ใจเผลอรัก (พรรษชล - การะเกด)

ตอนที่ 3 : ...๒ประกาศขายหัวใจ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    24 มิ.ย. 58


สองพี่น้องแท็กทีมกันมา

พุด : “เพิ่งยี่สิบหก จะเดือดร้อนไปทำไม แต่งงานตอนอายุสี่สิบก็ยังไม่สาย”
เกด : “พูดเป็นเล่นน่า สี่สิบนั่นมันเกินแกงแล้วย่ะ” 
พุด : “ก็ไม่เห็นเป็นไร บอกแล้วไง...เราจะอยู่เป็นเพื่อนเกดเอง”
เกด : “แต่...”
พุด : “เถอะน่า เราอยู่กันสองคนตายายก็ได้นะ”
เกด : “เจมี่! ตายายเขาใช้กับคนที่เป็นผัวเมียกันย่ะ อย่าบอกนะว่าที่ไม่มีแฟนเนี่ยเพราะแอบรักน้องสาวฝาแฝด”
มะเหงกลูกย่อมหล่นตุ้บกลางกระหม่อมหญิงสาวพอดิบพอดี 
เจ้าตัวร้องจ๊ากอย่างไม่มีจริตที่สาวๆ ส่วนใหญ่มักจะทำกัน 
เป็นเหตุให้พี่ชายแอบกรอกตาอย่างระอากับความ ‘Man’ ของน้องสาว   
................

บทที่ 2

ประกาศขาย หัวใจ

พระอาทิตย์สีส้มคล้อยต่ำยามเย็น ต้นข้าวโพดออกฝักเริ่มแห้งรอวันเก็บผลผลิต เพลงลูกทุ่งถูกขับขานด้วยเสียงแปร่งๆ ผิดจังหวะดังลอยแว่วมากับสายลม

เป็นโสดทำไม ตายไปเจอะยมบาล
ท่านรู้ว่าไม่แต่งงาน เดี๋ยวจะพาลไม่ให้มาเกิด

เนื้อร้องที่ผิดทำนองสามารถเฉือนหัวใจคนฟังได้ไม่น้อย คนงานในฟาร์มมากบารมีกำลังทยอยเดินกลับที่พัก หลายคนหันมาส่งยิ้มให้หนุ่มสาวซึ่งรู้จักในนามน้องภรรยานายหญิง ที่ฟาร์มมากบารมีแห่งนี้เพิ่งผ่านพ้นงานมงคลของคาวีและบุษบาได้ไม่กี่เดือน ตอนนี้ครอบครัวมากบารมีได้ต้อนรับสมาชิกใหม่ บรรดาปู่ย่าน้าอาเลยมารวมตัวกันรับขวัญหลาน

เกิดมาทำไม ไม่หาสุขอันล้ำเลิศ
เกิดมาอย่าเสียชาติเกิด แต่งงานเถิดคุณหนุ่มคุณสาว
5

การะเกด ฟาเบรกลาส วงศ์บุษบา หันไปค้อนใส่หลังชายวัยกลางคนที่ร้องเพลงอย่างอารมณ์ดี ผิดกับแฝดผู้พี่อย่าง เจเรมี พุทธชาด ที่คลี่ยิ้มอบอุ่นดุจแสงตะวันยามรุ่ง เพราะไม่อนาทรต่อความโสดของตัวเองเหมือนแฝดผู้น้อง ชายหนุ่มหันไปจับภาพพระอาทิตย์ยามเย็นที่ลอยอยู่เหนือไร่ข้าวโพดภายในมากบารมีฟาร์ม เขาและน้องสาวมาพำนักที่นี่บ่อยครั้ง  มาคราวนี้ถือว่าอยู่นานที่สุดเพราะครอบครัวมากบารมีและฟาเบรกลาสมีสมาชิกใหม่ หลานคนแรกกลายเป็นขวัญใจเบอร์หนึ่งที่ถีบส่งขวัญใจนายช่างอ้อนคนเก่าตกกระป๋องนมขึ้นสนิมให้กลิ้งหล่นไปในน้ำคลองจมมิดแบบไม่มีวันได้โผล่หัวขึ้นมาแย่งชิงอันดับหนึ่งอีกต่อไป ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็มีสีหน้ายินดีปรีดาไม่น้อยเลยทีเดียว

“ยิ้มอยู่ได้ ตัวไม่รู้สึกรู้สาเลยหรือไง” แฝดผู้น้องหันมาแหวฟอดแฟด สาวโสดวัยยี่สิบหกปีได้ยินเนื้อร้องทำนองแปร่งๆ นั้นแล้วคันหัวใจยิบๆ

“เพิ่งยี่สิบหก จะเดือดร้อนไปทำไม แต่งงานตอนอายุสี่สิบก็ยังไม่สาย” คนเป็นพี่ตอบเนิบๆ กระนั้นกระแสเสียงก็ยังกลั้วขำไม่น้อย เขาคลี่ยิ้มกว้างเมื่อเห็นฝาแฝดของตนทำตาโตเท่าไข่ห่าน

“พูดเป็นเล่นน่า สี่สิบนั่นมันเกินแกงแล้วย่ะ” คนอยากแต่งงานเพราะเห็นพี่สาวสองคนมีครอบครัวอบอุ่นและเป็นสุขท้วง บัวสวรรค์พี่สาวคนโตก็เพิ่งแต่งงานไล่หลังบุษบาพี่สาวคนรองของเธอไปไม่กี่เดือน ตอนนี้ทั้งสองต่างมีทายาท โดยที่บัวสวรรค์นั้นกำลังตั้งครรภ์ ส่วนบุษบาเพิ่งคลอดน้องไม้ หรือ เด็กชายบารมี มากบารมี

ครอบครัวฟาเบรกลาสของเธอมีพี่น้องทั้งหมดด้วยกันแปดคน คนแรกคือบัวสวรรค์แต่งงานไปกับลักษณะปรีชา เจ้าของรีสอร์ตแถบจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ บุษบานั้นแต่งงานกับคาวีเจ้าของฟาร์มมากบารมีแห่งนี้ คนที่สามอัญชันยังถือครองความโสด เธอและพุทธชาดเป็นฝาแฝดกัน มีน้องๆ แฝดสามก็คือ เฟอร์นันโด มหาโชค ฟานซิสโคร์ มหาลาภ และ ฟิลลิปเป้ มหาเสน่ห์ พวกวายร้ายทั้งสามเป็นลูกหลง ตอนนี้กำลังร่ำเรียนในระดับปริญญาตรี

“ก็ไม่เห็นเป็นไร บอกแล้วไง...เราจะอยู่เป็นเพื่อนเกดเอง” เจ้าของเสียงนุ่มคลี่ยิ้มอ่อนโยน ซึ่งความอ่อนโยนนั้นคงส่งไปไม่ถึงแฝดผู้น้อง เมื่อเจ้าตัวทำหน้ามุ่ยสลับค้อนปะหลับปะเหลือกส่งให้

“แต่...” หญิงสาวอึกอัก บอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไงกับความโสดของตัวเอง หากเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่ซีเรียสกับมัน แต่พอเห็นพี่สาวทั้งสองคนมีคนดูแล มีครอบครัวที่อบอุ่นเหมือนอย่างที่ผู้เป็นแม่มีแล้วก็อดรู้สึกอิจฉาไม่ได้

ความสวยและรวยของการะเกดทำให้รอบกายหญิงสาวมีแต่หนุ่มๆ แวะเวียนมาขายขนมจีบตั้งแต่แตกเนื้อสาวเลยก็ว่าได้ แต่สองสิ่งนี้บางทีก็เหมือน คำสาป เพราะความสวยและความรวยนี่แหละที่ทำให้หญิงสาวระมัดระวังตัวไม่คบหาใคร อีกทั้งมีพี่ชายและน้องชายที่ชอบทำตัวเป็นไม้กันหมาถึงสี่คน สถานะ โสด (สนิท) เลยตกอยู่กับเธอจวบจนอายุยี่สิบหกปี

“เถอะน่า เราอยู่กันสองคนตายายก็ได้นะ” คนที่มักจะพูดภาษาไทยเฉพาะกับคนในครอบครัวเลือกใช้คำผิด ทำให้แฝดผู้น้องทำหน้าเหยเก เธอและพุทธชาดเป็นลูกครึ่ง สเปน-ไทย-ลาว พี่น้องทุกคนเกิดที่สเปน แต่ถูกเลี้ยงปลูกฝังสองวัฒนธรรม ซึ่งส่วนใหญ่จะเอนเอียงมาทางวัฒนธรรมไทย ตอนนี้พุทธชาดบริหารงานกิจการโรงแรมของครอบครัว ฟาเบส ฟีน่า โฮเทล คือโรงแรมระดับหกดาวมีกิจการอยู่ทั่วโลก

“เจมี่! ตายายเขาใช้กับคนที่เป็นผัวเมียกันย่ะ อย่าบอกนะว่าที่ไม่มีแฟนเนี่ยเพราะแอบรักน้องสาวฝาแฝด”

มะเหงกลูกย่อมหล่นตุ้บกลางกระหม่อมหญิงสาวพอดิบพอดี เจ้าตัวร้องจ๊ากอย่างไม่มีจริตที่สาวๆ ส่วนใหญ่มักจะทำกัน เป็นเหตุให้พี่ชายแอบกรอกตาอย่างระอากับความ ‘Man’ ของน้องสาว

“อธิบายเฉยๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องจินตนาการไปไกลขนาดนั้นเลย” ชายหนุ่มโต้เสียงนุ่ม

“ก็แล้วมันจริงไหมล่ะ ทุกวันนี้ไปไหนคนเขามักมองว่าเค้ากับตัวเป็นคู่รักกัน” การะเกดทำหน้าง้ำ ยามนึกถึงสายตาผู้คนที่ไม่รู้ว่าเธอกับพุทธชาดเป็นพี่น้องกัน อีกทั้งพี่ชายตัวดีนี่ก็ชอบกระแซะเข้ามาใกล้ ไม่ก็โอบกอดบ่าเธอตลอด ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดกันหมด รวมถึงผู้ชายที่เธอเคยแอบหมายตาด้วย

นี่อาจเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้เธอโสดก็เป็นได้ คิดแล้วโซแซด...

 

สองพี่น้องกลับมาถึงบ้านก็เย็นย่ำ ภายในห้องอาหารมีผู้คนรออยู่แล้ว สีหน้าจืดเจื่อนของผู้เป็นพี่ทำให้ทั้งสองเอะใจ บุษบานั้นไม่เท่าไหร่ แต่อัญชันนี่สิหน้าขาวอย่างกับกระดาษดับเบิลเอ การะเกดขนลุกซู่ คล้ายกลับมีลางสังหรณ์เตือนให้เธอระแวดระวังตัวเอาไว้

“มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าครับ” พุทธชาดเป็นคนถามขึ้น เขาไม่ชอบให้พี่สาวมีสีหน้าแบบนี้ และก็ไม่ชอบให้ใครมาทำให้ทั้งสองขุ่นเคืองใจอีกด้วย ชายหนุ่มเบนสายตาไปยังพี่เขย คาวีรีบถลึงตากลับ เป็นการปฏิเสธว่าตนไม่ได้ทำ

“คุณป๋าโทร. มา” อัญชันเป็นคนตอบ สองแฝดสบตากันแล้วถึงบางอ้อ เพราะเดาได้ว่าคงไม่ใช่เรื่องดี อัญชันเห็นสีหน้าโล่งใจของน้องสาวแล้วรีบพูดต่อ

“คุณป๋าจะหาลูกเขยเอง” พูดจบก็รอดูสีหน้าของน้องสาว การะเกดทำเพียงเลิกคิ้ว ยักไหล่อย่างไม่รู้สึกรู้สา

“ตัวไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ” เป็นพุทธชาดที่สะกิดถามน้องสาว เขาเองยังแอบตกใจ เห็นผู้เป็นพ่อเคยเปรยแต่ไม่นึกว่าจะเอาจริง

“รู้สึก?” คนถูกตามย้อนหน้าซื่อ “รู้สึกอะไร แค่คุณป๋าจะหาแฟนให้อัญ” ได้ยินแล้วแฝดคนพี่ถึงกับคลี่ยิ้มอบอุ่นส่งให้ ใช้มือยีผมสลวยของน้องสาวจนเจ้าตัวร้องโวยวายเพราะเกรงผมที่สระเซ็ตมาอย่างดีจะยุ่งพันกัน

“ใครบอกว่าคุณป๋าจะหาให้แค่อัญกันยายบื้อ” พุทธชาดกระเซ้าเสียงกลั้วหัวเราะ นานๆ ครั้งจะได้ยินชายหนุ่มเรียกแฝดผู้น้องว่ายายบื้อ ซึ่งกว่าจะหลุดมาได้ชายหนุ่มก็ต้องรู้สึกเอ็นดูน้องสาวคนนี้มากเลยทีเดียว

“หา! แต่เอ๊ะเมื่อกี้ตัวเรียกเค้าว่ายายบื้อใช่ไหม ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ เค้าไม่ได้บื้อ แค่รู้สึกตัวช้า แล้วก็...ทีหลังจะด่าให้ด่าว่ายายสวยย่ะ!” คนรู้ตัวว่าสวยสะบัดบ๊อบใส่พี่ชาย วิ่งถลาไปเกาะแขนพี่สาวอีกคนที่ลงเรือลำเดียวกันแล้ว จิบ้าตาย...คุณป๋าเกิดเฮี้ยนอะไรขึ้นมาเนี่ย แค่ที่พูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนกลับเธอก็หลอนจะแย่อยู่แล้ว

“ไม่จริงใช่ไหมอัญ” เธอถามอย่างมีความหวัง

“จริง คุณป๋าส่งอีเมลรูปและประวัติว่าที่ลูกเขยมาให้พี่เป็นกระตัก”

“หา...เยอะขนาดนั้นเชียว”

“ฮื่อ แถมยังย้ำว่าไม่ให้เราชอบคนเดียวกันอีกด้วย” อัญชันที่กลัวโดนจับคลุมถุงชนไม่แพ้น้องสาวบอก เธอโสดของเธออยู่ดีๆ ทำไมจู่ๆ คุณป๋าถึงได้อยากให้แต่งงานก็ไม่รู้

“โอ๊ย ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก เพราะเกดจะไม่เลือก! ถ้าอยากให้แต่งงานมี ผัว นัก เกดจะเลือกของเกดเอง!” คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็น ตัวแม่ เรื่องขี้วีนประกาศเสียงดังฟังชัด บรรณที่นั่งอยู่ในห้องนั้นด้วยถึงกับปรบมืออย่างถูกใจ หรืออีกนัยคือสะใจที่ฟาบิโอ้กำลังจะไม่ได้ดั่งใจคิด

พุทธชาดนิ่วหน้า “ใช้คำว่า สามี สุภาพกว่า” เขาแย้ง ไม่ชอบใจที่น้องสาวชอบใช้คำหยาบเหมือนน้องชายสามแฝด หากนำบรรดาสี่สาวฟาเบรกลาสมาเทียบความ man กันแล้ว การะเกดคงอยู่ที่หนึ่ง ลองมาก็บัวสวรรค์ ส่วนบุษบาและอัญชันคงรั้งอันดับเดียวกัน

“วุ้ย หน้าสิ่วหน้าขวานยังจะมาห่วงความสุภาพ ในนี้มีแต่คนกันเองทั้งนั้น”

“ต้องฝึกให้เป็นนิสัย ตัวเป็นผู้หญิงนะอย่าลืม” ชายหนุ่มเอ็ดน้องสาวที่ชอบทำแมนยามเผลอตัว แมนอะไรก็แมนไป อย่ามาแมนด้วยการพูดหยาบคาย มันไม่น่าฟัง

“เจมี่!” การะเกดแหว เธอทะเลาะกับพี่ชายเรื่องนี้เป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ กะอีแค่เธอหลุดพูดคำหยาบนิดหน่อยมันจะอะไรกันหนักหนา อีกอย่างตอนนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะมานั่งพูดว่าเธอทำตัวไม่สมกับเป็นผู้หญิงสักนิด

การเติบโตขึ้นมาพร้อมกับฝาแฝดที่เป็นผู้ชายทำให้เธอมีนิสัยลุยๆ แต่เล็กจนโตเธอตัวติดกับพุทธชาดเป็นตังเม มีแต่ชายหนุ่มที่คอยกันน้องสาวให้ออกจากวงพี่น้องผู้ชาย ยามไปค้างทำรายงานบ้านเพื่อนก็ไม่ยอมให้เธอไปด้วย โดยอ้างว่าเธอนั้นเป็นผู้หญิง พี่ชายและน้องชายคอยปกป้องทำตัวเป็นบอดีการ์ดให้เธอและพี่ๆ มาโดยตลอด สมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัยยามีคนทักว่านามสกุลเหมือนกันเป็น Miss และ Mr. ฟาเบรกลาส ฝ่ายพี่ชายเธอก็ไม่เคยโต้แย้งหรืออธิบายอะไรให้มันถูกและควร ปล่อยให้คนอื่นเข้าใจว่าเธอและเขาเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย นั่นเป็นเรื่องทุเรศที่สุด!

“ยังไงเค้าก็ไม่ยอมให้คุณป๋าจับคลุมถุงชนหรอก” หญิงสาวลดเสียงลงเมื่อเห็นสีหน้าเรียบนิ่งของผู้เป็นพี่ ใบหน้าหล่อเหลานี้ยามไม่แต้มรอยยิ้มอบอุ่นดั่งแสงตะวันยามเช้า มันดูน่ากลัวน่าเกรงขามไม่น้อย เธอรู้อยู่แก่ใจว่ามันน่ากลัวน่าเกรงขามได้มากกว่านี้เมื่ออยู่ต่อหน้าศัตรู ซึ่งก็ไม่ใช่เธอ

“พี่ก็เหมือนกัน พี่ยอมตายดีกว่าต้องไปแต่งงานกับคนที่พี่ไม่ได้รัก” อัญชันแทรกขึ้น ดวงตาทั้งสองขังคลอด้วยหยาดน้ำตา ถึงเธอจะมีนิสัยหัวอ่อนเชื่อฟังผู้ให้กำเนิด แต่เรื่องนี้เธอคงยอมไม่ได้ จู่ๆ ภาพใบหน้าของชายหนุ่มอีกคนก็ผุดขึ้นมาซ้อนทับใบหน้าของน้องชาย คนๆ นั้นที่หายไปจากชีวิตเธอนานหลายปี คนที่พอรู้ว่าเธอเป็นลูกเศรษฐีก็หายลี้ไปจากวงจรชีวิต หญิงสาวเม้มริมฝีปากเข้าหากัน

ความรวย ล้นฟ้าบางครั้งมันก็ช่างน่าเกลียดนักสำหรับเธอ

“อัญ!” สามเสียงประสานกัน บุษบามีสีหน้ากังวลใจอย่างเห็นได้ชัด ส่วนพุทธชาดและการะเกดต่างทำหน้าตกใจ น้อยครั้งที่สาวหวานอย่างอัญชันจะลุกขึ้นมาขัดคำสั่งของผู้เป็นพ่อ

“อย่าพูดว่าจะยอมตายง่ายๆ สิอัญ ฟังแล้วเกดใจไม่ดี” คนที่มีอายุห่างจากพี่สาวแค่หนึ่งปีบอกเสียงอ่อย

“พี่พูดจริง” อัญชันมักแทนตัวว่าพี่ ในขณะที่การะเกดและพุทธชาดเรียกเธอว่าอัญ

“เถอะน่า ยังไงก็มีทางออก บางทีคุณป๋าอาจล้อเล่นก็ได้” คนเป็นน้องปลอบพี่สาว ทั้งที่ในใจกำลังคิดว่าคุณป๋าคิดจริงทำจริง แบบไม่ใช้สแตนอินอย่างแน่นอน ดีไม่ดีจะมีผู้ช่วยอย่างไอ้พวกมหานั่นอีกก็ได้ งานนี้ซวยยกกำลังสี่ของแท้เชียว การะเกดเหล่ตามองพี่ชาย หรือ...บางทีอาจซวยยกกำลังห้า!

“คุณป๋าไม่ได้ล้อเล่น” พุทธชาดบอก มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าผู้เป็นพ่อไม่ล้อเล่นอย่างแน่นอน คนอย่างคุณป๋าลองออกปากว่าจะหาลูกเขยเองก็คือต้องหาเอง และแน่นอนว่าคุณสมบัติต้องเลิศล้ำนำหน้าลูกเขยถึกที่นั่งส่งสายตาหวานฉ่ำให้ผู้เป็นภรรยา ส่วนพี่สาวเขาก็คอยแต่ถลึงตาปรามสามี

“พี่ก็คิดอย่างนั้น พี่ไม่ยอมนะพุด ถ้าคุณป๋าจะจับพี่แต่งงานจริงๆ พี่จะหนี”

“เฮ้ย หนีไปไหนกัน ที่เมืองไทยตัวก็เคยมาแค่บ้านพี่รัก บ้านพี่ถึก” คนถูกเรียกว่าถึกเกือบค้อนตาคว่ำ หลายคนได้ยินมาแล้วก็พากันเรียกจนติดปาก

“ไม่รู้ พี่อาจไปหาเพื่อนที่เคยเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันก็ได้” หญิงสาวหมายถึงคนที่หลบหน้าเธออยู่ตอนนี้ บางที...คงถึงเวลาที่เธอจะออกตามหาเขาเสียที

“ไม่เอาน่า เราจะไม่หนี แต่เราจะสู้กับคุณป๋าด้วยการหาผะ แค่กๆ” สระอัวติดคอหญิงสาวจนไอดังแค่กๆ “เอ่อ หาสามีด้วยตัวเอง”

อัญชันฟังแล้วนิ่วหน้า แล้วไอ้การอยู่เพื่อหาสามีกับการหนีเพื่อไปหาสามีเนี่ยมันต่างกันตรงไหนเชียว เพราะท้ายที่สุดมันก็ได้สามีตีตราที่เลือกมาด้วยตัวเองจนได้แหละน่า หญิงสาวคิดคำนวณในใจคร่าวๆ หากผู้เป็นพ่อส่งสัญญาณเอาจริงขึ้นมาเมื่อไหร่ เห็นทีเธอต้องหนีไปหาสามีเองบ้างแล้ว ปล่อยให้ยายเกดต่อสู้ไปคนเดียวเถอะ!

 

หลังจากอาหารเย็นมื้อนั้นการะเกดรีบวิ่งขึ้นห้องเพื่อเปิดเช็กอีเมลทันที แฟ้มประวัติชายหนุ่มนับสิบถูกส่งมาทางอีเมล มีตั้งแต่ธุรกิจยันนักบิน คุณสมบัติผู้คนเหล่านั้นเลิศเลอเพอร์เฟ็กเป็นอย่างมาก หากเปรียบเป็นสินค้าก็ต้องเรียกว่าเกรดพีเมี่ยม หญิงสาวไล่สายตาอ่านไปได้สองสามคนแล้วถึงกับฟุบหน้าลงกับโต๊ะ เธออยากจะกรีดร้องออกมาดังๆ ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับชีวิตเธอด้วย ถึงออกปากประกาศจะหาสามีด้วยตัวเอง ครั้นมองความเป็นจริงแล้วรอบตัวเธอตอนนี้ไม่มีใครที่เข้าข่ายเป็นที่พึ่งสักคน

การเป็นสาวโสดวัยยี่สิบหกปีที่ไม่เคยผ่านการมีแฟนคนรักหรือคนที่คบหาดูใจกันไม่ใช่เรื่องเดือดร้อนอีกต่อไปแล้ว แต่การเป็นลูกสาวที่กำลังจะโดนผู้เป็นพ่อจับคลุมถุงชนนี่ปัญหาใหญ่เลย เธอเข้าใจผู้เป็นพ่อ คุณป๋ารักลูกทุกคนมาก เวลาคบหาใครก็อยากช่วยเฟ้นช่วยดู แต่เธอก็เชื่อในสายตาของพี่สาวทั้งสองที่แต่งงานมีคู่ไปแล้วเช่นกัน ทั้งสองคนตาถึง เลือกคนไม่ผิด เพราะพี่เขยทั้งสองคนต่างเป็นคนดีและรักครอบครัว

มือหนาถ่ายทอดความอบอุ่นอยู่บนศีรษะ การะเกดรู้จักเจ้าของความอุ่นนี้เป็นอย่างดีเพราะเกิดห่างกันแค่ไม่กี่นาที เมื่อตอนเย็นพุทธชาดเพิ่งบอกให้เธอไม่ต้องเดือดร้อนที่จะอยู่เป็นโสด แต่งงานตอนอายุสี่สิบก็ยังไม่สาย แต่ตอนนี้เธอกำลังเดือดร้อนกับความจะไม่โสดของตัวเองซะแล้ว

“เค้าจะทำยังไงดีพุด เค้าไม่อยากแต่งงาน” คนที่ไม่อยากโสดอยู่แหมบๆ โอดครวญ

“อ้าว ก็ไหนเมื่อตอนเย็นยังบอกไม่อยากโสดอยู่เลย” คนเป็นพี่แซว มือที่วางทาบบนศีรษะทุยขยี้เรือนผมสลวยจนยุ่งพันกัน ถึงตอนนี้เจ้าตัวกลับไม่ร้องโวยวายใดๆ

“เค้าอยากเลือกสามีเอง เค้าไม่เอาคนที่คุณป๋าเลือกให้ มีแต่แก่ๆ เค้าไม่ชอบ!” คนยังฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะสะบัดเสียงในตอนท้าย

“หือ คนนี้อายุมากกว่าเกดแค่สองปีเอง ทำไมถึงว่าแก่กว่า” ชายหนุ่มจ้องจอคอมพิวเตอร์ ใบหน้าพร้อมประวัติของชายคนหนึ่งปรากฏอยู่ ชายในภาพดูหล่อเหลาสวมชุดเครื่องแบบซึ่งน่าจะเป็นนักบิน

“นั่นแหละแก่ ก็เค้าชอบกินเด็กนี่นา”

มะเหงกลูกย่อมหล่นตุบใส่ศีรษะคนคร่ำครวญจะกินเด็ก

“โอ๊ย เจ็บนะ เขกลงมาได้”

“อยากพูดไม่เพราะทำไม” คนเป็นพี่เลี่ยงไปนั่งตรงขอบเตียง มองน้องสาวที่ยังฟุบหน้ากับโต๊ะด้วยสายตาเอื้อเอ็นดู

“ไม่ดีตรงไหน ก็แค่อยากมีแฟนเด็ก” หญิงสาวเอียงหน้าสบตาผู้เป็นพี่

“ก็ไม่ดีตรงที่เราเป็นผู้หญิงนั่นแหละ” เพราะถูกเลี้ยงดูมาอย่างโอนเอียงมาทางวัฒนธรรมไทยทำให้ชายหนุ่มต้องคอยปรามน้องสาวอยู่ตลอด

“ฮึ เอะอะอะไรก็ผู้หญิง น่าเบื่อ...” ทำเสียงขึ้นจมูกฟอดแฟดใส่พี่ชาย

พุทธชาดคลี่ยิ้มอบอุ่นส่งให้ “ไม่เอาน่า เราไม่ปล่อยให้ผู้ชายไม่ดีเข้าใกล้เกดหรอก” การะเกดนิ่วหน้า ฟังเหมือนเป็นคำพูดปลอบใจนะ แต่แปลแล้วแปลอีกนี่ดูมีเงื่อนงำ

“แล้วถ้าคนที่คุณป๋าเลือกเป็นคนดีล่ะ” เธอลองหยั่งเชิง

“ก็ลองคบหากันดู ถ้าเกดไม่ชอบค่อยปฏิเสธ” ฟังดูง้ายง่าย... การะเกดเบะปาก อย่างไรเสียคุณป๋าก็เลือกคนดีๆ มาทั้งนั้นแหละ สรุปว่าไอ้ที่พี่ชายเธอพยายามเกลี้ยกล่อมนี่ก็คือให้ยอมทำตามอย่างว่าง่าย

“ไม่! เค้าจะไม่ลองคบกับคนที่คุณป๋าเลือกให้ เค้าจะหา คน ของเค้าเอง”

 

หลังจากประกาศเสียงดังฟังชัดเหมือนหาเพื่อนกินข้าวแล้ว สองวันผ่านไป คน ที่การะเกดตามหาก็ยังไม่ปรากฏตัว คาวีกลายเป็นที่ปรึกษาของหญิงสาวแทนพี่ชายฝาแฝดที่ตอนนี้ดูท่าจะเอนเอียงไปทางผู้เป็นพ่อ พุทธชาดไล่ดูประวัติหนุ่มๆ ที่ฟาบิโอ้ผู้เป็นพ่อส่งมาอย่างเอาจริงเอาจังจนพี่สาวและน้องสาวแอบผวา ต่างเลี่ยงหลบหน้าหนีกันไปคนละทิศละทาง และทิศที่การะเกดหนีมาก็คือ...

ม๊อววว... ม๊อววว...

เสียงร้องครวญจากการเจ็บปวดอย่างรุนแรงดังระงม หญิงสาวที่นั่งบนศาลาพักห่างจากคอกโคทำหน้าเหยเกทั้งสงสารแม่โคที่กำลังเจ็บท้องและสมเพชตัวเองที่ต้องมานั่งฟังเสียงมัน การะเกดมองแผ่นหลังของพี่เขยซึ่งกำลังช่วยสัตวแพทย์ทำคลอดแม่โคสาว เธอวิ่งตามเขามาเพราะไม่อยากอยู่บ้าน

เสียงเฮทำให้หญิงสาวหันไปมอง ลูกโคตัวสีแดงนอนพะงาบกับพื้นห่างจากขาหลังของแม่โค พักเดียวเจ้าตัวเล็กก็ขยับลุกอย่างทุลักทุเล ท่ามกลางเสียงเอาใจช่วยของเหล่าคนงาน สาวดอกไม้ถอนหายใจอย่างโล่งอกหลังจากแอบเอาใจช่วยอยู่นาน แม่โคสาวกำลังเลียใบหน้าลูกน้อย คาวีส่งยิ้มเหนื่อยๆ ให้น้องภรรยา ช่วงนี้ที่บ้านค่อนข้างสงบสุข เพราะบรรดาญาติๆ บุษบาและพ่อตาแม่ยายต่างบินกลับไปหมดแล้ว เหลือก็แต่พุทธชาด การะเกดและอัญชัน

“ไง สบายใจขึ้นบ้างยัง” คำถามทื่อๆ ห้วนๆ ดังจากปากพี่เขย

“ก็ดีขึ้นค่ะ ได้มองความเจ็บปวดของแม่โคค่อยดีขึ้นหน่อย” เธอตอบด้วยสีหน้าเซ็งๆ

“เย้ย เป็นซาดิสต์หรือเปล่าเรา เห็นความเจ็บปวดแล้วสบายใจ”

คนนั่งในศาลายิ้มให้กับท่าทางตกใจเกินจริงของพี่เขย ผู้ชายที่เป็นสาเหตุทำให้คุณป๋าอยากเลือกเฟ้นลูกเขยด้วยตนเอง ชายหนุ่มและพี่สาวเธอรักกันโดยที่คุณป๋าไม่เห็นด้วย ถึงกับออกโรงค้านสุดตัวจนเกือบหวิดได้ดวลปืนกับบิดาของคาวีหลายรอบ แต่ความรักก็นำพาให้สองครอบครัวหันมาปองดองกันได้ในที่สุด เรื่องราวความรักท่ามกลางการหลบซ่อนขัดแย้งเลยจบอย่างแฮปปีเอนดิง ทว่าจบสวยชื่นสุขแต่เรื่องของบุษบา กรรมใหญ่ๆ หนักๆ สิมาตกอยู่ที่เธอกับอัญชัน คิดถึงแฟ้มประวัติที่พุทธชาดปริ้นออกมาดูแล้วอดผวาไม่ได้

“จริงๆ นะพี่คาวี เกดเห็นแล้วหายปวดหัวขึ้นเยอะเลย”

คาวีอยากค้อนคนเอาอาการปวดหัวกับปวดท้องจะคลอดมาปนกัน การะเกดกำลังโดนฟาบิโอ้พ่อตาเขาจับคลุมถุงชน พ่อตาเต่าล้านปีอยากหาลูกเขยที่ถูกใจเอง ความตั้งใจที่ราวกับหลุดมาจากนิยายน้ำเน่าหรือละครหลังข่าวทำให้คาวีทำหน้าเบ้ จะว่าไปใช่แค่เขาหรอกที่ไม่ถูกใจคุณพ่อตา เขยใหญ่อย่าง ลักษณะปรีชา เองก็เคยอยู่ในตำแหน่งนั้นเหมือนกัน สามีของบัวสวรรค์เลิศเลอเฟอร์เฟ็กต์กว่าเขาหลายร้อยเท่าก็ยังไม่เป็นที่ถูกใจ สรุปแล้วคุณพ่อตาคงปรารถนาจะให้ลูกสาวห้อยโหนโตงแตงอยู่บนคานเสียมากกว่า

“แล้วอัญล่ะว่าไง ไม่เห็นออกมาเต้นแรงเต้นกาเหมือนเราเลย” เขาถามถึงอัญชันพี่สาวภรรยาอีกคนซึ่งยังไม่แต่งงานและตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับการะเกด

“โอ๊ย...พี่อัญหรือจะกล้ามีปากมีเสียงกับคุณป๋า ให้โลกแตกก่อนเถอะ” พูดถึงพี่สาวอีกคนด้วยความฉุนเฉียว ทีแรกก็ประกาศเสียงดังฟังชัดว่าไม่ยอม พอคุณป๋าโทร. มาเมื่อวานฝ่ายนั้นเอาแต่นั่งอมพะนำ ไม่ลุกขึ้นมาคัดค้านใดๆ เลยทำให้คุณป๋าพลอยได้ใจ

“เราก็หัดทำตัวว่านอนสอนง่ายบ้างสิ เผื่อโลกมันจะสงบสุข” คาวีกระเซ้า

“ให้โลกแตกไปก่อนเถอะค่ะ เกดไม่ยอมให้คุณป๋าจับคลุมถุงชนง่ายๆ แน่ ผัวเกด เกดจะเลือกเอง!

วาจาฮาร์ดคอร์ไม่ต่างจากพี่เขยทำให้สองหนุ่มสาวหัวเราะร่วน เป็นเพราะมีอุปนิสัยใกล้เคียงกันเลยทำให้คุยกันได้อย่างถูกคอ อีกอย่างตอนนี้แฝดผู้พี่ของเธอแปรพรรคไปเข้าข้างคุณป๋าซะแล้ว ก็เหลือแต่คาวีที่แหละจะให้ที่พักพิงคุ้มกะลาหัวเธอได้อีกสักพัก แม้ว่าที่พักพิงที่เธอหมายถึงจะเป็น เอ่อ ศาลาเล็กๆ ข้างคอกโคก็ตามเถอะ

 

จนแล้วจนเล่าสาวดอกไม้ก็ยังคิดหาทางออกไม่ได้ นับวันหญิงสาวยิ่งเดือดเนื้อร้อนใจ ฟาบิโอ้โทร. ทางไกลถึงลูกสาวทั้งสองทุกวัน บอกย้ำให้เดินทางกลับสเปนให้เร็วที่สุด อัญชันแม้ไม่ลุกขึ้นมาโวยวายก็มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก หลายคนไม่คาดคิดว่าผู้เป็นพ่อจะจริงจังขนาดนี้ การะเกดที่ตอนนี้พาลไม่พูดกับพี่ชายออกจากบ้านไปขลุกตัวที่กระท่อมริมน้ำตกประจำ ส่วนอัญชันก็เอาแต่ขลุกอยู่ในห้อง หญิงสาวช่วยน้องชายบริหารงานในโรงแรมฟาเบรกลาส ทั้งเธอและพุทธชาดมาพักที่นี่แต่ก็ยังต้องทำงานด้วย ยกเว้น...คนที่หนีไปขลุกตัวอยู่กระท่อมริมน้ำตกทั้งวัน

ต้นไม้ น้ำใส โขดหิน ธรรมชาติรอบตัวไม่สามารถสร้างอารมณ์สุนทรีให้กับคนที่นั่งทอดเอื่อยบนโขดหินเล็กๆ แช่เท้าอยู่ในน้ำได้ หญิงสาวเอาแต่ถอนหายใจทิ้งดังเฮือกๆ เป็นเหตุให้คนที่ถูกส่งมาเฝ้านายสาวอย่างแต้วและมะกอกพลอยถอนหายใจไปด้วย

“เห็นคุณเกดเป็นแบบนี้แล้วก็หดหู่ไปด้วยเนอะพี่มะกอก” แต้วหันมาพูดกับแฟนหนุ่ม

“ฮื่อ เคยเห็นแต่คุณเกดยิ้ม”

“พ่อคุณเดหลีนี่ก็แปลก ไม่รู้จะอคติกับนายคาวีไปทำไม” หญิงสาวบ่นเบาๆ แม้จะได้ยินมาว่าครอบครัวบุษบานั้นรวยระดับมหาเศรษฐี แต่เจ้านายเธอก็ใช่ตัวเปล่าเล่าเปลือยเสียที่ไหน คาวีมีที่ดินนับพันไร่ ไหนจะวัวอีกเป็นพันๆ ตัวอีกเล่า

“ธรรมดาแหละ นายไม่ได้เข้าทางตรอกออกทางประตูเหมือนชาวบ้านเขานี่” มะกอกว่ากลั้วขำ คาวีนั้นมีวิธีจีบสาวแบบเหนือชั้นกว่านั้นเยอะ

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ” แต้วมองไปทางคนที่ทำหน้ามุ่ยสลับกับถอนหายใจ

“คุณเกดคะ ไปซื้อของในเมืองกันไหมคะ” หญิงสาวคิดอยู่นานจึงเอ่ยชวนผู้เป็นน้องสาวนายหญิง การได้ไปเปิดหูเปิดตาอาจทำให้การะเกดหายเครียด ถึงโอกาสมีน้อยแต่ก็ดีกว่าปล่อยให้อุดอู้อยู่ในฟาร์มโดยไม่ได้ทำอะไรเลย

“จริงด้วย” มะกอกพูดขึ้นอย่างเห็นด้วย “ไปซื้อนิตยสารที่คุณเกดชอบอ่าน ไม่ก็ไปชอปปิงในห้างก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมกับแต้วจะไปเป็นเพื่อน” แม้ห้างสรรพสินค้าที่มะกอกกล่าวถึงจะมีเพียงห้างใหญ่แห่งเดียวในจังหวัด แต่ก็ถือว่าครบครัน

การะเกดรับรู้ความห่วงใยของคนทั้งสองจึงหันมาพยักหน้าเอื่อยๆ ด้วยท่าทางซึมกะทื่อ ที่เป็นอย่างนี้เพราะเธอยังหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอ ไอ้ครั้นจะคิดไปจ้างผู้ชายมาเป็นคู่รักกำมะลอเหมือนในละครหลังข่าวนั่นก็ไม่เข้าท่า เธอไม่มีวันให้ผู้ชายที่ไม่รู้จักแตะเนื้อต้องตัวเป็นแน่ ต่อให้รู้จักขาอ่อนเธอก็เห็นยาก เป็นเพราะแม่ปลูกฝังวัฒนธรรมไทยหลายอย่างให้ตั้งแต่เล็ก เธอและพี่น้องจึงได้ถือเรื่องนี้กันทั้งๆ ที่เติบโตขึ้นมาท่ามกลางสังคมแบบเปิด

 

ห้างสรรพสินค้าแห่งใหญ่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน การะเกดขลุกอยู่ในร้านหนังสือนานเกือบสองชั่วโมงหลังจากหญิงสาวคะยั้นคะยอให้มะกอกและแต้วตีตั๋วดูหนังกันสองต่อสอง กว่าเธอจะพูดให้สองคนนั้นยอมไปดูหนังสองต่อสองได้ก็เล่นเอาเหนื่อย เพราะเห็นถึงความหวังดีของทั้งสอง หญิงสาวจึงอยากตอบแทนพวกเขาบ้าง นิตยสารหลายสิบเล่มรวมถึงนวนิยายโรมานซ์หลายเล่มถูกเลือกโดยมีพนักงานในร้านคอยให้บริการรับหนังสือไปวางไว้ที่เคาน์เตอร์ให้

ออกจากร้านหนังสือหญิงสาวเดินไปเลือกซื้อดีวีดีไว้ดูแก้เซ็งระหว่างที่เธออู้งานประท้วงผู้เป็นพ่อ งานหนักเลยไปตกที่พุทธชาดซึ่งเป็นถึงผู้บริหาร รวมถึงอัญชันซึ่งรั้งตำแหน่งรองประธานด้วย ถึงอย่างนั้นก็ดูเหมือนทั้งสองจะไม่เดือดเนื้อร้อนใจที่เธอไม่ทำงานสักนิด โดยเฉพาะพุทธชาดที่ทำงานแทนเหมือนเต็มใจ การะเกดรู้ว่าพี่ชายฝาแฝดรักเธอมาก อาจเป็นเพราะเกิดไล่หลังกันไม่กี่นาทีหรือเพราะเป็นฝาแฝด ตั้งแต่เล็กจนโตเธอไม่เคยถูกใครรังแกเพราะพี่ชายคอยทำตัวเป็นบอดีการ์ด

พุทธชาดคอยทำตัวเป็นไม้กันหมาไล่ผู้ชายที่เข้ามาจีบอย่างไร เธอเองก็แสดงออกว่าหวงพี่ชายไม่แพ้กัน ทั้งเธอและเขาเลยยังไม่มีคนรัก แต่ตอนนี้พี่ชายที่เออออไปกับผู้เป็นพ่อกำลังทำเหมือนผลักไสให้เธอไปอยู่ในความดูแลของคนอื่น นอกเหนือจากโกรธที่ผู้เป็นพ่อพยายามจับคู่ให้ ยังมีความน้อยเนื้อต่ำใจที่พี่ชายไม่ออกโรงปกป้องเธอเหมือนเช่นเคย หลายคืนที่เธอเอาแต่นอนร้องไห้เพราะคิดว่าพี่ชายไม่รักเธอแล้ว ถึงได้อยากให้เธอแต่งงานแต่งงานไปอยู่ในความดูแลของคนอื่น

ความน้อยใจแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ เธอโกรธที่พี่ชายตั้งหน้าตั้งตาช่วยคุณป๋าดูแฟ้มประวัติว่าที่ลูกเขยอย่างเอาเป็นเอาตาย เป็นครั้งแรกในชีวิตที่หญิงสาวไม่พูดหาพี่ชายเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์

การะเกดเม้มริมฝีปากในขณะที่กวาดสายตาเลือกหาภาพยนตร์ไว้ดูแก้เซ็ง บนชั้นภายในร้านแยกวางหมวดไว้อย่างชัดเจน เธอยืนอยู่หน้าชั้นภาพยนตร์แนวแอกชัน กวาดสายตาหาภาพยนตร์ที่บู๊บ้าระห่ำฆ่าล้างโคตร ไม่ก็เลือดสาดหัวขาดกระเด็น เอ...ถ้าเป็นอย่างหลังสงสัยต้องไปหาชั้นภาพยนตร์แนวสยองขวัญสั่นประสาท หญิงสาวยิ้มชะงักเล็กน้อยเมื่อพนักงานในร้านกำลังลองแผ่นให้ลูกค้า เสียงเพลงลูกทุ่งไม่คุ้นหูดังจากเครื่องเสียงภายในร้าน เธอเลิกคิ้วยืนฟังก่อนยักไหล่หันไปเลือกแผ่นภาพยนตร์ต่อและคงเดินไปจ่ายเงิน หากเนื้อเพลงดังกล่าวมันไม่เกิดสะดุดใจเธอเข้าอย่างจัง

ประกาศขายหัวใจทอดตลาด ใครเหมาขาดเอาไปค้าหากำไร...

มือบางวางแผ่นดีวีดีในมือลงบนชั้น มองชายสูงวัยที่กำลังยืนหลับตาฟังเพลงอย่างซึ้งในอารมณ์ หัวคิ้วโก่งเรียวงามเลิกขึ้น มุมปากกดยิ้มน้อยๆ ดูท่าเพลงจะถูกในคุณตาคนนั้นเป็นอย่างมาก ส่วนสีหน้าพนักงานก็ดูพึงพอใจและคาดหวังว่าจะเปิดบิลได้ การะเกดฉีกยิ้มกว้างเมื่อเพลงบางท่อนบางตอนถูกใจเธออีกแล้ว หญิงสาวเลือกหาซื้อดีวีดีต่อ ตอนจ่ายเงินหญิงสาวมีแผ่นเพลงของนักร้องลูกทุ่งอมตะติดมือไปด้วย เพราะท่อนหนึ่งในเพลงหรอกที่โดนใจเธอ

ไม่มีเงิน ใจแลก ใจ เอาไปฟรี6

 




5 เพลง เป็นโสดทำไม ขับร้อง คุณสุรพล สมบัติเจริญ

6 เพลงสายัณห์ขายใจ ขับร้อง คุณสายัณห์ สัญญา

 

 

 

 

 

 



ขอบคุณสำหรับคอมเม้นน่ารักๆ นะคะ 
เหมือนมีเพื่อนคอยอยู่ด้วยกัน อัพนิยายไม่วังเวงอีกต่อไปแล้ว
ผู้โชคดีประกาศในตอนที่ 21 รวดเดียวเลยนะคะ
อัพจบก่อนนิยายตีพิมพ์แน่นอนค่ะ
ขอบคุณสำหรับคำผิดด้วยนะค้า
รัก---
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,239 ความคิดเห็น

  1. #3155 Manpoon Boon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 23:18
    ชื่นชอบครอบครัวนี้มากๆ
    #3,155
    0
  2. #3140 Manpoon Boon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 22:51
    ชื่นชอบครอบครัวนี้มากๆ
    #3,140
    0
  3. #2518 aaeylovelytaetae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 19:44
    พี่น้องบ้านนี้ดูรักกันดีจัง ชอบมากๆเลย
    #2,518
    0
  4. #2232 Yoda0147 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 21:47
    แอบขำปฎิบัติการหาลูกเขยของป๋าฟาบี้ค่ะ 555
    #2,232
    0
  5. #2231 Yoda0147 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 21:46
    อยากอ่านเรื่องของอัญต่อค่ะ แต่พุดก็ได้นะ 555 ขอมีเรื่องต่อไปอีกนะคะ
    #2,231
    0
  6. #2230 Yoda0147 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 21:44
    อยู่กันสองคนตายาย พี่พุดเด็ดมาก
    #2,230
    0
  7. #1637 nammol23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 10:37
    การะเกด เปิดตัวมาสวดยอดเลย
    #1,637
    0
  8. #1127 Kamuningka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 15:27
    คาวีนี่น่ารักแฮะ....
    #1,127
    0
  9. #795 LekLek2709 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2558 / 16:02
    พี่น้องฝ่าเเฝดคู่นี้เด็ดมากๆ เลย

    #795
    0
  10. #595 panin_nin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 05:42
    เดี๋ยวอ้ายหมอน้ำก็มาซื้อหัวใจไปแล้ว อิ_อิ
    #595
    0
  11. #576 Ryoma_Rut (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 10:39
    ชอบมากคะ่
    #576
    0
  12. #565 ท้องฟ้าสกาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 23:03
    คู้เเฝดสองคนนี้น่ารักดี
    #565
    0
  13. #471 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 18:08
    น่าสงสารจังเลย นะ การะเกด 
    คุณป๋านี่นะ อยากได้ลูกเขย มากๆเลย นะ 
    #471
    0
  14. #439 noodao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 12:16
    คุณป๋ามุ่งมั่นแล้จริงจังในการคัดลูกเขยขยาดนี้เลยหรอ เกดจะรอดไหมนะ
    #439
    0
  15. #436 ใจหนึ่งใจ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 16:45
    เปิดตัวแม่ดอกการะเกดมา งานก็เข้าเลยย เพลงได้ใจเจ้มากก 55
    #436
    0
  16. #352 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 21:24
    โหยยยยน่าสงสารอ่ะขนาดพี่ชายฝาแฝดยังแปรพักตร์เลยอย่างนี้จะมีใครมาช่วยนางเอกมั่งมั้ยเนี่ย
    #352
    0
  17. #342 มืใหม่คาซึ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 15:54
    พุดไม่สนหรอเกดน้อยใจแล้วน้าาา
    #342
    0
  18. #329 วรรณพร (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 13:32
    รักครอบครัวนี้จัง
    #329
    0
  19. #328 Aomji😘😘 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 13:25
    เกดไม่อยากเป็นยายคู่กะตา(พุด) ไม่เป็นไร แต่เค้าอยากเป็น เดี๋ยวเป็นแทนให้ อิอิ
    #328
    0
  20. #309 ร่ายลีลา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 11:11
    เมื่อไหร้่เล่มจะออกคร้า อ่านแบบนี้มันใจจะขาด แต่ก็รออ่านทุกวัน
    #309
    0
  21. #305 ยุ้ย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 10:35
    เจมี่ไม่ช่วยน้องเกดเลยเหรอ
    #305
    0
  22. #297 Kamonrat14 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 10:02
    ไม่มีป๋าฟาบี้และสามมหา

    ก็ยังมีเจมี่

    ที่คอยหวงน้องสาว

    บ้านนี้ช่างรักรุนแรงจริ๊งๆๆ^O^
    #297
    0
  23. #291 Gade (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 06:09
    เอาใจช่วยการะเกดจ้า
    #291
    0
  24. #290 Fonalizztaaa Foll (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 23:31
    ติดตามมม^^
    #290
    0
  25. #288 εїз Ju_Jool3..? (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 23:01
    อิอิ อยากอ่านต่อเร็วๆ จัง
    #288
    0