ตอนที่ 12 : CHAPTER 12 : พิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    12 ส.ค. 61









CHAPTER 12 : พิเศษ









         เส้นทางเล็กๆภายในรั้วมหาวิทยาลัยของคุณหนูสี่แห่งคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ทำให้ใครหลายๆคนสนใจ แม้ลิซ่าจะรู้สึกไม่ชอบใจที่ตัวเองเป็นเป้าสายตา แต่ก็นั่นแหละ เธอเข้าใจว่าตัวเองไม่สามารถหลีกหนีอะไรแบบนี้ได้ตลอดไปอยู่แล้ว แทนที่เอาแต่หนี เธอกลับคิดว่าค่อยๆทำให้ตัวเองชินเสียยังดีกว่า ขนาดไม่มีบอร์ดี้การ์ดคอยตามอย่างพวกพี่สาว ก็ยังมีข่าวของเธอกระจายไปทั่วมหาวิทยาลัยอยู่ดี เห็นกลุ่มเพื่อนโบกมืออยู่ไกลๆ เป็นอันต้องหยุดคิดเรื่องไร้สาระ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาพวกนั้น


กว่าลิซ่าจะปลีกตัวออกมาได้ก็เป็นเวลาที่เพื่อนๆต้องไปเข้าเรียน ซึ่งแตกต่างจากเธอที่ไม่มีเรียน เทอมแรกไม่มีอะไรพิเศษในความคิดของเธอ หลักสูตรบริหารส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องที่เธอคาดเดาเอาไว้ได้ทั้งหมด เพราะอยากใช้ชีวิตอย่างเด็กคนอื่นๆ เธอจึงปกปิดเรื่องที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในอเมริกาให้ปริญญามาใบหนึ่งจากงานเขียนเรื่องบริหารงานของเธอจากเพื่อนฝูง แต่ไม่สามารถปกปิดจากพวกพี่สาวไปได้ มีนักศึกษาผู้หญิงคนหนึ่งมาเข้ามาคุยกับเธอตอนที่เธอยืนรอพี่สาวสักคนที่รับปากว่าจะมารับ เธอยิ้มนิดหน่อยเมื่อเห็นรถของพี่สาวคนที่สามจอดอยู่ตรงข้ามทางเข้ามหาวิทยาลัย ดูเหมือนวันนี้เจ้าตัวจะว่างจนสามารถปลีกตัวมารับเธอได้ เธอโบกมือลารุ่นพี่คนนั้นในตอนที่เดินไปหารถของพี่สาว


“ใครเหรอคะ” โรเซ่ถามพลางปรายตาไปมองยังนักศึกษาสาวที่เจ้าแสบของเธอยืนคุยด้วย ท่าทางคงไม่สามารถมองข้ามได้ คนของชางอุคน่าจะไปสืบประวัติมาแล้ว เอาไว้เธอค่อยถามเอาทีหลังก็ได้ เพราะตอนนี้หัวกลมๆที่ถูกปกคลุมด้วยผมสีบลอนด์ทองถูๆไหล่เรียกเอาความสนใจจากเธอไปทั้งหมดแล้ว


“คนเล็กไม่รู้จักค่ะ เขามาคุยด้วยเฉยๆ”


“คุยอะไรกันบ้างเหรอคะ”


“ไม่มีอะไรพิเศษนะคะ งืดๆ” ลิซ่าขยับศีรษะออกจากไหล่เมื่อสัมผัสได้ถึงความตึงในน้ำเสียงและเมื่อได้เห็นใบหน้าของพี่สาว เธอก็เข้าใจทันทีว่าไม่ได้มีแค่เสียงทำนั้นที่เรียบตึง


“งืดๆคืออะไรกันคะนั่น พี่หวงหนูนะคะ หวงมากที่สุดในโลกเลย” โรเซ่จับใบหน้าของน้องเอาไว้ เห็นน้องพยักหน้ารับก็สบายใจไปเปราะหนึ่ง


“พวกพี่ขี้หวงแบบนี้ อึดอัดหรือเปล่าคะ”


ลิซ่าส่ายหน้าพลางส่งยิ้มให้พี่สาวได้สบายใจ คิดไปถึงไหนกันแล้วนะ พวกพี่สาวหวงเธอขนาดไหน ทำไมเธอจะไม่รู้ อะไรที่ทำให้พวกพี่สาวไม่สบายใจ เธอก็จะไม่ทำเด็ดขาด


“งั้นไปร้านอาหารกันเลยดีไหมคะ ป่านนี้คนโตกับคนรองบ่นแย่แล้ว”


“งืมๆ”


โรเซ่หัวเราะเบาะเมื่อน้องสาวทิ้งหัวมาบนไหล่ของเธออีกครั้ง ขอให้มีเวลา เจ้าแสบไม่เคยพลาดโอกาสที่จะออดอ้อนกันเลยสักครั้ง ความรู้สึกที่มีให้น้อง ตั้งแต่วันแรกที่ได้สบตากลมๆคู่นั้น ก็ไม่เคยลดลงเลย มีแต่เพิ่มเติม ยิ่งเวลาผ่านไปก็ยิ่งชัดเจนขึ้น ไม่สามารถหักห้ามใจ ไม่มีทางหลุดพ้นได้เลย





















ตึกคิมเอ็นเตอร์ไพรส์วุ่นวายกันตั้งแต่เช้า เนื่องจากมีการประชุมใหญ่เกิดขึ้นอย่างเร่งด่วน เดิมทีแม้ลิซ่าจะมาช่วยงานพวกพี่สาวบ้างหากมีโอกาสก็ไม่จำเป็นต้องเข้าประชุม ครั้งนี้กลับมีความจำเป็นให้เธอไม่สามารถหลีกเลี่ยงอย่างที่ผ่านๆมาได้ ห้องประชุมอันแสนตึงเครียดทำให้ผู้ร่วมประชุมต่างพากันไม่กล้าแม้จะขยับตัว ลิซ่าหยุดมือที่กำลังจดแผนงานเพื่อขยับสายตาไปมองยังใครอีกคนหนึ่ง ญาติๆฝั่งมารดาของเธอนั่นเอง เห็นสายตาชิงชังของพวกเขาแล้วต้องจำใจมองข้ามและทำหน้าที่ของเธอต่อไป


การได้เฝ้ามองน้องทำงานเป็นเวลาที่พวกพี่สาวเพลิดเพลินอย่างมาก ตอนที่จีซูลองชวนน้องมาทำงาน เป็นตอนที่พวกเธอสี่พี่น้องนั่งพูดคุยเรื่องทั่วๆไปกันในคืนหนึ่ง ตอนนั้นเธอก็ไม่คิดว่าน้องจะตอบตกลงแต่อย่างใด ออกจะเป็นการชักชวนแบบขำขันกันเสียมากกว่า แต่น้องก็ตอบตกลงแทบจะทันที ผลที่ได้กลายเป็นว่าพวกเธอหลงใหลใบหน้าเวลาตั้งใจทำงานของน้องเสียอย่างนั้น ใบหน้าของน้องตอนที่ตั้งใจทำอะไรสักอย่างนี่ให้พลาดสักวินาทีไม่ได้เลยจริงๆ จีซูรับรู้ได้จากการวางตัวและท่าทาง ว่าน้องน้อยของเธอเติบโตขึ้นมาก สีหน้าที่ดูเป็นผู้ใหญ่ เมื่อก่อนว่าเก็บอารมณ์ได้ดีแล้วนะ แต่ตอนนี้ดีกว่ามาก เก็บจนมิด ซ่อนจนเดาไม่ออกเลยว่ากำลังคิดอะไรอยู่ สำหรับเธอ ลิซ่าคือทุกอย่างในชีวิต ฉะนั้นเธอจะให้ใครพรากไปไม่ได้เด็ดขาด


“เฮ้อ จบสักที”


อาการถอนหายใจกับไถตัววางศีรษะไปกับโต๊ะประชุมของลิซ่าทำให้พวกพี่สาวรีบลุกเข้าไปหา จะเจองานหนักขนาดไหน น้องไม่เคยบ่นหรือแสดงอาการออกมาเลยสักครั้ง แล้วนี่เหมือนมีอะไรบางอย่างกวนใจเจ้าตัวแสบอยู่


“หนูเป็นอะไรคะ ไหนลองบอกพี่สิคะ” จีซูลูบศีรษะลิซ่า พลางชำเลืองมองน้องอีกสองคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เป็นห่วงน้องจนเก็บอาการไม่อยู่


ลิซ่าพลิกใบหน้าไปมองพวกพี่สาวทั้งที่ยืนทำใบหน้าเคร่งเครียดอยู่รอบๆเธอ ขมวดคิ้วนิดหน่อย เพราะรู้สึกว่าไม่ควรบอกเรื่องนี้ให้พวกพี่สาวรู้ ไม่งั้นจากที่ตั้งใจจะจัดการเงียบๆ จะกลายเป็นเรื่องใหญ่ของพวกพี่สาวทันที รู้สึกว่าไม่ควรเอาเรื่องไม่สบายใจให้พี่สาวพวกเพิ่มอีก


“ไม่โกหกพวกพี่จะดีกว่านะคะ”


“รู้ตัวใช่ไหมว่าโกหกไม่เก่ง”


เสียงของโรเซ่กับเจนนี่ดังแทรกขึ้นก่อนที่ลิซ่าจะได้พูดอะไร ลิซ่าย่นจมูกใส่พวกพี่สาว เธอไม่เคยปกปิดอะไรได้เลยสักอย่าง หรือเพราะว่าเธอไม่เคยคิดปกปิดอะไรจากพี่สาวเลยสักอย่างกันแน่นะ


“คนเล็กรู้สึกว่าพวกญาติๆจะไม่ยอมเลยค่ะ เหมือนพวกนั้นแค้นคนเล็ก” และสิ่งที่ได้รับหลังจากนั้นคือเสียงถอนหายใจของพวกพี่สาว นี่แสดงว่าทั้งสามสังเกตเห็นเหมือนๆกัน


“พวกพี่จัดการให้ไหมคะ” เจนนี่มองลิซ่าอย่างประหลาดใจ เมื่อน้องส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธ ให้คนเป็นพี่ทั้งสามลอบสบตากัน น้องสาวของพวกเธอคิดจะทำอะไรไม่รู้เลย เดาใจเจ้าแสบไม่ได้เลยสักนิด


“คนเล็กอย่าทำอะไรเกินตัวนะคะ พวกพี่ไม่อยากให้หนูปะทะกับพวกเขาตรงๆ”


“อือ คนเล็กเข้าใจแล้ว”


เห็นน้องพยักหน้ารับหงึกๆก็ใช่ว่าจะนำความสบายใจมาให้พวกเธอได้ พวกเธอเพียรพยายามสร้างทุกอย่างมา ทั้งหมดเพื่อคนๆนี้ ถ้าหากน้องต้องเผชิญอันตรายตามลำพัง สิ่งที่พวกเธอลงมือทำมาทั้งหมดก็คงไม่คุ้มค่า เด็กผู้หญิงที่ชื่อ ลิซ่า อาจจะหาได้ง่ายๆ แต่น้องมีเพียงคนเดียว แค่หนึ่งเดียวในโลกนี้เท่านั้น





















         ก่อนอาหารเย็นของวันว่างๆวันนั้น ลิซ่ารู้สึกเหมือนตัวเองทำลังถูกสายตาของพวกพี่สาวกดดัน เนื่องจากมีแขกมาเยือนอย่างกะทันหัน และดันเป็นบุคคลผู้ทรงอิทธิพลต่อโลกหนึ่งในสามตามข่าวลือเสียด้วย การอารักขาจึงแน่นหนามากเป็นพิเศษ


“เอ่อ เชิญทางนี้ค่ะ” หลังจากทักทายกันตามมารยาทแล้ว จีซูเป็นคนเอ่ยปากเชิญชวนคนที่ยืนล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางสบายๆอยู่ข้างๆน้องสาวคนเล็กของเธอ เห็นเจ้าตัวพยักหน้าตอบกลับมา เธอจึงเป็นคนเดินนำทุกคนไปยังศาลาภายในสวนหลังบ้าน เหลือบมองน้องอีกสองคนพบว่าทั้งสองกำลังเก็บอาการตื่นตระหนกเอาไว้อย่างสุดกำลัง ขยับกลับไปมองแขกที่มาเยือนถิ่นกัน ออร่าของคนที่มีอำนาจนี่คืออะไรกัน เธอเจอคนมาเยอะ แต่ไม่คิดว่าจะได้เจอคนตรงหน้านี่ง่ายๆ อาจเพราะความใกล้ชิดที่เจ้าตัวมีให้เป็นกรณีพิเศษ


“แล้ว?”


“อะไร”


“มาหาทำไมเหรอ”


สามพี่น้องเจ้าของบ้านแอบลอบสบตากันอย่างนึกหวั่นที่ได้ยินน้องสาวคนเล็กพูดกับอีกคนอย่างสนิทสนม แม้จะได้ยินมาบ้าง แต่ไม่คาดคิดว่าจะขนาดนี้ เป็นความสนิทที่พวกเธอต่างไม่คาดฝัน ขยับตัวนิดหน่อยที่แขกของบ้านหันมามองทิศที่พวกเธอนั่งอยู่


“มาหาพวกพี่สาวของเธอน่ะ”


ลิซ่ามองเพื่อนพิเศษของเธอสลับกับมองพวกพี่สาว การที่จงใจอยากมาพบนี่ ท่าทางคงจะไม่ใช่เรื่องเล็กๆแล้ว


“เชิญคุณพูดมาเลยค่ะ คุณออสบอร์น”


เจ้าของชื่อแค่ขยับยิ้มพลางส่ายใบหน้าเบาๆ


“เด็กนี่เป็นเพื่อนหนึ่งในสองที่ฉันมี พวกคุณควรใช้ตรงนี้ให้มากกว่านี้ คุณก็รู้ว่าออสบอร์นทำได้ทุกอย่าง”


“หมายถึงอะไรเหรอคะ” จีซูเป็นคนแรกที่กล้าพูดกับเจ้าตัว น้องสองคนที่นั่งอยู่ถัดไปคงไม่มีความมั่นใจว่าจะรับมือคนๆนี้ยังไง


“เมื่อวานฉันได้รับข่าวมานิดหน่อยเกี่ยวกับน้องสาวของพวกคุณ มีคนคิดจะทำการใหญ่ ฉันเลยมาหาพวกคุณที่บ้านนี่ไง ป่านนี้คงล้มเลิกแผนไปแล้ว”


“ทุกอย่างนี่ตั้งใจเหรอ เมียไม่ด่าเหรอ มาที่นี่แบบกะทันหันอย่างนี้”


จีซู เจนนี่และโรเซ่เห็นคนที่ถูกน้องสาวของพวกเธอถามเหมือนจะเสียอาการไปชั่วขณะหนึ่ง คนหน้านิ่งหันไปมองยังน้องสาวของพวกเธอนิดๆพลางกลอกตา


“โดนห้ามไม่ให้เข้าใกล้เหรอ เห็นตอนโทรคุยกันเมื่อหลายวันก่อนได้ยินเสียงงอแงอยู่”


“อืม”


“ทำไมอ่ะ หรือเป็นปกติของคนที่อยู่ในสภาวะแบบนั้น”


“มั้ง”


“งั้นกลับไปได้แล้ว รีบๆจัดการแล้วกลับไปสิ” ลิซ่าค้อนใส่เจ้าคนที่บอกว่าตัวเองเป็นเพื่อน แต่การกระทำเหมือนจะเป็นผู้ปกครองของเธอเสียมากกว่า ทั้งจัดการอะไรต่อมิอะไรให้ ทั้งแอบช่วยเหลือตอนที่อยู่กับครอส แถมความช่วยเหลือเหล่านั้นยังเผื่อแผ่มาจนถึงพวกพี่สาวของเธออีก


สามสาวที่นั่งอยู่ด้วยกันพยายามสังเกตและทำตัวเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ พวกเธอต่างรู้สึกว่าน้องสาวคนเล็กได้รับความเมตตาเป็นพิเศษ มีใครในโลกนี้ที่กล้าถามเรื่องส่วนตัวหรือกล้าโวยวายกับคนๆนี้เหรอ ไม่มีหรอก


“ยอมให้จัดการแล้วเหรอ ไม่ดื้อแล้วเหรอ”


ลิซ่าย่นจมูกใส่เจ้าคนที่ทำใบหน้านิ่งๆพลางกอดอกมองเธอด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ให้ตายสิ ดูเหมือนพวกพี่สาวจะลืมวิธีการพูดกันไปหมดแล้วเมื่อเจอกับรอยยิ้มมากเล่ห์ของคนที่เธออยากจะข่วนหน้า


“ดื้อไปก็แอบช่วยอยู่ดีไม่ใช่หรือไง”


“ก็รู้นี่ แล้วทำไมยังดื้อ”


“นี่บ่นอยู่รู้ตัวไหม เดี๋ยวโทรไปฟ้องคุณผู้หญิงเสียเลยนี่”


“เหอะ ช่างเรื่องนั้นเถอะ มาคุยเรื่องที่ฉันมาวันนี้จะดีกว่า” แขกผู้มาเยือนลอบมองสำรวจสามที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่สาวของผู้เป็นเพื่อน เห็นทั้งสามขยับท่าทางให้จริงจังขึ้นเป็นอันหลุดหัวเราะ อ่า เข้าใจแล้วว่าเจ้าเด็กนี่น่ารักเหมือนใคร ขยับสายตาไปมองยังพี่คนรองของเจ้าเด็กนี่ที่ทำให้รู้สึกคิดถึงคนไกล ไม่รู้ป่านนี้จะเหวี่ยงจนคฤหาสน์ออสบอร์นพังไปหรือยัง กระแอมไอนิดหน่อยเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเสียมารยาทกับอีกฝ่ายเข้าแล้ว











ลิซ่ามองคนที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่ไม่ไกลจากศาลา หลังจากคุยกันเรียบร้อยแล้ว เธอก็โดนอีกคนสอบสวนอย่างละเอียด จนกระทั่งมีสายโทรเข้ามา หลังจากติดต่อกันอย่างลับๆมากหลายปีนับตั้งแต่รู้จักกันที่อเมริกา เธอกับอีกคนก็เห็นด้วยที่จะปกปิดเรื่องที่เธอรู้จักกับประธานบริษัทเงินทุนออสบอร์น มาถึงวันนี้ที่เธอคิดว่าความสนิทสนมนี้จะช่วยเหลือเธออีกครั้งอย่างที่แล้วๆมา เธอไม่เคยเข้าใจว่าทำไมคนอย่างออสบอร์นถึงได้ให้ความสำคัญกับเธอนัก หรือแม้แต่ความพิเศษที่ได้รับ เธอก็รู้สึกว่าน่าแปลกใจเหลือเกิน ใบหน้าเรียบนิ่งที่กำลังติดสายอยู่ เธอมองเห็นประกายความสุขจากอีกคน อืม จะว่าไปก็ดูผ่อนคลายขึ้นมากจริงๆ เธอเลิกคิ้วเมื่อได้ยินอีกคนพูดขอตัว


“ต้องขอตัวก่อนนะคะ พอดีต้องเดินทาง พวกคุณไม่ต้องเป็นห่วง ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ควรจะเป็นก็พอ กลับก่อนนะเมี้ยว”


“คนนะไม่ใช่แมว ไม่อยู่กินข้าวกันก่อนเหรอ” ลิซ่าเห็นอีกฝ่ายถอนหายใจเบาๆ เธอเดาว่าคงหนีไม่พ้นเรื่องสตรีหมายเลขหนึ่งแน่นอน


“ไว้โอกาสหน้าก็แล้วกัน”


ลิซ่าปัดมือของอีกคนที่พยายามจะขยี้ผมของเธอ


“รีบกลับไปไหนอ่ะ หรือโดนตามตัว”


“อืม”


“คราวหน้าก็พาเมียมาด้วยสิ โอ๊ะ เดี๋ยวจะซื้อพวกของเล่นเด็กเอาไว้ให้ โอ๊ย บีบแก้มทำไม มากอดหน่อยสิ” ลิซ่าซุกกอดอีกคน ให้ตายสิ เธอไม่ค่อยอยากยอมรับเท่าไหร่ แต่เธออยากงอแงใส่  เพราะรู้ว่าไม่ว่าอย่างไรอีกคนก็จะยอมตามใจเธอเสมอ











สามสาวผู้เป็นพี่สาวของเจ้าเด็กที่ไปยืนส่งแขกถึงขอบประตูรถทำเพียงแค่มองภาพตรงหน้านี้นิ่งๆ มีแอบเหลือบมองกันนิดหน่อยและเกร็งตัวเล็กน้อยที่ประธานออสบอร์นโบกมือลา ขบวนรถสี่ห้าคันหายไปจากบ้านของพวกเธอทันทีพร้อมใบหน้าแมวหงอยของน้องที่เดินคอตกกลับมาหาพวกเธอ ดูเอาเถอะ ตอนอีกคนอยู่ก็ทำเป็นไล่ พอเจ้าตัวกลับไปจริงๆ ก็หงอยเสียยกใหญ่ ดูสิหูตกหางลู่เลยเชียว


“ไหนบอกว่าเพื่อนคะ ดูๆแล้วคุณออสบอร์นเหมือนเป็นผู้ปกครองหนูเสียมากกว่าอีก” จีซูเดินไปโอบไหล่น้อง ให้น้องได้ทำหน้างอแงใส่ อืม น่ารักจนอยากลากเข้าห้อง


“อือ รู้สึกเหมือนมีพ่อ”


และคำตอบของน้องก็ทำให้พวกพี่สาวต้องรีบเข้าไปกอดคนเป็นน้องทันที ตอนที่พ่อกับแม่จากไป น้องยังเด็กอยู่มาก ไม่แปลกถ้าหากน้องจะจำใบหน้าของพ่อไม่ได้ ช่วงชีวิตในวัยเด็กนอกจากพวกเธอแล้ว น้องก็ไม่ได้รับความรักจากใครเลย


“ไม่เป็นอะไรนะคะ พวกพี่อยู่ตรงนี้แล้วนะ”


ลิซ่ายิ้มให้พวกพี่สาว ทั้งสามเหมือนพ่อแม่ เหมือนพี่สาวน้องสาว เหมือนเพื่อน ง่ายๆคือเป็นทุกอย่างให้เธอ เคยสงสัยว่า ชีวิตนี้นอกจากพวกพี่สาวเธอยังต้องการอะไรอีก ตอนนี้เธอคงตอบได้ว่า นอกจากพวกพี่สาวแล้ว เธอไม่ต้องการอะไรอีก ยกเว้นคนที่เพิ่งกลับไปคนหนึ่ง











กลางดึกที่เงียบสงัด ลิซ่าลืมตาขึ้นมาเพียงเพราะรู้สึกถึงความอึดอัดและอะไรสักอย่างที่นุ่มนิ่ม ซึ่งใบหน้าของเธอกำลังซุกอยู่ กลิ่นหอมที่คุ้นเคยติดอยู่ปลายจมูก เธอพยายามขยับแขนขวา ซึ่งกำลังถูกทับด้วยอะไรสักอย่าง และพบว่าแขนซ้ายก็ถูกยึดด้วยอะไรสักอย่างที่นุ่มนิ่มเหมือนกัน ลิซ่าตัดสินใจลืมตาเพื่อมองว่าอะไรที่ยึดร่างกายของเธอเอาไว้และพบว่าเป็นพี่สาวคนรองที่นอนกอดศีรษะของเธอให้แนบอยู่กับหน้าอกของเจ้าตัว กลิ่นหอมที่คุ้นเคยเป็นของพี่สาวนี่เอง เธอขยับออกมาเล็กน้อยและพบว่าอีกคนสวมเพียงชุดนอนสุดบางเบา แขนขวาถูกอีกคนทับเอาไว้จนขยับไม่ได้ พี่สาวยังเอาขาข้างหนึ่งขึ้นมาเกยตรงหน้าท้องของเธอด้วย


อุณหภูมิห้องถูกเพิ่มขึ้นฉับพลัน ลิซ่ารู้ตัวว่าตอนนี้ใบหน้าตัวเองคงแดงเถือกเหมือนถูกย้อมด้วยสีแดงแน่ๆ เธอลองขยับแขนซ้ายดู ลิซ่ารู้สึกเหมือนแขนซ้ายจะถูกเกี่ยวโดยใครสักคนที่ร่างกายนุ่มนิ่มไม่แพ้พี่คนรอง ถ้าหากพี่สาวคนรองนอนอยู่ข้างขวา แสดงว่าข้างซ้ายก็ต้องเป็นใครสักคนระหว่างคนโตและคนกลาง เธอขยับศีรษะออกมาจากอกของพี่สาวคนรองเพื่อหันไปมองสภาพแขนซ้าย ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าแขนซ้ายของตนอยู่ในสภาพไหน ในสภาพคล้ายหมอนข้างที่คนกลางทั้งเกยและกอด รู้สึกว่าร่างกายแข็งเกร็งขึ้นนิดหน่อยเมื่อสัมผัสได้ว่าฝ่ามืออยู่ตรงไหนของพี่สาว ท่อนแขนก็ถูกหนีบด้วยท่อนขาของเจ้าตัวแน่นเสียจนเธอดึงแขนออกมาไม่ได้ ชุดที่ใส่ก็บางเบาไม่ได้แตกต่างจากพี่สาวอีกคน


“อือ คนเล็กชอบไหมคะ”


ลิซ่าหันกลับไปมองคนที่รั้งศีรษะของเธอให้กลับไปแนบกับหน้าอกอย่างเดิม เดี๋ยวนะ นี่พี่สาวของเธอกำลังละเมอเหรอ แล้วเจ้าตัวกำลังฝันเรื่องอะไรอยู่? ลิซ่าพยายามที่จะปรายตาไปมองยังพี่สาวอีกคนที่กำลังใช้แทะแขนของเธอ อีกคนทำเหมือนกำลังเคี้ยวอะไรสักอย่าง สะดุ้งนิดหน่อยในตอนที่เจ้าตัวเปลี่ยนเป็นขบเม้มแทน ใจสั่นจนเธอหวั่นว่าดังทะลุออกมาปลุกให้พวกพี่สาวตื่นขึ้นมา ประสบการณ์การนอนแบบนี้ลิซ่าเพิ่งจะเคยสัมผัสจริงๆ เปิดประสบการณ์ให้เธออย่างมาก พี่สาวทั้งสองของเธอกำลังหลับฝันหวาน แม้เธอจะอยากปลุกพวกเธอแล้วไล่กลับห้องขนาดไหน สุดท้ายลิซ่าก็ทำได้แค่นอนลืมตาไปยันสว่าง และผลที่ได้รับก็เป็นเสียงหัวเราะคิกคักกับสายตาทอดมองอย่างอ่อนหวานของพี่สาวทั้งสองคนเท่านั้น 





ช่างเป็นคืนที่บันเทิงใจจริงๆ





















To be continued.












TALK :




อิ_อิ

อาจจะมีผู้อ่านบางคนงงว่า 

เอ๊ะ คุณออสบอร์นมา แล้วไม่งงเรื่องหน้าตาเหรอ ก็ลิซ่ากับลิซ่านี่

ยึดลิซ่าผู้เป็นตัวละครของเรื่องนั้นๆไว้ค่ะ

คิดว่าจะไม่งงกันนะคะ

ความจักรวาลเดียวกันนี้

เจอกันตอนหน้าค่ะ
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

828 ความคิดเห็น

  1. #820 Thankyou3time (@Thankyou3time) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 22:07
    ดีที่พี่คนโตไม่มาด้วย
    #820
    0
  2. #791 Super Bear (@superbear) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 03:49

    แม่คุณเอ้ยยยย สงสารใจเด็กมันบ้างงงงงงง

    #791
    0
  3. #443 Jonepod (@Jonepod) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 13:44
    งื้อออ มาต่อไวๆน้า
    #443
    0
  4. #442 snwb (@nicetoomeetyou) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 22:16
    คุณออสบอร์นโผล่มาแล้ว มันก็จะเขินหน่อยๆ นี่ไม่รู้เป็นอะไรแพ้ทางคุณเขาตลอดเลย ฮื้ออออออ
    #442
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #438 Google123 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 12:23
    คนเล็กน่ารักขนาดนี้ น่าเอ็นดูสุดๆ

    ผู้หญิงคนไหนคงเข้าใหล้คนเล็กยากแล้วหล่ะ

    พี่ๆหวงขนาดนี้

    ชอบเรื่องนี้มากกกกกกก
    #438
    0
  9. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  10. #436 PJY-LSM (@PJY-LSM) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 06:50
    งื้ออออ น้องน้อยยยยย เห็นน้องงืดๆงื้อๆแล้วใจบาง อยากหยิกแจ้มจังเยย~~
    #436
    0
  11. #435 data_tik (@data_tik) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 02:18
    คิดถึงพี่น้อง และคุณบอส
    #435
    0
  12. #434 NokZaNaruk (@NokZaNaruk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 23:52
    มันได้ทั้งสองเรื่องเลยไรท์สุดท้ายกลัวเมียเหมือนกัลลลลล5555
    #434
    0
  13. #433 ` tripleb (@x-benz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 22:15
    คุณออสบอร์นก็มาความลิซ่ากับลิซ่านี้จิ้นๆๆๆ555555 ลิซ่าคุยกับคุณออสบอร์นน่ารักอ่ะ มีแซวถึงเมียด้วย ส่วนเรื่องการนอนกับพี่สาวนั้นเป็นการนอนที่เปลืองพลังงานและเสี่ยงต่อเลือดในร่างกายหมดมากค่ะ-.,,- ดีใจที่เรื่องนี้อัพชอบมากๆค่ะ-///-
    #433
    0
  14. #432 arlaxtar (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:50
    ไรท์มาแล้ววววววววว เย้ ดีใจจจจจจ
    #432
    0
  15. #431 TaTRV (@taorvv44) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:41
    ฮืออออ ประธานออสบอนกลัวเมีย555555555555555. อยากดุสเปเชี่ยวฟิคGO มากค่ะเ อยากให้มีเลยยย. โอ้ยย อิจฉาลิซประสบการ์ณนอนเเบบนี้มันต้องฟินมากเเน่ๆ-.,- 5555
    #431
    0
  16. #430 dnsine418 (@dnsine418) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:24
    ออสบอร์นมาช่วยอีกแล้วนะคะเนี่ย อิอิ

    ว่าแต่คนเล็กบอกจะซื้อของเล่นไว้ให้หรอคะ อิอิ หรือออสบอร์นจะมีข่าวดีน้าา 555

    คนเล็กนี่รับศึกหนักเลยนะคะ ใจไม่ดีแทน 5555555
    #430
    0
  17. #429 norivazabionline (@norivazabionline) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:23
    มีลิซ่าอยู่ในบ้านสองคน คือต้องตั้งสติเยอะๆเวลาอ่านกลัวสับสน 5555
    #429
    0
  18. #428 KINDNESSTALENTED (@KINDNESSTALENTED) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:18
    อร้ายยยยยยยย ในที่สุดก็กลับมาอัพแล้ววว ดีใจจจจจจจจ เราจะรอจนตัวอัพจนจบเรื่องนะ อย่าเทนะตัวววว แล้วพี่คนโตไปไหนทำไมไม่มาอ่อยน้อง เสียเที่ยวมากกกกก
    #428
    0
  19. #427 เด็กดอย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:15
    เพียงแค่เทอขยับ มันก็สุดยอดหึ หึหึคึคึคึ ชอบท่านี้
    #427
    0
  20. #426 CHERTAM23 (@CHERTAM23) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:12
    คนเล็กกับคุณออสบอร์นน่ารักกกก
    #426
    0
  21. #425 benza_2011 (@benza_2011) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:05
    ท่านอนแซ่บมากกกกกกกกกก
    #425
    0
  22. #424 ผ้าห่มซาตาน (@dimonnan135) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:04
    หลังจากที่ออสบอร์นเป็นของเจนนี่คิมแล้วใช่ไหมเนี่ย คนรอง คนกลาง โห้เล่นงี้เลยพี่สาวคนโตว่าไงคะ _///_ ชอบที่คนเล็กเป็นคนฉลาดแต่ก็ดูเป็นตัวเอกที่ดูเด๋อๆ รู้ทันพี่สาว พี่สาวก็เทอ้อยกันเต็มที่ ติดตามทุกเรื่องเลยค่ะ อิฮิ้
    #424
    0
  23. #423 BeulPing4 (@BeulPing4) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 20:59
    โถๆๆคนเล็ก ซงซาน 5555 นี่ดีนะไม่มีพี่คนโตมานอนด้วยอีกคน ไม่งั้นได้เกร็งจนอัมพาตถามหาแน่ๆ คนเล็กเอ้ย ~>_<~
    #423
    0
  24. #422 Nischa-j (@Nischa-j) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 20:54
    เย้ มาแล้ววววว หลังจากอ่านวนไปหลายรอบ นี่เป็นเรื่องที่เราชอบมากกกกกก(กอไก่ยาวไปถึงดวงจันทร์) ไรท์แต่งสนุก รอนะคะ ^^
    #422
    0
  25. #421 jill_valentine04 (@jill_valentine04) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 20:49
    ออสบอร์นก็มาคิดถึงคุณออสบอร์นมากเลย สงสารลิซ่าจังเลยนอนไม่หลับเพราะเกร็งสุดชีวิตเพราะน้องนุ่มนิ่มของพี่สาว กำเดาจะไหลเหมือนตอนเด็กไหมคะ 555
    #421
    0