Demon story : บันทึกของจอมมารแห่งปราสาทลำดับที่ 11

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 572 Views

  • 17 Comments

  • 29 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    140

    Overall
    572

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 : จอมมารแห่งปราสาทลำดับที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    25 ม.ค. 62

บทที่ 1

 



เซเนธ เอเดียร์ เป็นชื่อของข้า

 



ข้าเกิดมาพร้อมกับพลังอันยิ่งใหญ่ สืบสายเลือดของอสูรแห่งเปลวเพลิงผู้เป็นบิดา ผู้ซึ่งเหล่ามารและอสูรทุกตนต้องยอมสยบ แต่นั่นก็เป็นเรื่องที่นานมาแล้ว

 


ตอนนี้ข้าละทิ้งครอบครัวออกมาเผชิญโลกตามลำพัง หรือพูดให้ถูกคือแยกตัวมาอยู่ตามลำพัง

 



ในเขตแดนแคว้นลาเซียประกอบด้วยอาณาจักรมนุษย์ และที่ๆรวมตัวกันของปิศาจเช่นป่าต้องห้ามที่ข้าอาศัยอยู่ ในเขตแดนปิศาจนี้เหล่าอสูรกายและปิศาจอาศัยกันอยู่อย่างเนืองแน่น และพวกสมุนเหล่านั้นล้วนถูกปิศาจชั้นสูงปกครองกันอีกระบบหนึ่ง ไม่มีที่ให้สำหรับมนุษย์เว้นเสียแต่บ้าบิ่นมากพอที่กล้าจะบุกรุกเข้ามา

 


ตัวข้าเป็นผู้มาอาศัยในภายหลัง ปราสาทจอมมารในดินแดนนี้จากเดิมที่เคยมีสิบก็เปลี่ยนเป็นสิบเอ็ด

และแน่นอนพวกเขาไม่รู้ถึงตัวตนของข้าเท่าใดนัก เพราะข้าไม่เคยป่าวประกาศการมาถึงของข้า มีเพียงจอมมารบางตนเท่านั้นที่พอรู้ว่าข้าอาศัยอยู่ในดินแดนนี้แต่พวกเราก็ไม่ใคร่ยุ่งเกี่ยวกันมากนักเท่าใด ตราบใดที่ไม่มีการสู้รบระหว่าพวกเราด้วยกันเอง

 


จอมมารแต่ละตนในดินแดนนี้มีความสามารถแตกต่างกันออกไป บ้างดำรงเผ่าพันธุ์ตามวิสัยของปิศาจ บ้างรวบรวมไพร่พล บ้างมีลูกสนุนรายล้อมนับพัน แต่สำหรับข้า ข้าชอบยามที่ปราสาทเก่าแก่ของข้านั้นเต็มไปด้วยความเงียบ ในปราสาทแห่งเดียวของข้า มีเพียงแค่ข้ากับมังกรที่เก็บมาอาศัยอยู่


 

และกับดักเวทมนตร์ที่เอาไว้กันพวกนักผจญภัยโง่ๆหรือพวกปิศาจที่เข้ามาหาเรื่อง

 


แต่จงวางใจเถอะ ข้าไม่ใช่จอมมารที่โหดร้ายหรือกระหายเลือด ข้าไม่นิยมการนองเลือดเฉกเช่นจอมมารลำดับที่ห้าหรือเจ็ด ที่เปิดปราสาทต้อนรับโดยการปักกะโหลกขู่เตือนรอบปราสาท ขุดคูอาบด้วยเลือดสีแดงของศัตรู ซึ่งข้ามองวิธีนี้ว่าไร้รสนิยม

 

ข้านิยมชมชอบให้พวกเขามาติดกับดักในปราสาทเสียมากกว่า เพราะนั่นหมายถึงพวกเขาต้องกลายเป็นทาสของปราสาทนี้ตลอดกาล กับดักนี้อาศัยความโลภ ทันทีที่หยิบจับวัตถุมีค่าใดในปราสาทนี้พวกเขาก็จะถูกสาปให้กลายเป็นผู้พิทักษ์ปราสาทนี้ไปชั่วกาลอวสาน ในรูปแบบเกราะอัศวินเดินได้ไปมาทั่วปราสาท

 

และคงไม่ต้องบอก ว่าเหยื่อของข้าส่วนใหญ่แล้วเป็นมนุษย์ที่โดนความโลภครอบงำจนบังตา ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงสามารถบุกรุกได้ถึงชั้นที่มีห้องซึ่งจัดวางวัตถุมีค่า แต่ไม่สามารถก้าวเข้ามาจนถึงโถงที่ข้าอยู่อาศัยได้เลย

 

 


พูดถึงมนุษย์แล้ว ข้าเองก็เคยทำสิ่งที่บ้าบิ่นในอดีตเหมือนกัน

 

 

เหมือนกับสิ่งที่บอกเล่าต่อๆกันมา จอมมารลักพาตัวเจ้าหญิง พระราชาจึงเรียกตัวผู้กล้า ผู้กล้าปราบจอมมาร สิ่งเหล่านี้เหมือนเป็นวัฎจักรวนเวียนบอกเล่ากันไม่รู้จบ

 


ข้าไม่เห็นควรกับการลักพาตัวเจ้าหญิง ในเมื่อสามารถย่องเข้าปราสาทได้ถึงขนาดนั้นแล้ว

ข้าเลยลักพาตัวพระราชาไปแทน

และข้าก็ไม่ลืมจะวางยาสลบใส่ผู้กล้าแล้วเอาไปขังเรียบร้อยเสียด้วย

 


นั่นแหละวีรกรรมของข้าในอดีต

 



แต่น่าเสียดายที่เรื่องนี้ผ่านมานานมากแล้ว จบลงด้วยปราสาทเก่าของข้าโดนกรีฑาทัพเสียเละ และท่านพ่อก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ข้าคงเล่นอะไรสนุกๆแบบนั้นไม่ได้อีก เพราะปัจจุบันนี้มนุษย์กับปิศาจกำลังทำสัญญาสงบศึกกันอยู่ ปิศาจจะอยู่ในแดนปิศาจ ไม่มายุ่งกับมนุษย์ หลังจากที่เคยเกิดสงครามยาวนานจนเสียหายกันทั้งสองเผ่าพันธุ์

 


แต่นั่นก็ไม่แน่เพราะข่าวลือที่ว่าจอมมารแห่งปราสาทลำดับที่สิบกับที่เก้าโดนอะไรบางอย่างปราบไปแล้ว แต่ไม่ใช่ด้วยฝีมือพวกปิศาจด้วยกันเอง คาดว่าคงมีใครสักคนอยากจะสร้างสงครามให้เกิดขึ้นอีกครั้ง

 


ในบรรดาความเลวร้ายที่ข้าคาดคิด ข้าไม่ชอบการโดนเหมาและเป็นเป้าหมายในการต่อสู้ทั้งๆที่ข้ามีความสุขกับการนั่งดูพวกนั้นตีกันเสียมากกว่า


ด้วยเหตุนี้เอง ข้าจึงตัดสินใจว่าควรไปตรวจสอบยังแดนมนุษย์ดู

 



ข้าเปลี่ยนผมสีแดงยาวและดวงตาสีเดียวกับเปลวเพลิงให้กลายเป็นสีดำและน้ำตาลอ่อนดังเช่นมนุษย์ทั่วไปควรจะเป็น เสื้อผ้าที่หรูหราถูกแทนที่ด้วยชุดที่คล่องตัว เมื่อมองใบหน้าตัวเองกับกระจกแล้ว มองผ่านๆข้าเหมือนเห็นมนุษย์ปกติชนในรูปลักษณ์นั้น ซึ่งน่าจะไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าข้าแปลงตนมา


แต่ถึงแปลงกายไป ทุกคนใช่ว่าจะรู้จักข้าอยู่ดี เว้นเสียแต่พวกที่ข้าไปก่อวีรกรรมเสียจนลืมหน้าข้าไม่ลง


 

ข้ายิ้มกริ่ม นึกถึงเรื่องสนุกที่เคยทำในอดีตยามเมื่อข้าเยาว์วัยในครั้งนั้น บัดนี้แดนมนุษย์คงมีสิ่งน่าสนใจมากเลยทีเดียว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #10 ??? (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:17

    น่าสนุกมาก ติดตามๆ

    #10
    0