ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 54 : อุปสรรคที่เคลื่อนตัว ...[1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    15 ก.พ. 64

แฟ้มสีดำวางเรียงรายเป็นกองพะเนินแทบจะบดบังศีรษะที่ก้มอ่านเอกสารตรงหน้าอย่างขะมักเขม้นจนไม่รู้ว่ามีแขกมาเยือน ร่างสูงใหญ่อิงสะโพกกับขอบโต๊ะสีขาวที่มีงานกองโตกลิ่นอาฟเตอร์เชฟผสมน้ำหอมสำหรับสุภาพบุรุษให้ความสดชื่นโชยต้องจมูกคนกำลังตั้งหน้าตั้งตาทำงาน การะเกดแหงนใบหน้าขึ้นมอง ดวงตาสีฟ้าสดใสละม้ายคนตรงหน้ากลอกไปมาเจ้าของร่างสูงที่แม้มีดวงตาเฉดเดียวกันหากแต่เข้มกว่ายิ้มมุมปาก

“ไง งานยุ่งมากเหรอ” พุทธชาดกวาดตาเร็วๆ ไปที่กองเอกสารบนโต๊ะ พร้อมกับฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นอีกคนทำปากเชิดงอน

“ยุ่งมากกก…” หญิงสาวลากเสียงบอก

มือหนาเอื้อมมายีผมสลวยที่เคลือบด้วยสีน้ำตาลประกายทอง ส่งให้เจ้าของดวงหน้างามดูโฉบเฉี่ยว ตามบุคลิกสาวมั่นรองจากบัวสวรรค์พี่สาวคนโต

“ไปเที่ยวเมืองไทยกันเถอะ” แฝดผู้พี่เอ่ยปากชวน

การะเกดกลอกตา…ใครมาได้ยินคงดีใจแทนเธอที่มีพี่ชายฝาแฝดน่ารัก ถึงขนาดมาชวนไปเที่ยว เฮอะ! ไปเที่ยวประเทศไทยอย่างนั้นหรือ หญิงสาวขึงตามองใบหน้าหล่อเหลาที่ยังเรียบนิ่ง แต่มุมปากยังอมยิ้มไว้อย่างเดิม ท่าทางแบบนี้แหละที่ทำให้สาวน้อยสาวใหญ่เห็นแล้วละลาย ยกเว้นเธอ! เธอกลับเห็นพุทธชาดเป็นเหมือนซาตานในคราบเทวดา ทำหน้าแบบนี้ทีไร เธอต้องยอมทำตามประสงค์ทุกทีสิน่า

หญิงสาวมองงานบนโต๊ะที่อุตส่าห์ขนมาลวงตาพี่ชายฝาแฝด เกือบสัปดาห์แล้วที่เธอโดนพุทธชาดคะยั้นคะยอให้ไปประเทศไทยด้วยกัน ไปเที่ยวเฉยๆ มีหรือคนอย่างเธอจะปฏิเสธ แต่ไปตามพี่สาวคนรองนี่สิ

โหย…เธอไม่อยากทำเลย

เป็นที่รู้กันดีว่าบุษบานั้นเหมือนนกน้อยในกรงทอง ในขณะที่พี่น้องคนอื่นๆ พอมีอิสระบ้าง ถึงจะมีบอดีการ์ดตามติดเป็นโขยงก็เถอะ แต่ก็ยังดีกว่าตัวติดกับคุณป๋าตลอดเวลาแหละน่า ใช่ว่าอยู่กับคุณป๋าแล้วจะอึดอัด มันมีความสุขและอบอุ่น แต่บางครั้งมันอุ่นจนร้อน…และกลายเป็นความอึดอัดเล็กน้อย

แหม…ก็ใครจะไม่อึดอัดเมื่อรู้ว่าตัวเองถูกจอง ‘คานทอง’ เอาไว้ให้เรียบร้อย ผู้หญิงร้อยทั้งร้อยก็อยากแต่งงานด้วยกันทั้งนั้น ยิ่งรอบตัวมีแต่ผู้ชายเพอร์เฟ็กต์ อบอุ่น มีต้นแบบแฟมิลี่แมนอยู่ใกล้ๆ เป็นใครก็ฝันถึงผู้ชายของตัวเองบ้างละน่า

พุทธชาดหยิบแฟ้มขึ้นมาเปิดดู “อืม…เอกสารเซ็นหมดแล้วนี่ ตัวเป็นคนรอบคอบอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ หืม…” ชายหนุ่มหยิบแฟ้มหลายๆ อันขึ้นมาดูพบว่ามีลายเซ็นเรียบร้อยแล้วหรือพูดง่ายๆ ว่าอ่านและลงนามจนหมดแล้วนั่นเอง

“เชื่อละว่าฝาแฝดเนี่ยมักจะรู้ทันกัน” การะเกดเอ่ยอย่างฉุนเฉียว “เค้าไม่เข้าใจเลย ตัวรู้ทันเค้าทุกอย่าง แต่เค้าสิ ไม่เคยอ่านตัวออกเลยสักครั้ง”

การแทนตัวว่า ‘เค้า’ และเรียกอีกฝ่ายว่า ‘ตัว’ คือสรรพนามที่สองแฝดใช้เรียกกัน

แฝดหญิงผู้น้องจ้องใบหน้าฝาแฝดชายผู้พี่ ทั้งที่เกิดห่างกันไม่กี่นาทีแต่พุทธชาดกลับมีทุกอย่างมากกว่าเธอ ไม่ว่าจะเป็นมันสมอง ความเฉลียวฉลาด ความคิด ทุกอย่างเลย…

พุทธชาดเผยยิ้มให้คนที่รู้จักดีราวกับพยาธิในลำไส้ การะเกดคงยังไม่รู้ว่าตัวเองชอบแสดงอารมณ์ออกมาทางสีหน้าและแววตา

“ตกลงไปนะ จะให้เลขาฯ จองตั๋วเครื่องบิน” เสียงทุ้มบอก

การะเกดส่ายหน้า “ไม่อะ ไม่ไป…งานเค้ายุ่ง ตัวไปคนเดียวสิ” ยืนกรานคำเดิมเพราะอยากช่วยยื้อเวลาท่องเที่ยวให้พี่สาว ปกติก็จะคุยกันตลอด แต่พักนี้เธอโทร. หาเกือบทุกวันและสงสัยว่าบุษบาอาจกำลังมีเรื่องปิดบัง ทว่าน้ำเสียงร่าเริงก็ทำให้เธอวางใจว่าคงเป็นเรื่องน่ายินดี

“อยากหาเพื่อนเที่ยว” พุทธชาดยังบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนเดิม

“เค้างานยุ่ง ตัวไปชวนอัญสิ” หญิงสาวโบ้ยไปหาพี่สาวคนที่สาม อัญชันน่าจะเอาตัวรอดได้ดีกว่าเธอ เพราะยังมีเครดิตเป็นถึงพี่

“อัญติดงาน ต้องไปอิตาลี” ถึงจะเป็นพี่สาว แต่อัญชันก็มีอายุมากกว่าแค่หนึ่งปี สองแฝดจึงเรียกขานโดยไม่มีคำว่าพี่นำหน้า

“แต่เค้าไม่อยากไปนี่” หญิงสาวกระเง้ากระงอด แน่นอนว่าถ้าเธอทำเสียงแข็งหรือร้องกรี๊ดๆ บอกไม่ไป พุทธชาดจะรุกฆาตเธออย่างรวดเร็ว

“คุณป๋าสั่ง” พุทธชาดทิ้งไพ่ตาย เพราะเบื่อน้องสาวฝาแฝดที่เฉไฉหลีกเลี่ยงเต็มที แม้คุณป๋าจะไม่สั่ง ตัวเขาก็ร่ำร่ำอยากไปตามพี่สาวอีกคนกลับบ้านใจแทบขาด บุษบาไม่เคยเดินทางไปไหนคนเดียว มิหนำซ้ำยังไม่เคยเที่ยวแบบไม่มีครอบครัวอีกด้วย

“พุด!”

เสียงที่อ่อนหวานในทีแรกพุ่งปรี๊ดขึ้น เปลี่ยนบรรยากาศเอื่อยเฉื่อยให้กลายเป็นสมรภูมิรบ

“อย่าเอาคุณป๋าอ้างนะโว้ย!” การะเกดยืนเท้าสะเอวจังก้าอยู่หลังโต๊ะทำงาน ปากก็แหวแว้ดๆ ราวกับนางมารหลุดภาคนางฟ้าที่ลวงตาหลายคนเอาไว้

“จะให้โทร. หาคุณป๋าไหมล่ะ ให้คุณป๋ายืนยัน” ชายหนุ่มถามทั้งที่ยังอยู่ท่าเดิม

ใบหน้าหล่อเหลานิ่งเสียจนการะเกดอยากกรีดร้องเหมือนคนบ้า มันไปกินยาแอ๊บแต๊บยี่ห้ออะไรวะ ทำไม…ถึงได้นิ่งขรึมขนาดนี้

“ไม่ไป๊! เค้าไม่ไปเด็ดขาด”




มาแล้วจ้าาาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น