ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 61 : คลาดแคล้วกับแคล้วคลาด ...[1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    22 ก.พ. 64

การะเกดเดินลัดเลาะไปด้านข้างตัวบ้านเพื่อหาที่มาของเสียงร้องจิ๊บๆ นกกระจิบคู่หนึ่งกำลังส่งเสียงหยอกเย้ากันบนกิ่งมะม่วง เจ้าสองตัวกำลังโก่งเสียงร้องราวกับโต้กลอนรำพันไพเราะ กลิ่นดอกแก้วหอมฟุ้งลอยต้องจมูก รอบๆ เฮือนดอกรักส่วนใหญ่จะปลูกต้นแก้วไว้เสียเยอะ เหมือนกลัวคนไม่รู้ว่าเจ้าของบ้านมีภรรยาชื่อแก้ว หญิงสาวหัวเราะคิกเมื่อนึกถึงญาติผู้พี่ที่อ้างว่าพาบุษบาพี่สาวเธอไปเที่ยวด้วย

การะเกดรู้ว่ามันไม่จริง บุษบาไปเที่ยวที่อื่นอย่างแน่นอน พุทธลักษณ์ไม่มีทางเอาน้องไปฮันนีมูนด้วยแน่ๆ คิดถึงพี่สาวต่อมอยากรู้จึงทำงาน เธออยากรู้ว่าบุษบาไปไหนและไปกับใครชีวิตที่อยู่ในกรงทองมาตลอด จะทำให้พี่สาวเธอกล้าหนีเที่ยวเชียวหรือ

จะว่าไปในบรรดาลูกสาวสี่คนของคุณป๋า บัวสวรรค์พี่สาวเธอก๋ากั่นและมีความมั่นใจมากที่สุด ส่วนเธอมีความมั่นใจมากก็จริงแต่ไม่อาจเทียบเท่าพี่คนโต หากเธอมีความมั่นใจเต็มร้อย บัวสวรรค์ย่อมเกินร้อยไปอีกครึ่งอย่างแน่นอน ส่วนบุษบากับอัญชันเป็นคนเรียบร้อยอ่อนหวาน ภาพลักษณ์ของบุษบาอาจดูอ่อนหวานเรียบร้อยที่สุดเพราะคอยดูแลคุณป๋ากับแม่แต่ที่จริงแล้ว…เธอว่าอัญชันนั้นดูหัวอ่อนมากกว่า เพียงแต่อัญชันเลือกที่จะบริหารโรงแรมเลยทำให้ได้อิสระในการออกมาพักข้างนอก ไม่เหมือนบุษบาที่เลือกเรียนทางด้านทำอาหาร เลยโดนคุณป๋าจับขังไว้ในคฤหาสน์ฟาเบรกลาส

เมื่อเช้าตรู่เธอกับพุทธชาดได้มีโอกาสคุยกับพี่สาวซึ่งบอกว่าตนสบายดี ย้ำว่าไม่ต้องห่วง พูดคุยแป๊บเดียวบุษบาก็ขอตัว ทำให้พุทธชาดหัวเสียไม่น้อยที่อีกฝ่ายไม่เปิดโอกาสให้ซักถามอะไร

“วันนี้จะไปไหนดี มาเมืองไทยทั้งทีอยู่บ้านเฉยๆ น่าเบื่อนะ” หญิงสาวถามพี่ชายฝาแฝดที่เดินตามมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ การะเกดแอบกลอกตา กลัวเธอจมหายไปในรูมดหรืออย่างไรถึงได้ตามติดเป็นเงาขนาดนี้!

“ไปไหว้ลุงมิ่งก่อน แล้วค่อยถามถึงที่เที่ยวละแวกนี้” พุทธชาดตอบ บุษบาขอเวลาท่องเที่ยวต่ออีกสองสัปดาห์และนัดแนะว่าจะกลับมาเจอกันที่เฮือนดอกรัก

สายเข้าหน่อยสองพี่น้องจึงขี่มอเตอร์ไซค์ฮ่างคันโปรดของพุทธลักษณ์ไปบ้าน อบต. มิ่งการะเกดร้องกรี๊ดกอดเอวพี่ชายตอนรถพุ่งตัวไปข้างหน้า ควันจากท่อไอเสียฟุ้งเหมือนดรายไอซ์ สาวดอกไม้บ่นกระปอดกระแปดไปตลอดทาง ทั้งๆ ที่สมชายเสนอมอเตอร์ไซค์คันใหม่กว่าให้แล้วแท้ๆ แต่พุทธชาดกลับไม่เลือก การะเกดค้อนใส่หลังพี่ชาย

เชื่อแล้วว่าไอ้พวกหนุ่มๆ ดอกไม้มันมีตรรกะเพี้ยนๆ อยู่ในตัวทุกคน!

 

มิ่งกับดาวเรืองยิ้มรับผู้มาเยือน หนุ่มสาวดอกไม้ทั้งสองยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสอง แม้ใบหน้าจะค่อนไปทางตะวันตกแต่กิริยามารยาทยังเป็นไทยแท้ๆ พุทธลักษณ์แวะมาบอกก่อนแล้วว่าจะมีญาติผู้น้องเดินทางมาพักที่เฮือนดอกรัก มิหนำซ้ำยังกำชับให้ปิดบังเรื่องที่บุษบาหนีเที่ยวอีกด้วย

“ไปไงมาไงล่ะจ๊ะพ่อคุณ” ดาวเรืองถาม

“มาเที่ยวครับ เลยแวะมาสวัสดีลุงมิ่งกับป้าเรือง” พุทธชาดตอบอย่างนอบน้อม

ส่วนการะเกดทำปากพะงาบๆ มีแต่ลม ‘คุณป๋าใช้มาตามพี่สาวค่า’ คนสูงวัยเห็นเข้าเลยพากันหัวเราะ จากนั้นจึงชักชวนหนุ่มสาวกินอาหารเช้าด้วยกัน ทั้งสองไม่ปฏิเสธเพราะก่อนมาโดนสมชายโม้ไว้เยอะว่าดาวเรืองนั้นขึ้นชื่อเรื่องทำอาหาร

ดาวเรืองทอดปลาสลิดเพิ่มอีกอย่าง อาหารเช้ามีแกงเทโพใส่ผักบุ้งกับหมูสามชั้น น้ำพริกขี้กาพร้อมผักสดที่ปลูกเองทำให้สองพี่น้องเจริญอาหารเป็นอย่างมาก แม้แม่จะทำอาหารไทยให้กินบ่อยๆ แต่ยากที่จะได้กินท่ามกลางบรรยากาศธรรมชาติ เรือนไม้หลังใหญ่ดูเข้ากันกับอาหารพื้นบ้านเรียบง่าย

กินอาหารเช้าเสร็จพุทธชาดก็เลี่ยงไปนั่งคุยกับมิ่ง เปิดโอกาสให้การะเกดเมาท์เรื่องที่เธอโดนบังคับให้มาตามตัวพี่สาว ดาวเรืองฟังแล้วรู้สึกเห็นใจบุษบาที่กำลังหนีเที่ยวไม่น้อย

“พี่เดซี่เพิ่งก่อเรื่องน่ะค่ะ คุณป๋าเลยคุมลูกสาวที่เหลือแจ” การะเกดส่งยิ้มแหยๆ ตบท้าย

“อืม ป้าก็ได้ยินมาจากพ่อรักเหมือนกัน” นางอ้างถึงลูกเขย พุทธลักษณ์เล่าให้ฟังบ้างด้วยท่าทางขบขัน เมื่อคู่หูของเขาหนีไปกับแฟนหนุ่ม

“นั่นแหละค่ะ คนที่เหลือเลยพลอยซวยไปด้วย” การะเกดย่นจมูก

“เอาเถอะจ้ะ ก็น่าเห็นใจอยู่นะ” ดาวเรืองออกความเห็นอย่างเป็นกลาง คนเป็นพ่อเป็นแม่ย่อมห่วงลูกเป็นธรรมดา ยิ่งลูกสาวมาเที่ยวไกลบ้านอย่างนี้ ครั้นเห็นหน้าสวยยังหงิกงอนางจึงปลอบใจ

“ไหนๆ ก็มาแล้ว ถือโอกาสเที่ยวสิลูก ละแวกนี้มีฟาร์มกับสวนผลไม้อยู่มาก ไม่ก็ไปเที่ยวเขาใหญ่เลยก็ได้นะ น้ำตกสวยแถมยังมีสถานที่ท่องเที่ยวอีกเยอะเชียว” เจ้าบ้านแนะนำ

พอการะเกดนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับพี่ชาย ก็พอดีกับที่มิ่งกำลังแนะนำให้พุทธชาดไปเที่ยวฟาร์มใกล้ๆ ซึ่งอยู่หมู่บ้านติดกัน

“มากบารมีฟาร์ม เขาปลูกพวกพืชเศรษฐกิจเยอะ หลักๆ ก็เลี้ยงโคขุน แล้วก็มีโคประกวดอย่างพวกอินดูบราซิล จากัวร์ของเขาชื่อดังทีเดียว ด้านหน้าเขาปลูกทานตะวันไว้หลายไร่ ยังไงลองไปขอเขาเข้าไปดูสิ เจ้าของฟาร์มเขาคงไม่หวงหรอก” มิ่งแนะนำเพิ่มว่าเจ้าของฟาร์มเป็นคนหนุ่มชื่อ คาวี มากบารมี

“อื้อฮือ…มากบารมี นามสกุลแซบเวอร์เชียว” การะเกดบอกกลั้วขำ เชื่อแล้วว่าเป็นคนดังของจังหวัด ก็ ‘บารมี’ มากเหลือล้น

พุทธชาดแอบเห็นด้วย แต่ไม่ได้ออกความเห็น ‘คาวี มากบารมี’ แค่ได้ยินก็สะกิดหัวใจเขาแปลกๆ ใจมันคันยุกยิกชอบกล ปกติแล้วเขาได้ยินชื่อใครครั้งแรกมักจะเฉยๆ ไม่เหมือนคนคนนี้ สะดุ้งสะเทือนอย่างที่ไม่เคยเป็น หนุ่มดอกไม้คิดในใจ ทว่าต้องปัดมันทิ้งเมื่อน้องสาวคะยั้นคะยออยากไปดูไร่ทานตะวันที่มากบารมีฟาร์ม



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1631 ploy_pns2 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:46
    อ่ะ!!! ตอนนี้ก็กดสั่ง ebook แล้ว รอไม่ไหวววว ใช้เงินแก้ปัญหาไปจ้าาา ถึงแม้จะกินแกลบก็ตาม...
    #1,631
    0
  2. #1630 ploy_pns2 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:17
    กรี๊ดดดดดด จะเจอไหมเนี่ย!!!
    #1,630
    0