ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 5 : ... มากบารมี ฟาร์ม [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,061
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    9 ธ.ค. 63

ไม่เอา…ไม่อาววว…

คำคำนั้นยังวนเวียนอยู่ในหัวบุษบา หญิงสาวอยากกรีดร้องด้วยความคับข้องใจ เพราะวันต่อมา…เธอถูกพาขึ้นรถเพื่อไปมากบารมีฟาร์มของคาวี เธอต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดด้วยการดูแลจนกว่าเขาจะกลับมาเดินได้อีกครั้ง มะกอกรับหน้าที่เป็นสารถี ส่วนมะยมนั่งตอนหน้าคู่กับพี่ชาย สองหนุ่มผลัดกันเล่าเกี่ยวกับฟาร์ม บุษบาได้รู้ว่ามะกอกกับมะยมมีอายุห่างกันสองปี ทั้งสองคนจึงพูดจาเหมือนเพื่อนกันเสียมากกว่าจะเรียกอีกฝ่ายว่า ‘พี่’ หรือ ‘น้อง’ มะกอก มะยมเป็นชายร่างสันทัด ใบหน้าของทั้งสองละม้ายคล้ายกันสมกับเป็นพี่น้องร่วมท้องเดียวกัน ต่างตรงที่คนน้องชอบพูดมากกว่าคนพี่

รถกระบะวีโก้สี่ประตูแล่นไปบนถนนสองเลน สองข้างทางเต็มไปด้วยไร่มันสำปะหลังมะยมชี้ไร่มันสำปะหลังด้านหนึ่งให้เธอดู

“แถบนี้เป็นของมากบารมีทั้งหมดครับ คุณเดหลี”

บุษบามองไร่มันสำปะหลังกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาอย่างตกตะลึง น้ำหน้าอย่างนายหน้าหนวดเถื่อนนั่นน่ะหรือจะเป็นเจ้าของไร่ที่กว้างใหญ่ขนาดนี้

“ไปปล้นฆ่าใครมาหรือเปล่าเนี่ย” หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง

“อะไรนะครับคุณเดหลี” มะยมหันมาถามเมื่อได้ยินเสียงหญิงสาว

“อ๋อ เปล่าค่ะ คือเดหลี เอ่อ ฉันคิดว่ามันกว้างใหญ่มากค่ะ” หญิงสาวกลบเกลื่อนด้วยการชม สองหนุ่มด้านหน้าเลยพลอยยิ้มหัวกันใหญ่

“เดี๋ยวไปถึงฟาร์มแล้วคุณเดหลีจะอึ้งกว่านี้ครับ” มะยมพูดพลางขยิบตาให้

หญิงสาวยิ้มแหยๆ ตอบ ก่อนหันกลับไปสังเกตข้างทาง จากจุดที่เธอลงรถผิดครั้งแรกต้องนั่งรถเข้ามากว่าจะถึงหมู่บ้านก็ปาเข้าไปสิบหกกิโลเมตร ที่นี่เหมือนอยู่บริเวณตีนภูเขาแถมยังมีป้ายไร่ป้ายฟาร์มนับสิบตั้งอยู่ข้างทาง บอกถึงอาชีพของคนแถบนี้ รถแล่นเลยหมู่บ้านไปอีก คราวนี้ทางราบกลายเป็นทางลาดชันบางช่วง แต่พื้นถนนยังปูลาดด้วยปูนซีเมนต์ตลอดเส้นทางบ่งบอกถึงความเจริญ บุษบารู้สึกเหมือนกำลังนั่งรถขึ้นภูเขา กว่าจะถึงหน้าฟาร์มมากบารมีก็เกือบสามสิบนาที

ป้ายหน้าทางเข้าฟาร์มใหญ่มาก ตัวหนังสือสีขาว ‘มากบารมี ฟาร์ม’ เด่นหราบนก้อนหินก้อนใหญ่ข้างประตู ด้านหน้ามีดอกไม้ต้นเล็กปลูกประดับแลดูสวยงาม รถกระบะแล่นผ่านไร่ทานตะวันที่กินพื้นที่หลายไร่ ถัดจากนั้นเป็นไร่ข้าวโพดที่ปลูกห่างกันออกไป มะยมคอยอธิบายตลอดการเดินทาง หญิงสาวฟังพร้อมกับกวาดสายตามองนอกหน้าต่างรถ ต้นชัยพฤกษ์ปลูกห่างกันบริเวณสองข้างทางจนเกือบสุดถนนกระมัง

แพขนตางอนขยับขึ้นลงยามเจ้าตัวกะพริบตาปริบๆ เพ่งมองป้าย ‘บ้านมากบารมี’ บ้านเอ่อ ไม่ละ หญิงสาวคิดค้านในใจ มันไม่ใช่บ้านแต่เป็นกระต๊อบโลโซหลังหนึ่งเท่านั้น มะกอกกับมะยมลอบยิ้มให้กัน ก่อนจะเชื้อเชิญหญิงสาวเข้าไปพักผ่อนในบ้าน

บ้านที่ทำจากวัสดุธรรมชาติอย่างไม้ไผ่กับหญ้าแฝก ภายในมีแคร่นอน ชานด้านนอกมีเตาถ่านกับอุปกรณ์ครัวส่วนหนึ่ง แข้งขาหญิงสาวอ่อนปวกเปียก ร่างเล็กทรุดลงกับพื้น รู้แน่แล้วว่ากำลังโดนแกล้ง นายหนวดคาวีกำลังเอาคืนด้วยการส่งเธอมาอยู่ที่นี่ บุษบานึกย้อนไปถึงเมื่อเช้าที่ทะเลาะกับเขาอยู่พักใหญ่ เพราะเธอยืนกรานจะจ้างพยาบาลพิเศษมาดูแลเขาส่วนเขาก็ย้ำคำเดิมๆ คือ บ่ๆๆ…แล้วก็หันไปโวยวายกับลูกน้อง แพทย์ พยาบาล ทุกคนโดนกันถ้วนหน้า

นึกถึงสีหน้าท่าทางเกรี้ยวกราดของเขาแล้วหญิงสาวก็รู้สึกโกรธ กระนั้นแล้วก็ต้องขับไล่ความโกรธออกไปโดยไว เธอหันไปขอบคุณชายหนุ่มทั้งสองที่มาส่ง มะกอก มะยมค้อมศีรษะให้แล้วขึ้นรถไปด้วยสีหน้าบอกไม่ถูก เมื่อไม่ได้ยินหญิงสาวกรีดร้องโวยวาย

บุษบามองไปรอบๆ กระต๊อบ ความจริงมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร เสียงน้ำไหลดังแว่วมาทำให้หญิงสาวเดินเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือถือ เดินลัดเลาะตามทางที่เต็มไปด้วยก้อนหินเล็กๆธรรมชาติอันร่มรื่นทำให้อารมณ์เย็นลง สาวดอกไม้จ้องมือถือแล้วตั้งสติก่อนกดปุ่มโทร. ออก

“ฮัลโหล” เสียงทุ้มดังตอบกลับมาหลังจากสัญญาณดังขึ้นไม่ถึงสามครั้ง

“พี่รักขา” เจ้าของเสียงหวานเรียกขานคนปลายสาย ชายหนุ่มคือคนที่เธอตั้งใจจะไปพำนักด้วย พุทธลักษณ์ วงศ์บุษบา เป็นเจ้าของเฮือนดอกรักและญาติผู้พี่ของเธอ

“อ้าว เดหลี ว่าไงจ๊ะคนสวย” พุทธลักษณ์ตอบอย่างรวดเร็ว “เบอร์ไม่คุ้นเลย เปลี่ยนเบอร์ใหม่อีกแล้วเหรอจ๊ะ” ชายหนุ่มถามอย่างรู้ทัน บุษบามักจะถูกฟาบิโอ้จับเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์มือถือทุกๆ สองเดือน ความหวงเกินพอดีขึ้นชื่อลือชาในหมู่คนในครอบครัว

“ค่ะ” บุษบาตอบเสียงหวาน “พี่รักคะ…เอ่อคือ” เธอพยายามกดเสียงไม่ให้สั่น นี่เป็นครั้งที่สองที่เธอจะโกหก

“ว่าไงจ๊ะน้องรัก มีอะไรหรือเปล่า” คนเป็นญาติผู้พี่ถามอย่างห่วงใย ด้วยรู้ดีว่าบุษบานั้นเป็นยิ่งกว่าไข่ในหินของฟาเบรกลาสเสียอีก ซึ่งสำหรับเขาเธอก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน เขาหวงบุษบาไม่ต่างจากผู้ชายคนอื่นๆ ในตระกูลวงศ์บุษบาและฟาเบรกลาส

“คือ…เดหลีอยู่เมืองไทยค่ะพี่รัก”

“จ้ะ แล้วไงจ๊ะ มากับคุณป๋าใช่ไหมล่ะ”

ชายหนุ่มคาดเดาเพราะฟาบิโอ้ไม่เคยปล่อยให้ลูกสาวคนนี้เดินทางคนเดียวสักครั้งความจริงแล้วเขาก็เป็นอีกคนที่เห็นด้วยกับปฏิบัติการปกป้องลูกสาวของฟาบิโอ้ ผู้หญิงทุกคนในตระกูลต่างถูกยัดเยียดให้จับจองพื้นที่ในหมู่บ้าน ‘คานทองนิเวศน์’ อย่างเงียบๆ

วินาทีต่อมา…ชายหนุ่มก็ต้องอึ้ง

“ไม่ใช่ค่ะ เดหลีมาคนเดียว” บุษบาบอกเสียงอ่อย

“มาคนเดียว!” ปลายสายแผดเสียงดังลั่นจนหญิงสาวต้องนิ่วหน้า ขยับโทรศัพท์มือถือห่างจากหู

“พี่รัก…” สาวดอกไม้ลากเสียงออดเบาๆ มั่นใจว่าไม้เด็ดนี้ใช้ได้ผลทุกครั้งยามงัดขึ้นมา ผู้ชายในบ้านไม่มีใครใจแข็งพอที่จะปฏิเสธเธอได้หรอก แม้กระทั่งคุณป๋า

“เดหลีบอกคุณป๋าว่าจะมาหาพี่รัก แต่เดหลีตั้งใจแอบหนีไปเที่ยวที่อื่น พี่รักช่วยเดหลีหน่อยนะคะ…นะคะ”

หลังจากนั้นปลายสายก็เงียบงันไปหลายนาที เงียบจนบุษบาใจเสีย คิดว่างานนี้คงไม่สำเร็จ พุทธลักษณ์จะต้องแจ้นมารับเธอกลับบ้านอย่างด่วนที่สุด

“เฮ้อ…” มีเสียงถอนหายใจดังนำมา หลังจากใจอ่อนยวบกับเสียงออดอ้อน “ก็ได้จ้ะ พี่จะบอกคุณป๋าของเดหลีให้” คนเป็นพี่ที่แอบสงสารน้องบอกอย่างจำยอม ที่ยอมง่ายๆ เพราะตอนนี้ชายหนุ่มอยู่ในภาวะอารมณ์ไม่ใคร่ปกตินัก เนื่องจากกำลัง ‘แพ้ท้อง’ แทนภรรยานั่นเอง “ว่าแต่จะไปเที่ยวที่ไหน แล้วไปนานเท่าไร คนสวย”

บุษบาโกหกว่าจะไปเที่ยวทะเลแถบภาคใต้แล้วจะวกขึ้นเหนือ จากนั้นจึงจะไปจบที่บ้านผู้เป็นยายซึ่งอยู่ในประเทศเพื่อนบ้านอย่างสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

“ตั้งสามเดือนเชียว มันจะดีเหรอ ไม่มีคนอยู่ด้วย พี่เป็นห่วงนะ” คนรักน้องทักท้วง

“แค่สามเดือนเองค่ะพี่รัก เดหลีไม่เคยได้ไปเที่ยวไหนเลย อีกอย่าง…” หญิงสาวลังเลอยู่ครู่จึงโกหกไปอีกทอด “เดหลีนัดเพื่อนไว้ด้วยค่ะ เราจะไปเที่ยวด้วยกัน” เธออ้างถึงเพื่อนคนหนึ่งที่เคยรู้จัก แต่ก็ไม่ได้สนิทนัก เพราะขืนบอกชื่อคนที่สนิทกัน มีหวังพี่ชายคงจับได้ หญิงสาวพยายามพูดจาหว่านล้อม ชักแม่น้ำทั้งห้าสายเพื่อทำให้เขาใจอ่อน

“โอเค…” พุทธลักษณ์แทรกขึ้น หลังจากคิดว่าน้องสาวพูดจนเหนื่อยแล้ว “แต่ต้องสัญญาว่าจะโทร. หาพี่บ่อยๆ นะ”

‘หรือเรียกอีกอย่างว่าโทร. รายงานตัว’ บุษบาคิดในใจ กระนั้นแล้วเธอก็พอใจที่พุทธลักษณ์ยอมช่วย หญิงสาวขอบคุณพี่ชายเสียงหวาน ให้คำสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะโทร. หาเขา

“เฮ้อ…” เสียงถอนใจเฮือกดังขึ้นหลังจากกดตัดสายแล้ว หญิงสาวยกมือทาบอกซ้ายใจเธอยังเต้นตึกๆ ด้วยจังหวะรัวเร็วอยู่เลย เกิดมาเพิ่งเคยโกหกพกลมเป็นชุดก็วันนี้เอง

หญิงสาวถอดรองเท้าเดินลุยลงไปในลำธารใสเย็น ที่นี่สงบร่มรื่นเป็นอย่างมาก นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้เดินทางมาประเทศไทยซึ่งเปรียบเสมือนบ้านเกิดหลังที่สองของผู้เป็นแม่ แม่ของเธอเป็นลูกครึ่งไทยลาว ยายเป็นคนไทยที่พบรักกับผู้เป็นตาซึ่งเป็นหนุ่มลูกครึ่งไทยลาวริมฝีปากสีชมพูเรื่อคลี่ยิ้มหวาน บุษบายอมรับว่าตัวเองเป็นสาวช่างฝัน เธอโตขึ้นมากับเรื่องเล่าของตากับยาย พ่อแม่และญาติคนอื่นๆ ทุกคนล้วนแต่มีเรื่องราวความรักที่น่าประทับใจทั้งสิ้น เรื่องราวเหล่านั้นทำให้เธอเฝ้าฝันว่าสักวัน…เธอจะมีความรักเหมือนดั่งในเทพนิยายกับเขาบ้าง พบรักกับผู้ชายรูปงามเหมือนเจ้าชายเจ้าของปราสาทใหญ่โตโอ่อ่าที่รายล้อมไปด้วยกุหลาบน้อยใหญ่

หญิงสาวส่ายศีรษะเพื่อสลัดฝันหวานที่ห่างไกลจากความเป็นจริง ตอนนี้เธอตกอยู่ในฟาร์มที่มีโค มีแต่พืชพันธุ์เศรษฐกิจอะไรของเขาก็ไม่รู้ มีผู้ชายมีหนวดหน้าตาเหมือนหมี นิสัยดุร้ายเป็นเจ้าของ คิดถึงเจ้าของสถานที่แล้วสาวดอกไม้ก็ได้แต่ทำหน้าเบ้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1584 ธนัญญา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 12:24
    กรี๊สสสสส !!!!! สามี...จ๋า อิอิ เก๊าาาา ตามมาทุกเรื่อง ไม่เคยทำให้ผิดหวังเรยยยยย
    #1,584
    0
  2. #1564 Manpoon Boon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 23:19
    คุณพ่อรักและห่วงลูกเสมอเลย ช่างสอดแทรกได้ดี ชอบทุกบทขิงเนื้อหา
    #1,564
    0
  3. #1523 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 07:54
    พี่ถึกมุกจีบแบบนี้สาวเจ้าคงรู้หรอก
    #1,523
    0
  4. #1519 Nan 311 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 07:41
    ป๋าฟาบี้น่ารักอ่ะ พี่ถึกเจ้าเหล่ที่สูดเลย
    #1,519
    0
  5. #1454 ounjijang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 14:57
    555 ป๋าฟาบี้ยังคงเถียงเมียไม่ขึ้นตามเคย ^^
    #1,454
    0
  6. #1412 ketza naka (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 13:30
    แหม......คำพูดแต่ละคำ สมเป้นพี่ถึก 55
    #1,412
    0
  7. #1307 ท้องฟ้าสกาว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 09:33
    รักคาวี
    #1,307
    0
  8. #1262 LekLek2709 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 18:26
    อยากอ่านต่อให้จบ
    #1,262
    0
  9. #997 daonet (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 16:45
    คุณป่าฟาบี้ยังอ้อนได้น่ารักจริงๆ แต่ก็ต้องสบยให้คุณแม่ลีล่า พี่ถึกคะคิดว่าสองเดือนนี้จะจีบเดหลีติดใช่ไหมคะ
    #997
    0
  10. #985 mam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 16:28
    อ่านตอนนี้แล้วคิดถึงพ่อฟาบี้เดี๋ยววันนี้ต้องกลับไปหยิบอ่านอีกสักครั้ง
    #985
    0
  11. #953 nittsmall (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 10:45
    คุณป๋าฟาบี้ขี้อ้อน คุณป๋าบรรณก็เก๋าๆวัยสะรุ่นมาก เป็นสุดยอดคุณป๋าตัวอย่างจริงๆ
    #953
    0
  12. #801 chibi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 17:29
    พี่ถึกจีบสาวแบบนี้ แล้วเมื่อไรสาวจะรู้ตัวค่ะเนี้ยยย
    #801
    0
  13. #699 sarinnilk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 01:33
    วันนี้พี่คาวถึก น่ารักมาก น้องเดหลีเริ่มใจอ่อนแล้ว
    #699
    0
  14. #686 Blood day (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 22:22
    thank you,ทักษาวารีที่เกิดมา เพราะถ้าไม่มีคุณ เารก็คงไม่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้
    #686
    0
  15. #639 i-ku (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 14:37
    คิดถึงฟาบี้~~~~ >_______<
    #639
    0
  16. #636 Ryoma_Rut (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 14:07
    ชอบฉากนี้
    #636
    0
  17. #634 รวยเพื่อน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 13:53
    ลูกคาว (cow) ของพ่อ ...ฮ่าๆๆๆๆ ช่างคิดชื่อให้ลูกนะค่ะ

    พ่อกับลูกช่างเหมือนกันจริงๆ (กวนเหมือนกัน)

    แต่ก็ชอบคุณพ่อนะค่ะ น่ารักดี สู้ๆๆๆๆ ๐๐๐๐๐
    #634
    0
  18. #611 lio_oil (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 11:01
    อั๊ยยะ!จู่ๆก็จะทำประกัน...เอ๊ยจะเสดตัวประกันซะงั้น^//^
    #611
    0
  19. #600 ไอปา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 10:17
    ถึกบ้า..ถึกหื่น..ถึกเถื่อน 555 ต่อไปจะได้ฉายาอะไรอีกเนี่ยะ!!!!
    #600
    0
  20. #586 zareney0vp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 09:20
    พี่ถึกออกก่อนงานหนังสือเปล่าคะเนี่ย อยากได้
    #586
    0
  21. #582 Ree (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 08:51
    อ่านตอนนี้แล้วคิดถึงฟาบี้อย่างแรง
    #582
    0
  22. #581 took (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 07:06
    ชื่อพี่ถึกน่ารักม๊ากโดนใจสุดๆ พี่คาว555

    ถ้าคุณป๋าฟาบี้รู้ว่าเดหลีอยู่ไหนกับใครอ๊ายไม่อยากจะคิดเลย อ่านแล้วฟิน

    #581
    0
  23. #580 nanoka (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 03:20
    จากัวร์ ออดี้ จะมีน้องเฟอร์..เฟอร์รารี่ โผล่มาหรือเปล่า ^ ^
    #580
    0
  24. วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 02:39
    อ่านตอนแรกผ่านๆนึกว่าชื่อเล่นพี่ถึกแกคือคลาวตกใจหมดเลยเลยอ่านวกกลับอีกรอบอ้อคาวพี่วัวนี่เองพี่ถึกแกคุยกับพ่อได้น่ารักจังแต่สู้คุณป๋าฟาบี้ไม่ได้อ่ะถึงจะออกมานิดเดียวแต่คุณป๋าโดนใจหนูมากค่า555555555+
    #579
    0
  25. #578 Craxy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 23:39
    ถึงพี่คาวจะไม่หล่อ แต่ก็ถึกนะคร้าาาาา
    #578
    0