หากจะรัก(เพิ่ม)อีกสักนิด

ตอนที่ 16 : ๑๖...ขวัญดาว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,978
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    15 ก.พ. 58

สาวๆ ผู้โชคดีจากตอนที่ 15

lovecaramel

Vzavii

ส่งที่อยู่มาที่ Taksawaree_writer@hotmail.com นะคะ
 

16

ขวัญดาว

หลังจากฌาปนกิจขจีจิตต์ ขวัญดาวไม่ได้หนีหายไปไหน เธอยังวนเวียนอยู่ใกล้ๆ บ้านกันยา คอยจับตามองพิมพ์ลดาและผู้ชายที่ได้ชื่อเป็นสามี ตอนรู้ว่าอิลฟรานไม่ได้ตัวเปล่าเล่าเปื่อยเหมือนอย่างที่ผู้เป็นแม่บอกเธอถึงกับกรีดร้อง สินสอดทองหมั้นที่เขานำมา ชาวบ้านต่างพากันโจษจันไม่เลิก ยิ่งในตลาดยิ่งพูดกันไม่หยุด หลายคนบอกรวมกับทรัพย์สินที่ไกรสุขทิ้งไว้ให้ลูกสาว พิมพ์ลดากลายเป็นเศรษฐีนีในพริบตาเดียว นับวันความริษยายิ่งเกาะกุมหัวใจเธอ เธอเกลียดพิมพ์ลดามาแต่ไหนแต่ไร และยิ่งเกลียดมากขึ้นเมื่อรู้ว่าไกรสุขไม่เคยโกรธเกลียดลูกสาวตัวเองเลย

เธอพบกับไกรสุขครั้งแรกตอนอายุสิบเจ็ดปี แม่ที่ตอนนั้นกำลังหาทางเลิกกับสามีเก่าซึ่งก็คือพ่อเธอบอกแผนการในคืนวันหนึ่ง อนาคตที่รุ่งโรจน์ การได้หนีจากความทุกข์ยากลำบากทำให้เธอยอมทำตามที่แม่พูดทุกอย่าง ยอมมอมเหล้าไกรสุข ยอมเปลื้องผ้าไปนอนเคียงข้างเขา ยอมให้แม่ถ่ายรูปนับร้อย การเข้ามาอยู่ในบ้านไกรสุขเหมือนได้เกิดใหม่ หากแต่มีตัวปัญหาอย่างพิมพ์ลดาอยู่ แม่และเธอช่วยกันหาทางกำจัดหญิงสาว และในที่สุดก็ได้ผล เธอและแม่เสวยสุขนานหลายปี ไกรสุขให้เงินให้ที่อยู่ แต่ไม่เคยให้ความรัก บางครั้งเธออยากให้เขารักเธอเหมือนอย่างที่รักพิมพ์ลดาก็ยังดี เธออยากให้เขาอภัยให้กับสิ่งที่เธอทำไป แต่เปล่าเลย...นอกจากไม่ได้รับการให้อภัย ไกรสุขยังทรยศเธอกับแม่อย่างเลือดเย็น

คนแบบนั้นตายๆ ไปได้ก็ดีแล้ว! หญิงสาวกรีดร้องอยู่ในใจ

“เธอแน่ใจนะดาว ถ้าลงมือแล้วถอยกลับไม่ได้นะ” เพื่อนชายที่เพิ่งคบหากันได้ไม่นานหันมาถาม สีหน้าเขาไม่ได้ลังเล เพียงแต่ถามให้แน่ใจ

“ฉันไม่ถอยแน่ ยังไงฉันก็ยังอยากให้มันตาย พ่อมันทรยศฉัน ป้ามันสั่งคนมาฆ่าแม่ฉัน นังลดามันสมควรตายแล้ว” เธอบอกเสียงเหี้ยม แววตาวับวาวด้วยโทสะ มั่นใจว่าแม่เสียชีวิตเพราะกันยาสั่งเก็บ นังแก่เหนียงยานนั่น แม้ภายนอกจะดูธรรมะธรรมโม แต่เธอเชื่อว่ามันก็เลือดเย็นเหมือนน้องชายมันนั่นแหละ

“ยังไม่มีหลักฐาน จริงๆ น่าจะรอให้ตำรวจสรุปเสียก่อน” อีกคนบอก แม้จะไม่ใช่คนดีมากนัก แต่ก็ไม่อยากปักปำใคร

“มันนั่นแหละ มันต้องยัดเงินตำรวจไม่ให้สาวถึงมัน แม่ไปด่าว่ามันที่บ้าน ตกเย็นแม่ก็หายตัวไปกลายเป็นศพ เธอจะให้ฉันคิดยังไงล่ะบอย” ชายหนุ่มชื่อบอยพยักหน้าเห็นด้วย เรื่องมันก็เข้าเค้าดีอยู่หรอก

“งั้นก็เป็นไปตามแผนเดิมนะ แล้วก็โอนเงินมาให้ด้วยแล้วกัน” ขวัญดาวไม่รู้สึกเสียใจที่บอยทวงเงินหรือพูดเรื่องเงินกับเธอบ่อยๆ อาจเป็นเพราะว่าเธอยังรักเขาไม่มากพอก็ได้ หรืออีกอย่าง...เธอไม่เคยรักเขาเลย!

 

ตลาดในยามเย็นที่นี่ต่างจากที่บ้านชลธารมากพอควร เพราะความที่ที่นั่นเป็นชนบทมากกว่า และเชียงใหม่เป็นเมืองท่องเที่ยว ทำให้มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินพลุกพล่านเต็มไปหมด อิลฟรานดูกลืนไปกับนักท่องเที่ยว ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มก็โดดเด่นเป็นที่จับตามอง ใบหน้าที่หนวดเคราดึงดูดสายตาผู้คนไม่น้อย พิมพ์ลดาที่ถูกเขากุมมือเอาไว้แอบค้อนให้ รู้สึกไม่ชอบใจสายตาแม่พวกสาวๆ ที่คอยวนเวียนชายตามาที่เขา นี่เธอคงไม่ได้นึกเพี้ยนจน หึง เขาเข้าหรอกนะ

ตั้งแต่วันที่จดทะเบียนสมรสกันหลอกๆ แล้วละที่ทำเธอคอยกังวลกับความรู้สึกที่เริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย ราวกับเธอผูกผันกับเขามากขึ้น เขายอมเล่าเรื่องครอบครัวให้ฟังบ้างแล้ว แม้จะไม่ทั้งหมด ที่สำคัญเธอก็ไม่อยากรู้ทั้งหมดของอดีตเขา ก็แค่ต้องการเรียนรู้และจดจำว่าสิ่งไหนแตะได้ไม่ได้ เขาไม่ชอบเธอจะไม่ทำ เขาชอบเธอก็จะทำบ่อยๆ เพื่อให้เขามีความสุข

หญิงสาวเริ่มตระหนักถึงความรู้สึกตัวเอง พักหลังเธอหายใจเข้าออกเป็นเรื่องของอิลฟรานทั้งสิ้น และรับรู้ว่าเขาได้ก้าวเข้ามาเป็นคนสำคัญของชีวิตเธอเรียบร้อย เธอยอมรับหัวใจตัวเองอย่างเงียบๆ ไม่ยอมแสดงออกให้ชายหนุ่มรู้ เพราะกลัวเขาจะได้ใจ จนรวบรัดขอข้ามขั้นตอนเหมือนอย่างที่พยายามทำอยู่ทุกวัน

“อีกสองวันเราไปบ้านผมกันนะลดา ผมบอกป้าคุณแล้ว ท่านเห็นดีด้วยบอกให้เราไปทดลองฮันนีมูนกันก่อน” ได้ยินดังนั้นจึงทำตาเขียวใส่ เขากับป้าเธอเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย นี่คงคิดว่าเธอไม่รู้สิ ว่าทั้งสองแอบคุยกันถึงเรื่องหลาน ทั้งๆ ที่เธอกับอิลฟรานยังไม่ได้แต่งงานจดทะเบียนสมรสกันจริงๆ ซะหน่อย

“ไม่ไปค่ะ ฉันจะอยู่ที่นี่ต่ออีกสองอาทิตย์แล้วกลับอิตาลี ป่านนี้เชวงคงบ่นจมแล้ว”

“ช่างปะไร ถ้าเขาไล่คุณออกก็ไม่ต้องไปง้อ ผมเลี้ยงคุณเอง” เขาว่าอย่างใจปล้ำ รู้ดีว่าเชวงไม่มีวันไล่พิมพ์ลดาออก รายนั้นโทร. หาเขา บอกด้วยซ้ำว่าให้อยู่นานๆ เผื่อหญิงสาวจะใจอ่อนยอมแต่งงานด้วย เรื่องทะเบียนสมรสทุกคนรู้หมดว่ามันจริง ยกเว้นแม่คนร่างบางที่คอยแต่ปฏิเสธเขา

“ฉันมีมือมีเท้า เรื่องอะไรต้องไปอยู่ให้คุณเลี้ยง”

“ไม่รู้ละ แต่งงานกันแล้วผมไม่ให้คุณทำงานหนักเหมือนแต่ก่อนแน่” เขาว่า พร้อมกับชี้ชวนให้ดูของฝาก เป็นการเปลี่ยนเรื่องยุติข้อวิวาทกันโดยปริยาย พิมพ์ลดายอมให้เขาจับจูง กระทั่งเธอเจอร้านขายน้ำแข็งไสที่มีเครื่องวางเรียงรายน่ากิน อิลฟรานกำลังมองไปที่ร้านขายเสื้อผ้า สองหนุ่มสาวจึงเห็นควรกันว่าจะแยกกันสักแป๊บ โดยที่หญิงสาวจะไปรอที่ร้านขายน้ำแข็งไส ส่วนชายหนุ่มก็ตั้งใจแอบไปซื้อเสื้อยืดลายเป็ดน้อยน่ารักให้เธอ

ไม่ถึงห้านาทีพิมพ์ลดาก็ได้ถ้วยน้ำแข็งไสไว้ในมือ แต่เธอยังไม่ได้กินมันก็พบกับขวัญดาวเข้าเสียก่อน อิลฟรานเดินเข้าไปดูของร้านไหนเธอก็ไม่รู้ ใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยน้ำตาทำให้เธอตัดสินใจเดินตามขวัญดาวไป เธอเคยสูญเสียมาก่อน ย่อมทำให้รู้ซึ้งถึงความรู้สึกของขวัญดาว การไม่มีใครยามที่ตัวเราเศร้าเสียใจที่สุด... มันโหดร้ายมาก

“ดาวๆ รอลดาก่อน” เธอร้องเรียกพร้อมทั้งเร่งฝีเท้า อีกฝ่ายไม่หันมา แต่สาวเท้าหนีโดยไว

“ดาว” เธอเดินทันอีกฝ่ายตรงที่จอดรถยนต์ซึ่งยังมีผู้คนเดินสวนอยู่บ้าง ขวัญดาวหันกลับมา เดินเข้ามาประชิดตัวเธอ

“อย่าส่งเสียงนะ” พิมพ์ลดาเบิกตากว้าง ปลายแหลมของอาวุธที่ทิ่มตรงหน้าท้องทำให้เธอรู้สึกเสียวแปลบ ก่อนจะเห็นชายคนหนึ่งลงมาเปิดประตูรถกระบะสี่ประตู เขายิ้มพร้อมผายมือเชิญ ขวัญดาวยิ้มตอบพร้อมดันตัวเธอไปที่รถ

“ทำแบบนี้ทำไมดาว” เธอถามขึ้นหลังจากที่รถเคลื่อนตัวออกไปจากบริเวณลานจอดรถด้านหลังตลาด อาวุธปลายแหลมเปลี่ยนเป็นกระบอกปืนสีดำมะเมื่อม

“แก้แค้นป้าแกไงลดา แก้แค้นที่ป้าแกสั่งคนมาฆ่าแม่ฉัน” เธอฟังแล้วอดตกใจไม่ได้ ป้าของเธองั้นอย่างนั้นเหรอ

“เป็นไปไม่ได้” ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างไม่อยากเชื่อและไม่มีวันชื่อด้วย ป้าเธอรักสันโดษมาแต่ไหนแต่ไร ทั้งยังใจบุญ ไม่มีวันสั่งฆ่าใครได้แน่นอน

“เฮอะ แกมันก็แสนซื่อ มีแต่คนคอยปกป้อง ทำให้แกไม่รู้อะไรเลยว่าคนรอบตัวแกมันร้ายกาจทั้งนั้น รวมถึงพ่อแกด้วย”

“รวมถึงเธอด้วยดาว” เธอย้อน โกรธที่ขวัญดาวก้าวร้าวผู้เป็นพ่อ

“ฉันงั้นเหรอ เลวไม่ได้ครึ่งพ่อกับป้าแกหรอก วางแผนหักหลังกันมาหลายปี พ่อแก...มันใจร้ายมาก”

“แล้วเธอล่ะ ปอกลอกพ่อฉันมากี่ปีแล้ว เธอกับแม่วางแผนชั่วๆ ทำให้พ่อฉันต้องจำใจรับพวกเธอมาดูแล แบบนี้มันไม่เรียกว่าเลวกว่าเหรอ” ใบหน้าเธอสะบัดทันทีที่พูดจบ ขวัญดาวมองอย่างโกรธเกรี้ยว คำพูดแทงใจดำไม่ได้ทำให้หญิงสาวสำนึก กลับโกรธหญิงสาวมากถึงมากที่สุด

“พ่อกับป้าแกมันเลว! แกก็เลวเหมือนกัน นังคนอกตัญญู แกคิดว่าแกหนีไปอิตาลีแล้วใครกันที่ดูแลพ่อแก หา!” เรือนผมสลวยของพิมพ์ลดาถูกกระชากจนแสบหนังหัวไปหมด เจ็บจนน้ำตาเล็ดแต่เธอก็ไม่ปริปากของร้องอีกฝ่ายสักคำ

“ฉันเป็นคนคอยดูแลพ่อแกมาตลอด แต่พ่อแกไม่เคยเห็นความดีของฉันเลย ไม่เคยเลยสักครั้ง!

 

เกือบชั่วโมงแล้วที่หาพิมพ์ลดาไม่เจอ อิลฟรานเดินหาหญิงสาวไปทั่วตลาด โทร. กลับไปบ้านก็พบว่าหญิงสาวยังไม่กลับไป ลางสังหรณ์บางอย่างบอกเขาว่าเกิดเรื่องไม่ดีกับเธอแน่ๆ เพิ่มมาสมทบกับชายหนุ่มที่ตลาด ชลธารที่ยังไม่กลับก็ตามมาด้วย สีหน้าเป็นกังวลทำให้หม่อมราชวงศ์หนุ่มเห็นใจเพื่อน เขาเองก็ห่วงพิมพ์ลดาไม่น้อยไปกว่ากัน กันยาเป็นลมล้มพับไปตั้งแต่ได้ข่าวหลานสาวหายตัวไป

“โทร. ไม่ติดเลยเหรออิล” ชลธารถาม

“ไม่ ตอนแรกมันติดแต่มีคนกดตัดสายแล้วก็ปิดเครื่อง ชล...ฉันกลัว” มืออิลฟรานสั่นเทาจนชลธารต้องจับมือเพื่อนไว้แน่น รับรู้ถึงความกลัวอย่างสุดหัวใจของชายหนุ่ม “ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับลดาฉันจะทำยังไง ฉันจะมีชีวิตอยู่ได้ยังไง”

ไม่ได้สั่นแต่มือ เนื้อตัว ปากคอชายหนุ่มยังสั่นไปหมด ชลธารรู้ว่าอิลฟรานไม่ได้สติแตก แค่กำลังกลัวจับใจ

“แจ้งตำรวจหรือยัง”

“ไม่ ลุงเพิ่มบอกยังไม่ครบยี่สิบสี่ชั่วโมงเขาไม่รับแจ้ง กฎห่าเหวอะไรวะ”

“งั้นก็ลองช่วยกันหาอีกรอบ ลดาอาจกำลังซื้อของอยู่ก็ได้”

อิลฟรานภาวนาขอให้เป็นอย่างที่ชลธารพูด ขออย่าให้หญิงสาวตกอยู่ในอันตรายเลย อย่าให้เธอโดนใครจับตัวไป หรืออย่าให้เธอเกิดอุบัติเหตุใดๆ ชายหนุ่มวิงวอนต่อพระผู้เป็นเจ้า

 

นอกจากคำขอของอิลฟรานจะไม่เป็นจริงแล้ว พิมพ์ลดากลับพบว่าเธอได้ถูกนำมากักขังในบ้านไม้โทรมๆ ในป่าแห่งหนึ่ง ตลอดการเดินทางขวัญดาวทั้งตบทั้งกระชากผมจนสภาพเธอตอนนี้แทบดูไม่ได้ หญิงสาวรู้สึกถึงริมฝีปากที่บวมเจ่อ กับเจ็บแปลบที่แผลบนใบหน้าจากรอยเล็บที่ขวัญดาวได้ฝากไว้ อารมณ์เกรี้ยวกราดเกินไปทำให้เธอไม่โต้ตอบอะไรยามโดนทุบตี ขวัญดาวเหมือนคนสติไม่อยู่กับร่องกับรอยนัก

“ขังมันไว้ที่นี่ ทิ้งคนเฝ้าไว้สองคนก็พอ” บอยแฟนหนุ่มของขวัญดาวบอก หลายครั้งที่พิมพ์ลดาต้องหลบสายตาของเขา

“คุณจะทำยังไงกับมัน ฉันอยากให้มันตายเร็วๆ”

“ใจเย็นน่า ยังไงมันก็ต้องตายอยู่ดี เก็บไว้สักสองวันจะได้ไม่เสียของ” บอยบอกด้วยเสียงเจ้าเล่ห์ ยอมรับว่าต้องตาต้องใจพิมพ์ลดาเป็นอย่างมาก รูปร่างอ้อนแอ้นบอบบางทว่าอวบอิ่มในสัดส่วนที่ควรมี อย่าว่าแต่เขาที่สนใจเลย ลูกน้องสองตัวของเขาก็ทำท่าปาดน้ำลายเสียหลายรอบ

“อย่าบอกนะว่าคุณจะข่มขืนมัน” คำพูดของขวัญดาวทำให้ใจพิมพ์ลดาร่วงไปอยู่ตาตุ่ม

“เอาน่า เรื่องนี้คุณไม่ต้องยุ่ง กลับไปได้แล้ว อย่างไรเสียมันก็ตายสมใจคุณ” บอยบอกปัด ไม่อยากให้ขวัญดาวหึงหวงเขา

“เดี๋ยวดาว!” พิมพ์ลดาเรียกหญิงสาวเอาไว้

“ทำไม” ขวัญดาวหันกลับมาเลิกคิ้วถาม สีหน้าดูยินดีที่รู้ว่าเธอจะโดนขมขื่น

“คะคุยกันก่อนสิ ฉันมีหลายเรื่องต้องถามเธอ ไหนๆ ก็จะฆ่าแล้ว ช่วยสงเคราะห์บอกฉันหน่อยเถอะ” เธอได้ยินบอยและลูกน้องทำเสียงฮึดฮัดขัดใจ แต่ก็ขัดไม่ได้ ขวัญดาวไล่สามหนุ่มออกไปรอด้านนอก

“ว่ามา”

“ที่นี่ที่ไหน”

“ยังอยากจะรู้อีกเหรอ หรือกลัวว่าตายไปแล้วจะกลับบ้านไม่ถูก” ขวัญดาวถามเสียเยาะ

“ใช่ ฉันกลัวกลับไปหาพ่อไม่ถูก” เธอตอบ พยายามถ่วงเวลาเอาไว้ เธอหวังว่าอิลฟรานจะมาช่วยเธอได้ทันท่วงที

ขวัญดาวระเบิดเสียงหัวเราะขึ้นราวกับคนเสียสติ

“รู้เอาไว้ด้วยนะ แกไม่มีวันได้กลับไปหาพ่อ ต่อให้พวกแกตายฉันก็จะแยกพวกแกออกจากกัน”

“ทำไมละดาว เธอไม่สำนึกบุญคุณของพ่อฉันเลยหรือ พ่อเลี้ยงดูเธอกับแม่ ให้ที่อยู่ ให้เงินใช้มาตั้งหลายปี พ่อไม่เคยคิดร้ายกับเธอสองแม่ลูก มีแต่พวกเธอที่จ้องทำร้ายครอบครัวฉัน”

เพลียะ! ใบหน้าเธอสะบัด ชาไปครึ่งหน้าแต่ก็ต้องอดทนเอาไว้ ยิ่งขวัญดาวอยู่นานแค่ไหน เธอก็จะปลอดภัยนานเท่านั้น

“พ่อแก...ไม่เคยรักฉัน” ร่องรอยความเสียใจในดวงตาทำให้พิมพ์ลดาฉุกคิด

“รักเหมือนลูกงั้นเหรอ เธอหมายถึงพ่อไม่รักเธอเหมือนฉันใช่ไหม” เหมือนมีแสงสว่างเรืองรองท่ามกลางความสับสนมึนงงกับสิ่งที่ได้รับรู้ผ่านสายตาขวัญดาว พิมพ์ลดารู้แล้วว่าสิ่งใดจะยื้อขวัญดาวเอาไว้กับเธอให้ได้นานที่สุด

“ไม่! ฉันไม่เคยรักเขาเหมือนพ่อ แม่ไม่ยอมให้ฉันรัก... แม่บอกว่าเขาเป็นของแม่ ฉันมันแค่หมากที่ล่อเขามาติดกับ” ขวัญดาวหัวเราะ ดวงตาเลื่อนลอย “แต่เชื่อไหม เขาก็ไม่เคยรักแม่เหมือนกัน ไม่เคยให้แม่แตะต้องตัวด้วย แกควรจะภูมิใจนะ ที่พ่อของแกซื่อสัตว์ต่อแม่ของแกตราบจนสิ้นลม”

พิมพ์ลดาเจ็บหนึบไปทั้งใจ เหมือนคมหอกนับร้อยซัดปักกลางใจเธอ พ่อไม่เคยทรยศต่อแม่ ไม่เคยลืมแม่ น้ำตาไหลเอ่อคลอหน่อยตายามนึกถึงผู้ให้กำเนิด

พ่อไกรขา...ช่วยหนูดาด้วย

“แต่เธอก็ยังรักพ่อใช่ไหมดาว” หญิงสาวตั้งสติ ยื้อให้ขวัญดาวพูดคุยด้วยนานๆ

“ใช่ เขาอบอุ่น เป็นผู้ชายที่ดีมาก เขาไม่เหมือนพ่อฉัน รายนั้นเอาแต่กินเหล้าเล่นการพนันแล้วก็กลับมาทุบตีลูกเมีย” ขวัญดาวหยุดหัวเราะ “รู้ไหม ตอนฉันเห็นเธอทีแรก ฉันนึกเกลียดขี้หน้าเธอขึ้นมาทันที ต่อให้เธอไม่มีแม่ แต่เธอมีพ่อที่รักและเอาใจใส่ ผิดกับฉันที่ถึงมีแม่ แต่แม่ไม่เคยนึกถึงฉันเลย  แม่เอาแต่คิดถึงเรื่องของตัวเอง” ความขมขื่นฉายชัดบนสีหน้าของขวัญดาว บางครั้งชีวิตคนมันก็เหมือนบทละคร มีทั้งสุขสมขมขื่น บางบทบางตอนอาจคล้ายกัน แต่ใช่ว่าจะมีจุดจบเหมือนกันทุกคน อย่างเช่นละครชีวิตของขวัญดาว เธอเลือกที่จะฆ่าเสี้ยนหนามหัวใจ แม้ว่าไกรสุขจะตายไปแล้วก็ตาม เงินห้าล้านคงพอเป็นทุนรอนให้เธอได้ใช้ชีวิตหลังจากนี้อย่างสุขสบายไปอีกสักปีสองปี จากนั้นค่อยคิดอีกทีว่าจะเอายังไง บางทีเธออาจใช้วิธีเดียวกับแม่ ...วางแผนจับผู้ชายดีๆ สักคน!

แววตาขวัญดาวหม่นหมอง จะมีไหมหนอ...ผู้ชายอย่างไกรสุข คนที่รักและซื่อสัตว์ต่อครอบครัวจนตราบสิ้นลมหายใจ

ท่าทางเลื่อนลอยจมจ่อมกับภวังค์ทำให้พิมพ์ลดาต้องดึงขวัญดาวกลับคืนมาสู่โลกแห่งความจริง

“แล้วที่เธอบอกว่าป้าฉันฆ่าแม่เธอล่ะดาว มีหลักฐานไหม”

ดวงตาเลือนลอยแปรเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์

“มันนั่นแหละที่ฆ่า” บอกเสียงเหี้ยม “แม่ฉันไปด่ามัน ตกเย็นมาก็หายตัวไป ตำรวจบอกศพแม่ฉันไม่มีร่องรอยการต่อสู้เลย แกว่าจะเป็นใครได้ละ ถ้าไม่ใช่ป้าแก”

“แต่ฉันว่าเธอไม่ควรปักใจเชื่อ ลองสืบดูอีกหน่อยดีไหม”

“ไม่! ต้องเป็นป้าแก ป้าแกนั่นแหละที่ฆ่าแม่ฉัน” แววตาลังเลทำให้พิมพ์ลดาใจชื้นขึ้นมา

“ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคงต้องเสียใจมากแน่ๆ ป้าดีกับฉันมาตลอด” เธอแกล้งตีหน้าสลด ขวัญดาวยิ้มเยาะอย่างสะใจ รู้สึกไม่อยากไปไหน อยากอยู่ที่นี่ อยู่ดูความเสียใจความสุขใจของพิมพ์ลดา

“แล้วเรื่องที่เธอรักพ่อฉันละ เธอเคยบอกพ่อหรือเปล่า แล้ว...พ่อว่ายังไงบ้าง”

“เคยสิ พ่อเธอรู้ว่าฉันสองแม่ลูกรัก แต่เขา...”

“พอทีเถอะน่า! กลับไปได้แล้วดาว” บอยเปิดประตูเข้ามา สีหน้าหงุดหงิดไม่สบอารมณ์ที่สองสาวมัวแต่รำเลิกถึงความหลังอย่างไม่จบสิ้น ฟังดีๆ เหมือนการพายเรือวนในอ่างน้ำนั่นแหละ บอยหรี่ตามองคนแผนสูง ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอต้องการถ่วงเวลา ชายหนุ่มยิ้มเยาะ

“ทำไม! ฉันอยากคุยกับมันก่อนไม่ได้เหรอไง หรือว่ารีบ...” ขวัญดาวปรายหางตามาทางพิมพ์ลดา “เห็นมันดีกว่าฉันใช่ไหม บอกมานะ!” ท่าทางสติแตกของขวัญดาวทำให้บอยต้องล่าถอยออกไปจากห้อง อย่างไรเสียเขาก็ยังต้องพึ่งเงินจากหญิงสาว

“ผู้ชายคนนั้นไม่ได้รักเธอนะดาว” พิมพ์ลดาบอกหลังจากคล้อยหลังชายหนุ่ม แววตาหื่นกระหายทำให้เธอนึกหวาดกลัว หากต้องยอมให้เขาย่ำยี เธอชิงตายไปก่อนเสียยังดีกว่า หญิงสาวภาวนาขอให้อิลฟรานมาช่วยเธอไวๆ ก่อนที่เธอต้องฆ่าตัวตายไปจริงๆ

“ฉันก็ไม่ได้รักมัน” ขวัญดาวตอบเสียงขื่น เธอรู้ดี บอยคบหาเธอเพราะเงิน เธอและเขาพบกันก่อนที่แม่จะเสียชีวิตได้ไม่กี่สัปดาห์ แม่ห้ามและเตือนมาตลอดว่าเขาไม่ได้รักเธอจริงๆ แต่เธอก็ทู่ชี้ตีมึนทำไม่สน เพียงเพราะอยากทำอะไรขัดใจแม่บ้าง

“ดาว... ถ้าฉันตายไปจริงๆ แล้วเธอจะได้อะไร เธอไม่กลัวตำรวจจับเหรอ” แววตาลังเลทำให้เธอตัดสินใจกล่อมอีกฝ่าย พิมพ์ลดาภาวนาขอให้อีกฝ่ายได้สติเสียที ฆ่าเธอไปก็ไม่ได้อะไร รังแต่จำให้ชีวิตวุ่นวาย

ตำรวจทำให้ขวัญดาวจิตตก แม้ก่อนหน้านี้จะเป็นกังวลก็ไม่เท่าตอนนี้ ตอนที่กำลังออกปากสั่งฆ่าพิมพ์ลดาจริงๆ

“คิดดูดีๆ นะดาว ถ้าเธอฆ่าฉัน ตำรวจก็จะตามล่าเธอ เธอจะไม่มีความสุข จะต้องหนีหัวซุกหัวซุนไปตลอดชีวิต แล้วถ้าเธอหวังพึ่งนายคนเมื่อกี้ ก็เลิกคิดซะเถอะ เขาไม่ได้รักเธอ ถ้าเธอไม่มีเงินเขาไม่มีวันพาเธอหนีไปด้วยแน่” ขวัญดาวฟังแล้วตัวสั่นยะเยือก ที่พิมพ์ลดาพูดมันจริงทุกอย่าง

“เชื่อฉันนะดาว หยุดทุกอย่างแค่นี้”

“ไม่!” ขวัญดาวนั่งลงกับพื้น ใช้มือขยุ้มผม สีหน้ามีความตื่นตระหนกปนสับสน “ถอยไม่ได้ บอยไม่ยอมแน่ ฉัน...ฉันต้องติดคุกไหม พวกมันจะช่วยฉันไหม” น้ำตาแห่งความกลัวที่นองหน้าทำให้พิมพ์ลดารู้สึกเห็นใจ

“ทุกอย่างเป็นไปได้ แค่เธอหยุด”

เธอย้ำเสียงจริงจัง แค่ขวัญดาวหยุด...ทุกอย่างจะหยุด เธอหวังอย่างนั้น!

 

ชั่วโมงต่อมามันหาได้เป็นอย่างที่เธอวาดหวัง บอยอาละวาดตบตีขวัญดาว ค่าที่เธอมาเปลี่ยนใจในตอนท้าย ตอนที่เขากำลังรอคอยที่จะขย้ำเหยื่อหน้าสวยตาใส พิมพ์ลดาหวาดกลัวต่อแววตาหื่นกระหายของเขา ติดกับผนังที่เธอนั่งพิงมีตะปูตัวใหญ่ซึ่งถูกสนิมเกาะเต็ม เธอเอื้อมมือไปหยิบมันมากำไว้ ก่อนที่จะลงมือปลิดชีวิตตัวเอง เธอขอสู้ให้สุดใจเสียก่อน ในความหวาดกลัวกลับมีความยินดี ขวัญดาวยอมเชื่อเธอนั่นแปลว่าจิตสำนึกของหญิงสาวยังดีอยู่บ้าง แม้จะไม่มากแต่ก็ยังมีส่วนดี

บอยสั่งให้ลูกน้องจับตัวขวัญดาวเอาไว้นอกห้อง พวกมันสบสายตากันอย่างมีความหมาย พิมพ์ลดากำตะปูในมือแน่น รู้เป็นอย่างดีว่าพวกมันส่งซิกอะไรกัน เธอจะไม่มีวันยอมให้มันเกิดขึ้นได้แน่ ไม่มันก็เธอที่ต้องตาย

อิลคุณอยู่ไหน ช่วยลดาด้วย หญิงสาวอ้อนวอนในใจ

บอยกระชากตัวหญิงสาวขึ้นเหวี่ยงไปยังเตียงเก่าๆ กลางห้อง ท่าทางกระเหี้ยนกระหือรือทำให้หญิงสาวสะอื้นไห้อย่างหวาดกลัว เธอสู้ดิ้นรนเท่าที่จะทำได้ มันทั้งตบทั้งชกพร้อมทั้งสบถหยาบ

“แรงเยอะจริงนะมึง เก็บแรงไว้ครางดีกว่าไหม อีตัวแสบ” ฝ่ามือหนาตบเข้าที่แก้มนวลที่มีรอยเล็กข่วนอยู่ก่อน พิมพ์ลดาทั้งเจ็บและจุกจนพูดไม่ออก ได้แต่ดิ้นขัดขืน

“บอกให้หยุดดิ้น กูไม่ด้อยไปกว่าผัวฝรั่งของมึงหรอกน่า” หญิงสาวกรีดร้องเมื่อเสื้อยืดถูกกระชากฉีกขาดไปต่อหน้าต่อตา

“อุบ๊ะ! ขาวใหญ่เหมือนที่คิดไว้จริงๆ ด้วย ผู้หญิงอะไรตัวเล็กแต่นมใหญ่เบ้อเริ่ม” วาจาหยาบคายระคายหูเธอเป็นที่สุด แต่นั่นยังไม่เท่าสายตาโลมเลียอย่างกักขฬะ

“ไอ้ชาติชั่ว!” เธอเคล้นเสียงบอก ก่อนจะใช้มือที่กำตะปูเหวี่ยงไปที่บริเวณลำคอของชายหนุ่มซึ่งกำลังก้มหน้าซุกไซ้ทรวงอก

“อ๊ากกก!” บอยร้องเสียงหลง ลำคอมีตัวปูปักอยู่ พิมพ์ลดาลนลานลุกขึ้นไปนั่งชิดหัวเตียง มือควานหาอาวุธชิ้นต่อไป แต่ไม่ว่าอย่างไรก็หาไม่พบ ประจวบเหมาะกับร่างกายที่เจ็บจุกจนขยับไปไหนไกลไม่ได้

“อีตัวแสบ...มึงตาย!” บอยย่างสามขุมเข้ามากระชากผมของหญิงสาว เสียงกรีดร้องดังขึ้นทันที แต่ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้โถมตัวเข้าจัดการกับอีกฝ่าย ก็ถูกแรงมหาศาลกระชากจากด้านหลัง ใบหน้าเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นมาในครรลองสายตาทันทีที่บอยกระแทกเข้ากับผนังห้อง

“อิล!” พิมพ์ลดาเรียกชายหนุ่มอย่างดีใจ เธอเห็นเพียงแผ่นหลังที่สั่นสะท้าน เขากำลังมองไปที่ผนังห้องอีกด้านซึ่งมีอีกคนนอนกองอยู่ตรงนั้น

“กล้าทำเมียกู มึงตาย!!

เสียงอั้กๆ ตุบตับดังหลังจากนั้น ชลธารเป็นคนเข้ามาห้าม เพิ่มที่เข้ามาสมทบลนลานถอดเสื้อนอกของตัวเองสวมให้หญิงสาว

“มึงจะต้องไม่ตายดี” อิลฟรานที่ถูกจักแยกออกมาก่อนที่อีกฝ่ายจะตายคาฝ่าเท้าเอาแต่พึมพำอยู่ประโยคเดียว พิมพ์ลดาตัวสั่นด้วยความกลัว เธอยอมรับว่าตอนนี้กลัวอิลฟรานด้วย หน้าตาแววตาแบบนี้ของเขา เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ราวกับเขาไม่ใช่อิลฟรานที่เธอเคยรู้จักอีกต่อไป!

 






อย่าลืมทิ้งคอมเม้นไว้เล่นเกมกันค่ะ

 

รูปนี้...ปื๊ดดดดด มากกกกกก!!!!!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

885 ความคิดเห็น

  1. #766 แว่นใส (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:08
    สาวเจ้ากลัวแล้วนะ
    #766
    0
  2. #692 pe_no (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:55
    โหมดโหดพี่ปื๊ด เมียยังกลัวเลย
    #692
    0
  3. #687 เดือนเสี้ยว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:01
    เท้าพี่ปี๊ดอร่อยไหม555 จัดหนักเลย
    #687
    0
  4. #682 Ratchanok Nooknik (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:06
    พี่ปี๊ดเอาให้หนัก
    #682
    0
  5. #681 วรศรัณย์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:49
    ลดาอย่ากลัวพี่ปื๊ดจนเสียเรื่องอีกน้าาาาาาขอร้อง
    ที่พี่ปื๊ดเป็นแบบนี้ก้อเพราะคนชั่วมันจะมาทำร้ายลดานะจำไว้
    #681
    0
  6. #680 TTV_TTV (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:36
    พี่ปื๊ดว่า แค่นี้น้อยไป อยากจัดหนักกว่านี้ กล้าทำร้ายเมียปื๊ดหรอ!
    #680
    0
  7. #679 ท้องฟ้าสกาว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:02
    รอค่ะ พระเอกมาช่วยเเล้ว
    #679
    0
  8. #678 สุมารี (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:14
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอ่านตอนต่อไปค่ะ

    ช้อบชอบ ^0^
    #678
    0
  9. #677 นัควัต (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:10
    รอตอนต่อไปค่ะ
    #677
    0
  10. #676 LekLek2709 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:37
    พระเอกออกโรง ดูน่ากลัวเเทนอ่ะ
    #676
    0
  11. #675 Ryoma_Rut (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:34
    พระเอกเรามาช่วยเเล้ว อิอ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:36
    #675
    0
  12. #674 nomcakeP'khim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:29
    พี่ปื๊ดอย่างแจ่มเลย  เท่ห์มากๆเลย  ลดาไม่ใจอ่อนวันนี้จะใจอ่อนวันไหนเนี่ยะ.....
    #674
    0
  13. #673 Ryoma_Rut (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:29
    สนุกค่ะ
    #673
    0
  14. #672 pimpim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:55
    ลุ้นจนตัวโก่ง ไม่น่ามาห้ามเร็วเลยน่าจะจัดให้หนักกว่านี้
    #672
    0
  15. #671 nuann (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:17
    ลุ้นซะหัวใจจาวายอ่ะ นึกว่าไม่ทัน พี่ปึ็ดโหดได้อีกอ่ะ พี่ปึ๊ดเท่สุดๆ แบบนี้หนูดาใจอ่อนแน่ๆอ่ะ มาอัพต่อไวไวนะคร้าเปนกำลังใจให้คนเขียนคร้า
    #671
    0
  16. #670 เคโระ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:24
    พี่ปื้ดโหดมากกกกก กล้าทำเมียกรู ชอบๆ
    #670
    0
  17. #669 ViVi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 03:17
    รอค่ะรอ ขอบคุณค่ะ
    #669
    0
  18. #668 ! หญ้าแห้ง ! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:17
    ไม่เคยสนับสนุนให้ใช้ความรุนแรงกับ เด็ก สตรี และคนชรา แต่นังน้องดาวนี่ตบเรียกสติสักทีก็คงไมาบาปแล้วล่ะ ส่วนพี่อิลลองใจเย็นดูก่อนมั้ย 5555 เห็นมั้ยว่าเมียโป๊ พ่อคุณจะยำอย่างเดียวเลย อ่านรวดเดียวจบ รอตอนต่อไปนะค่าา
    #668
    0
  19. #667 Phairin Sukaeo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:40
    พี่ปี้ดเข้าโหมดโหด อิๆๆ (*
    #667
    0
  20. #666 ติ๊กจ้า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:47
    สงสัยพี่ปี๊ดนี่ต้องมีพ่อเป็นชีคอาหรับแน่เลย หน้าตาอิตอนโหดจิตถึงได้แสดงออกมาของๆข้าใครอย่าแตะ
    #666
    0
  21. #665 jrp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:37
    รักพี่ปื๊ด......................ลดาเธอไม่รับรักสักทีฉันรับรักแทนได้ม่ะ
    #665
    0
  22. #664 Nook01 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:55
    เป็ดน้อยอย่ากลัวพี่ปื๊ดเลย
    #664
    0
  23. #663 sornza (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:17
    ปื๊ดจัดไป เอาให้ตายแต่อย่าลืมปลอบหนูพิมพ์เจ๊นะ
    #663
    0
  24. #662 NumwooN (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:47
    เย้ๆๆๆ พี่ปื๊ดมาช่วยเป็ดน้อยแล้ว ให้รู้ซะบ้างว่าใครเป็นใคร อย่างนี้ต้องโดนหนักๆๆ
    #662
    0
  25. #661 วุ่นวาย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:40
    เมียข้าใครอยากแตะ ถ้าแตะจะเจอนนน พี่ปื๊ดบอก
    #661
    0