ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 38 : Who are ‘อีหวึ่ง’? [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    29 ม.ค. 64

ขบวนขันหมากถูกจัดเตรียมห่างจากบ้านเจ้าสาวราวๆ สองร้อยเมตร ทันทีที่รถพ่วงบุโรทั่งมาถึง ผู้คนต่างโห่แซ็วเสียจนสาวดอกไม้แทบมุดรอยแยกของแผ่นดินหนีอาย ผู้คนเหล่านั้นต่างแซ็วว่าเห็นไกลๆ นึกว่าเจ้าสาวเจ้าบ่าว ไม่ก็เอ่ยปากว่างานนี้เธอและเขามาผิดงาน

“นายแน่ใจนะว่ามาถูกงาน นี่มันงานแต่งลูกชายผู้ใหญ่นะ จับคุณเดหลีแต่งตัวมาซะนึกว่าเป็นเจ้าสาว แล้วดูสินั่นอะไร เสื้อเชิ้ตตัวนี้ ร้อยวันพันปีนายเคยใส่ไหม ไปงานแต่งลูกสาวอบต. เมื่อเดือนก่อน ยังนุ่งกางเกงยีนส์ธรรมดากับเสื้อลายสกอตอยู่เลย” มะยมแซ็วด้วยสีหน้าระรื่น มองคู่หนุ่มสาวที่สมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยก บุคลิกทั้งสองแตกต่างกันก็จริงแต่เป็นส่วนผสมที่ลงตัวที่สุด

คาวีกระด้าง บุษบาอ่อนหวาน ทั้งสองต่างเสริมในส่วนที่อีกคนขาดและลดทอนในสิ่งที่อีกคนเกิน

บุษบาหน้าร้อนผ่าวค้อนให้คนที่กำลังหัวเราะร่าด้วยความชอบใจ คาวีหันมาหลิ่วตาให้เธอก่อนบอกให้ลงจากรถ ชายหนุ่มจอดรถไว้ข้างทาง กุมมือหญิงสาวเดินเข้าไปตั้งแถวอยู่ในขบวน

“พ่อเจ้าบ่าวเขาขอให้ผมมาเป็นญาติผู้ใหญ่ฝ่ายชายให้น่ะ” ขณะที่พูดคาวียังกุมมือบุษบาไม่ปล่อย

“นาย” มะยมเรียกเจ้านาย “แน่ใจนะว่าจะให้คุณเดหลีอยู่ในขบวน”

สาวดอกไม้ได้ยินจึงเลิกคิ้ว มองคาวีที่อมยิ้มแก้ปริ สายตาคมทอประกายอ่อนหวานจนน่าขนลุก

“งานนี้อยู่ไปก่อน งานหน้าจะให้แต่งตัวสวยๆ รอที่บ้าน”

มีเสียงฮิ้วดังคับขบวน บุษบาที่มองคนโน้นคนนี้ด้วยสีหน้าเลิ่กลั่ก พวกเขาคุยเรื่องอะไรกัน เธออยู่ในขบวนก็น่าจะถูกแล้วนี่ ในเมื่อคาวีอยู่ทางฝ่ายเจ้าบ่าว ส่วนคนที่รออยู่บ้านน่าจะเป็นทาง…เจ้าสาว

‘งานหน้าจะให้แต่งตัวสวยๆ รอที่บ้าน’

แก้มเนียนแดงเรื่อเลือดในกายสาวร้อนฉ่า ให้ตายเถอะ! ผู้ชายหน้าด้านคนนี้ทำให้เธอใจเต้นแรงบ่อยเกินไปแล้วนะ

งานแต่งงานลูกผู้ใหญ่จัดขึ้นอย่างใหญ่โต เจ้าบ่าวเจ้าสาวจัดเลี้ยงเช้าเพื่อความสะดวกบุษบาอยู่ข้างกายคาวีตลอดตั้งแต่ขบวนขันหมากเคลื่อน คาวีเป็นเถ้าแก่ให้ฝ่ายชายแทนบรรณผู้เป็นพ่อ ชายหนุ่มเป็นที่นับหน้าถือตาของชาวบ้านไม่น้อยทีเดียว

“ขอบคุณนายมากนะ ที่ให้เกียรติมางานวันนี้” ผู้ใหญ่บ้านเข้ามาขอบคุณชายหนุ่ม

“ไม่เป็นไรครับ ยินดีด้วยครับ” คาวีบอกอย่างนอบน้อม

‘บุคลิกดูเป็นคนมีวัฒนธรรมขึ้นจม’ สาวดอกไม้แอบค่อนขอดอยู่ในใจ

“ถึงคราวนายแต่ง เดี๋ยวผมสองคนจะไปช่วยอย่างเต็มที่เลย” เจ้าบ่าวของงานบอกพร้อมทั้งกุมมือเจ้าสาวที่ยืนเคียงข้างกัน

“ขอบคุณ” เจ้าของฟาร์มมากบารมียิ้มหน้าบาน

ทว่าเวลาต่อมารอยยิ้มของชายหนุ่มก็เลือนหายไป ดวงตาคมทอประกายกร้าวเมื่อเห็นแขกผู้มาใหม่ เจ้าบ่าวเจ้าสาวขอตัวไปรับแขก บุษบามองตาม นวธร นฤมลเดินถือกล่องของขวัญเข้ามา นวธรสวมสูทสีอ่อนราคาแพง ส่วนนฤมลสวมเดรสสีเขียวปีกแมลงทับ คอและแขนประดับด้วยสร้อยทองฉลุลวดลายดอกไม้

“ไปนั่งทางโน้นกันเถอะ” คาวีบอกด้วยสีหน้าตึงเครียด หญิงสาวยอมเดินตามแรงรั้งจังหวะที่จะหมุนตัว สายตาเหลือบไปเห็น…

“เฮ้ย!” คาวีร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆ หญิงสาวเป็นฝ่ายเดินนำหน้า ลากเขาให้วิ่งหลุนๆ ไปตามกัน

บุษบาพาชายหนุ่มมาหลบอยู่หลังบ้าน เธอลืมไปได้อย่างไรนะ…ลืมไปได้ยังง้าย! งานแต่งงานของพุทธลักษณ์ญาติผู้พี่จัดอย่างใหญ่โตเมื่อไม่กี่เดือน แถมยังจัดอยู่หมู่บ้านข้างเคียงกัน แล้วพ่อของเจ้าสาวหรือพี่สะใภ้เธอก็เป็นถึง อบต. แห่งหมู่บ้านดงมะไฟซึ่งอยู่ติดกับหมู่บ้านดงมะเฟืองแห่งนี้แค่ไม่กี่กิโลเมตร

หน้าซีดๆ ของหญิงสาวทำให้คาวีเป็นห่วง “เป็นอะไรคุณ ทำหน้าอย่างกับคนเห็นผี”

บุษบาค้อนให้เขา “ยิ่งกว่าเห็นผีซะอีก”

“เห็นไอ้ธรนั่นน่ะเหรอ” ชายหนุ่มหมายถึงนวธรลูกชายเสี่ยคนดังของจังหวัด

“ไม่ใช่ อบต.มิ่ง ต่างหากล่ะ”

“อ๋อ” ชายหนุ่มพยักหน้า “เฮ้ย คุณไปรู้จักลุงมิ่งแกได้ยังไง” ชายหนุ่มถาม เพราะรู้จักมักจี่ อบต.มิ่ง แห่งหมู่บ้านดงมะไฟเป็นอย่างดี

“นั่นน่ะ พ่อตาญาติผู้พี่ของฉัน”

คำตอบของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มคิดทบทวนแล้วก็ต้องสบถ

“ฉิบหาย! ลืมไปได้ไงวะ” งานแต่งโด่งดังคับจังหวัดของลูกสาว อบต. มิ่งเพิ่งจัดขึ้นไม่นาน ค่าสินสอดทองหมั้นและความร่ำรวยของเจ้าบ่าวยังเป็นที่เล่าลือกันไม่สร่างซา

“ผมลืม” หันมาสารภาพกับบุษบา คิดแต่จะพาเธอมาเปิดตัว จนลืมนึกว่าหญิงสาวอาจมีคนรู้จักอยู่ก่อนแล้ว แถมยังเป็นคนที่จะนำหายนะมาหาเขาก่อนเวลาเสียด้วยสิ

อย่าเพิ่งนะ…ยังไม่ได้หาทางเสกตัวประกันเลย!

“กลับฟาร์มกันเถอะค่ะ” บุษบาชวน เป็นครั้งแรกที่เธอกลัวการเผชิญหน้ากับญาติผู้พี่ทั้งที่ก่อนหน้านี้ร่ำร้องอยากจะไปหาแทบแย่

“เดี๋ยวคุณ ให้ไอ้มะยมมันไปดูลู่ทางก่อน” คาวีกวักมือเรียกลูกน้อง เล่าเรื่องคร่าวๆ ให้ฟังแล้วสั่งให้มะยมไปดูต้นทาง รายนั้นทำหน้าตกใจก่อนรับคำอย่างดี

“เห็นหลังแวบๆ นึกอยู่แล้วเชียวว่าต้องใช่” นวธรเดินตามหนุ่มสาวมาถึงหลังบ้าน คาวีมองคนรู้จักกึ่งๆ ศัตรู นวธรยิ้มมุมปากให้ชายหนุ่ม แล้วหันไปทักทายบุษบา

“สวัสดีครับ คุณเดหลี” แววตาที่ลอบมองใบหน้าสวยหวานและเรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นทำให้คาวีแทบปรี่เข้าไปต่อยหน้าอีกฝ่าย หากไม่ได้มือน้อยที่กุมอยู่กระตุกเตือนเสียก่อน

“สวัสดีค่ะ คุณธร คุณมล” สาวดอกไม้ทักอย่างมีมารยาท กระนั้นน้ำเสียงก็ฟังดูห่างเหินไว้ตัว เธอไม่ชอบพี่น้องคู่นี้มาตั้งแต่แรกเห็น เรียกว่าไม่ถูกชะตาก็ว่าได้ คนพี่แม้จะพูดจาดี แต่ก็ชอบมองอย่างจาบจ้วง ส่วนคนเป็นน้องสาวก็ใช่ย่อย ไม่ทักแล้วยังเชิดหน้าเย่อหยิ่ง ราวกับต้องการข่มเธออยู่ในที

“ไม่คิดว่าคุณเดหลีจะมางานนี้ด้วย ไม่งั้นจะมาให้เร็วกว่านี้สักหน่อย” นวธรบอกพร้อมส่งสายตากรุ้มกริ่มให้หญิงสาว บุษบากระตุกมือคนข้างตัวเป็นสัญญาณบ่งบอกไม่ให้เขาก่อเรื่อง คาวีได้แต่ยืนฮึดฮัดเป็นวัวคึกไม่สบอารมณ์

“ดูคุณอารมณ์ไม่ดีเลยนะคะ” ยังไม่ทันที่บุษบาจะตอบนวธร นฤมลผู้น้องก็แทรกขึ้น เจ้าหล่อนส่งยิ้มหวานให้เจ้าของฟาร์มมากบารมี “เพราะมากับ…” ปรายตามาที่ร่างอ้อนแอ้นซึ่งแต่งตัวได้เชยสะบัด

“เปล่าหรอกครับ” คาวีตอบอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ตัวเองสุดฤทธิ์

“อ้าว ไม่ใช่เหรอคะ เห็นหน้าตึงๆ มลเลยนึกว่าไม่พอใจ” นฤมลยกมือทาบอก เสแสร้งด้วยสีหน้าประหลาดใจ นวธรหลุดหัวเราะอย่างชอบใจที่น้องสาวสุดที่รักรุกไล่หนุ่มสาวทั้งสองได้

คาวียืนจ้องหน้าสองพี่น้องด้วยสีหน้าเหี้ยม…นึกอยากให้นฤมลเกิดเป็นผู้ชาย ป่านนี้เขาคงชกเจ้าหล่อนหงายเก๋งไปแล้ว

“เปล่า แต่ที่หน้าผมตึงเนี่ย เพราะ…ผมปวดขี้! แล้วพวกคุณก็สะเออะเข้ามาทักอย่างไม่มีมารยาทต่างหากล่ะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1626 supansa3659 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 16:27

    5555 คาวีแสบมากๆๆๆๆ

    #1,626
    0