ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 31 : ... หัวใจที่ขาดรักกับหัวใจที่ข(ล)าดเข(ล)า [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 449
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    22 ม.ค. 64

สมทรงกับแต้วกระวีกระวาดอุ่นอาหารเมื่อเจ้านายทั้งสองกลับมาถึงบ้าน มะยม มะกอกทำความสะอาดหน้าบ้านเป็นที่เรียบร้อย กระนั้นยามเดินผ่านคาวีก็อดยืนนิ่งไม่ได้ ต่อเมื่อมือบางเอื้อมมากุมมือเขาไว้เพื่อถ่ายทอดกำลังใจ จึงก้าวผ่านมันมาแม้สีหน้าไม่ดีขึ้นนัก ทุกคนต่างมัวแต่เสียใจจึงยังไม่ได้ถกกันถึงแรงจูงใจของคนร้าย

กระทั่งอาหารที่รวบหลายมื้อผ่านไป…คาวีขับรถไปที่คอกโดยมีบุษบาดึงดันตามไปด้วย สีหน้าของเขาทำให้เธอยังไม่ไว้ใจ คนงานต่างถูกเรียกมารวมตัวกัน ทุกคนต่างก้มหน้างุดด้วยความเครียด อายุงานหลายปีทำให้รู้ดีว่าเจ้านายตัวเองเป็นเช่นไร ดีก็ดีใจหาย ถ้าร้ายก็จะร้ายเหลือ

มะยม มะกอกทำหน้าที่ซักถามแทนเจ้านายที่มีบุษบายืนเคียงข้าง มือบางที่คอยลูบต้นแขนคาวีอยู่ตลอดปิดปากเขาได้สนิท

“เมื่อคืนไอ้วันกับตาเที่ยงโดนวางยานอนหลับครับนาย พากันหลับจนถึงเช้าเลยไม่เห็นคนร้าย” นายเสือรายงานคาวี

“คนร้ายมันเฮ็ดเพื่ออิหยัง แต่ก่อนบ่เคยมีเรื่องแบบนี้จักเทื่อ” หนึ่งในคนงานเปรยอย่างสงสัย

“หรือจะเป็นนังสมร เมื่อวานมันทำท่าไม่พอใจคุณเดหลี” มะเฟืองอดสงสัยหลานสาวภรรยาไม่ได้ เพราะรู้นิสัยสมสมรดีพอๆ กับป้าแท้ๆ

“ไม่ใช่หรอกพ่อ เมื่อคืนพวกผมขังสมรไว้ในห้อง” มะยมแก้ต่างแทนญาติ แต่ในใจลึกๆ ก็เอนเอียงไปตามข้อสันนิษฐานของผู้เป็นพ่อไม่น้อยทีเดียว จริงดังว่า…เมื่อวานสมสมรแสดงท่าทางโกรธเกลียดบุษบาไม่น้อย หลังจากรู้ว่าหญิงสาวเป็นคนพิเศษของคาวี แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าหล่อนก็กระดี๊กระด๊าจะเอาเค้กวันเกิดไปให้นาย ซึ่งก็ถูกพวกเขาสกัดเอาไว้เสียก่อน

มะกอกสบตาน้องชายซึ่งแม้เอ่ยปากแก้ต่างแทน แต่สีหน้าก็ไม่ได้แสดงให้เห็นเลยว่าเชื่อสิ่งที่ตัวเองพูด เขาเองก็สงสัยไม่ต่างกัน จริงอยู่ที่พวกเขาขังสมสมรไว้ในห้องนอน แต่พอตอนราวๆ ตีสองเขาก็ไปไขกุญแจ เพราะห่วงว่าเธอจะปวดท้องหรืออยากทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำบ้าง

“สมรไม่ได้ทำนะคะนาย!” คนโดนกล่าวหาถูกเรียกมาสอบสวน สมสมรปฏิเสธทั้งน้ำตา ถึงอย่างนั้นใครหลายคนก็สังเกตเห็นสาวเจ้าตวัดหางตามองร่างบอบบางที่เกาะแขนคาวีเอาไว้แน่น

‘อีร่านนี่มันหน้าด้านจริงๆ ต่อหน้าคนนับสิบมันยังไม่รู้จักอาย’ หญิงสาวได้แต่ด่าทอในใจ

“แต่เมื่อวานแกทำท่าไม่พอใจคุณเดหลี มิหนำซ้ำยังรู้ว่านายให้คุณเดหลีตั้งชื่อเจ้าตัวเล็ก” มะเฟืองลุกขึ้นชี้หน้าสมสมรด้วยมือสั่นเทา แน่นอนว่าใครก็รู้ว่าการตายของเจ้าตัวเล็กสร้างความเสียใจให้คนเลี้ยงโคมากแค่ไหน แถมคริสติน่า แม่ของเจ้าโคเพิ่งเกิดก็เป็นตัวโปรดที่มะเฟืองดูแลอยู่

“ฉันไม่ได้ทำ!” สมสมรยืนกรานปฏิเสธ พร้อมทั้งหันไปออดอ้อนเจ้านายที่เธอหลงรัก “นายขา…สมรไม่ได้ทำนะคะ” ปากออดอ้อนพร้อมตวัดสายตาให้บุษบา “อาจเป็นมันก็ได้นะคะ หน้าสวยแต่ใจดำ มันอาจสร้างเรื่องใส่ความสมรก็ได้ มันคงกำลังกลัวว่าสมรจะแย่งนายมาจากมัน”

ฝ่ามืออวบอูมกระทบซีกแก้มสมสมรทันทีที่เจ้าหล่อนให้ร้ายบุษบา สมทรงเท้าสะเอวมองหลานสาวด้วยสีหน้าผิดหวัง เมื่อก่อนเห็นหลานสาวระริกระรี้อยากเป็นนายหญิงของฟาร์มก็เคยห้ามปรามแล้ว มิหนำซ้ำยังเคยคิดส่งหลานสาวให้ไปอยู่กับญาติอีกคน แต่คาวีห้ามไว้ว่าปล่อยไป เพราะชายหนุ่มยืนยันว่าไม่ได้คิดกับสมสมรในแง่นั้นแต่คิดว่าเป็นน้องเป็นนุ่งเหมือนมะกอก มะยม

“มึงคิดได้ยังไงนังสมร อ๋อ…ที่มึงคิดได้เป็นฉากๆ แบบนี้ คงเพราะมึงก็คิดกับคุณเดหลีในแง่นั้นสินะ อีหลานชั่ว!” แม่บ้านสูงวัยชี้หน้าด่ากราด

“ป้ามาตบฉันทำไม ฉันเป็นหลานป้านะ” สมสมรกุมแก้มที่ยังปวดแสบ แต่ก็ไม่วายส่งสายตาเคียดแค้นไปให้บุษบา ที่ตอนนี้ถูกคาวีกอดเอาไว้อย่างปกป้อง

“เพราะเป็นหลานสิถึงตบ บอกกี่ทีแล้วว่าอย่าเผยอคิดไปเทียบกับนาย” สมทรงทำท่าจะถลันตัวไปตบสั่งสอนอีกหากไม่ได้สามีห้ามไว้

“เอาซี้มาตบเลย ฉันมันไม่มีพ่อมีแม่ ป้าเก็บมาเลี้ยง ป้าจะทำกับฉันยังไงก็ได้” คนเป็นหลานเบะปากร้องไห้กระซิกๆ ถึงอย่างนั้นก็ไม่เปิดทางให้คำว่า ‘สำนึก’ ไหลผ่านเข้าสู่หัวใจ

“ส่วนอีนังนั่น ป้าคงรักคงชอบมันสินะ ถึงได้ออกโรงปกป้องมัน ใช่ซี้…นายกำลังหลงมัน ก็สวยอยู่หรอก…แต่ร่าน! วิ่งมาให้ท่าผู้ชายถึงบ้าน นี่คงแบจนถึงใจสิท่า นายถึงยังไม่ไล่กลับเหมือนคนก่อนๆ” ความริษยาผลักดันให้สมสมรพูดใส่ร้ายป้ายสี เธอไม่มีความสุขก็อย่าคิดว่าคนอื่นจะเสวยสุขได้เต็มที่

บุษบาสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดคาวีเมื่อทนฟังวาจาหยาบคายนั่นไม่ได้ หญิงสาวเดินออกมาท่ามกลางเสียงด่าทอไล่หลังของสมสมร ตามด้วยเสียงกรีดร้อง เนื่องจากสมทรงปราดเข้าไปตบตีหลานสาวอีกครั้ง สองป้าหลานปะทะคารมกันอย่างถึงพริกถึงขิง ราวกับว่าอีกคนไม่ใช่ผู้มีพระคุณกับผู้ติดหนี้บุญคุณอีกฝ่ายที่เลี้ยงดูมาจนโต

คาวีเห็นแต้วกับมะยมวิ่งตามบุษบาไปจึงวางใจ ชายหนุ่มยืนกอดอกมองสมสมรด้วยแววตาผิดหวัง จริงอยู่ว่าก่อนหน้านี้เจ้าหล่อนพยายามทอดสะพานให้เขาหลายครั้ง แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่เขาสนใจ เขายังคงเห็นเธอเป็นน้องนุ่งเหมือนมะกอก มะยม ความรู้สึกดีๆ ของเขาส่งไปไม่ถึงหญิงสาว ไม่ว่าใครจะพูดอย่างไรและทำห่างเหินแค่ไหน สมสมรก็ยังคือสมสมรที่ชอบคิดไปเองฝ่ายเดียว

สมสมรหวังสูง…หวังจะเป็นเจ้าหญิงอยู่บนหอคอย ทั้งที่เท้ายังเหยียบยอดหญ้า ไม่เคยรู้สักนิด ว่ายิ่งสูงมันยิ่งหนาวเหมือนอย่างที่บุษบากำลังเผชิญอยู่

แค่จะ ‘รักเขา’ บุษบายังไม่กล้า…

การตายของเจ้าตัวเล็กสร้างความเสียใจให้คนในฟาร์ม แต่ชีวิตมันต้องดำเนินต่อไปไม่ว่าจะโดนมรสุมลูกใหญ่น้อยโถมทับให้ใจต้องเจ็บต้องปวดมากแค่ไหน พอพายุร้ายพัดผ่านไปทุกชีวิตที่เหลือก็ต้องลุกขึ้นสู้และก้าวเดินต่อไปข้างหน้า สมสมรถูกกักบริเวณเมื่อเจ้าหล่อนยืนกรานจะไม่ออกไปจากไร่ ถึงขนาดคุกเข่าอ้อนวอนคาวี ขอโทษขอโพยทั้งชายหนุ่มกับสมทรง พร้อมยืนยันว่าตัวเองไม่ได้ฆ่าคาโร่

‘สมรไม่ได้ทำ ป้ากับนายจะพาไปสาบานวัดไหนก็ได้’

น่าแปลกที่ไม่มีใครเชื่อคำพูดที่พรั่งพรูออกจากปากสมสมร ทุกคนต่างรู้ดีว่าคนอย่างสมสมรนอกจากไม่มีสำนึกแล้วยังไม่ยอมรับอะไรง่ายๆ นอกเสียจากมีหลักฐานมัดตัวจนดิ้นไม่หลุดนั่นแหละ

คาวีหนีไปนอนที่กระต๊อบมากบารมีเป็นคืนที่สาม ชายหนุ่มหลบหน้าบุษบา เป็นเหตุให้หญิงสาวร้อนใจไม่น้อย แต่ไม่กล้าแสดงอาการอะไรมาก หลังจากโดนด่าว่าร่าน! วิ่งมาให้ท่าผู้ชายถึงบ้าน เธอก็เก็บตัวเงียบอยู่แต่ในบ้าน ทั้งที่การหายหน้าไปของเขาเป็นการเปิดโอกาสให้เธอเก็บของกลับบ้านได้สะดวกโยธิน แต่เธอก็ยังนิ่งเงียบ มิหนำซ้ำยังโทร. ไปโกหกญาติผู้พี่ว่ากำลังจะขึ้นเหนือ และโกหกคุณป๋าว่าพักผ่อนสบายดีที่เฮือนดอกรัก

บุษบาขี้ขลาดเกินไป…ที่จะยอมรับเหตุผลว่าทำไมตนถึงทำแบบนี้!

“อะไร เหลือมาอีกแล้วรึ” เสียงสมทรงพูดกับลูกชายในครัว

“กินได้วันละเท่านี้แหละแม่ นอกนั้นก็ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ดึกหน่อยก็เข้านอนในกระต๊อบ” มะยมรายงานผู้เป็นแม่

“อาการหนักนะ”

“โอ๊ย…ยิ่งกว่าหนักอะแม่ นี่มันเกินเสียใจเรื่องเจ้าตัวเล็กแล้ว ฉันว่านาย ‘อกหัก’ มากกว่า นี่เมื่อเช้าฉันตกใจแทบแย่ที่ตื่นมาไม่เจอ นายลงไปแช่น้ำทั้งที่อากาศเย็น เดี๋ยวอีกไม่กี่วันหรอก…แม่จะได้ยินข่าวนายไม่สบาย”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น