เรากำลังฟินว่าจะได้จูบไหม ตัดไปตอนต่อไปซะงั้น 5555 แต่ยังไงก็รอนะคะ
    #68
    0
  25. #67 Lisaoppa (@Lisaoppa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 19:28
    ตายๆ คุณคิมจีซูแผนสูงนะคะหลอกถามน้องให้มาจูบเนี่ย เดี๋ยวคุณเจนนี่ก็เข้ามาขวางหรอก >\\<
    #67
    0