ข้าเป็นตัวประกอบที่ไม่ได้อยู่อย่างสงบ

ตอนที่ 6 : บุรุษแปลกหน้า(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 914 ครั้ง
    31 ม.ค. 63

ล่วงเข้าสู่ยามเช้าของวันใหม่ หลังมื้ออาหาร พ่อบ้านจางก็สั่งให้คนนำรถม้ามาจอดรอหน้าจวน หลีหมิ่นที่เพิ่งเตรียมตัวเสร็จรีบเดินไปขึ้นรถม้า ในคราแรกหลีหมิ่นตั้งใจว่า หากเข้าไปนั่งในรถม้าแล้วจะงีบเสียหน่อย เนื่องจากเมื่อคืนมัวขบคิดถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นทั้งคืน ทำให้กว่าจะได้หลับก็เกือบรุ่งสาง ทว่ายามมานั่งอยู่ในรถม้ากลับตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา สาเหตุคงเพราะเกิดความกังวลมากเกินไป

 

เสียงเกือกม้าแผ่วลง ไม่นานรถม้าก็จอดสนิท

 

“ถึงแล้วแม่นาง” คนบังคับรถม้าบอก

 

หลีหมิ่นแหวกผ้าม่านหน้ารถม้าออกก่อนก้าวลงไป “ให้ข้าเดินต่อหรือ” นางถามเมื่อเห็นว่าเบื้องหน้าคือตรอกเล็กๆ ที่รถม้าไม่สามารถวิ่งเข้าไปได้

 

“ถูกแล้วแม่นาง หากแม่นางเสร็จธุระแล้วให้เดินไปที่ต้นไม้ต้นนั้นนะ ข้าจะจอดรถม้ารออยู่ตรงนั้น” คนบังคับรถม้าชี้นิ้วไปทางต้นไม้ใหญ่

 

หลีหมิ่นพยักหน้าก่อนหมุนกายเดินเข้าไปในตรอก แม้มาที่นี่เป็นครั้งแรก แต่ไม่มีทางที่หลีหมิ่นจะเดินหลงทาง เพราะตรอกนี้อยู่หลังจวนสกุลหม่า หากเลี้ยวซ้ายแล้วเดินต่อไปอีกหน่อยก็จะถึงจวน แต่หากเลี้ยวขวาก็จะเป็นตลาดอันครึกครื้น หลีหมิ่นเลือกเลี้ยวขวา ไม่นานก็เดินมาถึงตัวตลาด

 

“ถังหูลู่ไหม...ถังหูลู่...”

 

“ขนมจู้เปยก็มี...”

 

“แม่นาง...สนใจปิ่นปักผมไหม...”

 

“ที่นี่มีชาดขายนะ...”

 

“ที่นี่ขายหวี...เชิญแวะก่อน...”

 

คนขายต่างร้องบอก ในขณะที่ผู้คนเดินผ่านร้านรวงที่อยู่ตามสองข้างทาง บางคนแวะซื้อ และมีหลายคนที่เดินผ่านไป หลีหมิ่นคลี่ยิ้ม มองความครึกครื้นบนท้องถนนด้วยความสนใจ

 

“แม่นางน้อย ซื้อหมั่นโถไหม” คนขายหมั่นโถเรียก

 

หลีหมิ่นหันไปมองหมั่นโถที่ทั้งขาวทั้งใหญ่กว่าหมั่นโถทั่วไป แล้วก็เดินเข้าไปสั่ง “เอาสองลูก”

 

และเพราะมัวแต่หันหลัง หลีหมิ่นจึงไม่รู้ว่าบัดนี้เบื้องหลังได้มีกลุ่มคนกำลังควบม้ามาอย่างรวดเร็ว

 

“แม่นาง ระวัง!”

 

เสียงตะโกนดังขึ้นพร้อมกับเสียงกรีดร้องของผู้คนบนท้องถนน เมื่อหลีหมิ่นหันไปมอง ก็เห็นกลุ่มคนกำลังควบม้ามาทางนี้ และพวกมันก็กำลังใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามาจนหลีหมิ่นคิดว่าหลบไม่ทันแล้ว

 

หลีหมิ่นเบิกตาโพลงก่อนหลับตาปี๋เตรียมรอรับความเจ็บปวด

 

ตึง!

 

แรงกระชากทำให้หลีหมิ่นที่ไม่ทันตั้งตัวชนเข้ากับแผงขายหมั่นโถเต็มแรง หมั่นโถลอยขึ้นสูงก่อนร่วงสู่พื้น ในตอนนั้น กลุ่มคนได้ควบม้าผ่านไป ทิ้งไว้เพียงฝุ่นคลุ้ง

 

หลีหมิ่นที่ตอนนี้ถูกบุรุษแปลกหน้าประคองกาย ยกมือปิดตาปิดจมูกเพื่อกันฝุ่น เมื่อฝุ่นค่อยๆ จางลงจึงมองเห็นคนขายหมั่นโถ ตอนนี้หมั่นโถที่ทั้งขาวทั้งใหญ่อยู่ในปากของคนขายทั้งลูก หลีหมิ่นกระพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง ก่อนจะแหงนมองผู้ที่ประคองตนไว้ หลังจากได้สติจึงรีบผละออกทันใด

 

“เอ้าอ้องอับอิดออบ” คนขายหมั่นโถบอกเสียงอู้อี้

 

“อะไรนะ” หลีหมิ่นถามเพราะฟังไม่รู้เรื่อง

 

“เขาบอกว่าเจ้าต้องรับผิดชอบ” บุรุษแปลกหน้าช่วยแปลความหมาย

 

ก่อนหน้านี้ ตอนที่หลีหมิ่นถูกกระชาก มือก็ปัดไปโดนกองหมั่นโถ ตอนนั้นคนขายหมั่นโถตกใจจึงเบิกตาโพลงพร้อมกับอ้าปากกว้าง หมั่นโถที่ถูกปัดเต็มแรงจึงพุ่งเข้าปากคนขายทั้งลูก

 

แม้จะนึกออกแล้ว แต่หลีหมิ่นไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด “เหตุใดข้าต้องรับผิดชอบด้วย”

 

“ก็เพราะเจ้าเป็นคนทำให้เขาเป็นเช่นนี้”

 

หลีหมิ่นมองคนขายหมั่นโถ ก่อนกวาดตาสำรวจความเสียหายที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า ลำพังเงินเดือนบ่าวทั้งเดือนของนางคงชดใช้ไม่พอเป็นแน่ “เป็นเจ้าต่างหากที่กระชากแขนข้า”

 

บุรุษแปลกหน้ายิ้มขำ เป็นเขาที่ช่วยนางไว้ต่างหาก “ก็ได้ ข้าจะชดใช้เอง” กล่าวจบ บุรุษแปลกหน้าก็ควักเงินส่งให้คนขายหมั่นโถ

 

“ก็ดี งั้นข้าไปละ” หลีหมิ่นกำลังจะหมุนกายจากไปก็ถูกรั้งไว้เสียก่อน

 

“เดี๋ยว”

 

“มีอะไร”

 

“เจ้ามีนามว่าอะไร”

 

หลีหมิ่นย้อนถามกลับไป “แล้วเจ้าเล่า”

 

บุรุษแปลกหน้าทำหน้าครุ่นคิด ก่อนบอก “เรียกข้าว่าหมั่นโถ”

 

“ได้ คุณชายหมั่นโถ เช่นนั้นข้าไปละ” กล่าวจบ หลีหมิ่นก็เดินจากไปทันที

 

“เดี๋ยวสิ เจ้ายังไม่ได้บอกนามของเจ้ากับข้าเลยนะ”

 

หลีหมิ่นพูดทั้งที่ยังเดินอยู่ “เจ้าไม่มีสิทธิ์รู้นามของข้า”

 

บุรุษแปลกหน้าคลี่ยิ้มพลางตะโกนไล่หลัง “ได้ ข้าจะจดจำใบหน้าของเจ้าไว้” กล่าวจบ ก็หมุนกายเดินไปอีกทาง

 

 

 

เมื่อเดินออกมาจากตลาดอันครึกครื้น หลีหมิ่นก็พบกับถนนกว้าง สองข้างทางเต็มไปด้วยป้ายร้าน หลีหมิ่นกวาดตาไปตามป้ายต่างๆ ก่อนหยุดสายตาไว้ตรงป้ายตัวอักษรที่เขียนว่าร้านขายชา

 

แม้จะพบร้านขายชาแล้ว แต่หลีหมิ่นยังคงยืนนิ่งอยู่เช่นเดิม ใบหน้าของนางเคร่งขรึมขึ้นเมื่อนึกถึงกลุ่มคนที่ควบม้าฝ่าตลาด คุ้นๆ ว่าผู้ที่ควบม้านำขบวนก็คือซือเยว่ องครักษ์ข้างกายขององค์ชายสาม

 

ขณะกำลังครุ่นคิด หลีหมิ่นก็ได้ยินเสียงเกือกม้าแว่วมาแต่ไกล เมื่อรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลจึงมองหาที่ซ่อน หลังจากพบที่ซ่อนแล้ว หลีหมิ่นก็ผลุบหายเข้าไปทันที

 

หลีหมิ่นที่กำลังแอบดูอยู่ เห็นผู้ที่อยู่บนหลังม้าคือซือเยว่ก็ขมวดคิ้วพลันด้วยความสงสัย หรือว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับองค์ชายสามแล้ว ทันใดนั้นเอง บุรุษร่างสูงกำยำในชุดสีดำก็โผล่ออกมาขวางซือเยว่ไว้ ซือเยว่ดึงสายบังเหียนม้าก่อนกระโดดลงไปคำนับ หลังจากนั้นพวกเขาก็พูดคุยกัน

 

แม้หลีหมิ่นไม่ได้ยินว่าพวกเขาคุยเรื่องอะไร แต่ก็พอจะเดาได้ว่าไม่ใช่เรื่องดี และถ้าไม่ใช่เรื่องดีนางก็ไม่ควรอยู่ที่นี่อีกต่อไป โดยเฉพาะที่ที่มีหย่งหยาชิงหวินปรากฎกายเช่นนี้

 

หลีหมิ่นค่อยๆ ก้าวออกมาจากที่ซ่อน ก่อนจะวิ่งเข้าไปในตรอก โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งมองเห็นตนแล้ว

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 914 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

216 ความคิดเห็น

  1. #213 -ฮิบิกิคุง- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 14:45
    ตัวเองอยากเข้ามาอยู่ในร่างสาวใช้แท้ๆ
    แต่ทำไมทำตัวอย่างนี้ล่ะ
    ไม่ทำตัวให้สมกับเป็นสาวใช้เลย
    #213
    0
  2. #212 ฝากรักกกก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มีนาคม 2564 / 00:54
    นางเอกนิสัยไม่น่ารักเลย
    #212
    0
  3. #189 1988yongsi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 20:31
    เป็นตัวประกอบที่โผล่ในเนื้อเรื่องหลักตลอดแถมป่วนเขาด้วย5555555555
    #189
    0
  4. #154 orn2515 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 11:51
    อยู่ก็มีเรื่อง
    #154
    0
  5. #109 Aoaom2529 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:17
    ทำมัยนางเอกเป็นแบบนี้อ่ะ แทนที่จะขอบคุณคนช่วย แต่กลับแสดงกริยาไม่น่ารักเลย
    #109
    0
  6. #106 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:57

    เป็นตัวประกอบที่มีกิจกรรมให้ทำอยู่ตลอดเวลา... จะได้อยู่อย่างสงบเร้อออ

    #106
    0
  7. #104 inwater (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:01
    สงสัยตรรกะของยฝนางเอกอะ โดนคนช่วยไม่ให้ถูกม้าเหยียบไม่ขอบคุณ

    ทำซาลาเปาเขาตกไม่ชดใช้ เขาให้ไปซื้อชาก็ไปดูโน่นนี้นั้นเรื่อย หาเรื่องตลอดสินะ
    #104
    0
  8. #82 miyumiyu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:06
    น้องหลีควรขอบคุณคนที่ช่วยไว้นะ พูดไม่ดีเลย
    #82
    0
  9. #13 เวนีล่า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 01:55
    น้องควรไปเข้าวัดทำบุญบ้่างนะคะ มีเรื่องเพียบเลย555
    #13
    0
  10. #10 Ma-i (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 01:59
    ออกจากบ้านปุ้บ งานเข้าปั้บ ตลอดๆ
    #10
    0