รั ก พ ร า ง ใ จ (เทียบศิขร - อัญชัน)

ตอนที่ 25 : รับน้อง (เมีย)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    4 ม.ค. 62

13

รับน้อง (เมีย)

 

สามหนุ่มจอดจักรยานไว้ใต้ร่มไม้ก่อนจะเดินไปตามทางเดินที่เป็นดินปูด้วยเศษหิน จากตรงนี้มองเห็นแค่หลังคามุงหญ้าแฝกอยู่ไกลลิบ มหาลาภนึกอยากมองวิวจากด้านบน มันคงสวยไม่น้อยทีเดียว ขนาดพวกเขาปั่นจักรยานกันมาอย่างตลกๆ ยังเห็นว่าสองข้างทางสวย มันคงจะดีกว่านั้นถ้าแยกกันถีบมาเพราะไอ้รถที่ต่อกันนี่แหละถึงทำให้ดูตลกแก่ผู้สัญจรผ่านมา ส่วนมหาเสน่ห์ที่รั้งท้ายก็เอาแต่โบกมือยิ้มร่าให้อย่างมีความสุข จนเขาเกือบถีบมันแทนจักรยานไปเสียหลายครั้ง มันจะมีความสุขอะไรนักหนากับการได้ถีบจักรยานคันเดียว

สวยว่ะมหาเสน่ห์มองดอกไม้สีขาวดอกเล็กขึ้นตามสองข้างทาง

สมกับที่เขาบอกว่าเจ้าของหวงมาก เพราะมันสวยอย่างนี้นี่เอง” มหาโชคเห็นด้วย นอกจากทิวทัศน์จะงดงาม อากาศยังสดชื่นอีกด้วย แต่ก็ห่างไกลกับที่พักของพวกเขามาก กว่าจะมาถึงที่นี่เล่นเอาหอบทีเดียว ยิ่งมีไอ้คนกินแรงนั่งรั้งท้ายก็ยิ่งเหนื่อยเพิ่มขึ้นไปอีก

ที่เขาว่าเจ้าที่แรงน่ะเหรอ เป็นคนไม่กลัวนะ แต่ถ้าเป็นผีเหน่ไม่สู้

บ๊ะ ไอ้นี่ปากเสียจริง อยู่ป่าอยู่เขา ใครเขาให้มึงพูดกัน” มหาโชคทำเสียงดุ

อยู่ภูเขาก็จริง แต่นี่เป็นไร่ชาเว้ย ไม่มีหรอกมั้ง” คนพูดทำเสียงขยาด บอกเลยไม่ถูกโรคกับผี เขาหวังว่าชีวิตนี้จะไม่ต้องพบพานสิ่งลี้ลับศาสตร์นี้

เลิกพล่ามทีเถอะ พูดตั้งแต่ออกจากที่พักยันถึงที่นี่ไม่เมื่อยเหรอเหน่” มหาลาภแทรกขึ้น ห้ามศึกน้ำลายระหว่างพี่ชายน้องชายฝาแฝด บางทีเขาก็เบื่อพวกนี้ แทนที่พวกมันจะจดจ่อถึงเป้าหมาย มาถึงนี่แล้วจะเจอพี่สาวไหมก็ไม่รู้ ดันพล่ามนอกเรื่องกันมาตลอดทาง

ไม่เมื่อยมันเพลินดี แป๊บเดียวถึง แฮ่ๆ” ท่อนสุดท้ายชายหนุ่มหัวเราะกลบเกลื่อนเนื่องจากนั่งกินแรงพี่ๆ มาตลอดทาง ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มก็คิดว่าตนเองได้สร้างความบันเทิงให้แก่พี่ชายไม่น้อย พูดๆ ให้สองคนลืมระยะทางที่ห่างไกล

หุบปากเลยนะ กูยังเมื่อยขาไม่หายเลย ปั่นมาจนน่องขึ้น” คนเป็นพี่บ่นเสียงจริงจังมาก

นั่นสิ เหน่เล่นกินแรง” อีกคนสำทับอย่างเห็นด้วย มหาเสน่ห์ไม่ช่วยเลยจริงๆ

โอ๊ย เลิกพูดทีเถอะ เรื่องมันผ่านมาแล้ว ทำไมพวกนายถึงได้ยึดติดกับอดีตนักวะ มองไปที่อนาคตที่อยู่บนโน้นสิ พุ่งไปยังเป้าหมาย เอ้าลุ้ย!” คนทรงเสน่ห์จ้ำอ้าวเดินนำไปทันที ทิ้งให้อีกสองคนทำหน้าระอา

บางทีกูก็อยากเลิกเป็นพี่มัน” มหาโชคหันไปพูดกับมหาลาภ

คนเงียบขรึมอยู่เป็นนิจยิ้มมุมปาก

“Me too” สั้นๆ แต่ได้ใจความ

 

กุหลาบดอกน้อยเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง หลังจากวางมือจากภาพเขียนเมื่อวานที่ชายหนุ่มวาดร่างเอาไว้ให้แล้วปล่อยให้เธอลงสีเอง อัญชันไปต่อไม่ถูกแถมยังทำเลอะจนต้องทิ้งกระดาษแผ่นนั้นไป เธอยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องการผสมสีมากนัก เวลามีเขาอยู่ใกล้ๆ ถ้าเธอลงสีผิดมักจะมีเขาแก้ให้ หญิงสาวหันมาวาดกุหลาบฆ่าเวลา ตวัดพู่กันไล่สีแม้ยังวาดไม่พลิ้วไหวนักแต่ก็ยังพอมองออกว่าเป็นดอกไม้ชนิดใด กระทั่งรู้สึกว่ามีคนมองหญิงสาวจึงเงยหน้าขึ้น วินาทีต่อมาพู่กันในมือจึงร่วง

สามหนุ่มที่ยังหายใจหอบมองพี่สาวตาค้าง วิกผมสั้นนั่นอะไร ดวงตาที่เคยเป็นสีฟ้าสดใสบัดนี้กลายเป็นสีดำ แล้วไอ้การแต่งตัวปอนๆ นั่นอีก

ตกลงพี่สาวเขากำลังเล่นบทขอทานหรือเปล่าเนี่ย!

ถึงจะอยู่ในลุคสุดเชยแถมแปลกตา สามหนุ่มก็ยังคิดว่าจำใบหน้าเกลี้ยงเกลาของพี่สาวได้ อัญชันมีรูปหน้าเรียว ดวงตากลมโตและมีผิวพรรณขาวผ่อง ต่อให้แต่งตัวโทรมกว่านี้ก็ยังดูดี

สวนดอกไม้สวยอย่างกับสวรรค์ แต่บ้านโทรมยังกับขุดมาจากนรก” นี่คือประโยคแรกที่มหาเสน่ห์เอ่ยขึ้นต่อหน้าพี่สาว แรกที่เห็นพี่สาวนั่งวาดภาพเขาตกใจไม่น้อย ด้วยเพราะภาวนาขออย่าให้เจอ สุดท้ายก็หนีความจริงไม่ได้

เห็นด้วย บ้านไม่เข้ากับสถานที่” มหาโชคกอดอกมองไปรอบๆ ก่อนวกสายตากลับมายังคนที่ยังคงเบิกตากว้างเหมือนเห็นผี

วาดสวยนี่ครับมหาลาภที่เดินเข้าไปใกล้เอ่ย มองกุหลาบสีชมพูบนกระดาษสีขาวด้วยสายตาชื่นชม สีหน้าผ่อนคลายเมื่อสักครู่สะดุดใจเขาอย่างจัง ราวกับว่าที่นี่เหมาะสมกับพี่สาวเขา ซึ่งนั่นเป็นความคิดที่เลวร้ายมาก และเขาจะไม่ยอมเอ่ยออกไปไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน

ขอบใจ มาได้ไงพี่ไม่เคยบอกใครว่าอยู่ที่นี่นะ” อัญชันถามอย่างมึนงง

นี่เธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหม สามแฝดมหาบรรลัยยืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว!

เหน่จ้างนักสืบครับ พวกเราเป็นห่วงเลยมาอยู่เป็นเพื่อน

อะไรนะสาวดอกไม้ทวนถาม เมื่อกี้เธอได้ยินไม่ผิดใช่ไหม พวกมหาบอกจะมาอยู่เป็นเพื่อนเธอ ไม่ได้มาตามกลับบ้านเหรอ แน่ใจนะนี่เป็นแผนของคุณป๋าเปล่าเนี่ย

ความระแวงคืบคลานเข้ามาในหัวใจ ลางสังหรณ์หรือจะเท่าลางสังหาร งานนี้เหมือนจะมีการนองเลือด

คุณป๋าไม่รู้หรอกน่ามหาเสน่ห์เป็นคนตอบสีหน้าอมยิ้ม

หมายความว่ายังไงอัญชันจ้องน้องชายสามคนสลับกัน พวกนี้ทำหน้าเหมือนก่อวีรกรรมทิ้งไว้อย่างนั้นแหละ

หมายความว่าพวกเราหนีออกจากบ้านเหมือนพี่อัญไงล่ะ แล้วตอนนี้ก็ได้เป็นคนงานในไร่แล้วด้วย” มหาเสน่ห์ร่ายแผนการสุดเลิศของตัวเองให้พี่สาวฟังด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ ผิดกับพี่ชายอีกสองที่ต่างเบือนหน้าหนีไปคนละทาง

เป็นคนงานในไร่นี้เหรอ สมัครงานกับใคร แล้วทำไมเขาถึงรับ

กับหัวหน้าคนงานชื่อสิงห์ เขารับเพราะสงสารมั้ง แต่เคี่ยวชิบเป๋งเลยอะ ขอมากินข้าวบ้านก็ไม่ได้” พูดพลางสังเกตพี่สาว พบว่าใบหน้านวลขึ้นสีเรื่อจนคนมองใจหาย

เฮ้อ…”มหาลาภถอนหายใจดัง

หน้าแดงสรุปเป็นผัวเมียกันอย่างที่คนอื่นบอกจริงๆ ใช่ไหม” มหาเสน่ห์ถามเสียงอ่อย อยากทรุดลงไปนอนชักดิ้นชักงอที่พี่สาวหาผัวโดยไม่ปรึกษาตัวเองก่อน

อยากจะบ้าตาย ผู้ชายดีๆ ทำไมพี่ไม่เลือก” มหาโชคบ่นบ้าง นึกถึงคนที่ทำให้ตนดูซอฟต์ลงจนกลายเป็นผู้ชายอบอุ่นแล้วอดร้องเชี่ยในใจหนักมากไม่ได้!

อย่าพูดนะครับว่านี่คือความรัก ดูจากระยะเวลาแล้วผมว่ายังไม่ใช่” มหาลาภดักคอพี่สาว

อัญชันเบะปากอยากร้องไห้ ฟ้าทำไมต้องส่งไอ้พวกนี้มาให้เธอด้วย คราวบัวสวรรค์ก็รอดไปอย่างหวุดหวิด ถึงทีบุษบาก็ผ่านฉลุย การะเกดด้วยแล้วยิ่งกว่าผ่าน แล้วเธอเล่าเจอเต็มๆ ซวยเต็มๆ

พี่เจอเขามาตั้งนานแล้วแหละ

นานแค่ไหนกันครับจากที่ไม่ค่อยชอบพูดคราวนี้มหาลาภเป็นฝ่ายซักถาม จนอีกสองคนที่เหลือสบตากันอย่างประหลาดใจ คนอย่างมหาลาภถ้าเป็นเรื่องของคนอื่นมักถือคติช่างแม่ง ดูท่าเรื่องนี้ชายหนุ่มจะสนใจเป็นพิเศษ

ตั้งแต่สมัยพี่เรียนโทที่อังกฤษ แล้วหลังจากเรียนจบก็เจอกันทุกปี

หัวหน้าคนงานไร่นี้เรียนโทด้วยเหรอครับ

อืม เขาเป็นเพื่อนพี่ชายอแมนด้าเลยรู้จักกัน

แล้วเจอกันทุกปีนี่เจอที่ไหน

ก็ที่ร้านกาแฟบ้าง โรงแรมบ้าง

เดี๋ยวววร้านกาแฟเหน่พอเข้าใจนะ แต่ที่โรงแรมนี่หมายความว่าไง พี่แอบกินกันมานานแล้วเหรอ” มหาเสน่ห์แทรกกลางปล้อง

บ้าสิเหน่หญิงสาวปฏิเสธเสียงเขียว หมายถึงเจอกันที่ลอบบีต่างหากล่ะ

อ๋อ งั้นแล้วไป เชิญต่อครับพี่ลาภ” ชายหนุ่มผายมือให้พี่ชาย ไม่สนใจสีหน้าเครียดขึงของอีกฝ่าย

พี่อัญมาเจอกันอีกครั้งได้ยังไง

ก็เจอที่ร้านกาแฟอัญชันบอกอย่างไม่สบายใจนัก แต่ถ้าเลือกโกหกตอนนี้ก็ไม่ใช่ความคิดที่ดี ตอนนั้นคุณป๋ากำลังจะจับคู่ให้พี่ไง พี่เลยปรึกษาเขาเพราะพี่เข้าใจว่าพี่ชอบเพื่อนเขา

อ้าว!สามหนุ่มอุทานพร้อมกันอย่างงงๆ เริ่มจับต้นชนปลายไม่ถูก ตอนแรกนึกว่าพี่สาวหนีตามผู้ชายมา ตอนนี้ดันรู้ว่ามาหาอีกคน

คือคนที่พี่สงสัยว่าจะชอบเป็นอีกคนน่ะ อยู่ไร่ข้างๆ กันนี่แหละ” สาวดอกไม้รีบเล่าต่อ แต่พอมาเจอเขาพี่ก็พบว่าตัวเอง เอ่อ ไม่ได้ชอบเขาหรอก ก็แค่อยากหาหลักยึดเพื่อไม่ต้องโดนจับคลุมถุงชนน่ะ

แล้ว…”มหาลาภชี้ไปยังบ้านหลังน้อยแสนซอมซ่อ

อ๋อ พี่เข้ามาในฐานะเมียของลีโอ เอ่อ นายสิงห์นั่นแหละ ตอนไปที่ไร่ก็สวมวิกแต่งตัวปอนๆ ด้วยนะ ตอนแรกเพื่อลองใจพี่อาร์ทคนที่พี่คิดว่าชอบ แต่ตอนนี้เอ่อ ชินซะแล้ว” หญิงสาวไม่ได้บอกเรื่องชายหนุ่มสั่งห้ามสวย ขืนบอกไปพวกนี้คงโวยวายกันใหญ่

แล้วยังไงครับ พอรู้ว่าไม่ได้ชอบผู้ชายคนนั้นแล้วทำไมไม่กลับบ้าน

ก็เพราะเปลี่ยนใจมาชอบคนนี้ล่ะซี้มหาเสน่ห์สอดขึ้นด้วยการบุ้ยปากไปยังบ้านโกโรโกโสที่บางทีเขาก็คิดว่ามันไม่น่าจะอยู่ได้ด้วยซ้ำ

ไอ้เหน่ หุบปากไปเลยมึง” มหาโชคตบกบาลน้องชายแล้วสั่งให้เงียบ

อัญชันหน้าแดงเรื่อ เรื่องชอบก็อีกเรื่อง แต่มีเรื่องที่สำคัญกว่านั้น” อุบอิบบอกอย่างลังเล เธอควรเล่าเรื่องคดีที่ไปพัวพันให้น้องชายฟังไหม

มีเรื่องอะไรเหรอครับ

สาวดอกไม้เริ่มเล่าเรื่องคดีฆาตกรรมที่เธอเป็นผู้พบเห็นแถมยังเคยตกเป็นผู้ต้องสงสัยตั้งแต่ต้นจนจบอย่างละเอียดยิบ สามหนุ่มฟังแล้วได้แต่อ้าปากค้าง ตกใจที่พี่สาวพบพานเหตุการณ์น่าสะพรึงอย่างนั้น

เจอเรื่องคอขาดบาดตายขนาดนี้แล้วพี่ยังไม่โทร. บอกทางบ้านเนี่ยนะ” มหาโชคตวาดใส่อย่างลืมตัว ในขณะที่มหาลาภเดินเข้าไปโอบกอดพี่สาวที่นั่งตัวสั่น

มหาเสน่ห์แอบค้อนน้อยๆ ที่อีกฝ่ายชิงบทพระเอกไปครอบครอง เป็นเพราะเขามัวแต่ตกใจเสียงไอ้โชคหรอก ฮึ้ย!

ตอนนั้นพี่คิดไม่ออกนี่ มีคนชี้หน้าหาว่าพี่เป็นคนฆ่า” สาวดอกไม้บอกเสียงสั่น อ้อมกอดของมหาลาภช่วยปัดเป่าความหวาดกลัวได้เยอะทีเดียว

ชี้ตัวมาเลย เดี๋ยวไปจัดการให้” ท่าทางนักเลงโตทำให้มหาเสน่ห์ที่อยากจะมีส่วนร่วมทำหน้าม่อย เห็นใจพี่สาวก็เห็นใจอยู่หรอก แต่ทำไมไอ้สองคนนี้มันต้องแย่งซีนกันด้วยวะ บทพ่อพระมหาลาภก็แย่งไปแล้ว บทตัวร้ายไอ้พี่โชคก็ดันมาแย่งอีก

เรื่องมันผ่านไปแล้วละ ตอนนี้ตำรวจกำลังสอบสวนผู้ต้องสงสัยอยู่” คนเป็นพี่บอกเสียงอ่อย ยังอึ้งเรื่องที่เจอสามหนุ่มไม่หาย

หมายถึงเสี่ยที่ลงพาดหัวข่าวในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นไหมครับมหาลาภถาม ที่พวกเขาซื้อหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเพราะอยากอ่านข่าวสารของที่นี่

ใช่ เสี่ยบัลลพกับคุณมุก เอ่อ อดีตคู่หมั้นพี่อาร์ทน่ะ” หญิงสาวกระอักกระอ่วนใจที่ต้องพาดพิงถึงไออุ่น

อ้าว งั้นตอนนี้ก็โสดแล้วสิ เบนเข็มไปทางโน้นดีไหมพี่อัญ ดูท่าจะเวิร์กกว่าที่นี่คนทรงเสน่ห์บุ้ยปากไปยังกระท่อมอีกที บอกตรงๆ ว่าถึงตอนนี้ยังทำใจไม่ได้

กลับใจไม่ทันแล้วมั้งเป็นมหาลาภที่ตอบแทน โดยที่ยังโอบกอดพี่สาวไว้ ชายหนุ่มเหลือบมองกระท่อมหลังน้อยอย่างปลงตก

อัญชันได้แต่ก้มหน้าไม่โต้ตอบ จะให้เธอพูดไปได้อย่างไรว่าถอนใจไม่ขึ้นแล้ว และสิ่งที่เธอกลัวที่สุดได้มาถึง วันที่ เขาจะต้องพบกับด่านแรกสุดหิน

สามต่อหนึ่งไม่รู้จะรุ่งหรือร่วง!

 

เทียบศิขรยืนมองจักรยานที่จอดอยู่ใต้ร่มไม้ก่อนแหงนหน้าไปยังที่พัก แม้มองไม่เห็นด้านบนแต่ก็รู้ว่าใครมาเยี่ยมเยือนหญิงสาว หลังจากบอกคำเอ้ยให้พาสามหนุ่มไปบ้านพักเข้าไปสั่งงานในไร่แล้วจึงมาที่นี่เพราะ ตั้งใจจะกลับบ้านมากินข้าว สอนเธอวาดรูปแต่หัววันดันมีมารผจญเข้าให้ ตอนนี้เลยต้องล่าถอยปล่อยให้ทุกคนได้คุยกันตามประสาพี่น้อง

ชายหนุ่มนึกไม่ถึงว่าสามมหาจะเคลื่อนตัวเร็วขนาดนี้ คิดถึงเรื่องนี้แล้วต้องกลั้นยิ้ม เป็นเขาเองที่ส่งอีเมล์ไปให้มหาเสน่ห์ การหาข้อมูลส่วนตัวของลูกชายคนเล็กของอภิมหาเศรษฐีไม่ได้ยากเย็นนัก ยิ่งวิเคราะห์อุปนิสัย ความฉลาดความโง่แล้วยิ่งไม่เป็นปัญหา เขาส่งอีเมล์ในนามบริษัทรับจ้างสืบก็จริงแต่รูปโปรไฟล์อะตู้มมาก ขาวสวยไม่หมวยแต่เอ็กซ์อย่างที่มันชอบนั่นแหละ ส่งไปไม่ถึงวันเหยื่อก็กระดี๊กระด๊าตอบกลับมาอย่างเร็วพลัน คุยไปหยอดขายขนมจีบไปจนเขาแทบอ้วก เกือบพลั้งมือพิมพ์ด่ามันเสียหลายครั้ง มันตื๊อถึงขนาดขอเบอร์โทรศัพท์ที่อยู่บ้านอย่างกับจะมาหาวันนี้พรุ่งนี้ ยังดีที่เขาลื่นไหลไม่ต่างกันจึงเลี่ยงมาได้ถึงทุกวันนี้

อ้าว ไหนบอกจะกินข้าวกับเมีย” ไออุ่นทักคนที่เปิดประตูห้องทำงานเข้ามา วันนี้เขาชวนเพื่อนมากินข้าวด้วยกัน แต่ฝ่ายนั้นปฏิเสธ

เมียติดธุระคนตอบทำหน้าเซ็ง ทิ้งตัวนั่งโซฟาด้วยท่าทางเหนื่อยหน่าย หลังจากยืนมองจักรยานพวกนั้นอยู่นานแล้วจึงขับรถมาที่นี่

หือ ธุระอะไร

น้องเมียมาน่ะ

อ้อเจ้าของไร่นงพะงาพยักหน้าก่อนจะร้องอุทาน ว่าอะไรนะ น้องใครมา!

น้องเมียกูไง โคตรเซ็งเลย มันมาแบบเหนือชั้นด้วยนะ บอกว่าโดนปล้นมาขอมาทำงานในไร่ กูงี้พูดไม่ออก!

ไออุ่นหัวเราะก๊ากขึ้นอย่างขบขัน เขากะแล้วว่าสักวันเทียบศิขรจะต้องเจอกับบททดสอบ หากปักใจอยากฝากรักดอกฟ้าอย่างอัญชัน เรื่องความหวงลูกสาวของฟาบิโอ้ลือกันอย่างหนาหูเมื่อตอนสมัยเขาเรียนที่อังกฤษ อัญชันมีน้องชายแวะเวียนสลับกันมากันท่าหนุ่มๆ เสมอ

แล้วยังไง มึงรับไหม

รับสิ ขืนไม่รับคะแนนตก” เทียบศิขรบอกด้วยอารมณ์ฉุนกึก

มึงมีคะแนนด้วยเหรอวะสิงห์ เขาเห็นบ้านมึงก็แทบจับพี่สาวยัดกระสอบกลับสเปนแล้วมั้ง” เพราะเป็นเพื่อนกันมานานเลยกล้าพูดหยอกเย้าแรงๆ ซึ่งก็ไม่แรงไปกว่าความเป็นจริงเท่าใดนัก

มีสิ กูรับพวกนั้นเข้าทำงานแถมยังให้พักที่ออฟฟิศกูด้วย” ชายหนุ่มหมายถึงที่ทำงานของเขา ช่วงกลางวันเขามักไปขลุกอยู่ที่นั่นเสมอ

มึงใจดีมาก ทีสาวละพาไปอยู่บ้านโกโรโกโส” ไออุ่นประชด

นั่นบ้านกูจริงๆ กูแสดงความจริงใจไง มึงไม่เข้าใจหรอก

ไออุ่นพยักหน้า อย่าว่าเขาไม่เข้าใจเลย คนอื่นๆ รู้ก็คงไม่เข้าใจเหมือนกัน

เออๆ แล้วจะเอายังไงต่อ

ไม่รู้ ตอนนี้ เอา’ ไม่ถูกท่าแล้ว

ไอ้บ้า ทะลึ่งนะมึง

เอ้า ก็มึงถามว่าจะเอายังไง กูก็ตอบไม่รู้สิเพราะยังไม่เคย…”

พอๆ ไปกันใหญ่แล้ว ถ้าน้องอัญอยู่มีหลังแหวน

เฮอะ ไม่กลัวหรอก แต่ถ้ายอมใส่แหวนที่กูซื้อให้ ตบกี่ทีก็ยอม” บอกอย่างคึกคะนอง คิดวางแผนอยากซื้อแหวนขอสาวแต่งงาน แต่ก็ติดตรงที่แหวนเพชรแม่งโคตรแพง! ใส่แล้วบินไม่ได้ซะหน่อย ทำไมผู้หญิงถึงชอบนักก็ไม่รู้ สู้แหวนทองคำก็ไม่ได้ ซื้อง่ายขายคล่อง ยิ่งเอาไปจำนำก็ยิ่งคล้องคล่อง!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

2,225 ความคิดเห็น

  1. #2220 ao_majo (@ao_majo) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 13:13

    สามแฝดบุกเข้าถึงฐานที่มั่นซะละ

    #2220
    0