ข้าเป็นตัวประกอบที่ไม่ได้อยู่อย่างสงบ

ตอนที่ 18 : พิษมู่ฉู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,195
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 727 ครั้ง
    31 ม.ค. 63

แสงแดดในฤดูหนาวอบอุ่น หลังจากรับประทานอาหาร จางจื่อรั่วก็ออกไปเดินเล่น ชมความงดงามของดอกหมู่ตันในสวน พร้อมด้วยหลีหมิ่นและชิวยวี่

 

“เมื่อวานตอนข้าไปรับชุดให้คุณหนู ข้าได้ยินชาวเมืองพูดกันว่า ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้ชิงหวินอ๋องอยู่ในเมืองหลวงต่อ” ชิวยวี่อดที่จะเปรยขึ้นมาไม่ได้

 

จางจื่อรั่วยิ้มน้อยๆ “ฝ่าบาททรงมีน้ำพระทัยกว้างขวางดุจมหาสมุทร ท่านอ๋องได้รับความชอบก็นับว่าเป็นเรื่องดี”

 

มุมปากของหลีหมิ่นกระตุกเป็นรอยยิ้มเยาะ ฝ่าบาททรงมีน้ำพระทัยกว้างขวางดุจมหาสมุทรอะไรกันเล่า นี่คงเริ่มหวาดระแวงบรรดาโอรสของตนแล้ว จึงยอมให้หย่งหยาชิงหวินอยู่ในเมืองหลวงต่อ ฮ่องเต้คิดว่าหากเกิดอะไรขึ้น นอกจากจะมีแม่ทัพจาง ยังมีหย่งหยาชิงหวินผู้ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดคอยปกป้องตนต่างหาก ในนิยายองค์ชายสามคือผู้ที่มีร้อยเล่ห์กล แต่ฮ่องเต้นั้นคือผู้ที่มีพันเล่ห์กล...

 

ขณะที่หลีหมิ่นกำลังครุ่นคิด บ่าวรับใช้ชายก็เดินเร็วๆ เข้ามาหาจางจื่อรั่ว

 

“คุณหนูขอรับ แย่แล้วขอรับคุณหนู”

 

“เกิดอะไรขึ้น”

 

“คนจากจวนอ๋องมาแจ้งว่าเกิดเรื่องขึ้นกับนายท่านขอรับ”

 

จางจื่อรั่วถามเสียงร้อนรน “ตอนนี้ท่านพ่ออยู่ที่ไหน”

 

“ตอนนี้นายท่านอยู่ที่จวนอ๋อง ท่านอ๋องให้หมอมาตรวจดูอาการแล้วขอรับ”

 

“ให้คนไปเตรียมรถม้า ข้าจะไปจวนอ๋อง ส่วนเจ้าสองคนตามข้ามา” ประโยคหลังจางจื่อรั่วหันมาสั่งบ่าวรับใช้คนสนิท

 

“คุณหนูเจ้าคะ หากจะออกนอกจวน ควรให้ผู้ติดตามที่เป็นยอดฝีมือติดตามไปด้วยนะเจ้าคะ” ที่หลีหมิ่นกล่าวเช่นนี้เพราะคำนวณเวลาแล้ว อีกไม่กี่วันในเมืองหลวงก็จะเกิดจลาจล แม้ช่วงเวลานั้นในนิยายไม่ได้กล่าวถึงคนในจวนสกุลจาง แต่การที่แม่ทัพจางเป็นผู้ที่ฮ่องเต้ไว้วางใจ หลีหมิ่นจึงคิดว่าควรป้องกันเอาไว้ก่อนดีกว่า

 

จางจื่อรั่วพยักหน้า ก่อนบอกบ่าวรับใช้ชาย “เช่นนั้นเจ้าไปบอกหลงต้าอันว่าให้ตามข้าไปจวนอ๋อง”

 

“ขอรับ” บ่าวรับใช้ชายรับคำ ก่อนรีบรุดจากไป

 

 

 

ณ จวนอ๋องชิงหวิน

 

ตอนนี้หย่งหยาชิงหวินถึงกับนั่งไม่ติด เมื่อแม่ทัพจางต้องมาบาดเจ็บเพราะเรื่องที่ตนให้ไปจัดการ

 

“เรียนท่านอ๋อง ตอนนี้ผู้ติดตามของแม่ทัพจางได้สติแล้ว เส้าผิงกำลังสอบสวนพวกเขาอยู่ขอรับ” อี้เฟิงรายงาน

 

ก่อนหน้านี้ หลังจากที่แม่ทัพจางส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ หย่งหยาชิงหวินและอี้เฟิงพร้อมด้วยเหล่าองครักษ์ก็มุ่งหน้าไปยังอารามอู๋ซุน แต่เมื่อไปถึงกลับพบเพียงแม่ทัพจางและผู้ติดตามของเขานอนสลบอยู่ โดยที่ไม่มีร่องรอยของการต่อสู้ หย่งหยาชิงหวินจึงไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

ขณะกำลังครุ่นคิด เสียงรายงานจากพ่อบ้านของจวนก็ดังขึ้น

 

“เรียนท่านอ๋อง คุณหนูจางมาขอพบท่านแม่ทัพขอรับ”

 

“ให้เข้ามา” หย่งหยาชิงหวินเอ่ยอนุญาตเสียงเยียบเย็น เพียงไม่นาน ร่างอรชรสามร่างก็ปรากฏกายอยู่เบื้องหน้า

 

“ถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ” สามเสียงเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

 

จางจื่อรั่วกล่าว “ท่านอ๋อง ตอนนี้ท่านพ่อของข้าอยู่ที่ใดหรือเพคะ”

 

อี้เฟิงเป็นฝ่ายตอบ “ตอนนี้ท่านหมอกำลังตรวจอาการของท่านแม่ทัพขอรับ”

 

“เกิดอะไรขึ้นกับท่านพ่อ”

 

สิ้นเสียงของจางจื่อรั่ว หมออาวุโสแซ่ติงก็ผลักประตูออกมา “เรียนท่านอ๋อง”

 

หย่งหยาชิงหวินเอ่ยถามทันที “อาการของผู้อาวุโสจางเป็นอย่างไรบ้าง”

 

“ตอนนี้อาการของแม่ทัพจางสาหัสมากขอรับ”

 

“ท่านหมอ ท่านพ่อของข้าเป็นอะไร” จางจื่อรั่วถามเสียงสั่นเครือ

 

หมอติงกล่าว “แม่ทัพจางได้รับพิษมู่ฉู่ โดยปกติหากคนทั่วไปได้รับพิษมู่ฉู่จะไม่เกิดอันตราย แต่แม่ทัพจางมีโรคประจำตัวที่เรื้อรังมานาน พิษของมู่ฉู่จึงทำลายอวัยวะภายใน”

 

จางจื่อรั่วถาม “มีทางรักษาหรือไม่”

 

หมอติงส่ายหน้าอย่างจนปัญญา “ขออภัยด้วยคุณหนู ข้าไม่มีความเชี่ยวชาญเรื่องพิษ”

 

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จางจื่อรั่วก็ทรุดกายลงคุกเข่า “ท่านอ๋องเพคะ ช่วยท่านพ่อของจื่อรั่วด้วยเถิดเพคะ”

 

ชิวยวี่รีบทรุดกายลงคุกเข่าตามผู้เป็นนายทันที

 

ส่วนหลีหมิ่นมองผู้คนเบื้องหน้าด้วยท่าทางโง่งม ตอนนี้นางจับต้นชนปลายไม่ถูก เพราะในนิยายไม่ได้กล่าวถึงแม่ทัพจางว่าจะถูกพิษเช่นนี้

 

หย่งหยาชิงหวินออกคำสั่ง “อี้เฟิง เจ้าไปหาผู้ที่เชี่ยวชาญเรื่องพิษมา แม้จะพลิกแผ่นดินหาก็ต้องหามาให้ได้”

 

หมอติงกล่าว “ข้าน้อยขอบังอาจ เกรงว่าตอนนี้แม่ทัพจางจะอยู่ไม่พ้นยามจื่อ”

 

จางจื่อรั่วร้องไห้โฮ “ท่านหมอ ท่านพูดอะไรของท่าน ท่านบอกว่าท่านพ่อของข้ากำลังจะตายเช่นนั้นหรือ ไม่นะ ไม่จริง เราสองพ่อลูกเพิ่งจะได้อยู่ด้วยกันเอง”

 

หมอติงส่ายหน้า ตอนนี้เขารู้สึกจนปัญญาจริงๆ

 

ชิวยวี่น้ำตาคลอ นางปลอบผู้เป็นนายเสียงสั่นเครือ “คุณหนูอย่าร้องไห้เลยเจ้าค่ะ”

 

หลีหมิ่นกวาดตามองผู้คนเบื้องหน้าอย่างกำลังชั่งใจ ก่อนกล่าว “ข้าคิดว่าคนผู้หนึ่งน่าจะรักษาได้”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 727 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

216 ความคิดเห็น

  1. #200 1988yongsi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 21:33
    นางเอกในเรื่องใช่ไหม
    #200
    0
  2. #165 orn2515 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 12:59
    ท่านพ่อโดนพืษรุนแรง
    #165
    0
  3. #71 Ganesis (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:33

    รีบๆมาต่อนะค่ะไรท์ เราขอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ
    #71
    0
  4. #70 Calcaneus (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 16:07

    อ่านเพลินตอนแรกจนถึงตอนนี้เลย สนุกมาก
    #70
    0