หากจะรัก(เพิ่ม)อีกสักนิด

ตอนที่ 15 : ๑๕...ตกกระไดพลอยโจน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    9 ก.พ. 58

 

 

สาวๆ ผู้โชคดีจากตอนที่ 14

Supara

ส่งที่อยู่มาที่ Taksawaree_writer@hotmail.com นะคะ

ส่วนท่านที่ไม่ได้ ลุ้นกันยาวๆ ถึงตอนที่ 20 ค่ะ






หนังสือจัดส่งกลางเดือนมีนาคม


ยังสามารถสั่งจองกันได้นะคะ



15

ตกกระไดพลอยโจน

หลังจากงานฌาปนกิจศพของขจีจิตต์ ขวัญดาวได้เงินจากกันยาไปห้าล้าน อีกฝ่ายหายเงียบเข้ากลีบเมฆไปจนพิมพ์ลดาอดห่วงไม่ได้ ถึงอย่างนั้นก็ยังมีเรื่องให้กลุ้มใจมากกว่าเรื่องของขวัญดาว กันยาไปงานเลี้ยงวันคล้ายวันเกิดเพื่อนโดยมีเธอไปด้วย ผองเพื่อนของป้าต่างถามคำถามเดียวกัน ข่าวลือที่สองแม่ลูกปล่อยเอาไว้ลุกลามใหญ่โต กลายเป็นว่าอิลฟรานนั้นมีแต่ตัว เป็นฝรั่งขี้นกอย่างที่คนไทยส่วนใหญ่เอาไว้พูดเปรียบเปรยสำหรับคนต่างชาติที่ไม่ร่ำรวย กันยาปรี๊ดแตกประกาศบอกยอมไม่ได้

“นินทาเท่าไหร่ป้าไม่ว่า แต่มาพูดกล่าวหาว่าหลานป้าให้ผู้ชายเกาะป้าไม่ยอม!” กันยาหันมาพูดกับหลานสาวทันทีที่มีโอกาสอยู่สองต่อสองในงาน

“ช่างเขาเถอะค่ะ มีปากเขาก็พูดกันไป” เธอตอบเสียงอ่อย ยอมรับว่ารู้สึกไม่ค่อยดีกับข่าวลือ ลำพังเธอกลับอิตาลีไปแล้วคงไม่ได้อยู่รับรู้รับฟัง แต่กับป้าเนี่ยสิ ป้าเธออยู่ที่นี่ตลอดคงขายหน้าผู้คนไม่น้อย

“ช่างได้ยังไง ป้าไม่เคยโกรธใครเท่านี้มาก่อน ถ้าพ่อเราอยู่เขาก็คงไม่ยอมให้ใครมาว่าเราแบบนี้เหมือนกัน”

ก่อนที่กันยาจะสั่งสอนหลาน เพื่อนอีกคนก็ปรี่เข้ามาหา

“นี่เหรอหลานเธอกันยา ต๊าย... หน้าตาดีนี่ ลูกนายไกรใช่ไหม”

“ไม่ใช่มั้ง” กันยาตอบเสียงสะบัด อีกฝ่ายยักไหล่ไม่หยี่ระ

“ใช่แน่ เพราะเธอมีน้องชายคนเดียว หลานสาวคนเดียวด้วยสิ น่าเสียดายนะที่...” การตวัดสายตามองหัวจรดเท้าของหญิงรุ่นราวคราวเดียวกับป้าทำให้พิมพ์ลดาหน้าร้อน เกิดมาเพิ่งถูกมองแบบนี้เป็นครั้งแรก

“น่าเสียดายอะไร” สายตาที่เหยียดมองหลานสาวทำให้ผู้เป็นป้าอดทนไม่ได้อีกต่อไป พูดลับหลังหล่อนไม่ว่า แต่นี่เล่นมาพูดต่อหน้าอย่างไม่เกรงอกเกรงใจเห็นจะยอมไม่ได้

“ก็น่าเสียดายที่มีสามีแล้วน่ะสิ” อีกฝ่ายพูดพร้อมหัวเราะคิกๆ ราวกับเรื่องที่กำลังสนทนานั้นรื่นเริงนัก

“ไม่เห็นจะแปลก หลานสาวฉันอายุตั้งยี่สิบเจ็ดแล้ว แถมยังมีกิจการเป็นของตัวเอง เขาดูแลตัวเองได้แล้ว ไม่ได้มาเกาะพ่อขอแม่กินเหมือนลูกใครบางคน จะแต่งงานแต่งการก็ไม่เห็นแปลก จริงไหม” คนที่มีลูกเกาะพ่อขอแม่อย่างเด็กไม่รู้จักโตหน้าม้าน ตวัดค้อนแต่ยังไม่ยอมล่าถอย

“แน่ใจนะว่าแต่งงานแล้ว ไม่เห็นได้ข่าว ฉันได้ยินแต่ว่านายไกรน้องชายเธอถึงกับตรอมใจตายที่ลูกสาวหอบผ้าหอบผ่อนไปอยู่กับผู้ชาย โดยที่ยังไม่ได้แต่งงาน” สาดคำพูดเจ็บปวดโดยไม่สำนึกสักนิดว่าเรื่องที่พูดไม่ได้เกี่ยวกับตน

“ถ้าเป็นเรื่องที่แม่ขจีกับลูกสาวเที่ยวประกาศ ขอบอกตรงนี้เลยว่าไม่เป็นความจริง สองแม่ลูกนั่นต้องการทำร้ายหลานสาวฉันเพราะโกรธที่นายไกรไม่ยอมยกสมบัติให้ ส่วนเรื่องแต่งงานพวกนี้เขาจัดการกันเองแล้ว ที่กลับมาเมืองไทยเที่ยวนี้ก็เพื่อมาจดทะเบียนสมรส ถ้าหล่อนว่างยังไง มะรืนนี้ก็เชิญไปที่บ้านก็แล้วกัน ถึงไม่มีงานฉลองสมรสในปีนี้เพราะพ่อไกรเพิ่งจะเสีย แต่ปีหน้ารับรองเลยว่าฉันจะจัดให้ใหญ่เอิกเกริกจนเล่าไปสามปีไม่จบแน่” กันยาพูดจบแล้วหายใจหอบถี่ เกิดมาเพิ่งพูดอะไรยืดยาวติดต่อกัน แต่ก็สะใจไม่น้อยที่เห็นสีหน้าซีดเผือดปนไม่เชื่อของคู่กรณี

“ก็ได้...แล้วฉันจะไป ฉลองสมรสเมื่อไหร่ฉันก็จะไป ดูสิว่างานจะใหญ่โตแค่ไหน แล้วก็หวังว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมดฝ่ายเจ้าสาวคงไม่ได้ออกเองหรอกนะ” ทิ้งท้ายไว้ได้อย่างน่าตามไปตบ พิมพ์ลดามองเพื่อนผู้เป็นป้าด้วยสีหน้าลำบากใจ ป้าเธอเล่นป่าวประกาศเสียดัง แถมยังพูดเรื่อง...

“เอ่อ ป้าคะ เมื่อกี้พูดเรื่องจดทะเบียนสมรส” พักนี้เธอชอบคิดว่าตัวเองหูฝาดบ่อยๆ ขอให้ครั้งนี้ฝาดจริงๆ เถอะ

“ใช่ เตรียมตัวเอาไว้แล้วกัน ส่วนพ่ออิลเดี๋ยวป้าคุยกับเขาเอง” กันยาบอกเสียงแข็ง ไม่สนใจสีหน้าตื่นตกใจของหลานสาว และไม่สนด้วยถ้าแม่หลานสาวจะลุกขึ้นมาโวยวาย ยังไงเสียวันมะรืนก็ต้องมีการจดทะเบียนสมรสระหว่างหลานสาวหล่อนกับพ่อหนุ่มผิวเข้มว่าที่หลานเขยคนโปรด

 

สองวันต่อมาก็เป็นจริงดังที่กันยาต้องการ หลังจากพูดคุยแล้วอิลฟรานก็ขอตัวไปทำธุระทันที เขาเพิ่งกลับมาถึงเช้าวันที่จะจดทะเบียนสมรส เขายังไม่มีโอกาสได้คุยกับพิมพ์ลดาเป็นการส่วนตัว ชายหนุ่มเคาะประตูห้องนอนหญิงสาว ช่างแต่งหน้าเป็นคนมาเปิดประตูและเลี่ยงหลบออกไปเพื่อเปิดโอกาสให้สองหนุ่มสาวได้พูดคุยกัน

“ลดา”

“คุณหายไปไหนมาอิล” ว่าที่ภรรยาตามกฎหมายหันมาแหวใส่ วันนี้เธอสวมชุดไทยศิวาลัยสีพิ้งค์โกลด์ซึ่งสาวเจ้าบ่นไม่ขาดปากเกี่ยวกับชุดที่สวมใส่ วันนี้ก็แค่จดทะเบียนหลอกๆ ทำไมผู้เป็นป้าถึงได้บังคับให้เธอสวมชุดนี้ก็ไม่รู้ อิลฟรานมองหญิงสาวตาค้าง เธอสวยจนตาเขาพร่าเบลอ ใบหน้าที่ตบแต่งไว้อย่างอ่อนๆ งามดั่งนางฟ้านางสวรรค์ เอ่อ...แม้จะขัดกับกับสีหน้า ท่าทางที่เหมือนนางร้ายซึ่งตั้งท่าจะขบหัวเขาก็ตาม

“ผมก็ไปจัดการเรื่องของหมั้นสิ ผมไม่ได้เอาเครื่องเพชรที่อิตาลีมาหรอกนะ แต่ไปหาซื้อที่กรุงเทพ ให้ชลกับลูกตาลช่วยเลือกด้วย” เพราะไม่คุ้นเคยกับเมืองไทย เขาจำต้องขอคำแนะนำจากหม่อมราชวงศ์ชลธารซึ่งตอนนี้เป็นเพื่อนคนหนึ่งของเขา

“ไม่เห็นต้องวุ่นวาย ซื้อที่เชียงใหม่ก็ได ทองสิบยี่สิบบาทเขาก็ตาโตกันแล้ว” คนที่ไม่สนใจหน้าตาชื่อเสียงบอกเสียงขุ่น การที่เขาหายไปทำให้เธอใจไม่ดี แอบกลัวว่าเขาจะหนีไป อีกใจก็โกรธที่เขารับปากป้าเธอโดยไม่อิดออด

“ไม่ได้สิ ถึงจะทำหลอกๆ ผมก็อยากให้มันออกมาดี” กันยากล่อมหลานสาวว่าการจดทะเบียนสมรสวันนี้เป็นแค่งานหลอกๆ ไม่มีผลทางกฎหมายใดๆ ป้าเธอบอกว่าเตี๊ยมกับเจ้าหน้าที่ไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งนั่นทำให้เธอยอม

“สรุปแล้วคุณไปหาอะไรมาหมั้นฉันคะ หวังว่าคงไม่ลากช้างมาทั้งโขลงหรอกนะ ไม่งั้นคงได้ยิ่งใหญ่อย่างที่ป้าฉันประกาศแน่ๆ” เธอประชด แอบกวาดมองเขาที่สวมเสื้อกระดุมเจ็ดเม็ดกับโจงกระเบนสีน้ำเงิน ผมหวีเรียบแปล้ไปด้านหลัง เผยดวงหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตร ไม่ต้องเดาเลยว่าทั้งหมดตั้งแต่หัวจรดเท้าป้าเธอเป็นคนจัดการ

“ผมหล่อไหม” เห็นแววตาเธอแล้วชายหนุ่มจึงถามขึ้น ยิ้มกว้างเมื่อเธอส่งค้อนวงเบ้งให้

“ก็งั้นๆ”

“แต่คุณสวยมาก ใจผมเต้นไม่หยุด”

“หยุดเต้นก็ตายสิ อุ๊บ” หญิงสาวยกมือขึ้นปิดปากเมื่อรู้ตัวว่าพูดไม่ดีออกไปในวันมงคล อิลฟรานยิ้มกว้างเมื่อเห็นท่าทางจริงจังของเธอ ไม่ใช่แค่เขาสินะที่จริงจังกับงานวันนี้ ชายหนุ่มกำลังจะพูดบางอย่าง...ก็พอดีกับที่กันยาเดินมาเรียกให้ไปเตรียมตัว พิมพ์ลดามองตามหลังเขาไปจนลับตา หญิงสาวกลับมานั่งใจเต้นตึกตักตรงหน้ากระจก ยอมรับว่าตื่นเต้นไม่น้อยไปกว่าเขา

สรุป...งานวันนี้มันจริงหรือหลอกกันละเนี่ย!

 

กันยานั่งอมยิ้มแก้มปริท่ามกลางสักขีพยานในการจดทะเบียนสมรส ส่วนใหญ่แล้วเป็นเพื่อนๆ เธอทั้งนั้น ฝ่ายเจ้าบ่าวมีเสือ จำเนียรและชลธารซึ่งเดินทางขึ้นมาพร้อมอิลฟราน แน่นอนว่าในสายตาหลานสาวหล่อนนี่คือสิ่งหลอกลวง หลอกจริงจริ้ง! หลอกให้เซ็นทะเบียนสมรสจริง อุบายครั้งนี้หล่อนไม่ได้คิดเอง แต่เป็นแผนของพ่อหลานเขยคนโปรดต่างหากล่ะ อิลฟรานเสนอแผนนี้ขึ้นมาทันทีที่หล่อนกลับมาพูดด้วย หล่อนเห็นดีด้วยเพราะอยากให้หลานสาวมีคนดูแล

ชลธารยิ้มมุมปากเมื่อเห็นสีหน้าปลาบปลื้มของกันยา อิลฟรานขึ้นไปหาเขาเมื่อวันก่อน ขอให้ช่วยหาของหมั้นแบบด่วนจี๋ ทั้งยังขอให้พ่อตาแม่ยายเขามาเป็นผู้ใหญ่ให้ด้วย คราแรกที่รู้เขาตกใจไม่น้อย ไม่คิดว่าพิมพ์ลดาจะตอบตกลงง่ายๆ ครั้นพอรู้ว่าเป็นแผนที่ซ้อนไว้ก็ถึงบางอ้อ หม่อมราชวงศ์หนุ่มเฝ้ามองสองหนุ่มสาวที่เหมาะสมกับราวกิ่งทองใบหยก พิมพ์ลดาจะรู้ไหมหนอ... หน้าตาเธอตอนนี้เหมือนผู้หญิงที่กำลังแต่งงานจริงๆ แววตาที่เจือรอยความสุขทำให้เขายินดี เพราะรักและเอ็นดูหญิงสาวเหมือนน้องสาวแท้ๆ ส่วนอิลฟรานก็มีสีหน้าเปี่ยมสุขไม่แพ้กัน ชลธารได้แต่หวังว่า กำแพงหัวใจ ที่ตั้งตระหง่านคงทลายลงในเร็ววัน

สินสอดทองหมั้นสยบปากขาเม้าท์ทั้งหลายได้ชะงัก ทั้งทองหยอง เครื่องเพชร เงินสดที่อิลฟรานนำมาต่างทำให้ทุกคนอึ้ง อีกทั้งชายหนุ่มได้รับการยืนยันว่าฝ่ายชายกำลังเปิดบริษัทใหม่ในเร็ววันนี้จากปากหม่อมราชวงศ์หนุ่มที่มีชื่อเสียงพอสมควร ทำให้ทุกคนรู้ว่าหลานเขยกันยาไม่ได้กระจอกอย่างที่เขาลือกันสักนิด

“คุณโอเวอร์จนผู้คนแตกตื่น นี่ตั้งใจให้เขาลือเรื่องเราไม่เลิกใช่ไหม” ทันทีที่มีโอกาสเธอก็หันมาแหวใส่เขาทันที การที่เขาหอบเครื่องทอง เครื่องเพชรและเงินสดยี่สิบล้านมาผู้คนก็แตกตื่นจะแย่แล้ว ไม่เห็นจำเป็นต้องนำโฉนดที่ดินที่เขาใหญ่มาด้วยเลย ที่ดินแถบนั้นใครๆ ต่างก็รู้ว่ามีมูลค่าหลายสิบล้าน เผลอๆ อาจมากกว่าเพชรทองเงินสดที่นำมากองวันนี้เสียอีก

“ผมทำให้สมเกียรติคุณ” เขาแย้งด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข อิ่มอกอิ่มใจกับงานวันนี้ยิ่งนัก แม้จะไม่มีพิธีใหญ่โต เป็นแค่การจดทะเบียนสมรสและรับศีลรับพร แต่นั่นก็ทำให้เขาปลาบปลื้ม ผู้หญิงที่รักตอนนี้กลายมาเป็นภรรยาตามกฎหมายของเขาแล้ว หลังจากนี้ชลธารจะเป็นคนติดต่อสถานทูตเพื่อทำเรื่องต่อให้ ในโลกแห่งความเป็นจริงเงินบันดาลได้เกือบทุกสิ่ง

“แต่มันเว่อร์ไป”

“สมเกียรติคุณ ดูป้าคุณสิยิ้มไม่หุบเลยทีเดียว” เขาบุ้ยปากไปทางกันยาที่กำลังพูดคุยกับเหล่าผองเพื่อนที่ตั้งใจมาร่วมงาน บ้างก็ต้องการมาดูให้แน่ใจ

“ป้าทำหน้าอย่างกับเป็นจดทะเบียนสมรสเอง” หญิงสาวประชดประชัน เพราะรอยยิ้มของอิลฟรานกับป้าเธอเนี่ยแหละ ที่ทำให้เธอไขว้เขวว่างานวันนี้เป็นเรื่องจริง

“ป้ารักคุณ ท่านปลื้มที่คุณได้คนดีๆ มาดูแล” คำพูดยกยอตัวเองทำให้หญิงสาวอ้าปากเหวอ กรอกตาอย่างระอา

“อย่าให้ดีแตกก็แล้วกัน ไม่งั้นฉันบ้องหูคุณแน่” เธอขู่

“แน่ะ เป็นผัวเมียกันไม่ทันไรก็แสดงแสนยานุภาพเสียแล้ว ผมนี่...กลัวคุณจะแย่แล้วนะรู้ไหม” เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้

“ว่าแต่วันนี้มีฤกษ์ส่งตัวไหมลดา เขาอยากเข้าหอเต็มแก่แล้ว” กระซิบเสียงพร่าต่ำ

“ไอ้ปื๊ดดด” หญิงสาวตีเข้าที่ต้นแขน กันยาหันมาเห็นพอดีจึงเดินมาเอ็ดหลานสาว

“หนูดาทำอะไร ไปตีพี่เขาทำไมกัน” หยิกหมับที่แขนอีกที ทำให้หญิงสาวสูดปากเอียงตัวหลบ ซึ่งก็เข้าทางคนนั่งด้านข้าง อิลฟรานฉวยโอกาสโอบกอดเธอไว้

“ลดาแค่ล้อผมเล่นครับ” พูดแก้ตัวให้ ไม่สนใจร่างบางที่ดิ้นรนออกจากอ้อมกอด

“ล้อเล่นทำไมต้องด่าด้วย” อิลฟรานเลิกคิ้ว พิมพ์ลดาทำหน้าเลิ่กลั่ก

“ชมต่างหากละคะป้า” เธอรีบพูด จะให้อิลฟรานรู้ได้อย่างไรว่าปื๊ดแปลว่าอะไร หมดสนุกกันพอดี เธอยังอยากเรียกเขาแบบนี้ไปอีกนานๆ

“ชม?”

“ใช่ครับ” คราวนี้อิลฟรานตอบเอง “ปื๊ดแปลว่าหล่อ ปื๊ดมากก็เท่ากับ...หล่อลาก!” สีหน้าภาคภูมิใจของชายหนุ่มทำให้กันยาหลุดหัวเราะพรืดออกมา ก่อนรีบใช้พัดปิดบังใบหน้า บอกขอตัวไปคุยกับเพื่อนๆ ต่อ

“ป้าคุณทำท่าแปลกๆ นะ” พี่ปื๊ดหันมาบอกคนในอ้อมกอดซึ่งตอนนี้หน้าแดงก่ำ เอ่อ...คงไม่ได้อายหรอกมั้ง ดูเธอกำลังพยายามกั้นยิ้มเสียมากกว่า

“แก้มจะแตกแล้ว จะยิ้มก็ยิ้มเถอะ” ว่าจบ คนกั้นยิ้มก็หลุดหัวเราะออกมาบ้าง อิลฟรานกำลังสงสัยอยู่แล้วเชียว หากเธอไม่พูดขึ้นก่อน พูดประโยคที่ทำลายล้างทุกความสงสัยออกจากหัวเขา

“คุณน่ารักมากค่ะ พี่ปื๊ดดดด”

เย้ย...ผู้หญิงอะไรชมเขาว่าหล่อหน้าตาเฉยยย!

 

การจดทะเบียนสมรสหลอกๆ ไม่ได้ผ่านพ้นไปง่ายๆ เมื่อยังมีฤกษ์ส่งตัวเข้าหอหลอกๆ ตามมาอีกด้วย พิมพ์ลดาใช้หมอนทุบคนตัวโตหลังจากผู้เป็นป้าออกไปแล้ว ป้าเธอให้ศีลให้พรประหนึ่งเธอแต่งงานกับเขาจริงๆ ส่วนอิลฟรานเอาแต่ยิ้มรับพร้อมให้คำรับรองเป็นหมั่นเป็นเหมาะว่าจะดูแลเธอเป็นอย่างดี ก่อนออกไปป้าย้ำว่าคืนนี้เธอกับเขาสมควรอยู่ห้องเดียวกัน แน่นอนว่าเธอค้าน แต่ป้าไม่ยอมฟัง อิลฟรานก็เห็นดีเห็นงานด้วยจนเธอหมั่นไส้

“ปีนหน้าต่างออกไปเลยคนบ้า” เธอแหว

“ไม่กลัวผมตกลงไปตายหรือไง ไม่เอาอะ คืนนี้ผมจะนอนกับลดา” เขาทำเสียงง้องแง้ง รวบตัวเธอเข้าไปกอดหน้าตาเฉย

ตกลงนี่แต่งงานกันจริงๆ ใช่ม้ายยย หญิงสาวกรีดร้องในใจ

“เราไม่ได้จดทะเบียนกันจริงๆ ซะหน่อย” เธอท้วงเมื่อเห็นสีหน้าจริงจัง ถ้านอนด้วยกันจริงๆ เธอคงไม่รอดเงื้อมมือเขาแน่

“สำหรับลดาอาจเป็นเรื่องหลอกๆ แต่สำหรับผม...ทุกอย่างคือความจริง โดยเฉพาะตอนนี้ ตอนที่ผมกอดคุณ” บอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไรกับคำพูดจริงจังของเขา พิมพ์ลดารู้อย่างเดียวว่าเธอ...ใจละลาย!

“นอนกอดอย่างเดียวนะ” เธอต่อรอง ตั้งแต่วันที่อยู่บ้านเขา ก็ไม่มีวันไหนเลยที่เธอและเขาเกินเลยกัน

“ทำเหมือนวันนั้นได้ไหม วันที่อยู่บ้านเรา” เขาออดเสียงอ่อนเหมือนมอดกัดไม้ “รู้ไหมผมทรมานแค่ไหนเวลาที่อยู่กับลดา ตอนคุณมาง้อ ตอนอยู่ใกล้คุณ”

พิมพ์ลดาก้มหน้างุดไม่ตอบ เพราะเธอเองก็รู้สึกเช่นเดียวกับเขา ถึงจะไม่มากเท่าแต่เชื่อว่าเป็นความรู้สึกเดียวกัน ...ต้องการ ...โหยหา ...ปรารถนาจนสุดหัวใจ!

แต่มันบ้ามากเลยนะ ถ้าเธอจะทำอย่างนั้นในวันที่เธอกับเขาจดทะเบียนสมรสกันหลอกๆ

พิมพ์ลดาไม่อยากมีความทรงจำแบบนั้น!

“ไม่ค่ะ นอนกอดเฉยๆ หรือไม่ก็ต่างคนต่างนอน” เธอบอกเสียงแข็ง

“ทำไมละ” เขายังออดต่อ

“เพราะเรายังเป็นแค่ แพน กันอยู่น่ะสิ ไว้ พ. พาน งอกออกมาเมื่อไหร่ค่อยมาคุยกัน”

อยากจะบ้า ไอ้เวรที่ไหนคิดมุกนี้จนเธอถือเป็นจริงจังวะ พ. พานที่ไหนมันจะงอกเล่าแม่คุณ! ชายหนุ่มสบถในใจ

“มันก็เหมือนต้นไม้นะลดา ถ้าคุณไม่รดน้ำใส่ปุ๋ยบ้าง มันคงไม่งอก” ถ้าไม่ได้รักเธอคืนนี้มีแต่งานจะงอก เขาต้องขาดใจตายแน่ๆ เธอไม่รู้หรอกว่าเขาอดทนแค่ไหน ผู้ชายนะเว้ย ไม่ใช่เสาไฟฟ้าข้างทางที่จะได้ไม่รู้สึกรู้สายามกอดผู้หญิงที่เรารัก

หญิงสาวเลิกคิ้ว ก่อนกดยิ้ม

“งั้นก็ให้มันชะลอการเจริญเติบโตสักพักเถอะค่ะ ฉันยังไม่พร้อม”

เอากับเธอสิ! ลูกชายเขามันแข็ง เอ๊ย โตเต็มที่แล้ว จะให้ชะลออย่างไรไหว

“คุณต้องล้อผมเล่นแน่ๆ”

“หือ เรื่องแบบนี้เขาไม่ล้อเล่นหรอกค่ะ แล้วก็เลิกทำทะลึ่งกับฉันได้แล้ว คนบ้าหน้าไม่อาย” เธอดิ้นดุ๊กดิ๊กในอ้อมกอดเขา หน้าแดงเรื่อเมื่อรู้สึกกำลังนั่งทับความแข็งขืนที่ผงาดตัวขึ้น

“ทำทะลึ่งที่ไหน คุณมานั่งทับมันเอง ลดา...ผมทรมานจังเลย” เขากอดเธอแน่น นั่นหมายถึงเนื้อตัวแนบชิดติดกันมากขึ้น เลือดในกายสาวร้อนผ่าวสูบฉีดไปทั่วร่าง

“อย่านะอิล บอกแล้วไงว่ายังไม่พร้อม” เธอบอกเสียงสั่นพร่า เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะต้านทานเขาได้อีกนานแค่ไหน

“คุณเป็นประจำเดือนเหรอ” เขากระซิบถามเสียงต่ำ

“ถ้าใช่...ผมไม่ถือนะ ดีออก...ครั้งแรกปลอดภัย”

ลมปรารถนาที่พัดวูบเข้ามาถูกมรสุมความเกรียนพัดพาไปอย่างรวดเร็ว อารมณ์วูบไหวหมดไปทันควัน พิมพ์ลดากรอกตาขณะที่อีกฝ่ายกำลังซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น

“ถ้าคุณไม่พูดสองประโยคเมื่อตะกี้ ฉันคงยอมคุณไปแล้วแหละ ไอ้ปื๊ดดด”

มือน้อยบ้องเข้าที่กกหูอีกฝ่ายอย่างจัง ยังให้ชายหนุ่มร้องจ๊ากด้วยความเจ็บปวด

“โอ๊ย ทำผมทำไมลดา”

“ไม่ตบปากก็บุญเท่าไหร่แล้ว พูดออกมาได้ หน้าไม่อาย”

“อายทำไม ผมพูดเรื่องจริง ก็ผมไม่ถือจริงๆ นี่ กะอีแค่เลือด เอ...หรือว่าคุณกลัวผมไม่เห็นเลือดพรหมจรรย์ของคุณ ไม่เอาน่า...ผมเชื่อว่าคุณยังเวอร์จิ้นอยู่ ต่อให้คุณไม่เวอร์จิ้นผมก็รักคุณนะ” แล้วก็จะตามไปฆ่าไอ้คนที่มันพรากพรหมจรรย์ไปก่อนผมด้วย เขาว่าต่ออย่างโหดเหี้ยมในใจ

“ทุเรศ ฉันยังไม่เคยมีแฟนนะ” เธอโต้เสียงดัง ผ่านมายี่สิบเจ็ดหนาวก็มีแต่เขานี่แหละที่ถึงเนื้อถึงตัวเธอได้มากที่สุด

“นั่นไง ผมก็คิดอย่างนั้น คุณบริสุทธิ์ผมเชื่อ อย่ากังวลเลยนะว่าเลือด นั่น จะมาปนกับเลือด นี่

โน่นนี่นั่นทำให้หญิงสาวปรี๊ดแตก ตกลงว่าเธอกับเขาคุยกันรู้เรื่องไหม อีตานี่ดูหมกมุ่นอย่างไรไม่รู้ ปฏิเสธเท่าไหร่ก็ไม่รับฟัง

“คุณนี่มันหื่นหน้าตายจริงๆ” เธอต่อว่าอย่างเหลืออด เกิดมาเพิ่งเคยเจอคนหน้ามึนอย่างเขา ให้เป็นเพื่อนก็ทึกทักจะเป็นแฟน พอให้เป็นมากกว่าแฟนมีโอกาสก็จะขอเป็นสามี

“แล้วรักคนหื่นๆ อย่างผมป่ะละ รักบ้างไหม” พิมพ์ลดาอ้าปากเหวอ นี่ขนาดต่อว่าแล้วยังแถไปเรื่อย หน้าหนายิ่งกว่ากระเบื้องตราช้างจริงๆ

“ไม่...” หญิงสาวหยุดปากได้ทัน “ไม่รู้” อุบอิบบอกออกไป

“ยังดีที่ไม่พูดออกมา” เขาทำเสียงเข้ม หรี่ตาอย่างมาดร้าย แต่เธอไม่ยักกลัว

“ถ้าหลุดว่าไม่รัก จะจับโยนไปนอกหน้าต่างเลยคอยดู” พูดจบก็หัวเราะเมื่อเห็นใบหน้าซีดขาว ให้รู้เสียบ้าง เขาไม่ได้หล่ออย่างเดียว ยังใจร้ายอีกด้วยยย

“คนบ้า”

“บ้าก็บ้ารักเป็ดน้อยคนเดียว”

“มุกเกร่อ แล้วที่ว่าคนเดียวน่ะ อีก 114 คน เอาไปไว้ที่ไหน” พูดถึงเมียเขาแล้วของขึ้นจริงๆ พิมพ์ลดาตีหน้าหงิกงอ

“มีที่ไหน น้ำอำคุณแล้ว ผู้หญิงพวกนั้นไม่ใช่เมียผมหรอกน่า”

“จริงเหรอคะ” เธอเอี้ยวหน้ามองเขา

“อือ ผู้หญิงของพี่ชายต่างแม่ของผม เขารวย เป็น...คนมีอำนาจเลยทำให้มีผู้หญิงมากหน้าหลายตา” หญิงสาวเบือนหน้ากลั้นยิ้ม หัวใจพองโตเมื่อเขายอมเปิดเผยเรื่องราวครอบครัวออกมาทีละนิด เธอไม่ต้องการรู้ทุกอย่างในวันนี้ อยากค่อยๆ เรียนรู้เขาไปทีละนิด

“แล้วเที่ยวบุกไปบ้านเขาแบบนั้น เขาไม่ว่าเอาหรือไง” งอดแงดกลับ คิดถึงเรื่องตอนนั้นแล้วยังขำไม่หาย อิลฟรานจับตัวชลาลัยมัดไว้กับโต๊ะ โดยมีประทัดพันตัวเอาไว้ บรึ๋ย...

“ก็เกือบโดนฆ่าล่ะ ผู้หญิงของเขานี่นา ยังดีที่ผมพา ผู้หญิงของผม ไปด้วย เขาเลยยกโทษให้”

ผู้หญิงของผม ก้มหน้างุด ไม่กล้าสบตาเขา

“สรุปยังไม่มีเมียว่างั้น”

“ไม่เคยมีแม้แต่คนรักเลยละ คุณเป็นคนแรกและจะเป็นคนเดียวในชีวิตผม”

พิมพ์ลดาเงยหน้าสบตาเขา

“แน่ใจนะ ตอนนี้คุณยังเปลี่ยนใจได้นะคะ”

“แน่ใจที่สุด” เขาตอบด้วยเสียงหนักแน่นจริงจัง

หญิงสาวถอนหายใจ ดูท่างานนี้นอกจากจะตกกะไดพลอยโจน เธอยังกระโดดลงไปในหลุมรักที่เขาขุดไว้อย่างจัง

“จะบอกอะไรให้นะอิล ถ้าคุณแน่ใจแล้ว ก็รู้ไว้เลยว่า...ถ้าฉันตกลงเมื่อไหร่ ต่อให้คุณต้องการหนี คุณก็จะหนีฉันไม่พ้นอีกต่อไป” เธอจะจองจำเขาไว้เป็นของเธอ แม้ตัวเขาจะตายจากไปก่อนเธอก็จะรักเขาคนเดียว

อิลฟรานรู้ว่าเธอไม่ได้ขู่และที่สำคัญเขาก็ไม่ได้กลัวเสียด้วย

“คุณเองก็เหมือนกัน ต่อให้อยากหนีไปจากผมมากแค่ไหน ก็หนีไม่พ้นหรอก เพราะ...ผมจองตัวและหัวใจคุณชาตินี้ยันชาติหน้า!

รวมถึงชาติต่อๆ ไปด้วย!!



 

ยิ้มแฉ่งแข่งตะวันมาเชียว


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

885 ความคิดเห็น

  1. #555 วรศรัณย์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:58
    โอ้โหหหหหอิลอ่ะจะพูด2ประโยคทำลายมู้ดทำไมเนี่ย......

    ลดากะลังจะเคลิ้มแระเชียววววววว

    อิอิ

    ^________^



    #555
    0
  2. #554 jutamas (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:40
    ตาร้อนหวานมากๆๆคนแรกและคนเดียวลุ้นๆนะคะพี่ปี๊ดมาก
    #554
    0
  3. #553 Bunny Bunjung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:09
    พี่ปี๊ดค่ะ หนูรักพี่มากขึ้นทุกวัน อิจฉาน้องเป็ดมากขอบอก
    #553
    0
  4. #552 snowclick (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:38
    พี่แกน่ารักขึ้นทุกวัน..รู้ใจตัวเองและทำตามใจตัวเองตลอด..หลงรักเธอสุดที่รักกกกกกกกกก
    #552
    0
  5. #551 Blackstar Fongfang (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:31
    อิจฉาสุดโค่ย รักหี่ป๊ดอ่า
    #551
    0
  6. #550 appy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:53
    กรี๊ดดดดด พี่ปื้ดดดด
    #550
    0
  7. #549 Kronkung Atom (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:32
    พี่ปี๊ด น่ารัก
    #549
    0
  8. #548 teamkung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:15
    ตกกระไดพลอยโจน หรือเต็มใจกระโจนลงจากบันไดกันเนี่ย 555
    #548
    0
  9. #547 แว่นใส (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:01
    กระโจนลงเลย
    #547
    0
  10. #545 หวานนัก รักนี้ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:05
    เป็ดน้อยเสร็จแน่ อิอิ
    #545
    0
  11. #544 MooNa Narak (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:43
    โอ้ยยยย หลงรักปื้ดดด
    #544
    0
  12. #543 pimpim (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:11
    โอ๊ย...หล่อมั่กมากกก
    #543
    0
  13. #542 mint (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:55
    อ้ายยยย เป็ดน้อนเสร็จพี่ปื๊ดหล่อลากกกกกแล้ว #ยอม ตกกระไดพลอยโจนอิอิ จะไม่ให้เป็ดน้อยตกกระไดได้ไง พี่ปื๊ดเล่นเอาน้ำมันไปเทใส่ขนาดนั้น ตกไปทั้งตัวและหัวใจ อิจฉาาาา
    #542
    0
  14. #541 Churirat Rattana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:10
    พี่ปี๊ดน่ารักที่สุด อ๊ากกกกกกอิจฉา
    #541
    0
  15. #540 Heart Art (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:39
    อิจฉา อิจฉาาาาาาาา
    #540
    0
  16. #539 คุณหนูพริมโรส (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:09
    พี่ปี๊ดน่ารัก ชอบๆๆๆ
    #539
    0
  17. #538 ตะบองเพชรจิ๋ว (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:33
    ปื้นน่ารักมากสมหวังเสียที
    #538
    0
  18. #537 wow_bigass (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:13
    โอ้ยปื้ดดดดดดดดดด ฟินมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    #537
    0
  19. #536 cattycall (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:06
    ระวังโดนโกรธนะ พี่ปื๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #536
    0
  20. #535 นางมารร้าย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:18
    กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ....อิจฉาตาร้อนเป็ดน้อยของพี่ปี๊ดมากมาย
    #535
    0
  21. #534 ป้าภา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:53
    อยากโดนจองบ้างอ่ะ แอ๊ะหรือว่าโดนจองเมือชาติที่แล้ว ชาตินี้เลยเป็นสาวโสด อย่างนี้แล้วชาติต่อไปหนูลดาของป้าจะเป็นสาวขึ้นคานมั้ยเนี่ย
    #534
    0
  22. #533 Manpoon Boon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:48
    หลงตัวเองจริงๆ พี่ปื๊ดของเป็ดน้อย
    #533
    0
  23. #532 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:41
    น่ารักที่สุด อย่างนี้ต้องขอบคุณป้ามากๆนะ
    #532
    0
  24. #531 ปันปัน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:21
    อยากเกิดเป็นเป็ดน้อยๆๆๆจุงเบย...พี่ปี๊ดที่ร้าก.....555
    #531
    0
  25. #530 vzavii (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:46
    พี่ปื้ดน่ารักจริงเชียว อิชั้นละอยากจะมีแบพี่ปื้อสักคน
    #530
    0