รั ก พ ร า ง ใ จ (เทียบศิขร - อัญชัน)

ตอนที่ 26 : รับน้อง (เมีย)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

สามมหากลับไปหลังจากกวาดกับข้าวเสียเกลี้ยง อัญชันต้องหุงข้าวใหม่ส่วนกับข้าวเปลี่ยนเป็นไข่เจียวแทน หญิงสาวนั่งรอด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม เธอไม่รู้ว่าจะบอกเขาดีไหมหรือจะปิดบังต่อไปอย่างที่น้องชายแนะนำ ทั้งสามคนอาสาสืบเรื่องการตายของลองก่า พวกเขารับคำอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะทำให้สุดความสามารถ

บางทีเธอก็แอบคิดว่ามหาเสน่ห์ใส่ฟิลลิ่งมากเกินไปจนเธอแอบกลัว เรื่องของนายสิงห์น้องชายทั้งสามบอกขอพักเอาไว้ก่อน แต่จะไม่ยอมให้มันผ่านเลยอย่างแน่นอน เธอต้องเถียงเสียงแข็งเรื่องยังไม่เกินเลยกับชายหนุ่ม กว่าน้องๆ จะยอมเชื่อคอเธอถึงกับแห้งผาก

ความเชื่อใจที่ได้รับจากน้องชายทั้งสามยังความอบอุ่นมาสู่หัวใจอัญชัน ตระหนักถึงความรักความห่วงใยที่น้องชายมีให้และรู้ด้วยว่าป่านนี้ผู้เป็นพ่อกำลังห่วงไม่น้อยไปกว่ากัน เพราะเหตุนี้หลังจากน้องชายกลับหญิงสาวจึงโทร. บอกท่านเรื่องพบกับทั้งสามคน น้ำเสียงที่ตอบกลับดูโล่งใจและเบาใจที่เธอมีคนคอยปกป้อง

แต่เธอเนี่ยสิจะรับมือกับสามมหาอย่างไรดี

มีอะไรกินบ้างเสียงทุ้มดังมาก่อนตัว หญิงสาวพบว่าเขาหิ้วของพะรุงพะรังเดินมายังหน้าบ้าน เอ้า ผลไม้สดๆ จากไร่

หญิงสาวรับมาอย่างกังขาในความเยอะ

ซื้อมาลองหยั่งเชิง

เปล่า เก็บมาจากไร่ข้างๆ น่ะ เจ้าของเขาไม่หวง

ว่าแล้วเชียวหญิงสาวเปรยเบาๆ คิดแล้วว่าอย่างเขาหรือจะกล้าซื้อผลไม้แพงๆ มาฝากเธอ

หวานกรอบอร่อยสดฟินเวอร์ จัดการเลยนะ เดี๋ยวผมไปอาบน้ำก่อนค่อยกินข้าวกัน” พูดจบเขาก็ตรงไปหยิบผ้าขนหนู อัญชันมองตามก่อนจะลุกไปล้างผลไม้และจัดการหาข้าวไว้รอท่า

เทียบศิขรใช้เวลาไม่นานก็มานั่งตัวหอมฉุย ฝนที่โปรยปรายเป็นละอองเคล้ากับหมอกทำให้ต้องย้ายมากินในบ้านเพราะโต๊ะเก้าอี้เปียกหมด ชายหนุ่มนิ่วหน้ามองจานไข่เจียวกับผัดยอดฟักแม้ว

ตังที่ให้ไปร้อยหนึ่งได้แค่นี้เหรอ” ถามด้วยสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ

เอ่อ ฉันทำเงินหายน่ะ” หญิงสาวอ้อมแอ้มตอบ จะให้พูดอย่างไรว่าน้องชายกินหมดแล้ว หรือถ้าบอกว่ามีแขกแล้วเอาไปเลี้ยงแขกเขาก็ต้องซักฟอกเธออีก ดีไม่ดีจะโดนด่าด้วย

เงินตั้งร้อยเนี่ยนะ!

อัญชันทำคอหด ผู้ชายคนนี้มีปัญหาเรื่องเงินตลอด

เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันชดใช้ให้บอกเสียงอ่อย

แต่ผมจะกินวันนี้สีหน้าโมโหหิวของเขาเล่นเอาใจหญิงสาวฝ่อแฟบ

กินไข่เจียวกับผัดผักไปก่อน วันนี้มีผลไม้สดๆ ตบท้ายด้วยนะ กินเถอะนะสิงห์นะนะ

คราวนี้สาวดอกไม้ฉะอ้อนเสียงอ่อนกว่าเดิม และมันคงไปกระแทกต่อมโรแมนติกของเขาเข้าอย่างจัง เทียบศิขรถึงได้หยิบช้อนตักข้าวเข้าปากเคี้ยวกร้วมๆ โดยไม่พูดอะไรอีก อัญชันแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ไม่คิดว่าแค่คำหวานๆ จะสงบผู้ชายขี้งกลงได้

 

วาดรูปถึงไหนแล้วชายหนุ่มถามหลังจากเคี้ยวแอปเปิ้ลชิ้นสุดท้ายและออกมานั่งเหยียดขาตรงชานเล็กๆ หน้าบ้าน ซึ่งเล็กมากขนาดที่หญิงสาวออกไปนั่งเบียดอีกคนไม่ได้

ยังไม่ถึงไหนเลย วันนี้ฉันวาดแผ่นใหม่ วาดกุหลาบไปเรื่อยๆ ก่อน ส่วนภาพที่คุณร่างไว้ให้ฉันไปต่อไม่ถูก ผสมสีเองแล้วเพี้ยน” อัญชันยอมรับไปตรงๆ

หัวขี้เลื่อยก็อย่างนี้แหละน้า สอนยากสอนเย็น” เทียบศิขรบ่นเสียงไม่จริงจัง ตาจ้องมองสายฝน

อัญชันที่เขยิบมานั่งอิงขอบประตูค้อนให้

ฉันไม่ได้มีพรสวรรค์ทางด้านนี้นี่นา อีกอย่างนี่เป็นครั้งแรกที่หัดวาดสีน้ำด้วย” พอเถียงกันเรื่องนี้ ความสงสัยที่ถูกกักเก็บไว้ก็ผุดขึ้น ตกลงคุณใช่จิตรกรที่ชื่อเทียบมาลาไหมคะ

เข้าประเด็นไขข้อสงสัยอย่างไม่เตือนอีกฝ่ายล่วงหน้า เทียบศิขรเลิกคิ้ว เก็บสีหน้าตระหนกได้อย่างเร็วพลัน

แล้วคุณคิดว่าใช่ไหมล่ะยียวนกลับด้วยสีหน้ายิ้มๆ ยอมรับว่าตกใจที่จู่ๆ เธอก็ถาม ความจริงเขาไม่ตั้งใจจะปิดหรอก แต่มันอายเหมือนกันนะเว้ย

ใช่ คุณวาดรูปนั้นให้ฉัน พาฉันมาที่นี่ ทั้งหมดเป็นแผนของคุณใช่ไหม

เฮ้ย อ่านออกหมดเลยเหรอเนี่ย

อัญชันกดยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบดีใจที่เห็นสีหน้าตระหนกของอีกฝ่าย กระทั่งแก้มสากแดงเรื่อขึ้นจึงเบิกตากว้าง

นี่คุณอายฉันเหรอเนี่ยหญิงสาวถามเสียงสูง

เปล๊า! อายทำไม ใช่ก็ยอมรับว่าใช่ มีไรให้อาย” สีหน้าประดักประเดิดทำให้อัญชันหัวเราะอย่างชอบใจ

ใครว่าผู้ชายอายแล้วน่ารัก ดูสิน่าเกลียดจะตาย” บอกโดยที่ปากไม่ตรงกับใจ ความจริงแล้วเธอคิดว่าเขาน่ารักมากกกต่างหากเล่า!

เออสิ ขืนอายน่าเกลียดตายชัก ที่เห็นนี่ไม่ได้อาย คนมันร้อน!” กระพือคอเสื้อย้วยๆ พั่บๆ ร้อนจนหน้าแดงไปหมดแล้วเว้ย

เชื่อก็ได้หญิงสาวพิงศีรษะกับขอบประตู จิ้มแก้มแดงๆ เล่นแล้วหัวเราะคิก เธอเองก็เริ่มรู้สึกร้อนแก้มขึ้นมาแล้วเหมือนกัน คาดว่าหน้าคงแดงไม่แพ้เขา

เทียบศิขรสบตาหญิงสาว ขมวดคิ้วใส่แล้วเมินหน้าหนีไปยังหน้าบ้าน

ผู้หญิงอะไรวะหน้าไม่อาย จ้องผู้ชายตาหวานฉ่ำ

 

อย่างไรก็ตามสองหนุ่มสาวต่างลืมเรื่องสามมหาไปเสียสนิท กระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้นเทียบศิขรเข้าไร่หลังจากไปส่งอัญชันไว้กับคำเอ้ย สองสาวจะไปทำธุระให้เขาที่ไร่นงพะงา รถกระบะสีเขียวแล่นมาจอดหน้าโรงอาหาร ชายหนุ่มนิ่วหน้ามองยักษ์ตัวใหญ่ที่ใส่เสื้อทีมนั่งรออยู่ด้านหน้า เอ่อ ที่ว่าเสื้อทีมเนี่ยทีมจริงๆ ทีมเชี่ยอะไรก็ไม่รู้เป็นเสื้อแขนยาวลายหมากรุกแถมมันยังใส่กันคนละสี

หนุ่มเสื้อเขียวส่งยิ้มให้เป็นคนแรก ส่วนอีกสองปั้นหน้านิ่ง สายตาไม่เป็นมิตรสุดๆ เปรียบเป็นหมาก็พันธุ์ร็อตไวเลอร์นั่นแหละ เทียบศิขรวิเคราะห์สามหนุ่มแบบเสียๆ หายๆ อยู่ในใจ

นั่งหาพระแสงของ้าวอะไร จะทำงานก็ขึ้นรถสิวะ

ได้ทีขี่แพะไล่ ชายหนุ่มรู้ซึ้งถึงสำนวนนี้เป็นอย่างดี เขาไม่เร่งทำคะแนนกับพวกมันตอนนี้หรอก เพราะรู้ว่าไม้ตายที่จะสยบพวกนี้ได้คืออะไร คนถือไพ่เหนือกว่ายกยิ้มเจ้าเล่ห์

แรงงง…”มหาเสน่ห์โอดเสียงอ่อน โคตรพ่อโคตรแม่แรง บอกเลย!

เชี่ยเถื่อนกว่ากูอีก” มหาโชคสบถ

“…” มหาลาภทำหน้าอึ้ง เห็นด้วยกับคำพูดของฝาแฝดทั้งสอง

สามหนุ่มเดินไปขึ้นรถก่อนจะร้องเชี่ยหนักมากเมื่อคนขับกระชากรถออกแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย มหาเสน่ห์นั่งยองๆ กอดขาพี่ชายอย่างอกสั่นขวัญแขวน มหาโชคเกาะราวกระบะไว้แน่นเหมือนกับมหาลาภ

กูว่าเขารู้จักเราว่ะแฝดคนพี่บอก

ก็ไม่แน่นะ ไม่งั้นจะ…” มหาลาภลังเล ระหว่างรู้จักกับไม่รู้จัก ถ้ารู้จักจริงมีหรือจะ

บ้าดิ เค้าว่าไม่รู้จักหรอก ถ้ารู้จักจริงต้องรีบทำคะแนนสิวะ นี่อะไรทำเหมือนไม่ถูกชะตาตั้งแต่แรกพบ

เออ สงสัยจะเป็นอย่างที่เหน่พูด ถ้ารู้จักต้องทำดีด้วยสิ จะฝากตัวเป็นพี่เขยแล้วนี่นามหาโชคเห็นด้วยอย่างสองจิตสองใจ บางทีการเห็นด้วยกับมหาเสน่ห์ก็ทำให้เขาสูญเสียความมั่นใจ

สามหนุ่มถกกันไปตลอดทางกระทั่งรถจอดบริเวณที่พวกเขามาจอดจักรยานเมื่อวานนี้ เทียบศิขรลงจากรถก่อนจะพยักหน้าให้สามหนุ่มเดินตาม เขาพาพวกนี้มาที่บ้าน ตั้งใจจะให้ถอนหญ้าพรวนดิน ใส่ปุ๋ยให้ดอกไม้ในสวนสักหน่อย

อุปกรณ์เตรียมให้ครบแล้ว รู้หรือยังว่าต้องทำอะไร” ชี้ไปที่กองข้าวของซึ่งเตรียมรอท่าตั้งแต่เช้า

อ่าทำหมดนี่เลยเหรอครับพี่” น้องเล็กเป็นคนถาม เพราะพี่ชายทั้งสองคงกำลังเครียดจัด สีหน้าถึงออกคล้ำเขียว

เออสิวะ ตั้งสามคน ครึ่งวันก็เสร็จแล้วมั้ง

ครึ่งวันพร่องสิ!มหาเสน่ห์แอบสบถในใจทั้งๆ ที่ใบหน้ากำลังฉีกยิ้มน่ารัก

แหะๆ แล้วข้าวเที่ยงล่ะครับพี่ ไกลขนาดนี้เหน่จะไปกินที่ไหน” แทนชื่อตัวเองได้อย่างน่ารัก กะว่าคนฟังจะเมตตาสักนิด

ข้าวหุงไว้แล้ว เหลือกินเมื่อเช้า ในตู้มีปลากระป๋อง

มหาโชคตาลุกพอง ข้าวเหลือกินเมื่อเช้าแม่งเชี่ยหนักมาก!

พี่เห็นพวกผมเป็นหมาหรือไงให้กินข้าวเหลืออดไม่ได้จึงโต้กลับ แต่ก็แปลกใจเหมือนกันที่ตนพูดเพราะเหลือเกิน มหาโชคหันไปทางมหาลาภ หรือว่าเขาจะติดจากมัน

บ้าเหรอ ถ้าเห็นเป็นหมาก็ให้กินเพ็ดดีกรีแล้วเว้ย” เทียบศิขรหัวเราะอย่างยียวนกวนประสาทสุดๆ

เริ่มทำงานเถอะมหาลาภตัดบท เดินไปหยิบเสียมขึ้นเดินตรงไปยังกอดอกไม้ มหาเสน่ห์ฮึดฮัดก่อนจะทำตาม เขาหยิบถุงมือขึ้นมาสวม ส่วนมหาโชค

อ้าว รออะไรล่ะเรา” เทียบศิขรเลิกคิ้วถาม

มหาเสน่ห์รีบสะกิดมหาลาภทันที งานนี้โชกเลือดแน่ๆ

ขอบคุณสำหรับปลากระป๋องครับพี่

พูดจบก็เดินตัวปลิวไปหยิบถุงใส่ปุ๋ยเดินไปนั่งยองๆ ข้างน้องชาย

เชี่ยหนักมาก ไอ้พี่โชคยอมคน!

 

หลังจากตรากตรำทำงานในสวนดอกไม้มาครึ่งวัน พักกินข้าวเที่ยงสามหนุ่มก็นั่งปรึกษากันเรื่องสืบคดีที่พี่สาวตนไปพัวพัน แม้อัญชันจะหลุดจากการเป็นผู้ต้องสงสัยแล้ว แต่พวกเขาก็ยังคาใจกับความบังเอิญที่เกิดขึ้น อีกทั้งพี่สาวยังยืนกรานว่าไม่ได้ยินเสียงร้องให้ช่วย ไม่รู้ด้วยว่ามีคนเดินมาเข้าห้องน้ำ ทุกอย่างมันไม่สมเหตุสมผล เหตุการณ์ทั้งหมดมันขัดแย้งกันหมด

เดี๋ยวก่อนนะ ขออะไรอย่างสิ เรื่องนี้ไอ้เหน่ห้ามออกความคิดเห็นได้ไหม” มหาโชคขัดขึ้นเมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้นของน้องชาย ไอ้นี่วิเคราะห์อะไรมามักเป็นเรื่องเสมอ เขาไม่อยากเชื่อใจมันแล้ว

อ้าวทำไมล่ะ เค้าก็อยากช่วย

อยากช่วยมึงแค่นั่งฟังเฉยๆ ก็ช่วยได้มากแล้ว โอเค้” ประสบการณ์ตรงทำให้มหาโชคขยาด คราวที่แล้วเรื่องคาวีกับพรรษชลเป็นเกย์กันเขายังเข็ดไม่หาย ตอนนั้นหวิดจะได้กินยำตีนพี่เขยทั้งสอง ดีที่ส่งไอ้เหน่ไปพลีชีพเสียก่อน

ไม่โอเค เค้าก็อยากมีสิทธิ์มีเสียงบ้างอะไรบ้าง” คนเป็นน้องทำหน้าง้ำได้อย่างน่ากระทืบในสายตาพี่ชาย

อย่าดีกว่ามหาลาภเห็นด้วยกับมหาโชค ฟังเฉยๆ ท่องไว้เลย ไม่งั้นถ้าเรื่องมันผิดพลาดอีก นายรับไปคนเดียวโอเคไหม

การถูกขู่ให้รับผลคนเดียวปิดปากมหาเสน่ห์ได้เป็นอย่างดี แค่นึกถึงหน้าว่าที่พี่เขย เอ๊ย หัวหน้าคนงานเขาก็ขยาด ผู้ชายอะไร้หาความน่ารักไม่มี เสียชาติเกิดจริงๆ

ลาภนายมีความเห็นว่าไงเรื่องพี่อัญ

คิดว่ามันบังเอิญเกินไป มีหลายอย่างที่ฉันสงสัย ทำไมต้องห้องน้ำผู้หญิง ทำไมถึงไม่มีเสียง แล้วทำไมต้องเป็นตอนที่พี่สาวเราเข้าห้องน้ำพอดี

ก็พี่อัญปวดขี้คนโดนสั่งให้เงียบโพล่งขึ้นก่อนจะยิ้มแห้งๆ แล้วหุบปากลงไปตามเดิม

พี่อัญบอกวันนั้นท้องเสียจนต้องเข้าโรงพยาบาลมหาโชคทำเหมือนไม่สนใจน้องชาย หารือกับมหาลาภต่อ

อืม ทั้งที่กินเหมือนกับ…” มหาลาภหยุดพูดด้วยไม่รู้ว่าจะเรียกผู้ชายที่พี่สาวเลือกว่าอย่างไร

เรียกพี่สิงห์เถอะ ใช่ไม่ใช่ก็ให้ เกลียด’ เขา” คนโดนสั่งให้หุบปากพูดขึ้น

พี่ชายทั้งสองนิ่วหน้า ด้วยว่าข้องใจเล็กน้อยกับการออกเสียงของน้องชาย

เออ พี่สิงห์อะไรนั่นกินเหมือนพี่อัญแต่ท้องไม่เสีย” หนุ่มผู้เงียบขรึมบอกสีหน้าไม่ค่อยเต็มใจ

จะบอกว่าพี่อัญไม่คุ้นกับอาหารไทยก็ไม่ใช่มหาโชคสันนิษฐาน บ้านพวกเขาทำอาหารไทยกินกันเป็นประจำ ยากที่อัญชันจะไม่คุ้นชิน

นั่นสิ อาจโดนวางยาก็ได้ อาจเป็นแผนใส่ร้าย

แต่พี่อัญไม่มีศัตรูที่นี่น้องคนสุดท้องออกความเห็น ไม่สนใจสายตาขึงเครียดสองคู่ที่มองมา

อันนั้นก็จริง แต่เหตุการณ์มันบังเอิญเกินไป

สามหนุ่มทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างคิดไม่ตก หากเสี่ยบัลลพเป็นคนบงการ ปิ่นมุกมีส่วนรู้เห็น เหตุใดต้องใส่ร้ายพี่สาวพวกเขา

 

อัญชันที่ซึ่งออกไปธุระที่ไร่นงพะงาเกือบทั้งวันกลับมาถึงบ้านเกือบสี่โมงเย็น หญิงสาวพบมหาเสน่ห์นอนแผ่บนลานหิน ส่วนมหาลาภกำลังนั่งพิงโคนต้นไม้ใหญ่ มีมหาโชคนอนหนุนแขนอยู่ใกล้กัน สวนดอกไม้ถูกจัดแต่งแบบตามมีตามเกิดสุดแต่ทั้งสามจะทำไหว เป็นธรรมดาของลูกคุณหนูทั้งสามไม่เคยทำสวน มันเลยออกมาดูเละๆ อย่างไรชอบกล กองหญ้าที่ถูกถอนมีเศษซากต้นไม้ปนอยู่ด้วย อัญชันเสียดายจนเดินไปคุ้ยๆ มันมาวางกองรวมกันอย่างตั้งใจจะปลูกมันกลับคืน หญิงสาวหยิบเสียมเขี่ยปุ๋ยที่เยอะเกินพอดีออกด้วยกลัวต้นไม้จะสำลักปุ๋ยตายเสียก่อน

ทำไมมันถึงได้เละขนาดนี้เนี่ยสาวดอกไม้บ่น

ไอ้เหน่เป็นคนทำ มันมีหน้าที่ถอนหญ้า” มหาโชคตอบทั้งที่ยังหลับตา ไม่ได้เหนื่อยอะไรมากมายเพราะอากาศที่นี่เย็นสบายแถมวันนี้ไม่มีแดดเสียด้วย เพียงแต่ลมเย็นๆ ทำให้เขาอยากหลับสักงีบ

มหาเสน่ห์ค้อนส่งให้คนที่นอนตั้งแต่บ่ายก็คนมันเหนื่อย ตาลายๆ เลยถอนแม่งหมดแหละ

ถ้าไม่รู้จักระวัง คราวหลังไม่ต้องทำนะ” อัญชันเอ็ดน้องชาย น้ำเสียงไม่พอใจทำให้คนทรงเสน่ห์หดคอเข้าหากัน

แค่นี้ต้องโกรธด้วย เดี๋ยวพรุ่งนี้ทำให้ใหม่ก็ได้” งอดแงดบอก

แล้วกินข้าวกันยังหญิงสาวถาม

สามหนุ่มลุกขึ้นนั่งพร้อมกัน บ่งบอกว่ารอเวลานี้อยู่เหมือนกัน

รอเดี๋ยวนะ พี่ซื้อเนื้อไก่มาจะทำต้มข่าไก่ให้กิน

ขอไข่เจียวร้อนๆ ด้วยนะพี่อัญ

หญิงสาวเข้าครัว ปล่อยให้น้องชายสามคนช่วยกันเอาต้นไม้ที่มหาเสน่ห์ถอนรากถอนโคนมาพร้อมกับหญ้าลงดิน มีเสียงมหาโชคบ่นไม่ขาด ในขณะที่มหาเสน่ห์ก็เถียงคำไม่ตกฟาก กว่าชั่วโมงทุกอย่างจึงแล้วเสร็จ เป็นเวลาที่อัญชันหุงข้าวทำกับข้าวเสร็จ สามมหานั่งประจำที่รอให้พี่สาวตักข้าวให้ สามหนุ่มลงมือกินโดยไม่พูดจา กระทั่งอิ่มมหาลาภจึงส่งยิ้มขอบคุณให้พี่สาว

ผมว่าเราบอกความจริงพี่สิงห์เถอะครับ” ชายหนุ่มบอก ลึกๆ เขาไม่วางใจให้พี่อยู่ร่วมบ้านกับชายอื่น จริงๆ เมื่อวานก็ค้านไปแล้วแต่พี่สาวยืนกรานว่าเอาตัวรอดได้

ใช่ ถ้าเขารู้จักพี่อัญจริง ทำไมจะไม่รู้จักพวกเรา” มหาโชคสำทับขึ้นอย่างเห็นด้วย การที่เขาทนกินข้าวเหลือกับปลากระป๋องนี่มันสุดๆ แล้ว เขาจะไม่ทนอีกต่อไป แค่นี้ไอ้เหน่มันก็มองเขาด้วยสายตาแปลกๆ มากพอแล้ว

เออดิ ลืมนึกถึงเรื่องนี้ไปเลย ถ้าเขารู้จักพี่อัญจริงก็น่าจะรู้ว่ามีน้องน่ารักๆ อย่างเหน่

น่ารักตายละมึงมหาโชคแขวะ

ก็น่ารักกว่ามึงแหละ ไอ้หมาปลากระป๋อง

พลั่ก! หนุ่มทรงเสน่ห์ถูกถีบก้นจ้ำเบ้าไปเรียบร้อย

ไอ้พี่โชคใจร้ายยย

พอๆ อย่าเพิ่งทะเลาะกัน ว่าแต่ทำไมเหน่ไปด่าโชคอย่างนั้น

อ๋อคราวนี้เป็นมหาลาภที่ทำเสียงอ๋อ ชายหนุ่มมองเมินสายตาขึงเครียดของพี่ชาย เมื่อเที่ยงพี่สิงห์เขาให้พวกเรากินปลากระป๋องกับข้าวเหลือเมื่อเช้าครับ โชคมันขอบคุณพี่เขา เหน่เลยจำมาล้อ

ล้อพร่อง! มันด่ากู” คนชอบพูดคำหยาบสบถก่อนจะเม้มปากเมื่อนึกขึ้นได้ว่าอยู่ต่อหน้าพี่สาว

อัญชันส่ายหน้าระอา เรื่องพูดคำหยาบของสามมหาเป็นสิ่งที่แม่กลุ้มใจมาตั้งแต่พวกนี้ยังเด็ก แต่ไม่ว่าจะบอกสอนอย่างไร ทั้งสามก็ยังเหมือนเดิม

เขาให้กินข้าวกับปลากระป๋องงั้นเหรอสาวดอกไม้ถามเสียงฉุน เธอเองก็ไม่เชื่อว่าเขาจะไม่รู้จักครอบครัวเธอ โดยเฉพาะมหาโชค มหาลาภ มหาเสน่ห์ สามคนนี้เป็นคนที่ชายหนุ่มต้องรู้จักให้ดีรองจากคุณป๋า

ใช่ แถมตอนขึ้นรถยังแกล้งกระชากออกเสียจนเหน่หน้าคะมำหัวเกือบทิ่ม เนอะโชคเนอะหันไปหาแนวร่วมเป็นการง้อกลายๆ

เออ!

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง พี่ว่าเขาคงแกล้งพวกนายแล้วละ

พอพี่สาวฟันธงว่าถูกแกล้ง สามแฝดถึงกับกัดฟันกรอด ฮึ่มฮั่มกันอยู่ในใจ โดยเฉพาะมหาโชคที่เสียหน้าไปเมื่อเช้า เกิดมาเขาไม่เคยพบใครเกรียนเถื่อนเท่าชายผู้นั้นมาก่อน เขาเองใช่ว่าเป็นสุภาพบุรุษอะไรมากมายแต่พอมาเจอนายสิงห์สาราสัตว์จึงกลายเป็นเทวดาขึ้นมาทันที

ไอ้เลวววแค้นนี้ต้องชำระ!

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

2,225 ความคิดเห็น

  1. #2222 Ben Phoosap (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 12:43

    3 มหาป่วนแบบน่ารักอะ พี่สิงห์ก้อกวน.... ม๊ากๆๆ

    #2222
    0
  2. #2221 ao_majo (@ao_majo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 13:25

    ความป่วนจะบังเกิดแล้ว

    #2221
    0
  3. #2219 เมียมโน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 11:27

    ชอบสามมหา กับ พี่สิงห์ แสบพอๆกัน ตลกดี ขำหนักมาก 555

    #2219
    0