[ BlackPink ] White Guilty บาปนี้ พี่จะรับเอง! [ All Lisa ] ✯ Yuri ✯

ตอนที่ 1 : CHAPTER 01 : สี่พี่น้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 225 ครั้ง
    2 ม.ค. 61








CHAPTER 01 : สี่พี่น้อง









ณ บ้านหลังหนึ่ง บ้านสามชั้นขนาดกลางที่ถูกออกแบบสไตล์ยุโรป เป็นบ้านของตระกูลคิม ตระกูลชั้นนำแห่งแวดวงธุรกิจ รั้วสีขาวที่ล้อมรอบไม่สูงมากเกินไป ทำให้มองเข้ามาได้ง่าย โรงรถมีรถจอดอยู่สองคัน คนโปรดของเจ้าของบ้าน คิม จีซู หรือ คนโต บุตรสาวคนโตของตระกูลในวัยยี่สิบห้าปี กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โต๊ะอาหาร เธอกำลังรอเวลาที่จะทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากับบรรดาน้องๆของเธอ จีซูยิ้มให้น้องสาวคนหนึ่งของเธอที่กำลังเดินยิ้มแป้นลงมาจากชั้นบน


“คนโตอรุณสวัสดิ์ค่ะ” คิม โรเซ่ หรือ คนกลาง บุตรสาวคนที่สามของตระกูลในวัยยี่สิบปีอยู่ในชุดที่ดูเป็นทางการเดินลงมาจากชั้นบน เธอเห็นพี่สาวคนโตนั่งอยู่ก่อนแล้ว จึงเดินไปนั่งประจำตำแหน่ง สักพักจึงเห็นพี่สาวคนที่สองเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับจานอาหารเช้าของเธอและพี่สาวคนโต


“คนรองอรุณสวัสดิ์ค่ะ”


คิม เจนนี่ หรือ คนรอง บุตรสาวคนที่สองของตระกูลในวัยยี่สิบสามปีส่งยิ้มให้น้องสาวของเธอ ได้ยินว่าวันนี้เจ้าตัวจะมีเรียนเช้า


“อรุณสวัสดิ์ค่ะ ลืมไปเลยว่าคนกลางมีเรียนเช้า แปลกใจที่เห็นตื่นเช้าอยู่หลายวิเลย” เจนนี่วางจานอาหารเช้าลงตรงหน้าน้องสาวกับพี่สาวคนละจาน ก่อนจะเดินไปหยิบออกมาอีกสองจาน สำหรับตัวเธอและน้องสาวอีกคน แล้วกลับมานั่งประจำที่ของเธอ โรเซ่ลุกขึ้นไปหยิบขวดนมสดที่เด็กน้อยคนหนึ่งชอบมากมารินใส่แก้วตรงที่ซึ่งยังไม่มีคนนั่ง สักพักได้ยินเสียงวิ่งตึงๆมาจากชั้นบนให้สามสาวเหลือบมองสบตากัน เป็นแบบประจำเวลาเจ้าตัวทำท่าจะไปเรียนสาย


“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ๆ”


เสียงที่ดังมาตั้งแต่ยังไม่ปรากฏกายทำให้พี่สาวทั้งสามหลุดหัวเราะ ไม่กี่วินาทีร่างเด็กสาวคนหนึ่งในชุดนักเรียนของโรงเรียนมัธยมเอกชนแห่งหนึ่งก็ปรากฏแก่สายตาทั้งสาม


“งือ คนเล็กสายแล้วอะ คนกลางจะไปส่งคนเล็กไหมคะ” คิม ลิซ่า หรือ คนเล็ก บุตรสาวคนเล็กของตระกูลในวัยสิบสามปี ใบหน้าที่คล้ายตุ๊กตาดูน่าหยิกขึ้นเมื่อเจ้าตัวเริ่มเบะปากงอแง


“คนเล็กคะ พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าอาหารเช้าสำคัญที่สุด ฝีมือพี่ไม่อร่อยแล้วเหรอคะ หรือไม่อยากกินแล้ว” เจนนี่เท้าแขนมองน้องสาวคนเล็กที่เริ่มงอแงเพราะกำลังจะไปเรียนสาย คนเล็กของเธอเป็นเด็กน่ารัก ว่านอนสอนง่าย ดูสิเมื่อกี้ยังงอแงอยู่เลยตอนนี้เดินดุกดิกๆอ้อมโต๊ะมากอดเธอจากด้านหลัง เอาเจ้าแก้มก้อนกลมๆมาถูกไถกับแก้มของเธออย่างออดอ้อน


“อยากกินสิ คนรองทำกับข้าวอร่อยที่สุดในโลกแล้ว คนเล็กอยากกินให้พุงแตกเลย แต่ตอนนี้คนเล็กจะสายแล้วง่ะ คนรองไม่โกรธคนเล็กนะคะ” ลิซ่าถูแก้มพี่สาวคนที่สองของเธอไปมา พลางมองนาฬิกาที่ข้อมือ เธอกำลังจะไปเรียนสายอีกแล้ว และมันก็จะสายทุกวัน เพราะพวกพี่สาวของเธอมักจะหาข้ออ้างให้เธอนั่งลงกินมื้อเช้าได้เสียทุกที แต่วันนี้มันต่างกัน ปกติพี่สาวคนโตกับพี่สาวคนรองที่ต้องไปทำงานจะเป็นคนไปส่ง ถ้าวันไหนพี่สาวคนกลางที่กำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัย มีคลาสเช้า เจ้าตัวก็จะเป็นฝ่ายอาสาไปส่งเธอ จำได้ว่าตอนที่บอกไปว่าจะไปรถประจำทางเอง พี่สาวสามคนของเธอถึงกับร้องห่มร้องไห้บีบน้ำตาดราม่าเสียยกใหญ่ หาว่าเธอไม่รักบ้างแหละ หาว่าไม่อยากไปด้วยบ้างแหละ เล่นเอาเธอต้องยอมให้พวกพี่สาวไปส่งอย่างเคย เหมือนอย่างตอนประถม


“งั้นขนมปังสักแผ่นกับนมสักแก้วก็แล้วกันนะคะ เดี๋ยวพี่ทาแยมให้” เจนนี่หัวเราะพลางปรายตาไปมองสองคนที่เหลืออย่างผู้ชนะ อะไรเสียอีกล่ะ ก็เจ้าน้องเล็กของเธอยังกอดรัดถูไถแก้มอยู่กับเธอยังไงละ จีซูกระแอมไอนิดหน่อยแล้วพับหนังสือพิมพ์ไปวางลงบนโต๊ะ สายตาท้าทายจากน้องคนรองนี่มันอะไรกัน


“คนเล็กยืนดีๆค่ะ”


แล้วเจ้าน้องเล็กก็เด้งตัวออกไปทันทีที่ได้ยินเสียงพี่คนโต ทำให้พี่สาวทั้งสามหัวเราะขบขันกับท่าทางของน้องสุดท้อง


“เจ้าแสบเย็นนี้มีเรียนพิเศษหรือเปล่าคะ” โรเซ่ถามพลางคว้ากระเป๋าเมื่อเห็นน้องสาวกระดกนมอึกๆ หลังจากยัดขนมปังไปเรียบร้อยแล้ว ลิซ่าพยักหน้า เธอนัดครูสอนเต้นเอาไว้เย็นนี้


“แล้วจะให้พี่ไปรับหรือจะกลับเองคะ”


ลิซ่าส่ายหน้า จำได้ว่าครูสอนเต้นของเธอบอกว่าจะเลี้ยงไอติมแล้วจะเป็นคนมาส่งเอง


“คนเล็กกลับเองก็ได้ค่ะ” ตอบไปพลางลอบมองใบหน้าพวกพี่สาว สามสาวแสนสวย สามนางฟ้าประจำบ้านมักจะไม่ชอบให้เธอกลับบ้านด้วยรถประจำทางสักเท่าไหร่นัก


“ยังไงก็โทรหาพวกพี่ได้ทุกเวลานะคะ” จีซูยิ้มให้น้องคนสุดท้องของเธออย่างเป็นห่วง เธอกับน้องสาวคนรองไม่ค่อยชอบให้น้องเล็กกลับบ้านด้วยรถประจำทางสักเท่าไหร่ คิดดูสิ ถ้าถูกลวนลามจะทำยังไง พวกพี่สาวอย่างเธอกับอีกสองคนไม่ต้องกลายเป็นระเบิดไปเลยหรือไง แค่คิดก็รู้สึกครึ้มๆในใจแล้วเนี่ย


“ค่ะ”


“ไปกันคะ ไหนว่าจะสายแล้วไง”


“งั้นคนเล็กไปเรียนก่อนนะคะ เจอกันเย็นนี้ค่ะ” ลิซ่าพูดด้วยเสียงเร่งรีบพร้อมขยับไปหอมแก้มพี่สาวทั้งสองคนก่อนจะวิ่งดุกดิกๆตามโรเซ่ซึ่งเดินนำออกไปแล้ว จีซูกับเจนนี่มองตามแผ่นหลังของน้องสาวคนเล็ก น้องที่พวกเธอช่วยกันเลี้ยงดูมากับมือ น้องที่พวกเธอชอบแหย่ชอบแกล้งและอยากจับฟัด ยิ่งโตก็ยิ่งน่ารักน่าฟัดมากขึ้นเรื่อยๆ จะเป็นยังไงกันนะ ถ้าวันหนึ่งพวกเธอหน้ามืดขึ้นมาจริงๆ ถึงจะเป็นแบบนั้น พวกเธอก็ไม่เห็นว่าจะมีอุปสรรคตรงไหน พ่อแม่ของพวกเธอก็ไม่อยู่แล้ว ตระกูลคิมก็มีพวกเธอสี่คนเป็นเสาหลัก ธุรกิจก็เป็นจีซูกับเจนนี่ที่ทำหน้าที่บริหารอยู่ในขณะนี้ แล้วใครจะกล้ามามีปัญหา ถ้าพวกเธอจะเคลมคนกันเอง แค่คิดว่าจะได้เห็นเจ้าเด็กคนนั้นในฉากเรทยี่สิบบวก รอยยิ้มร้ายกาจก็พลันเกิดขึ้นบนใบหน้าของสองสาว พอสบตากันก็มีให้หลุดหัวเราะ เป็นอันชัดเจนว่าคิดเรื่องเดียวกัน


“ควรไปทำงานเนอะ”


“ค่ะ ควรไปทำงาน” เจนนี่หัวเราะนิดหน่อยในขณะที่ลุกขึ้นเก็บจานและหยิบกระเป๋าเพื่อไปทำงานกับพี่สาวคนโต ในขณะที่จีซูเดินนำออกไปแล้ว


รถของโรเซ่แล่นผ่านคฤหาสน์หลังใหญ่ที่อยู่ในรั้วเดียวกับบ้านของพวกเธอ บ้านหลักของตระกูลคิม จะเรียกว่าบ้านไม่ได้หรอก เพราะเจ้าคนเล็กไม่ยอมย่างกรายเข้าไปเลย เพราะถูกผู้เป็นปู่ย่าตราหน้ามาตั้งแต่เด็กว่าเป็นต้นเหตุให้พ่อกับแม่ต้องประสบอุบัติเหตุ ในเมื่อน้องคนเล็กไม่ยอมเข้าไปอยู่ในนั้น พี่คนโตเกือบจะสั่งทุบทิ้งไปเสียแล้ว เล่นเอาหน้าสั่นกันไปทั้งตระกูล แล้วยังไงล่ะ จะทำอะไรได้ ในเมื่ออำนาจทั้งหมดอยู่ในมือพวกพี่ทั้งสองที่เป็นประธานกับรองประธานบริษัทใหญ่อยู่ พวกเธอสามพี่น้องมักโดนดุด่าเรื่องการตามใจเจ้าเด็กนี่อยู่เป็นประจำ แต่พวกเธอไม่เอาเรื่องแบบนั้นมาคิดให้เปลืองพื้นที่ในสมองหรอก เธอรู้ดี ลึกๆแล้วที่พวกเธอทั้งสามตามใจน้องคนเล็กอย่างไม่มีลิมิตไม่มีขีดจำกัดเช่นนี้ เพราะต้องการทดแทนในส่วนของพ่อแม่ที่น้องเล็กไม่เคยได้รับ


“คนเล็กอย่าไปสนใจคนพวกนั้นเลย มีพวกพี่อยู่ก็พอแล้วเนอะ” เห็นสายตาน้องสาวเศร้าลง โรเซ่จึงขัดขึ้น อันที่จริงเธอก็อยากลูบหัวเจ้าแสบด้วยเหมือนกัน แต่ติดตรงที่ตอนนี้เธอเป็นพลขับอยู่นี่สิ


“อือ คนเล็กมีพวกพี่ก็พอแล้ว” ว่าแล้วก็ฉีกยิ้มกว้างให้พี่สาวได้สบายใจ ลิซ่ารู้ตัวดีว่าเธอเป็นศูนย์รวมแห่งความเกลียดชังของญาติฝั่งพ่อขนาดไหน ส่วนญาติฝั่งแม่ก็อยู่ไกลถึงอเมริกาและไม่ได้รู้เรื่องราวความเกลียดชังนี้เลย ถ้ารู้คุณตาคุณยายและพวกคุณน้าๆทั้งหลายคงไม่ยอมให้เธออยู่ที่นี่อีก เพราะเหตุผลนั้น พวกพี่สาวถึงได้ปกปิดเรื่องนี้เป็นความลับจากญาติฝั่งแม่ ไม่รู้ว่าเธอคิดไปเรื่อยเปื่อยขนาดไหน รู้สึกตัวอีกทีก็เป็นตอนที่พี่สาวเอ่ยทัก


“เหม่อไปถึงไหนคะ ถึงแล้วนะ”


“งือ งั้นคนเล็กไปก่อนนะ เจอกันเย็นนี้ค่ะ” หอมแก้มพี่สาวคนที่สามเรียบร้อยแล้วก็คว้ากระเป๋าแล้ววิ่งปรูดลงจากรถไป ให้โรเซ่ต้องส่ายหน้าอย่างระอาปนเอ็นดู น้องสาวของเธอคิดมากเรื่องในอดีตอีกแล้ว เอาเถอะ ถ้าถึงขีดสุดพี่สาวคนโตกับคนรองคงไม่ยอมนิ่งเฉยอีกต่อไปแน่นอน ถอนหายใจก่อนจะขับรถไปจากหน้าโรงเรียนมัธยมของน้องสาวคนเล็กเพื่อไปมหาวิทยาลัยที่เธอเรียนอยู่ วันนี้เธอมีเรียนวิชาที่ขาดไม่ได้อยู่

















         โรงเรียนมัธยมเอกชนที่พวกพี่ๆเลือกให้ เป็นโรงเรียนที่ลิซ่าคิดอย่างหนักในครั้งแรกที่ได้มาเห็น โรงเรียนหญิงล้วนที่เต็มไปด้วยพวกคุณหนูจากแวดวงต่างๆ ส่วนเธอแม้จะรู้ว่าเป็นหนึ่งในตระกูลคิมผู้แสนโด่งดัง แต่เธอก็รู้สึกเหมือนเป็นแกะดำของตระกูล สิบปีก่อนพ่อกับแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตทั้งคู่ตอนแอบพวกพี่ๆพาเธอไปเที่ยวสวนสนุก พี่สาวเล่าว่าที่เธอรอดชีวิตมาได้เพราะพ่อกับแม่เอาตัวเองเป็นเกราะป้องกันเอาไว้จากทุกอย่างที่จะคร่าชีวิตของเธอในวัยสามขวบ เด็กสามขวบจะเอาความทรงจำอะไรมาจากไหน เธอจำไม่ได้แม่แต่ใบหน้าของพวกท่าน จำไม่ได้แม้แต่อุบัติเหตุครั้งนั้น เธอรักพวกท่าน แต่เธอไม่มีความผูกพันกับพวกท่านเลย คนที่เลี้ยงเธอมาก็เป็นพวกพี่สาวที่ผลัดกันวนเวียนมาเลี้ยงเธอ กระทั้งพอรู้ความ เธอก็รู้สึกได้ว่าพวกผู้หลักผู้ใหญ่ของตระกูลเกลียดชังและสาปแช่งเธอทั้งต่อหน้าและลับหลัง ตอนแปดขวบเธอก็งอแงทุกครั้งที่ต้องก้าวเข้าบ้านหลังใหญ่ไปเจอปู่กับย่า หรือถ้ามีงานภายในก็ไปซ่อนแอบในสวนหลังบ้านเสมอ พอโดนต่อว่าเยอะๆจากญาติฝั่งพ่อหลายๆคน หรือโดนลูกพี่ลูกน้องรุ่นเดียวกันกลั่นแกล้งบ่อยครั้ง เธอก็กลายเป็นเด็กที่เงียบและชอบเก็บตัว จนพวกพี่สาวทนไม่ไหว พี่คนโตถึงกับสั่งทุบบ้านใหญ่ทิ้งพร้อมกับออกปากไล่ทุกคนออกไป เล่นเอาพวกเขาต้องเงียบไป เพราะอำนาจอยู่ในมือพี่คนโตทั้งหมด ใครจะกล้าต่อต้าน  บ้านหลังที่เธออยู่ในปัจจุบันจึงถูกสร้างขึ้นเพื่อเธอ พวกพี่สาวไม่สนใจใครมากกว่าเธอ ก็จะมีแค่เธอนี่แหละที่มักจะหาเรื่องไปให้พวกพี่สาวปวดหัวเสมอ


“แอบหนีมานั่งตรงนี้อีกแล้ว”


เสียงที่ดังขึ้นด้านหลังทำให้ลิซ่าต้องหันไปมอง นักเรียนห้องเดียวกับเธอ ผู้เป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าเธอชอบมานั่งอยู่บนดาดฟ้าเสมอถ้ามีเวลาว่าง สถานที่ที่ใช้หลบหลีกสายตาผู้คนได้อย่างดี


“อืม หนีมา แต่จื่อก็ตามมาเจอตลอดนี่”


โจว จื่อวี คุณหนูชาวต่างชาติส่งยิ้มให้เพื่อนสนิทเพียงของเธอ เจ้าตัวมักชอบปลีกตัวมาอยู่ตามลำพังเสมอ เพื่อนที่คนทั้งโรงเรียนรวมครูอาจารย์โอ๋ยิ่งกว่าลูก และเธอก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วยเช่นกัน ก็ดูใบหน้าของเจ้าตัวสิ ใครใช้ให้หน้าเหมือนตุ๊กตาสุดน่ารักขนาดนี้กัน ผิวพรรณรูปร่างก็ดี แถมนิสัยยังดีสุดๆอีก


“ก็อยากคุยกับคนเล็ก”


“คนเล็กไม่หนีไปไหนสักหน่อย แล้วมีอะไรจะคุยเหรอ” ลิซ่าหันไปหาเพื่อนสนิท เพื่อนสนิทเป็นคนสวย สวยมาก มากขนาดได้เป็นดาวโรงเรียนมาตั้งแต่ปีแรก เธอรู้จักกับจื่อวีมาตั้งแต่ประถม คุณหนูคนสวยลูกสาวเจ้าพ่อจากไต้หวัน เจ้าตัวเป็นเด็กกิจกรรม การที่บอกว่ามีเรื่องจะคุยคงไม่พ้นเรื่องกิจกรรมที่โรงเรียนกำลังจะมีงานประจำปีแน่นอน


จื่อวีลังเลที่จะพูดเรื่องที่พวกอาจารย์อยากให้เพื่อนสนิทเป็นตัวแทนนักเรียนกล่าวเปิดงานประจำปีที่จะจัดขึ้นในอีก พอเห็นแววตาใสที่จ้องมองมา ก็ทำเอาต้องกลืนก้อนคำพูดออกไปจนหมด เพื่อนสนิทไม่ชอบที่จะไปทำอะไรแบบนั้นแน่นอนอยู่แล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ไม่จำเป็นที่จะพูดอะไรให้เจ้าตัวลำบากใจ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พวกนักเรียนจะถูกอนุญาตให้ใช้โทรศัพท์ได้ในช่วงพัก เธอเห็นเพื่อนสนิทกดหยิกๆสองสามครั้งแล้วก็มากอดคอเธอพร้อมกดถ่ายรูปไปสองสามรูป


“พี่สาวคนเล็กถามว่าคนเล็กอยู่กับใครน่ะ” พูดโดยที่ไม่ได้เงยหน้ามองอีกคน จื่อวีเฝ้ามองกิริยาพิมไปขมวดคิ้วไปของเพื่อนสนิทอย่างนึกเอ็นดู จะมีเด็กอายุสิบสามปีที่ไหนอีกที่ต้องมาถ่ายรูปส่งรายงานตัวกับพี่สาว แต่พอเป็นคนเล็กและพวกพี่สาวแสนสวยของเจ้าตัวแล้ว เธอก็ไม่คิดว่ามันจะเกินไปเลย ถ้าได้สัมผัสความรักความหวงห่วงที่มีต่อน้องคนเล็กอย่างลิซ่า


“เสร็จยัง กลับไปห้องเรียนกันเถอะ”


“อือ ไปกัน” ลิซ่าลุกขึ้นปัดฝุ่นตามกระโปรงนักเรียน เธอเดินตามเพื่อนสนิทเพื่อกลับไปห้องเรียน จะว่าไปเพื่อนสนิทของเธอ สูงเท่าเธอตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย แย่แล้ว สงสัยเธอต้องกลับไปดื่มนมอย่างจริงจังแล้ว















         หลังจากเลิกเรียน ลิซ่าไปรอเจอครูสอนเต้นที่ห้างแห่งหนึ่ง เธอจำได้ว่านี่เป็นหนึ่งในธุรกิจที่อยู่ในเครือของตระกูลคิมด้วย เหมือนพี่สาวคนรองจะดูแลอยู่ มองสำรวจไปรอบๆอย่างสนใจ เธอไม่ได้เดินห้างใหญ่ๆแบบนี้บ่อยๆ เพราะไม่จำเป็นต้องออกมาซื้ออะไร อยากกินอะไร พี่สาวคนรองก็ทำให้กินได้หมด บางอย่างทำไม่ได้ ก็โทรสั่งเอาจากโรงแรมในเครือของตระกูล อยากได้อะไรแค่เอารูปไปให้พี่สาวคนโตดู สองสามวันของชิ้นนั้นก็จะมาอยู่ในห้องของเธอ ไม่ว่าจะเป็นของมีค่าหรือแม้แต่ชุดชั้นใน เรียกได้ว่าเธอถูกสปอยล์อย่างหนักหน่วงจากพี่สาวมาตั้งแต่จำความได้ ดูอย่างเรื่องบ้านสิ แค่เธอไม่อยากอยู่ พี่สาวก็อยากทุบทิ้งแล้ว จำได้ว่าเคยมีคุณลุงท่านหนึ่งเคยเอ่ยปรามเรื่องสปอยล์เธอ แต่ถูกพี่สาวคนโตสวนกลับไปอย่างไม่เหลือเยื้อใย แถมออกปากตัดขาดด้วย ถ้ายังได้ยินเรื่องนี้อีก นับตั้งแต่นั้น ไม่เคยมีใครมายุ่งกับเธออีกเลย ส่วนใหญ่จะกลัวอิทธิฤทธิ์พี่สาวคนโตกับคนรองกัน สัมผัสที่แขนทำให้เธอหันกลับไปมอง พบผู้หญิงคนหนึ่งยืนส่งยิ้มให้อยู่ คัง ซึลกิ ยิ้มให้เด็กสาว เธอเป็นครูสอนเต้นของเด็กคนนี้มาสองปีแล้ว ทำให้สนิทกันในระดับหนึ่ง วันนี้เธอจะพาเจ้าตัวแสบมาเลี้ยงไอติม เนื่องในโอกาสที่เธอไปแข่งแล้วชนะมา


“ลิซ่ารอนานไหม”


“ไม่นานค่ะ ไปกันเลยไหมคะ จะกินให้เงินครูหมดกระเป๋าเลย”


ซึลกิหัวเราะ พลางจับเจ้าเด็กหน้าตาน่ารักมาควงแขน วันนี้ไม่มีจงอางหวงไข่มาคอยตาม เธอจะขอเอาเด็กนี่เป็นตุ๊กตาของเธอสักสองสามชั่งโมงก็แล้วกัน พวกพี่สาวของเจ้าเด็กนี่จะทำหน้ายังไงกันนะ ตอนที่เห็นรูปเด็กถูกป้อนไอติม แค่คิดก็รู้สึกร้อนๆหนาวๆแล้ว คงอิจฉากันไฟลุกท่วมบ้านเลยทีเดียว แม้เธอจะเป็นเพื่อนกับพี่สาวคนที่สองของเจ้าเด็กนี่ก็เถอะ แต่ก็ไม่ใช่ว่าพวกพี่สาวเหล่านั้นจะไม่หวง แค่นึกภาพตามยังสนุกขนาดนี้เลย เธอจะถ่ายรูปน้องทุกครั้งที่ถ่ายได้ ไว้เอาไปส่งให้เพื่อนของเธอร้อนรนบ้าง เอาคืนที่เจ้าตัวชอบเอาความลับไปบอกแฟนของเธอ รอดูได้เลย

















         กว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ปาเข้าไปเกือบทุ่มหนึ่งแล้ว หรือจะพูดให้ถูกก็คือ กว่าจะเดินผ่านบ้านหลังใหญ่มาได้ เล่นเอาถูกสูบพลังไปมากเหมือนกัน เมื่อต้องเจอกับคนที่ลิซ่าอยากหลีกเลี่ยง เจนนี่เห็นน้องสาวคนเล็กเดินเหนื่อยๆเข้ามา พาลให้ต้องลุกขึ้นไปรับ


“คนเล็กเป็นอะไรคะ แล้วเดินมาทำไม ทำไมไม่ให้พ่อบ้านมาส่ง” เจนนี่มองตากลมโตที่มีน้ำตาปริ่มแล้วในอกก็ร้อนรุ่มให้ต้องอ้าแขนรับเจ้าเด็กแสบของเธอเข้าสู่อ้อมกอด


“งือ คนเล็กเจอคุณย่า คุณย่าว่าคนเล็กอีกแล้ว”


ผิดจากที่เธอคิดเสียตรงไหน เจนนี่ได้แต่เข่นเขี้ยวอยู่ในใจ ตัวเองจะตายอยู่รอมร่ออยู่แล้วยังจะมาเป็นอันธพาลระรานน้องสาวของเธออยู่ได้ เธอไม่เคยมีความคิดจะส่งสองคนชราให้ไปใช้ชีวิตที่เมืองนอกมากเท่าตอนนี้เลย น้องสาวคนเล็กของเธออยู่ในวัยกำลังโต อยู่ในช่วงเปราะบางมากที่สุด ถ้าน้องของเธอคิดมากแล้วทำตัวเกเรขึ้นมา ใครหน้าไหนจะรับผิดชอบได้ สงสัยต้องปรึกษาเรื่องนี้กับพี่สาวคนโตอย่างจริงๆจังๆเสียแล้ว


“โอ๋ๆนะ พี่ทำแกงกะหรี่ไว้ ไปทานด้วยกันนะคะ”


ลิซ่ามองพี่สาวคนที่สองอย่างงอแง แต่ก็ยอมเดินตามพี่สาวคนรองเข้าไปยังโต๊ะอาหารประจำบ้าน มองซ้านมองขวาก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของพี่สาวอีกสองคน


“อ้าว แล้วคนโตกับคนกลางไม่อยู่เหรอคะ”


“คนโตยังทำงานไม่เสร็จค่ะ ให้พี่กลับมาก่อน ส่วนคนกลางเห็นว่าจะกลับมาดึกๆหน่อยค่ะ งานยังไม่เสร็จเหมือนกัน” เจนนี่มองน้องคนเล็กที่พยักหน้าหงึกหงักแล้วยิ้ม น่ารักอย่างเป็นธรรมชาติเลยคนนี้ มือที่กำลังจะตักแกงกะหรี่ เดี๋ยวนะ ไม่ใช่ว่าเธอมีเรื่องจะถามน้องสาวหรือไง เธอมองสบตากลมโตวาบวับที่มองเธอด้วยความไร้เดียงสา เป็นอันต้องกลืนถ้อยคำต่างๆลงไป เอาไว้ไปเค้นถามเอากับเพื่อนสนิทก็ได้ ว่าทำไมถึงได้มาป้อนไอติมน้องสาวของเธอได้ ฉุกคิดอะไรบางอย่างได้ เธอยกช้อนที่มีแกงกะหรี่เต็มคำไปตรงปากของน้องเล็กที่นั่งอยู่ข้างกัน แม้เจ้าตัวจะดูงงๆแต่ก็อ้าปากกินไปโดยดี เธอเข้าใจเพื่อนสนิทแล้วว่าทำไมถึงอยากป้อนเจ้าเด็กนี่นัก เหมือนป้อนอาหารลูกแมวเลย ฮือออ น่ารัก น่ารักเกินไปแล้ว ดูสิ เคี้ยวแก้มตุ่ยเลย น่าหยิกชะมัด


“คืนนี้คนเล็กขอนอนกับคนกลางด้วยได้ไหมคะ” อาจเพราะการเจอกับผู้เป็นย่า จะสูบพลังของลิซ่าไปมาก เธอจึงต้องหาที่พึ่งทางใจ ซึ่งตอนนี้เหลืออยู่คนเดียวทั้งบ้าน พี่สาวคนสวยของเธอนั่นเอง เจนนี่พยักหน้ารับรู้ พลางคิดถึงชุดนอนสุดวาบหวิวที่จะใส่คืนนี้ ยิ้มมุมปากนิดๆเมื่อคิดได้ว่าวันนี้ทางสะดวกพอดี


ลิซ่ากำลังนั่งกอดหมอนของตัวเองอยู่บนเตียงในห้องนอนของพี่สาว มองพี่สาวที่แต่งตัวอยู่หน้ากระจกในชุดนอนสุดบางเบา พี่สาวคนที่สองเป็นคนสวย อันที่จริงก็สวยหมดทั้งสามคน แต่พี่คนรองของเธอเป็นคนที่เซ็กซี่สุด และเธอก็ชอบมองพี่คนรองจริงๆ


“มองแบบนี้ พี่ก็เขินนะคะ” เจนนี่พยายามกลั้นยิ้มอย่างหนัก เธอเห็นแววตาชื่นชมจากเจ้าเด็กนี่มาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่พอโตๆมาแล้ว รู้สึกเขินๆอย่างไรก็ไม่รู้ หรือเพราะตอนนี้เธอคิดอะไรแปลกๆ พอมองเห็นหน้าน้องเลยเขินแปลกๆ


“ก็คนรองสวยอะ เซ็กซี่ด้วย คนเล็กชอบ”


เรียบร้อยเลย ได้ยินคำเยินยอมาขนาดนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความเซ็กซี่ใส่เจ้าเด็กแสบ เจนนี่ขยับกายขึ้นเตียงแล้วเข้าประชิดเจ้าเด็กน้อย เธอนอนลงพร้อมกวักมือให้น้องคนเล็กลงมานอนด้วยกัน


“กอดไหมคะ”


“อือ คนเล็กอยากกอดคนรอง”


เจนนี่อ้าแขนรับเจ้าน้องเล็ก ดูสิ ฝังใบหน้าจมหายไปในหน้าอกของเธอเสียอย่างนั้น แล้วเจ้าตัวก็ช้อนสายตาขึ้นมองเธอ พร้อมกับพูดอะไรบางอย่างที่เธอได้ยินไม่ถนัด จำเป็นต้องก้มไปหาให้เจ้าน้องได้กระซิบด้วยน้ำเสียงงัวเงียง่วงนอนเต็มที่


“หน้าอกคนรองนุ่มจัง ตัวคนรองก็หอมด้วย คนเล็กชอบ”


พูดจบก็หลับไปทั้งอย่างนั้น หลับคาอกกันเลยทีเดียว ช่างน่ารักน่าหยิกอะไรแบบนี้ เจนนี่มองใบหน้าของน้องที่ซุกอยู่บนอกของเธอ ครั้งแรกที่ได้เจอน้อง ตอนที่น้องคลอด เพราะน้องเป็นลูกหลง พ่อกับแม่จึงเฝ้าบอกพวกเราสามพี่น้องว่าให้รักและดูแลน้องให้ดีๆ ให้สมที่พวกเราโตกว่ามาก ตอนนั้นเธอยังแอบอิจฉาน้องอยู่หน่อยๆตามประสาเด็ก พอโตมาถึงได้รู้ว่า การตามใจน้อง การเปย์น้องและการสปอยล์น้องนั้น เป็นอะไรที่มีความสุขสุดๆไปเลย ใครๆก็ไม่เข้าใจว่าพวกเธอจะตามใจอะไรเจ้าเด็กนี่มากอย่างนี้ เพราะเป็นคนนอกเลยไม่รู้ ว่าเจ้าเด็กนี่ในวัยเด็กเป็นยังไงบ้าง ต้องโดนด่าว่า โดนรังแกจากญาติๆฝั่งพ่อขนาดไหน แม้แต่คนเป็นปู่กับย่าก็ยังไม่เมตตาเลย เธอกับพี่คนโตได้ปกปิดเรื่องพวกนี้จากญาติฝั่งแม่ ถ้าไม่ทำแบบนี้ พวกเขาคงไม่ยอมให้น้องได้อยู่กับพวกเธอ พวกเขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้น้องไป ซึ่งพวกเธอไม่มีวันยอม เด็กคนนี้อาจจะเกิดมาด้วยความไม่ตั้งใจของผู้เป็นพ่อกับแม่ เป็นลูกหลงที่อายุห่างจากพวกเธอมากพอสมควร แต่ก็ใช่ว่าพวกเธอจะไม่รักหรือไม่ได้เกิดจากความรัก พวกเธอรักเด็กคนนี้และอยากเฝ้ามองการเจริญเติบโตของน้องอย่างนี้ตลอดไป ที่สำคัญพวกเธออยากเคลมเด็กคนนี้เก็บเอาไว้เสียเอง อาจจะเป็นบาป อาจจะผิดศีลธรรม แล้วมันจะยังไง ใครจะทำไม จะทำอะไรพวกเธอได้ ถ้าจะบาป ก็เอาบาปทั้งหมดนั้นมาให้พวกพี่รับเองก็แล้วกัน


“ราตรีสวัสดิ์ค่ะ คนที่พี่รัก”


























To be continued.














TALK :





น้องเด็ก น้องน่ารัก น้องน่ากด 

น้องใสมาก

ฉะนั้นฟิคนี้จึงเป็น...

ฟิคใสๆ

เน้นตัวโตๆพร้อมขีดเส้นใต้


ใสๆ





ใสๆอีกแล้ว






ทำไมต้องใสเกือบทุกเรื่องเลยโว้ยยยยยยย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 225 ครั้ง

828 ความคิดเห็น

  1. #811 Thankyou3time (@Thankyou3time) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 17:13
    Awwwww นาโร้กกกกกก🌚🌚🌚
    #811
    0
  2. #803 Tomyum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 23:38

    ใสๆมากเลยค่ะ ????

    #803
    0
  3. #780 Super Bear (@superbear) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 02:09

    กะกะ กรี๊ดอัดหมอนนนนนนน งือออออคนเล็กเอ็งทำบุญด้วยอะไรวะ อิจฉาว้อยยยย!!!!


    #780
    0
  4. #698 aamway054 (@aamway054) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 21:15
    ตอนอ่านนี่กัดฟันเลย รีบบัลลุไวๆนะคะคนเล็ก
    #698
    0
  5. #473 nuniva (@nuniva) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 11:29
    สนุกมากเลยค่ะ เราพึ่งจะตามอ่านแต่ จะเม้นเรื่อยๆนะค่ะ (ถ้าไม่ลืมอิอิ) *^*
    #473
    0
  6. #84 TommyTuu (@TommyTuu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 21:21
    รักไรท์จัง ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆมาให้เราอ่านนะคะ
    #84
    0
  7. #65 kumiixv (@kumiixv) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 11:10
    เอ็นดูววววว คนเล็กมาก น่าร้ากกกก เลือกไม่ได้อยู่ทีมไหนดี รู้สึกตัวเองเป็นคนบาปอ่ะ;-; ชอบมากกกด สู้สู้นะคะไรท์ มาต่อเถอะ ชอบมากกกก:)
    #65
    0
  8. #64 bemycandyy (@bemycandyy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 08:45
    ผู้หญิงดีๆมีแฟนหมดแล้วคุณจะรออะไร~ 555555 ทีมคนกลางค่ะ อิ้อิ้
    #64
    0
  9. #63 knara627 (@knara627) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 02:45
    รออ่านชิชูวอยู่5555 รอคนโตนะไรท์~
    #63
    0
  10. #62 Dear F. (@DidaJidapa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 19:43
    อ่านวนหลายรอบแล้วววไรท์รีบมาต่อน้าค้าบบบ
    #62
    0
  11. #61 kpipe (@kaemkerfar) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 13:23
    สายเลือดเดียวกันหรออออออ กลัวแล้ววว แต่ลิซมีเสน่ห์กับทุกคนเลยยย
    #61
    0
  12. #59 Lisaoppa (@Lisaoppa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 18:43
    55555พวกออนนี่กินเด็กอีกเเล้ว ถ้าลิซโตขึ้นโอ๊ยไม่เหลือค่ะ งานดีจริงๆ พิซูกับพิเจนใครจะชนะคะ2คนนี้
    #59
    0
  13. #58 samidung (@samidung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 13:11
    ขอhow to อ่านแบบไม่รุ้สึกบาปหน่อยค่ะ
    #58
    1
    • #58-1 Dear F. (@DidaJidapa) (จากตอนที่ 1)
      8 กรกฎาคม 2560 / 19:44
      คงไม่มีมั้งคะ5555
      #58-1
  14. #56 มือพิเบ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 22:53
    ในที่สุดในที่สุด คนเล็กพึ่ง13ยังขนาดนี้ถ้าโตไปอีกซักสองสามปีพร้อมใช้งานได้เลยทีเดียว น้องคงลำบากใจน่าดูสู้ๆนะคนเล็ก555555555
    #56
    0
  15. #55 อนุบาลช่างกล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 12:50
    ชอบคนรอง คนรองสวยและเซกซี่ คนเล็กชอบบบบ

    คุก คุก คุก น้องไม่รู้ตัวเลยยย อ่อยยมากอ่ะน้องเอ้ยยย
    #55
    0
  16. #53 J.NCRJ (@JNCRJJ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 10:19
    ฟิคใสๆ ไอคุกคุก(หน้ามืด) รอติดตามค่ะ^^ สู้ๆนะคะไรท์ :)
    #53
    0
  17. #52 Antintp (@Antintp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 08:21
    ใสๆแต่หวังเคลม55555
    #52
    0
  18. #51 แมวไง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 07:58
    นี่ก็เตรียมรับsinจากฟิคใสๆทุกวันเลยค่ะ เด็กมันขี้อ้อนนน
    #51
    0
  19. #50 KJ_nn (@KJ_nn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 06:27
    ตานี้ฉันชนะ//เจนนี่ไม่ได้กล่าวไว้ แต่คิดแน่นอน

    งุ๊ยยยยย น่ารักมากมายอ่ะ น่าฟัดอยากที่พี่ๆอวดจริงๆ

    ยัยพวกพี่กินเด็ก ยัยพวกพี่โลลิค่อน ได้ยินเสียงไอดัง คุก คุก คุก เต็มไปหมดเลย

    เดานะ จะเกิดเรื่องจนญิาติฝั่งแม่รู้ป่ะ แล้วน้องโดนพาตัวไปอ่ะ

    จนโต(สัก18กำลังดี)ก็ได้กลับมาอยู่กับพี่ๆอีกครั้ง แต่น้องตัวโตขึ้นเยอะ จนไม่โลลิค่อนอีกแล้ว

    กลับกลายเป็นว่าเมื่อก่อนกินเด็ก แต่เดี๋ยวนี้ถูกเด็กกินแทน อะไรแบบนี้ 5555 จินตนาการล้ำเลิศ ล้ำจนหน้าแตกแน่

    นั่นไม่ใช่ประเด็น แต่ประเด็นอยู่ที่ว่าแต่ละตอนใครจะวิน อยู่ที่วิธีคว่ำรถอ้อยที่พวกพี่ๆจะงัดออกมาใช้ต่างหาก

    เราคิดว่าต้องไม่ได้มีแค่พวกพี่ที่ชอบน้องแน่ เพื่อนในโรงเรียนก็ไม่แน่นา

    ยังไงซะ เราก็จะบาปไปด้วยกัน และเราก็จะพยายามเชื่อที่ไรท์ย้ำว่าฟิคทุกเรื่องของไรท์เป็นฟิค ใสๆ  หุหุ
    #50
    0
  20. #49 Lazy>_<Girl (@tp2102) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 05:30
    คนเล็กน่าเอ็นดูจังเลยค่ะ พี่ๆก็รักน้องมาก ไม่ชอบญาติฝั่งพ่อเลย เกลียดคำว่าใสใสของไรต์มสกเลยค่ะ 5555
    #49
    0
  21. #48 l3yzantine (@l3yzantine) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 02:37
    โอ้ยยย หน้ามืดเลย ใสๆๆๆๆ
    #48
    0
  22. #47 TaenBj21 (@TaenBj21) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 01:59
    ใสๆ5555555
    #47
    0
  23. #46 Kmono (@0988268067) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 01:19
    ใสใสๆ555จออนุญาติเกียรติคำนี้นะค่ะ555. บอยอ่ะอ่านไปยิ้มไปอะไรมันจะน่ารักขนาดนั้น
    #46
    0
  24. #45 bygone (@bygone) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 00:39
    ใสๆ ใสมาก ร้ายกาจทั้งพี่ทั้งน้อง555555
    #45
    0
  25. #44 Darin40 (@baitong40) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 00:00
    มันเกินคำว่าใสใสไปแล้วน่ะไรท์😂😂😂😂
    #44
    0