ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 30 : ... หัวใจที่ขาดรักกับหัวใจที่ข(ล)าดเข(ล)า [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    21 ม.ค. 64

เหตุการณ์วุ่นวายที่เกิดขึ้นในบ้านทำให้คนที่หนีมานอนกระต๊อบตั้งแต่เมื่อคืนรีบกลับไปด้วยความรวดเร็ว กระนั้นก็ไม่เร็วเท่าหัวใจที่ปลิวไปถึงบ้านก่อนตัว มะยมวิ่งหน้าตื่นมาปลุกเจ้านายแต่เช้าว่าที่บ้านเกิดเรื่อง ตอนแรกคาวีนึกกลัวว่าบุษบาโกรธและเก็บของกลับบ้าน แต่มันไม่ใช่สักนิดเดียว!

คาวียืนมองคราบเลือดบนบานประตูหน้าบ้าน พร้อมกับเลือดแดงคล้ำที่เจิ่งนองอยู่บนพื้น ประตูบ้านเปิดออกโดยมะเฟือง ดวงตาคมมองปราดเดียวก็เห็นร่างบอบบางยืนหน้าซีดอยู่ในบ้าน ซึ่งมองมาที่เขาเหมือนกัน แววตาเธอฉาบด้วยความตระหนก

“ใครมันกล้าทำแบบนี้กับกู” เสียงห้าวดังขึ้น

“ไม่ทราบครับ ผมมาดูตอนเช้าก็เห็นเป็นแบบนี้แล้ว นี่ก็สั่งให้คนงานไปหาว่าเป็นเลือดอะไร อีกพักก็ได้ความครับนาย” มะยมบอกเสียงเครียด

กอปรกับที่กระบะวีโก้สีดำแล่นเข้ามาจอด มะกอกลงจากรถด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เดินขึ้นบันไดบนเนินเตี้ย พี่มะคนพี่มองเข้าไปในตัวบ้านที่มีสาวดอกไม้ แล้วรายงานเจ้านายด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย

“เลือดคาโร่ครับนาย”

คนรักชอบโคน้ำตาคลอ…

ศพของเจ้าตัวเล็กที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้วันเดียวถูกทิ้งไว้ที่หลังคอก เนื้อตัวเหวอะหวะน่าสยดสยองทีเดียว ราวกับว่าฆาตกรต้องการรีดเค้นเอาเลือดมันออกมาทุกหยาดหยด

คาวีมองเลือดบนพื้นบ้านด้วยความรู้สึกเจ็บลึกในใจ สัตว์เลี้ยงของเขาทุกตัว…เขารักมัน รักแม้ว่ามันจะเพิ่งเกิดมาได้หนึ่งวัน

บุษบาที่ไม่ได้นอนมาเกือบทั้งคืนเดินโซซัดโซเซออกมา หญิงสาวหยุดอยู่ห่างกรอบประตูที่มีเลือดเจิ่งนอง เลือดเจ้าตัวเล็กอย่างนั้นหรือ น้ำอุ่นร้อนไหลออกจากหน่วยตางาม หญิงสาวเดินข้ามกองเลือดไปหาคนที่ยืนกำหมัดแน่น มือบางลูบแขนแกร่งอย่างปลอบประโลม มันเป็นกิริยายามที่ลีลาวดีเคยปลอบโยนสามี คนเป็นลูกสาวไม่ได้ล่วงรู้ว่าตัวเองได้ซึมซับสิ่งเหล่านั้นมาเต็มๆ

ความอบอุ่นที่สัมผัสต้นแขนช่วยขจัดความเสียใจ คาวีสบตาหญิงสาว ก่อนจะต้องตกใจเมื่อเห็นน้ำตาที่ร่วงพราวไม่ขาดสาย

“อย่าร้อง…” ชายหนุ่มรวบตัวหญิงสาวเข้ามากอดไว้แนบอก

“คนทำใจร้าย” หญิงสาวสะอื้นไห้สอดมือกอดเอวสอบไว้แน่น หลับตาลงเพราะไม่อยากนึกถึงสภาพเจ้าตัวเล็ก ตัวมันก็แค่นั้น แต่คนใจร้ายทำอย่างไรถึงเอาเลือดมันมาได้มากมายขนาดนี้

“ใช่! มันใจร้าย ใจดำอำมหิตมากถึงได้ทำแบบนี้” คาวีกดเสียงบอกกับกระหม่อมบาง น้ำตาที่ไหลจากหน่วยตางามทำให้เขาเจ็บเสียยิ่งกว่ารู้ว่าเจ้าโคตัวเล็กถูกฆ่าเสียอีก ความร้อนที่ไหลซึมผ่านตัวเสื้อกำลังบาดเนื้อเถือหนังเขา เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นยิ่งกว่าคมมีดที่กรีดลงช้าๆ

“คนดีอย่าร้อง…” คนกระด้างไม่เคยปลอบใครทอดเสียงได้อ่อนจนผู้คนรอบกายต่างแปลกใจ

 

ร่างไร้วิญญาณของสมาชิกใหม่ที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้ไม่นานถูกนำมาฝังหลังกระต๊อบมากบารมี ไม่ต้องบอกคนงานในฟาร์มก็รู้ดีว่าเจ้านายนั้นเสียใจแค่ไหน แน่นอนว่าถ้ามันเติบใหญ่มันจะกลายเป็นพ่อพันธุ์ที่สร้างรายได้มหาศาลให้ฟาร์ม ลักษณะรูปร่างที่ตรงตามแบบโคงามไม่ต้องให้หมอดูมาทำนายก็รู้ว่ามันจะโด่งดังกว่าจากัวร์ผู้เป็นพ่อ แต่เหนือไปจากเรื่องราคาค่างวดของมันคือความรักและความเอ็นดูของผู้คน

บุษบาไม่มีโอกาสได้เห็นร่างของเจ้าตัวเล็ก คาวีสั่งให้หญิงสาวรอที่กระต๊อบมากบารมี สาวดอกไม้เห็นคนงานหลายคนน้ำตาซึม บางคนแสดงความโกรธด้วยการสาปแช่งคนทำ ไม่ก็ด่าทอถึงความใจดำผิดมนุษย์มนา กว่าจะฝังร่างไร้วิญญาณเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบสิบโมงเช้า เธอและคาวียังไม่ได้กินอาหารเช้า แม้จะรู้สึกตื้อตันในลำคอและไม่รู้สึกหิวแต่หญิงสาวก็ไม่ลืมว่าเขาไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เที่ยงเมื่อวานนี้

คนงานต่างพากันแยกย้ายไปทำงาน มะยมแวะมาบอกว่าคาวีสั่งให้เขาพาเธอกลับไปบ้านก่อน แต่เธอรั้น สั่งให้มะยมกลับไปคนเดียว หญิงสาวเดินลงไปยังทางที่มีหินกรวดและหินก้อนใหญ่ สลับกับทางที่ถูกแผ้วถางให้เดินสะดวก เสียงน้ำไหลเอื่อยดังกระทบโสตประสาท

ภาพชายหนุ่มลงไปแช่ตัวอยู่ในน้ำสั่นคลอนหัวใจสาวดอกไม้ยิ่งนัก เขามุดลงน้ำและยืดตัวขึ้น สลับกันอยู่อย่างนั้นหลายครั้ง ผมดำเปียกลู่มีน้ำหยดไหลไม่ขาด ใบหน้ากับดวงตาแดงก่ำที่เห็นจากด้านข้าง ทำให้หญิงสาวลังเลที่จะเรียกเขากลับบ้าน

เกือบเที่ยง…อีกคนก็ยังไม่ยอมขึ้นจากน้ำ เขานิ่งเงียบเอนแผ่นหลังพิงกับโขดหิน เดือดร้อนบุษบาต้องลุยน้ำลงไปดึงตัวเขาขึ้นมา แรกๆ เขาขัดขืน แต่ได้ยินเสียงเธอขอร้องทั้งน้ำตาเขาถึงยอมโอนอ่อนให้

“กลับบ้านกันเถอะนะคะ…”

เสียงหวานพร่าพร้อมกับน้ำตาเขย่าโลกของคาวีให้สั่นสะเทือน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น