ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 7 : ... มากบารมี ฟาร์ม [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    9 ธ.ค. 63


 

ทันทีที่เท้าบอบบางแตะพื้นในส่วนของห้องนั่งเล่น สาวดอกไม้ก็รับรู้ถึงพลังบางอย่าง…หญิงสาวนึกถึงรายการเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับรายการหนึ่งที่พี่สาวชอบดูย้อนหลังในอินเทอร์เน็ต รังสีร้อนๆ ที่ได้รับทำให้นึกเอะใจว่าเธอมีญาณหรือเซนส์ทางด้านนี้ตั้งแต่เมื่อไรหนอ ถึงได้รับรู้ถึงพลังงานผิดปกติ ดวงตาคมที่ตวัดมาเล่นเอาเธอสะดุ้งเฮือก อาการสะดุ้งตัวน้อยๆ ด้วยความตกใจ ทำให้เจ้าของดวงตาคมรีบเสมองไปทางอื่น

“ไปไหนมา!” เขาถามเสียงดุ

‘อูย…ดุชะมัดเลย’ สาวดอกไม้คิดในใจ

“ไปดูเรือนเพาะชำมาค่ะ” ท่าทางเหวี่ยงๆ วีนๆ แบบแหลกลาญทำให้หญิงสาวไม่กล้ารวน แค่ที่โดนลูกตาคมๆ ตวัดมองเมื่อกี้ก็กลัวจะแย่แล้ว

“นี่ยา!” คาวีโยนถุงยาที่ได้จากโรงพยาบาลไปทางโซฟา

สาวดอกไม้เม้มปากแน่น สะกดกลั้นคำต่อว่าต่อขานไม่ให้หลุดรอดออกจากลำคอ แต่ถึงไม่พูดออกไปดังๆ เธอก็ตะโกนอยู่ในใจ ‘มารยาททรามมากๆ’

หญิงสาวเดินไปหยิบถุงยาขึ้นมาดู ก่อนจะโยนกลับไปที่เดิมท่ามกลางสายตาของคาวีคิ้วเข้มที่พาดรับกับดวงตาคมขมวดเข้าหากัน

“ฉันจะโทร. จ้างพยาบาลพิเศษ” บุษบายังยืนกรานที่จะจ้างพยาบาลพิเศษเพื่อดูแลเขาหลังจากต้องพักเรื่องนี้ไปเป็นสัปดาห์เพราะเขาส่งเธอมาอยู่ที่ฟาร์ม

“ผมไม่อนุญาตให้ใครมาอยู่ที่บ้าน” เสียงห้วนจัดดังขึ้น สาวดอกไม้แอบขนลุก

“ก็แค่พยาบาลผู้เชี่ยวชาญ คุณต้องมีคนดูแลนะคะ” หญิงสาวพยายามกล่อมเขาด้วยเหตุผล

“ก็คุณไง!”

“ไม่ค่ะ ฉันไม่ใช่พยาบาล ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการดูแลคนป่วย แล้วอีกอย่างก็คือคุณต้องทำกายภาพบำบัด”

“บ่ทำ บ่เอาใครทั้งนั้นด้วย”

คนนั่งบนวีลแชร์ตวาดลั่น หลุดภาษาท้องถิ่นออกมา นั่นไม่ได้ทำให้หญิงสาวรู้สึกกลัวเลยสักนิด เพราะประโยคต่อมาทำให้เธอตัวแข็งทื่อ รู้สึกเหมือนโดนจับโยนเข้าห้องแช่แข็ง

“ผมจะ ‘เอา’ คุณคนเดียว!” คาวีประกาศเจตนาอย่างชัดแจ้ง ความอดทนของหญิงสาวพุ่งสูงแตะเพดาน

“ไอ้พี่ถึก! คนหยาบคาย!” ตวาดใส่แล้วจึงสะบัดบ๊อบวิ่งหนีขึ้นห้อง ทิ้งให้คนป่วยนั่งแน่นิ่งใบ้กินอยู่นานสองนาน

 

บริเวณระเบียงหน้าบ้านมีเสียงซุบซิบกันอย่างออกรส…

“ไอ้ถึกคือใครวะ” มะกอกหันมาถามน้องชาย มะยมเกาหัวแกรกๆ แล้วส่ายหน้า เพราะไม่เข้าใจเหมือนกัน ตั้งแต่อยู่ที่ฟาร์มนี้มาก็ไม่เคยได้ยินว่ามีคนชื่อนี้

“ใครมันชื่อถึกวะ” มะเฟืองที่มาแอบฟังกับลูกด้วยบ่นงึมงำ ตอนแรกก็ว่าจะหัวเราะเรื่องที่ผู้เป็นนายพูดห่ามๆ แต่เจอ ‘ไอ้พี่ถึก’ เขาถึงกับงงเหมือนกัน

“หรือคุณเดหลี เธอด่านายว่าไอ้ถึกอะพ่อ” มะยมหันมาพูดเป็นเชิงปรึกษา สามพ่อลูกมองหน้ากันแล้วทบทวนเหตุการณ์

“ตายห่า! นายบอกจะ ‘เอา’ คุณเดหลีคนเดียว” มะกอกนึกได้ก่อน

มะเฟืองอยากจะขำแต่ขำไม่ออก เพราะยังข้องใจ

“เออ แต่ทำไมคุณเดหลีต้องด่านายว่า ‘ไอ้พี่ถึก’ ด้วยเล่า”

มะยมปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะ คนสนิทของคาวีลากพี่ชายและผู้เป็นพ่อให้เดินห่างจากบริเวณนั้น ทั้งสองคนรอจนกว่ามะยมจะเลิกหัวเราะหงายท้องกับพื้นหญ้าอยู่นานหลายนาทีก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นมาชี้แจงทั้งหน้าแดงๆ

“พ่อ…” พี่มะคนน้องลากเสียงเรียกผู้เป็นพ่อยาวอย่างขบขัน “ก่อนหน้านี้ฉันพาคุณเดหลีเธอไปดูงานในฟาร์ม ฉันบอกว่านายคุมงานทุกอย่าง แล้วมีอยู่วันหนึ่ง คุณเดหลีเธอหลุดพูดออกมา”

“พูดว่าไงวะ” คนเป็นพี่ชายเร่งถามเพราะอยากรู้ เล่นขำคนเดียวแบบนี้มันไม่แฟร์นะเว้ย

มะยมทำท่ากระตุ้งกระติ้ง ดัดเสียงให้เล็กขณะพูด

“เจ้านายพี่ยมนี่ ‘ถึก’ จังเลยนะคะ” มือพี่มะคนน้องโบกสะบัดอยู่ในอากาศ คนที่เหลือต่างพากันหัวเราะ

“สรุปแล้ว ‘ถึก’ นี่เป็นอีกชื่อของนายเหรอ เออๆ กูก็งงอยู่ตั้งนานว่าในฟาร์มมีคนชื่อ‘ไอ้ถึก’ ด้วยเหรอวะ”

 

ฟากคนหลงด่าไปแล้วกำลังใช้หมอนปิดหน้าแล้วกรีดร้อง “หยาบคายที่ซู้ดดด” ตั้งแต่เกิดมาเธอเพิ่งเคยพบเคยเจอผู้ชายแบบนี้ มีใครที่ไหนจะห่ามเท่าเขาบ้าง มาพูดโต้งๆ ว่าจะ‘เอา’ เธอได้เต็มปากเต็มคำ บุษบานึกอยากจะโทร. เรียกพุทธลักษณ์ให้มารับเธอกลับบ้านหากอีกใจไม่ทักท้วง ถ้าเธอทำแบบนั้นก็เท่ากับทิ้งคำว่าอิสรภาพไปทั้งชีวิตเลยทีเดียว ถ้าคุณป๋ารู้ว่าเธอเกือบได้รับอุบัติเหตุ รับรองเลยว่าชีวิตเธอต่อจากนี้จะมีคนคอยติดตามยิ่งกว่าเหาฉลาม แค่คิดสาวดอกไม้ก็ขนลุกขนพอง

หญิงสาวลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิอยู่กลางเตียง คิดหาทางยึดเหนี่ยวอิสรภาพที่กำลังจะหลุดลอย เธอต้องยอมเป็นพยาบาลจำเป็น มะยมบอกว่าที่เขาเป็นแบบนี้เพราะเส้นประสาทและไขสันหลังได้รับการกระทบกระเทือนอย่างแรง มันแรงจนเส้นเลือดพันกันเป็นเปีย อันหลังนี้เธอคิดว่าพี่มะคนน้องพูดไปด้วยความโอเวอร์ สรุปใจความหลักๆ คือคาวีมีโอกาสหายสูงหลังจากทำกายภาพบำบัด

บุษบาพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ นึกถึงอุบัติเหตุแล้วก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันจะทำให้เขาบาดเจ็บได้ถึงเพียงนี้ ตอนเกิดเหตุก็ไม่มีอะไรเสียหายยกเว้นรถพ่วงบุโรทั่งคันนั้น

“หรือเราจะเข้าเบญจเพสตอนอายุยี่สิบเจ็ดกัน” สาวดอกไม้อดบ่นงึมงำถึงสาเหตุที่ต้องมาเจอเรื่องซวยๆ ไม่ได้…


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1566 Manpoon Boon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 23:24
    ถึงกับต้องสืบประวัติหนูดอกไม้เลยเหรอ ทำไงได้ก็คนมันโดนอ่ะ
    #1,566
    0
  2. #1551 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 20:21
    สงสารพี่ถึกเหมือนกันนะ แผลน้ำร้อนลวกใครว่าไม่เจ็บไม่ปวดล่ะ
    #1,551
    0
  3. #1526 Nan 311 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 08:42
    แรงเดหลี่ใจร้ายทำร้านพี่ถึกได้ลงคอ
    #1,526
    0
  4. #1525 Nan 311 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 07:57
    อิจฉาๆๆๆๆเหมื่อนกันน่า
    #1,525
    0
  5. #1414 ketza naka (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 13:33
    สรุป เจ็บจริง 
    #1,414
    0
  6. #1309 ท้องฟ้าสกาว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 09:34
    พึ่น้องดอกไม้ *-*
    #1,309
    0
  7. #1271 LekLek2709 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 18:43
    ฟินอ่ะ
    #1,271
    0
  8. #1180 Ree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 21:05
    ออกเร็วๆนะ รออุดหนุนอยู่ ^ ^
    #1,180
    0
  9. #1172 อ้อม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 18:36
    หลงเสน่ห์ พี่ถึกซะแล้ว
    #1,172
    0
  10. #1170 อ้อม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 18:24
    แพ้เสน่ห์พี่ทึก ซะแล้ว ^^
    #1,170
    0
  11. #1138 arin.siri (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 05:33
    อร๊าย เริ่มหวั่นไหวแล้ว >.,<
    #1,138
    0
  12. #1003 daonet (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 17:21
    พี่ถึกเริ่มทำความคุ้นเคยเดหลีเนียยนๆเรื่องครอบครัวก่อเลยนะ เดหลีเริ่มหวั่นไหวแล้วสิ
    #1,003
    0
  13. #982 mam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 16:26
    อ่านแล้วแอบยิ้มคนเดียวนึกภาพตัวเองเป็นเดหลี อ่ะ
    #982
    0
  14. #960 nittsmall (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 12:39
    แม้จะมีท้องแฝดแต่นับว่าคุณป๋าเดหลีขยันพอตัว อิอิ
    #960
    0
  15. #926 dokpeeb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 20:49
    รออ่านค่ะ
    #926
    0
  16. #871 Krataesunsun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 09:17
    พี่ถึกมากด้วยเสน่ห์ ทำให้พี่เดหลีเริ่มหวั่นไหว 5555 จะรออ่านน่ะค่ะ <3<3<3<3
    #871
    0
  17. #858 sarinnilk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 23:13
    น้องเดหลีเริ่มหลงในความหล่อพี่ถึกแล้ว เก็บแต้มไปเรื่อยๆนะคะพี่ถึก
    #858
    0
  18. #852 pimpim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 22:23
    โอ๊ยมาอรอยให้อยากได้ทั้งสี่เล่มพร้อมๆกันเลย
    #852
    0
  19. #847 rmuay151 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 21:31
    หวายๆๆๆ
    ใจอ่อน....อ่อนใจ
    #847
    0
  20. #843 ญ.เฉิ่ม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 21:08
    พี่ถึกเจ้าเล่ห์
    #843
    0
  21. #837 วรศรัณย์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 20:40
    'ท่ายากๆก็เยอะ'...อ๊ายยยยยสวยอ่ะทำเค้าจิ้นอีกแล้วน้าาาาา

    #837
    0
  22. #820 chibi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 18:43
    พี่ถึกยิ้มแบบมีความหวัง หวังจะมีลูกแฝดกับเดหลีใช่ไหมล๊าา เขารู้นะพี่ถึก ห้าๆๆ
    ถ้าอยากมีก็รีบๆมัดใจเดหลีแล้วๆเน๋อออออ
    #820
    0
  23. #811 mamhiew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 18:18
    กรี้ดดดดด อยากโดนพี่ถึกสิงบ้างอ่ะ อ๊ายยยย เขินจัง
    #811
    0
  24. #804 siwa_arun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 17:56
    หนังสือจะออกเมื่อไรคะ รอจะไม่ไหวแล้ว
    #804
    0
  25. #803 ABiiMW (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 17:40
    เริ่มตกหลุมพรางพ่อถึกแล้วล่ะซิ >///<
    #803
    0