รั ก พ ร า ง ใ จ (เทียบศิขร - อัญชัน)

ตอนที่ 29 : เทียบมาลากับตระกูลเกริกไกรวัล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    9 ม.ค. 62

15

เทียบมาลากับตระกูลเกริกไกรวัล

 

ใบหน้าเคร่งเครียดของพี่ชายทำให้มหาเสน่ห์ต้องหุบปากลงพลัน ทั้งๆ ที่ชายหนุ่มมีเรื่องสำคัญจะบอก แต่พวกนี้กลับไม่สนใจ หาว่าเขาออกไปตะลอนๆ ทั้งวันด้วยการทำเรื่องไร้สาระเช่นจีบสาว แค่มีผู้หญิงขับรถมาส่งถึงไร่แค่นี้ก็ตีความไปว่าเขาจีบพวกหล่อนไปได้ คนมันมีเสน่ห์เหลือล้นสาวเลยอาสามาส่งถึงที่ก็แค่นั้น

เรื่องคดีที่อัญชันบังเอิญตกไปอยู่ในที่เกิดเหตุยังเป็นหัวข้อหลักที่มหาโชค มหาลาภต่างหารือกัน มหาลาภมั่นใจว่าไออุ่นรู้ตัวคนทำและกำลังปกป้องคนคนนั้นอยู่ ส่วนมหาโชคที่ออกไปกับเทียบศิขรเกือบทั้งวันได้แต่บ่นว่าถูกชายหนุ่มกลั่นแกล้งด้วยการใช้งานสารพัด แทนที่จะได้มีเวลาสืบหาสอบถามคนรอบข้างแต่รายนั้นเหมือนรู้แกวเลยสั่งงานเสียต้องทำเกือบค่อนวันกว่าจะปลีกตัวออกมาได้

เค้ามีเรื่องสำคัญจะบอกจริงๆ นะ” มหาเสน่ห์ออด

หุบปากไปเลยไอ้เหน่ อย่าเพิ่งเสือกตอนนี้ คนกำลังใช้ความคิด

แต่ข่าวที่เค้าจะบอกก็สำคัญไม่แพ้กันนะ

เอาไว้ก่อน ถ้าไม่เกี่ยวกับเรื่องคดีก็อย่าเพิ่งพูดขึ้นมา

คนทรงเสน่ห์เม้มปากแน่นเออ ไม่อยากรู้ก็ดี

ลุกเดินหนีไปยังสวนดอกไม้ ทิ้งให้พี่ชายอีกสองคนมองตามก่อนทั้งสองจะละความสนใจ สำหรับพี่ๆ แล้วมหาเสน่ห์งอนเก่งอย่าบอกใคร ช่างเรียกร้องความสนใจ ทำตัวเป็นจุดศูนย์รวมของคนรอบข้างเสมอ

รู้คนเดียวรวยคนเดียวก็ได้วะด้วยเพราะยังไม่รับรู้อุปนิสัยของเป้าหมาย คนทรงเสน่ห์จึงคิดอย่างชะล่าใจ ไร่ชานับพันๆ ไร่ บวกกับชื่อเสียงและคุณภาพชาระดับโลก ทำให้เขาไม่สงสัยในความรวยของพ่อเลี้ยงสิงห์ อ้ายบ่าวสิงห์ พี่เขยสิงห์เลยสักนิด

ชายหนุ่มเดินเล่นไปตามทางก่อนจะพบม้านั่งและหินที่ตั้งอยู่กลางหมู่มวลดอกไม้

พริสซิล่า แวนแนล” ชายหนุ่มอ่านอักษรที่สลักไว้บนหิน เร็วเท่าความคิดชายหนุ่มรีบตรงดิ่งกลับไปที่บ้าน คว้าอุปกรณ์การสื่อสารแล้ววิ่งกลับมายังที่เดิม มหาเสน่ห์เลือกพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ มีผลการค้นหาขึ้นมานับสิบ พริสซิล่าไม่ใช่ชื่อเฉพาะแต่เป็นชื่อที่คนมักตั้งให้ลูกสาว แต่มีจิตรกรไม่กี่คนหรอกที่มีชื่อนี้!

แม้ไม่โด่งดังมากแต่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในแวดวงศิลปะพนาลีจิตรกรชาวอเมริกันที่ใช้ชื่อไทย ชื่อเหมือนยี่ห้อชาที่โรงแรมคุณป๋าซื้อมาขาย เจเรมีพี่ชายเป็นคนสนใจชื่อนี้ก่อน ภาพวาดบางส่วนในโรงแรมหลายสิบล้วนแต่มาจากจิตรกรชื่อนี้ คนทรงเสน่ห์อยากจะหัวเราะเมื่อเจอะเจอกับทฤษฏีโลกกลม

ใครจะคิดว่าจิตรกรผู้นั้นจะเป็นแม่ของลีโอนาร์ด เทียบศิขร เกริกไกรวัล’ ตลอดทั้งวันเขาเที่ยวหาข่าวชายหนุ่มจากผู้คน ไม่มีใครที่เขาสอบถามไม่รู้จักพ่อเลี้ยงสิงห์แห่งไร่พนาลี แต่ก็คงมีน้อยคนที่รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นลูกชายจิตรกรมือดีคนหนึ่งซึ่งล่วงลับไปหลายปีแล้ว เจเรมีเคยบอกว่าภาพที่ซื้อมาประดับเป็นภาพเก่า คนวาดล่วงลับไปแล้ว แต่พี่ชายเขาชอบรูปที่หล่อนวาดนั่นเพราะส่วนใหญ่จะเป็นภาพดอกไม้ที่โอบล้อมด้วยวิวภูเขา

หลายปีต่อมาเจเรมีก็ยังใช้ภาพโทนนี้ตกแต่งห้องในโรงแรม และคนที่มีภาพวาดติดห้องพักในโรงแรมฟาเบสฟีน่า โฮเทลมากที่สุดก็เป็นใครไปไม่ได้ นอกเสียจากจิตรกรที่ใช้ชื่อไทยว่า เทียบมาลา’ ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร หญิงหรือชาย เจเรมีเคยสืบหาแต่ก็ได้คำตอบจากนายหน้าว่าขอให้ชายหนุ่มหยุด เพราะไม่อย่างนั้นจะไม่ขายภาพให้กับฟาเบส ฟีน่าอีกต่อไป

รู้ครั้งแรกเขาถึงกับปรี๊ดแตก เรื่องอะไรต้องมีลับลมคมในถึงขนาดนั้น กะอีแค่วาดภาพมาขายแค่นี้ก็ต้องปกปิดตัวตน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมต้องปกปิด ใครต่างต้องการชื่อเสียงเงินทองด้วยกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะรวยหรือจนต่างก็อยากได้เงิน รวยอยู่แล้วก็อยากรวยขึ้นไปอีก อยากมีชื่อเสียงมีอำนาจทั้งนั้น

หรือจะโง่วะหนุ่มทรงเสน่ห์เปรยออกมาอย่างสงสัย มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ไม่อยากมีชื่อเสียง ทว่าพอใบหน้าของคนโง่ผุดวาบขึ้นมาในคลองจักษุชายหนุ่มถึงกับผงะ

หน้าโหดอย่างนั้นน่ะนะวาดรูปสวยโคตร” ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ไม่อยากเชื่อว่าเทียบศิขรกับเทียบมาลาเป็นคนเดียวกัน ไม่แน่ชายหนุ่มอาจมีน้องสาวฝาแฝด เรื่องนี้คงต้องสืบกันต่อไป ตอนนี้ที่แน่ยิ่งกว่าแช่แป้งก็คืออ้ายบ่าวสิงห์แม่งโคตรรวย!

เรื่องนี้เหน่ลัลล้าที่สุด!

 

ลัลล้าดี๊ด๊าในใจอย่างสุดเหวี่ยงแล้วมหาเสน่ห์จึงใช้เวลาที่เหลือก่อนพระอาทิตย์ตกอีกสองชั่วโมงขับเอทีวีเข้าไปในไร่ ชายหนุ่มมุ่งหน้าไปยังสำนักงานซึ่งตั้งอยู่กลางไร่ คำเอ้ยที่กำลังเลิกงานส่งยิ้มให้ อัญชันนิ่วหน้าเมื่อไม่คิดว่าน้องชายจะมาที่นี่ มหาเสน่ห์บอกเธอไว้ตั้งแต่เมื่อเช้าว่าจะตรงกลับบ้านเลย หญิงสาวมองเอทีวีที่มหาลาภเป็นคนขอไปใช้อย่างครุ่นคิด

พี่อัญ อย่าเพิ่งกลับ” จอดรถได้ชายหนุ่มจึงลากพี่สาวตรงไปยังสำนักงาน อัญชันเดินตามด้วยสีหน้างุนงงก่อนจะงงหนักเข้าไปอีกเมื่อน้องชายมีสีหน้าผิดหวังรุนแรง

ทำไมไม่มีล่ะคนทรงเสน่ห์หันมาถามหลังจากเข้ามาในออฟฟิศ

มีอะไร

ภาพวาดไง

เอ่อหญิงสาวมองไปรอบๆ ห้องกว้างที่ถูกจัดสรรมุมอย่างลงตัว เน้นให้โล่งโปร่งสบาย ผนังสีอ่อนก็เย็นตาเหมาะกับการเป็นห้องทำงาน ดีออกถึงไม่มีภาพวาดแต่ก็มีภาพถ่ายไร่ชา ใบชา ชาบรรจุในถุง ชาร้อนในแก้วที่มีควันลอยกรุ่นและอีกหลายภาพที่ล้วนแต่เกี่ยวข้องกับชาทั้งหมด

หรือจะขายดี จนไม่มีเวลาวาดมาติดที่สำนักงานกัน

นี่มันเรื่องอะไรกันเหน่ จู่ๆ ลากพี่มาทำไม

มหาเสน่ห์สบตาพี่สาวก่อนจะทำเสียงจิ๊กจั๊กในลำคอ

ไว้เหน่สืบให้ชัวร์ก่อนค่อยบอกพี่อัญดีกว่านับเป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มใช้สมองไตร่ตรอง อะไรที่เกี่ยวข้องกับเรื่องเงินเรื่องทองเขามักรอบคอบเสมอ ที่สำคัญไปกว่านั้น

งานนี้เขาคิดคนเดียว รวยคนเดียว!

ลูกกะตากลิ้งไปกลิ้งมาแบบนั้นกำลังคิดอะไรอยู่

คิดเรื่องดีๆ พี่อัญรอดูไปเถอะ งานนี้เหน่จะรวย เอ๊ย จะสืบหาความจริงมาให้ได้

ความจริงเรื่องอะไรกันหญิงสาวมองไปรอบๆ อย่างต้องการปะติดปะต่อมโนของน้องชาย แต่ไม่ว่าอย่างไรภายในสำนักงานแห่งนี้ก็ไม่มีสิ่งใดให้คำตอบแก่เธอ

ยังบอกไม่ได้ แต่รู้เอาไว้ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว และเหน่นี่แหละที่จะเป็นคนเปิดเผยมัน” น้ำเสียงเชื่อมั่นชักทำให้สาวดอกไม้หวั่นใจ มหาเสน่ห์ทำท่าแบบนี้ทีไรมักเกิดเรื่องยุ่งๆ ขึ้นทุกที

โคนันน่ะวิเคราะห์คดีถูกเผง แต่โคเหน่นี่สิที่เธอไม่แน่ใจ!

 

เกิดเรื่องยุ่งๆ ทำไมไม่มีใครรายงานฉัน” ธานีหรือ เจ้าสัวธานีที่รู้จักกันดีในวงธุรกิจตวาดใส่ลูกชายที่กำลังยืนก้มหน้าอยู่หน้าโต๊ะทำงานภายในบ้านเกริกไกรวัล บ้านเก่าแก่ที่ตกทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น ตึกสีขาวหลังใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางกรุงโอบล้อมด้วยพื้นที่นับสิบไร่ซึ่งแต่ละตารางเมตรราคาพุ่งสูงกว่าทองคำแท้เสียอีก

ช่วงนี้ผมเห็นคุณพ่อยุ่งๆ ก็เลยไม่รายงานครับ” ธันวาลูกชายคนโตบอกเสียงเรียบแต่แฝงด้วยความยำเกรง

ยุ่งขนาดไหน หากเรื่องเกี่ยวกับไอ้สิงห์แกก็ต้องบอกฉัน” เอ่ยถึงหลานชายคนโตที่เกิดจากภรรยาชาวต่างชาติของธันวา สองคนพบกันตอนที่ธันวาไปเรียนต่อต่างประเทศ กระทั่งเรียนจบธันวากลับมาพร้อมกับลูกและภรรยา ธานีไม่ยอมรับลูกสะใภ้อีกทั้งยังจับเด็กชายวัยสามขวบตรวจดีเอ็นเอเสียตั้งแต่มาอยู่สองวันแรก

คุณพ่อจะอะไรกับมันนักหนาเผลอโอดครวญแล้วต้องก้มหน้างุดเมื่อพบกับสายตากราดเกรี้ยวของบิดา

ก็มันหลานฉันปากบอกว่าอีกฝ่ายเป็นหลานแต่ไม่เคยเลยสักครั้งที่ธานีจะกอดหอม ระหว่างธานีกับเทียบศิขรมีแต่ด่ากับต่อว่าเท่านั้น

เรื่องคดีมันไม่เกี่ยวข้องกับสิงห์อยู่แล้วครับ

แต่ไอ้คนตายมันเป็นคนของไอ้สิงห์การเรียกหลานชายคนนี้ว่าไอ้ทุกคำกลายเป็นความเคยชินไปเสียแล้ว เทียบศิขรตอนยังเด็กเคยตัดพ้อปู่อยู่หลายครั้ง

ถึงอย่างนั้นก็ปล่อยให้สิงห์จัดการเองเถอะครับ ผมเชื่อว่าลูกจัดการเรื่องทั้งหมดได้” ธันวาเสียอีกที่เกรงใจลูก เรียกขานอย่างเอ็นดูทุกคำ แม้ตัวเขาเองจะไม่เคยกอดลูกอีกเลยหลังจากพาลูกพาภรรยามาที่บ้านหลังนี้ บ้านซึ่งเหมือนขุมนรกสำหรับลูกกับอดีตภรรยาซึ่งจากไปแล้ว 

จัดการอย่างนั้นเหรอ ถ้ามันจัดการได้เรื่องมันจะล่วงเลยมาป่านนี้หรือไง

แต่เรื่องทั้งหมดมันไม่เกี่ยวกับสิงห์นะครับพ่อ เรื่องมันเกิดขึ้นที่ไร่ของเพื่อนสิงห์ก็เท่านั้นเอง

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ไอ้ลองก่านั่นเคยรับใช้ไอ้สิงห์มัน การตายของมันย่อมต้องเกี่ยวข้องกับเจ้านายเก่า

คำพูดของธานีถือเป็นสิทธิ์ขาดมาแต่ไหนแต่ไร บ้านเกริกไกรวัลปกครองลูกหลานอย่างเผด็จการอย่างนี้เสมอ มีเพียงคนเดียวที่กล้าแหกคอกลองดีกับประมุขของบ้าน ธันวาก้มหน้าซ่อนแววตาปวดร้าว ลูกชายของเขาในวัยสิบขวบกล้าลุกขึ้นมาต่อสู้เรียกสิทธิ์ของตัวเอง ผลจากการกระทำนั้นทำให้เด็กชายถูกตบหน้าทุบตีไปหลายครั้ง

ภาพลูกชายร้องขอให้ช่วยธันวายังจารจำได้จนขึ้นใจ เขาทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากยืนมองเฉยๆ กระทั่งผู้เป็นพ่อหยุดลงมือ และวันนั้นก็เป็นวันที่ลูกกับภรรยาตัดสินใจเดินออกไปจากขุมนรกแห่งนี้ โดยที่เขาไม่แม้แต่จะกล้าก้าวย่างออกไปห้ามปรามแม้แต่ครึ่งก้าว เขาที่ขี้ขลาดยืนมองลูกกับภรรยาร่ำไห้ใจแทบขาด

ฉันจะไปเชียงราย สั่งคนให้คอยดูที่นี่ด้วย

พ่อครับ โทร. บอกสิงห์ก่อนเถอะครับ ไปโดยไม่บอกกล่าวอย่างนี้ผมกลัวลูกโกรธ

กลัวมันทำไม มันเป็นหลานฉัน ฉันมีสิทธิ์ไปเยี่ยมมันได้ทุกเมื่อ

ธันวามองผู้เป็นพ่อก่อนจะพยักหน้า อยากจะคิดว่าผู้เป็นพ่อรักหลานห่วงหลานแต่การกระทำหลายอย่างทำให้เขาไม่อาจคิดเช่นนั้นได้เลย ตั้งแต่แม่จากไปเขาก็ต้องทนรองรับอารมณ์เกรี้ยวกราดของพ่อเสมอ กระทั่งได้ไปเรียนต่อที่อเมริกา เขาได้พบกับพริสซิล่า หล่อนสดใสร่าเริง เปรียบเสมือนแสงสว่างในชีวิตเขา การใช้ชีวิตคู่กับหล่อนนับเป็นความสุขที่สุดในชีวิต กระทั่งกลับมาเมืองไทย ชีวิตที่สุขสมกลับทุกข์ระทม ความขลาดเขลาของเขาทำให้ทุกอย่างพังทลาย เขารักษาอะไรไว้ไม่ได้แม้แต่ความรักของลูกชาย ลูกที่ตัดเขาออกจากชีวิต ลูกที่ไม่เคยพูดดีด้วยเลยสักครั้ง

การจากไปของพริสซิล่าเป็นเรื่องน่าเศร้า แต่สิ่งที่เศร้าได้มากกว่านั้นก็คือแววตาเฉยเมยของลูกชายที่มีต่อพ่อบังเกิดเกล้า แม้รู้ว่านี่คือบทลงโทษถึงอย่างนั้นเขาก็อดเจ็บปวดไม่ได้ ก่อนหน้านั้นไม่กี่ปีพริสซิล่าติดต่อเขา หล่อนต้องการซื้อที่ดินแปลงใหญ่ที่เชียงราย แต่หล่อนถือสัญชาติอื่นจึงไม่สามารถทำได้ เขายินดีช่วยอย่างเต็มที่แม้จะเจ็บปวดกับน้ำเสียงเย็นชาของอดีตภรรยาก็ตาม ครั้นคุยกันได้ไม่กี่ครั้งก็ถูกผู้เป็นพ่อจับได้และยื่นมือเข้ามาแทรกจนพริสซิล่าหายเงียบไปพักใหญ่ แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น สามเดือนต่อมาหญิงสาวก็ส่งเงินก้อนใหญ่เข้าบัญชีเขา และผู้เป็นพ่อก็สั่งให้เขาไปซื้อที่ดินที่เชียงรายโดยตั้งชื่อไร่ว่าพนาลีจวบจนถึงปัจจุบัน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

2,225 ความคิดเห็น

  1. #2224 ao_majo (@ao_majo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 20:31

    เพราะปู่โหด พึ่สิงห์เลยต้องมาสายเถื่อนสินะ

    #2224
    0