ใจเผลอรัก (พรรษชล - การะเกด)

ตอนที่ 20 : ...๑๙ ตัวป่วนวายป่วง ๑๐๐%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    15 ส.ค. 58




บทที่ 19

ตัวป่วนวายป่วง

พรรษชลถูกตามตัวหลังจากราวน์วอร์ดช่วงบ่ายเสร็จ ชายหนุ่มรีบมาที่มากบารีฟาร์มทันทีที่เลิกงาน ความจริงวันนี้เป็นเวรเขาแต่ภัทรศัยยินดีอยู่เวรแทนหนึ่งคืน ผู้คนที่อยู่เต็มห้องรับแขกทำให้ชายหนุ่มแปลกใจไม่น้อย หลังจากสารภาพเรื่องเป็นแฟนกัน ทุกอย่างก็ราบรื่น แต่ยังไม่พ้นยี่สิบสี่ชั่วโมงดีไหงเหตุการณ์ถึงได้ดูคร่ำเครียดวุ่นวายขึ้นมาเสียได้ สีหน้าอยากจะร้องไห้เต็มแก่สลับกับแววตาอาฆาตที่ส่งไปยังคาวีของการะเกดทำให้คุณหมอหม่อมหลวงพอเดาเรื่องราวได้ลางๆ คงไม่ใช่เรื่องดีนัก และต้นเรื่องอาจเกิดจากคาวี!

“น้ำมาก็ดีแล้ว นั่งก่อนสิลูก” ลีลาวดียังคงใจดีเสมอต้นเสมอปลาย

“พี่น้ำเป็นแฟนพี่เกดตอนไหน” หลังจากช็อกเรื่องพี่สาวมีแฟน มหาเสน่ห์ก็ถือโอกาสถามขึ้นทันควัน

“ยังไม่ถึงคิวแกเหน่ หุบปากก่อน” มหาโชคท้วงน้องชาย เขาอยากรู้เรื่องสองคนนี้ได้เสียกันหรือเปล่ามากกว่า

“มีเรื่องอะไรกันครับ” เดาว่าเรื่องไม่ดีมากแน่ๆ

“น้ำกับเกด เอ่อ มีอะไรกันหรือยัง”ลีลาวดีทำหน้าที่ซักถาม

“หา เอ่อ...ทำไมถึงคิดแบบนั้นครับ” ทั้งที่อยากทำใจจะขาด แต่พอเจอคำถามแบบนี้ชายหนุ่มถึงกับไปต่อไม่ถูก ก็ยังไม่ได้ลองนี่นา

“คาวีบอกเคยเจอกับเราเกด เอ่อ อยู่ในห้อง” คนทำหน้าที่ซักถามหน้าแดง

พรรษชลสบตาผู้คนในห้อง ก่อนจะสบตาเพื่อนสนิทเป็นคนสุดท้าย ดวงตาเรียบนิ่งทำให้คาวีรีบหลบสายตาไปก่อน พร้อมลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ

“มันเป็นอุบัติเหตุ” จากนั้นชายหนุ่มก็เล่าเรื่องทั้งหมดอย่างตรงไปตรงมา พร้อมกับตอกย้ำว่าตน รัก การะเกดมาตั้งแต่ตอนนั้น    

“สรุปแล้วสองคนยังไม่ได้มีอะไรกัน”

“ใช่ครับ” เขายืนยันหนักแน่น เห็นท่าทางโล่งอกของทุกคนแล้วก็เกิดห่วงตัวเองบ้าง หลังจากนี้คงลำบากไม่น้อย

“แล้ววันที่แกพาเกดกลับมาส่งตอนตีสองล่ะ คอพับคออ่อนหมดแรงมา แกจะอธิบายว่ายังไง” ตัวชงอย่างคาวียังไม่ยอมรามือ

พรรษชลนิ่วหน้าไม่เข้าใจ เหตุใดคาวีจึงต้องพูดวกให้เรื่องมันลงเอยที่เขาและการะเกดมีอะไรกัน

“วันไหน?” ฟาบิโอ้และสามมหาถามขึ้นพร้อมกัน

พุทธชาดคลึงขมับ คาวีคงไม่ได้ต้องการให้สองคนนี้คบหากันอย่างราบรื่น หรือหมั้นหมายกันไว้ คราวนี้เขารู้แล้วว่าพี่เขยต้องการอะไร

พรรษชลเองก็รู้เช่นกัน! เขาไม่ซาบซึ้งกับความช่วยเหลือครั้งนี้สักนิด มันรังแต่จะทำให้ฟาบิโอ้เขม่นเขามากขึ้น

“วันที่เกดโกรธป๋าไงครับ เมาตัวอ่อนมาเชียว โอ๊ย!” คนช่างยุร้องโอ๊ยตบท้ายเพราะโดนภรรยาหยิก

“จะยุไปถึงไหนคะ แค่นี้คุณป๋าก็ไม่พอใจพี่น้ำจะแย่แล้ว”

“ผมเปล่ายุนะ ผมแค่พูดความจริง”

“อยากหาเพื่อนโดนเกลียดขี้หน้าล่ะไม่ว่า” การะเกดที่นั่งเงียบอยู่นานโพล่งขึ้นอย่างเหลืออด ยอมใจกับพี่เขยเลย เพียงเพราะจะให้คุณป๋าชังน้ำหน้าพรรษชล คาวีถึงกับต้องลงทุนยุ

“แม่ก็ว่าอย่างนั้นแหละ คาวีทำตัวไม่น่ารัก น้ำเป็นเพื่อนแทนที่จะช่วย ดันมายุให้คุณป๋าเกลียดซะนี่” ลีลาวดีเห็นด้วย คนอื่นๆ ยกเว้นฟาบิโอ้และสามมหาเลยพลอยยิ้มเมื่อคุณแม่ยายดูท่าจะเห่อว่าที่เขย ส่วนลูกเขยถึกที่กำลังจะตกกระป๋องได้แต่ทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยม

“แม่ก็...ผมแค่พูดความจริง อีกอย่างถ้าสองคนได้เสียกัน เราก็จับแต่งงานกันให้เรียบร้อย แค่นั้นชาวบ้านก็ครหาไม่ได้ ไอ้หมอมันมีแฟนคลับเยอะ อีกหน่อยพอมีคนรู้ว่ามันมีแฟน ยายเกดก็ต้องเป็นขี้ปากแฟนคลับมัน สู้ให้แต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาจะไปไหนมาไหนด้วยกันคนอื่นรู้เข้าก็จะไม่ได้เอาไปนินทา”

คำพูดฟังมีเหตุผลแต่ซ่อนนัยยะนานัปการทำให้คนฟังพากันคล้อยตาม แต่เหตุผลจริงๆ จากใจคือคาวีอยากให้เพื่อนตกล่องปล่องชิ้นกับการะเกด หลังจากรู้ว่าเพื่อนตกหลุมรักสาวดอกไม้ ขวบปีที่ผ่านใช่ว่ามีแต่พุทธชาดที่สังเกตความเปลี่ยนแปลงของน้องสาว เขาเองก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของเพื่อนเหมือนกัน พรรษชลสนใจฟังเรื่องของการะเกดเป็นพิเศษ

ที่สำคัญไปกว่านั้น คาวีรู้จักพ่อตาดียิ่งกว่าพยาธิในลำไส้ ตราบใดที่ยังไม่ตบแต่งพรรษชลจะต้องเจอกับอุปสรรคนานัปการ ขนาดว่าเขาที่แต่งงานอยู่กินกับภรรยามาเป็นปียังโดนอยู่บ่อยๆ

 

วงสนทนาเลิกราหลังจากที่ฟาบิโอ้ประกาศให้พรรษชลพาผู้ใหญ่มาปรึกษาหารือ คนเป็นพ่อทนนิ่งเฉยไม่ไหว แม้ลูกสาวจะยืนยันเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าทั้งสองเหตุการณ์ไม่มีอะไรเกินเลย พรรษชลอยู่ทานอาหารเย็นพร้อมกับครอบครัวฟาเบรกลาส หลังจากนั้นชายหนุ่มก็โดนน้องชายการะเกดซักจนพรุนก่อนจะถูกปล่อยตัวกลับบ้านพร้อมกับรอยเขียวช้ำมุมปากจากหมัดคนที่ตั้งใจเดินมาส่งเขา

ผมยอมให้น้องเลือกผู้ชายที่คบหาเอง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะยอมให้พี่จูบน้องสาวผมได้

หมัดลุ่นๆ หมัดเดียวของพุทธชาดทำเอาเขาเห็นดาวเป็นล้านดวง จริงอย่างที่คนเขาพูด คนพูดน้อยมักต่อยหนัก นี่สินะการที่มันทำตัวเงียบๆ เหมือนไม่เกี่ยวข้อง คงรอเอาคืนเขาทีเดียว คนปากเจ่อคิดอย่างขำๆ ไม่โกรธที่พุทธชาดต่อยสักนิด กลับชื่นชมที่หนุ่มดอกไม้ดูแลการะเกดเป็นอย่างดี

พรรษชลกลับบ้านมาพูดคุยกับเสือและจำเนียรทันที เสือตกใจเล็กน้อยก่อนจะยิ้มแป้นสมใจที่จะได้หลานสะใภ้เป็นแม่สาวดอกไม้นามการะเกดสมใจ ชายหนุ่มโทร. หาผู้เป็นพ่อต่อหลังจากคุยกับตายายเรียบร้อย หม่อมราชวงศ์ชลธารดูไม่แปลกใจนักซึ่งทำให้พรรษชลเกิดความระแวงขึ้นมาทันที

“ตามีอะไรจะบอกผมไหม” เขาถามหลังจากวางสายผู้เป็นพ่อ

“เปล๊า”

“สารภาพมาซะดีๆ ตาไปพูดอะไรให้พ่อฟัง”

“ไม่ได้พูดอาร้าย ก็แค่เล่าเรื่องแกกับยายหนูเกดให้ฟังนิดหน่อย”

“นิดแค่ไหน พ่อถึงพูดกะแล้วว่าผมต้องได้แต่งงานก่อนคนอื่น”

“ฮึ้ย...จะไปใส่ใจทำไม ตาแค่เล่าเรื่องน้ำค้างขอหนูเกดเป็นแฟนเท่านั้น”

“ผมขอคุณเกดเป็นแฟนเมื่อไหร่กัน” พรรษชลหรี่ตาจับผิด รู้สึกไม่ดีขึ้นมาตงิดๆ เขาขอการะเกดเป็นแฟนสองครั้ง แล้วตาได้ยินตอนไหน

“ก็ตอนที่อยู่บ้านเรานั่นแหละ แต่แหม...ก่อนหน้านั้น”

พรรษชลอ้าปากเหวอ แก้มขาวขึ้นสีเรื่อทันที

“แสดงว่าตาแอบดูผมตลอด”

“ก็นะ...แต่ตารับรองว่าจะไม่บอกใคร นอกจากคนในครอบครัว”

ฟังแล้วก็ได้แต่หลับตาเพื่อทำใจ ชายหนุ่มแค่นยิ้มเมื่อนึกถึงคนในครอบครัวอย่างพี่น้องเขา

 

วันรุ่งขึ้นพรรษชลมาจัดการตัวต้นเรื่องต่อทันที ตัวก่อเรื่องกำลังหลบอยู่หลังภรรยา บุษบาทำหน้าเบ้ให้สามีที่ออดอ้อนขอความช่วยเหลือ ความจริงเธอหมั่นไส้เขาไม่น้อย คาวีมัวแต่คิดหาเพื่อนโดนเกลียด แต่ลืมดูบุคลิกเพื่อนตัวเอง แม้เป็นเพื่อนกันแต่ภายนอกคาวีกับพรรษชลไม่เหมือนกันสักนิดเดียว สามีเธอทั้งถึกเถื่อนปากร้ายสมกับเป็นคนทำงานกลางแจ้ง สู้แดดสูฝนทนยิ่งกว่าวัวถึก ส่วนพรรษชลนั้นตรงกันข้ามทุกอย่าง ตั้งแต่ผิวพรรณยันหน้าตา เขามีบุคลิกอบอุ่นใจดีพูดเพราะสมกับหมอเด็ก ต่างกันขนาดนี้สาวดอกไม้ไม่เข้าใจว่าสามีเธอเอาสมองส่วนไหนมาคิดเรื่องทำให้คุณป๋าเกลียดขี้หน้าพรรษชล

“คุยกันเองนะคะ เรื่องนี้เดหลีขอเป็นคนนอก” เธอสลัดมือสามีออกจากไหล่แล้วเดินสะบัดหน้าหนีขึ้นไปบนบ้าน

“เดหลี ไหนคุณเคยบอกเราจะร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันไง”คาวีส่งเสียงออดอ้อน

“ก่อเรื่องใหญ่ไว้อย่างนี้ เชิญคุณทุกข์ไปคนเดียวเถอะค่ะ” สะบัดบ๊อบใส่แล้วเดินหนีทิ้งให้สามีมองตามหลังตาปริบๆ

“น้ำค้าง กูขอโทษก็ได้ อย่าทำอะไรกูเลยนะ กูลูกหนึ่งเมียหนึ่ง สงสารลูกเมียกูเถอะ”หันมาทางเพื่อนแล้วให้เสียวสันหลัง ทำไมมันไม่ดีใจแว๊... ได้แต่งงานเชียวนะโว้ย!

“สายไปไหมกับสิ่งที่มึงทำ แล้วไอ้เรื่องลูกเมียไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวกูดูแลให้”

“ไฮ้ ไอ้ปากเสีย ใจคอจะฆ่าแกงเพื่อนได้ลงคอเหรอ ที่ทำไปทั้งหมดกูหวังดีกับมึงนะ” อ้างบุญคุณความหวังดีที่แฝงเจตนาร้ายนิดๆ ด้วยการอยากมีเพื่อนตกที่นั่งลูกเขยชังด้วยกัน

“หวังดีประสงค์ร้ายละสิ ไปบอกว่ากูมีอะไรกับคุณเกด พ่อเขาไม่เอาปืนมายิงทิ้งก็บุญเท่าไหร่แล้ว”

“คิดบ้าๆ ป๋าแกไม่ทำหรอก

“น้อยไปสิ” พรรษชลโต้อย่างฉุนเฉียว

“เถอะน่า เชื่อกูเถอะ เขาไม่กล้าทำหรอก กลัวลูกสาวเสียใจ” คาวีตะล่อมเพื่อน เริ่มรู้สึกผิดนิดๆ ที่ทำให้เรื่องมันบานปลาย แต่ก็ช่วยไม่ได้จริงๆ ถ้าไม่ย่นเวลาหรือรวบรัด ไม่มีทางที่พ่อตาเขาจะยอมให้ลูกสาวตกล่องปล่องชิ้นกับพรรษชลง่ายๆความหวงแหนลูกสาวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ของบ้านนี้ทำให้คาวีนึกขยาด ทุกวันนี้แม้เขาจะแต่งงานมีลูกแล้วยังคงเจอบ่อยๆ

“เชื่อฉันเถอะ ไอ้ที่ทำไปทั้งหมด เอ่อ นอกจากหาเพื่อนตกที่นั่งเดียวกันแล้ว ฉันยังหวังดีกับนายด้วยนะน้ำ ฉันรู้นิสัยพ่อตาดีกว่าใคร”

“ที่แกโดนเกลียดขี้หน้าก็เพราะแกไปพรากลูกสาวออกจากอกเขาโดยไม่บอกกล่าวน่ะสิ”

“มันก็ใช่ แต่ถ้าแกจะรอให้คบหากันท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่นี่ กูไม่เห็นด้วย พ่อตากูไม่มีวันยอมให้ลูกสาวแต่งงานกับมึงหรอกน่า” พออารมณ์เริ่มขึ้นกูมึงก็กลับมาเหมือนเดิม คาวีไม่เข้าใจ ทำไมไม่มีใครมองเห็นความหวังดี (ประสงค์ร้ายนิดๆ) ของเขา

คนฟังตีหน้ายุ่งเสยผมอย่างเดือดดาล ใช่ว่าจะมองไม่เห็นเจตนาดีที่แอบแฝง แต่เขาไม่ต้องการ ใช่ว่าการะเกดจะตั้งรับไม่ทันคนเดียว เขาเองก็เช่นกัน แม้หน้าที่การงานจะมั่นคง เงินทองไม่ขาดเขิน สิ่งที่เขาห่วงที่สุดคือการะเกดจะมาใช้ชีวิตเรียบง่ายกับเขาได้ไหม

“ขอล่ะนะคาวี คราวหน้ามึงอย่าหวังดีกับกูอย่างนี้อีก”

“หูย...ทำเสียงแบบนี้กลัวเลย ขอโทษๆๆ แต่กูยืนยันว่าหวังดีจริงๆ นะมึง”

 

สองวันถัดมาผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายก็มาเจรจากันที่มากบารมีฟาร์ม ฟาบิโอ้นั่งเงียบ ไม่แสดงท่าทางข่มฝ่ายชายเพราะก่อนหน้านี้มีการพูดจากันทางโทรศัพท์บ้างแล้ว อีกทั้งยังโดนภรรยาข่มขู่เอาไว้อีกด้วย ผิดกลับการะเกดที่เดือดเนื้อร้อนใจขึ้นมาทันที เธอไม่คิดว่าเรื่องทั้งหมดจะลากยาวมาถึงตอนนี้ มันเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ติด กระนั้นหญิงสาวก็ไม่อาจทักท้วงใดๆ ออกมา นั่นเพราะอยากรักษาชื่อเสียงพ่อแม่เอาไว้บ้าง ก็ฝ่ายชายเขาดูดีแบบจัดเต็มทุกคน หญิงสาวลอบสังเกตพี่น้องของพรรษชลก็พบว่าทั้งสี่พี่น้องมีหน้าตาไม่ด้อยไปกว่ากันเลยแถมคนพวกนี้ยังขยันส่งยิ้มพร้อมขยิบตาให้เธอ เหมือนรู้จักกันมาแรมปีอย่างไรอย่างนั้น

“เป็นอันว่าทางดิฉันอยากจะหมั้นหมายกันไว้ก่อน รอให้เด็กๆ พร้อมแล้วค่อยตบแต่งทีหลัง” ลีลาวดีทำหน้าที่เป็นผู้ใหญ่ฝ่ายหญิง

“แต่ทางผมอยากให้ตบแต่งกันเลยดีกว่าครับ จะหมั้นวัน แต่งอีกวันทางผมไม่มีปัญญา เพราะน้ำเป็นที่รู้จักของชาวบ้าน ส่วนหนูเกดก็เป็นถึงลูกสาวคุณฟาบิโอ้และคุณลีลาวดี มีข่าวเสียหายมันจะไม่ดีงาม” คุณพ่อผู้รักลูกชายสุดชีวิตช่วยลูกเต็มที่ เขาฟังเรื่องพรรษชลจากปากพ่อตามาเป็นปี ก็พบว่าไม่ควรปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไป พรรษชลไม่ใช่คนเหลาะแหละลงได้เลือกแล้ว...ใช่ก็คือใช่ ไม่เปลี่ยนใจแน่นอน

“จะดีเหรอคะ ดิฉันคิดว่าเร็วเกิน”

“ใช่ เร็วเกินไป ถ้าจะให้ดีก็รอชาติหน้า” ฟาบิโอ้โพล่งขึ้น

“ฟาบี้! ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ต้องพูด ฉันบอกแล้วไงคะ ว่าลูกเลือกแล้ว”

“ชาติหน้านานไปครับ ทางผมเองก็อยากอุ้มหลานไวๆ ถ้าทางคุณไม่มีปัญหาจะเรียกสินสอดเท่าไหร่ทางเราจะจัดหามาให้” หม่อมราชวงศ์ชลธารรีบรวบรัดทันที เล่นเอาลีลาวดีตั้งตัวไม่ทัน

“นั่นสิคะ ตกลงคุณลีลาวดีจะให้ทางฝ่ายดิฉันเตรียมสินสอดมายังไง ส่วนฤกษ์งามยามดีทางฝ่ายดิฉันขออนุญาตเป็นคนหาเองนะคะ สามีดิฉันนับถือหลวงปู่วัด...มาก เดี๋ยวดิฉันเอาดวงของลูกๆ ไปให้ท่านดูฤกษ์ให้นะคะ”

“ส่วนเรื่องสินสอดก็ไม่ต้องห่วง หนึ่งในนั้นมีบ้านสายน้ำแน่ๆ” เสือที่มาเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายชายด้วยเสริม

เจอฝ่ายชายรุกแบบแท็กทีมลีลาวดีถึงกับปฏิเสธไม่ลง หล่อนหันไปส่งสายตาขอโทษลูกสาวที่เอาแต่นั่งทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ ก่อนจะหันไปตวัดค้อนให้คาวีที่นั่งยิ้มหน้าแป้นประหนึ่งตัวเองนั้นคือว่าที่เจ้าบ่าว คนเป็นแม่ผู้ซึ่งกำลังจะได้ลูกเขยอีกคนโคลงศีรษะ รอให้แขกกลับไปก่อนเถอะเดี๋ยวได้เห็นฤทธิ์ลูกสาวหล่อน

 

เป็นจริงอย่างที่ลีลาวดีกลัว การะเกดอาละวาดใส่คาวีและพุทธชาดจริงๆ โดยมีสามมหานั่งฟังพับเพียบฟังตาปริบๆ เพราะได้ค่าปิดปากมาจากหม่อมราชวงศ์ชลธารก้อนใหญ่ทีเดียว หลังจากพูดคุยเรื่องสินสอดกันเสร็จ ก่อนกลับชลธารยื่นซองให้หนุ่มๆ ทั้งสาม บอกเป็นค่าขนมเด็กๆเล็กๆ น้อยๆ

มหาเสน่ห์ถึงกับตาลุกพรึบ! กับตัวเลขที่เขียนไว้หน้าเช็คเงินสดที่นำไปขึ้นได้ทันที เงินอาจซื้อทุกอย่างในชีวิตไม่ได้ แต่บางครั้งเงินสามารถเปลี่ยนทัศนคติของบาง (สาม) คนได้ จำนวนเงินเจ็ดหลักทำให้สามหนุ่มเบาใจที่พี่สาวไม่ต้องไปตกระกำลำบากหรือแต่งไปแล้วอาจถูกครหาว่าสามีเกาะกิน ตอนนี้สามหนุ่มต่างเฝ้ารอให้ถึงวันแต่งงาน ประตูเงิน ประตูทอง ประตูเพชร ประตูมุก บลาๆ พวกเขาจับจองแล้วทั้งสิ้น!

“เป็นพี่ชายประสาอะไรไม่ช่วยน้อง มัวแต่นั่งบื้ออยู่ได้ ทำไมไม่พูด!” การะเกดแหวใส่พี่ชาย

“ก็เรื่องนี้เราเป็นแค่ตัวประกอบ”พุทธชาดตอบเสียงเรียบปกปิดรอยยิ้มขำไม่มิด

“พี่ก็เป็นแค่ตัวเสือก” คาวีสำทับขึ้นอย่างเห็นด้วย พวกเขามันแค่ตัวประกอบที่ชอบแย่งซีนพระเอกจริงจิ้ง!

“เสือกจนได้เรื่องเลยสิ เรื่องมันบานปลายเพราะปากหมาๆ ของพี่คาวีนั่นแหละ”

พรรษชลที่เดินไปส่งพ่อแม่ขึ้นรถเดินกลับเข้าทันได้ยินเข้าพอดี ถอยตอนนี้ก็คงไม่ทันได้แต่เดินไปนั่งข้างๆ เพื่อน

“พี่หมอก็เหมือนกัน ทำไมไม่ปฏิเสธค่ะ ปล่อยให้เรื่องมันเลยเถิดมาถึงป่านนี้ได้ยังไง เราเพิ่งเป็นแฟนกันได้ไม่กี่วันเองนะ” เธอหันไปเล่นงานพรรษชลทันที

คนรับบทพระเอกหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย รู้สึกเกรงเสียงแหลมปรี๊ดไม่น้อย

พระเอกเรื่องนี้มันช่างลามก เอ๊ย รันทดเหลือเกิน!

“อะแฮ่ม...คือพี่ไม่ทันตั้งตัวเหมือนกัน” แก้ตัวไปส่งๆ ดีเหลือเกินที่ไม่แสดงอาการดีใจออกนอกหน้า ไม่งั้นเธอต้องเล่นงานเขาหนักกว่านี้

“แทนที่จะช่วยกันพูดนั่งบื้อเป็นผักอยู่ได้” หญิงสาวบอกอย่างฉุนเฉียว เดินกอดอกกลับไปกลับมา

“เคยได้ยินแต่นั่งบื้อเป็นควาย” มหาเสน่ห์แทรกขึ้นหน้าซื่อ

“ไม่ได้ขอความคิดเห็น หุบปากไปเลยนะแก อย่าคิดนะว่าพี่ไม่รู่ว่าในซองนั้นคืออะไร”

“ฮุ้ย...ผู้หญิงฉลาดแบบนี้น่ากลัว เหน่ชักสงสารพี่น้ำแล้วสิ” คนเป็นน้องออดสงสารว่าที่พี่เขยจนหลายคนเห็นแล้วหมั่นไส้

“เงินเปลี่ยนมึงได้จริงๆ นะไอ้กิ้งก่า” มหาโชคแขวะ

“เหมือนกันนั่นแหละ ได้ข่าวว่าได้สามซองสามคนนี่” การะเกดเล่นงานมหาโชคต่อ ซึ่งเธอรู้ดี มหาลาภจะไม่เปิดปากหืออือขึ้นมา และเป็นคนเดียวที่รอดพ้นจากทุกข์ภัยในครั้งนี้ คิดแล้วมันน่าเจ็บใจ!

“เงินค่าขนม พ่อพี่น้ำเขาเอ็นดู”

“เชอะ ไอ้พวกหน้าเงิน ขายพี่สาวกิน”

“ว่าไป...คุณป๋าโน่นขายลูกสาวกิน เรียกสินสอดไปตั้งกี่ร้อยล้าน โหดขนาดนั้นพ่อพี่น้ำยังสู้ เป็นเหน่ขอเวลาคิดอีกหลายวัน” มองท่าทางน่ากลัวของพี่สาวอย่างขยาด...แต่งเมียแต่ได้แม่แน่ๆ งานนี้!

“โอ้ย...อยากจะบ้าตาย มีแฟนกับเขาได้ไม่กี่วันก็ต้องแต่งงาน” คนตั้งรับไม่ทันโอดครวญ

“เกดแค่ ชอบ พี่หมอเองนะคะ จะให้เกดแต่งงานกับพี่หมอได้ยังไง” จนป่านนี้หญิงสาวก็ยังยืนกรานว่าเธอแค่ชอบพรรษชล

“แต่งๆ กันไปเดี๋ยวก็รักเองแหละ อย่าคิดมากน่า” คาวีให้กำลังใจสาวสติแตก แหม...ตอนแรกง้องแง้งจะหาผัวเอง ถึงตอนได้จริงๆ กลับมาโอดครวญซะนี่

“เราคิดเหมือนพี่คาวีนะ มาถึงตอนนี้แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว” พุทธชาดเห็นด้วยกับคาวี แต่คิดค้านตรงเรื่องแต่งกันไปเดี๋ยวก็รักเอง เขารู้...น้องสาวเขารักแล้ว สักแต่ยังไม่รู้ตัว

“เงียบไปเลยนะ เป็นแค่ตัวประกอบนี่!” แขวะพี่ชายอย่างหมั่นไส้ ทีอย่างนี้ล่ะเสนอหน้า

“ช่วยคิด กลัวเกดสติแตกก่อนแต่งงาน” คนเป็นพี่ไม่โกรธกลับกระเซ้าคืนเสียนี่

“งามไส้ล่ะทีนี้ พี่เกดจะมีผัว” มหาเสน่ห์หัวเราะหึๆ ในลำคอ บอกเลยคิดสภาพพี่สาวอุ้มท้องไม่ออก คนที่ไม่อ่อนหวาน มีความมั่นใจในตัวเองจะอยู่ในโอวาทสามี จะทนเป็นช้างเท้าหลังได้แน่หรือ โอ๊ย...คิดแล้วเสียวไส้เสียวพุง สงสารพี่น้ำค้างล่วงหน้าแล้วกัน!

“เป็นแค่ตัวเสือก หุบปากไปเลย!

พุทธชาดหันไปมองเสี้ยวหน้าเอ็นดูของว่าที่พี่เขยแล้วโคลงศีรษะ ไม่รู้แต่งกันไปจะเอาแต่ใจมากกว่าเดิมหรือหงออยู่ในโอวาทสามี เขาภาวนาขอให้เป็นอย่างหลัง ไม่งั้นพรรษชลรับศึกหนักแน่ๆ ก็ตัวแม่ตรงหน้าวีนแหลกแค่ไหน พี่ชายฝาแฝดอย่างเขาย่อมรู้ดีชายหนุ่มมองน้องสาวด้วยสายตาเอ็นดู ถึงเอาแต่ใจการะเกดก็ทำเฉพาะกับคนที่เธอรักเท่านั้น ส่วนหนึ่งที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะเขาเฝ้าตามใจ

พุทธชาดเชื่อว่าพรรษชลจะต้องดูแลน้องสาวตนให้มีความสุขได้ เขาไม่เสียใจที่ใส่ชื่อพรรษชลเข้าไปในลิสต์ว่าที่ลูกเขยในฝันของผู้เป็นพ่อ และคอยพยายามทำให้ท่านเห็นดีเห็นงามหลังจากสืบประวัติพรรษชล ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่พี่ชายทำเพื่อน้องสาวที่รักยิ่ง น้องรักใครเขาก็รักด้วย แต่ถ้าใครคนนั้นทำให้น้องเขาเสียใจ ...มันก็อีกเรื่อง

ทุกคนต่างคิดไปกันคนละทาง ตรงกันบ้าง ต่างกันบ้าง แต่ไม่มีใครรู้เลย อนาคตข้างหน้าสองหนุ่มสาวที่จับผลัดจับพลูได้แต่งงานกันมีอุปสรรคนานัปการให้ร่วมกันฝ่าฝัน โดยไม่รู้ว่าฝ่ายใดจะเป็นคนถอยก่อนหรือทั้งสองจะจับมือกันฟันฝ่าจนถึงปลายทางแห่งความสุข

...ไม่มีใครล่วงรู้เลย

 

 

 

 

 

 




ตอนหน้าเป็นตอนสุดท้ายที่เจี๊ยบจะลงให้อ่านนะคะ หนังสือใกล้ออกแล้ว ฝากติดตามต่อในเล่มค่า



เอารูปสวยๆ มาฝาก ถ่ายมะเช้าสดๆ ร้อนๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,239 ความคิดเห็น

  1. #3172 Manpoon Boon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 23:50
    พี่ถึกนี่ตลอดเลยจริงๆ
    #3,172
    0
  2. #3164 Manpoon Boon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 23:33
    พี่ถึกนี่ตลอดเลยจริงๆ
    #3,164
    0
  3. #3137 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 22:07
    5555 พี่ถึกชงจนได้เรื่องเลย อิอิอิ 
    #3,137
    0
  4. #3109 Love Have (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 17:31
    พี่หมอน้ำรุกจนได้เรื่องเลยนะคะ  งานนี้ช่วยไม่ได้นะคะเกดเพราะว่าคุณพ่อของหมอน้ำอยากอุ้มหลานไว ๆ  เลยจัดตามเห็นสมควรเลยค่ะ  แน่ใจนะคะว่าไม่ได้รักพี่หมอน้ำนะคะเกด   อย่าปากแข็งพูดไม่ตรงกับหัวใจเชี่ยวนะคะ  ไม่อย่างนั้นคนอ่านจะแย่งนะคะ 
    #3,109
    0
  5. #3096 maymumii (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 16:12
    555555555 พี่ถึกนี่จริงๆ เลย หางานให้หมอน้ำตลอดๆๆ โอ้ยย หมอน้ำจะรอดไปจนถึงหลังงานแต่งรึเปล่าเนี่ย 
    #3,096
    0
  6. #3084 LekLek2709 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 15:06
    ลุ้นๆ ค่ะ 
    #3,084
    0
  7. #3080 Ryoma_Rut (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 14:39
    สามมหาน้าเลือดเรื่องเงินมาก จองทุกประตูเลย
    #3,080
    0
  8. #3076 yeanpao (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 14:25
    คริๆๆจองหนังสือแล้วตั้งแต่วันแรกเลยค่ะ ตั้งแต่ 9.00
    #3,076
    0
  9. #3044 bluecomsc (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 11:32
    ป้าดด แผนช่วยขแงคาววี่ จะทำให้ชลลี่ได้แต่งเร็ซหรือช้ากันแน่
     
    #3,044
    0
  10. #3019 noodao (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 09:46
    น้องเกดคงอยากจะเป็นแฟนนานกว่านี้ ไม่ใช่เลื่อนขั้นกลายเป็นภรรยา
    สามมหาได้ค่าเปิดทางแบบนี้คงรักพี่สาวมากเลยนะเนี่ย
    #3,019
    0
  11. #3018 เก๋ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 09:17
    ชอบตัวประกอบ(เจมี่) กับตัว(คาวี) สุดๆๆๆๆ
    #3,018
    0
  12. #3014 นางมารร้าย (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 22:03
    อย่าดร่ามามากนะค่ะสงสารพี่หมอกะนู๋เกด
    #3,014
    0
  13. #3011 dissy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 21:19
    งานน่าจะเข้าพี่หมอน้ำ
    #3,011
    0
  14. #3009 yo na (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 19:16
    อะโด่ว พาไรท์บอกแบบนี้ ก้อชักกลัวแล้วสิ(ไม่มีใครรู้ได้เลย)
    #3,009
    0
  15. #3007 lovecaramel (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 18:48
    สามมหานี่ไม่เบาเลย
    #3,007
    0
  16. #3004 ManGvi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 15:53
    มาเม้นตามหลัง จะหยุดลงละเศร้า รอเล่มค่าาาา
    #3,004
    0
  17. #2997 ViVi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 14:41
    อยากรู้ว่าได้ค่าขนมเท่าไหร่ ฮ่าๆๆ ขอบคุณนะคะไรเตอร์
    #2,997
    0
  18. #2994 Kulkalan Sen (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 10:44
    จะมีมาม่าป่ะค่ะ พี่เจี๊ยบทิ้งปมให้ลุ้นอีกแล้ว
    #2,994
    0
  19. #2993 Moowan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 10:42
    ตัวประกอบ กะตัวเผือก เยอะจุง 555
    #2,993
    0
  20. #2992 Voonzen (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 10:40
    อิจฉาเกด เป็นแฟนปับจับแต่งเลย
    #2,992
    0
  21. #2988 เพนศรี (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 08:07
    ในที่สุดก็ได้แม่ดอกการะเกดมาไว้เคียงข้างสักทีต้องขอบคุณตัวประกอบทั้งหลายนะคุณหมอน้ำ
    #2,988
    0
  22. #2986 MooNa Narak (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 05:22
    เฮ้อออ นางวีนแตกจริมๆ
    #2,986
    0
  23. #2984 Gaeaterra (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 01:22
    ทิ้งปมไว้แบบนี้จะมีดราม่ามั้ยหนอออ
    #2,984
    0
  24. #2979 fsn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 23:38
    สู้ๆ คะ หมอน้ำ
    #2,979
    0
  25. #2978 Fon Chanoknunt (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 23:34
    อั๊ยย่ะ ตัวเอก ตัวประกอบ ตัวเสือก ตัวเผือก ตัวมโน โดนตัวแม่กินเรียบ 5555 สะจายยย
    #2,978
    0