รั ก พ ร า ง ใ จ (เทียบศิขร - อัญชัน)

ตอนที่ 3 : รูปหล่อ…มีสไตล์แต่ไร้สตางค์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    11 ธ.ค. 61




2

รูปหล่อมีสไตล์แต่ไร้สตางค์

 

นับเป็นครั้งแรกที่อัญชันบอกตัวเองว่าเธอคิดผิดมหันต์ การหนีออกจากบ้านมาตามหารักแรกนี่นอกจากโง่งี่เง่าบรมแล้วยังโคตรซวยอีกด้วย ลีโอนาร์ดช่างเป็นตัวกาลกิณีสำหรับเธอเสียจริง ตั้งแต่พบกันก็มีแต่เรื่องแย่ๆ เริ่มจากโดนเขาแขวะกัดจิกมาตลอดทาง เขาหาว่าเธอแรดที่วิ่งแร่มาหาผู้ชาย แถมตอนลงรถเขายังทำกระเป๋าเสื้อผ้าของเธอหายอีกด้วย

ทั้งหมดนั่นยังไม่เท่าสิ่งที่เธอเจออยู่ตอนนี้!

หลังจากทานข้าวเสร็จเขาจึงเอ่ยปากบอกขอมาจัดการธุระก่อน

ก็เดี๋ยวกูไปทำงานในไร่ แล้วให้ เมีย’ กูทำงานในครัวที่ร้านอาหารไง” เทียบศิขรกำลังโวยวายอยู่หน้าสำนักงานของไร่นงพะงา

สาวดอกไม้ทำหน้าเบ้ ธุระของเขาคือการมาทะเลาะกับผู้จัดการไร่ เขามาขอทำงานในไร่ ร้ายที่สุดก็คือเขาดันอ้างว่าเธอเป็น เมีย’ ได้อย่างทุเรศที่สุด คนอย่างเธอเหรอจะยอมเป็นเมียผู้ชายปากร้ายอย่างเขา ให้โลกแตกไปเสียก่อนเถอะ!

งานในครัวเต็มเหลือแต่งานในไร่ครับ

อุ๊บ๊ะ เมียกูตัวเล็กขนาดนี้จะให้ไปตากแดดตากฝนได้ยังไง” เทียบศิขรยังโวยวายไม่เลิก สีหน้าเหมือนจะเอาหน้าที่ในครัวมายัดใส่มืออัญชันให้ได้

ให้เปิ้นลองทำก่อนดีก่อครับ” ผู้จัดการไร่มีสีหน้าลำบากใจ

ไม่ได้ เดี๋ยวจับไข้ตายเลย เอางานครัว ไปล้างจานหั่นผักเบาๆ

ไร่นงพะงามีร้านอาหารขึ้นชื่อและมีพนักงานเพียงพออยู่แล้ว ผู้จัดการไร่ได้ยินดังนั้นถึงกับคิดหนัก เรื่องเส้นสายเป็นอะไรที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในทุกสายงาน ซึ่งแม้เขาจะพบเจอบ่อยแต่ก็ไม่เคยหนักใจเท่านี้มาก่อน เพราะชายแต่งตัวปอนๆ ตรงหน้าเป็นถึงเพื่อนสนิทของเจ้านาย

ถึงคุณจะเป็นเพื่อนกับป้อเลี้ยง ผมก็ไม่สามารถทำได้หรอกครับ พนักงานในครัวเต็มจริงๆ

พอเถอะค่ะ ฉันไม่จำเป็นต้องทำงาน” ลูกสาวอภิมหาเศรษฐีโพล่งขึ้นอย่างลืมตัว

ผัวเธอรวยเรอะ!” เป็นเสียงของเทียบศิขรที่แทรกขึ้น ดูสารรูปตัวเองก่อนสิแม่คุณ เสื้อใหม่ยังไม่มีเงินซื้อมาให้ผัว ริอยากจะอยู่บ้านเฉยๆ ถ้าเธอไม่ทำงาน วันนี้เราขาดกัน!

สาวดอกไม้อ้าปากค้าง เหลือบไปทางผู้จัดการไร่ที่มีสีหน้ากลั้นยิ้มอย่างกับตลกเสียหนักหนา

คุณ!

ทำไม พูดจี้ใจดำหน่อยทำเป็นโกรธ ตอนกลางคืนไม่เห็นปั้นปึ่งแบบนี้บ้างล่ะ

อร๊ายยย…’ สาวดอกไม้กรีดร้องในใจ

ใจเย็นเถอะครับ

ไม่ยงไม่เย็นมันแล้ว ถ้าไม่ทำก็กลับบ้านไปเลย ไปให้พ่อแม่แก่ๆ จนๆ ของเธอเลี้ยงไป๊ เรา-จบ-กัน-แค่-นี้!

พอๆ ฉันทำงานในไร่ก็ได้

ไม่ใช่เพราะกลัวเขา แต่การที่เขาโวยวายเสียงดังทำให้มีผู้คนหันมาสนใจมองกันเยอะขึ้น หญิงสาวจึงรับปากไปส่งๆ พอให้เรื่องจบตรงนี้ก่อน ไว้ค่อยคิดบัญชีกับเขาทีหลัง

เออ ว่าง่ายๆ อย่างนี้สิ เป็นเมียต้องฟัง ผัว’ เข้าใจไหม

 

รถเอทีวีพ้นประตูทางเข้าไร่ไม่เท่าไหร่ก็เป็นอันต้องจอด เมื่อคนขับเจอฤทธิ์หมัดเมาอารมณ์ของคนซ้อนท้าย อัญชันที่ข่มกลั้นอารมณ์ตั้งแต่อยู่ในไร่หลับหูหลับตากรีดร้องทุบตีเขาแบบไม่ยั้ง เกิดมาเธอเคยโดนใครมัดมือชกให้เป็นเมียเสียที่ไหน แถมไอ้คนอ้างยังโชว์พาวด้วยการตะคอกข่มขู่เธอต่อหน้าคนอื่น

นี่แน่ะๆ ไอ้คนปากเสีย หน้าด้าน ไร้ยางอาย ขี้ตู่…” อีกหลายสิบคำที่หญิงสาวสรรหาขึ้นมาด่าเขา

โอ๊ย! มันเจ็บนะคุณ หมัดเมื่อกี้ถูกเบ้าตาผมด้วยนะ” เทียบศิขรได้แต่ยกมือบังเอาไว้อย่างไม่กล้าปัดป้อง

ดีสิ จะเอาให้ตาเขียวเลย ไอ้คนบ้า ปากหมาปากมอม มาตู่ว่าเขาเป็นเมีย

ผู้หญิงอะไรปากจัดจริง ด่าว่าผมปากมอม อย่างคุณนี่ดีนักหรือไง ตั้งแต่ลงเครื่องมานี่ด่าผมปาวๆ

ก็คุณกวนฉันก่อน แล้วไม่ต้องมานอกเรื่อง เคลียร์เรื่องตู่ว่าฉันเป็นเมียเดี๋ยวนี้เลย ฉันเสียหายนะ คนอื่นจะเข้าใจว่ายังไง

จะเข้าใจอะไรอีก ก็เข้าใจว่าคุณเป็นเมียผม แล้วพวกมันก็จะได้ไม่ต้องมายุ่งกับคุณไง ที่นี่เป็นไร่นะ มีคนงานเป็นร้อย ขืนบอกว่าโสด ไอ้พวกนั้นมันก็มาก้อร่อก้อติกคุณปะไร ผมไม่อยากมีปัญหาทีหลังหรอกนะ ถึงได้เสียสละเอาตัวเข้าแลกเป็นผัวคุณเนี่ย” ชายหนุ่มใส่ชุดใหญ่แบบไม่เว้นช่องไฟจนอัญชันเถียงแทบไม่ทัน

จะแก้ตัวว่าทำไปเพราะหวังดีงั้นเหรอ

ก็เออสิวะ หล่อๆ อย่างผมเนี่ย หาง่ายเสียที่ไหน ถึงจะแค่เรื่องสมมุติก็จงภูมิใจไว้เลยนะแม่คุณ

คนฟังทำหน้าปั้นยาก อี๋หล่อแต่กินไม่ได้ เห็นจะไม่อยากรับ

สาวดอกไม้ตวัดสายตามองเขา รูปหล่อมีสไตล์แต่ไร้สตางค์’ อย่างเขา ขืนมีคนเอาประวัติไปให้ผู้เป็นพ่อเธอดู มีหวังคงปาทิ้งเสียตั้งแต่อ่านประวัติหน้าแรก

นี่! กินไม่ได้แต่เท่น่ะเคยได้ยินไหม ควงๆ ไว้เถอะ สาวๆ แถวนี้เขาปลื้มผมทั้งนั้น

โอ๊ย ทะเลาะกับคุณทีไรสู้ไม่ได้ทุกที” หญิงสาวว่าอย่างละเหี่ยใจ

สู้ไม่ได้ก็เลิกทุบ เลิกบ่น เลิกด่า แล้วก็นั่งเงียบๆ ผมต้องการสมาธิในการขับรถ!

 

สาวดอกไม้ยืนหายใจหอบหลังจากที่ต้องเดินติดต่อกันนานกว่ายี่สิบนาที เขาพาเธอขี่เอทีวีมาตามทางลาดซีเมนต์ซึ่งมีทั้งโค้งหักศอก เนินสูง ทางลาดชัน กว่าจะมาถึงที่นี่เล่นเอาเธอเหงื่อตก แถมพอถึงแล้วยังต้องเดินต่อมาอีกด้วย อากาศที่นี่แตกต่างจากที่สำนักงานเหมือนหน้ามือกับหลังมือ ที่นั่นท้องฟ้าสีครามอากาศแจ่มใส แต่ที่นี่กลับมีหมอกขาวลอยในอากาศ ความเย็นทำให้หญิงสาวห่อตัวเข้าหากัน

เดินไวๆ สิคุณ” ชายหนุ่มซึ่งเสนอที่พักให้ฟรีเร่ง อัญชันเหลียวมองไปรอบตัวแล้วเกิดไม่แน่ใจ เธอไว้ใจเขาได้แน่หรือ หากเขาคิดทำมิดีมิร้ายจะทำอย่างไร ตัวเท่าเมี่ยงอย่างเธอหรือจะสู้กับลูกครึ่งพญาช้างสารกับควายถึกอย่างเขาได้

ฉันไว้ใจคุณได้ใช่ไหม ลีโอ” ถามอย่างหวาดๆ จะว่าไปแล้วเธอก็มักคุ้นกับเขาไม่น้อยถึงแม้ตอนพูดจากันจะค่อนไปทางทะเลาะก็ตามเถอะ เขาเป็นเพื่อนของพี่ชายเพื่อนสนิทของเธอ เธอกับเขามีเหตุให้เจอกันปีละครั้ง ถึงอย่างนั้นก็เจอกันทุกๆ ปีเลยละ ซึ่งก็เป็นเรื่องบังเอิญที่น่าแปลกใจไม่น้อย ทุกครั้งที่พบกันเธอกับเขาจะต้องหาเรื่องทะเลาะกันตลอด เธอต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ โมโหโกรธาอยู่เป็นสัปดาห์กว่าจะลืม

ถ้ากลัวผมปล้ำก็เลิกคิดไปได้เลย บอกแล้วไง อวบๆ อย่างคุณไม่ใช่สเป็กผม” เขาหันมาบอกพร้อมทั้งตวัดสายตาสำรวจร่างบอบบางจนเจ้าตัวตวัดค้อนให้

รู้แล้วย่ะ ไม่ต้องมาย้ำ พ่อคนมีสเป็กสูงส่ง ฉันล่ะอยากเห็นหน้าผู้หญิงในสเป็กของคุณจริงๆ

ไปส่องกระจกดูสิ

สาวดอกไม้เบิกตากว้างด้วยความตกใจ อย่าบอกนะว่า

ตรงข้ามกับคุณทุกอย่างแหละ

อี๋คนบ้า ปากร้ายที่สุด

สุดจะหาคำใดมาต่อว่า หญิงสาวได้แต่ฮึดฮัด

ผู้หญิงอาร้ายหลงตัวเองเป็นบ้า” เทียบศิขรหัวเราะลั่น ลากเสียงยียวนก่อนจะเดินต่อ

ทัศนียภาพรอบด้านทำให้ชายหนุ่มผิวปากอย่างอารมณ์ดี เดินไปตามทางที่แผ้วถางลัดเลาะไปเรื่อยๆ ก่อนจะพบกับสวนดอกไม้ ถัดจากนั้นเป็นไร่ชายาวสุดลูกหูลูกตา หมอกขาวลอยพร่างอยู่ในอากาศ ปลายกลีบดอกไม้มีหยดน้ำค้างเกาะ อัญชันมองสวนตรงหน้าอย่างตื่นตาตื่นใจ บริเวณที่เธอยืนอยู่สูงทำให้มองทัศนียภาพได้กว้าง บนก้อนหินที่ถูกนำมาวางเป็นทางเดินมีต้นดุสิตาที่กำลังออกดอกสีม่วงเข้มขึ้นอยู่เต็ม ข้างๆ กันเป็นสร้อยสุวรรณาสีเหลือง ถัดจากทางเดินเป็นบานชื่นที่ออกดอกบานสะพรั่งหลากสีสันมีดอกเหลืองคีรีบูนแซมอยู่ด้วย

ว้าว! สวยจังเลยค่ะ” สาวดอกไม้อุทาน ลืมความเหนื่อยความขุ่นเคืองก่อนหน้าไปจนสิ้น หญิงสาววิ่งไปยังต้นเบญจมาศสีบานเย็น ตัวดอกที่โตมากทำให้เธอร้องว้าวขึ้นอีกครั้ง ผละจากเบญจมาศอัญชันลุกขึ้นมองไปรอบๆ อีกครั้ง ต้นลำโพงกำลังออกดอกสีขาวสะพรั่งไปทั้งต้น บริเวณนี้ปลูกดอกไม้เกินสิบสายพันธุ์แน่ๆ และที่สำคัญพวกมันออกดอกพร้อมกัน เรียกว่าแข่งกันสวยเลยทีเดียว

อัญชันยิ้มให้กับภาพตรงหน้าก่อนที่คิ้วโก่งจะขมวดมุ่นเข้าหากัน ถ้าเธอจำไม่ผิดเธอว่าเธอเคยเห็นภาพนี้มาก่อน

ภาพ’ ที่วาดบนกระดาษ ลงสีน้ำมันอย่างสวยงาม

เอ๊ะ! ทำไมสวนมันดูคุ้นๆ จังเลยคะ

เทียบศิขรมองไปรอบๆ ก่อนยักไหล่

สวนไหนๆ ก็เหมือนกันทั้งนั้นแหละคุณ อย่ามัวแต่มโน เดินเร็วๆ เข้า” แล้วเขาก็เดินลิ่วลงไปตามทางที่วางหินเป็นขั้นบันได สาวดอกไม้เดินตามพร้อมกับชมความงามเบื้องหน้า

สวยอย่างกับสวรรค์แน่ะ ฉันไม่เคยนึกว่าจะมีที่อย่างนี้อยู่

 

เวลาต่อมาหญิงสาวแทบอยากจะกลับคำพูด เมื่อเขาพาเธอมาถึง กระท่อม’ เก่าๆ ซอมซ่อ สาวดอกไม้เหลียวมองหาบ้านพักตากอากาศเท่าไหร่ก็ไม่พบ บริเวณนี้มีเพียงแต่กระท่อมไม้ไผ่มุงด้วยหญ้าคา ฝาเรือนทำจากไม้กระดาน ห่างออกไปมีกระท่อมอีกหลังที่ปลูกติดพื้น แม้รอบด้านจะดาดาษไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ แต่ตอนนี้อัญชันกลับไม่มีอารมณ์ชื่นชมพวกมัน เธอกำลังกลัวความคิดตัวเอง กลัวอย่างรุนแรงว่าสิ่งที่คิดมันจะเป็นจริง

นี่แหละบ้านผม

หญิงสาวอ้าปากค้าง บ้านที่เขา ผ่อน’ เพื่อนคือ

ไม่เอาน่าลีโอ ฉันเหนื่อย คุณอย่าอำฉันเล่นอีกเลย” บอกเสียงอ่อนระโหย เขาพาเธอเดินมาไกลเสียจนเธอเหนื่อย แม้จะพอใจกับวิวทิวทัศน์รอบด้านแต่ถ้าให้นอนที่นี่จริงๆ เธอคงทำไม่ได้ กลางค่ำกลางคืนไม่มีไฟฟ้า แถมยังเงียบสงัด

ใครเขาเอาความมั่งมีมาล้อเล่นกันเล่าอวบ นี่บ้านผม ที่ดินบริเวณนี้ก็เป็นของผม” นิ้วเขาชี้ลงบนแผ่นดินที่เหยียบ

บอกว่าไม่เล่นยังไงล่ะ!” หญิงสาวตวาดออกไปด้วยความโมโห

อุวะ ก็ไม่เล่นสิ นี่บ้านผม ที่ดินของผม” เขาย้ำสีหน้าจริงจังเสียจนสาวดอกไม้เริ่มหวาดหวั่น

บ้านหลังนี้ ที่ดินบริเวณนี้เนี่ยนะ

เออสิ มาๆ คุณขึ้นมาดูสิ บ้านผมด้านหลังเห็นวิวสวยด้วยนะ” เขาลากแขนหญิงสาวให้เดินตาม เปิดประตูออกก็พบว่าด้านในเป็นห้องโล่งไม่กั้นห้อง เอ่อ ขนาดพื้นที่มันไม่เอื้ออำนวยให้กั้นด้วย เทียบศิขรเปิดหน้าต่างด้านหลังออก

นี่ไง

สาวดอกไม้เบิกตากว้าง มองผ่านหน้าต่างที่ทำจากไม้ชนิดเดียวกับฝาเรือนก็พบกับยอดไม้สีเขียวขจีของป่า เมื่อก้าวเข้าไปใกล้หน้าต่างเธอถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น กระท่อมนี้ถูกสร้างอยู่บนเนินสูง ชะโงกหน้าออกนอกหน้าต่างก็พบว่าด้านหลังเป็นแผ่นหินราบก่อนที่พื้นจะค่อยๆ เอียงลงไป มองเห็นทิวไม้น้อยใหญ่และหลังคาบ้านคนอยู่ไกลลิบ

สวยไหม” เสียงทุ้มดังจากด้านหลัง

ก็สวย แต่น่ากลัวมากกว่า

น่ากลัวตรงไหน วิวดีมากๆ ต่างหาก ดูด้านข้างสิ กล้วยไม้ป่ากำลังออกดอก ที่นี่อากาศดีทั้งปี ผมชอบมาวาดภาพที่นี่ มันเงียบสงบ

เอ่อ ถ้ายังไง ฉันไปพักที่อื่นก็ได้นะ คุณจะได้วาดภาพเงียบๆ

ไม่เป็นไร ผมเต็มใจ อีกอย่างคุณจะไปพักที่อื่นให้เปลืองเงินทำไม บ้านผมก็พออยู่กันได้ รวยนักหรือไงแม่คุณ

แต่…”

ไม่มีแต่ ขืนไปพักที่อื่นพวกคนงานก็สงสัยกันปะไร ผัวเมียประสาอะไรแยกกันอยู่ เมียกินอยู่หรูอย่างกับเจ้าหญิง ส่วนผัวอยู่อย่างยาจก ไม่อายเขาหรือไง

เอ๊ะ คุณนี่ยังไง คำก็เมียสองคำก็ผัว เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

ถึงจะเป็นเรื่องสมมุติเราก็ต้องซ้อมให้ชินไง ไม่มืออาชีพเลยนะคุณนี่

ฉันไม่ได้มืออาชีพอย่างคุณนี่นา” อัญชันสวนกลับด้วยความหมั่นไส้ ผู้ชายอะไรเข้าใจยากสมกับเป็นศิลปิน เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายจนเธอสับสนไปหมด ที่สำคัญคือเขา งก’ มาก! งกขนาดลืมความเป็นสุภาพบุรุษไปเลยทีเดียว เขากล้าบอกให้เธอจ่ายเงินค่าข้าวอย่างไม่อายปาก ขอเงินเติมน้ำมัน ขอเงินซื้อลูกอม ค่าใช้จ่ายอีกมากมายล้วนมีแต่เธอที่ต้องจ่าย

งั้นก็ต้องฝึกให้ชินเสียสิ คุณเป็นเมียส่วนผมเป็นผัว โอเค้!

ไม่โอเค แล้วฉันก็ไม่นอนที่นี่ด้วย มันน่ากลัว” หญิงสาวสวนเสียงสูงปรี๊ด จะให้เธออยู่กับเขาได้อย่างไร แม้จะเติบโตที่ต่างประเทศแต่ผู้เป็นแม่ก็สอนให้รู้จักถูกควร เธอเป็นหญิงจะให้อยู่ร่วมบ้านกับผู้ชายที่ไม่ใช่คนรักได้อย่างไร

น่ากลัว” เขาทวนเสียงสูงเช่นกัน ผายมือไปรอบๆ ดอกไม้รอบๆ นั่นไม่สวยหรือไง วิวหน้าต่างก็เลิศสะแมนแตน รังนอนอย่างกับนอนวัง’ ยังมีอะไรต้องกลัวอีกเล่า” เจ้าของบ้านบอกด้วยความภาคภูมิ ผิดกับคนฟังที่มีสีหน้าเหมือนโดนบังคับให้กินยาขมทั้งหม้อ

วังเวงน่ะสิ คนบ้า!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

2,225 ความคิดเห็น

  1. #2203 ao_majo (@ao_majo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 22:27

    ไม่ใช่สเปกจริงน่ะ? หุหุหุ

    #2203
    0
  2. #303 นริศรา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 10:53
    เกิดอะไรขึ้น....อ่ะ...ค้างอย่างแรงง
    #303
    0