ข้าเป็นตัวประกอบที่ไม่ได้อยู่อย่างสงบ

ตอนที่ 16 : โจรภูเขา(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 780 ครั้ง
    31 ม.ค. 63

ณ เมืองฉางซื่อ

 

หลังจากซื้อของให้จางจื่อรั่วเรียบร้อยแล้ว หลีหมิ่นจำต้องแยกกับชิวยวี่ เพราะชิวยวี่บอกว่าต้องการไปทำธุระส่วนตัว

 

หลีหมิ่นเดินทอดน่องไปยังรถม้า ระหว่างทางก็ได้พบกับคุณชายหมั่นโถ “พบเจ้าอีกแล้ว”

 

คุณชายหมั่นโถยิ้มเล็กน้อย ก่อนถาม “กินบะหมี่ไหม”

 

หลีหมิ่นทำหน้าเหลอหลา เมื่อไม่คิดว่าจู่ๆ คุณชายหมั่นโถจะเอ่ยชวนเช่นนี้ “ดะ ได้ ข้าเลี้ยงเอง ตอบแทนที่คืนนั้นเจ้าช่วยพวกข้าไว้”

 

“อย่าเลย ให้ข้าได้เลี้ยงแม่นางเถิด” คุณชายหมั่นโถบอก ดวงตาของเขาฉายแววอบอุ่นออกมา

 

หลีหมิ่นหัวเราะขัดเขิน “รบกวนเจ้าแล้ว”

 

หลังจากนั้น คุณชายหมั่นโถก็พาหลีหมิ่นเดินไปนั่งที่ร้านบะหมี่ริมทาง

 

“เจ้ามาคนเดียวหรือ” คุณชายหมั่นโถถาม

 

หลีหมิ่นตอบ “ข้ามากับชิวยวี่”

 

“อ้อ” คุณชายหมั่นโถพยักหน้า ก่อนจะหันไปสั่งบะหมี่สองชามกับคนขาย

 

หลีหมิ่นไม่ได้กล่าวอะไรกับคุณชายหมั่นโถอีก สายตาของนางจับจ้องอยู่แต่กับการนวดแป้ง ซึ่งผู้ที่นวดแป้งกำลังจะทำเส้นบะหมี่ กระทั่งชามบะหมี่ถูกยกมาวางลงบนโต๊ะ

 

หลีหมิ่นเลิกคิ้วขึ้น “เอ๊ะ”

 

คุณชายหมั่นโถถาม “มีอะไร”

 

“เปล่า ข้าแค่เห็นว่ามันน่ากินน่ะ” หลีหมิ่นบอก ก่อนหันไปขมวดคิ้วมองผู้ที่อยู่หน้าหม้อน้ำซุบขนาดใหญ่ หลังจากนั้นก็คีบเส้นบะหมี่ใส่ปาก

 

คุณชายหมั่นโถถามอีกครั้ง “อร่อยหรือไม่”

 

หลีหมิ่นพยักหน้า “เอาไว้วันหน้าข้าจะเลี้ยงคืนนะ”

 

“ไม่ต้องหรอก”

 

หลีหมิ่นหน้าแดงระเรื่อ “ได้อย่างไรเล่า”

 

 

 

เมื่อมาถึงปากอุโมงก์ ฝูงโจรกว่าห้าสิบชีวิตก็บังคับรถม้าขนเสบียงเข้าไปข้างใน โดยมีคนสองคนถือคบเพลิงคอยนำทาง

 

“เหตุใดเจ้าไม่ตามเข้าไป” หัวหน้าโจรถาม เมื่อเห็นว่าหลิวซ่างจี้ยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงปากอุโมงค์

 

“ข้าขอรออยู่ตรงนี้ดีกว่า”

 

“เจ้ากังวลสิ่งใดหรือหลิวซ่างจี้”

 

ผู้ที่กังวลไม่ยอมรับ “ข้าเพียงไม่ชอบที่แคบๆ เท่านั้น”

 

“แคบตรงไหน อุโมงก์นี้กว้างกว่ารถม้าอีก” กล่าวจบ หัวหน้าโจรก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “นี่อย่าบอกนะว่าเจ้าก็ขี้ขลาดเหมือนกับพวกฉางซื่อ”

 

หลิวซ่างจี้กำหมัดแน่นราวกับกำลังระงับโทสะ เขาไม่ใช่คนขี้ขลาด เพียงแต่ความรู้สึกบอกว่าไม่ให้เข้าไป และความรู้สึกเช่นนี้ก็ทำให้หลิวซ่างจี้รอดชีวิตมาจนถึงวันนี้

 

หลิวซ่างจี้กล่าว “ข้าขอตัว”

 

หัวหน้าโจรกระตุกยิ้มหยัน หลังจากนั้น มันก็เดินตามลูกน้องของมันเข้าไปในอุโมงก์ ทางลอดอุโมงก์แห่งนี้ยาวสามลี้ เมื่อหนึ่งเดือนก่อน มันและลูกน้องของมันได้เข้ามาสำรวจแล้ว อุโมงก์แห่งนี้กว้างพอที่รถม้าขนเสบียงสามารถวิ่งผ่านได้ ทั้งเส้นทางยังราบเรียบ ราวกับไม่ได้เกิดขึ้นเพราะธรรมชาติ

 

ชิงหวินเอ๋ย..ชิงหวิน...ในที่สุดเจ้าก็มีวันที่แพ้ให้แก่ข้า...

 

ขณะกำลังครุ่นคิด มันก็ยกไหสุราขึ้นกระดกรวดเดียวหมด ตอนนี้มันรู้สึกสาแก่ใจยิ่งนัก จากที่คำนวณระยะทาง ไม่เกินหนึ่งลี้ก็จะถึงปากทางออกแล้ว

 

“แย่แล้วขอรับท่านหัวหน้า” เสียงหนึ่งดังก้องขึ้นมา

 

หัวหน้าโจรถาม “มีอะไร”

 

“ข้างหน้าเป็นทางตันขอรับ”

 

“เป็นไปไม่ได้” หัวหน้าโจรรีบก้าวเท้าเร็วๆ ไปยังทางออก ซึ่งมันเคยสำรวจมาแล้วเป็นอย่างดี ตอนนี้ทางที่เคยเป็นทางออกกลับเต็มไปด้วยหินก้อนใหญ่ทับถมกันอยู่ อย่าว่าแต่คนเลย แม้แต่แมวยังไม่สามารถลอดออกไปได้

 

“ข้าไม่มีทางติดกับแน่” หัวหน้าโจรกัดฟันกรอด “ถอยออกไปทางเดิม!”

 

หลังจากนั้น พวกมันก็ขนเสบียงกลับไปทางเดิม

 

“ท่านหัวหน้า ข้ารู้สึกว่าเสบียงพวกนี้หนักเกินไปนะขอรับ” ตอนที่พวกมันขนเสบียงเข้ามาก็ไม่ค่อยรู้สึกเท่าไหร่ แต่พอพบว่าข้างหน้าเป็นทางตัน พวกมันจึงรู้สึกขึ้นมา

 

“เปิดดูให้หมด!”

 

สิ้นเสียงสั่ง ลูกน้องของมันจึงเปิดหีบ ภายในหีบบรรจุเพียงก้อนหินเท่านั้น

 

“ข้าจะฆ่ามัน!” หัวหน้าโจรตะโกนลั่น หลังจากนั้นมันก็วิ่งไปยังปากอุโมงก์ ซึ่งเป็นทางเดียวที่มันจะสามารถออกไปได้

 

ทันใดนั้นเอง ภายในอุโมงก์กลับเต็มไปด้วยควันหนาทึบ พวกมันต่างสำลักจนหายใจไม่ออก บางคนหาทางเอาชีวิตรอดด้วยการวิ่งกลับเข้าไปทางเดิม แต่น่าเสียดาย แม้มันจะยังไม่ตายในวันนี้หรือวันพรุ่งนี้ แต่ไม่เกินสิบห้าวัน มันก็ต้องตายเพราะขาดน้ำและอาหารอยู่ดี

 

ส่วนบางคนที่วิ่งมาทางปากอุโมงก์ ก็เท่ากับวิ่งมาหาที่ตาย เพราะมันยังไม่ทันที่จะได้เห็นปากอุโมงก์ ก็อาจจะสำลักควันจนตาย หรือไม่ก็ต้องถูกปลิดชีพด้วยลูกธนูของกองพลทหาร ซึ่งก่อนหน้านี้พวกมันคิดว่าได้หนีไปแล้ว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 780 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

216 ความคิดเห็น

  1. #163 orn2515 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 12:50
    ติดกับจนหมาตรอกง่ายดาย
    #163
    0
  2. #65 sotaiyin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 00:44

    เป็นไปตามนีองว่าจริงๆทางเข้า ลุ้นๆ ต่อคะ

    #65
    0