ใจเผลอรัก (พรรษชล - การะเกด)

ตอนที่ 9 : ...๘ โสดสวยแถมยังมีตัวซวยประจำตัว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 133 ครั้ง
    16 ก.ค. 58


---ดูดิใครมา---

“แม่จ๋าเหน่เจ็บจังเลย” เสียงออดอ้อนทำให้พยาบาลแถวนั้นมองกันตาค้าง

ผู้ชายตัวโตหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตรกรีกซ้ำอายุอานามไม่น่าเกินสามสิบกำลังทำเสียงอ่อนเสียงหวานอ้อนแม่!

“หมดกัน” การะเกดที่เดินเข้ามาดูด้วยพึมพำด้วยความขำ

“คุณป๋าหัวเหน่แตกเย็บตั้งแปดเข็มแน่ะ” อ้อนแม่แล้วยังไม่วายหันไปอ้อนพ่อต่อ ฟาบิโอ้ที่ตอนแรกขำเล็กน้อยบัดนี้ขำต่อไม่ออก ได้แต่เดินไปลูบหลังลูกชายเบาๆ

-----------


บทที่ 8

โสดสวยแถมยังมีตัวซวยประจำตัว

พยาบาลประจำอีอาร์8 ต่างตื่นเต้นเมื่อวันนี้มีผู้ป่วยชาวต่างชาติประสบอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ล้มมาทำการรักษา เจอผู้ป่วยนั้นไม่น่าแปลกสำหรับคนที่ทำงานในแวดวงนี้ ทว่าหากเป็นผู้ป่วยที่หล่อเหลาเอาการหรืออย่างที่เขาเรียกกันว่า Dark tall and Handsome เขามีรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าได้รูปบวกกับกรามแข็งแกร่งบ่งบอกความเป็นชาย เหนือกว่านั้นคือดวงตาสีฟ้าคมกริบที่สามารถสยบคนมองได้ในคราเดียว หลายคนซุบซิบอีกทั้งต่างพากันสงสัยว่าผู้ป่วยอาจเป็นดาราคนดังหรือไม่ก็นักร้อง น่าเสียดายที่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้ตามข่าวบันเทิงต่างประเทศ กระนั้นมีคนฟันธงว่าชายหนุ่มที่นั่งเม้มปากบนเตียงให้คุณหมอเย็บแผลนั้นต้องเป็นคนดังอย่างแน่นอน

“หล่อจนแซค แอฟรอนยังต้องถอยตกคลอง แกเอ๊ย...ฉันมั่นใจว่าเกิดมาไม่เคยเห็นใครหล่อเท่านี้มาก่อน”

“นั่นสิ ตอนที่ยิ้มให้หมอภัทรฉันงี้แทบทรุดกองลงตรงนั้นเลย”

คนเจ็บที่อยู่อีกเตียงได้ยินเข้าถึงกับเบะปาก ตวัดหางตาเขียวขุ่นไปยังคนที่กำลังตกเป็นขี้ปากนางพยาบาล การะเกดอยากร้องกรี๊ดๆๆ แล้วออกแรงพุ่งไปทึ้งหัวน้องชายตัวแสบ ไอ้เหน่บ้า ไอ้หัวสิว ไอ้ตะหลิวมีรู ไอ้น้องเวรรร ไอ้ๆๆๆ คำด่าปนสบถอีกหลายคำผุดขึ้นในหัวสาวดอกไม้ ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้พ่นออกมาสักคำ ด้วยเกรงว่าหากหลุดออกมาสักครึ่งคำ น้องชายจะไม่ได้แค่บาดเจ็บจนต้องเย็บแผล

ฟาก ตัวซวยประจำตัว พี่สาวหันมาส่งยิ้มแหยๆ อย่างขอลุแก่โทษ การะเกดเห็นเข้าจึงสะบัดหน้าหนีอย่างไม่ให้อภัยกับความผิดที่เจ้าตัวก่อ ยิ่งคิดหญิงสาวยิ่งหน้าแดงด้วยความโมโห รังสีพิฆาตที่แผ่จากตัวพี่สาวทำให้คนทรงเสน่ห์ต้องหันไปอ้อนหมออ้อนพยาบาลเพื่อหาสมัครพรรคพวกเอาไว้ เกิดพี่สาวจอมวีนสติแตกขึ้นมา เขาจะได้ใช้คุณหมอและพยาบาลเหล่านี้เป็นบังเกอร์หลบลูกกระสุน

การะเกดกัดฟันกรอดเมื่ออ่านเกมน้องชายออก นึกเหรอว่าถ้าเธอลุกอาละวาดจริงๆ หมอและพยาบาลเหล่านั้นจะช่วยได้ หญิงสาวก้มมองแผลถลอกตรงหัวเข่าและข้อศอกด้านเดียวกับที่ครั้งหนึ่งเคยมีแผล ดวงตาสีฟ้าสดใสกวาดมองไปยังคุณหมอที่กำลังตั้งใจเย็บแผลให้น้องชาย ไม่ใช่เขา... แต่โรงพยาบาลแห่งนี้คือที่ทำงานของเขา มันทำให้เธออดคิดถึง พี่หมอ ไม่ได้

“อุ้ย!” เสียงหวานอุทานพร้อมสูดปากเมื่อพยาบาลสาวเอาแอลกอฮอล์มาเช็ดแผลอีกรอยเหนือข้อศอก พอเห็นเลือดตัวเองพร้อมกับรับรู้ถึงความเจ็บแสบก็อดปรายหางตาเขียวไปทางน้องชายอีกครั้งไม่ได้

เป็นเพราะไอ้เหน่คนเดียว!

พยาบาลสาวพยายามซักถามว่าถึงสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุ เธอก็ได้แต่ตอบไปว่า...หมาวิ่งตัดหน้า! การะเกดหลับตาเพื่อข่มกลั้นอารมณ์อยากฆ่าคน

พรุ่งนี้ที่มากบารมีฟาร์มจะมีงานเลี้ยงวันเกิดครบรอบหนึ่งขวบของหลานชาย ครอบครัวเธอต่างพากันมาร่วมงานกันครบ แม้ตั้งใจจัดงานเลี้ยงเล็กๆ แต่ที่มากบารมีมีคนงานที่รักและเคารพคาวีอยู่มาก ดังนั้นเจ้าของฟาร์มจึงจัดโต๊ะจีนเลี้ยงคนงานเสียเลย ในฟาร์มตอนนี้เลยยุ่งๆ เธอที่อยากกินเค้กส้มร้านใบแก้วจึงออกมาซื้อเค้กคนเดียว แล้วไอ้น้องชายตัวดีที่พกความ ซวย มาเต็มกระเป๋าดันเสนอหน้า อาสาขับรถมาให้ ที่ซวยไปมากกว่านั้นก็คือมหาเสน่ห์เสนอให้ใช้รถมอเตอร์ไซค์ของคาวี โดยอ้างว่าอยากขับรถกินลมชมวิว!

ระยะทางเกือบหกสิบกิโลเมตรไม่ได้เป็นอุปสรรคใดๆ แต่แดดเมืองไทยที่แรงเจิดจ้าเกือบทำให้เธอกับไอ้น้องชายช่างคิดเกือบไหม้กลายเป็น ฝรั่งแดดเดียว นั่นยังไม่ซวยเท่าตอนเข้าเมืองมาแล้วติดไฟแดง พอไฟใกล้จะสีส้มคุณตำรวจดันกวักมือเรียกเธอและน้องชาย มหาเสน่ห์เห็นเข้าแทนที่จะขับรถไปจอดข้างทาง เจ้าตัวกลับ...บิดคันเร่งเต็มสูบ ทิ้งควันขาวฉุยเหมือนดรายไอซ์เอาไว้ด้านหลัง

เรื่องซวยๆ ยังไม่จบเพียงแค่นั้น ไอ้คนที่พกความซวยมาเต็มสูบดันพาเธอเลี้ยวเข้าซอยอย่างกับคนเจนภูมิศาสตร์ ตลอดทางหมาหอน เอ๊ย เห่ากันเกลียว ด้วยความที่ซอยคับแคบมากจึงทำให้มหาเสน่ห์เฉี่ยวเอาราวตากผ้าพลาสติกที่เจ้าของบ้านหลังหนึ่งตั้งไว้หน้าบ้าน การะเกดหน้าซีดจำกางเกงชั้นในสีแดงสดได้แม่นยำ เธอรีบเขี่ยมันให้พ้นๆ

พอหันมองทางข้างหน้าอีกที ทั้งเธอและน้องชายก็ต้องพบกับเจ้าถิ่นที่ยืนจังก้า

คนบ้า ยืนถือขวานอยู่กลางถนน!

ทักษะการขับรถของมหาเสน่ห์จัดอยู่ในระดับโปรอย่างกับวาเลนติโน่ รอสซี่ (Valantino Rossi) มาเองจึงทำให้หลบเลี่ยงมาได้อย่างหวุดหวิด แม้จะต้องอกสั่นขวัญแขวนยามที่คุณพี่เจ้าถิ่นแยกเขี้ยวโชว์ฟันเหลืองให้ในระยะกระชั้นชิดก็ตาม พอผ่านมาได้ก็ได้ยินเสียงร้องด่าทออย่างหยาบคาย คิดถึงตรงนี้สาวดอกไม้ถึงกับน้ำตาคลอเบ้า ...เกิดมาเพิ่งเคยโดนคนบ้าด่า!

นี่ถ้าไม่มากับมหาเสน่ห์คงไม่มี กรรม ถึงเพียงนี้!!

“รถของคุณตำรวจนำไปไว้ที่โรงพักแล้วนะคะ ถ้าแผลหายก็ไปขอรับรถได้เลย” เป็นเพราะแจ้งว่าพูดภาษาไทยได้ จึงทำให้นางพยาบาลทั้งหลายเข้ามาพูดคุยกับเธอ อ้อ ของเธอก็แค่เศษหนึ่งส่วนสี่ของน้องชายที่ตอนนี้หลายคนมะรุมมะตุ้มยืนฟังคนทรงเสน่ห์เล่าถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผจญมามาดๆ

“เหน่ตกใจแทบตาย ดีที่ยังมีสติหักหลบได้ทัน ไม่งั้นหัวใจเหน่ต้องมีบาปติดตัวไปตลอดแน่ๆ” เสียงคนทรงเสน่ห์ดังขึ้น

การะเกดกัดฟันกรอด เมื่อได้ยินหลายคนพูดอย่างชื่นชม

“ต๊าย! หล่อแล้วยังใจดีด้วย น้องหมาที่คุณเหน่หักหลบโชคดีมากเลยนะคะ” แป๊บเดียวคนทรงเสน่ห์ก็ได้กัลยานิมิตใหม่เป็นกระบุงสมกับชื่อ

แวบหนึ่งการะเกดเห็นสีหน้าอันอิหลักอิเหลื่อของน้องชาย แต่ก็นั่นแหละ แค่แวบเดียว...ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบเปลี่ยนสีเหมือนกิ้งก่า รับสมอ้างว่าไอ้ที่หักหลบจนตัวเจ็บนั้นคือน้องหมาตัวน้อยๆ

หาใช่... กิ้งกือ ตัวเล็กนิดเดียวไม่!!!

 

พรรษชลรีบสาวเท้าไปยังแผนกอีอาร์ทันทีที่เพื่อนสนิทโทร. มาบอกข่าว คาวีอยู่ในระหว่างเดินทาง เขาที่เพิ่งพักเที่ยงจึงอาสามาดูให้ก่อน แค่ได้ยินว่าใครประสบอุบัติเหตุ หัวใจที่เต้นเป็นจังหวะมั่นคงมาเกือบขวบปีก็เต้นคร่อมจังหวะผิดแปลกเหมือนเมื่อครั้งหนึ่งมันเคยเป็นมาแล้ว

ทันทีที่คุณหมอหม่อมหลวงปรากฏตัวหลายคนต่างเมียงมองและก็มีอีกหลายคนเอ่ยทักคุณหมอ ชายหนุ่มพยักหน้าตอบก่อนจะรีบกวาดสายตามองหาใครบางคน และเขาก็พบเธอนั่งอยู่บนเตียงมุมด้านในสุดของห้อง เธอเองก็กำลังมองมาที่เขาเช่นกัน

“พี่หมอ”

“คุณเกด”

สรรพสิ่งรอบตัวเกือบจะหยุดนิ่งถ้าหากไม่มีเสียงๆ หนึ่งดังขึ้นเสียก่อน

“พี่น้ำค้าง” มหาเสน่ห์ทักอย่างยินดี เป็นครั้งแรกที่เขาได้มาเห็นพรรษชลในที่ทำงาน แม้เจ้าตัวจะไม่ได้สวมเสื้อกราวน์สีขาวแต่เพื่อนสนิทคาวีก็ยังดูดี

“อ้าวเหน่”

เงอะ...มหาเสน่ห์สัมผัสได้ว่าในน้ำเสียงนั้นมีความเสียดายเจือปนอยู่ แต่ไม่รู้ว่าพรรษชลนั้นเสียดายอะไร

“หมอน้ำรู้จักคุณเหน่ด้วยเหรอคะ” พยาบาลสูงวัยนางหนึ่งถามคุณหมอ เพราะความสูงวัยกระมังที่ทำให้เจ้าตัวพูดคุยกับคุณหมอหม่อมหลวงโดยไร้อาการเคอะเขิน ไม่เหมือนแม่พวกพยาบาลสาวๆ ที่ตอนนี้กำลังทำท่าเอียงอาย ไม่ก็หันไปซุบซิบสะกิดสะเกากันยกใหญ่

“ครับ” ชายหนุ่มตอบสั้นๆ ก่อนเดินไปหาคนเจ็บอีกคนที่ยังมองเขาตาค้าง เล่นมองตาไม่กะพริบอย่างนี้เธอคงไม่เห็นภูตผีวิญญาณได้หรอกนะ

“เจ็บตรงไหนบ้างครับ”

เสียงถามอย่างห่วงใยฉุดกระชากสติหญิงสาวกลับมาทันที

“ตรงหัวเข่ากับข้อศอกค่ะ”

พรรษชลมองไปยังข้อศอกด้านที่เคยครั้งหนึ่งเขาเคยทำแผลให้

“ที่เดิม”

ชายหนุ่มนิ่วหน้าบ่นงึมงำจับแขนหญิงสาวขึ้นเพื่อสำรวจแผลก่อนจะลงมือทำแผลให้ด้วยตัวเอง

 

พรรษชลพาการะเกดออกมานั่งรอข้างนอก ปล่อยให้หมอและพยาบาลทำแผลให้มหาเสน่ห์ต่อ ก่อนหน้านั้นมหาเสน่ห์ท้วงให้พี่สาวอยู่ด้วย แต่สาวดอกไม้ที่กำลังโกรธน้องชายอยู่ทำเพียงสะบัดหน้าหนีอย่างไม่ใยดี และก็นับว่าเป็นโชคดีที่คนทรงเสน่ห์ไม่แสดงอาการง้องแง้งงอแงเหมือนอย่างที่เคยทำอยู่บ้าน ไม่งั้นเธอคงขายหน้าแย่

หญิงสาวรับขวดน้ำดื่มจากพรรษชลที่มานั่งเป็นเพื่อน เขาออกตัวว่าทำงานเสร็จแล้วอยู่เป็นเพื่อนเธอได้ หัวใจที่ยังเต้นไม่เป็นส่ำทำให้เจ้าของมันโมโห

“คนอะไรหล่อมากกก” แม่บ้านวัยกลางคนที่แอบไปเมียงมองคนไข้เดินซุบซิบกันผ่านหน้าเธอ

“นั่นสิ อย่างกับดารา ฉันว่าอายุคงยังไม่ถึงสามสิบนะ”

พรืดดดด... น้ำในปากกระเฉาะออกมานิดหนึ่งเมื่อคนดื่มสำลัก การะเกดที่กำลังโมโหใจไม่รักดีที่เอาแต่เต้นไม่เป็นส่ำหลุดยิ้ม

พรรษชลที่ได้ยินเหมือนกันเลิกคิ้ว มุมปากยกยิ้มนิดหนึ่ง

“มหาเสน่ห์อายุเท่าไหร่ครับ” น้ำเสียงเจือรอยขำอย่างปิดไม่มิด

“ยี่สิบเอ็ดค่ะ ยังห่างไกลจากไม่เกินสามสิบเยอะเลย”

สองหนุ่มสาวสบตากันแล้วหัวเราะร่วน แหม่...อายุกับหน้าสวนทางกันแบบนี้ ต่อให้มีสาวกรี๊ดก็ไม่น่าภูมิใจหรอก พี่สาวแสนดีอย่างการะเกดไม่มีความคิดจะปิดบังเรื่องนี้กับน้องชายหัวเราะตาพราว งานนี้ได้เห็นน้องเหน่ลุกเต้นยิ่งกว่าตอนมันเห็นกิ้งกือเสียอีก

“ว่าแต่หักหลบอะไรครับ รถถึงได้ไถลลงไปข้างทาง” ขำเสร็จคุณหมอหม่อมหลวงก็หันมาซักถาม

“กิ้งกือค่ะ”

“หือ” คนฟังเลิกคิ้ว จ้องเข้าไปในดวงตาอีกฝ่ายก็พบว่าเธอไม่ได้โกหก

“...”

ต่างฝ่ายต่างเงียบไปนอนกว่าคนที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์จะถามต่อ

“จริงเหรอครับ”

“ค่ะ” คนตอบยิ้มกว้าง ทว่าแววตายังคงแน่วแน่

“ไปทำอีท่าไหนถึงได้หักหลบล่ะครับ คือ...พี่ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำอะไร เป็นเรื่องดีที่เหน่หักหลบ แต่พี่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องเจ็บเนื้อเจ็บตัวกันขนาดนี้”

“ก็มันซิ่ง” คราวนี้หน้าสวยๆ เริ่มบึ้งตึง หญิงสาวกอดอกก่อนเล่าต่อ “มันพาเกดหนีตำรวจ หนีเข้าไปในซอยอะไรก็ไม่รู้ เจอทั้งหมาทั้งคนบ้า สุดท้ายก็เจอกิ้งกือ ไอ้น้องเหน่มันๆๆๆ” เสียงหวานอึกอักอยู่หลายคำกว่าจะพูดต่อได้

“มัน กรี๊ด แตกตอนเห็นกิ้งกือกำลังคลานข้ามถนน แล้วมันก็หักหลบลงข้างทาง เกดกระโดดลงจากรถ ส่วนไอ้น้องเหน่...”

หญิงสาวหลับตายามนึกถึงภาพตอนเธอกระโดดลงจากรถแล้วและยังจุกแอก มหาเสน่ห์ที่นั่งอยู่บนรถมอเตอร์ไซค์พ่วงกรีดร้องยกมือปิดหน้าปิดตา จากนั้นรถก็ชนเข้ากับต้นสะเดา ยักษ์ที่กำลังปิดตาก็พุ่งชนตามไปอีกที เป็นที่มาของบาดแผลบนศีรษะ

ก็ได้แต่หวังว่าอุบัติเหตุที่ได้รับการกระทบเทือนศีรษะในครั้งนี้จะส่งผลให้น้องชายเธอเปลี่ยนมาเป็นคนปกติ!


------------------------------

คาวีและคนอื่นๆ มาถึงโรงพยาบาลตอนที่มหาเสน่ห์ทำแผลเสร็จแล้ว ลีลาวดีแทบกรี๊ดเมื่อเห็นสภาพอันสะบักสะบอมของลูกชาย ส่วนคนอื่นๆ เมื่อเห็นว่ายัง ไม่ตาย ก็ต่างเบือนหน้าซ่อนยิ้มขบขัน โดยเฉพาะมหาโชคและมหาลาภซึ่งเพิ่งจับได้ว่าน้องชายแอบพาพี่สาวหลบออกมาโดยไม่บอกกล่าว รู้อีกทีทั้งสองก็ออกมาจากฟาร์มไกลแล้ว

“แม่จ๋าเหน่เจ็บจังเลย” เสียงออดอ้อนทำให้พยาบาลแถวนั้นมองกันตาค้าง

ผู้ชายตัวโตหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตรกรีกซ้ำอายุอานามไม่น่าเกินสามสิบกำลังทำเสียงอ่อนเสียงหวานอ้อนแม่!

“หมดกัน” การะเกดที่เดินเข้ามาดูด้วยพึมพำด้วยความขำ

“คุณป๋าหัวเหน่แตกเย็บตั้งแปดเข็มแน่ะ” อ้อนแม่แล้วยังไม่วายหันไปอ้อนพ่อต่อ ฟาบิโอ้ที่ตอนแรกขำเล็กน้อยบัดนี้ขำต่อไม่ออก ได้แต่เดินไปลูบหลังลูกชายเบาๆ

“ไปรอข้างนอกเถอะ เดี๋ยวคนอื่นรู้ว่าเป็นพี่น้องกับมัน” เสียงนี้เป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ตัวแม่ บัวสวรรค์ หญิงสาวดึงแขนการะเกดออกไป แต่สวรรค์มักไม่เมตตาคนซวย เอ๊ย คนสวยเสมอไป

“พี่เดซี่ พี่เกด พี่อัญ ตั้งแต่มาถึงยังไม่มาปลอบเหน่เลยนะ โดยเฉพาะพี่เกดน่ะ ทำตาเขียวใส่เหน่ตลอดเลย คุณป๋าคิดดูนะตอนที่เหน่ชนกับต้นไม้ใหม่ๆ แทนที่จะเข้ามาช่วย ดันยืนเท้าสะเอวด่าเหน่เป็นชุด เหน่ทำดีไม่ได้ดี โปรดสัตว์บูชาโทษ”

“พร่องงง!!

ให้ทายว่านี่เสียงใคร?

ฟาบิโอ้หันควับไปทางลูกชายอีกสองคน เรื่องเล็กเรื่องใหญ่แม่งก็ดึงพ่อไปด้วยร่วมด้วยตลอด ไอ้ลูกเวรรร!

มหาโชคทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ สายตาแอบสำรวจพี่สาว รู้ทั้งรู้ว่าไอ้เหน่เป็นตัวซวยแล้วยังจะออกมากับมันอีก

“โปรดสัตว์บูชาโทษ มีในสุภาษิตคำพังเพยไหมคะพี่หมอ” การะเกดหันไปกระซิบถามคนใกล้ตัว

“ไม่มีครับ มีแต่โปรดสัตว์เฉยๆ กับทำคุณบูชาโทษ”

“อ้อ”

บัวสวรรค์นิ่วหน้าเมื่อเห็นน้องสาวหันไปกระซิบกระซาบอย่างสนิทสนมกับคนที่เธอเคยพบและเขาก็เป็นเพื่อนสนิทของคาวี ก่อนที่ตัวแม่จะขบคิดไปมากกว่านั้น คนทรงเสน่ห์ก็ปฏิบัติการเรียกร้องความสนใจต่อ

“แค่นั้นยังไม่พอนะครับคุณป๋า แทนที่จะโทร.เรียกรถพยาบาล พี่เกดกลับ...กลับ...กลับ” เสียงอึกๆ อักๆ นี้ช่างสร้างความอึดอัดแก่ผู้รอฟังยิ่งนัก

“กลับอะไร” ฟาบิโอ้ถาม

“โทร. เรียกร่วมกตัญญู บอกให้เอาโลงใหญ่ๆ แบบยาวพิเศษมาด้วย คุณป๋าคิดดู๊...” เอกโค่อันยาวเหยียดไม่น่าสยองเท่าสายตาดุดันของผู้เป็นพ่อ

การะเกดที่รู้ตัวว่าเล่นแรงไปก้มหน้างุดอยู่หลังพี่สาว

“ก็เกดโกรธมัน ดีเท่าไหร่แล้วไม่วิ่งเอาไม้หน้าสามไปตีซ้ำให้ตายไปจริงๆ มีอย่างที่ไหนพาเกดขับรถหนีตำรวจไปปะหมาดุคนบ้าสุดท้ายก็หักหลบ... หลบ... น้องหมา แล้วทำให้เกดเจ็บตัว” หญิงสาวยกแขนข้างที่พันผ้าหนาเตอะให้ดู มันยังเจ็บแต่ก็ไม่มากนัก ไม่มากเท่าเจ็บใจยามเมื่อเสียงกรีดร้องของน้องชายดังขึ้นมาในหัว

พร่องมันสิ! หักหลบกิ้งกือ!!

 

คนอื่นต่างออกมานั่งรอข้างนอก เมื่อแปดเข็มที่เย็บสนิทปริออกทำให้หมอต้องเย็บใหม่ถึงสองเข็ม คราวนี้พรรษชลรับอาสาทำหน้าที่นี้เอง ทันทีที่เห็นแขนขาลูกสาวมีผ้าพันแผล สัญชาตญาณความเป็นพ่อของฟาบิโอ้ก็ทำงานทันที มือหนาตบเข้าที่หัวข้างที่มีแผลของลูกชาย เหตุการณ์วุ่นๆ ก็เลยเอวังด้วยการที่ลูกเหน่ของป๋าฟาบี้ต้องเย็บแผลใหม่ เสียงรำพึงรำพันสลับกับเสียงปลุกปลอบดังออกมานอกห้อง คนอื่นๆ ต่างพากันถอนหายใจอย่างระอา

โดยเฉพาะลีลาวดีที่ไม่เข้าข้างใคร ซ้ำตอนออกมานั่งรอใหม่ๆ ยังหันไปเอ็ดลูกสาวเสียยกหนึ่งและลงท้ายด้วยการสมน้ำหน้า

มากับใครไม่มา ดันมากับเหน่ ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าน้องเป็นยังไง

เหอๆ สาวดอกไม้หัวเราะในใจ ขนาดแม่เธอยังรู้ แล้วผีสางเทวดาตนไหนเข้าสิงให้เธอลืมกันเล่า เธอน่าจะเอะใจตั้งแต่มหาเสน่ห์เสนอให้ขี่มอเตอร์ไซค์ออกมาด้วยซ้ำ แต่ก็ดันนึกไม่ได้ นี่อาจจะเป็นอย่างที่เขาว่า ...ผีบังตา! น้องชายเธอต้องอมสาลิกาลิ้นทองไว้อย่างแน่นอน เวลาพูดกับใครถึงได้พากันคล้อยตามไปเสียหมด

“น้องสิตาอยู่กับพี่พีทเหรอคะ” สาวดอกไม้หันไปถามพี่สาว

“อือ หลับอยู่พี่เลยฝากให้พ่อเขาเฝ้า ตอนแรกพี่พีทจะมาเอง แต่พี่ห่วงเกดกับเหน่เลยขอเอาไว้” บัวสวรรค์ตอบน้องสาว แวบแรกที่เธอเห็นการะเกดมีผ้าพันแผลยอมรับว่าตกใจ และไม่แปลกใจด้วยที่คุณป๋าพลั้งมือตบกะบาลน้องชาย ด้วยว่านี่นับเป็นครั้งที่สองที่การะเกดได้รับบาดเจ็บจนต้องเข้าโรงพยาบาล

“ยังจำเรื่องนั้นได้สินะคะ ถึงได้รีบรุดมาดูเกดกับเหน่ ไม่รู้พี่เดหลีจะเป็นยังไงบ้าง” เธอกล่าวถึงบุษบาที่คงกำลังเลี้ยงลูกอยู่ที่บ้าน

“จะมาเหมือนกันนั่นแหละ แต่พี่คาวีเขาไม่ให้มา บอกตัวเองรู้จักคนมากกว่า และที่สำคัญไม่อยากให้เดหลีหอบลูกมาโรงพยาบาล กลัวน้องไม้จะไม่สบายน่ะ” บัวสวรรค์ทั้งชื่นชมปนหมั่นไส้น้องเขย

“เดี๋ยวเกดโทร. หาเดหลีก่อนดีกว่า ว่าแต่...” พอพูดถึงพี่สาวหญิงสาวก็ดันนึกถึงพี่ชาย การะเกดกวาดตามองรอบๆ โดยพลันกลับไม่พบพุทธชาด

“ตอนพวกพี่ออกมาพุดออกไปขนของกับพวกมะยมน่ะ ไม่มีใครพกมือถือเลยไม่ได้โทร. บอก ถึงบ้านแล้วเดหลีคงบอกเองแหละ”

ไม่รู้เป็นอย่างไร การะเกดนึกเป็นห่วงพี่ชายขึ้นมาทันควัน พุทธชาดจะว่าอย่างไรเมื่อรู้ว่าเธอประสบอุบัติเหตุ หน้าซีดๆ ของน้องสาวทำให้บัวสวรรค์รีบใช้มือลูบหลังพร้อมปลอบโยน

“ไม่เป็นไรหรอกน่า เดหลีคงค่อยๆ พูดกับพุดว่าเกดไม่เป็นไรมาก”

 

น่าเสียดายเมื่อสิ่งที่บัวสวรรค์พร่ำปลอบน้องสาวกลับไม่เป็นผล เมื่อกระบะที่ติดสติกเกอร์มากบารมีฟาร์มแล่นมาจอดบริเวณลานจอดรถหน้าโรงพยาบาล บุรุษพยาบาลที่รอรับผู้ป่วยต่างลุกขึ้นเพราะคิดว่ามีคนป่วยฉุกเฉิน หากแต่เวลาต่อมาพวกเขาก็พบเพียงชายต่างชาติร่างสูงใหญ่ที่เดินดุ่มๆ มาอย่างรวดเร็ว ตามด้วยชายไทยร่างเล็กที่วิ่งตามอย่างกระปกกระเปลี้ยหลังจากลงจากรถด้านข้างคนขับ

“คุณพุดใจเย็นๆ เถอะครับ” มะยมน้องชายมะกอกลูกป้าสมทรงกับตาเฟืองร้องเตือนเจ้านาย จะว่าไปตอนอยู่บนรถเขาก็พร่ำพูดแต่ประโยคนี้ ทว่าคนขับรถหาได้ซึมซับไม่ นอกจากตั้งหน้าตั้งตาใช้เท้าเหยียบคันเร่ง มะยมที่เกิดมาเพิ่งเคยซิ่งหัวใจเกือบหวิดวายหลายรอบ ได้แต่โวยวายในใจว่าเขายังไม่อยากตาย เขายังอยากมีเมียมีลูกให้แม่เลี้ยงอีกต่อไปนานๆ

พุทธชาดเองใช่ว่าจะขาดสติ แต่ไม่ว่าพยายามตั้งสติอย่างไร ภาพน้องสาวที่นอนจมกองเลือดก็ผุดขึ้นมาในหัว หลอกหลอนให้เขาหวาดกลัว ชายหนุ่มพร่ำโทษตัวเอง เขาไม่น่าทิ้งน้องสาวไว้ที่บ้านเลย น่าจะชวนการะเกดไปด้วย ทั้งหมดเป็นความผิดของเขาคนเดียว

“พุด!” เสียงหวานดังแทรกเข้ามาในห้วงความทรงจำ

ดวงตาสีฟ้าคมกริบเบิกกว้าง น้องสาวเขากำลังยืนอยู่ตรงหน้า แขนและขามีผ้าพันแผล

“ใจเย็นๆ ก่อนนะ” คนเจ็บค่อยๆ เอาน้ำเย็นเข้าลูบ ด้วยรู้อารมณ์ของพี่ชายเป็นอย่างดี

“ยายเกดแค่มีแผลตรงข้อศอกกับหัวเข่าน่ะ ไม่ได้บาดเจ็บตรงอื่นอีก แผลแค่นี้จิ๊บจ๊อยเนอะเกดเนอะ” บัวสวรรค์เข้ามาช่วยปลอบอีกแรง

“ใช่ๆ เหน่ต่างหากล่ะที่หัวแตกเย็บตั้งแปดเข็ม เอ่อ หรือจะสิบดีอ่ะพี่เดซี่ มันเย็บเพิ่มอีกสองเข็มใช่ไหม” สาวดอกไม้หันพูดกลั้วหัวเราะเพื่อให้บรรยากาศตึงเครียดคลายลง

“แปด แค่เย็บซ้ำแผลเดิมที่ปริ” บัวสวรรค์ที่เป็นลูกคู่หัวเราะแหะๆ อย่างไม่เต็มเสียงนัก เพราะจนป่านนี้สีหน้าของพุทธชาดยังไม่ดีขึ้น

“เค้าไม่เป็นอะไรจริงๆ นะพุด ไม่เชื่อตัวก็มาดูใกล้ๆ สิ” เมื่อพูดให้ปลอบก็แล้ว พูดให้ขำก็แล้วยังไม่ได้ผล เธอจึงต้องให้พี่ชายพิสูจน์เอง

พุทธชาดค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามาหาน้องสาว มือหนาค่อยๆ เอื้อมแตะแก้มนวลที่มีรอยถลอก

“ทำไมนะ ทำไมถึงชอบทำให้เป็นห่วง ทำไมเกดถึงไม่รอเรา ทะ...”

“เพราะไอ้น้องเหน่มันเสนอตัว ยายเกดเลยปฏิเสธไม่ได้” บัวสวรรค์พูดแทรกขึ้น บางทีการหา แพะ มารับบาปอาจจะทำให้สถานการณ์ดีขึ้นก็เป็นได้

แต่นั่นไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมาสักนิด นอกเสียจากทำให้มันเลวร้ายลง มหาโชคและมหาลาภที่เฝ้าสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ รีบเดินไปขวางประตูทางเข้าห้องฉุกเฉิน ยักษ์สองตัวยืนปักหลักขวางอยู่ตรงนั้น สองหนุ่มที่ไม่เคยลงให้ใครนอกจากผู้เป็นพ่อ ตอนนี้กลับรู้ครั่นคร้ามหวาดกลัวพี่ชาย แต่ไม่ว่าอย่างไรพวกตนทั้งสองก็มีหน้าที่ปกป้องน้องชาย ไม่ว่ามหาเสน่ห์จะผิดหรือไม่ คนที่ลงโทษได้ก็มีเพียงคุณป๋าและพวกเขาเท่านั้น!

“อยาก-ลอง-ดี-เหรอ” ประโยคคำถามสั้นๆ กระชับ ทว่ามีน้ำหนักหนักแน่นจนทำให้สองหนุ่มแอบขยับตัว แต่ไม่ว่าอย่างไรสองหนุ่มก็ไม่ถอยห่างจากประตู

“ไม่เอาน่า เป็นพี่น้องกันมองกันอย่างนั้นได้ยังไง”

ลีลาวดีขัดขึ้น ไม่ชอบใจที่ลูกๆ ต่างตั้งท่าเป็นศัตรูกัน ถึงแม้จะรู้ว่าพุทธชาดคงไม่ทำอะไรรุนแรงแต่นั่นก็ไม่รับประกันว่าลูกชายคนเล็กของหล่อนจะปลอดภัย เผลอๆ คงเจ็บหนักกว่าโดนผู้เป็นพ่อไม่ก็พี่ชายฝาแฝดทำร้ายเสียอีก

“ก็เจมี่จะเข้าไปทำร้ายเหน่” มหาโชคบอกเสียงเข้มทั้งที่ใจลึกๆ หวาดกลัวพี่ชายไม่น้อย

เป็นที่รู้กันดีว่าพุทธชาดนั้นเป็นพวกน้ำนิ่งไหลลึก ภายนอกดูสุขุมนุ่มลึกแต่เนื้อในใครเล่าจะรู้เท่าพวกเขา ความจริงมหาโชคเองก็อดโมโหมหาเสน่ห์ไม่ได้ ตอนเห็นพี่สาวมีผ้าพันแผลอยู่ก็แทบจะวิ่งไปกระโดดถีบยอดหน้า แต่พอเห็นน้องชายหัวร้างข้างแตกและเจ็บตัวไม่น้อยไปกว่ากัน ความโมโหก็ลดทอนลงเปลี่ยนเป็นความเห็นใจ

...ใครเล่าจะอยากซวย!

“เหน่มันเจ็บมากพอแล้ว” มหาลาภที่เงียบอยู่นานบอกขึ้น

ทุกคนที่พยายามปกป้องมหาเสน่ห์ยังไม่มีใครรู้ว่าชายหนุ่มพาพี่สาวพุ่งลงข้างทางนั้นไม่ได้หักหลบน้องหมาแต่อย่างใด การะเกดที่ตั้งใจจะแฉเรื่องนี้กัดฟันกรอดๆ

ก่อนจะออกตัวพูดกลับดำให้เป็นขาว!

“พอดีเกดกับเหน่เจอคนบ้ามายืนขวางทาง เหน่รีบหักหลบก่อนไปปะกับน้องหมา เลยทำให้รถเสียหลักพุ่งลงข้างทางน่ะ เหน่บอกให้เกดกระโดดลงจากรถ ส่วนตัวเหน่ก็อย่างที่เห็น...”

โสดสวยแถมยังพก ตัวซวย มาด้วยพูดออกมาด้วยความขมขื่น

“เหน่ปกป้องเกดเหรอ”

แน่นอนว่าไม่มีใครหลอกพุทธชาดได้ สำหรับเขาแล้วถ้าเป็นเรื่องของน้องสาว ให้เขากลายเป็นยักษ์เป็นมารชั่วช้าเลวทรามขนาดไหนเขาก็เป็นได้ ไม่ใช่ว่าไม่รักน้องชาย แต่พุทธชาดยอมรับว่าเอ็นดูน้องสาวมากกว่า โดยเฉพาะน้องสาวฝาแฝดที่เติบโตขึ้นมาพร้อมกันอย่างการะเกด

“ก็ไม่เชิงหรอก ต่างคนต่างเอาตัวรอดน่ะ” คือไอ้น้องเหน่รอดโดยปิดหูปิดตาจนทำให้ไม่เห็นต้นไม้ใหญ่อะนะ ส่วนเธอกระโดดลงอย่างผู้มีสติและโทสะอยู่เต็มเปี่ยม

ดวงตาที่หรี่ลงอย่างจับผิดทำให้คนพูดโกหกไม่กล้าหลบตา หญิงสาวมองตอบอย่างไม่สะทกสะท้านทั้งๆ ที่ในใจเต้นรัวเร็ว

เมื่อเห็นพุทธชาดถอนสายตาก่อน มหาโชคกับมหาลาภก็แทบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกพร้อมๆ กัน ลีลาวดีมองลูกๆ ด้วยรอยยิ้มขบขัน แม้จะตั้งตัวเป็นศัตรูกันเพื่อปกป้องคนของตน แต่ทั้งหมดก็รักกัน คนเป็นแม่อย่างหล่อนสัมผัสได้ถึงความรักนั้นเป็นอย่างดี แต่คงจะดีกว่านี้หากพุทธชาดจะไม่มีบาดแผลในใจ ซึ่งเรื่องทั้งหมดก็เกิดจาก ...ตัวซวยประจำบ้าน!

 

 

8 อีอาร์ Emergency Room (ER) ห้องฉุกเฉิน


บ้านนี้เค้ารักกันเนอะ >////<



ขอบคุณสำหรับคำผิด และช่วยชี้แนะเรื่องคุณชายที่ต้องใช้กับหม่อมราชวงศ์นะคะ เจี๊ยบจะแก้ตอนได้ไฟล์อีดิตรอบสุดท้าย


รักคนอ่าน


ปล. อย่าลืมร่วมเล่นเกมด้วยการคอมเม้นนะคะ เค้าอ่านทุกคอมเม้นเลยล่ะ น่ารักมากกเลย


เริ่ม!!!! 555++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,239 ความคิดเห็น

  1. #3236 *--*ยินดี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 10:03
    น้องเหน่ ดาวตลก
    #3,236
    0
  2. #3146 Manpoon Boon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 23:02
    ชื่อตอนแจ๋วมาก ครับ
    #3,146
    0
  3. #2527 aaeylovelytaetae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 19:54
    พี่น้องดอกไม้อยู่ด้วยกันเเล้วมีเรื่องให้ลุ้นได้ตลอด
    #2,527
    0
  4. #2288 ใจหนึ่งใจ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 12:00
    น่าสงสารเหน่มีแต่คนแกล้ง   คนหล่ออะไร  รั่วได้ใจ(ได้ทีนเป็นบางที)จริงๆ
    พุดรักเกดมากเลยเนอะ  
    #2,288
    0
  5. #2262 Yoda0147 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 23:07
    พุดกับเกดรักกันมากเลยน้อ อ่านแล้วคิดถึงน้องสาวค่ะ พรุ่งนี้กลับบ้านคงได้เจอกัน
    #2,262
    0
  6. #2261 Yoda0147 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 23:05
    ฮาน้ำตาเล็ด และซึ้งน้ำตาร่วงเลยค่ะตอนนี้ 
    #2,261
    0
  7. #2260 Yoda0147 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 23:04
    แอบมีดราม่าน้อ แอบสงสารพุดจัง 
    #2,260
    0
  8. #2259 Yoda0147 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 23:01
    ควรจะด่ากิ้งกือ หรือนายเหน่ดีน้อ 55555
    #2,259
    0
  9. #1753 Ryoma_Rut (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 08:01
    ใครทำป๋าเจ็บ เราก็เจ็บด้วย มาอ้อนเค้าก็ได้นะตัวเอง
    #1,753
    0
  10. #1648 nammol23 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 11:17
    น้องเหน่ 555 ฮามากหักหลบกิ้งกือ
    #1,648
    0
  11. #1504 LekLek2709 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 15:12
    ลุ้น ๆค่ะ
    #1,504
    0
  12. #1501 ท้องฟ้าสกาว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 15:08
    ป๋าเหน่ขาคิดถึงกันมั้ย  เเต่น้องคิดถึงป๋าทุกนาทีที่าหายใจเข้าออกเลย
    #1,501
    0
  13. #1490 ViVi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 13:54
    อย่างฮา เป็นคนเล็กก็งี้ โดนตลอด ฮ่าๆๆ ขอบคุณค่ะ
    #1,490
    0
  14. #1447 niramon2549 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 22:11
    อิเหน่ป่วนตลอด5555
    #1,447
    0
  15. #1441 thanpom-s@hotmail.com (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 21:03
    เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะ..............มหาเสน่ห์ (55555+)

    ขอบคุณมากค่าไรท์
    #1,441
    0
  16. #1359 ร่ายลีลา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 23:51
    สามมหารักกันมากจริงๆ
    #1,359
    0
  17. #1351 มืใหม่คาซึ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 21:35
    บาดแผลอะไรรรร อยากรู้แล้ว
    #1,351
    0
  18. #1350 มืใหม่คาซึ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 21:35
    บาดแผลอะไรรรร อยากรู้แล้ว
    #1,350
    0
  19. #1349 มืใหม่คาซึ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 21:34
    บาดแผลอะไรรรร อยากรู้แล้ว
    #1,349
    0
  20. #1335 bluecomsc (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 16:25
    กรี้ดๆๆ เจอกันแล้ว
     
    #1,335
    0
  21. #1321 kungdeva (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 14:20
    น้องเหน่เกือบโดนพีพุดจัดการซะแระ 
    #1,321
    0
  22. #1315 Nan 311 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 14:01
    พี่พุดมาอย่างหล่อออ อยากมีแฝดแบบนี้บ้างอ่ะ
    #1,315
    0
  23. #1279 Kanyawee Khunwipak (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 09:50
    บ้านนี้อบอุ่นจริง ๆ
    #1,279
    0
  24. #1278 PenZill (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 09:07
    น้องเหน่เกื่อบโดนอีกรอบแล้วไหมล่ะ
    #1,278
    0
  25. #1276 แม่มดอเวจี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 03:36
    หลบกิ้งกือ สุดติ่งกระดิ่งแมวค้า ป๋าเหน่
    #1,276
    0